Αγγελική Κουγιάννου
Φτάνοντας στη Λεωφόρο Δημοκρατίας στο Ίλιον, στον αριθμό 65, βρίσκει κανείς τη μεγάλη σιδερένια καγκελόπορτα ανοιχτή.
Μπροστά του ανοίγεται μια μεγάλη έκταση με μεγάλα πέτρινα κτίρια. Κεντρικά βρίσκεται το κτίριο με τα γραφείο και στα δεξιά τα σπιτάκια με τα παιδιά σε αναμονή.
Σήμερα στο Κέντρο Βρεφών «Η Μητέρα» φιλοξενούνται 86 παιδιά, από 45 ημερών μέχρι 5 ετών.
Το επισκέφθηκα ένα μεσημέρι, στο πλαίσιο της έρευνας της HuffPost Greece για τις υιοθεσίες στην Ελλάδα.
Με συνοδεύει στην ξενάγηση η κοινωνική λειτουργός, κ. Βασιλική Μπαρούχου. Εργάζεται στο Μητέρα από το 1986. Τα κτίρια, αν και παλιά, είναι προσεγμένα. «Παλαιότερα που είχαμε περισσότερο προσωπικό ήταν πιο προσεγμένο. Να βλέπατε τους κήπους μας», μου λέει. «Τώρα, όποιος φεύγει δεν αντικαθίσταται».
Η πρώτη στάση είναι στην παιδική στέγη.
Είναι ο παιδικός σταθμός του ιδρύματος όπου απασχολούνται τα μεγαλύτερα παιδιά. Όταν λέμε μεγαλύτερα, εννοούμε από 2 ετών και πάνω. Στο σύνολό τους είναι περί τα 30 παιδιά. Υπάρχουν και κάποια που πηγαίνουν παιδικό σταθμό έξω. «Αυτό γίνεται όπου χρειάζεται για λόγους κοινωνικοποίησης».
Τα παιδιά είχαν μόλις τελειώσει το μεσημεριανό τους (κοτόπουλο με πουρέ είχε το μενού) και είχαν επιστρέψει στα δωμάτια για τον μεσημεριανό τους ύπνο.
Τα παιδιά είχαν μόλις τελειώσει το μεσημεριανό τους (κοτόπουλο με πουρέ είχε το μενού) και είχαν επιστρέψει στα δωμάτια για τον μεσημεριανό τους ύπνο.
Τα μικρά τραπεζάκια φαγητού, τα παιχνίδια, οι ζωγραφιές, δεν θύμιζαν και πολύ εικόνα ιδρύματος όπως τα έχουμε οι περισσότεροι στο μυαλό τους.
Στη συνέχεια μεταφερόμαστε στο τμήμα βρεφών. Εκεί βρίσκονται 8 μωράκια σήμερα. Τα οποία φροντίζει μια εργαζόμενη στη βάρδια.
Η Αγάπη είναι 11 μηνών. Όση ώρα είμαστε εκεί, με κοιτά στα μάτια. Τα μάτια της (μόνο τα μάτια της) χαμογελούν και μου φαίνεται ότι το βλέμμα της κρύβει μια προσμονή. «Όταν έρχονται καινούργιοι άνθρωποι τα περισσότερα παιδιά φαντάζονται ότι έχουν έρθει γι' αυτά», μου λέει η κ. Μπαρούχου
Πρέπει να κάνουμε ησυχία γιατί τα περισσότερα κοιμούνται. Όχι όλα όμως.
Ένα αγοράκι παίζει ήσυχα με τα παιχνίδια που έχει στην κούνια του. Κάποια όταν αντιληφθούν την παρουσία μας αρχίζουν να κλαίνε. «Όπως όλα τα παιδιά, έχουν και αυτά αυτόν τον τρόπο να αναζητήσουν το χάδι», μου εξηγεί η κ. Μπαρούχου. Το κάθε μωράκι έχει τον δικό του χώρο.
Σε άλλο κτίριο βρίσκονται τα λεγόμενα «περίπτερα». Το κάθε περίπτερο έχει ένα όνομα δωρητή. Μεταξύ τους τα λένε και το κίτρινο ή το ροζ δωμάτιο, ανάλογα το χρώμα τους.
Συνολικά στο Μητέρα υπάρχουν 6 τέτοια δωμάτια που ουσιαστικά είναι μεγάλοι χώροι με κρεβατάκια και παιχνίδια στη μέση. Εκεί βρίσκονται τα μεγαλύτερα παιδάκια. Από 4 περίπου μηνών μέχρι 4 ετών. Εκεί γίνεται και η προσαρμογή με τους γονείς. Οι υποψήφιοι γονείς, αφού έχουν περάσει όλη τη διαδικασία της αξιολόγησης και της αναμονής, γνωρίζονται με το παιδί που έχει επιλεγεί να τους δοθεί. Περνούν χρόνο με το παιδί και αποφασίζουν αν θα προχωρήσουν. Αν πουν όχι, παραμένουν στη λίστα για τα επόμενα παιδιά που θα είναι διαθέσιμα, μου εξηγεί η κ. Μπαρούχου.
Την ώρα που πηγαίνω έχει βάρδια η Βαρβάρα. Είναι βρεφοκόμος, αλλά ουσιαστικά είναι η «προσωρινή μαμά» για τα παιδιά αυτά. Εκτός από την καθημερινή τους φροντίδα, είναι και εκείνη που θα βοηθήσει το παιδί να έρθει κοντά με τους υποψήφιους γονείς.
Ο χρόνος που μένει ένα παιδάκι στο ίδρυμα ποικίλει. Τα παιδιά που μένουν λιγότερο είναι εκείνα που ο γονιός συνεργάζεται και φεύγει με συναίνεση, μου είχε πει η κ. Σοφία Κωνσταντέλλια, Πρόεδρος Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Αττικής. Αυτά μπορεί να φύγουν και στους 5 μήνες.
Στη συνέχεια μεταφερόμαστε στο τμήμα βρεφών. Εκεί βρίσκονται 8 μωράκια σήμερα. Τα οποία φροντίζει μια εργαζόμενη στη βάρδια.
Η Αγάπη είναι 11 μηνών. Όση ώρα είμαστε εκεί, με κοιτά στα μάτια. Τα μάτια της (μόνο τα μάτια της) χαμογελούν και μου φαίνεται ότι το βλέμμα της κρύβει μια προσμονή. «Όταν έρχονται καινούργιοι άνθρωποι τα περισσότερα παιδιά φαντάζονται ότι έχουν έρθει γι' αυτά», μου λέει η κ. Μπαρούχου
Πρέπει να κάνουμε ησυχία γιατί τα περισσότερα κοιμούνται. Όχι όλα όμως.
Ένα αγοράκι παίζει ήσυχα με τα παιχνίδια που έχει στην κούνια του. Κάποια όταν αντιληφθούν την παρουσία μας αρχίζουν να κλαίνε. «Όπως όλα τα παιδιά, έχουν και αυτά αυτόν τον τρόπο να αναζητήσουν το χάδι», μου εξηγεί η κ. Μπαρούχου. Το κάθε μωράκι έχει τον δικό του χώρο.
Σε άλλο κτίριο βρίσκονται τα λεγόμενα «περίπτερα». Το κάθε περίπτερο έχει ένα όνομα δωρητή. Μεταξύ τους τα λένε και το κίτρινο ή το ροζ δωμάτιο, ανάλογα το χρώμα τους.
Συνολικά στο Μητέρα υπάρχουν 6 τέτοια δωμάτια που ουσιαστικά είναι μεγάλοι χώροι με κρεβατάκια και παιχνίδια στη μέση. Εκεί βρίσκονται τα μεγαλύτερα παιδάκια. Από 4 περίπου μηνών μέχρι 4 ετών. Εκεί γίνεται και η προσαρμογή με τους γονείς. Οι υποψήφιοι γονείς, αφού έχουν περάσει όλη τη διαδικασία της αξιολόγησης και της αναμονής, γνωρίζονται με το παιδί που έχει επιλεγεί να τους δοθεί. Περνούν χρόνο με το παιδί και αποφασίζουν αν θα προχωρήσουν. Αν πουν όχι, παραμένουν στη λίστα για τα επόμενα παιδιά που θα είναι διαθέσιμα, μου εξηγεί η κ. Μπαρούχου.
Την ώρα που πηγαίνω έχει βάρδια η Βαρβάρα. Είναι βρεφοκόμος, αλλά ουσιαστικά είναι η «προσωρινή μαμά» για τα παιδιά αυτά. Εκτός από την καθημερινή τους φροντίδα, είναι και εκείνη που θα βοηθήσει το παιδί να έρθει κοντά με τους υποψήφιους γονείς.
«Αν κάποιο παιδί μείνει καιρό εδώ, πόσο δύσκολος είναι ο αποχαιρετισμός;» ρωτάω σχεδόν αυθόρμητα την «προσωρινή μαμά». «Είναι δύσκολος» μου απαντάει. «Αλλά ξέρουμε εκ των προτέρων ότι αυτό είναι για το καλό του παιδιού».
«Είχαμε όμως και ένα παιδί που έμεινε εδώ 7 χρόνια», μου λέει η κ. Μπαρούχου. Ήταν ένα αγοράκι που λόγω μιας δυσμορφίας που είχε στο μάτι του, απορριπτόταν συνέχεια από τους υποψήφιους γονείς. Παρά την ηλικία του, δεν μεταφέρθηκε σε μια από τις παιδοπόλεις που πάνε τα μεγαλύτερα παιδιά. «Δεν θέλαμε να το αφήσουμε να φύγει. Θέλαμε οπωσδήποτε να του βρούμε οικογένεια». Και τελικά βρέθηκε μια υπέροχη οικογένεια και τώρα ο μικρός είναι μαζί τους.
Αυτή τη στιγμή στο Μητέρα γίνονται 2 προσαρμογές.
Αυτή τη στιγμή στο Μητέρα γίνονται 2 προσαρμογές.
Που σημαίνει ότι εάν όλα πάνε καλά, 2 παιδάκια θα αποκτήσουν άμεσα μια νέα οικογένεια. Ο χρόνος που θα συμβεί αυτό για τα υπόλοιπα, παραμένει άγνωστος
Ούτε στο κίτρινο δωμάτιο κοιμούνται όλα τα παιδιά. Μα γιατί κανένα παιδί δεν συμπαθεί τον μεσημεριανό ύπνο;
Σε μια από τις κούνιες είναι ξύπνια η Αγάπη. «Τα ονόματα τους τα έχουμε δώσει εμείς. Τα περισσότερα παιδιά είναι αβάπτιστα» μου εξηγεί η Βαρβάρα.
Ούτε στο κίτρινο δωμάτιο κοιμούνται όλα τα παιδιά. Μα γιατί κανένα παιδί δεν συμπαθεί τον μεσημεριανό ύπνο;
Σε μια από τις κούνιες είναι ξύπνια η Αγάπη. «Τα ονόματα τους τα έχουμε δώσει εμείς. Τα περισσότερα παιδιά είναι αβάπτιστα» μου εξηγεί η Βαρβάρα.
Πιο κάτω είναι η προσομοίωση σπιτιού: ένας χώρος ειδικά διαμορφωμένος έτσι ώστε να θυμίζει κανονικό σπίτι, ο οποίος χρησιμοποιείται επίσης για τις προσαρμογές. Αυτή τη στιγμή στο Μητέρα γίνονται 2 προσαρμογές. Που σημαίνει ότι εάν όλα πάνε καλά, 2 παιδάκια θα αποκτήσουν άμεσα μια νέα οικογένεια.
Ο χρόνος που θα συμβεί αυτό για τα υπόλοιπα, παραμένει άγνωστος…
Το κάθε μωρό έχει το δικό του δωμάτιο
Πράσινοι, κίτρινοι, ροζ τοίχοι δίνουν χρώμα στη ζωή αυτών των παιδιών.
Το τμήμα βρεφών του «Μητέρα».
Εκεί βρίσκονται 8 μωράκια σήμερα
Στα παράθυρα παπουτσάκια από δωρεές
Στον παιδικό σταθμό
«Περίπτερα» ονομάζονται τα μεγάλα δωμάτια που φιλοξενούν τα παιδιά από 4 μηνών και πάνω.
Συνολικά είναι 6 και έχουν τα ονόματα δωρητών
Οι εργαζόμενοι μεταξύ τους τα λένε και «το κίτρινο» ή «το ροζ δωμάτιο», ανάλογα το χρώμα τους
Στον παιδικό σταθμό απασχολούνται καθημερινά τα μεγαλύτερα παιδιά, από 2 ετών και πάνω
Ο χώρος φαγητού είναι χωρισμένος ανάλογα με τις ηλικίες των παιδιών.
Τα μεγαλύτερα παιδιά έχουν τον δικό τους ξεχωριστό χώρο
Σε όποιο παιδί φεύγει, το ίδρυμα ετοιμάζει ένα φάκελο με όλες τις ζωγραφιές που έκανε το διάστημα της παραμονής του εκεί
Η προσομοίωση σπιτιού χρησιμοποιείται για το στάδιο της προσαρμογής των παιδιών με τους νέους γονείς
Μπαίνοντας στο κεντρικό κτίριο, στην αίθουσα αναμονής, οι δωρητές τιμώνται με μια επιγραφή
HuffPost Greece
Μπαίνοντας στο κεντρικό κτίριο, στην αίθουσα αναμονής, οι δωρητές τιμώνται με μια επιγραφή
HuffPost Greece
Posts
