Κύπρος: Εγχειρίδιο Εκπαιδευτικού για τη Σεξουαλική Κακοποίηση Παιδιών

Όπλο στα χέρια των εκπαιδευτικών το εγχειρίδιο που εξέδωσε το υπουργείο Παιδείας με στόχο την αναγνώριση και τη διαχείριση περιστατικών σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. 

Το εγχειρίδιο απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς και στόχο έχει την πρόληψη, αλλά και την καταπολέμηση του φαινομένου της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. 

Μέσα από την έκδοση το υπουργείο Παιδείας επιδιώκει να ενισχύσει περαιτέρω τους εκπαιδευτικούς για το θέμα και να προσφέρει εκείνα τα εργαλεία που θα τους δώσουν τη δυνατότητα να αντιλαμβάνονται και να διαχειρίζονται με τον ενδεδειγμένο τρόπο περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών.

Το εγχειρίδιο καλύπτει ένα ευρύ φάσμα γνώσεων – νομικής, παιδαγωγικής, ψυχοκοινωνιολογικής φύσεως – γύρω από το πολύ σοβαρό φαινόμενο της σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης παιδιών, που καλούνται να αξιοποιήσουν οι εκπαιδευτικοί προκειμένου να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στην πρόληψη και καταπολέμηση της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ένοχος για σεξουαλική κακοποίηση 7χρονου κοριτσιού

Το εγχειρίδιο στοχεύει κατά κύριο λόγο στα πιο κάτω:
• Να γίνει κατανοητό τι συνιστά σεξουαλική κακοποίηση παιδιών, ποιες είναι οι συνέπειές της στα παιδιά και ποιες οι ενδείξεις για πιθανή σεξουαλική κακοποίηση τόσο για τα παιδιά – θύματα όσο και για τους δράστες,
• Να γίνουν κατανοητά τα στάδια σεξουαλικής ανάπτυξης και οι αναμενόμενες σεξουαλικές συμπεριφορές των παιδιών, συγκρινόμενες με συμπεριφορές που χαρακτηρίζονται ως επιβλαβείς,
• Να δοθούν βασικές κατευθυντήριες γραμμές, ώστε να τηρούνται οι βασικές διαδικασίες (πρωτόκολλο ενεργειών) για τη διαχείριση περιστατικών σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης ανηλίκων, τα οποία αναφέρονται στο σχολείο ή εκδηλώνονται στον χώρο του σχολείου,
• Να γίνουν κατανοητές οι βασικές προληπτικές διαδικασίες, που καλούνται να εφαρμόσουν τα σχολεία, σύμφωνα με τις οδηγίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, σε σχέση με τη σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών.

Στο εν λόγω εγχειρίδιο γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στις πρόνοιες της Νομοθεσίας [«Ο Περί της Πρόληψης και Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμο του 2014» (91(Ι)/2014)] και γίνεται διάκριση της σεξουαλικής κακοποίησης από τις συναινετικές δραστηριότητες μεταξύ ανηλίκων. 

Επισημαίνονται οι πολύ σοβαρές συνέπειες της κακοποίησης στα παιδιά - θύματα και αναλύονται οι πιθανές ενδείξεις, ενώ αναλύονται πιθανές συμπεριφορές των δραστών που μπορεί να είναι, επίσης, ανήλικοι. Ειδική αναφορά γίνεται επίσης στη διαδικτυακή κακοποίηση και στη διαδικτυακή άγρα ανηλίκων (grooming).

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Στη φυλακή για τρία χρόνια για σεξουαλική κακοποίηση ανήλικης

Στο εγχειρίδιο καταβάλλεται σημαντική προσπάθεια να διασαφηνιστούν τα πλαίσια εντός των οποίων θα λειτουργήσουν οι εκπαιδευτικοί, εάν αντιληφθούν περιστατικό πιθανής σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού. Καταγράφονται οι βασικές αρχές για διαχείριση του περιστατικού και αναφορά του, ενώ καταγράφονται επίσης οι βασικές αρχές διαχείρισης των γονέων. Επισημαίνεται ότι σε καμία περίπτωση δεν απαιτείται από τους γονείς του θύματος ή των δραστών, αν είναι ανήλικοι, η συγκατάθεση για την αναφορά της κακοποίησης.
Σε ειδικό κεφάλαιο του εγχειριδίου γίνεται αναφορά στο θέμα της πρόληψης και επισημαίνεται ιδιαιτέρως η σημασία της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης των παιδιών, ως βασικό μέτρο πρωτογενούς πρόληψης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ένοχος 44χρονος για σεξουαλική κακοποίηση 11χρονης
.............
Η έκδοση του εγχειριδίου αποτελεί ακόμα μια ενέργεια προώθησης της Εθνικής Στρατηγικής για την Καταπολέμηση της Σεξουαλικής Κακοποίησης και Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας και αποτελεί μέρος του ευρύτερου σχεδιασμού του Υπουργείου για υλοποίηση του Σχεδίου Δράσης. 

Οι δράσεις του Υπουργείου θα συνεχιστούν σε όλα τα επίπεδα και θα συνεχίσουν να θέτουν ως σημαντική προτεραιότητα την ενίσχυση του/της εκπαιδευτικού στο έργο του/της προστασίας των παιδιών από τη σεξουαλική κακοποίηση.

philenews/ΚΥΠΕ

Πορεία διαμαρτυρίας 11.000 χιλιομέτρων για να σωθούν τα παιδιά από τη σεξουαλική κακοποίηση Kailash Satyarthi: Waging war on child sexual abuse

Kailash Satyarthi Child sexual abuse

Waging war on child sexual abuse, Nobel Prize winner Kailash Satyarthi has decided to begin an 11,000-km road rally from Kashmir to Kanyakumari, spanning 22 states.

Ινδία

Χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο Κανιακουμάρι, στο νοτιότερο σημείο της Ινδίας, για να ξεκινήσουν τη μεγαλύτερη πορεία που έχει γίνει ποτέ στον κόσμο κατά της εμπορίας και της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, σε μια περίοδο που αυξάνεται ολοένα και περισσότερο ο αριθμός των εγκλημάτων που καταγγέλλονται στη χώρα.

Η κινητοποίηση αυτή οργανώνεται από τον βραβευμένο με Νόμπελ Ειρήνης ακτιβιστή για τα δικαιώματα των παιδιών Καϊλάς Σατιάρτι. Περισσότεροι από 10 εκατομμύρια άνθρωποι απ' όλη τη χώρα αναμένεται ότι θα συμμετάσχουν στην «Μπαράτ Γιάτρα», την «Πορεία της Ινδίας»που θα διαρκέσει έναν μήνα, θα καλύψει απόσταση 11.000 χιλιομέτρων και θα καταλήξει στην πρωτεύουσα, το Νέο Δελχί, στις 16 Οκτωβρίου.

Δίνοντας την εκκίνηση της πορείας από το Κανιακουμάρι, στο κρατίδιο Τάμιλ Νάντου, ο Σατιάρτι είπε στο τεράστιο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί - μικροί μαθητές, αξιωματούχοι και ακτιβιστές - ότι ήρθε η ώρα για τους Ινδούς να σπάσουν τη σιωπή τους γύρω από τέτοια εγκλήματα.

«Ο ήλιος ξημερώνει κάθε πρωί. Αλλά σήμερα αυτό το πρωινό είναι διαφορετικό και αυτός ο ήλιος είναι διαφορετικός. Σήμερα αυτός ο ήλιος ανατέλλει για να σκορπίσει το σκοτάδι του φόβου, της απελπισίας και της ντροπής που αισθάνονται τα παιδιά μας. Σήμερα περπατάμε για να δώσουμε ένα τέλος σ' αυτό», τόνισε.

«Η Ινδία είναι γνωστή ως η χώρα όπου τα παιδιά βιάζονται, όπου τα παιδιά πουλιούνται. Δεν είναι ασφαλή στα σχολεία τους, δεν είναι ασφαλή ούτε καν στα σπίτια τους. Αν κινδυνεύει ένα παιδί, αυτό σημαίνει ότι όλη η Ινδία κινδυνεύει», 

πρόσθεσε ο Νομπελίστας ακτιβιστής.

Σύμφωνα με επίσημα, κυβερνητικά στοιχεία, περισσότερα από 9.000 παιδιά έπεσαν θύματα διακινητών ανθρώπων το 2016. Ο αριθμός αυτός είναι αυξημένος κατά 27% σε σύγκριση με την αμέσως προηγούμενη χρονιά.

Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά κατάγονται από οικογένειες φτωχών χωρικών. Παρασύρονται στις πόλεις από τους διακινητές που τους υπόσχονται ότι θα τους βρουν μια καλή δουλειά αλλά κατόπιν τα πουλάνε για να εργαστούν είτε ως σκλάβοι σε σπίτια, είτε σε μικρές βιομηχανικές μονάδες, σε καλλιέργειες ή σε οίκους ανοχής. 

Σε πολλές περιπτώσεις, τα παιδιά δεν αμείβονται καθόλου ή ζουν σε ένα καθεστώς «ομηρείας» μέχρι να ξοφλήσουν τα «χρέη» τους. Κάποιες φορές, οι γονείς τους τα ξαναβρίσκουν, όμως η τύχη πολλών αγνοείται.

Τα στοιχεία της Εθνικής Υπηρεσίας Καταγραφής Εγκλημάτων δείχνουν επίσης ότι σχεδόν 15.000 παιδιά έπεσαν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης το 2015, αριθμός αυξημένος κατά 67% σε σύγκριση με το 2014. 

Οι ακτιβιστές ωστόσο επισημαίνουν ότι οι αριθμοί αυτοί δεν αποτελούν παρά μόνο την κορυφή του παγόβουνου γιατί τα θύματα και οι οικογένειές τους συχνά δεν καταγγέλλουν τον βιασμό γιατί φοβούνται ότι θα στιγματιστούν για πάντα.

Το φιλανθρωπικό ίδρυμα του Σατιάρτι, το «Κίνημα για τη Σωτηρία της Παιδικής Ηλικίας» έχει διασώσει 80.000 παιδιά-σκλάβους τα τελευταία χρόνια.

πηγή

«Αν γνωρίζω ότι κάποιο ενήλικο ή ανήλικο άτομο κακοποιείται συστηματικά, πώς μπορώ να βοηθήσω;»

Στο ερώτημα αυτό δίνει απάντηση η Ελληνική Αστυνομία, μέσω της ιστοσελίδας της.

Ειδικότερα:

Μπορείτε επώνυμα ή και ανώνυμα στο Κέντρο της Άμεσης Δράσης (100) να το καταγγείλετε ή να ενημερώσετε άμεσα το τοπικό Αστυνομικό Τμήμα ή τις εισαγγελικές αρχές ή να τηλεφωνήσετε στην 24ωρη τηλεφωνική γραμμή του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης(197)

«Ν. 3500/2006 Περί Ενδοοικογενειακής Βίας. Ποινικές συμπεριφορές – Υποχρεώσεις και Ενέργειες αστυνομικών Υπηρεσιών- Παροχή αγωγής στα θύματα»

Ποιες συμπεριφορές θεωρούνται ως ποινικά αδικήματα 
σύμφωνα με το ν. 3500/2006.

Α) Πλημμελήματα:

άρθρο 6 

§ 1 ενδοοικογενειακή απλή σωματική βλάβη και εντελώς ελαφριά σωματική βλάβη που προξενείται από συνεχή συμπεριφορά,

§ 2 εδάφιο α΄ ενδοοικογενειακή επικίνδυνη σωματική βλάβη,

§ 3 εδάφιο α΄ ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη σε βάρος εγκύου ή σε βάρος μέλους της οικογένειας το οποίο, από οποιαδήποτε αιτία, είναι ανίκανο να αντισταθεί,

§ 3 εδάφιο β΄ ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη τελεσθείσα ενώπιον ανήλικου μέλους της οικογένειας,

άρθρο 7 

§ 1 ενδοοικογενειακή παράνομη βία,

§ 2 ενδοοικογενειακή παράνομη απειλή,

άρθρο 9 

§ 1 ενδοοικογενειακή προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας,

§ 2 ενδοοικογενειακή προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας σε βάρος ανηλίκου,

άρθρο 10 

παρακώλυση απονομής της δικαιοσύνης.

Β) Κακουργήματα:

# ενδοοικογενειακή βαριά σωματική βλάβη (αρ. 6 § 2 εδάφιο β΄) με επιβαρυντική περίσταση αν ο υπαίτιος επεδίωκε ή γνώριζε και αποδέχθηκε το αποτέλεσμα της πράξης του (αρ. 6 § 2 εδάφιο γ),

# βασανιστήρια (αρ. 6 § 4 εδάφιο α΄) με επιβαρυντική περίσταση όταν το θύμα είναι ανήλικος (αρ. 6 § 4 εδάφιο β΄),

# βιασμός εντός του γάμου (αρ. 8 § 1),

# κατάχρηση σε ασέλγεια εντός του γάμου (αρ. 8 § 2) και

# κατάχρηση ανηλίκου σε ασέλγεια (αρ. 24).

...............

Ποια πρόσωπα εμπίπτουν στις προστατευτικές διατάξεις του νόμου περί ενδοοικογενειακής βίας:

# Ανεξάρτητα από το εάν υπάρχει συγκατοίκηση οι σύζυγοι, γονείς, συγγενείς πρώτου και δεύτερου βαθμού εξ αίματος και εξ αγχιστείας και τα εξ υιοθεσίας τέκνα τους (αρ. 1 § 2 περ. α΄Ν.3500/2006).

# Εφόσον συνοικούν οι συγγενείς εξ αίματος ή εξ αγχιστείας μέχρι τετάρτου βαθμού και πρόσωπα των οποίων επίτροπος, δικαστικός συμπαραστάτης ή ανάδοχος γονέας έχει ορισθεί μέλος ανάδοχης οικογένειας καθώς και κάθε ανήλικο πρόσωπο που συνοικεί στην οικογένεια(αρ. 1 § 2 περ. β΄Ν.3500/2006).

# Εφόσον συνοικούν οι μόνιμοι σύντροφοι και τα τέκνα, κοινά ή ενός εξ αυτών.(α. 1 § 2 περ. γ΄Ν.3500/2006).

# Οι τέως σύζυγοι (αρ. 1 § 2 περ. γ΄Ν.3500/2006), καθ’ όλο το χρονικό διάστημα ολοκλήρωσης των οικογενειακών τους διαφορών και για πράξεις που πηγάζουν ακριβώς και μόνο από τις οικογενειακές διαφορές των τέως συζύγων.

................

ολόκληρο το άρθρο εδώ

Έτσι θα προστατέψετε αποτελεσματικά τα παιδιά σας

10 σωστές συμβουλές για το πώς να προστατέψετε αποτελεσματικά το παιδί σας

Πριν δώσετε στο παιδί σας παραπάνω ανεξαρτησία, πρέπει να λάβετε μέτρα για να εξασφαλίσετε την ασφάλειά του. 

Δείτε παρακάτω 10 τρόπους για να βοηθήσετε τα παιδιά σας να μάθουν να συμπεριφέρονται μπροστά σε ξένους. 
Δείξτε τους τις εικόνες και συζητήστε μαζί τους όλους τους κινδύνους που παραμονεύουν. 

Μην αποκαλύπτετε το όνομα του παιδιού σας 

Μην γράφετε το όνομα του παιδιού σας στα προσωπικά του αντικείμενα. 
Ούτε στο σακίδιό του, ούτε στην τσάντα με το κολατσιό του. Τα πράγματα του παιδιού σας δεν πρέπει να δίνουν στους ξένους πρόσβαση στις προσωπικές του πληροφορίες. Όταν ένας ξένος φωνάζει ένα παιδί με το όνομά του, αμέσως κερδίζει την εμπιστοσύνη του και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνες καταστάσεις. 

Τρέχοντας μακριά από αυτοκίνητα, 
προς την αντίθεση κατεύθυνση 

Το να μάθετε στο παιδί σας να μην μπαίνει σε αυτοκίνητα ξένων, είναι ζωτικής σημασίας. Αλλά το παιδί σας πρέπει να μάθει έναν ακόμα κανόνα: αν το πλησιάσει ένα αυτοκίνητο ή το ακολουθεί και προσπαθεί να του τραβήξει την προσοχή, θα πρέπει να τρέξει γρήγορα προς την αντίθετη κατεύθυνση. 

Βρείτε έναν οικογενειακό κωδικό 

Αν κάποιος πει στο παιδί σας “Έλα μαζί μου. Θα σε πάω στη μαμά και το μπαμπά”, το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να κάνει, είναι να ρωτήσει τον άγνωστο πώς λένε τη μαμά και το μπαμπά και ποιος είναι ο οικογενειακός κωδικός τους. Καλό θα ήταν να βρείτε μια λέξη ασφαλείας, για περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. 

Εγκαταστήστε εφαρμογές εντοπισμού 

Χάρη στη λειτουργία GPS, τέτοιες εφαρμογές σας επιτρέπουν να παρακολουθείτε την ακριβή τοποθεσία του παιδιού σας και πόση μπαταρία έχει στο κινητό του. 

Life360 Locator iOS | Android 

GPS Phone Tracker iOS | Android 

Ρολόι με κουμπί έκτακτης ανάγκης 

Τα γκάντζετ με ενσωματωμένο κουμπί έκτακτης ανάγκης, έχουν τη μορφή ρολογιού, μπρελόκ, βραχιολιού ή κολιέ. Με μια ειδική εφαρμογή στα κινητά, οι γονείς μπορούν να παρακολουθούν πάντα την ακριβή τοποθεσία του παιδιού τους. Αν το παιδί πατήσει το κουμπί, το σήμα θα πάει στους γονείς ή την αστυνομία. 

Φωνάζοντας “Δεν τον ξέρω!” 

Πείτε στο παιδί σας ότι αν το αρπάξει κάποιος ξένος, θα πρέπει να φωνάξει, να τον δαγκώσει και να τραβήξει την προσοχή των άλλων με οποιονδήποτε τρόπο. Επίσης, θα πρέπει να φωνάζει “Δεν τον ξέρω. Θέλει να με πάρει μακριά.” 

Διακοπή συνομιλίας και διατήρηση απόστασης 

Το παιδί σας θα πρέπει να γνωρίζει ότι δεν είναι υποχρεωμένο να μιλάει σε ξένους, οπότε αν μια συζήτηση διαρκέσει πάνω από 5-7 δευτερόλεπτα, καλό θα ήταν να πάει σε ένα πιο ασφαλές μέρος. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, θα πρέπει να κρατάει μια απόσταση ασφαλείας γύρω στα 2-3 μέτρα. Αν ο ξένος προσπαθήσει να πάει πιο κοντά, το παιδί θα πρέπει να απομακρυνθεί. 

Να μην μπαίνει στο ασανσέρ μαζί με ξένους 

Μάθετε στο παιδί σας να περιμένει το ασανσέρ με την πλάτη στον τοίχο, ώστε να μπορεί να βλέπει όποιον πλησιάζει. Σε περίπτωση που έρθει κάποιος άγνωστος, θα πρέπει να βρει μια οποιαδήποτε δικαιολογία για να μην μπει στο ασανσέρ. Η καλύτερη επιλογή, είναι να προσποιηθεί ότι ξέχασε κάτι. Αν ο ξένος επιμείνει να μπει στο ασανσέρ μαζί του, το παιδί σας θα πρέπει να πει ευγενικά: “Οι γονείς μου λένε ότι πρέπει να μπαίνω στο ασανσέρ μόνος μου ή με τους γείτονες.” 

Να μην λέει στους ξένους ότι οι γονείς του λείπουν 

Πείτε στο παιδί σας ότι αν κάποιος χτυπήσει την πόρτα, αλλά δεν φαίνεται από το μάτι και δεν απαντάει στην ερώτηση “Ποιος είναι”, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ανοίξει την πόρτα. Επίσης, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να πει στον άγνωστο ότι οι γονείς του λείπουν, ακόμα και αν αυτός ισχυριστεί ότι είναι φίλος των γονιών του. 

Πρέπει να αποφεύγει να συναντάει φίλους από το διαδίκτυο 

Προειδοποιήστε το παιδί σας ότι στον σημερινό κόσμο, οι εγκληματίες βρίσκουν τα θύματά τους μέσω του διαδικτύου και ότι αν κάποιος του πει πως είναι ο 10χρονος Μιχάλης από την απέναντι πολυκατοικία, δεν είναι σίγουρο ότι λέει την αλήθεια. 

Επίσης, μάθετε στο παιδί σας να μην αποκαλύπτει σε αγνώστους τη διεύθυνση ή το τηλέφωνο του σπιτιού, ούτε να στέλνει προσωπικές του φωτογραφίες σε ξένους. 
Τέλος, θα πρέπει πάντα να αρνείται προσκλήσεις από αγνώστους.

tilestwra

Κύπρος: «Εθνικό ζήτημα η σεξουαλική κακοποίηση παιδιών»

Η πρόληψη είναι ίσως ο σημαντικότερος τομέας δράσης στην Εθνική Στρατηγική
Αναστασία Παπαδοπούλου: «Εθνικό ζήτημα η σεξουαλική κακοποίηση παιδιών»

Η καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών και της παιδικής πορνογραφίας γίνεται πλέον εθνική υπόθεση με τον σχεδιασμό Εθνικής Στρατηγικής που ενώνει και οργανώνει για πρώτη φορά όλους τους φορείς σε ένα κοινό σχέδιο δράσης. 
Η υλοποίησή της ξεκινάει μόλις ανάψει το πράσινο φως το Υπουργικό Συμβούλιο. 

Τι θα αλλάξει στην πράξη; 

Πώς θα γίνεται απ' εδώ και μπρος ο χειρισμός των περιστατικών και πώς θα ενισχυθεί ο τομέας της πρόληψης; 

Απαντήσεις δίνει η δικηγόρος Αναστασία Παπαδοπούλου, που εργάστηκε τους τελευταίους έξι μήνες για να ετοιμάσει και να υποβάλει τη Στρατηγική, ως σύμβουλος της Ad Hoc Επιτροπής που διόρισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Γράφει: Τώνια Σταυρινού

-Τι θα αλλάξει στην πράξη η Εθνική Στρατηγική, όταν τελικά εφαρμοστεί;
-Θεωρώ ότι η επιτυχημένη εφαρμογή της θα οδηγήσει σε σημαντική αύξηση του αριθμού καταγγελιών και διερεύνησης περιστατικών. Οι εμπειρίες από άλλες χώρες δείχνουν ότι η εισαγωγή διαδικασιών που προστατεύουν και στηρίζουν το παιδί, χωρίς να το επανα-θυματοποιούν, ενθαρρύνει την καταγγελία. Να διευκρινίσουμε όμως ότι θα πάρει κάποιο χρόνο για να δούμε ολοκληρωμένη την εφαρμογή της. Το Σχέδιο Δράσης είναι τριετές με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα για κάθε πρόνοια.
-Τι θα αλλάξει στον τρόπο χειρισμού των περιστατικών;
-Όταν λειτουργήσει το «Σπίτι για τα Παιδιά», τότε όλα τα στάδια διερεύνησης ενός περιστατικού θα ενοποιηθούν κάτω από μία στέγη. Εκεί το παιδί θα μπορεί να πει την ιστορία του μόνο μία φορά σε ένα εξειδικευμένο άτομο και η μαρτυρία του θα αναλυθεί μετά από πολυ-θεματική ομάδα. Να πούμε ότι στα σχολεία η διαδικασία έχει ήδη αλλάξει με μία εμπεριστατωμένη εγκύκλιο την οποία έστειλε το Υπουργείο Παιδείας στους εκπαιδευτικούς. Έτσι σήμερα πια ένα παιδί αρκεί να μιλήσει στον καθηγητή, τον δάσκαλο ή τον εκπαιδευτικό ψυχολόγο, δεν αναγκάζεται να επαναλαμβάνει την εμπειρία του στη Διεύθυνση και ακόμη στον οικείο επιθεωρητή του σχολείου. Αντιλαμβάνεστε ότι για ένα κακοποιημένο παιδί αυτό ήταν ένα μαρτύριο.
-Τι αλλάζει στον τομέα της πρόληψης και ποιος είναι ο ρόλος της εκπαίδευσης;
Για μένα η πρόληψη είναι ίσως ο σημαντικότερος τομέας. Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, η οποία είναι επιστημονικά αποδεδειγμένα ο μόνος τρόπος να ενημερωθούν ορθά τα παιδιά για το πώς να προστατεύονται, θα είναι πλέον υποχρεωτικό μάθημα σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης ξεκινώντας από την προδημοτική.

-Μια ανερχόμενη τάση είναι η θυματοποίηση παιδιών από μεγαλύτερα παιδιά. Πώς προλαβαίνουμε αυτά τα σεξουαλικά αδικήματα;
-Ναι, είναι όντως μια ανησυχητική τάση και εν πολλοίς οφείλεται στον τρόπο χειρισμού του διαδικτύου από τα παιδιά. Η πορνογραφία είναι ένας πολύ κακός δάσκαλος για αρκετά παιδιά σήμερα. Σύμφωνα με πανευρωπαϊκή έρευνα, στην Κύπρο ένα παιδί θα παρακολουθήσει για πρώτη φορά πορνογραφικό υλικό μεταξύ των ηλικιών 9 με 16 ετών. Και πάλι ο μόνος τρόπος να πολεμήσεις αυτές τις εικόνες που φτάνουν στα παιδιά είναι η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση που διδάσκει τη σημασία που έχουν τα όρια, ο σεβασμός και η συναίνεση.
-Οι περισσότεροι πολίτες αισθάνονται ότι οι ποινές που επιβάλλονται γι' αυτά τα αδικήματα είναι πολύ επιεικείς. Το συμμερίζεστε;
-Κάθε περιστατικό είναι διαφορετικό και οι δικαστές το κρίνουν από τα στοιχεία που έχουν ενώπιόν τους. Οι διαδικασίες που έχουμε σήμερα δεν βοηθούν το θύμα να σταθεί με μια ισχυρή μαρτυρία στο Δικαστήριο. Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό να έχουμε ένα ισχυρό σύστημα προστασίας και στήριξής του σε όλη τη διαδικασία. Από την άλλη πρέπει ως κοινωνία να αποβάλουμε την πεποίθηση ότι οι πολύ αυστηρές ποινές είναι αρκετές για να αποτρέψουν το αδίκημα. Η μεγάλη ποινή εξυπηρετεί μόνο το συναίσθημα. Το θύμα έχει ήδη βιώσει την κακοποίηση, άρα το σύστημα της πρόληψης, στην περίπτωσή του, έχει αποτύχει. Δεν έγινε ό,τι έπρεπε να γίνει για να μη ζήσει την κακοποίηση.
-Σημαντική είναι και η αναφορά στη Στρατηγική για την ευθύνη των ανθρώπων του περίγυρου, τους λεγόμενους bystanders. Τι θα ισχύσει με τα νέα δεδομένα;
-Πιστεύω ότι με την εφαρμογή των νέων διαδικασιών θα ξεπεραστούν παλιές προκαταλήψεις του τύπου «πού να πάω να μπλέξω» και «τι γίνεται αν έχω λάθος, θα στείλω αθώο άνθρωπο στο δικαστήριο;». Πρέπει να γίνει η απαραίτητη ενημέρωση της κοινωνίας και να οικοδομηθεί εμπιστοσύνη στους θεσμούς από τους πολίτες. Πρέπει να είναι σίγουροι ότι θα γίνει υπεύθυνος χειρισμός της καταγγελίας τους από τις υπηρεσίες. Αυτό που διαπιστώνουμε τα τελευταία χρόνια είναι ότι πάρα πολλές καταγγελίες έρχονται στις Αρχές από παιδιά που είναι φίλοι παιδιών που κακοποιήθηκαν. Το λένε στους δικούς τους γονείς και εκείνοι προσφεύγουν στην Αστυνομία. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Σίγουρα δεν είναι εύκολο αλλά οφείλουμε να καταλάβουμε ότι είναι νομική και ηθική υποχρέωσή μας να καταγγέλλουμε.
-Στη Στρατηγική γίνεται αναφορά σε ομάδες «υψηλού ρίσκου». Πώς καθορίζονται και πώς ενδυναμώνονται αυτές;
-Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις οι οποίες συνήθως εντοπίζονται από το Γραφείο Ευημερίας, από το σχολείο, από την Αστυνομία, από οργανώσεις και φορείς οι οποίοι πιθανόν να παρακολουθούν μία οικογένεια. Μέχρι τώρα δεν υπήρχε ο συντονισμός για να υπάρξει έγκαιρη παρέμβαση, δεν γινόταν δηλαδή μια συνδυαστική εξέταση αυτών των ενδείξεων για να στηριχθούν τα ευάλωτα άτομα. Η στρατηγική πλέον δίνει αυτή την ευχέρεια. Όπως έχει ειπωθεί πολλές φορές, τα άτομα που διαπράττουν εγκλήματα παιδεραστίας στην πλειονότητά τους δεν είναι παιδόφιλοι. Καταλήγουν να κάνουν μία πράξη, ίσως και μεμονωμένη, επειδή έχουν πρόσβαση σε ευάλωτα παιδιά. Αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να τις προλάβουμε σταματώντας τους παράγοντες που καθιστούν ένα παιδί ευάλωτο.
-Υπάρχει πρόνοια για την παροχή βοήθειας και στήριξης προς τους υποψήφιους θύτες;
-Το Υπουργείο Υγείας από φέτος έχει ξεκινήσει την εκπαίδευση ψυχολόγων και ψυχιάτρων, ώστε να είναι σε θέση να εντοπίζουν τέτοια άτομα ανάμεσα στα περιστατικά που βλέπουν. Αυτό το πρόγραμμα εξειδίκευσης για αναγνώριση και στήριξη των πιθανών δραστών τίθεται σε εφαρμογή αρχικά για τους ψυχολόγους και ψυχίατρους του κράτους και το 2017-18 θα επεκταθεί στους ιδιώτες του κλάδου. Στη Στρατηγική γίνεται επίσης εισήγηση για δημιουργία Γραμμής Στήριξης ατόμων που είτε υπήρξαν θύτες είτε αισθάνονται ότι βρίσκονται στα πρόθυρα να κακοποιήσουν ένα παιδί.
-Σήμερα δεν υπάρχει καμία καταγραφή των περιστατικών σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, παρά μόνο όσων προχωρούν στη Δικαιοσύνη. Αυτό αλλάζει;
-Βεβαίως. Θα εφαρμοστεί κεντρικό σύστημα καταγραφής περιστατικών. Σήμερα τηρούνται αρχεία μόνο για τα περιστατικά που προχωρούν στη Δικαιοσύνη κι αυτό μας αφήνει ένα κενό σε πολύτιμες πληροφορίες. Η καταγραφή μάς επιτρέπει να γνωρίζουμε συνθήκες κάτω από τις οποίες γίνονται τα αδικήματα. Δείχνει μοτίβα που επαναλαμβάνονται συχνά στις υποθέσεις, συμβάλλοντας στην πρόληψη. Μέσα από την αξιολόγηση των στοιχείων μπορούν επίσης να εντοπιστούν οι αδυναμίες του συστήματος και οι λόγοι που σταματούν μια καταγγελία από το να φτάσει στη Δικαιοσύνη.
-Μιλάμε για ενημέρωση και καταλαβαίνουμε ότι αυτή είναι το θεμέλιο για όλο το οικοδόμημα της Στρατηγικής. Τα Μέσα Ενημέρωσης τι ρόλο έχουν σ' αυτό;
-Έχουν έναν τεράστιο ρόλο να διαδραματίσουν. Καταρχάς φιλτράροντας τον τρόπο που απεικονίζονται τα παιδιά. Δεν πρέπει να σεξουαλικοποιούνται ούτε και να παρουσιάζονται σαν αντικείμενα για χρήση. Διότι εκεί που εμπεδώνονται τέτοιες πεποιθήσεις δεν είναι μακριά ο δρόμος που θα τύχουν και εκμετάλλευσης. Το σημαντικότερο όμως είναι ο τρόπος που μεταδίδονται οι ειδήσεις για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι οι λεπτομέρειες του αδικήματος προκαλούν τεράστια ζημιά. Όταν ένα παιδί αισθάνεται ότι η ιστορία του θα επαναλαμβάνεται παντού και με έμμεση αποκάλυψη της ταυτότητάς του, σίγουρα θα το σκεφτεί πριν καταγγείλει.
...............
Τα παιδιά αποκτούν «Φωνή»
-Η Επιτροπή που θα εποπτεύει την εφαρμογή της Εθνικής Στρατηγικής και θα βοηθάει όλους τους εμπλεκόμενους να υιοθετήσουν τις πρόνοιές της έχει ονομαστεί «Φωνή». Γιατί επιλέξατε να την ονομάσετε έτσι; 
-Όταν το 2010 εγκαινιάστηκε η πανευρωπαϊκή Εκστρατεία του Συμβουλίου της Ευρώπης, «Ένα στα Πέντε», το σύνθημά της ήταν «Σπάστε τη σιωπή». Σήμερα αισθάνομαι ότι η σιωπή έχει σπάσει, σε κάποιο βαθμό τουλάχιστον, γεγονός που οδήγησε και στην απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου να ηγηθεί το κράτος του επόμενου βήματος. Η Εθνική Στρατηγική είναι το μέσο για να προχωρήσουμε στο επόμενο βήμα, της πρόληψης αλλά και της καταπολέμησης, μέσω της απαραίτητης γνώσης και της κατάλληλης εκπαίδευσης. Το πρώτο που χάνει κανείς ζώντας στον φόβο και στην ανασφάλεια είναι τη φωνή του. Έτσι, αυτή η Επιτροπή θα καταστεί η φωνή των παιδιών που παραμένουν απροστάτευτα και θα δώσει πίσω στα θύματα τη φωνή τους, την αξιοπρέπειά τους και τα εχέγγυα για να προχωρήσουν απελευθερωμένα από την τραυματική εμπειρία που βίωσαν. Θα γνωρίζουν πλέον ότι μπορούν να εκφράσουν τις απορίες τους. Θα μπορούν να εκφράσουν τον πόνο τους. Θα μπορούν να περιγράψουν τις εμπειρίες τους. Θα μπορούν να ζητήσουν βοήθεια. Γι’ αυτό και εισηγούμαι όπως ο φορέας εφαρμογής της Εθνικής Στρατηγικής ονομαστεί «Φωνή».

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ
-Ξεκινήσατε να ασχολείστε με το θέμα ως μέλος της συντονιστικής επιτροπής της εκστρατείας «Ένα στα Πέντε». Συνεχίσατε συμβάλλοντας στην προετοιμασία της νομοθεσίας και τώρα της Στρατηγικής. Ποιο είναι το επόμενό σας βήμα;
 -Ο διορισμός μου από τον Πρόεδρο έχει τελειώσει. Ολοκλήρωσα αυτό που μου ζητήθηκε, αλλά σίγουρα δεν μπορώ να τα παρατήσω εδώ. Δεν ξέρω με ποιον τρόπο θα βοηθήσω από δω και μπρος στην εφαρμογή της Στρατηγικής, αλλά αισθάνομαι ότι έχω βρει τον σκοπό μου μέσα από αυτό το θέμα. Αισθάνομαι απίστευτα ευτυχισμένη που μπορώ να είμαι αποτελεσματική. Έχω βρει ένα σκοπό που συνδυάζει τη νομική μου γνώση, τις προσωπικές μου ευαισθησίες και σίγουρα αξιοποιεί προς ένα κοινό όφελος τις προσβάσεις που μου δίνει το όνομά μου.
5 νέες πρόνοιες της εθνικής στρατηγικής:

1. ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ:
Για την Ε’ και Στ’ τάξη του Δημοτικού από τον προσεχή Σεπτέμβρη και για τις υπόλοιπες τάξεις από το 2017. Από τον Σεπτέμβρη του 2018 εξάλλου ενσωματώνονται θέματα ...

Έχετε νιώσει ποτέ τύψεις επειδή ελέγχετε το κινητό του παιδιού σας; Μια μητέρα το έκανε και κατάφερε να σώσει το παιδί της από σεξουαλική κακοποίηση.

Η προσπάθεια ενός άνδρα 36 ετών να κακοποιήσει ένα κορίτσι μόλις 9 χρονών, δεν έγινε πραγματικότητα χάρη στην «περιέργεια» της μητέρας του.

Mom monitoring Grapevine 9-year-old's phone stops accused sex predator

Την εβδομάδα που μας πέρασε, στο Texas, ένας άνδρας ονόματι Jonathan Ashley Butler πίστευε πως θα συναντήσει το μικρό κορίτσι για σεξ, τελικά όμως ήρθε αντιμέτωπος με την αστυνομία και τώρα κατηγορείται για αποπλάνηση ανηλίκου.

Το κορίτσι ζει με την μητέρα του, όμως συχνά επισκέπτεται τον πατέρα του, του οποίου ο εν λόγω άνδρας ήταν φίλος και γείτονας.

Η μητέρα είδε τα μηνύματα που έστελνε ο Butler στην κόρη της και υποψιάστηκε ότι κάτι περίεργο συμβαίνει.

«Μόλις είδε τα ανάρμοστα μηνύματα στο κινητό, συνέχισε την κουβέντα σαν είναι η κόρη της.» λέει ο αστυνομικός Robert Eberling στο Fox 4 News. » Όσο συνεχιζόταν η ανταλλαγή μηνυμάτων, αυτά γινόντουσαν όλο και πιο ανάρμοστα.»

Ευτυχώς ο άνδρας δεν πέτυχε τον σκοπό του και η αστυνομία τώρα εξετάζει το κινητό με σκοπό να βρει άλλα πιθανά θύματα. 
Ο Eberling υπογραμμίζει πως αυτό είναι ένα τυπικό παράδειγμα που μπορεί να κάνει του γονείς να καταλάβουν γιατί πρέπει να βρίσκονται υπό συνεχή επαγρύπνηση, όσον αφορά στις δραστηριότητες των παιδιών, είτε στο Διαδίκτυο είτε στο κινητό.

mommyandthecity

Δεν έχουν τέλος οι υποθέσεις παιδεραστίας - ΕΛ.ΑΣ: «Οι γονείς να προσέχουν ποιος προσέχει τα παιδιά»

Δεν έχουν τέλος τα περιστατικά παιδεραστίας με δράστες πρόσωπα του στενού περιβάλλοντος του θύματος.

Την περασμένη Πέμπτη αστυνομικοί της Ασφάλειας Αττικής συνέλαβαν έναν 35χρονο, ο οποίος κατηγορείται ότι ασέλγησε σε βάρος ενός 7χρονου κοριτσιού στα Άνω Λιόσια. 

Ο παιδεραστής εκμεταλλεύτηκε την εμπιστοσύνη που του έδειξε νεαρό ζευγάρι φίλων και γειτόνων του. 

Οι γονείς του θύματος άφηναν το παιδί σε εκείνον για να το προσέχει και τότε ο 35χρονος έβρισκε την ευκαιρία να προβαίνει σε αποτρόπαιες πράξεις μέσα σε διαμέρισμα στα Άνω Λιόσια. Το 7χρονο παιδί δεν άντεξε αυτό που βίωνε και κάποια στιγμή ομολόγησε στους γονείς του τα πάντα.

Οι γονείς κατήγγειλαν στην Αστυνομία το περιστατικό με αποτέλεσμα ο 35χρονος να συλληφθεί για αποπλάνηση παιδιού και κατάχρηση ανηλίκου σε ασέλγεια κατ’ εξακολούθηση. 

Όπως διαπιστώθηκε από την αστυνομική έρευνα, ασελγούσε σε βάρος της 7χρονης επί έξι ολόκληρους μήνες, χωρίς κανείς να έχει αντιληφθεί το παραμικρό. 

Και αυτό γιατί είχε πείσει το θύμα ότι δεν πρέπει να μιλάει στους γονείς του για όσα γίνονται όταν είναι οι δυο τους.

Σε βάρος του σχηματίσθηκε ποινική δικογραφία, η οποία υποβλήθηκε στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών και παραπέμφθηκε σε Τακτικό Ανακριτή ο οποίος εξέδωσε ένταλμα δυνάμει του οποίου συνελήφθη. Ο παιδεραστής οδηγήθηκε στον αρμόδιο Εισαγγελέα και στη συνέχεια στον Ανακριτή.

Αξιωματικοί της Ασφάλειας Αττικής επισημαίνουν ότι οι γονείς πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στην επιλογή των προσώπων που προσέχουν τα παιδιά όταν εκείνοι απουσιάζουν, διότι τα περισσότερα περιστατικά παιδεραστίας έχουν ως «πρωταγωνιστές» άτομα του στενού περιβάλλοντος της οικογένειας.

huffingtonpost

Κύπρος: Θύμα Σεξουαλικής Κακοποίησης το 1/4 των παιδιών

«Επιβάλλεται να δώσουμε στα θύματα φωνή μέσα στο σύστημα της ποινικής δικαιοσύνης και όχι μόνο να επικεντρωνόμαστε στους εγκληματίες», τονίζει ο εγκληματολόγος Α. Καπαρδής

Ο εκπρόσωπος Τύπου του Ανθρωπιστικού Οργανισμού «Hope for Children» Αντώνης Στυλιανού ανέφερε στη «Σ» ότι πρόκειται για ένα αποτρόπαιο και ειδεχθές φαινόμενο η οποιαδήποτε περίπτωση σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, είναι ένα πολύ ανησυχητικό φαινόμενο, ενώ χαρακτήρισε ως ανατριχιαστικές τις λεπτομέρειες που προκύπτουν από τη διερευνώμενη υπόθεση

Ένα παιδί θα μιλήσει πολύ αργότερα απ’ ό,τι τη στιγμή που παρενοχλείται σεξουαλικά, και βλέπουμε μέσα από τη συγκεκριμένη υπόθεση ότι ο ψυχολόγος είναι που παρότρυνε τα πρόσωπα αυτά να προχωρήσουν με καταγγελία. Είναι σημαντικό να ζητάμε βοήθεια, να σπάμε τη σιωπή μας, σε οποιοδήποτε στάδιο.

Η νέα, σοβαρή υπόθεση άσεμνων επιθέσεων και αιμομικτικών βιασμών σε βάρος τεσσάρων παιδιών, που διαπράχθηκαν μεταξύ των ετών 1992-2002, από στενά συγγενικά τους πρόσωπα, σε Λεμεσό και Πάφο, προσδίδει ανησυχητικές και τρομακτικές διαστάσεις στο θέμα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης και κακοποίησης παιδιών στην Κύπρο.
Ήδη, επιστημονική-επιδημιολογική έρευνα, που δημοσιοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2014, κατέδειξε ότι ένα στα τέσσερα παιδιά στην Κύπρο έχει υποστεί κάποιας μορφής σεξουαλική εκμετάλλευση ή και κακοποίηση… Σε ποσοστό ανέρχεται στο 23,7%. Ωστόσο, το πιο ανησυχητικό είναι ότι το ποσοστό αυτό ξεπερνά τον μέσο όρο στην Ευρώπη, όπου εκεί φαίνεται ότι τα ποσοστά σεξουαλικής κακοποίησης αφορούν ένα στα πέντε παιδιά.

Έχουν βρει το θάρρος
Ο εκπρόσωπος Τύπου του Ανθρωπιστικού Οργανισμού «Hope for Children» Αντώνης Στυλιανού ανέφερε στη «Σ» ότι πρόκειται για ένα αποτρόπαιο και ειδεχθές φαινόμενο η οποιαδήποτε περίπτωση σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, είναι ένα πολύ ανησυχητικό φαινόμενο, ενώ χαρακτήρισε ως ανατριχιαστικές τις λεπτομέρειες που προκύπτουν από τη διερευνώμενη υπόθεση. Και τόνισε: «Ευτυχώς, τα άτομα που έχουν υποστεί αυτού του είδους τα εγκλήματα έχουν σπάσει τη σιωπή τους και κατήγγειλαν την υπόθεση στις αστυνομικές Αρχές. Αυτό ακριβώς είναι και το σύνθημά μας στο Συμβούλιο της Ευρώπης, αλλά και στην Κύπρο στην εκστρατεία "Ένα στα Πέντε", να σπάσουν τη σιωπή τους, να μιλήσουν τα θύματα για τον Γολγοθά που ανεβαίνουν τόσα χρόνια».
Για το ότι παρήλθαν μερικά χρόνια, ώστε να μιλήσουν τα θύματα, ο κ. Στυλιανού μάς ανέφερε ότι αυτό δεν είναι κακό, «τουναντίον έχουν βρει το θάρρος να μιλήσουν γι’ αυτά που τους έχουν συμβεί. Προφανώς, είχαν ζητήσει ψυχολογική στήριξη και αυτό ακριβώς δείχνει ότι τα θύματα οποιασδήποτε μορφής σεξουαλικής κακοποίησης έχουν και βιώνουν δραματικά ψυχολογικά ζητήματα καθ’ όλην τη διάρκεια της ζωής τους. Άρα, εάν δεν ζητήσουν στήριξη, θα συνεχίσουν να βιώνουν αυτά τα ψυχολογικά ζητήματα, που προκύπτουν μέσα από τέτοιου είδους ειδεχθή φαινόμενα».
Πανίσχυρο νομοθετικό πλαίσιο
Όπως μας εξήγησε ο Αντώνης Στυλιανού, ένα παιδί θα μιλήσει μάλλον πολύ αργότερα απ’ ό,τι τη στιγμή που παρενοχλείται σεξουαλικά, και «ειδικά βλέπουμε μέσα από τη συγκεκριμένη υπόθεση ότι ο ψυχολόγος είναι που παρότρυνε τα πρόσωπα αυτά να προχωρήσουν με καταγγελία στην Αστυνομία. Άρα, είναι πολύ σημαντικό να ζητάμε βοήθεια, να σπάμε τη σιωπή μας, σε οποιοδήποτε στάδιο.
Πρόκειται για ένα πολύ ανησυχητικό φαινόμενο, όμως το πιο σημαντικό είναι ότι σήμερα έχουμε στη διάθεσή μας ένα πανίσχυρο νομοθετικό πλαίσιο κατά της σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών και αφορά όλες τις πτυχές αυτού του είδους αδικημάτων (αντιμετώπιση, πρόληψη και παροχή στήριξης στα θύματα)». Σε σχέση με παλαιότερα περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού εντός της οικογένειας, ο κ. Στυλιανού σημείωσε ότι υπήρξαν περιστατικά «όχι όμως σ’ αυτήν την έκταση, σε σχέση με τον αριθμό των θυμάτων».

Επιμόρφωση των παιδιών
Ο εγκληματολόγος και καθηγητής στο Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Κύπρου Αντρέας Καπαρδής ανέφερε στη «Σ» ότι τέτοιες περιπτώσεις σεξουαλικών κακοποιήσεων παιδιών στην Κύπρο έρχονταν στην επιφάνεια, κυρίως στην παλιά αγροτική κοινωνία. «Σήμερα, όμως», πρόσθεσε, «υπάρχει περισσότερη ευαισθησία, ιδιαίτερα για τις ανάγκες των θυμάτων και την ανάγκη στήριξής τους». Και τόνισε: «Ταυτόχρονα, θα πρέπει ν’ αναγνωρίσουμε πως όσον αφορά την πρόληψη γενικότερα της βίας στην οικογένεια και της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών εντός της οικογένειας, αργήσαμε πολύ να λάβουμε μέτρα ως κράτος, σε σύγκριση με άλλα κράτη.
Πρώτιστη προτεραιότητα θα πρέπει να είναι η προστασία των παιδιών. Θα πρέπει να επενδύσουμε σε μερικά πράγματα. Όπως στην επιμόρφωση των παιδιών, ώστε να είναι ενήμερα για την ύπαρξη αυτών των φαινομένων και να είναι τα ίδια προσεχτικά. Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί έχουν μεγάλο ρόλο να διαδραματίσουν τόσο στην πρόληψη όσο και στην καταπολέμηση αυτών των φαινομένων, κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των παιδιών, ώστε με τη σειρά τους να έχουν το θάρρος να καταγγέλλουν τέτοια περιστατικά. Χρειάζεται μια εθνική στρατηγική για την πρόληψη της βίας στην οικογένεια, της κακοποίησης των παιδιών και δη της σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών».

Πρόσληψη εξειδικευμένων ψυχολόγων
Όπως μας εξήγησε ο Ανδρέας Καπαρδής, «επιβάλλεται να εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο οι συναφείς υπηρεσίες αντιμετωπίζουν τέτοιες περιπτώσεις. Η δική μου η γνώμη είναι ότι δεν υπάρχει συντονισμός, τα παιδιά δεν έχουν μακρόχρονη στήριξη, ώστε να μπορέσουν να προχωρήσουν με τη ζωή τους ξεπερνώντας αυτές τις οδυνηρές καταστάσεις, όσο δυνατό κι αν είναι αυτό. Επίσης, ο τρόπος με τον οποίο τα ΜΜΕ περιγράφουν τέτοιες περιπτώσεις παιδιών σεξουαλικής κακοποίησης δίνουν την εικόνα ότι είναι κάτι που συμβαίνει τακτικά, αμαυρώνοντας έτσι τον ίδιο το θεσμό της οικογένειας. Η κάλυψη θα πρέπει να είναι πιο επαγγελματική, πιο υπεύθυνη, με περισσότερη επιστημονική γνώση».
Και επισήμανε: «Το τραύμα και ο Γολγοθάς ενός παιδιού δεν σταματά με την ολοκλήρωση της δίκης. Επομένως, επιβάλλεται περισσότερος επαγγελματισμός από τις αρμόδιες υπηρεσίες και εξειδικευμένη επιστημονική προσέγγιση. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσα από την πρόσληψη εξειδικευμένων ψυχολόγων, αλλά και μέσα από συζητήσεις σε ομάδες ατόμων που έχουν βιώσει παρόμοια περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης».

Επιβάλλεται εκσυγχρονισμός
Ο Ανδρέας Καπαρδής τόνισε στη «Σ» πως όταν μιλάμε για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών εντός της οικογένειας, εννοούμε την πεμπτουσία της καταστροφής της εμπιστοσύνης. Όπως μας εξήγησε, «τέτοια ειδεχθή εγκλήματα δεν καταγγέλλονται στην Αστυνομία ή σε οποιεσδήποτε άλλες Αρχές, διότι τα παιδιά-θύματα μπορεί να ντρέπονται, κάποιες φορές πιθανόν να νιώθουν ενοχή, αλλά και επειδή βρίσκονται υπό το καθεστώς συνεχών απειλών.
Όσον αφορά τους θύτες, ο κ. Καπαρδής μάς ανέφερε ότι ένα μικρό ποσοστό αφορά πρόσωπα που έχουν κακοποιηθεί με τον ίδιο τρόπο, ωστόσο «αυτό δεν είναι κατ’ ουδένα τρόπο δικαιολογία για τα αδικήματα που διαπράττουν». Επίσης, τέτοια πρόσωπα παρουσιάζουν προβληματικές συμπεριφορές, όχι μόνο εντός της οικογένειας. Επιπλέον, τα άτομα αυτά είναι πολύ εγωκεντρικά και θεωρούν ότι οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο είναι αντικείμενο για να ικανοποιήσουν τις αρρωστημένες τους ορέξεις.
«Δεν έχουν ούτε ιερό, ούτε όσιο», τόνισε με εμφαντικό τρόπο. Σε σχέση με τη δράση των θυτών, ο κ. Καπαρδής υπογράμμισε ότι μανιπουλάρουν το μυαλό ενός παιδιού, ώστε να το εκμεταλλεύονται σεξουαλικά. Πρόκειται για ωμή βία και εκμετάλλευση, που χαράζει αφάνταστα ψυχολογικά τραύματα στα παιδιά. Και υπέμνησε:
«Επιβάλλεται να δώσουμε στα θύματα φωνή μέσα στο σύστημα της ποινικής δικαιοσύνης και όχι μόνο να επικεντρωνόμαστε στους εγκληματίες. Εδώ και 20 χρόνια, στις χώρες όπου ισχύει το βρετανικό σύστημα, ο νόμος δίνει την ευκαιρία στα θύματα, κατά την επιβολή της ποινής, να ενημερώσουν τον δικαστή για την ίδια τους την εμπειρία και γραπτώς. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται "Victim impact statement"». Ο κ. Καπαρδής επισήμανε, επίσης, γι’ ακόμα μια φορά πως το σύστημα της ποινικής μας δικαιοσύνης χρειάζεται εκσυγχρονισμό άμεσα.
sigmalive

Μάθετε στο παιδί να λέει «ΟΧΙ» στη Σεξουαλική Παρενόχληση -«Ο Κανόνας του Εσώρουχου»

Το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει δημιουργήσει ένα υλικό ευαισθητοποίησης με στόχο την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών. 

 

Ονομάζεται «Ο Κανόνας του Εσώρουχου» (The Underwear Rule) και αποτελείται, ανάμεσα σε άλλα, από οδηγίες για τους γονείς και ένα βιβλίο για μικρά παιδιά (3-7 ετών) με τίτλο «Ο Κίκο και το Χέρι».

               

Σίγουρα έχετε εξηγήσει στο παιδί σας ότι δεν πρέπει να πλησιάζει το χεράκι του κοντά στον αναμμένο φούρνο ή να βάζει τα δάχτυλα στις πρίζες. Έχετε, όμως, μιλήσει καθόλου μαζί του για κάποιους άλλους κινδύνους από τους οποίους πρέπει να προφυλαχθεί, όπως π.χ. από ένα θείο που το αγκαλιάζει πιο… σφιχτά από όσο εκείνο θα ήθελε;

Οι περισσότεροι γονείς νιώθουν άβολα όταν επιχειρούν να ανοίξουν μια τέτοια κουβέντα, κυρίως επειδή αισθάνονται ότι αναγκάζουν το παιδί τους να κατέβει από το ροζ συννεφάκι της αθωότητας, στο οποίο τα παιδιά θα έπρεπε να «κατοικούν» δικαιωματικά. Είναι η στιγμή να του διδάξετε ότι δεν πρέπει να εμπιστεύεται τυφλά τον οποιονδήποτε, ότι τα φιλιά και τα χάδια δεν είναι πάντα «αθώα» και ότι τελικά υπάρχουν σε αυτό τον κόσμο άνθρωποι που μπορεί να θελήσουν το κακό του.

Πότε να του μιλήσω;

Οι ειδικοί προτείνουν ότι η ηλικία των τριών ετών ενδείκνυται για να αρχίσετε να του εξηγείτε πώς πρέπει να προστατεύει το σώμα του, όχι μόνο από τις γρατσουνιές και τα χτυπήματα, αλλά και από τις κακές προθέσεις των άλλων. Όταν βγάλει τις πάνες (δηλαδή περίπου τα 3 με 3,5 χρόνια) είναι η κατάλληλη ευκαιρία για να μάθει ότι το σώμα του τού ανήκει απόλυτα και να αρχίσει να ασχολείται το ίδιο με τη φροντίδα του. Στην ηλικία αυτή, ο ρόλος της μητέρας (αλλά και της γιαγιάς, της νταντάς και όποιου άλλου ασχολείται με την καθημερινή του φροντίδα) είναι να αρχίσει να του διδάσκει πώς να σκουπίζεται μόνο του μετά την τουαλέτα ή πώς να πλένει τη γεννητική περιοχή όταν κάνει μπάνιο. Έτσι, περνάει το μήνυμα ότι κανένας ενήλικος -ούτε και οι πιο κοντινοί του άνθρωποι- δεν έχουν λόγο να ασχολούνται με τα γεννητικά του όργανα. 

Το σημαντικό είναι -ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητά του- να το εισάγετε στην έννοια της αυτοδιαχείρισης του εαυτού του. Αυτό σημαίνει ότι κι εσείς θα πρέπει να αρχίσετε να αναγνωρίζετε τον έλεγχο που το ίδιο έχει πάνω στο σώμα και τα συναισθήματά του - με άλλα λόγια, δεν μπορείτε να το αρπάζετε και να το φιλάτε ή να το αγκαλιάζετε όποτε θέλετε (μπορείτε, όμως, να το ρωτήσετε αν θέλει κι εκείνο μια αγκαλιά). Έτσι, του δίνετε να καταλάβει ότι θα δέχεται την «παραβίαση» του προσωπικού του χώρου μόνο όταν εκείνο το επιθυμεί.

Πώς να αναφέρω το θέμα;

Προσπαθήστε να θίξετε το θέμα, χωρίς να του δώσετε υπερβολικές διαστάσεις ή να τρομάξετε το παιδί. Βρείτε μια αφορμή και συζητήστε το όσο εκείνο είναι χαλαρό και νιώθει άνετα, π.χ. όταν παίζει ή ενώ μαγειρεύετε μαζί ή βρίσκεστε στο αυτοκίνητο.
Δεν χρειάζεται να καλύψετε κάθε διάσταση που έχει το συγκεκριμένο θέμα σε μία μόνο συζήτηση. Δείτε το ως μια διαδικασία εκμάθησης που εξελίσσεται στο χρόνο, όπως π.χ. η οδική συμπεριφορά.
Επιπλέον, μην το παρουσιάσετε ως κάτι που είναι μάλλον απίθανο να συμβεί ή που αφορά κάποιους άγνωστους, «κακούς» ανθρώπους. Άλλωστε, από τις περιπτώσεις που έχουν καταγραφεί, πολλά παιδιά έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης από άτομα του στενού τους περιβάλλοντος, από ενηλίκους τους οποίους όχι απλώς γνωρίζουν αλλά και εμπιστεύονται, όπως συγγενείς, οικογενειακούς φίλους, εκπαιδευτικούς κλπ.
Εξηγήστε στο παιδί ότι έχει το δικαίωμα να μην επιτρέπει σε κανέναν να το αγγίζει, κι αυτό ισχύει για όλους, ακόμα και για τους ενηλίκους που γνωρίζει ή συμπαθεί - ιδιαίτερα εάν χρησιμοποιούν επιχειρήματα του τύπου «οι γονείς σου δεν θα σε πιστέψουν, εάν το πεις» ή «εάν το πεις, θα σε μαλώσουν», προκειμένου να εξασφαλίσουν εχεμύθεια. Και μην κουραστείτε να επαναλαμβάνετε ότι, εάν σας εμπιστευτεί ότι συνέβη κάτι που το έκανε να νιώσει άσχημα, δεν θα το τιμωρήσετε ούτε θα το αμφισβητήσετε ποτέ!

Παίζουμε «Τι θα έκανες εάν…;» 

Ένας απλός τρόπος να διδάξετε στα παιδιά πώς να προστατευτούν σε περιστάσεις που θα μπορούσαν να αποβούν επικίνδυνες, είναι να τα προετοιμάσετε δίνοντάς τους την ευκαιρία να εξασκηθούν στη στάση που θα πρέπει να κρατήσουν.

Παίζοντας το παιχνίδι «Τι θα κάνεις εάν…;», ακόμα και τα πολύ μικρά παιδιά, ηλικίας 4-5 ετών, μπορούν να μάθουν πώς πρέπει να αντιδρούν, μέσα από έναν εύληπτο και διασκεδαστικό τρόπο. Διηγηθείτε στο παιδί μια υποθετική κατάσταση που θα μπορούσε να το βάλει σε κίνδυνο, και ζητήστε του να σας πει τι θα έκανε σε αυτή την περίπτωση. Στη συνέχεια, συζητήστε την απάντησή του και εξηγήστε του ποια είναι η σωστή αντίδραση και για ποιο λόγο.

Χρησιμοποιήστε ως παραδείγματα άτομα και τοποθεσίες που του είναι οικεία, και συζητήστε το πολύ δύο-τρεις διαφορετικές υποθέσεις κάθε φορά. Βρείτε αφορμές για να επαναλαμβάνετε ξανά και ξανά πως το σώμα του είναι αποκλειστικά δικό του, και μόνο εκείνο έχει το δικαίωμα να επιτρέψει σε κάποιον να το αγγίξει. Θυμίστε του πως, εάν κάποιος προσπαθήσει να το αγγίξει με τρόπο που νιώθει ότι δεν είναι σωστός, πρέπει να του πει «Όχι» και να καλέσει σε βοήθεια. Και, βέβαια, πως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κατηγορήσει τον εαυτό του. Μερικές ιδέες για να ξεκινήσετε είναι οι εξής:

- «Τι θα έκανες εάν υπήρχε κάτι που σε ενοχλούσε ή σε έκανε να νιώθεις άσχημα και δεν ήξερες πώς να το αντιμετωπίσεις;» (Σωστή απάντηση: «Θα το συζητούσα με τους γονείς μου, τους δασκάλους μου ή κάποιον άλλον ενήλικο που εμπιστεύομαι»).

- «Τι θα έκανες εάν κάποιος σε ακουμπούσε με έναν τρόπο που σε έκανε να νιώθεις άσχημα και σου πρόσφερε καραμέλες ή παιχνίδια ζητώντας να μην το πεις σε κανέναν;» (Σωστή απάντηση: «Θα έλεγα «Όχι» και θα ενημέρωνα αμέσως κάποιον ενήλικο που εμπιστεύομαι»).

- «Τι θα έκανες εάν κάποιος ξένος σταματούσε δίπλα σου την ώρα που περπατούσες στο δρόμο και προσφερόταν να σε πάει στο σπίτι με το αυτοκίνητό του;» (Σωστή απάντηση: «Θα έλεγα ''Όχι, ευχαριστώ, δεν μπαίνω ποτέ σε αυτοκίνητα ανθρώπων που δεν γνωρίζω''»).

- «Τι θα έκανες εάν κάποιος σε αγκάλιαζε ή σε φιλούσε, κι εσύ ένιωθες άσχημα;» (Σωστή απάντηση: «Θα του έλεγα ότι δεν μου αρέσει και δεν θέλω να το κάνει». Είναι σημαντικό να μάθουμε στα παιδιά μας να εμπιστεύονται το ένστικτό τους. Πείτε του ότι βαθιά μέσα του εκείνο γνωρίζει τι είναι σωστό και τι λάθος και, όταν νιώσει ότι αυτό που γίνεται είναι «κακό», πρέπει να αντιδράσει και να φύγει τρέχοντας).

- «Τι θα έκανες εάν κάποιος σε άγγιζε στα γεννητικά σου όργανα; (Σωστή απάντηση: «Θα του έλεγα να σταματήσει και θα ενημέρωνα άμεσα κάποιον ενήλικο που εμπιστεύομαι». Εξηγήστε στο παιδί ότι σε γενικές γραμμές οι μεγάλοι δεν υπάρχει λόγος να το αγγίζουν εκεί, αν και εξαιρούνται κάποιες περιπτώσεις που ενδέχεται να συμβεί, όπως όταν η μαμά τού κάνει μπάνιο ή ο γιατρός ελέγχει κάποιο πρόβλημα στη συγκεκριμένη περιοχή. Ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις, όμως, εάν εκείνο νιώσει άσχημα ή πονέσει, θα πρέπει να απαιτήσει να σταματήσουν).

Κι αν συμβαίνει κάτι;

Εάν το παιδί σάς εκμυστηρευτεί ότι κάποιος το άγγιξε ή του μίλησε με τρόπο που το έκανε να αισθανθεί ντροπή, ή υποψιάζεστε ότι έχει πέσει θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης ή κακοποίησης…

… ακούστε το προσεχτικά και πιστέψτε ό,τι σας λέει. Μην το αμφισβητήσετε και μην αναρωτηθείτε μήπως φταίει εκείνο.

… παραμείνετε ψύχραιμοι. Εάν δείξετε αναστάτωση, θυμό ή φόβο, θα τρομάξετε το παιδί ακόμη περισσότερο. Μιλήστε του ήρεμα και προσπαθήστε να το καθησυχάσετε.

… εξηγήστε του ότι δεν έχει κάνει κάτι κακό. Αυτός που φταίει στη σεξουαλική παρενόχληση είναι πάντα ο θύτης και ποτέ το θύμα.

… διαβεβαιώστε το ότι θα φροντίσετε για την ασφάλειά του και δεν θα επιτρέψετε σε κανέναν να του κάνει κακό.

… πείτε του ότι μπορεί πάντα να σας εμπιστεύεται κι ότι έκανε καλά που σας μίλησε.

… μην προσπαθήσετε να έρθετε σε αντιπαράθεση με το θύτη, αλλά ενημερώστε κατευθείαν την Αστυνομία.

 …ζητήστε τη συμβουλή κάποιου ειδικού στο πώς να χειριστείτε το θέμα, ώστε να αφήσει το μικρότερο δυνατό αποτύπωμα στην ψυχή του παιδιού.

Κάθε παιδί πρέπει να ξέρει ότι:

• Είναι μοναδικό και ανεκτίμητο. 
• Το σώμα του τού ανήκει. 
• Έχει το δικαίωμα να αρνηθεί ο,τιδήποτε το κάνει να νιώθει άβολα ή του δημιουργεί απορίες. 
• Υπάρχουν μέρη του σώματος που κανείς δεν έχει δικαίωμα να τα αγγίξει. Ακόμα κι αν είναι ενήλικος. Ακόμα κι αν είναι κάποιος ενήλικος τον οποίο γνωρίζει. 
• Εάν κάποιος το ενοχλήσει, θα πρέπει να ενημερώσει τους γονείς του κι εκείνοι θα το πιστέψουν ό,τι κι αν πει. 
• Δεν φταίει εκείνο εάν η συμπεριφορά κάποιου απέναντί του δεν του φαίνεται να είναι σωστή. 

Με τη συνεργασία της Ζέτας Κωνσταντινίδου (ψυχολόγος, ειδικευμένη στη Σχολική Ψυχολογία).
imommy

Σχετικά:

Προστάτεψε το παιδί σου οπλίζοντάς το ενάντια στη ...

19 Φεβ 2015

Η σεξουαλική παρενόχληση είναι μια από τις πιο φριχτές πράξεις που μπορεί να συμβεί σε ένα παιδί και δυστυχώς δεν είναι κάτι απίθανο. Μπορείς να το προστατέψεις μαθαίνοντάς του βασικούς κανόνες που πρέπει να έχει κατά ...

 

Η Σεξουαλική Παρενόχληση-Κακοποίηση Παιδιών Δυο ...

02 Μαι 2014

Με τον όρο σεξουαλική παρενόχληση/κακοποίηση αναφερόμαστε στη με οποιονδήποτε τρόπο (λεκτική, οπτική, διαδικτυακή και σωματική) προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας του παιδιού, που το παραβιάζει, του προκαλεί ...

 

Τι πρέπει να γνωρίζει το παιδί
για τη σεξουαλική ...

16 Αυγ 2012

Η σεξουαλική παρενόχληση παιδιών από ενήλικα (άγνωστο ή προερχόμενο από τον οικογενειακό του περιβάλλον) είναι μια πραγματικότητα. Το φαινόμενο μάλιστα αντί να μειώνεται πολλαπλασιάζεται. Τι πρέπει λοιπόν να ...

 

Οξύ στρες στο παιδί από σεξουαλική παρενόχληση | To ...

16 Αυγ 2012

Η κόρη μου είναι 12 ετών και μου αποκάλυψε ότι ο ξάδελφός της την παρενόχλησε σεξουαλικά. Ανησυχώ, είναι όλη μέρα έντρομη, παγωμένη στις αντιδράσεις της, ξαφνιάζεται με το παραμικρό και αρνείται να βγει από το σπίτι.

 

Σεξουαλική παρενόχληση - Τρόποι προφύλαξης των παιδιών ...

08 Νοε 2011

Με τον όρο σεξουαλική παρενόχληση αναφερόμαστε στη με οποιονδήποτε τρόπο (λεκτική, οπτική και σωματική) προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας του παιδιού ή του ατόμου γενικότερα, που του προκαλεί φόβο, ντροπή, ...

 

Τι να προσέχουμε – Πώς να προστατευτούμε - To χαμομηλάκι

04 Νοε 2010

Το 10-15% των ανθρώπων παγκοσμίως δηλώνει πως έχει δεχθεί σεξουαλική παρενόχληση κατά την παιδική του ηλικία, ενώ στην Ελλάδα το 20% των παιδιών έχουν προσεγγιστεί από παιδόφιλο. - Στατιστικά, οι περισσότεροι ...