Η σπηλιά του facebook

Σε μια από τις διασημότερες αλληγορίες από καταβολής κόσμου, της σπηλιάς του Πλάτωνα, οι άνθρωποι ζουν φυλακισμένοι και αλυσοδεμένοι σε μια σπηλιά και το μόνο που βλέπουν είναι οι σκιές των αντικειμένων, που από το φως μιας φωτιάς που σιγοκαίει πίσω τους προβάλλονται στον τοίχο της σπηλιάς.

Για να αποδεσµευτείς πρέπει πρώτα να καταλάβεις ότι είσαι δέσµιος!

Οι σκιές είναι ο πραγματικός κόσμος των δεσμωτών. Σε όλη τη ζωή τους βλέπουν τις σκιές των πραγμάτων, ο πραγματικός κόσμος γι’ αυτούς είναι εικονικός, μια αναπαράσταση της πραγματικότητας. Αν κάποιοι δεσμώτες απελευθερωθούν από τις ψευδαισθήσεις τους, σπάσουν τα εικονικά δεσμά τους και εξέλθουν από τη σπηλιά, θα γνωρίσουν τον πραγματικό κόσμο και όχι τα αντίγραφά του.

Η πιο σύγχρονη παραλλαγή της σπηλιάς του Πλάτωνα είναι το facebook και τα άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. 

Οι δεσμώτες του facebook είναι καθηλωμένοι κατά μόνας σε μια σκοτεινή τρύπα, την οθόνη του υπολογιστή στην οποία ζουν οι φίλοι και οι συγγενείς τους, με το περίεργο όνομα likes. 

Μήπως, όμως, η σπηλιά του facebook είναι πιο σκοτεινή και αδυσώπητη από τη σπηλιά του Πλάτωνα;

Το 1779, σύμφωνα με το μύθο, σ’ ένα χωριό της Βρετανίας, ένας οργισμένος άντρας, ο Ν. Λουντ, καταστρέφει σε ένα εργοστάσιο δυο μηχανές πλεξίματος για κάλτσες. 

Το 1811, στην αυγή της βιομηχανικής επανάστασης, κάνουν την εμφάνισή τους οι Λουδίτες, οι οπαδοί του Λουντ, και μέχρι το 1816 κατέστρεφαν τις μηχανές, κυρίως των κλωστοϋφαντουργιών, τις οποίες θεωρούσαν υπεύθυνες για την απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας. 

Τελικά το κίνημα των Λουδιτών, ο «στρατός των εκδικητών», υπό τον μυθικό στρατηγό Λουντ , κατεστάλη βίαια από τον βρετανό κυβερνήτη Σ. Πέρσιβαλ. 

Είχαν λάθος οι Λουδίτες, όπως διακήρυξε το σύνολο της νεωτερικής σκέψης, φιλελεύθερης και αριστερής, διότι τα «μέσα παραγωγής, η τεχνολογία είναι ουδέτερη, η χρήση τους είναι καλή ή κακή»;

Και καλά οι Λουδίτες ήταν «αγράμματοι και τεχνοφοβικοί», η ελίτ των σχεδιαστών του σημερινού τεχνοκόσμου είναι και αυτοί τεχνοφοβικοί, είναι νεολουδίτες; 

Μπορεί κανείς να κατηγορήσει ως τεχνοφοβικό τον πρώην αντιπρόεδρο του facebook C. Palihapitiya που πρόσφατα δήλωσε:

Οργανώνουμε τις ζωές μας γύρω από αυτήν την θεωρούμενη αίσθηση της τελειότητας, επειδή παίρνουμε ως ανταμοιβή αυτά τα πρόσκαιρα σήματα, καρδούλες και likes και το ταυτίζουμε αυτό με κάποια αξία. Αντίθετα στην πραγματικότητα είναι μια εύθραυστη δημοφιλία που είναι βραχυπρόθεσμη και σας αφήνει ακόμα περισσότερο κενούς και άδειους από ότι πριν.

Την ίδια στιγμή ο Σ. Πάρκερ, πρώτος πρόεδρος του facebook δήλωσε ότι:

Τα likes είναι σαν μια δόση ντοπαμίνης για να ενθαρρύνονται οι χρήστες να ανεβάζουν περισσότερο περιεχόμενο.

Το facebook αποτυπώνει το βασικό αγαθό της φιλελεύθερης κοινωνίας, τον εξατομικευμένο εαυτό, που φαντασιώνεται ότι είναι ελεύθερος μέσω των κοινωνικών δικτύων να κάνει πράξη την προσωπική του αυτοπραγμάτωση. Οι εικονικοί φίλοι, όμως, και τα likes δεν είναι τίποτα άλλο από μια γυμνή ζωή, μια ναρκισσιστική επιβεβαίωση του εγώ, ένας εκπτωχευμένος εαυτός, ο δεσμώτης εαυτός.
Ταυτόχρονα το facebook αποδεικνύει το μύθο ότι η φιλελεύθερη κοινωνία είναι μια κοινωνία ελευθερίας του ατόμου, διότι το άτομο πρόθυμα πουλάει τα προσωπικά του δεδομένα, τον εαυτό του, τον περιορισμό της ελευθερίας του και μάλιστα δωρεάν.

Πώς γίνεται η πρόσβαση στο facebook να είναι δωρεάν και η εταιρεία να αξίζει μισό τρις δολάρια και να έχει διαφημιστικά έσοδα το 2016 26 τρις δολάρια; 

Οι χρήστες προσφέρουν δωρεάν τις προτιμήσεις τους, τα συναισθήματά τους, τον τρόπο ζωής τους, που ως ψηφιοποιημένη πληροφορία το facebook την πουλάει στους διαφημιστές, στα ΜΜΕ, στις κυβερνήσεις ,κλπ. Οι εταιρίες, όπως το facebook, που παράγουν και πωλούν πληροφορία, χρησιμοποιούν μια δωρεάν πρώτη ύλη, τις προσωπικές πληροφορίες των χρηστών, που τις προσφέρουν δωρεάν και βγάζουν κέρδος. Ο ψηφιοποιημένος μας εαυτός πουλιέται ως εμπόρευμα.

Ποιος είπε ότι στον καπιταλισμό μόνο η εργατική δύναμη μετατρέπεται σε εμπόρευμα; 

Η ζωή έχει γίνει πλέον εμπόρευμα. Αναζητούνται νεολουδίτες για να καταστρέψουν αυτό το εμπόρευμα.

Υπάρχει όμως και μια άλλη αθέατη , σκοτεινή πλευρά του facebook. Λίγοι γνωρίζουν ότι στα ερευνητικά κέντρα, διάσημων πανεπιστημίων, σχεδιάζεται ο ψηφιακός ολοκληρωτικός καπιταλισμός, ο τεχνοκόσμος, με αιχμή του δόρατος την τεχνητή νοημοσύνη. 

Η αλματώδης ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης οφείλεται στα δωρεάν δεδομένα που εμείς διαθέτουμε όταν κάνουμε αναζήτηση στο google, αγοράζουμε στο amazon ή σχολιάζουμε στο facebook, στο ότι δηλαδή ψηφιοποιείται στο διαδίκτυο η ανθρώπινη δραστηριότητα δημιουργώντας μια δεξαμενή καταγραφής των ανθρώπινων εμπειριών. Ο ψηφιοποιημένος εαυτός μας στη συνέχεια χρησιμοποιείται ως γνωστικό υπόβαθρο της τεχνητής νοημοσύνης. Η γνώση που διαθέτουν οι ευφυείς μηχανές είναι η ψηφιοποιημένη ζωή μας.
***
Ναξάκης Χάρης - Καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο ΤΕΙ Ηπείρου, συγγραφέας, charisnax@yahoo.gr
antikleidi
Το Χαμομηλάκι

Ο θαυμαστός κόσμος του facebook…

Απίθανες γελοιογραφίες με θέμα το facebook 

και το πώς αυτό επιδρά στην καθημερινότητά μας.

περισσότερα στην πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η επίδραση του Facebook στη ζωή μας, η αναπαραγωγή του φθηνού μας εαυτού στο κυνήγι της αποδοχής

Εάν λίγα χρόνια πριν μου λέγανε ότι η ερώτηση του μέλλοντος θα ήταν «έχεις facebook», θα κοίταγα απορημένος. Ήρθε η μέρα όμως που αυτό έγινε πραγματικότητα. Οι διαπροσωπικές σχέσεις πέρασαν σε νέο επίπεδο και η προθυμία μας να ξεμπροστιάζουμε κάθε τι προσωπικό και ιδιωτικό μας, χωρίς κανένας να μας υποχρεώνει άμεσα έγινε και αυτό αυτονόητο. Πλέον δε φωτογραφιζόμαστε για την ανάμνηση μιας ωραίας στιγμής, αλλά για να προβάλλουμε τις φωτογραφίες μας στο facebook, ξορκίζοντας ανασφάλειες και ταΐζοντας τη ματαιοδοξία του ασήμαντου στα σημαντικά εαυτού μας. Ανέραστη διαδικασία κάθε φωτογραφία, κρύα, υποκριτική διαδικασία. Μέχρι χθες περπατούσαμε στο δρόμο αποπνέοντας ο ένας στον άλλο μυστήριο και γοητεία για αυτό που μέσα μας κρυμμένο μας έκανε δεκαδικούς πολύπλοκους, σήμερα όλοι ακέραιοι απολαμβάνουμε το μεγαλείο της απολυτότητας και μεγαλοπιανόμαστε πίσω από ηλεκτρονικά προφίλ, ενός εαυτού που η κοινωνία μας ζήτησε να έχουμε.

Και άντε και όλα αυτά γίνανε και τώρα μαζεμένοι όλοι μαζί, σε γειτονιές του ένα κλικ μακριά, χαίρουμε μιας συμφωνίας μυστικής, γιατί και πάλι αναλωνόμαστε σε φθηνές λέξεις; Γιατί οι σκέψεις μας είναι μαγνήτες εύκολης αποδοχής και επιβράβευσης μασημένης τροφής, μικροκλιματικής εμβέλειας; Αφού ξέρεις ότι τα "θέλω σου" είναι άλλο χρώμα, γιατί βλέπεις τα πράγματα φιλτραρισμένα μέσα από τους φακούς της μόδας και των τάσεων; Γιατί δε σπας τα δεσμά του κοινωνικού προτύπου που σε κρατάει ημιτελή σαν άνθρωπο;

Σήμερα άφησες ένα μήνυμα στον τοίχο σου.

Σε έκανε καλύτερο άνθρωπο; Επηρέασες δημιουργικά τα γύρω μάτια; Τόλμησες να μιλήσεις για όσα αφορούν τη ζωή σου; Έδωσες τροφή για λίγους; Μήπως τελικά η φράση σου βρίσκει συμπόνια σε μερικά "likes" ικανοποιώντας την εγωκεντρικότητά σου;

Πόσο πολύ πρέπει να ψάξει κανείς να βρει μηνύματα ουσίας και σκέψεις με τόλμη σε αυτό το "facebook". Δεν ζούμε σε εποχές αθώες, κάποιοι παίζουν με το μυαλό μας, ένα μέσο σαν το "facebook" που η ροή και η μετάδοση ειδήσεων και μηνυμάτων γίνεται με τόσο γρήγορους ρυθμούς πρέπει να έχει μέρα με τη μέρα πιο βαθιά μηνύματα. Δημοσιεύσεις για να κάνουμε ο ένας τον άλλον καλύτερο. Προστασία της ιδιωτικότητάς μας και σεβασμό στον εαυτό μας, με ανάλωση λιγότερου χρόνου σε παιχνίδια και δραστηριότητες δίχως ουσία, που γίνονται εθιστικές και πολλές φορές αυτοσκοπός για πολλούς χρήστες αυτού του ιστού κοινωνικής δικτύωσης.

Η προβολή ενός fashion εαυτού που ζει πολλά και είναι μέσα σε όλα, καλό είναι να γίνει προβολή θετικών μηνυμάτων. αξιόλογων ιδεών και καθημερινών σκέψεων με κριτική σκοπιά. Όλα τα άλλα πυροτεχνήματα δεν έχουν το ανάλογο φως στη ζωή μας, παρά μόνο αποθεώνουν βιτρίνες και συντηρούν μια κατάσταση σπατάλης νοημοσύνης.

Εάν ισχύει ότι ο Θεός ξέρει τα πάντα για σένα, τότε μη δίνεις στο Θεό σου ανεξέλεγκτα στοιχεία για τη ζωή σου, αδειάζοντας με ευκολία κάθε γωνιά του μυαλού σου. Μη μένεις γυμνός με δική σου πρωτοβουλία. Ο Θεός της εποχής είναι η Google. Ρώτα τη Google ποιος είσαι, τι κάνεις, με ποιους μιλάς, τι λες, τι πιστεύεις τι ελπίζεις και τι μισθό παίρνεις. Εύκολα θα πάρεις απαντήσεις. Όσο βέβαια οι σκέψεις σου είναι η αναπαραγωγή ενός υποκριτικού εαυτού, ψηφοθηρικών προθέσεων "like" δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι...

πηγή
mygdalia 

Γιατί, κυρία μου, ανεβάζεις το παιδί μου στο Facebook; - Με ρώτησες;

Σε μία βδομάδα ακριβώς τα σχολεία κλείνουν και οι γιορτές δίνουν και παίρνουν! 
Και τα social media γεμίζουν για άλλη μια φορά χαρούμενες παιδικές φατσούλες.

Αστυνομία: Όχι φωτο παιδιών στα κοινωνικά δίκτυα

Και κάπου, ανάμεσα σε όλες τις φωτογραφίες που θα ανεβάσεις, αγαπητή μαμά, ανάμεσα σε όλα τα βίντεο που θα τραβήξεις και θα κοινοποιήσεις, ανάμεσα σε όλα τα stories και τις live αναμεταδόσεις, θα δω εκτός από το δικό σου παιδί, και το δικό μου.

Με ποιο δικαίωμα;

Είναι ειρωνεία να γράφω εγώ αυτό το θέμα καθώς ως δημοσιογράφος και mom blogger εκθέτω την κόρη μου σε μόνιμη βάση στα social media. Και το κάνω συνειδητά και με γνώση των πιθανών κινδύνων που διατρέχουν μια τέτοια απόφαση. Ίσως για αυτό ακριβώς έχω έναν ακόμα λόγο να σου μιλήσω για αυτό το θέμα, που δεν το περνάω καθόλου στο ντούκου.

Και ναι, θα είμαι και εγώ στην παράσταση που δίνουν τα παιδιά μας για τη λήξη της σχολικής χρονιάς, και φυσικά θα είμαι παρούσα στην επίδειξη της ρυθμικής να χειροκροτήσω όλα τα παιδιά, αλλά κυρίως το δικό μου. Κακά τα ψέματα, το δικό μας παιδί πάντα κοιτάμε.

Και θα τραβήξω βίντεο, και θα βγάλω φωτογραφίες για να κρατήσω τις πολύτιμες αυτές στιγμές της παιδικής ηλικίας της κόρης μου.

Δεν θα ανεβάσω όμως το βίντεο στo Facebook, όπου εμφανίζονται δεκάδες παιδάκια για τα οποία δεν ξέρω - θέλουν οι γονείς τους να φαίνονται τα ζουζούνια τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή όχι;

Και θα βγάλω την κόρη μου φωτογραφία γιατί θα είναι πολύ όμορφη και πολύ χαρούμενη, μόνη ή παρέα με τις καλύτερές της φίλες. 

Θα επιλέξω να ανεβάσω τη φωτογραφία εκείνη όπου είναι μόνη της, και όχι, δεν θα φαίνονται τα γυμνά της πόδια φορώντας το κορμάκι της ρυθμικής.

Ξέρεις, αγαπητή μαμά, τι κάνω; 

Σκέφτομαι λίγο πριν ποστάρω κάτι. Μερικές φορές το σκέφτομαι πολύ, γιατί προσπαθώ να περάσω το σωστό μήνυμα. Και αρκετές από αυτές, επιλέγω να κρατήσω τις αναμνήσεις μόνο για μένα ή να στείλω ένα βίντεο στις αδερφές μου να χαρούν την ανιψιά τους μιας και δεν μπόρεσαν να τη δουν από κοντά.

Την επόμενη όμως μέρα, θα δω κάτι που δεν θα μου αρέσει. 

Βίντεο στον δικό σου λογαριασμό όπου φαίνονται φάτσα μόστρα όλα τα παιδιά. Χωρίς τη συναίνεσή τους, χωρίς τη συναίνεση των γονιών τους. Και μια φαινομενικά όμορφη και συγκινητική στιγμή θα έχει μετατραπεί σε καταπάτηση προσωπικών δεδομένων.

Δεν θα χαρώ με τη χαρά σου, γιατί σου ξέφυγε, ξεπέρασε τα όρια, έφτασε στη δική μου χαρά και την καταστρατήγησε.

Υπήρξαν φορές που ανέβασα φωτογραφίες της κόρης μου μαζί με μια φίλη της, και πολύ αργότερα οι γονείς του άλλου παιδιού μού είπαν πως προτιμούν να μην φαίνεται το παιδί τους στα social media. 

Στεναχωρήθηκα που δεν το ήξερα από πριν, που δεν με είχαν ενημερώσει, που θεώρησα δεδομένο ότι είναι οκ να το κάνω. Και φυσικά ζήτησα συγγνώμη και δεν το επανέλαβα.

Θα ήθελα φέτος στις γιορτές των παιδιών μας να είμαστε εκεί, να τα χαρούμε, να τα επιβραβεύσουμε, να τα χειροκροτήσουμε και πριν ανεβάσουμε οτιδήποτε, να σκεφτούμε λίγο περισσότερο. Ζητάω πολλά;

mothersbird

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μαμάδες που σφάζονται στα μαμαδογκρούπ

Θα το έχετε δει όλες. Ένα άρθρο σχετικό με τη γονεϊκότητα σε ένα page, ένα ποστ με μια ερώτηση σε ένα μαμαδογκρούπ, και η μάχη ξεκινά. 

Η μία μαμά σπεύδει να κρίνει την άλλη, η άλλη την επόμενη και αυτό δεν έχει τέλος.

Για να μην παρεξηγηθώ, υπάρχουν πάντα και οι εξαιρέσεις. Υπάρχουν φορές που γίνονται πολύ ωραίοι διάλογοι με ωραίες πληροφορίες και έχω βοηθηθεί κι εγώ προσωπικά πολλές φορές σε διάφορα θέματα. 

Ωστόσο αναρωτιέμαι μερικές φορές αν μερικές από εμάς είμαστε μαινάδες ή μανάδες τελικά;

Αναρωτιέμαι που βρίσκουμε τον χρόνο και το κουράγιο να κατηγορήσουμε ή μια την άλλη, να απευθυνθούμε η μία στην άλλη με τραγικούς χαρακτηρισμούς, με προσβλητικά λόγια χωρίς να ξέρουμε την προσωπική της ιστορία, τις δυσκολίες που περνάει και την ιδιαιτερότητα της δικής της ζωής.

Είναι περισσότερα τα πράγματα που μας ενώνουν τελικά και ίσως πρέπει να το καταλάβουμε.

Είμαστε όλες πάρα πολύ απασχολημένες με το να κάνουμε λάθη κι ωστόσο να προσευχόμαστε ότι τα παιδιά μου θα γίνουν καλοί άνθρωποι ούτως ή άλλως.

Είμαστε όλες απασχολημένες με την μπουγάδα μας που μυρίζει μούχλα και αναρωτιόμαστε αν θα πρέπει να διπλώσoυμε τα ρούχα ή να βάλουμε φωτιά και να τα κάψουμε.

Κι ακόμα, με το να ουρλιάζουμε σε όλους: «ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΟΥΡΛΙΑΖΕΤΕ!» και στη συνέχεια να αναρωτιόμαστε αν θα μπορέσουμε ποτέ να σταματήσουμε να ουρλιάζουμε.

Με το να προσπαθούμε να μην τσακωθούμε με τον άντρα μας μπροστά στα παιδιά, αν και μερικές φορές τρελαίνουμε ο ένας τον άλλον – κυρίως στο αυτοκίνητο.

Είμαστε όλες πάρα πολύ απασχολημένες με το να ζητάμε συγγνώμη από τα παιδιά μας, επειδή συχνά δεν τα καταλαβαίνουμε και τα παρεξηγούμε, επειδή γκρινιάζουμε, επειδή δεν τα πιστέψαμε όταν μας είπαν ότι πονάει η κοιλιά τους και νομίζαμε ότι το έκαναν για να μην πάνε σχολείο.

Είμαστε όλες πάρα πολύ απασχολημένες γιατί αυτά τα χρόνια δεν θα ξανάρθουν και περνάνε με ταχύτητα αστραπής. Ελπίζω μόνο ότι κοιτώντας πίσω θα πούμε ότι ήμασταν αγαπημένοι.

Δεν κρίνω κανέναν γονέα, γιατί είναι ΔΥΣΚΟΛΟ να είσαι γονιός.

Δεν μου πέφτει λόγος γιατί δεν είμαι εγώ αυτή που ανησυχεί για τα δικά σας παιδιά όπως εσείς. 

Δεν κάθομαι ξάγρυπνη όλη την νύχτα σκεπτόμενη τι αποφάσεις να πάρω για τα σχολεία, τους φίλους και τις συμπεριφορές και τα εμπόδια στην πολύτιμη ζωή τους. 

Δεν τα αγαπώ, δεν τα ταΐζω και δεν αγωνιώ για αυτά, όπως εσείς. 

Δεν τα ξέρω. Δεν γνωρίζω τα όνειρά τους ή τι τους αρέσει. Ούτε εσάς.

Είμαι 11 χρόνια μάνα και τώρα είμαι πιο σίγουρη από ποτέ ότι δεν υπάρχει «ένας τρόπος» να είμαστε καλοί γονείς. 

Απλώς προσπαθώ να καταλάβω πώς να μεγαλώσω σωστά τα παιδιά μου σε μια τόσο περίπλοκη ζωή. Και το ίδιο κάνουμε όλες, με τα λάθη μας και τα σωστά μας. Κι αυτό είναι σίγουρο.

Ας θυμηθούμε πόσο απασχολημένες είμαστε όλες με όσα ανέφερα παραπάνω. Τα οποία όσο ασήμαντα κι αν φαίνονται, είναι τα πιο σημαντικά. Και ας σκεφτούμε αν αυτό θέλουμε να είμαστε. 

Μαμάδες που αντί να είναι ενωμένες, κρίνουν η μία την άλλη για το πόσο επαρκείς είναι.

Γεωργία Διπλάρη, μια αναγνώστρια του 

themamagers.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μία γενιά από ηλίθιους;

Άρθρο ενός 14χρονου νέου

Όσο και αν είναι επώδυνο για μένα, δυστυχώς ανήκω σε αυτήν τη γενιά. Αναφέρομαι βεβαίως, βεβαίως στη γενιά ανθρώπων που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα την περίοδο από 1998 και πάνω. Μια γενιά που μεγάλωσε με σύντροφο την τεχνολογία. Μία γενιά που πήρε τελείως διαφορετικό δρόμο από την προηγούμενη, μια πορεία που ίσως δεν είναι αναστρέψιμη. Τι συμβαίνει λοιπόν με αυτή τη νέα γενιά;

Ποιος ή τι ευθύνεται τελικά για αυτήν την κατάληξη; Ευθύνεται η υπερβολική "δόση" τεχνολογίας που έχουν λάβει τα σημερινά παιδιά, χωρίς να γνωρίζουν πως να την χειρίζονται και να την αξιοποιούν ώστε να αποκομίσουν τα οφέλη της; Η μήπως ευθύνεται η στάση και η διαπαιδαγώγηση των γονέων προς τα παιδιά; Γιατί σίγουρα δεν φταίει μόνο το διαδίκτυο και το Facebook για αυτήν τη κατάσταση που επικρατεί σήμερα. Γιατί πραγματικά είναι τρομακτική... Ας αρχίσουμε λοιπόν... Τα παιδιά της νέας γενιάς κρίνουν και κρίνονται με βάση την εξωτερική εμφάνιση και ΜΟΝΟ. Έχουν δώσει τεράστια βαρύτητα στο πως φαίνονται και στο πως δείχνουν,όχι στο πως πραγματικά είναι! Δεν ενδιαφέρονται για την καλλιέργεια του ψυχικού τους κόσμου, της κριτικής τους σκέψης και της δημιουργικότητας τους και δεν δέχονται εύκολα το διαφορετικό. Δεν βάζουν στόχους, δεν έχουν όνειρα και οράματα για τη ζωή τους.
 
Αντιθέτως, επιζητούν μόνο την κοινωνική αποδοχή ,συμμερίζοντας τις απόψεις και ακολουθώντας τα στερεότυπα της μάζας. Ασχέτως αν αυτές τους εκφράζουν ή όχι! Πάρτε για παράδειγμα ...Βλέπεις όλα τα σημερινά παιδιά σαν "μαζικοποιημένα zombie" να ακολουθούν την κάθε ανόητη και ανούσια μόδα(ξέρουν τι κάνουν αυτοί που τις πλασάρουν), προσπαθώντας να το παίξουν κάποιοι που στα αλήθεια δεν είναι! Δεν το φιλτράρουν από τον εγκέφαλο τους και δεν σκέφτονται, αν πράγματι αυτή η μόδα αποτελεί ένα μέσο έκφρασης για αυτούς. Την ακολουθούν επειδή το ίδιο πράττει και η μάζα, και έτσι γνωρίζουν ότι θα λάβουν κοινωνική αποδοχή από τους πολλούς. Κάτι τέτοιο φυσικά αποτελεί μεγάλη αδυναμία και σοβαρό πλήγμα για την προσωπικότητας τους, σε μια ηλικία όπου μπαίνουν οι βάσεις για την διαμόρφωση της.
 
Όχι πως τώρα δεν είμαστε πρόβατα, αλλά αυτό δεν αφορά το παρόν θέμα. Για όσους θέλουν να πάρουν μία γεύση από αυτήν την κατάσταση, απλά επισκεφτείτε τον δημοφιλή ιστόχωρο κοινωνικής δικτύωσης, Facebook. Γιατί ΔΕΝ νοείται σημερινό παιδί χωρίς να κατέχει λογαριασμό στο Facebook. Ποζεριά, Καγκουριά, check - in όπου στο γ@μημένο κόσμο βρίσκονται ,με την μόνη τους αγωνία να είναι για τον αριθμό των likes που θα λάβουν. Δεν προβληματίζονται για τίποτα στη ζωή τους, και η διανοητική τους κατάσταση έχει φτάσει να είναι ισάξια ενός κούτσουρου.
 
"Η τεχνολογία ξεπέρασε την ανθρώπινη αλληλεπίδραση" όπως είπε και ο Αϊνστάιν. Τα σημερινά παιδιά δεν μπορούν να συναισθανθούν αληθινά, αφού η ανθρωπιά τους έχει χαθεί. Δυστυχώς η μέρα που ανέφερε ο Αϊνστάιν έχει φτάσει: "Ο κόσμος θα έχει μία γενιά από ηλίθιους"
 
Ίσως οι σκέψεις μου για την "ευλογημένη" αυτή γενιά σας φαίνονται σκληρές και απαισιόδοξες. Προσπαθώ απλά να είμαι ρεαλιστής. Μην ξεχνάτε πως εγώ τα ζω καθημερινά. 
 
Αλλά όποιο και αν είναι το πρόβλημα μπορούμε να το αλλάξουμε όλοι μαζί, γιατί ποτέ δεν είναι αργά. Καλώ και τα ίδια τα παιδιά που έχουν λίγο μυαλό, να σκεφτούν και προβληματιστούν για όλη αυτή τη κατάσταση. Μπορεί τώρα να εκφράζω τα παράπονα μου κατ' αυτόν το τρόπο, αλλά θα προσπαθήσω όπως μπορώ να βοηθήσω και να αφυπνίσω τους συνομήλικους μου (τους φίλους μου τουλάχιστον). Το ίδιο να πράξετε και εσείς!
 
Υ.Γ. Δεν αναφέρομαι σε όλα τα παιδιά της γενιάς, γιατί γνωρίζω ότι υπάρχουν και εξαιρέσεις. Αναφέρομαι στη μάζα, δηλαδή στους πιο πολλούς. Και ούτε εγώ το παίζω πιο έξυπνος από αυτούς. Ίσως να είμαι λίγο πιο αφυπνισμένος!
 
Υ.Γ.2 Δεν είμαι ΚΑΤΑ του Facebook. Και εγώ ο ίδιος κατέχω λογαριασμό, αλίμονο. Είμαι κατά όλης αυτής της κατάστασης που επικρατεί εκεί. Καλή σας ημέρα,

Πηγή

Το βρήκαμε στην αγαπημένη Ιδεοπηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ανησυχία για το νέο «παιχνίδι» με τις καυτερές πιπεριές - Schools on alert over hazardous ❛chilli pepper game❜

Ας έχουμε το νου μας, γιατί όπου να 'ναι θα φτάσει και εδώ αυτή η μούρλα

Schools on alert over hazardous 'chilli pepper game'

Έντονη ανησυχία έχει προκαλέσει η εξάπλωση του νέου, επικίνδυνου παιχνιδιού «chili pepper», που έκανε την εμφάνισή του στα σχολεία της Γαλλίας και παίρνει έκταση μέσω των social media.
Η γαλλική αστυνομία προειδοποιεί γονείς και καθηγητές για την επικινδυνότητα του παιχνιδιού. 

Οι μαθητές, όμως, συνεχίζουν να παίρνουν μαζί τους σχολείο καυτερές πιπεριές, τις οποίες ανοίγουν, τις τρίβουν και τις ρίχνουν στα μάτια ή και στο στόμα συμμαθητών τους.
Όπως μεταδίδει το δίκτυο RT, ορισμένοι μαθητές τρίβουν τις καυτερές πιπεριές στο δέρμα τους, με αποτέλεσμα να αποκτήσουν σοβαρά εγκαύματα. 

Σύμφωνα με τα γαλλικά ΜΜΕ, τρεις μαθητές μόνο στην κοινότητα Romilly-sur-Seine υπέστησαν εγκαύματα.

Πηγή πληροφοριών: RT
ekriti

“Πρόκληση των 48 ωρών” ('48-hour Challenge'): Το παιχνίδι στο Facebook, που καλεί τα παιδιά να εξαφανιστούν από το σπίτι τους

Sick '48-hour Challenge' Facebook 'game' urges teenagers to go missing for TWO DAYS leaving their desperate parents fearing the worst
Read more: dailymail
@@@

Την ανησυχία των γονέων έχει προκαλέσει άλλο ένα επικίνδυνο παιχνίδι στο Facebook που ήρθε στην επιφάνεια τις τελευταίες ώρες και κάνει θραύση ανάμεσα σε ανήλικα παιδιά στη Μεγάλη Βρετανία.

Το παιχνίδι λέγεται “Πρόκληση των 48 ωρών” και καλεί τα παιδιά να εξαφανιστούν από το σπίτι τους και τους γονείς τους για 48 ώρες.

Το βραβείο; 

Θα λαμβάνουν μεγαλύτερο σκορ κάθε φορά που το όνομα τους θα γίνεται mention στο Facebook. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως το παιδί που θα έχει εξαφανιστεί θα πάρει περισσότερους πόντους, όταν οι γονείς του χρησιμοποιήσουν τα social media για να σημάνουν συναγερμό για την απώλειά του.

Μάλιστα μία μητέρα ανέφερε σε τοπικό Μέσο του Μπέλφαστ πως το παιδί της χάθηκε για 55 ώρες και τελικά βρέθηκε σε άλλη πολιτεία και σε άλλη πόλη. 

«Τρομοκρατήθηκα πως θα το έβρισκα είτε δολοφονημένο είτε βιασμένο. Σκέφτηκα πως θα είχε πέσει θύμα τραφικινγκ», 

ανέφερε σοκαρισμένη η γυναίκα, σύμφωνα με τη βρετανική Sun. 

parapolitika

Ψευδοέρανοι σαρώνουν το ελληνικό διαδίκτυο — Like farming στο Facebook

Από τότε που ίδρυσε την ομάδα των «Ελληνικά Hoaxes» με στόχο την κατάρριψη αναληθών δημοσιευμάτων στο Ίντερνετ, ο Θοδωρής έχει δεχθεί ουκ ολίγα υβριστικά ή ακόμα και απειλητικά μηνύματα.

Στο τηλεφώνημα –από απόκρυψη– μια ανδρική φωνή είπε: «Έξω από την πόρτα σου υπάρχει ένας φάκελος». 

Ο Θοδωρής Δανιηλίδης πράγματι άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματός του και βρήκε έναν τσαλακωμένο φάκελο από κάποιον λογαριασμό. Πάνω ήταν γραμμένο πρόχειρα με στυλό: «Σταμάτα αυτό που κάνεις, θα έρθω να σε βρω». Θορυβημένος, ξαναμπήκε στο σπίτι. Ήταν ώρα να ειδοποιήσει την αστυνομία.

Από τότε που ίδρυσε την ομάδα των «Ελληνικά Hoaxes» με στόχο την κατάρριψη αναληθών δημοσιευμάτων στο Ίντερνετ, ο Θοδωρής έχει δεχθεί ουκ ολίγα υβριστικά ή ακόμα και απειλητικά μηνύματα. Αυτήν τη φορά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά.

Όλα ξεκίνησαν στις αρχές Αυγούστου, όταν η ομάδα καταπιάστηκε με ένα δημοσίευμα της ιστοσελίδας newsthessaloniki σχετικά με τον «μικρό Νικολάκη που πάσχει από όγκο στον εγκέφαλο και προκειμένου να μεταβεί σε εξειδικευμένο κέντρο του εξωτερικού για να θεραπευτεί, θα πρέπει να συγκεντρωθούν τα απαραίτητα χρήματα». 

Το άρθρο που κυκλοφόρησε ευρέως μέσω Facebook, ζητούσε από τους πολίτες να καταθέσουν χρήματα σε έναν λογαριασμό χωρίς όνομα δικαιούχου ή κάποια άλλη πληροφορία. 

Όπως αποκαλύφθηκε, το άρθρο είχε σημαντικές ομοιότητες με έναν άλλο έρανο που είχε κυκλοφορήσει παλιότερα στη Λέσβο – αυτός αφορούσε αληθινό περιστατικό. 

Επίσης, ελέγχοντας τα στοιχεία του τραπεζικού λογαριασμού, παρατήρησαν ότι ανήκει στο όνομα διαχειρίστριας ενός άλλου site, του kwloxaneio.gr. Εν ολίγοις, διαπίστωσαν ότι ο «μικρός Νικολάκης» δεν υφίσταται, επρόκειτο για απάτη. Ερευνώντας περισσότερο, ανακάλυψαν και άλλους τέτοιους εράνους-μαϊμού, δημοσιεύοντας τα πειστήρια στο site τους (για παράδειγμα, ίδιοι αριθμοί τραπέζης για διαφορετικά «άρρωστα» παιδιά). Όλοι αυτοί οι έρανοι είχαν χιλιάδες κοινοποιήσεις στο Facebook.

Το πρώτο άρθρο για την απάτη «ανέβηκε» στο ellinikahoaxes.gr στις 8 Αυγούστου. Το απόγευμα της 9ης Αυγούστου ο Θοδωρής Δανιηλίδης λαμβάνει ένα παράξενο τηλεφώνημα. Ήταν κι αυτό από απόκρυψη. 

«Ήταν ένας που μου παρουσιάστηκε ως δημοσιογράφος και ζητούσε να μου πάρει συνέντευξη για το θέμα, προσφέροντάς μου και χρήματα, 500 ευρώ, για να είναι –λέει– αποκλειστική. Γνωρίζοντας ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο, του είπα να με ξαναπάρει σε δύο ώρες γιατί περίμενα κάποιες επιπλέον πληροφορίες. Πράγματι με ξαναπήρε, αλλά δεν απάντησα γιατί κατάλαβα ότι κάτι περίεργο συνέβαινε», λέει ο Θοδωρής στην «Κ».

Απίστευτο
Το βράδυ της ίδιας ημέρας έγινε και κάτι εντελώς απίστευτο. Ένας φίλος του έλαβε μήνυμα μέσω Facebook από μια άγνωστή του γυναίκα. Ισχυρίστηκε ότι είναι ξαδέρφη του Δανιηλίδη και του έστειλε ένα link μιας σελίδας στο Facebook γράφοντας «κάνε με add εδώ για να μιλάμε». Ήταν παγίδα (phishing). 

Πάτησε το link, πληκτρολόγησε τους κωδικούς του προφίλ του, με αποτέλεσμα οι επιτήδειοι να έχουν πρόσβαση στον λογαριασμό του.

Αργά τη νύχτα, ο Θοδωρής άκουσε τον ήχο του messenger. Ήταν ο «φίλος» του (δηλαδή εκείνοι που είχαν οικειοποιηθεί το προφίλ του), που άρχισε να τον ρωτάει διάφορα για την έρευνα, να του ζητάει να σταματήσει μην έχει μπλεξίματα. «Δεν σκέφτεσαι το παιδί σου;».

Την επόμενη ημέρα, ο Δανιηλίδης δέχθηκε το τηλεφώνημα που ειδοποιούσε για τον φάκελο έξω από την πόρτα. Αναγνώρισε αμέσως τη φωνή: ήταν του «δημοσιογράφου» που του ζητούσε συνέντευξη. Έχουν ακολουθήσει και άλλα απειλητικά τηλεφωνήματα που όλα ζητούν το ίδιο: να σταματήσει η έρευνα, να «κατέβουν» τα ελληνικά hoaxes από το Ίντερνετ. «Αλλιώς θα την πληρώσει το παιδί και η γυναίκα σου».

Η υπόθεση φυσικά έχει φτάσει στη Δικαιοσύνη, ενώ έχει επιληφθεί και η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. 

Όλα δείχνουν ότι η υπόθεση του «μικρού Νικολάκη» χτύπησε ευαίσθητο νεύρο.

 «Ήταν πολύ ψυχοφθόρο όλο αυτό, δεν το κρύβω. Μπορεί να δέχομαι συχνά απειλές, αλλά όχι και να έρθουν στην πόρτα μου... Έχουν την εντύπωση, όμως, ότι θα με τρομάξουν και θα καταφέρουν να μας σταματήσουν από το να κάνουμε τη δουλειά μας. Εμείς θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που κάνουμε εδώ και πέντε χρόνια».

Πηγή: Kathimerini.gr
Τι είναι το Like farming στο Facebook. Μια κρυφή, άγνωστη απάτη.
Ψευδοέρανοι σαρώνουν το ελληνικό διαδίκτυο

Παρουσιαζόταν ως γυναίκα στα social media και βίαζε ανήλικες

Οι γονείς, για να μη φτάνουν στο σημείο να καταγγέλουν, 

καλά θα κάνουν να προσέχουν, 
να επιτηρούν σωστά τα ανήλικα παιδιά τους

***************

Ζάκυνθος

Ανατριχίλα έχει προκαλέσει σε όλη την Ζάκυνθο η σύλληψη ενός 30χρονου ημεδαπού, πατέρα ενός παιδιού, με τις κατηγορίες του βιασμού ανηλίκου και κατοχής πορνογραφικού υλικού ανηλίκου.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, μια 17χρονη μαθήτρια λυκείου, μαζί με την μητέρα της, πήγαν στο ΑΤ Ζακύνθου και κατήγγειλαν τον 30χρονο άνδρα.

Ο 30χρονος με την 17χρονη μαθήτρια είχαν βρεθεί μαζί δύο φορές στην περιοχή του Βανάτου, ενώ την τρίτη φορά είχε ειδοποιηθεί η αστυνομία και συνέλαβε τον ημεδαπό.

Κατά τη διάρκεια της σύλληψής του, βρέθηκε στο αυτοκίνητό του το τάμπλετ που χρησιμοποιούσε για να προσελκύει, μέσω ιντερνέτ, νεαρά κορίτσια. Όταν οι αστυνομικοί το άνοιξαν, αντίκρισαν ημίγυμνες και γυμνές φωτογραφίες ανήλικων κοριτσιών.

Ο 30χρονος δράστης είχε δημιουργήσει ψεύτικο γυναικείο λογαριασμό στο facebook και ως γυναίκα προσπαθούσε να αποκτήσει φιλικές σχέσεις με κορίτσια του νησιού. Αφού κέρδιζε την εμπιστοσύνη τους, προσπαθούσε να πείσει τις κοπέλες να του στέλνουν γυμνές φωτογραφίες τους και τότε τους αποκάλυπτε την ταυτότητα του.

Στην συνέχεια, με την απειλή να μην διαρρεύσουν οι φωτογραφίες τους στο διαδίκτυο, τις υποχρέωνε να συνευρεθούν μαζί του.

Αυτή την στιγμή, η αστυνομία Ζακύνθου, αναζητά και άλλα θύματα του 30χρονου ημεδαπού από τις φωτογραφίες που βρέθηκαν στο τάμπλετ του ενώ αναμένεται αύριο να οδηγηθεί στον εισαγγελέα πλημμελειοδικών Ζακύνθου.

madata

Το Facebook έκοψε τη φωτογραφία με το «κορίτσι της ναπάλμ»!! Facebook backs down from 'napalm girl'

Το Facebook έκοψε τη φωτογραφία με το «κορίτσι της ναπάλμ» λόγω... γυμνού!

Norway’s largest newspaper published a front-page open letter to Mark Zuckerberg on Thursday, slamming Facebook’s decision to censor the historic photograph of nine-year-old Kim Phúc running away from a napalm attack and calling on the CEO to live up to his role as “the world’s most powerful editor”.
theguardian

-------------------

Το Facebook στη Νορβηγία αποφάσισε να λογοκρίνει μια από τις ιστορικότερες φωτογραφίες, το «κορίτσι της ναπάλμ», επιβάλλοντας τον κανόνα της απαγόρευσης των γυμνών εικόνων.

Στην εμβληματική φωτογραφία του Nικ Ουτ, που έχει βραβευτεί με πούλιτζερ, η 53χρονη σήμερα Παν Τι Κιμ Πατς τρέχει ολόγυμνη προσπαθώντας να γλιτώσει από τις βόμβες ναπάλμ που έριχναν τα αμερικανικά βομβαρδιστικά στο Βιετνάμ.

Ο Νορβηγός συγγραφέας Τομ Έγκελαντ δημοσίευσε τη φωτογραφία στη σελίδα του στο Facebook, στο πλαίσιο μιας σειράς αναρτήσεων σχετικά με τις φωτογραφίες που άλλαξαν τον κόσμο. Όμως αυτό ελάχιστα απασχολεί το Facebook, που μπλόκαρε την ανάρτηση γιατί παραβίαζε τον κανόνα απαγόρευσης δημοσίευσης γυμνών φωτογραφιών.

Παρά τις αντιδράσεις το Facebook επέμεινε στην απόφασή του να διαγράψει τη φωτογραφία. Αντίδραση υπήρξε και από την Παν Τι Κιμ Πατ, η οποία πλέον ζει μόνιμα στον Καναδά.

«Η Κιμ είναι εξαιρετικά λυπημένη από το γεγονός πως κάποιοι μπροστά σε μια τέτοια εικόνα είναι δυνατόν να επικεντρώνονται στο γυμνό και όχι στο ισχυρό μήνυμα που μεταφέρει» δήλωσε η εκπρόσωπος του ιδρύματος «Kim Phuc».

Ένα σχόλιο με το οποίο συμφωνούμε απολύτως

Michael Grigoriou
Tι αλλο θα ειναι οι "διαχειριστες" του Facebook παρα αγραμματοι γιαπιδες, υπηρετες μιας πολυεθνικης, θυματα του παγκοσμιου life style που περνιεται για "επικοινωνια" απο την πλειοψηφια. Που να γνωριζουν αυτα τα γελοια υποκειμενα για την σφαγη του Μι-Λαϊ και για αλλα "δυσαρεστα" που ξεφευγουν απο την χαζοχαρουμενη εικονα της πραγματικοτητας. Αναμενομενα φαινομενα της πολιτιστικης και ηθικης παρακμης που χαρακτηριζει τον μαζικο πολιτισμο.
tvxs

Η Σφαγή του Μι Λάι (Μάι Λάι)
Βιετναμέζες γυναίκες και παιδιά στο Μι Λάι, πριν σκοτωθούν στη σφαγή,
16 Μαρτίου 1968. Δολοφονήθηκαν δευτερόλεπτα μετά τη λήψη της φωτογραφίας. Φωτογραφία από τον Ρόναλντ Λ. Χάμπερλι.

Μία από τις ντροπιαστικότερες σελίδες για τους Αμερικανούς στον πόλεμο του Βιετνάμ, ένα έγκλημα πολέμου, που θα έπρεπε να έχει απασχολήσει κάποιο διεθνές δικαστήριο.
Το απόγευμα της 15ης Μαρτίου 1968 η ομάδα του 25χρονου υπολοχαγού Γουίλιαμ Κάλεϊ διατάσσεται να εκκαθαρίσει το χωριό Μι Λάι (Μάι Λάι όπως το γνωρίζουμε στην Ελλάδα) από τους κομμουνιστές αντάρτες Βιετκόνγκ που το κατείχαν. Η πληροφορία αποδεικνύεται εσφαλμένη. Στο χωριό αυτό του Νοτίου Βιετνάμ βρίσκονται μόνο γυναικόπαιδα και ανήμποροι ηλικιωμένοι. Την επομένη το πρωί (16 Μαρτίου) οι στρατιώτες του Κάλεϊ, με προϋπηρεσία μόλις τριών μηνών στο αφιλόξενο Βιετνάμ, κατασφάζουν με πρωτοφανή αγριότητα τους αμάχους. Υπολογίζεται ότι ο αριθμός των θυμάτων κυμαίνεται από 350 ως 500 .............

περισσότερα εδώ: sansimera

Tα συναισθήματα και οι λέξεις κρύφτηκαν πίσω από ζωγραφισμένες καρδιές ...

Οι φωνές που γίναν πλήκτρα

Και οι φωνές ξεχάστηκαν μέσα στις σελίδες του facebook… έγιναν πλήκτρα πατημένα βιαστικά, διστακτικά, ανυπόμονα, δειλά, μέσα στις ατέλειωτες σελίδες του μεγαλύτερου μέσου κοινωνικής δικτύωσης και των άπειρων επιλογών εικονικής επικοινωνίας.

Οι εκφράσεις του προσώπου αντικαταστάθηκαν από εικονίδια και τα συναισθήματα κρύφτηκαν πίσω από ζωγραφισμένες καρδιές σε όλα τα χρώματα. Μα πιο πολύ κόκκινες. Για να νιώθουμε πως μοιράζουμε και δεχόμαστε αγάπη και να αποκτούν χρώμα οι εικονικοί έρωτες. Εκατοντάδες προκάτ εικονίδια στη διάθεση όλων για την ψευδαίσθηση μιας πιο ζωντανής και προσωπικής επαφής. Δίνοντας όμως συχνά λάθος μήνυμα στον παραλήπτη.

Άλλοτε από επιπολαιότητα, άλλοτε από φόβο, άλλοτε από ανασφάλεια, άλλοτε από απλή ματαιοδοξία. 

Συναισθήματα που υποκρίνονται, άλλα που φανερώνονται με δήθεν ασφάλεια πίσω από τα τυποποιημένα εικονίδια, κι άλλα που κρύβονται μέσα σε αποσιωπητικά και σε θαυμαστικά. Ενίοτε, ανάμεσα στις παύσεις. Συχνά, στις μεγαλύτερες…

Μέσα στον εκκωφαντικό θόρυβο της πολυκοσμίας και των κούφιων λέξεων, φαίνεται πως βρήκαμε τον τρόπο να ισορροπήσουμε σιωπώντας. 

Όπου κι αν κοιτάξεις, θα δεις ανθρώπους στραμμένους σε μία οθόνη. Άλλοι εργάζονται, άλλοι παίζουν, άλλοι φλερτάρουν, άλλοι χωρίζουν, άλλοι κάνουν έρωτα… όλοι μόνοι… από την αρχή ως το τέλος. 

Οι εικόνες ωραιοποιημένες, οι λέξεις φαινομενικά ανώδυνες, τα συναισθήματα μοιρασμένα ανάμεσα σε ψεύτικες εικόνες και σημεία στίξης. Ο ένας γνωρίζει τον άλλο μέσα από φωτογραφίες και λέξεις, χωρίς να έχει ακούσει ποτέ τη φωνή ή το γέλιο του.

 Σχέσεις αρχίζουν χωρίς να έχει αισθανθεί ο ένας τη μυρωδιά του άλλου… χωρίς να έχει νιώσει το άγγιγμά του.

Μόνο που τίποτα δεν είναι ανώδυνο. 

Οι λέξεις γράφονται εύκολα, παρασύροντας μαζί τους εικονίδια κι έπειτα κι άλλες λέξεις. Και ύστερα ίσως κι άλλους παραλήπτες… ώσπου φτάνει μια στιγμή, που λέξεις, εικόνες, παραλήπτες, αποστολείς και εικονίδια, γίνονται ένα μεγάλο μπλεγμένο κουβάρι. 

Τα μηνύματα τότε σβήνονται, τα συναισθήματα όμως παραμένουν. Ενίοτε μπερδεμένα κι αυτά, σαν το κουβάρι στο οποίο ανήκουν. Άλλοτε πάλι – ευτυχώς – εντελώς ξεκάθαρα. Αληθινά. Αυτόνομα κι ανεπηρέαστα. Κόντρα στον στατιστικό κανόνα του είδους της επικοινωνίας αυτής.

Στον κόσμο της εικονικής πραγματικότητας όμως, είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσεις τι ανήκει που. Τι είναι αλήθεια και τι είναι ψέμα. 

Και η μόνη επιλογή που έχεις, είναι να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου και με τους άλλους, σα να τους μιλούσες κοιτώντας τους στα μάτια. Σαν να είναι τα εικονίδια οι εκφράσεις του προσώπου σου και οι καρδιές που μοιράζεις, κομμάτι της δικής σου. Και να εύχεσαι, να είναι κι εκείνοι το ίδιο ειλικρινείς μαζί σου και ειλικρινείς με τον εαυτό τους όπως κι εσύ με σένα.

Στέβη Σαμέλη

enallaktikidrasi