Τα παιδιά του Lidice επέστρεψαν σπίτι τους - “The Memorial to the Children Victims of the War”

Στις 2 Ιουλίου του 1942, τα περισσότερα από τα παιδιά του Lidice, ενός μικρού χωριού της τότε Τσεχοσλοβακίας, παραδόθηκαν στο τοπικό γραφείο της Γκεστάπο. Τα 82 παιδιά στη συνέχεια μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδο εξόντωσης στο Chełmno, 70 χιλιόμετρα μακριά, όπου δολοφονήθηκαν με δηλητηριώδη αέρια. Το γλυπτό της Marie Uchytilová αποτελεί φόρο τιμής σε αυτά τα παιδιά.

Τα γεγονότα που οδήγησαν τα παιδιά του Lidice στον θάνατο ήταν αρκετά περίπλοκα. Καθοριστικό ρόλο πάντως για να παρθεί η απόφαση της δολοφονίας τους ήταν ο θάνατος του Reinhard Heydrich, διοικητή του ναζιστικού προτεκτοράτου της Βοημίας και της Μοραβίας.

Η Τσεχοσλοβακία καταλήφθηκε από τη ναζιστική Γερμανία τον Απρίλιο του 1939 και η διοίκηση του Heydrich που ακολούθησε χαρακτηρίστηκε από καταπίεση, βασανισμούς και δολοφονίες. Στα τέλη Μαΐου του 1942 ομάδα στρατιωτών αποτελούμενη από Τσέχους και Σλοβάκους κατάφερε ένα μεγάλο χτύπημα στους Γερμανούς. Τον ισχυρό τραυματισμό του Heydrich.

“The Memorial to the Children Victims of the War”

Μια εβδομάδα αργότερα στις 4 Ιουνίου του 1942, ο Heydrich πέθανε από σηψαιμία. Ολόκληρη η χώρα πίστευε ότι γνώριζε τι θα επακολουθήσει. Κανένας όμως δεν μπορούσε να προβλέψει την φρίκη που τους ετοίμαζαν οι κατακτητές.

Η αρχή έγινε με ολική απαγόρευση κυκλοφορίας στην Πράγα. Μια τεράστια επιχείρηση αναζήτησης των δραστών ακολούθησε χωρίς όμως αποτέλεσμα. Την εβδομάδα μεταξύ τον τραυματισμό και τον θάνατο του Heydrich 157 άνθρωποι είχαν ήδη εκτελεστεί με συνοπτικές διαδικασίες. Τα χειρότερα όμως δεν είχαν έρθει ακόμη…

Μετά την κηδεία του Heydrich στο Βερολίνο, ο Αδόλφος Χίτλερ, διέταξε τι θα έπρεπε να γίνει στα χωριά που έκρυβαν τους υπεύθυνους. Όλοι οι ενήλικες άνδρες να εκτελούνται και τα γυναικόπαιδα να μεταφέρονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τα παιδιά που είχαν χαρακτήρα και χαρακτηριστικά «Αρείου» να υιοθετούνται από Γερμανικές οικογένειες SS για να γίνουν καλοί Ναζί. Τα υπόλοιπα να ανατραφούν με «άλλους τρόπους». Τέλος, τα χωριά να εξαφανιστούν από τους χάρτες, τίποτα να μην μείνει που να δηλώνει ότι κάποτε υπήρξαν.

Οι εντολές του άρχισαν να εφαρμόζονται αμέσως. Στο χωριό Lidice, που παρά την απουσία αποδείξεων ότι είχαν βρει εκεί καταφύγιο οι στρατιώτες που ήταν υπεύθυνοι για τη δολοφονία του Heydrich, έγινε η αρχή. Όλοι οι άνδρες μεταφέρθηκαν σε ένα αγρόκτημα στην άκρη του χωριού και εκτελέστηκαν, πρώτα σε ομάδες των πέντε. Όταν ο ηθικός αυτουργός αυτού του τρόμου, Horst Böhme, παραπονέθηκε ότι θα του έπαιρνε πάρα πολύ καιρό για να τους εκτελέσει όλους οι ομάδες έγιναν των δέκα. Μέχρι το απόγευμα της ίδιας μέρας, 173 άνδρες είχαν εκτελεστεί.

203 γυναίκες και 105 παιδιά συγκεντρώθηκαν στο σχολείο του χωριού. Από εκεί οδηγήθηκαν σε άλλο σχολείο στην κοντινή πόλη Kladno. Τέσσερις από τις γυναίκες ήταν έγκυες. Οι έγκυες μεταφέρθηκαν στο ίδιο νοσοκομείο όπου εξέπνευσε ο Heydrich, για να τους αφαιρεθούν με βίαιο τρόπο τα βρέφη. Οι περισσότερες από τις υπόλοιπες γυναίκες οδηγήθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ravensbrück όπου έχασαν τη ζωή τους από μια σειρά από ασθένειες.

Τα παιδιά στην αρχή μεταφέρθηκαν σε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο στο Łódź όπου Γερμανοί Αξιωματούχοι έκαναν τον διαχωρισμό ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους. Όσα δεν είχαν τα χαρακτηριστικά που απαιτούνταν, παρά τις αρχικές διαφωνίες, αποφασίστηκε από τον Adolf Eichmann να θανατωθούν.

Εβδομήντα σχεδόν χρόνια πριν, στις 2 Ιουλίου, τα 82 παιδιά παραδόθηκαν στην Γκεστάπο. Από εκεί μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης Chelmno όπου δηλητηριάστηκαν με αέρια. Από τα 105 παιδιά του Lidice, μόνο τα 17 παιδιά επέστρεψαν κάποια στιγμή στο χωριό τους.

Κανείς δεν θα μάθει ποτέ αν κάποιο από τα 82 παιδιά έκλαιγε λίγο πριν χάσει την ζωή του, μακριά από το σπίτι, την μητέρα του και τον πατέρα του. Ωστόσο, έστω και με αυτόν τον τρόπο, τα αθώα παιδιά που έχασαν την ζωή τους εκείνη την ημέρα επέστρεψαν και θα κατοικούν για πάντα στο Lidice. Τα 82 χάλκινα αγάλματα, 40 αγόρια και 42 κορίτσια, θα στέκονται εκεί ως αιώνια υπενθύμιση της σφαγής. Τα παιδιά του Lidice βρίσκονται επιτέλους στο σπίτι τους.

Πηγές:
dinfo.gr, kuriositas
antikleidi

Ήταν μόλις οκτώ χρονών και επέζησε της γενοκτονίας των Αρμενίων - Armenian Genocide

Επιζήσασα της γενοκτονίας των Αρμενίων από τους Τούρκους περιγράφει την φρίκη που έζησε

Μια τεράστια ουλή στον μηρό του δεξιού της ποδιού και ίχνη από βουρδουλιές στην πλάτη της, είναι τα σημάδια που της άφησε ο τουρκικός στρατός και η αστυνομία της Τουρκίας στα παιδικά της χρόνια.
Ήταν παιδί του Πρώτου Μεγάλου Πολέμου, γεννήθηκε σε ένα μακρινό μέρος στα βάθη της Τουρκίας και είναι μια από τις τελευταίες εν ζωή μάρτυρες της γενοκτονίας που υπέστησαν οι Αρμένιοι από τους Τούρκους στις δύο πρώτες δεκαετίες του προηγούμενου αιώνα.

Ο λόγος για την Γιεβνιγκέ Σαλιμπιάν η οποία στα 105 της χρόνια απολαμβάνει πλέον το ζεστό αεράκι και την υπέροχη θέα του Μίσιον Χιλς της Καλιφόρνια, σε αντίθεση με την φρίκη που έζησε στα παιδικά της χρόνια, στην πόλη Αιντάμπ, στην οποία γεννήθηκε.

Γεννήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1909 και ήταν κόρη του Απος Σαλιμπιάν, Αρμένιου έμπορου χαλκού. 

    Ήταν - όπως τόσοι πολλοί Αρμένιοι - μια οικογένεια της μεσαίας τάξης και ο πατέρας της είχε αρκετούς Τούρκους φίλους. Όταν άρχισαν οι πρώτες απελάσεις, οι Σαλιμπιάνς έμειναν στο σπίτι τους, αλλά η γενοκτονία διήρκεσε μέχρι τις τελευταίους μήνες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου - είχε αρχίσει μέσα σε λίγες εβδομάδες από την Καλλίπολη - και το 1917 έφτασαν στο αποκορύφωμά τους. Η οκτάχρονη τότε Γιεβνιγκέ βρέθηκε με την οικογένειά της, έξω από το σπίτι της.

«Υπήρχαν πολλά παιδιά έξω χωρίς παπούτσια και οι Τούρκοι χωροφύλακες χρησιμοποιώντας μαστίγια, τα οδηγούσαν στο δρόμο. Λίγα είχαν γονείς. Ήταν απαγορευμένο επίσης να λάβουν τροφή. Οι ήχοι των παιδιών ουρλιάζοντας για να αποφύγουν την απέλαση, με τρυπάνε ακόμα και σήμερα. Ακούω αυτές τις φωνές ακόμα και τώρα», τόνισε η 105χρονη.  

Για αυτήν, τα αποτελέσματα του αρμενικού ολοκαυτώματος είναι παραπλήσια με αυτό του εβραϊκού.

«Θυμάμαι παιδιά να τρέχουν να σωθούν, να τα αρπάζουν οι Τούρκοι από τα χέρια των μανάδων, να αποκεφαλίζουν μάνες και να πετάνε τους άντρες στη θάλασσα.Οι σφαίρες περνάγανε δίπλα από το κεφάλι μας. Όσοι είχαν την τύχη με το μέρος τους, οδηγήθηκαν στο λιμάνι περιμένοντας τα καράβια που θα μας έπαιρνε μακριά από το σπίτι μας. Οι πιο άτυχοι πιάνονταν αιχμάλωτοι και οδηγούνταν στα βάθη της Τουρκίας, όσοι κατάφερναν να επιβιώσουν δηλαδή, γιατί κάποιοι από αυτούς μεταφέρονταν με τρένα τα οποία είχαν ειδικά βαγόνια τα οποία είχαν διαμορφωθεί σε θαλάμους αερίων», δηλώνει στον «The Indepedent» η Σαλιμπιάν.

Έτσι, πολλοί γονείς σκοτώθηκαν κατά το πρώτο έτος της γενοκτονίας των Αρμενίων το 1917 και τα ορφανά (δεκάδες χιλιάδες «άγριων παιδιών»), αργότερα εκδιώχθηκαν από τους Τούρκους.
Τα περισσότερα από αυτά κατέληξαν σε χώρες της Μέσης Ανατολής και η Γιεβνιγκέ, έφτασε μετά από Οδύσσεια 2 ετών στον Λίβανο.

«Θυμάμαι το 1920 όταν μπήκα στον Λίβανο, ήταν λες και βρέθηκα στον παράδεισο. Έμεινα για οκτώ χρόνια σε ένα ειδικό άσυλο για παιδιά. Είχα την ευλογία και την ευτυχία να παντρευτώ μικρή, όμως πάντα ένα κομμάτι μου ήταν κενό. Μου έλειπαν οι γονείς μου και τα αδέρφια μου. Αυτοί (οι Τούρκοι), μου τα πήραν χωρίς λόγο.1.500.000 άνθρωποι χάθηκαν χωρίς λόγο», συμπλήρωσε η υπέργηρη γυναίκα.

protothema

«Ειδικό Πρόγραμμα Απομάκρυνσης Παιδιών» -- Οι Παιδουπόλεις (το παιδομάζωμα) της Φρειδερίκης

Η κατάσταση που επικρατούσε στις παιδουπόλεις της Φρειδερίκης ήταν απαράδεκτη και απάνθρωπη. Δεν είναι τυχαίο ότι κανένα απ' τα έγκλειστα παιδιά, όχι μόνο δεν πήγε στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αλλά δεν τέλειωσε καν τη δευτεροβάθμια.

Τα παιδιά της μεταπολεμικής Ευρώπης

Ιωάννινα 1948. Σε μία από τις Παιδουπόλεις της Φρειδερίκης, 
 τα παιδιά τραγουδούν ελληνικά παραδοσιακά τραγούδια
ενώ κάθονται γύρω από ένα βαρέλι με γάλα της UNICEF,
περιμένοντας να πιουν.

Κατά την διάρκεια του ελληνικού εμφυλίου πολέμου, με την καθοδήγηση των Αμερικανών και με βάση τη στρατηγική της κυβέρνησης της Αθήνας για την εκκένωση της υπαίθρου ώστε να χάσει ο Δημοκρατικός Στρατός κάθε δυνατότητα στήριξης για εφεδρίες ή υλικό, στον ντόπιο πληθυσμό, οργανώθηκε παράλληλα η μαζική συγκέντρωση και μεταφορά στα μεγάλα αστικά κέντρα των παιδιών από τα χωριά της Ηπείρου, της Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας και της Θράκης.

Η Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση υπολόγισε σε 150.000 τα παιδιά που εκτοπίστηκαν από τις περιοχές τους κι από τα οποία ένα μικρό μονάχα μέρος ακολούθησε τους γονείς στις πόλεις ενώ τα υπόλοιπα κλείστηκαν στα «ιδρύματα» της Φρειδερίκης που η ίδια αποκαλούσε "Παιδουπόλεις". 

Ο δρόμος των παιδιών του εμφυλίου διακλαδώνονταν στην φρίκη και την εκμετάλλευση.
Σύμφωνα με στοιχεία που περιέχονται στους φακέλους του Ιδρύματος της Βασιλικής Πρόνοιας και βρίσκονται στα Ιστορικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη, τον Ιούλη του 1947 εγκαινιάστηκε στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης η πρώτη «παιδούπολη», στην οποία κλείστηκαν 500 παιδιά. Στις αρχές του Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου εγκαινιάζονται τέσσερις νέες παιδουπόλεις σε Ιωάννινα, Λάρισα, Βόλο και Καβάλα.

Το Γενάρη του 1948 σ' ολόκληρη την Ελλάδα λειτουργούν 52 «παιδουπόλεις», στις οποίες έχουν «μαντρώσει» 18.000 παιδιά, όπου εφαρμόζεται το σύστημα της «πειθαρχημένης διαβίωσης». Σύμφωνα με το σύστημα αυτό, τα παιδιά αντιμετωπίζονται σαν στρατιώτες.

Ο αριθμός αυτός των κρατούμενων-παιδιών, αυξάνεται για να φτάσει αργότερα γύρω στο 1949 στις 28.000. Ο αριθμός των παιδιών των παιδουπόλεων μέχρι το 1968 έφτασε τα 36.562.

Ο τίτλος του σχεδίου της φρίκης ήταν κομψός και αθώος: «Ειδικό Πρόγραμμα Απομάκρυνσης Παιδιών».
Το εγκληματικό σχέδιο της αρπαγής των παιδιών απ' τις αγκαλιές των μανάδων τους εφαρμόστηκε ένα μήνα πριν την ίδρυση του Οργανισμού με την επωνυμία «Βασιλική Πρόνοια Επαρχιών Βορείου Ελλάδος», που είχε τη μορφή Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου. Συμπληρώθηκε, δε, με τη σύσταση Ερανικής Επιτροπής με την επωνυμία «Πρόνοια Βορείων Επαρχιών Εράνων». Αργότερα, μετονομάστηκε «Βασιλική Πρόνοια». Αυτοί οι οργανισμοί λειτουργούσαν στο πλαίσιο του «Βασιλικού Εθνικού Ιδρύματος», που ξεκίνησε τη «δράση» του στις 25 του Μάη 1947. Το 1950 και μετά τη στρατιωτική ήττα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, το Βασιλικό Ιδρυμα επιτρέπει την επιστροφή στα χωριά τους «15.000 τροφίμων παιδουπόλεων, για ν' αποτελέσουν τους πυρήνας του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού». Το ερώτημα όμως είναι τι απέγιναν τα υπόλοιπα - αφού τότε υπολογίζονταν σε 28.000.

Η Φρειδερίκη με τα αδέλφια της με στολή των ναζί...

Το παιδομάζωμα της Φρειδερίκης αποτελεί μέρος του γενικότερου σχεδίου, που είχαν καταστρώσει στην Αθήνα οι Αμερικανοί με εκτελεστές το Γενικό Επιτελείο Στρατού, που, μαζί με τη «μετακίνηση» του πληθυσμού των χωριών, αποσκοπούσε στην αποκοπή του ΔΣΕ απ' τους κατοίκους, οι οποίοι βοηθούσαν τα τμήματα των ανταρτών με τρόφιμα. Πρωταρχικός όμως στόχος του βασιλικού και κυβερνητικού μηχανισμού ήταν ο εγκλεισμός των παιδιών σε στρατόπεδα για να τα μετατρέψουν σε γενίτσαρους και να τα στρέψουν ενάντια στους γονείς τους, που είχαν ενταχθεί στο ΔΣΕ, που ανήκαν στο ΚΚΕ και γενικά στους αριστερούς, προοδευτικούς ανθρώπους. Το βασιλικό ζεύγος ....
...................................
Τύπος καταγγέλει σκάνδαλα υιοθεσίας στις παιδουπόλεις

περισσότερα εδώ: tvxs

Η τραγική ιστορία του David Reimer, του αγοριού που μεγάλωσε σαν κορίτσι. - The boy who was raised a girl

Πρόκειται για μια ιστορία που έχει καταγραφεί στα ιατρικά χρονικά ως ένα από τα πιο σκληρά και αδίστακτα ψυχολογικά πειράματα όλων των εποχών.

Ένα τραγικό λάθος σε μια επέμβαση περιτομής, ένας ψυχολόγος που ισχυριζόταν ότι μπορούσε να επαναπροσδιορίσει το φύλο ενός ανθρώπου, καθώς ο σεξουαλικός προσδιορισμός διαμορφώνεται ανάλογα με την ανατροφή, και δύο δίδυμα αδέρφια που καταλήγουν να αυτοκτονήσουν γιατί δεν αντέχουν τον τρόπο που μεγάλωσαν.

Είναι η ιστορία του Ντέιβιντ Ρέιμερ, 
του αγοριού που μεγάλωσε σαν κορίτσι.

Αύγουστος 1965. Η Τζάνετ και ο Ρον Ρέιμερ από τον Καναδά απέκτησαν δυο δίδυμα αγόρια, τον Μπρους και τον Μπράιαν. Τα δυο αγοράκια σε ηλικία έξι μηνών εμφάνισαν πρόβλημα στην ούρηση. Έπασχαν από φίμωση. Οι γονείς τους αποφάσισαν να τους κάνουν περιτομή. Και από τότε άλλαξε ριζικά η ζωή του μικρού Μπρους, αλλά και όλης της οικογένειας. Οι γιατροί στο νοσοκομείο πρότειναν μια νέα μέθοδο περιτομής με καυτηριασμό. Κατά τη διάρκεια της εγχείρησης του Μπρους, παρουσιάστηκε επιπλοκή και το πέος του νεογνού υπέστη σοβαρό έγκαυμα. Οι γιατροί ανακοίνωσαν στους γονείς ότι το πρόβλημα ήταν ανεπανόρθωτο....

Τους μήνες που ακολουθούν, το νεαρό ζευγάρι των αγροτών από τον Καναδά τρέχουν από γιατρό σε γιατρό για να δουν αν μπορεί κάτι να γίνει με το παιδί τους. Κανένας δεν τους δίνει ελπίδες: ο Μπρους θα πρέπει να περάσει την υπόλοιπη ζωή του με το ελάχιστο που έχει απομείνει από το πέος του.

Ένα βράδυ, οι Ρέιμερ βλέπουν στην τηλεόραση την παρουσίαση ενός αμερικανού γιατρού, ο οποίος υποστηρίζει ότι μπορεί να «επαναπροσδιοριστεί» το φύλο. Ο γιατρός λέγεται δρ Τζον Μόνεϊ, είναι καθηγητής Παιδιατρικής & Ιατρικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς στη Βαλτιμόρη, πρωτοπόρος στην αντιμετώπιση του ερμαφροδιτισμού και θιασώτης της άποψης ότι τα αγόρια μπορούν να «γίνουν» κορίτσια, εάν γίνουν νωρίς οι απαιτούμενες παρεμβάσεις.

Το πείραμα
Οι Ρέιμερ νιώθουν ελπίδα και φεύγουν από τον Καναδά για να τον επισκεφθούν στις ΗΠΑ. Ο δρ Μόνεϊ αποφασίζει ότι ο Μπρους Ρέιμερ αποτελεί τον ιδανικό υποψήφιο για να αποδείξει την αλήθεια της θεωρίας του, αφού έχει έναν πανομοιότυπο δίδυμο αδελφό με τον οποίο μπορούν να γίνονται όλες οι συγκρίσεις.

Εξηγεί στους Ρέιμερ ότι η μετατροπή του Μπρους σε κορίτσι αποτελεί την μοναδική του ευκαιρία για να έχει ετεροφυλόφιλες σχέσεις όταν μεγαλώσει και τους πείθει να επιστρέψουν σπίτι τους και να αναθρέψουν τον Μπρους ως κορίτσι, δίχως ποτέ να του πουν ότι είχε γεννηθεί αγόρι.

Εκείνοι αλλάζουν το όνομά του σε «Μπρέντα» και για τα επόμενα 10 χρόνια ακολουθούν κατά γράμμα τις συστάσεις του δρος Μόνεϊ – μεταξύ αυτών, να τον επισκέπτονται μία φορά τον χρόνο με τα παιδιά τους, για να καταγράφει την εξέλιξή τους.

Όταν η «Μπρέντα» γίνεται 21 μηνών, υποβάλλεται σε χειρουργική εκτομή των όρχεων, ενώ σταδιακά της χορηγούνται οιστρογόνα για να αποκτήσει γυναικεία χαρακτηριστικά. 

Ό,τι έχει απομείνει από το πέος της, αφήνεται ανέπαφο, για να μην επηρεαστεί η ουροποιητική λειτουργία της. Ο στόχος είναι όταν η «Μπρέντα» μπει στην εφηβεία, να χειρουργηθεί για να αποκτήσει λειτουργικό τεχνητό κόλπο.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’70, ο δρ Μόνεϊ δημοσιεύει σε ιατρικές επιθεωρήσεις άρθρα για την επιτυχία της «υπόθεσης Τζον/Τζόαν», όπως αποκαλεί το πείραμά του. Σύμφωνα με όσα γράφει, τα δίδυμα είναι ευτυχισμένα: ο Μπράιαν μεγαλώνει ως σκληρό και ζωηρό αγόρι, και η «Μπρέντα» ως ένα ευτυχισμένο μικρό κορίτσι.

Μετά την επιτυχία της μεθόδου, αρχίζει η εφαρμογή της σε χιλιάδες αγόρια που γεννιούνται με μη αναστρέψιμες παραμορφώσεις των γεννητικών οργάνων, αλλά και σε περιπτώσεις ερμαφροδιτισμού.

Όμως, οι δηλώσεις του απείχαν πολύ από την πραγματικότητα. 

Σε ηλικία 2 ετών η Μπρέντα έσκιζε τα φορέματά της. Δεν έπαιζε με κούκλες και τσακωνόταν με τον αδερφό της για να του πάρει τα αυτοκινητάκια....

Τα δυο αδέρφια επισκέπτονταν τον γιατρό Μάνεϊ μια φορά τον χρόνο. 

Στις συνεδρίες ο Μάνεϊ, χωρίς να ενημερώσει τους γονείς, ανάγκαζε τα δυο παιδιά να βγάλουν τα ρούχα τους. Τους ζητούσε να παίρνουν ερωτικές στάσεις και να υποδύονται ότι έρχονται σε σεξουαλική επαφή, ενώ παράλληλα τραβούσε φωτογραφίες. 

Όπως δήλωσαν αργότερα τα αδέρφια Ρέιμερ, ο γιατρός υποστήριζε ότι αυτό το «σεξουαλικό παιχνίδι» θα βοηθούσε στην «υγιή ανάπτυξη της σεξουαλικής τους ταυτότητας». 
Ο γιατρός θύμωνε και έβριζε, όταν κάποιο από τα δυο αδέρφια αντιστεκόταν και αρνούνταν να κάνει ό,τι τους ζητούσε. Όταν μπήκε στην εφηβεία, υποβλήθηκε σε ορμονοθεραπεία με οιστρογόνα, ώστε να αποκτήσει στήθος και άλλα θηλυκά χαρακτηριστικά. 
Αυτή η κατάσταση είχε επηρεάσει τη ψυχική κατάσταση του παιδιού. 

Σε ηλικία 13 ετών απείλησε τους γονείς της ότι θα αυτοκτονούσε, αν την πήγαιναν πάλι στον γιατρό Μάνεϊ. Οι γονείς υπέφεραν από τις τύψεις. Η μητέρα έπαθε κατάθλιψη και αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει, ενώ ο πατέρας έγινε αλκοολικός.

Η αποκάλυψη της αλήθειας
Οι γονείς τελικά, αποφάσισαν να αποκαλύψουν στην Μπρέντα ότι ήταν αγόρι. «Ξαφνικά κατάλαβα γιατί ένιωθα έτσι. Δεν ήμουν τρελός» δήλωσε αργότερα. Ζήτησε να τον φωνάζουν Ντέιβιντ. Τα επόμενα χρόνια έδωσε μάχη για να αποκτήσει ξανά τη χαμένη του σεξουαλική ταυτότητα. 
Έκανε ενέσεις τεστοστερόνης, διπλή μαστεκτομή για να αφαιρέσει το στήθος που είχε δημιουργηθεί από τα οιστρογόνα και υποβλήθηκε σε δυο επεμβάσεις φαλλοπλαστικής. 
Όμως, τα ψυχικά τραύματα που του είχε προκαλέσει ο γιατρός δεν μπόρεσε ποτέ να τα ξεπεράσει. Ένιωθε αποστροφή για τα νοσοκομεία και τους γιατρούς και είχε προσπαθήσει να αυτοκτονήσει δυο φορές. 
Πίστευε ότι ποτέ δεν θα μπορέσει να βρει μια σύντροφο. Τελικά γνώρισε την Τζέιν Φοντάνε. Το 1990, σε ηλικία 25 ετών την παντρεύτηκε και υιοθέτησαν τρία παιδιά....

Όμως, τα ψυχικά τραύματα παρέμεναν. Είχε προσπαθήσει να αυτοκτονήσει δυο φορές.

Η υπόθεσή του έγινε παγκοσμίως γνωστή το 1997 όταν είπε την ιστορία του στον δρ Μίλτον Ντάιαμοντ, ψυχολόγο στο Πανεπιστήμιο της Χαβάη. Ο Ντάιαμοντ έπεισε τον Ντέιβιντ να δημοσιοποιήσει την ιστορία του για να αποτραπούν άλλοι γιατροί να κάνουν ανάλογα πειράματα σε βρέφη. Ο Τζον Καλοπίντο δημοσιοποίησε την ιστορία του Ντέιβιντ στο Rolling Stone τον Δεκέμβριο του 1997 και κέρδισε το National Magazine Award.
Αργότερα η ιστορία του έγινε βιβλίο, στη βιογραφία με τον τίτλο As Nature Made Him: The Boy Who Was Raised as a Girl, όπου ο Καλοπίντο περιέγραφε με κάθε λεπτομέρεια την τραγική ζωή του Ντέιβιντ.

Οι αυτοκτονίες
Η περιπέτειά του όμως δεν σταματούν εκεί. Τα σεξουαλικά πειράματα και τα δύσκολα παιδικά χρόνια οδήγησαν τον αδερφό του στην κατάθλιψη και στη σχιζοφρένεια. Το Ιούλιο του 2002 πέθανε από υπερβολική δόση αντικαταθλιπτικών χαπιών. 
Ο θάνατος του αδερφού επιδείνωσε τη ψυχική κατάσταση του Ντέιβιντ. Παράλληλα, ήταν άνεργος και ο γάμος του περνούσε κρίση. Στις 2 Μαΐου 2004 η σύζυγός του του ζήτησε να χωρίσουν. Δυο μέρες αργότερα, ο Ντέιβιντ πήγε σε ένα πάρκινγκ, έστρεψε την καραμπίνα στον κρόταφό του και αυτοκτόνησε. Ήταν 38 ετών.

Πηγή: Huffington Post 
Με πληροφορίες από BBC, Guardian,  Wikipedia 
tvxs.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Έσπασε το παιδί του στο ξύλο...

Πατέρας ξυλοκόπησε τον 9χρονο γιο του στην Πάτρα, χτυπώντας το με τα χέρια του και μια καρέκλα. 

Το παιδί εισήχθη στο Καραμανδάνειο νοσοκομείο Παίδων της πόλης, λίγες μέρες μετά αφού είχε πάρει εξιτήριο από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου, όπου είχε νοσηλευτεί με πρόβλημα υγείας. 

Το άτυχο παιδί νοσηλεύεται εκτός κινδύνου με μικρής έκτασης τραύματα σε όλο του το σώμα και ειδικά στην πλάτη, όπου ο 31χρονος πατέρας του το χτύπησε με την καρέκλα, αφού πρώτα το χαστούκισε άγρια.

Συνελήφθη ο πατέρας
Για τον τραυματισμό του ενημερώθηκε η Εισαγγελία, που έδωσε παραγγελία να εξεταστεί από ιατροδικαστή.

Την επέμβαση της Αστυνομίας προκάλεσαν το μεσημέρι της Τετάρτης περαστικοί στο παλιό λιμάνι της Πάτρας, όταν αντιλήφθηκαν τον ξυλοδαρμό του ανήλικου αγοριού από τον πατέρα του. 

Ο 31χρονος αλλοδαπός εντοπίστηκε από τους αστυνομικούς του Β’ τμήματος το ίδιο βράδυ, συνελήφθη και οδηγήθηκε στον εισαγγελέα Πρωτοδικών Πατρών κατηγορούμενος για ενδοοικογενειακή βία.

madata
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Julia French and Robert Buskey: Γονείς vegan παραλίγο να σκοτώσουν το μωρό τους με "εναλλακτική διατροφή"

Ένα ζευγάρι vegan γονέων από τη Φλόριντα αντιμετωπίζει κατηγορίες ότι έβαλε σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή του μόλις 5 μηνών βρέφους του. 

Το κατηγορητήριο που συντάχθηκε σε βάρος τους αναφέρει ότι αντικατέστησαν το διατροφολόγιο που τους συνέστησε ο παιδίατρος με ένα «εναλλακτικό κατασκεύασμα από λιωμένες πατάτες». 

Vegan parents accused of almost starving baby 

to death with potato formula

To πεντάμηνο βρέφος βρέθηκε ένα βήμα πριν από τη λιμοκτονία.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Independent το βρέφος εντοπίστηκε σε αποστεωμένη κατάσταση και κοιμόταν συνέχεια. Ακόμη ζύγιζε περίπου μισό κιλό από το βάρος που γεννήθηκε. «Δεν έχω ξαναδεί ένα βρέφος σε τέτοιο σημείο, τόσο κοντά στο θάνατο» τόνισε ένας γιατρός.

Οι γονείς του μωρού, η 20χρονη Julia French και ο 31χρονος Robert Buskey ζήτησαν από έναν γιατρό να τους συστήσει το γάλα που θα έπινε το βρέφος. 

Παρόλα αυτά δεν συμφώνησαν με την πρότασή του και αποφάσισαν να ταΐσουν το μωράκι με μια συνταγή που βρήκαν στο internet στηριζόμενη σε πουρέ πατάτας. 

Το μωρό υποσιτίζονταν και κατέληξε να ζυγίζει μόλις 3,7 κιλά.

«Δεν έχω ξαναδεί ποτέ μωρό σε τέτοια κατάσταση. Τα πλευρά του διαγράφονταν στο δέρμα του», 

είπε ο ντεντέκτιβ, Λάουρεν Γουότσον που το βρήκε μετά από καταγγελία που έγινε. Ευτυχώς από την Τετάρτη το μωρό τρέφεται σωστά και έχει ήδη πάρει 200 γραμμάρια.

Βέβαια σύμφωνα με τους ειδικούς δεν αποκλείεται το μωρό στο μέλλον να αντιμετωπίσει πρόβλημα τόσο στην νοητική όσο και στη σωματική του ανάπτυξη εξαιτίας της μεταχείρισης που είχε από τους γονείς του.

e-daily

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Lance Breeding: Έσπασε το πόδι της 5χρονης κόρης του, γιατί δεν μάζεψε το δωμάτιό της

Στη φυλακή για κακοποίηση ανηλίκου οδηγήθηκε ένας πατέρας από το Τζόπλιν του Μιζούρι ο οποίος έσπασε το πόδι της 5χρονης κόρης του για να την τιμωρήσει.

a Missouri man broke his 5-year-old daughter's leg

Το περιστατικό συνέβη το Σάββατο 12/1 με την μητέρα της μικρής Mystic Forsee να καταγγέλλει τον σύζυγό της, Lance Breeding, στην αστυνομία.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Joplin Globe ο 27χρονος είπε στην μικρή να συγυρίσει το δωμάτιό της. Όμως εκείνη δεν τον άκουσε 

με αποτέλεσμα να την αρπάξει και να την πετάξει πάνω σε μια συρταριέρα. Το κοριτσάκι σφάδαζε στους πόνους και η μητέρα έντρομη έτρεξε στο δωμάτιο να δει τι συμβαίνει.

«Η μικρή βρισκόταν πεσμένη στο πάτωμα έχοντας το δεξί της πόδι στον αέρα», ανέφερε η εφημερίδα Joplin Globe.

Ο Breeding είπε στους αστυνομικούς ότι χτύπησε την κόρη του για να την τιμωρήσει γιατί δεν καθάρισε το δωμάτιό της.

«Την σήκωσε γιατί έλεγε πως πονούσε στο πόδι και έλεγξε το πόδι της χωρίς να διαπιστώσει κάποιο πρόβλημα. Μετά την άφησε και πάλι στο πάτωμα και την κλώτσησε στο πόδι λέγοντάς της να σηκωθεί πάνω», αναφέρει στην ανακοίνωσή της η αστυνομία.

Το αποτέλεσμα ήταν η 5χρονη να υποστεί κάταγμα δεξιού μηριαίου οστού καθώς και εκτεταμένους μώλωπες στην πλάτη και στα πόδια.

Μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο του Σπρίνγκφιλντ όπου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση.

Ο πατέρας της συνελήφθη και οδηγήθηκε στη φυλακή της Κομητείας Τζάσπερ με την εγγύηση να έχει οριστεί στα 50.000 δολάρια.

madata

newsbeast

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Σκότωσαν το παιδί τους στο ξύλο επειδή δεν διάβαζε!

9χρονος μαθητής, που ξυλοκοπήθηκε μέχρι να αφήσει την τελευταία του πνοή για το διάβασμα!

Nine-year-old 'beaten to death by family members for not doing homework

Όπως μετέδωσαν γαλλικά ΜΜΕ, για το θάνατο του αγοριού συνελήφθησαν τέσσερα μέλη της οικογένειάς του, στην πόλη Μιλχάουζ στην ανατολική Γαλλία.
Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές που επικαλούνται τοπικά δίκτυα, το αγόρι αρνήθηκε να κάνει τα μαθήματά του και χτυπήθηκε μέχρι θανάτου με μία σκούπα!

Μάλιστα, παρόντες τη στιγμή του ξυλοδαρμού ήταν παρόντες ο μεγαλύτερος αδερφός του, η αδερφή του και η θετή αδερφή του. Παρότι η μητέρα του 9χρονου απουσίαζε, συνελήφθη και εκείνη, καθώς θεωρείται ότι γνώριζε τι συμβαίνει, αναφέρουν οι ίδιες πηγές.

Η νεκροψία που έγινε στο παιδί αποκάλυψε μώλωπες, κυρίως στα πόδια του, ωστόσο, έφερε στο φως ότι ο μικρός υπέστη καρδιακή προσβολή και η αιτία του θανάτου ήταν τα τραύματα που προκλήθηκαν από την βάναυση επίθεση.

Τα τέσσερα μέλη της οικογένειας βρίσκονται υπό κράτηση και αναμένεται ότι θα οδηγηθούν στις ανακριτικές και εισαγγελικές αρχές.

Με βάση τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, ύποπτος για το μοιραίο χτύπημα θεωρείται ο 19χρονος αδερφός του, που φέρεται να είχε ενθαρρυνθεί από την μητέρα τους με την οποία είχε επικοινωνήσει τηλεφωνικά πριν το τραγικό συμβάν.

newsit

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Maycon Salustiano Silva: Πυροβόλησε και σκότωσε το 6 μηνών μωρό του, επειδή η γυναίκα του αρνήθηκε να κάνει σεξ μαζί του

Father 'shoots dead his six-month-old baby after wife refused 

to have sex with him'

Ο Μακόν Σαλουστριάνο Σίλβα, 25 ετών πυροβόλησε εν ψυχρώ το 6 μηνών μωρό του, τον Μισέλ, για να εκδικηθεί τη γυναίκα του η οποία αρνήθηκε να κάνει σεξ μαζί του. 

Ο ίδιος ισχυρίστηκε στην αστυνομία ότι βρισκόταν υπό την επήρεια χασίς και ήταν και μεθυσμένος.

Το περιστατικό συνέβη στη Λουιζιάνα της Βραζιλίας. Το άτυχο μωράκι πέθανε δυο ώρες αργότερα στο νοσοκομείο. Η αστυνομία πίσω από τον καναπέ βρήκε το όπλο του εγκλήματος και συνέλαβε τον 25χρονο δολοφόνο.

Σύμφωνα με τις αρχές το βράδυ της Τετάρτης ο Σίλβα ήθελε να κάνει σεξ με τη γυναίκα του, η οποία κουρασμένη κοιμόταν. Όταν εκείνη αρνήθηκε να ενδώσει, οργισμένος ο δολοφόνος πήρε ένα όπλο και πυροβόλησε το 6 μηνών μωράκι. 

Οι γείτονες που άκουσαν στη μιαμιση το βράδυ τα ουρλιαχτά της γυναίκας, ειδοποίησαν την αστυνομία.

Η 20χρονη Τζένιφερ Σίλβα, μητέρα του μωρού, παραμένει σε κατάσταση σοκ.

topontiki

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Έγκλημα, μίσος, προκατάληψη» και τα... χειροκροτήματα για τον δολοφόνο!!

Αυτοί Που Χειροκροτούν Τον Δολοφόνο Ενός Παιδιού, Ζουν Ανάμεσά Μας

😭😭😭

Συντάκτες:
Αναστασία Πάτσιου, Ακης Ορφανός, Ακης Κατσούλας*

Πριν από λίγες ημέρες μια τραγωδία εκτυλίχθηκε στην Αμφισσα, καθώς ένας 35χρονος δολοφόνησε πυροβολώντας ένα 13χρονο παιδί.
Υπάρχουν έκδηλες και μη έκδηλες πτυχές της τραγωδίας, στον βαθμό που αυτό το έγκλημα σχετίζεται με υποκρυπτόμενους κοινωνικούς και πολιτικούς παράγοντες.

Αρχικά, αναφορικά με το γεγονός καθαυτό, γεννώνται ερωτήματα για τα αίτια της πράξης, τα οποία παραμένουν άγνωστα. Οι εικασίες για διαρρήξεις φαίνεται να μην υφίστανται.
Η ωμή βία, η οποία στέρησε τη ζωή ενός παιδιού, εντάσσεται στη σφαίρα της ρατσιστικής συμπεριφοράς και μάλιστα στην ακραία έκφρασή της. «Μεταμφιέζεται» σε αγωνία ή φόβο για την προστασία της περιουσίας ή και της ζωής ακόμα, υποκρύπτοντας τη σαδιστική απόλαυση που αντλεί ο ρατσιστής από την τιμωρία του διαφορετικού.

Ερωτήματα όμως εγείρονται για τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία αντιμετωπίζει το γεγονός.
Ενώ θα περίμενε κανείς πως θα εκφραστεί έντονα ο αποτροπιασμός της, εφόσον πρόκειται για τη δολοφονία ενός παιδιού, αντίθετα υπερτονίζεται η καταγωγή του θύματος. Σαν δηλαδή να μην της άξιζε να ζει, εφόσον γεννήθηκε Ρομά και έχει διαφορετική πολιτισμική και κοινωνική ταυτότητα από την κυρίαρχη.

Γενικεύοντας θα λέγαμε πως το 2018 στην Ελλάδα δεν θεωρείται αυτονόητο το δικαίωμα στη ζωή κάθε ανθρώπου, ανεξάρτητα από φυλή, φύλο, θρήσκευμα, εθνοτική ή κοινωνική καταγωγή.

Ως κοινωνία φαίνεται να αγνοούμε επιδεικτικά τον σεβασμό των δικαιωμάτων του ατόμου, να αγνοούμε και να υποβαθμίζουμε το διαφορετικό και ακόμα χειρότερα να δικαιολογούμε πράξεις μίσους που απορρέουν από «καθυστερημένες» νοητικές συνήθειες.

Εδώ θα πρέπει να τονιστεί ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάστηκε το γεγονός από τα ΜΜΕ. Η απομόνωση του χαρακτηριστικού της καταγωγής της από όλα τα άλλα ατομικά και κοινωνικά της χαρακτηριστικά και ο υπερβολικός τονισμός του «φόβου για αντίποινα από τους Ρομά της περιοχής» είχαν αποτέλεσμα την ενεργοποίηση των προκαταλήψεων, των φόβων και όλων των ανορθολογικών στοιχείων, τα οποία συνδέονται με τη μειονοτική ομάδα.
Οι παραβατικές συμπεριφορές, με τις οποίες συχνά συνδέονται, γίνονται αντιληπτές ως αποτέλεσμα εγγενών, βιολογικών αιτιών και όχι ως συνέπεια των κοινωνικών συνθηκών και της απομόνωσης, στις οποίες η κοινωνία με την εκ των προτέρων ταξινόμηση τους έχει επιβάλει να ζουν.

Τα περισσότερα ΜΜΕ, αντίθετα, διοχετεύουν το μίσος στην κοινωνία και λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές κοινωνικών στερεότυπων.

Επιπλέον, με αφορμή το γεγονός, στα μέσα κοινωνική δικτύωσης έχει αναπτυχθεί μια ρητορική του μίσους η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ, όχι μόνο υπερασπίζεται τη δολοφονία του παιδιού, αλλά τη δικαιολογεί με βάση τον διαφορετικό τρόπο ζωής των Ρομά.

Εκφράσεις όπως «θα γεννούσε 10 παιδιά, αφού παντρευόταν έναν 30άρη γύφτο» δηλώνουν την υποτίμηση και το μίσος για τον διαφορετικό τρόπο ζωής της πολιτισμικής αυτής ομάδας.

Οι μειωτικές και προσβλητικές εκφράσεις που αναφέρονται συγκροτούν τον ρατσιστικό λόγο, ο οποίος επικρατεί και έχει στόχο να πείσει. Δεν είναι ιδεολογικά ουδέτερος, έχει σκοπό να παγιώσει τις κοινωνικές σχέσεις, να οξύνει τις υφιστάμενες ανισότητες, αλλά κυρίως να επιβάλει επικίνδυνες μορφές εξουσίας.

Τα κοινωνικά ζητήματα της εποχής είναι ιδιαίτερα κρίσιμα. Η επικράτηση της ανασφάλειας, της αβεβαιότητας και της κουλτούρας της βίας οφείλουν να αφυπνίσουν και να δραστηριοποιήσουν πολίτες και θεσμούς.

O Σύλλογος Ελλήνων Κοινωνιολόγων καταδικάζει γεγονότα ρατσιστικής βίας, υποστηρίζει τον διάλογο και πρεσβεύει την ανάγκη για δράση, έτσι ώστε να ορθωθεί ένας αντίλογος σεβασμού και αποδοχής ενάντια σε κάθε μορφή ρατσισμού και βίας.

* Κοινωνιολόγοι, μέλη του Συλλόγου Ελλήνων Κοινωνιολόγων
Έντυπη έκδοση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Για τη Γιαννούλα
Οδύνη, οργή και παραπληροφόρηση

Το Χαμομηλάκι

Η Ντροπή της Αργεντινής - Το Αίσχος του Κόσμου ... NATION’S SHAME: little girl licking water from a dirty puddle

NATION’S SHAME
Heartbreaking image shows little girl licking water from a dirty puddle during heatwave in poverty-stricken Argentine region

....................

Ένα μικρό κοριτσάκι πεσμένο στα χέρια και στα γόνατα γλείφει νερό από μια βρώμικη λακκούβα σε μια περιοχή που πλήττεται από τη φτώχεια την Mbya Guarani της Αργεντινής, για να ξεδιψάσει λόγω των υψηλών θερμοκρασιών που αγγίζουν τους 40 βαθμούς Κελσίου.

.......

περισσότερα εδώ

Gunduz Aghayev - "Imagine": Αν τα παιδιά είχαν την παιδική ηλικία που τους άξιζε...

Έχοντας δημιουργήσει αρκετές δημοφιλείς σειρές εικονογραφήσεων στο παρελθόν, ο ζωγράφος Gunduz Aghayev επιστρέφει με μία καινούργια σειρά εικόνων που ονομάζεται "Imagine".

Αυτή τη φορά το θέμα είναι τα παιδιά και η απώλεια της αθωότητας, καθώς συμμετέχουν χωρίς να το επιλέγουν στα "παιχνίδια" του κέρδους, της εκμετάλλευσης και των πολέμων των ενήλικων, χάνοντας για πάντα το χαμόγελο και την ανεμελιά τους.

Ο καλλιτέχνης άλλαξε τις φωτογραφίες με παιδιά θύματα μεγάλων ιστορικών στιγμών και τραγωδιών, πρόσθεσε τις δικές του πινελιές και έτσι προσφέρει μια εναλλακτική ματιά για το πως θα έπρεπε να είναι η πραγματικότητα.

Πόλεμος στο Βιετνάμ

Η φωτογραφία του Kevin Karter (1993) 

που κέρδισε βραβείο Pulitzer

Νεκρό προσφυγόπουλο από τη Συρία

Ο μικρός γιος νεκρού δημοσιογράφου 

από το Αζερμπαϊτζάν

Παιδιά κοιτάζουν τα βομβαρδισμένα σπίτια τους το 1940

koutipandoras

Joseph Gazzam: Το κτήνος που σκότωσε στο ξύλο το τεσσάρων μηνών κοριτσάκι του - punched infant daughter to death because she was fussy

... γιατί δεν σταματούσε να κλαίει

punched infant daughter to death because she was fussy

Φριχτό θάνατο από τα χέρια του ίδιου του του πατέρα βρήκε ένα κοριτσάκι μόλις τεσσάρων μηνών στην Πενσιλβάνια των ΗΠΑ, όπως έγινε γνωστό από τις Αρχές. 

Κι αυτό, διότι η μικρή δεν σταματούσε να κλαίει!

Σύμφωνα με το Associated Press, η αστυνομία γνωστοποίησε ότι ο 30χρονος Joseph Gazzam είπε αρχικά σε αστυνομικούς ότι το μωρό έπεσε από το κρεβάτι τους στο σπίτι της οικογένειας την περασμένη Κυριακή.
Τη Δευτέρα όμως αναγκάστηκε να αλλάξει την ιστορία του, καθώς η αυτοψία έδειξε ότι η μικρή Victoria Gazzam είχε πολλές μελανιές και σπασμένα κόκαλα. 

Την ώρα του τραγικού περιστατικού, η μητέρα της βρισκόταν στη δουλειά.
Ο Gazzam κρατείται, ενώ του έχουν απαγγελθεί κατηγορίες για ανθρωποκτονία.

madata

Αυτά, δεν τα χωράει ο νους του ανθρώπου :((( Craig Smith - Matthew Scully-Hicks and other criminals

Καταδικάστηκε για φόνο δίχρονου.  
Τον έχει επικηρύξει όλη η φυλακή

Την κεφαλή του επί πίνακι ζητούν οι άλλοι τρόφιμοι, καθώς το έγκλημά του χαρακτηρίστηκε ιδιαιτέρως ειδεχθές.
Ο 28χρονος Βρετανός Craig Smith έφαγε λοιπόν ισόβια επειδή δολοφόνησε τον δύο ετών θετό του γιο Teddy Tilston. 

Ο άντρας χτύπησε το παιδί τόσο δυνατά στο στομάχι που του προκάλεσε εσωτερική αιμορραγία. Και η μητέρα του δεν έκανε τίποτα, κι έτσι κατηγορείται κι αυτή για συνέργεια σε φόνο.

.........

η συνέχεια εδώ

😪😪😪

Δολοφόνησε την 18 μηνών υιοθετημένη κόρη του

Ένας γυμναστής κρίθηκε ένοχος για τη δολοφονία της 18χρονης υιοθετημένης κόρης του, την οποία περιέγραψε ως «σατανά ντυμένος σαν μωρό».
Ο 31χρονος Matthew Scully-Hicks και ο σύζυγός του είχαν υιοθετήσει την Έλσι μόλις δύο εβδομάδες πριν τη δολοφονία της, στη Μεγάλη Βρετανία.

........

η συνέχεια εδώ

😪😪😪

Αυτός είναι ο 59χρονος που βίαζε την ανήλικη ανιψιά του

.............

η συνέχεια εδώ

😪😪😪

Αυτός είναι ο 29χρονος καθηγητής που ασελγούσε σε βάρος εννιάχρονου παιδιού, που του έκανε ιδιαίτερα

.....

η συνέχεια εδώ

Η πειθαρχία δια της βίας, η σεξουαλική κακοποίηση και οι παιδοκτονίες απειλούν εκατομμύρια παιδιά παγκοσμίως. Violent discipline, sexual abuse and homicides stalk millions of children

Violent discipline, sexual abuse and homicides stalk millions of children worldwide UNICEF

Η βία κατά των παιδιών -κάποια ακόμη και ηλικίας ενός έτους- είναι διαδεδομένη σε σπίτια, σχολεία και κοινότητες, αποκαλύπτει νέα έκθεση με ανησυχητικά δεδομένα

Εντυπωσιακός αριθμός παιδιών – κάποια ακόμα και μέχρι ενός έτους – βιώνουν τη βία, συχνά από εκείνους στους οποίους έχει ανατεθεί η φροντίδα τους, αναφέρει η UNICEF σε νέα της έκθεση.

«Η βλάβη που προκαλείται στα παιδιά σε όλο τον κόσμο είναι πραγματικά ανησυχητική», δήλωσε ο Επικεφαλής Παιδικής Προστασίας της UNICEF Cornelius Williams. «Μωρά χαστουκίζονται στο πρόσωπο, κορίτσια και αγόρια εξαναγκάζονται σε σεξουαλικές πράξεις, έφηβοι δολοφονούνται στις κοινότητές τους – η βία κατά των παιδιών δεν εξαιρεί κανέναν και δεν γνωρίζει όρια».

Η έκθεση «Ένα Γνώριμο Πρόσωπο: Η Βία στη ζωή των παιδιών και των εφήβων», χρησιμοποιεί τα πιο πρόσφατα δεδομένα για να δείξει ότι τα παιδιά βιώνουν βία σε όλα τα στάδια της παιδικής ηλικίας και σε όλες τις περιστάσεις:

Βία κατά των μικρών παιδιών στα σπίτια τους:

• Τα τρία τέταρτα των παιδιών 2 έως 4 ετών στον κόσμο – περίπου 300 εκατομμύρια – αντιμετωπίζουν ψυχολογική πίεση και/ή σωματική τιμωρία από τους κηδεμόνες τους στο σπίτι.

• Περίπου τα 6 στα 10 παιδιά ηλικίας ενός έτους σε 30 χώρες για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία υποβάλλονται σε πειθαρχία δια της βίας σε τακτική βάση. Σχεδόν το ένα τέταρτο των παιδιών ηλικίας ενός έτους τραντάζονται σωματικά ως τιμωρία και σχεδόν το 1 στα 10 δέχεται χαστούκια στο πρόσωπο, το κεφάλι ή τα αυτιά.

• Παγκοσμίως, το 1 στα 4 παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών – 176 εκατομμύρια – ζουν με μητέρα που υφίσταται βία από το σύντροφό της.

Σεξουαλική βία κατά των κοριτσιών και των αγοριών:

• Παγκοσμίως, περίπου 15 εκατομμύρια κορίτσια ηλικίας 15 έως 19 ετών έχουν εξαναγκαστεί σε σεξουαλική επαφή ή σε άλλου είδους σεξουαλικές πράξεις κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

• Μόνο το 1% των εφήβων κοριτσιών που βίωσαν σεξουαλική βία ανέφεραν ότι αναζήτησαν επαγγελματική βοήθεια.

• Στις 28 χώρες, όπου υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, το 90% των εφήβων κοριτσιών που είχαν εξαναγκαστεί σε σεξουαλική επαφή, κατά μέσο όρο, δήλωσαν ότι ο δράστης του πρώτου συμβάντος ήταν γνωστός τους. Στοιχεία από έξι χώρες αποκαλύπτουν ότι φίλοι, συμμαθητές και συνεργάτες συγκαταλέγονται στους πιο συχνά αναφερόμενους δράστες σεξουαλικής βίας εναντίον εφήβων αγοριών.

Βίαιοι θάνατοι μεταξύ εφήβων:

• Σε παγκόσμιο επίπεδο, κάθε 7 λεπτά ένας έφηβος χάνει τη ζωή του από πράξη βίας.

• Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι μη ισπανόφωνοι μαύροι ηλικίας 10 έως 19 ετών, είναι σχεδόν 19 φορές πιο πιθανό να δολοφονηθούν από τους μη ισπανόφωνους λευκούς της ίδιας ηλικίας. Εάν το ποσοστό ανθρωποκτονιών μεταξύ μη ισπανόφωνων μαύρων εφήβων ισχύσει αντίστοιχα σε εθνικό επίπεδο, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα περιλαμβάνονταν μέσα στις δέκα χώρες με το υψηλότερο ποσοστό θανάτων στον κόσμο.

• Το 2015, ο κίνδυνος να πέσει θύμα ανθρωποκτονίας ένας μη ισπανόφωνος μαύρος έφηβος στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ίδιος με τον κίνδυνο να σκοτωθεί ένας έφηβος που ζει στο σπαρασσόμενο από τον πόλεμο Νότιο Σουδάν λόγω της γενικότερης βίας.

• Η Λατινική Αμερική και η Καραϊβική είναι οι μόνες περιοχές στις οποίες έχουν αυξηθεί τα ποσοστά ανθρωποκτονίας μεταξύ των εφήβων. Σχεδόν το ήμισυ όλων των ανθρωποκτονιών μεταξύ εφήβων παγκοσμίως έλαβαν χώρα στην περιοχή αυτή το 2015.

Βία στα σχολεία:

• Το ήμισυ του πληθυσμού των παιδιών σχολικής ηλικίας – 732 εκατομμύρια – ζει σε χώρες όπου η σωματική τιμωρία στο σχολείο δεν απαγορεύεται πλήρως.

• Τα τρία τέταρτα των καταγεγραμμένων περιστατικών πυροβολισμών σε σχολικό περιβάλλον που πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία 25 χρόνια συνέβησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες.

topontikι

madata