Παρέα της Αγάπης: Προσφέρει χαμόγελα σε παιδιά με νεοπλασματική ασθένεια

Άλλοτε με ένα φωτεινό χαμόγελο στο πρόσωπο και άλλοτε με μάτια βουρκωμένα....

Πριν από δύο χρόνια, μια παρέα γυναικών είχε την ιδέα να δημιουργήσει κάτι μαγικό, κάτι που θα μοίραζε στους συνανθρώπους τους χαμόγελα και αγάπη.

Πριν από δύο χρόνια λοιπόν το όραμα αλλά και το όνομά τους έγινε πραγματικότητα. Η παρέα της Αγάπης τώρα πια έχει να θυμάται αμέτρητες στιγμές με τα παιδιά της Παιδογκολογικής κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου. Στιγμές που έχουν προσφέρει μια τεράστια αγκαλιά συναισθημάτων σε αυτά τα παιδιά.

Η Πόπη, η Ρούλα, η Ακριβή και η Κατερίνα μοιράστηκαν μαζί μας αυτές τις στιγμές. Άλλοτε με ένα φωτεινό χαμόγελο στο πρόσωπό τους και άλλοτε με τα μάτια βουρκωμένα. Ποτέ όμως δεν έσβηνε το πείσμα και η θέληση από το βλέμμα τους, η θέληση να κάνουν αυτά τα μικρά παιδιά να χαμογελάσουν.

Οι παιδικές φατσούλες που κάθε μέρα δίνουν τη δική τους μάχη, αδημονούν να αντικρίσουν από κοντά την Παρέα της Αγάπη, τη δική τους παρέα.

Μια παρέα που πλέον χαρίζει και προσφέρει απλόχερα μια δόση παρηγοριάς και αισιοδοξίας ακόμα και στους γονείς. Με εκπλήξεις, δώρα, πάρτι και αγαπημένα διάσημα πρόσωπα η παρέα μοιράζει «φως» και λίγες στιγμές ξεγνοιασιάς, παιχνιδιού και γέλιου. Όλα όσα χρειάζονται τα παιδικά αυτά προσωπάκια.

Σίγουρα αυτή η παρέα δε θα σβήσει μέσα στο χρόνο. Θα παραμείνει ενωμένη και δυνατή για χάρη αυτών των παιδιών.

Ρεπορτάζ: Μαρία Σπουρδαλάκη

neakriti.gr

Το Ορφανοτροφείο Ρόδου και η 75χρονη προσφορά του

Το απογευματινό ρόδινο φως, έλουζε το μεγάλο κτηριακό συγκρότημα, με το μαρμάρινο πλατύσκαλο και τον κήπο με τα γιασεμιά και τις νεραντζιές.   Το έντονο βρεφικό κλάμα έκανε τις μοναχές να διακόψουν για λίγο την προσευχή τους στον καθημερινό Εσπερινό, στο παρεκκλήσιο της Αγίας Ειρήνης, της Ορφανοτρόφου.  Έτρεξαν προς την πέτρινη  βρεφοδόχο του ιδρύματος. Άλλο ένα νεογέννητο παιδάκι,  εγκαταλειμμένο στις ατραπούς της ζωής, περίμενε ανυπόμονο την ζεστή αγκαλιά τους.  Οι μοναχές το περιποιήθηκαν, το φρόντισαν και το καλό τάισαν. Εκείνο μετά από λίγο παραδόθηκε στον αγγελικό του ύπνο, ανάμεσα σε άλλα νεογέννητα παιδάκια, που βρήκαν στέγη, τροφή και ασφάλεια, στην αγκαλιά του ορφανοτροφείου ‘Βασιλόπαις  Μαρία’ της Ρόδου.

Ακολουθώ την λεωφόρο των αναμνήσεων μου, για να με ταξιδέψει πίσω στο χρόνο και σε στιγμές που έζησα στο υπέροχο και φιλόξενο, αυτό Δημόσιο  Ίδρυμα αγάπης, συμπόνιας και καλοσύνης, πλημμυρισμένο από την άδολη και ανιδιοτελή διακονία των μοναχών.

Το Ίδρυμα φιλοξενίας απροστάτευτων παιδιών και κορασίδων, επί της οδού Ρήγα Φεραίου, στεγάζεται σε ένα επιβλητικό, εντυπωσιακό τριώροφο κτήριο, κτισμένο σε ύψωμα από τους Ιταλούς το 1922. Ιδρύθηκε μετά την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου με την Μητέρα Ελλάδα, από το 1947 με την μέριμνα  της Βασιλικής οικογένειας,  επί της Βασιλείας Παύλου και Φρειδερίκης.  Παράλληλα η βασίλισσα Φρειδερίκη, είχε ιδρύσει και αλλού παρόμοια  Ορφανοτροφεία. Αυτά προστάτευαν και φιλοξενούσαν παιδιά, των οποίων οι γονείς τα είχαν εγκαταλείψει είτε εξαιτίας  από τα απομεινάρια στερήσεων,  της μεταπολεμικής, Γερμανικής κατοχικής φτώχειας, είτε  ήταν καρποί  από ένα παράνομο για την κοινωνία, απαγορευμένο σφοδρό έρωτα. Επίσης υπήρχαν ορφανά, των οποίων οι γονείς έφυγαν  πρόωρα από τη ζωή ή είχαν πάρει διαζύγιο.

Στην ίδρυση και στην οργάνωση του Ιδρύματος αγάπης, σημαντικό ρόλο έπαιξαν εκτός από τις τότε πολιτικές  αρχές και οι Εκκλησιαστικές, όπως ο μακαριστός Μητροπολίτης Ρόδου   Σπυριδώνας Συνοδινός. Στην  αρχή  στο ίδρυμα υπηρετούσαν με ζήλο Ιταλίδες Μοναχές, οι γνωστές καθολικές  Σουόρες, απομεινάρια της πολύχρονης  Ιταλικής κατοχής. Τότε υπηρετούσαν στο ίδρυμα ως ‘Ινστιτούτο θηλέων Ιεραποστολής’, προσανατολίζοντας  τα παιδιά  στο Σχολείο και στο Νηπιαγωγείο, σύμφωνα με τα δικά τους θρησκευτικά και κοινωνικοπολιτικά τους πιστεύω.

Όμως μετέπειτα, μετά την Ενσωμάτωση το 1947 και επί μακαριστού Μητροπολίτου Ρόδου  Τιμόθεου,   αντικαταστάθηκαν  από Ορθόδοξες μοναχές, επτά με δέκα τον αριθμό. Όλες  αυτές έγιναν μαμάδες, γιαγιάδες και νταντάδες, στα 150 απροστάτευτα παιδάκια.  Ας  αναφέρουμε  μερικές μοναχές, όπως τις αδελφές Μακρίνα, Αγαθαγγέλη, Φιλοθέη, Θεοκλήτη, Ευθυμία,  Συγκλητική, Ισιδώρα, Αγάθη, Αμφιλοχία, Θεοδώρα, Αθανασία και άλλες πολλές.

Τις καλόγριες, έφερε να διακονήσουν με πολλή αγάπη και μέριμνα για τα ορφανά παιδιά, ο νέος Όσιος, πατήρ Αμφιλόχιος Μακρής. Προηγουμένως  είχε ιδρύσει την Μοναστηριακή  κοινόβια κοινότητα στον Ιερό Ναό του Ευαγγελισμού, Μητρός Ηγαπημένου της Πάτμου, με  τον θαυμαστό αριθμό των 80 μοναχών, που κατάφερε από όλα τα Δωδεκάνησα να συγκεντρώσει.

Αργότερα ο πατήρ Αμφιλόχιος, που τελευταία Αγιοκατατάχθηκε, έκτισε το Μοναστηριακό κάθισμα, παράρτημα του Ευαγγελισμού της Πάτμου, στη Ρόδο επί της οδού Θεμιστοκλέους Σοφούλη. Εκεί  ίδρυσε ένα Μοναχικό Ησυχαστήριο, που στον επάνω όροφο στεγάζεται το παρεκκλήσιο για τον Ιωάννη τον Θεολόγο, τον αγαπημένο μαθητή του Χριστού.  Ο Ιερός αυτός  Ναΐσκος, ονομάζεται ‘Μητρός Αγαπημένου’. Κάτω δε  βρίσκονται οι κοιτώνες των μοναχών, που φρόντιζαν μέχρι τελευταία το Ορφανοτροφείο Θηλέων, το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά.

Το Ίδρυμα ‘Βασιλόπαις Μαρία’ αποτελούσε   ένα   καταφύγιο, στοργής και αγάπης για τα παιδιά διαλυμένων οικογενειών ή για τα παρατημένα στην τύχη τους άτυχα παιδιά. Ήταν   ένα ασφαλές λιμάνι, για να μεγαλώσουν και να αναπτυχθούν σωστά. Παντού σε όλες τι αίθουσες υπάρχουν μέχρι και σήμερα,  ωραιότατες απεικονίσεις, με Εικόνες Δυτικής και Ορθόδοξης τέχνης, με κεντρικό θέμα,  την ζωή και τα θαύματα του Χριστού.                                                                           Ζωντανεύω στην πλημμυρίδα των αναμνήσεων μου διάφορες στιγμές, όπως τα παιδιά να παρακολουθούν ανελλιπώς μαθήματα  στο Σχολικό συγκρότημα, που συστεγάζονταν με το Ίδρυμα. Γνώριμες εικόνες, όπως τα απογεύματα να μαζεύονται τα παιδιά στους πάγκους, τριγύρω με  την αδελφή Παύλα μοναχή,  κατά κόσμο Καλλιόπη Γιμέλη από την Κω. Με  περισσό ζήλο, τους μεταλαμπάδευε  τις γνώσεις της, σε διάφορα εργόχειρα, όπως κεντήματα, πλεκτά με το βελονάκι ή  με τις βελόνες, υφαντική, ράψιμο, κατασκευές και ζωγραφική.  Θυμάμαι την μοναχή Εμμέλεια Νικολαίδου,  την δασκάλα, που έφυγε σε βαθύ γήρας, να είναι η ψυχή του ιδρύματος και να το διευθύνει με ξεχωριστή επιμέλεια. Επίσης  την αδελφή Ξένη και την αδελφή Θεολογία, από την  Κέφαλο της Κω, να ψέλνουν στο ψαλτήρι στο παρεκκλήσιο της Αγίας Ειρήνης, όσο οι μακαριστοί  ιερείς παπά Μελέτης και  παπά Γιάννης, τελούσαν τις Θείες Ιερές Ακολουθίες.
Η μοναχή Ευστοχία Γούναρη, η δασκάλα  από την Κάλυμνο, ήταν η Ηγουμένη του  Μοναστηριακού συγκροτήματος, του Ευαγγελισμού στην Πάτμο.    Συχνά,  πυκνά επισκεπτόταν το Ίδρυμα, για να φροντίσει  και  να καθοδηγήσει  τις  μοναχές, που βοηθούσαν όπως την αδελφή Φεβρωνία από τη Ρόδο, που  είναι σήμερα Ηγουμένη  στην Ιερά Μονή Ευαγγελισμού  της Πάτμου, καθώς και την αδελφή Χριστονύμφη, από την Καρδάμαινα. Υπήρχαν και οι κοσμικές βρεφοκόμοι, όπως η      Σεβαστή Μαλλιαράκη,   μαζί με την Μαρία Οικονόμου,   που αφιέρωσαν  την ζωή τους, για να φροντίσουν με περίσσιο ζήλο τα ορφανά παιδιά, ξενυχτώντας πάνω από τα  βρεφικά κρεβατάκια τους, σας αληθινές μητέρες. Το  Ορφανοτροφείο, ξεχώριζε για την  ζωντάνια όπου πλήθος παιδιών,  ανεβοκατέβαιναν τις μαρμάρινες σκάλες ή  έτρεχαν στους διάδρομους, με τα ασπρόμαυρα πλακάκια, που θυμίζουν σκακιέρα. Τις δεκαετίες του 60 -70 τα παιδιά λιγόστεψαν έμειναν 45-50. Σήμερα  έχουν περιοριστεί στα 20-27 φιλοξενούμενα παιδιά διαφόρων ηλικιών, στο σημερινό Κέντρο Μέριμνας Θηλέων Ρόδου, όπως αυτό ονομάζεται.
Μια ευχάριστη μουσική έβγαινε με τις νότες, από το μεγάλο εβένινο  πιάνο, όταν η μουσικός Μαρία Ροζοπούλου (που αργότερα  έγινε μοναχή),  δίδασκε στα παιδιά τον πλούτο της μουσικής.                             Στο Ορφανοτροφείο θηλέων, ξεχώρισαν επίσης, στο Δημοτικό   Σχολείο η  δασκάλες μοναχή Εμμέλεια, μοναχή Φιλοθέη και  Μαρία Πετρούτσου, καθώς και η νηπιαγωγός Φωτεινή  Καβαλλιέρου στο Νηπιαγωγείο .
Όμως υπήρχε και η άλλη, η σκοτεινή όψη του φεγγαριού. Η  τότε Γερμανοτραφής βασίλισσα Φρειδερίκη, οργάνωσε το μεταπολεμικό παιδομάζωμα και τα Δημόσια Ορφανοτροφεία. Πλήθος  παιδιών, με την συναίνεση όλων των εμπλεκόμενων πολιτικών και Θρησκευτικών αρχών, υιοθετήθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες, από άγνωστες άτεκνες οικογένειες και ξενιτεύτηκαν κυρίως στην Αμερική και στη  Γερμανία. Λέγεται  δε πως η βασίλισσα Φρειδερίκη, έπαιρνε αμοιβή για τις υιοθεσίες αυτές, ώστε να ενισχύει τα ιδρύματα και να συντηρεί το μεταπολεμικό παιδομάζωμά της. Για  ανταμοιβή η Αμερική, σύμφωνα με το σχέδιο Μάρσαλ, έστελνε με την  ‘γιούρα,’  ρουχισμό, παιχνίδια και Σχολικά είδη, στους τροφίμους των  ιδρυμάτων. Πολλά παιδιά τότε χάθηκαν και όσο και αν έψαξαν τις ρίζες τους, ποτέ δεν τις βρήκαν. Υπήρχαν  αδέλφια ή δίδυμα παιδιά, που χωρίστηκαν βίαια στη ζωή. Αλλά και κάποιοι  γονείς που τα αναζήτησαν αργότερα, ποτέ τους δεν τα ξαναβρήκαν. Διότι  έπαιρναν την συνήθη απάντηση, ότι πέθαναν όσο ήταν   βρέφη στην  κούνια. Έτσι  με τα στόματα ερμητικά κλειστά και τις πόρτες σφραγισμένες,   χάνονταν τα ίχνη τους για πάντα.
Ωστόσο τα παιδιά του ορφανοτροφείου και κυρίως επειδή  ήταν κορίτσια, ευεργετήθηκαν προστατευτήκαν,  πολλά δε σπούδασαν. Το  Ορφανοτροφείο, φρόντιζε να τις παντρεύει δίνοντας τους ένα βιβλιάριο, με κρατικές καταθέσεις. Πολλές κοπέλες έστησαν το νοικοκυριό τους σε Αμερική, Αυστραλία, Καναδά και Ευρώπη,  με Έλληνες ομογενείς, που αναζητούσαν για συζύγους Ελληνίδες από την πατρίδα τους. Επίσης  το Ίδρυμα τους ετοίμαζε  όλη την ‘ασπρική’, προίκα του νοικοκυριού τους. Ακόμη  πολλές  κοπέλες, σπούδασαν νηπιαγωγοί και δασκάλες, στην παρακείμενη Παιδαγωγική Ακαδημία, που σήμερα στεγάζει Δημοτικά Σχολεία, γιατί αντικαταστάθηκε από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Τα   κορίτσια, είχαν πλήρως εξοπλιστεί, για τον αγώνα της κοινωνικής και οικογενειακής τους ζωής. Διότι   πέρα από τις τακτικές οργανωμένες εκδρομές, τις χορωδίες και τις γιορτές, στις τεράστιες κουζίνες του ιδρύματος,  έμαθαν να μαγειρεύουν νόστιμα φαγητά  και να φτιάχνουν ωραία γλυκά. Στην  ευρύχωρη τραπεζαρία, διδάχτηκαν κατάλληλο σερβίρισμα και φιλοξενία, καθώς  και καλούς τρόπους και σωστή κοινωνική  συμπεριφορά.
Το αφιέρωμα αυτό είναι σπονδή ευγνωμοσύνης, ένα μεγάλο ευχαριστώ για την  φιλανθρωπική αποστολή του, για την κοινωνική προσφορά και το μεγάλο έργο του. Σε  ένα Δημόσιο Ίδρυμα, αληθινό φυτώριο, για σωστούς ανθρώπους στην κοινωνία. Μια στέγη στοργής,   που κουβαλάει πολλές παιδικές αναμνήσεις και είναι βαθιά ριζωμένο στην καρδιά μας. Την δεκαετία του 90, περιήλθε στο Υπουργείο Κοινωνικών Υπηρεσιών και κοινωνικής μέριμνας. Ακόμη και αν οι μοναχές απεχώρησαν, μετά από 75 χρόνια διακονίας , είναι καλό να συνεχίσει την πολύτιμη προσφορά του, με την νέα σύνθεση και μορφή,  προς όφελος  των απροστάτευτων παιδιών.                                                Κλείνοντας να σημειώσουμε ότι υπήρχε και Ορφανοτροφείο Αρρένων, στη Ρόδο, κοντά στην καινούργια Μαρίνα, αλλά για πολλούς και διάφορους λόγους, έκλεισε  πριν από  25 χρόνια  περίπου, περαιώνοντας την προσφορά του στην κοινωνία των Δωδεκανήσων, αφού όπως και το Ορφανοτροφείο Θηλέων, φιλοξενούσαν παιδιά από όλα τα γύρω νησιά.

Ξανθίππη Αγρέλλη

vimatisko.gr

Ίδρυμα για το παιδί «Η Παμμακάριστος»

Το ΄Ιδρυμα για το Παιδί «Η ΠΑΜΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ» στη Νέα Μάκρη, λειτουργεί από το 1953 σαν φορέας παροχής προστασίας και εκπαίδευσης παιδιών.

Είναι Ν.Π.Ι.Δ. φιλανθρωπικού μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, επιδοτούμενο από το Υπουργείο Υγείας Πρόνοιας και είναι συμβεβλημένο με όλους τους ασφαλιστικούς φορείς. Διοικείται από 9μελές Διοικητικό Συμβούλιο. Χρέη νομίμου εκπροσώπου εκτελεί η Γ. Διευθύντρια.

Δέχεται άτομα με ειδικές ανάγκες ή/και κοινωνικά προβλήματα, ημίτροφα ή οικότροφα από την ευρύτερη περιοχή της Αττικής και από όλη την Ελλάδα. Από το 1953 μέχρι σήμερα έχει προσφέρει διάφορες υπηρεσίες σε περίπου 4.000 παιδιά και νέες πάνω σε θέματα εκπαίδευσης, κοινωνικής πρόνοιας και επαγγελματικής κατάρτισης.
Τα τελευταία 20 χρόνια, λόγω των αναγκών που παρουσιάστηκαν εξειδικεύθηκε και δέχεται παιδιά και νέες με γνωσιακές-νοητικές μειονεξίες και που επιπρόσθετα μπορεί να παρουσιάζουν:

* στοιχεία αυτισμού ή αυτισμό
*  δυσκολίες στο λόγο και στην επικοινωνία
*  δυσκολίες στην προσοχή και στη συγκέντρωση, με συνοδές εκδηλώσεις στη συμπεριφορά
*  ή συνδυασμός των παραπάνω μειονεξιών

Σήμερα το ΄Ιδρυμα περιθάλπτει περίπου 200 άτομα, από 3 ετών, που μπορούν να παραμείνουν μέχρι 30 ετών. Τα άτομα αυτά φοιτούν ανάλογα στον Παιδικό Σταθμό, στο Ειδικό Δημόσιο Δημοτικό Σχολείο ή εκπαιδεύονται στα Εξειδικευμένα Εργαστήρια Επαγγελματικής Κατάρτισης βοηθούμενα από την Ειδική Επιστημονική Ομάδα του Ιδρύματος καθώς και από θεραπευτικά και δημιουργικά προγράμματα. 

TMHΜΑΤΑ - ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
Λειτουργούν:
Παιδικός Σταθμός
Για κανονικά παιδιά. Στο Τμήμα υπάρχει ενσωματωμένη ομάδα παιδιών με σοβαρά προβλήματα.
Δημόσιο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο
Εκτός του προγράμματος του Ειδικού Σχολείου λειτουργούν και 12 τμήματα προ-βαθμίδων, που δέχονται παιδιά που ως ασκήσιμα δεν τα συμπεριλάμβανε η ειδική αγωγή.
Προεπαγγελματικό τμήμα
Μονοετές ή διετές πρόγραμμα για εφήβους που καλύπτει όλο το φάσμα της νοητικής καθυστέρησης και προβλημάτων στην επικοινωνία.
Επαγγελματικά Εργαστήρια
Με τμήματα που εξειδικεύονται στη ΤΑΠΗΤΟΥΡΓΙΑ, ΥΦΑΝΤΙΚΗ, ΓΑΖΩΤΙΚΗ, ΚΕΝΤΗΤΙ-ΚΗ, ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ, ΠΛΕΚΤΙΚΗ, ΚΕΡΑΜΙΚΗ, ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΙΑΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, και στη χρήση ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ.
Οικοτροφείο
Για κορίτσια 3-30 ετών, τα οποία αδυνατούν να φοιτούν σαν εξωτερικά :

α) Λόγω παντελούς απουσίας οικογενειακού περιβάλλοντος
β) Λόγω επιβεβλημένης ανάγκης απομάκρυνσής τους από το οικογενειακό περιβάλλον, που υποφέρει είτε από σοβαρά κοινωνικά προβλήματα (κακοποίηση, ψυχοπαθολογία οικογένειας, κ.λ.π.), είτε από οικονομική ανέχεια
γ) Λόγω απόστασης, καθώς τα προγράμματα του Ιδρύματος παρακολουθούν ΑΜΕΑ από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, όπου παρατηρείται ανυπαρξία ανάλογων πλαισίων.

Διαθέτει Ιατροπαιδαγωγικό Σταθμό, Κοινωνική Υπηρεσία και εξειδικευμένους επαγγελματίες που πλαισιώνουν την ειδική εκπαίδευση.
Παρέχονται:

* Λογοθεραπεία, αποκατάσταση ειδικών μαθησιακών δυσκολιών (Δυσλεξία, κ.λ.π.) και εφαρμογή προγραμμάτων γλωσσικής ανάπτυξης (π.χ. Makaton)
* Κινησιοθεραπεία με ειδικά μαθήματα γυμναστικής, και ειδικής ρυθμικής (Graham)
* Αθλοπαιδιές, στίβος, χορός, ρυθμός, εφαρμοσμένη φυσική αγωγή
* Μουσική αγωγή με το σύστημα Orff, Μουσικοθεραπεία.
* Αυτοσχεδιασμός, θεατρικό παιχνίδι, ζωγραφική.
* Υποστήριξη της ειδικής αγωγής με ηλεκτρονικούς υπολογιστές και χρήση ειδικού εκπαιδευτικού λογισμικού ( Computer Assisted Learning)
* Aγωγή με το σύστημα RAMAIN

ΚΟΙΝΟΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
Το ΄Ιδρυμα για το Παιδί «Η ΠΑΜΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ» oργάνωσε:
Από το 1982 μέχρι το 1994 Προγράμματα Επαγγελματικής Κατάρτισης.
Συγκεκριμένα, οργάνωσε ένα πρόγραμμα απασχόλησης και κοινωνικής ένταξης νέων με νοητικά προβλήματα. Στα πλαίσια αυτού του προγράμματος, χρησιμοποιήθηκαν ειδικές μέθοδοι από την ψυχολογία, την παιδαγωγική και την κοινωνιολογία, για να καλυφθούν οι ιδιαίτερες ανάγκες των παραπάνω ατόμων.
Την περίοδο 1984-1986, Πιλοτικό Πρόγραμμα για την ταχύρρυθμη επαγγελματική κατάρτιση νέων με νοητικά προβλήματα, μέσω της ανάπτυξης καινοτόμων μεθόδων.
Το 1993, Πρωτοβουλία HORIZON, που αναφερόταν στην εκπαίδευση εκπαιδευτών, με σκοπό τη βελτίωση των επαγγελματικών προσόντων των ΑΜΕΑ. Το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε με επιτυχία το 1994, έχοντας προσφέρει εκπαίδευση σε θέματα ψυχολογίας, ψυχιατρικής και λογοθεραπείας, συνολικής διάρκειας 350 ωρών. Στα πλαίσια αυτού του προγράμματος αναπτύχθηκε και διακρατική συνεργασία με το INSTITUΤ S. RAMAIN της Γαλλίας.
Tο 1994, μέσω της ίδιας Πρωτοβουλίας, πρόγραμμα που αφορούσε στην εφαρμογή ενός γλωσσικού προγράμματος για την αντιμετώπιση σοβαρών γλωσσικών προβλημάτων επικοινωνίας. Στα πλαίσια αυτού του προγράμματος, αναπτύχθηκε διακρατική συνεργασία με το ΜΑΚΑΤΟΝ VOCABULARY DEVELOPMENT PROJECT της Αγγλίας.
Το 1996 - 97 μαζί με άλλους φορείς συμμετέχει σε δύο προτάσεις της Πρωτοβουλίας «ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ HORIZON»:

α. στο έργο «ΕΣΤΙΑ», για την επαγγελματική κατάρτιση ΑΜΕΑ σε περιβάλλοντα εργασίας όπου χρησιμοποιούνται υπολογιστές και τοποθέτησή τους στην ελεύθερη αγορά και
β. στο πρόγραμμα «ΕΡΓΑΝΗ-ΑΘΗΝΑ» για την επαγγελματική κατάρτιση ΑΜΕΑ με νοητική καθυστέρηση, την απασχόλησή τους στην ελεύθερη αγορά ή και σε παραγωγικά εργαστήρια και τη δημιουργία διακρατικού συνεταιρισμού.

Επίσης συμμετέχει:

- Στο επιχειρησιακό πρόγραμμα «ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ ΑΠO ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ», που αφορά στην Προκατάρτιση και Κατάρτιση ΑΜΕΑ σε εξειδικευμένα Επαγγελματικά Εργαστήρια και σε Συνοδευτικές και Υποστηρικτικές Υπηρεσίες, ως ανάδοχος φορέας
- και στην Πρωτοβουλία «ΣΩΚΡΑΤΗΣ» με το Πρόγραμμα 4 - ODeLios «Ανοιχτή και εξ αποστάσεως εκπαίδευση» που αφορά στο σχεδιασμό ενός ευέλικτου αναλυτικού προγράμματος για παιδιά με νοητική καθυστέρηση ή/και αυτισμό.

ΑΛΛΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
Από το 1996 λειτουργούν επίσης και δύο νέα αποτελεσματικά προγράμματα που προσφέρουν υπηρεσίες στην ευρύτερη περιοχή.

α. Το «ΚΕΝΤΡΟ ΛΟΓΟΥ & ΜΑΘΗΣΗΣ», με στόχο την αξιολόγηση και την απόκατάσταση προβλημάτων λόγου και μαθησιακών δυσκολιών, καθώς και τη διοργάνωση εκπαιδευτικών σεμιναρίων για ειδικούς.
β. «ΠΑΜ-ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ» που παρέχει εκπαίδευση στη χρήση Η/Υ σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες.

Δράση του φορέα στο έργο ΕΣΤΙΑ

Το Ίδρυμα Παμμακάριστος, μέλος της Κοινοπραξίας που υλοποίησε το συγκεκριμένο έργο, συμμετείχε στις ακόλουθες ενέργειες :
1. ΠΑΡΟΧΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ ΜΕΣΩ ΔΙΑΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ
* Προπαρασκευαστικές ενέργειες για την προετοιμασία συγκεκριμένων σχεδίων.
Ανάπτυξη προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης για ΑΜΕΑ (αναφορικά με τις χρήσεις των νέων τεχνολογιών στους χώρους εργασίας ή εκπαίδευσης ).
Οι ανωτέρω ενέργειες ολοκληρώθηκαν το Νοέμβριο του 1997 και καταρτίσθηκαν 22 ΑΜΕΑ με νοητικές μειονεξίες.
2- ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ.

* Δημιουργία Κέντρων Παραγωγής και παροχής Υπηρεσιών
* Καινοτομική Οργάνωση Εργασιών για τη διευκόλυνση της Απασχόλησης των ΑΜΕΑ
* Λειτουργία Συστημάτων Εργασιακής Υποστήριξης για κάθε ΑΜΕΑ.

pammakaristos.gr

Υιοθεσίες στην Ελλάδα: Το «Σπίτι του Μωρού» δίνει μια αγκαλιά σε κάθε παιδί

Σε άμεση λειτουργία ετοιμάζεται να τεθεί το «Σπίτι του Μωρού», μια προσπάθεια που προετοιμάζεται από το «Χαμόγελο του Παιδιού», θέτοντας επί τάπητος - με τον τρόπο αυτό - το ζήτημα των υιοθεσιών.

Ένα ευαίσθητο θέμα τίθεται από το «Χαμόγελο του Παιδιού» - αυτό των υιοθεσιών. H πρωτοβουλία του δημοφιλούς οργανισμού αποσκοπεί στο να φιλοξενηθούν νεογέννητα έως 24 μηνών, τα οποία σήμερα βρίσκονται εγκαταλελειμμένα σε νοσοκομεία και μαιευτήρια της χώρας.

«Το "Σπίτι του Μωρού" είναι η νέα μας προσπάθεια. Θέλουμε να δώσουμε τη δυνατότητα σε κάποια μωρά που βρίσκονται "παρκαρισμένα" σε διάφορα νοσοκομεία, άλλα και σε παιδιά που έχουν προβλήματα υγείας. Όσα θέλουν απλά μια αγκαλιά από την οικογένεια που τους λείπει», επισημαίνει στο Sputnik o πρόεδρος του «Χαμόγελου του Παιδιού», Κώστας Γιαννόπουλος.
Η ανάγκη ύπαρξης και ενίσχυσης αυτού του εγχειρήματος προκύπτει από τα απογοητευτικά στοιχεία για τις υιοθεσίες στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, οι πράξεις υιοθεσίας του 2018 ανήλθαν σε 333 έναντι 393 το 2017, παρουσιάζοντας μείωση κατά 15,3%. 

Την ίδια ώρα, οι θετοί γονείς - στην πλειοψηφία τους - είναι δύο σύζυγοι. Στην κατηγορία αυτή, οι πράξεις υιοθεσίας κατέγραψαν μείωση κατά 18,7% σε σχέση με το 2017.  Μεγάλη αύξηση, αντίθετα, παρατηρήθηκε στις υιοθεσίες από θετούς γονείς που αντιπροσωπεύουν μονογονεϊκή οικογένεια (+137,0%).

Ο στόχος του «Σπιτιού του Μωρού» είναι να προχωρήσει η διαδικασία της αναδοχής/υιοθεσίας των παιδιών, σύμφωνα με τις προβλεπόμενες διαδικασίες. Στο ίδιο μοτίβο με το Χαμόγελο του Παιδιού, προσπαθεί να βοηθήσει όλα τα παιδιά που έχουν ανάγκη, αλλά κυρίως να τους προσφέρει την ευκαιρία να αποκτήσουν μια οικογένεια.

«Δεν είναι ένα βρεφοκομείο, ούτε ένας ιδρυματικός χώρος. Είναι ένας προσωρινός χώρος φιλοξενίας, που θα δώσει στα παιδιά που το έχουν ανάγκη, τη δυνατότητα να επιβιώσουν. Ένας χώρος για να δοθεί η ευκαιρία στα παιδιά να πάνε για αναδοχή ή υιοθεσία μέσω της κρατικής διαδικασίας. Θέλουμε να γίνει ένας φορέας που θα συμπληρώσει τις προσπάθειες των αρμόδιων υπουργείων. Εκεί τα παιδιά θα μπορούν να ολοκληρώσουν τη θεραπεία, αν είναι άρρωστα, ώστε να πάνε μετά σε μία οικογένεια», προσθέτει ο πρόεδρος του «Χαμόγελου του Παιδιού».

Το «Σπίτι του Μωρού» θα βρίσκεται στην περιοχή του Ζωγράφου, πολύ κοντά στα Νοσοκομεία Παίδων, «Αγλαΐα Κυριακού» και «Αγία Σοφία». 

Από την πλευρά του, το «Χαμόγελο του Παιδιού» ζητά την πολύτιμη υποστήριξη των πολιτών εντός και εκτός Ελλάδας για να λειτουργήσει άμεσα αυτό το νέο εγχείρημα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στα 24 χρόνια δράσης του, ο Οργανισμός έχει αναλάβει τη φροντίδα δεκάδων μωρών με σοβαρά προβλήματα υγείας, ενώ έχει βοηθήσει να μεγαλώσουν εκατοντάδες παιδιά στα σπίτια του, με παράλληλη παροχή όλων των απαραίτητων συνθηκών γι' αυτόν τον σκοπό.

Από Λάμπρος Ζαχαρής
sputniknews.gr

Οι πρώτοι «ιχνηλάτες» της παιδικής κακοποίησης

Τα βρέφη και τα νήπια δεν μπορούν να μιλήσουν στους γιατρούς και στους νοσηλευτές. 

Πρέπει εκείνοι να αντιληφθούν γρήγορα από μερικά ύποπτα σημάδια πως κάτι δεν πάει καλά. Μια γρατζουνιά, ένα τραύμα, ένα έγκαυμα θα μπορούσαν να είναι τέτοιες ενδείξεις, επισημαίνει η Αλεξάνδρα Σολδάτου.

Μια κούκλα χωρίς ρουχαλάκια με ξανθά μακριά μαλλιά ήταν πεταμένη στην άσφαλτο μπροστά από την είσοδο του Νοσοκομείου Παίδων. 

Κάθε τόσο, οι οδηγοί έκαναν ελιγμούς για να μην την πατήσουν, αν και ήταν απλώς ένα πλαστικό παιχνίδι. Περνώντας τον δρόμο για να μπω μέσα, τη μάζεψα χωρίς να το σκεφτώ, λες και κινδύνευε να πάθει κάτι. 

Στην είσοδο του «Αγλαΐα Κυριακού» με περίμενε η παιδίατρος Αλεξάνδρα Σολδάτου, επίκουρη καθηγήτρια Παιδιατρικής και επικεφαλής της Μονάδας Φροντίδας για την Ασφάλεια του Παιδιού «Σόφη Βαρβιτσιώτη» που εγκαινιάστηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο στις 5 Ιουνίου. Η μονάδα δημιουργήθηκε στη Β΄ Παιδιατρική του ΕΚΠΑ χάρη στην υποστήριξη της Εταιρείας κατά της Κακοποίησης του Παιδιού «ΕΛΙΖΑ», με τη συστράτευση άλλων φορέων, όπως το Ίδρυμα Λαμπρόπουλου και ιδιωτών (οικογένεια Ι. Βαρβιτσιώτη) που αναγνώρισαν την ανάγκη να ιδρυθεί και στη χώρα μας ο πρώτος νοσοκομειακός χώρος για την εξέταση και διεπιστημονική αντιμετώπιση βρεφών και παιδιών με υποψία κακοποίησης ή παραμέλησης. 

Ένα ζήτημα λεπτό, θέμα ταμπού για την ελληνική κοινωνία που είναι οικογενειοκεντρική. Φαινόμενο όμως πραγματικό, με περιπτώσεις που απασχολούν την ειδησεογραφία κάθε τόσο.

Ο κατάλληλος άνθρωπος

Με λαμπρές σπουδές στην Ελλάδα, στη Βρετανία και στις ΗΠΑ, επαγγελματική σταδιοδρομία στο Λονδίνο και στη Μονάδα Μεταμόσχευσης Μυελού Οστών στο Παίδων «Αγία Σοφία», η νεαρή επιστήμονας και μητέρα ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος να αναλάβει αυτό το δύσκολο έργο. Με καθημερινή εμπειρία από τα εκατοντάδες παιδιά που περνούν την πύλη του Παίδων, η κ. Σολδάτου δηλώνει «μάχιμη παιδίατρος». 

Κάθισα απέναντί της στο γραφείο της, όπου μύριζε ακόμα η φρέσκια ξυλεία από τα ντουλάπια και τις πόρτες. Απέναντί μας ήταν ένα εξεταστήριο για βρέφη και στον τοίχο χαρούμενες ζωγραφιές. «Η μονάδα αυτή πήρε σάρκα και οστά από ένα περιστατικό την άνοιξη του 2014», μου είπε.

Η παιδίατρος Αλεξάνδρα Σολδάτου στη Μονάδα Φροντίδας για την Ασφάλεια του Παιδιού «Σόφη Βαρβιτσιώτη» του «Αγλαΐα Κυριακού».

«Έφθασε στο νοσοκομείο ένα αγοράκι σε μεταβρεφική ηλικία, με πολλές σωματικές βλάβες που παραπέμφθηκε σε εμάς για να διαπιστώσουμε αν υπάρχει κάποια παθολογία που δημιουργεί τις βλάβες αυτές, λ.χ. να μην πήζει το αίμα του ή μήπως τα οστά του είχαν πρόβλημα και πάθαινε κατάγματα. Εμείς είδαμε ότι οι θέσεις των βλαβών ήταν σε περίεργα σημεία, ενώ από την εξέταση καταλάβαμε ότι κάποιες ήταν παλαιότερες και κάποιες νεότερες. 

Το άλλο που μας έκανε εντύπωση είναι ότι το συγκεκριμένο παιδάκι, εξαιτίας των βλαβών, δεν είχε αρχίσει ακόμα να περπατά, να εξελίσσεται όπως ένα φυσιολογικό παιδί της ηλικίας του. Κάναμε αμέσως ένα ιατρικό συμβούλιο οι γιατροί όλων των εμπλεκομένων ειδικοτήτων και αποφανθήκαμε ότι προκλήθηκαν όλες από εξωτερικούς τραυματισμούς. 

Ενεργοποιήσαμε τη διαδικασία της ενημέρωσης του εισαγγελέα και αμέσως το παιδί τέθηκε σε προστασία».

Η πολιτεία έχει φροντίσει ώστε να υπάρχουν αυτές οι ασφαλιστικές δικλίδες, όμως κανένας μηχανισμός με όση πρόνοια κι αν δραστηριοποιείται δεν έχει αποτέλεσμα αν δεν βρεθεί κάποιος που θα «πατήσει το κουμπί» της ενεργοποίησης. Τα βρέφη, τα νήπια δεν μπορούν να μιλήσουν στους γιατρούς και στους νοσηλευτές. Πρέπει εκείνοι να αντιληφθούν γρήγορα από μερικά ύποπτα σημάδια πως κάτι δεν πάει καλά. Μια γρατζουνιά, ένα τραύμα, ένα έγκαυμα θα μπορούσαν να είναι τέτοιες ενδείξεις, επισημαίνει η Αλεξάνδρα Σολδάτου. 

Ένα παιδί που πάει με βαριά τραύματα κακοποίησης στο νοσοκομείο συνήθως έχει ξανανοσηλευτεί στο παρελθόν. 

Πόσο εύκολο είναι για τους μάχιμους γιατρούς να έχουν τη γνώση και την ψυχραιμία να αντιδράσουν σωστά; 

«Φανταστείτε την εξής σκηνή: είσαι ο μοναδικός εφημερεύων ιατρός, Σάββατο βράδυ, και εξετάζεις ένα τέτοιο παιδί. Πρέπει να αποφασίσεις μόνος σου, γρήγορα και να μη φοβηθείς να κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις. Συνεπώς αναγνωρίσαμε πως ένα μεγάλο τμήμα της προστασίας πέφτει στους ώμους των γιατρών και αυτοί πρέπει να είναι εκπαιδευμένοι κατάλληλα και έτοιμοι να αντιμετωπίσουν με τον δέοντα τρόπο παρόμοια περιστατικά. Στην Αμερική ακόμα οι φοιτητές της Ιατρικής είχαν τέτοια εκπαίδευση. Στην Ελλάδα δεν είχαμε ούτε έναν παιδίατρο που να έχει ειδικευτεί στην κακοποίηση».

Οι ημερίδες
Όντως τα επόμενα τρία χρόνια έγινε σοβαρή ομαδική δουλειά στον τομέα αυτό με συντονισμένες προσπάθειες. Το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, που διαθέτει τμήμα κακοποίησης και παραμέλησης, συγκέντρωσε νομικούς, εισαγγελείς, κοινωνικούς λειτουργούς, επαγγελματίες της υγείας από παιδιατρικές κλινικές της Αττικής που ήθελαν να ενημερωθούν και να εκπαιδευθούν στο θέμα αυτό. Αργότερα, η Αφροδίτη Στάθη, διοικητική διευθύντρια του ΕΛΙΖΑ, προσέγγισε την Αλεξάνδρα Σολδάτου προσφέροντας τα οικονομικά μέσα ώστε να προχωρήσει πιο στοχευμένα το εγχείρημα της εκπαίδευσης. Ετσι σε συνεργασία με κορυφαίους ειδικούς, όπως ο καθηγητής Τζον Λέβενταλ από το Γέιλ και η Ρεσμιγιέ Οράλ από το Πανεπιστήμιο της Αϊόβας, σχεδιάστηκε ένα ειδικό πρόγραμμα για Έλληνες γιατρούς. Η Μαρία Τσολιά, διευθύντρια της Β΄ Παιδιατρικής Κλινικής προσκάλεσε γιατρούς από όλες τις πανεπιστημιακές κλινικές της χώρας που συμμετείχαν σε ένα ειδικό σεμινάριο και μια ημερίδα.

Ακολούθησαν οκτώ αντίστοιχες ημερίδες σε πόλεις όπου εδρεύουν αυτές οι κλινικές με συνολική παρουσία 1.200 ανθρώπων της υγείας, από παιδίατρους μέχρι νοσηλευτές και φοιτητές. Το τελευταίο βήμα ήταν η δημιουργία της μονάδας στο Παίδων.

Σύμφωνα με την κ. Σολδάτου, ορισμένες φορές η έκφραση βίας προς το παιδί δεν προέρχεται από γονείς που θέλουν να το βλάψουν: «Ένα παράδειγμα: ένα νεαρότατο κορίτσι μένει έγκυος και κρατά το παιδί. Φτιάχνει μια μονογονεϊκή οικογένεια χωρίς καμιά στήριξη από τους γονείς που δεν εγκρίνουν την απόφαση. Παραμένει στην ανεργία για πολύ καιρό και τη νύχτα πριν από μια σημαντική συνέντευξη για δουλειά, το βρέφος κλαίει για ώρες. Αν η μητέρα χάσει την ψυχραιμία, πάρει το μωρό και το τραντάξει δυνατά, μπορεί να του προκαλέσει μεγάλη σωματική βλάβη, που φτάνει μέχρι θάνατο ή αναπηρία. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι ήθελε να του προκαλέσει κακό...».

«Η πολιτεία μπορεί να δράσει προληπτικά»
Τι πρέπει να γίνει ως πρόληψη; 

«Η κακοποίηση συνδέεται συχνά με ψυχικά νοσήματα των γονιών, με χρήση τοξικών ουσιών και άλλα θέματα», λέει η Αλεξάνδρα Σολδάτου. Πολλές φορές όμως η πολιτεία μπορεί να δράσει προληπτικά, να εξαλείψει τον κίνδυνο κακοποίησης βρεφών και παιδιών σε άλλες ομάδες του πληθυσμού –μονογονεϊκές οικογένειες, άνεργοι, άτομα με μεγάλη ανέχεια κλπ.– όπου οι άνθρωποι αυτοί θα αντιδρούσαν διαφορετικά, αν υπήρχε ένας επισκέπτης υγείας, μια οικονομική στήριξη από το κράτος, μια πρόνοια ώστε να βγουν από τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκονται. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι όποιος ζει παρόμοιες δυσκολίες μπορεί να ξεσπάσει στο παιδί του. Μια προηγμένη χώρα πρέπει να έχει μια τέτοια πολιτική υγείας όχι μόνον για λόγους ηθικούς αλλά και πρακτικούς. Από έρευνες προκύπτει πως τα άτομα που δέχθηκαν κακοποίηση ή υπέστησαν παραμέληση στην παιδική ηλικία έχουν αργότερα πολλά ψυχικά προβλήματα και θέματα υγείας στην ενήλικη ζωή τους, από παχυσαρκία μέχρι εκδήλωση καρκίνου. Το σύστημα περίθαλψης επιβαρύνεται για πολλές δεκαετίες με την αντιμετώπιση των θεμάτων αυτών. Κάτι ακόμα: αν δράσει νωρίς η πολιτεία προστατεύει την οικογένεια στο σύνολό της και έτσι τα παιδιά δεν αποχωρίζονται τους γονείς τους».

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΠΟΥΡΝΑΡΑ
kathimerini.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι
Μας ενημέρωσε η Παιδοενδοκρινολόγος: Ρούλη Παπαθανασίου

Οι «Άγγελοι της Χαράς» κοντά στα παιδιά που νοσηλεύονται

Μία παράσταση διαφορετική από τις άλλες
Οι «Άγγελοι της Χαράς» είναι μία ομάδα που στόχο έχει να κάνει πιο ευχάριστη την καθημερινότητα των ανθρώπων που βιώνουν μια δύσκολη περίοδο στη ζωή τους. 

Ανάμεσα στις δράσεις που αναλαμβάνουν είναι και οι επισκέψεις σε νοσοκομεία Παίδων όπου δίνουν παραστάσεις για να φέρουν το χαμόγελο στα χείλη των μικρών ασθενών.

Πρόσφατα επισκέφτηκαν το Παίδων Αγλαΐα Κυριακού και παρουσίασαν τη θεατρική παράσταση «Μπορείς-Μπορώ» βγαλμένη καθαρά για όσους αναζητούν την αγάπη.

Το θεατρικό παραμύθι «Μπορείς-Μπορώ» είναι ένα έργο για μικρούς και μεγάλους εστιάζοντας στο συναίσθημα της Αγάπης όπως αυτό θα μπορούσε να γίνει μέσα από τα παιδικά παραμύθια, όχι όμως έτσι όπως τα μάθαμε, αλλά λίγο διαφορετικά.

Δηλαδή όπως μας λένε και οι συντελεστές, τι συμβαίνει όταν ο "κακός" Λύκος συναντάει τη… Χιονάτη; 

Όταν η Φαντασία, συναντάει τη Θέληση; 

Τι συμβαίνει άραγε όταν σε έναν παράλληλο κόσμο, ένα αγόρι με την βοήθεια ενός κοριτσιού αποφασίζει να διαβεί τον δρόμο που οδηγεί στην Αγάπη; 

Εκεί όλα αλλάζουν, ο "κακός" Λύκος δεν είναι τελικά τόσο κακός, απλά φοβάται και όταν φοβόμαστε δεν μπορούμε να διαβούμε τον δρόμο της Αγάπης.

Αυτά τα ερωτήματα θέτουν και οι συντελεστές της παράστασης και μας δείχνουν μέσα από αυτή το νόημα της αλληλεγγύης και της αγάπης. 

Τα παιδιά όμως είναι πάντα εκεί για να μας θυμίζουν πως το μόνο που χρειάζεται είναι "... οι 3 μαγικές λέξεις, Θάρρος, Συνεργασία, Προσφορά και τσουπ!!...φτάσαμε στην Αγάπη!"

Η ομάδα «Άγγελοι της Χαράς» είναι μια Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρία με στόχο να απαλύνει και να κάνει πιο ευχάριστη την καθημερινότητα των ανθρώπων που βιώνουν μια δύσκολη περίοδο στη ζωή τους.
Απαρτίζεται κυρίως από καλλιτέχνες όλων των κατηγοριών και χρησιμοποιούν σαν βασικό εργαλείο τους τις τέχνες καθώς και την γνήσια μορφή του υπαρκτού ανθρωπισμού, που είναι η αρχή της αλληλεγγύης.
Από το 2011 που οι «Άγγελοι της Χαράς» ξεκίνησαν σαν άτυπη ομάδα, μέχρι σήμερα που είναι αστική μη κερδοσκοπική εταιρία, έχουν παρακολουθήσει δράσεις τους πάνω από 6.500 παιδιά σε όλα τα νοσοκομεία Παίδων της Αττικής και σε Φορείς Παιδικής προστασίας καθώς επίσης και περισσότεροι από 6.400 ηλικιωμένοι σε 49 διαφορετικές Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων και Κέντρα Ημέρας σε όλη την Αττική.

Κάθε εβδομάδα επισκέπτονται και διαφορετικό μέρος παρουσιάζοντάς καλλιτεχνικά προγράμματα ειδικά προσαρμοσμένα στην κάθε περίπτωση.
Οι «Άγγελοι της Χαράς» πραγματοποιούν επισκέψεις τόσο σε Φορείς Παιδικής Προστασίας και Σχολεία Ειδικής Αγωγής, αλλά και σε δημόσια σχολεία και σε Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων.

protothema.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Επιτέλους και στην Ελλάδα το «Σπίτι του Παιδιού» για υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης

Τη δημιουργία των “σπιτιών του παιδιού” ανακοίνωσε ο υπουργός Δικαιοσύνης, Σταύρος Κοντονής. 

Πρόκειται για έναν ειδικό χώρο, όπου τα παιδιά τα οποία έχουν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση, θα καταθέτουν με τη βοήθεια ειδικών επιστημόνων και εισαγγελικών λειτουργών και η κατάθεση τους, η οποία θα έχει καταγραφεί, θα χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της δικαστικής εξέλιξης της υπόθεσης. 

Με αυτό τον τρόπο θα αποφεύγεται η μακροχρόνια ταλαιπωρία των παιδιών.
Από τον χώρο αυτό θα καταθέτουν τα παιδιά, τα οποία έχουν υποστεί σεξουαλικη κακοποίηση, με τη βοήθεια ειδικών επιστημόνων και εισαγγελικών λειτουργών και η κατάθεση τους η οποία θα έχει καταγραφεί, θα χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της δικαστικής εξέλιξης της υπόθεσης. 

Με αυτό τον τρόπο θα αποφεύγεται η μακροχρόνια ταλαιπωρία των παιδιών.

“Στόχος είναι η αποφυγή της δευτερογενούς θυματοποίησης των παιδιών” ανέφερε η γγ Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Μαρία Γιαννακάκη η οποία συμπλήρωσε: 

“Θα υπάρχει ένας “διπλός καθρέφτης”. 

Από τη μια θα είναι το παιδί με δικαστικό λειτουργό και από την άλλη οι ειδικοί θα καθοδηγούν μέσω “ψείρας” τον τρόπο με τον οποίο θα γίνονται οι ερωτήσεις”.
Ενδεικτικά, αναφέρθηκε από την Μαρία Γιαννακάκη η περίπτωση παιδιού που είχε κακοποιηθεί στα τέσσερα του χρόνια από τον πατέρα του και χρειάστηκε να καταθέσει 14 φορές στα δικαστήρια μέχρι την ηλικία των 19 ετών. Το περιστατικό, ανέφερε η γγ, διηγήθηκε η ίδια η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου που στάθηκε αρωγός στην προσπάθεια ίδρυσης των “Σπιτιών” και στη χώρα μας.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης, Σταύρος Κοντονής ανακοίνωσε τη δημιουργία “σπιτιών του παιδιού” σε Αθήνα και Πειραιά ενώ σε συνεργασία με το Χαμόγελο του Παιδιού σύντομα θα λειτουργήσει ανάλογο “σπίτι” και στη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για ένα θεσμό που στις ΗΠΑ λειτουργεί εδώ και 30 χρόνια ενώ ισχύει σε όλες τις χώρες της ΕΕ αλλά και στην Τουρκία, όπου λειτουργούν 30 “σπίτια”.
Ο κ. Κοντονής προχώρησε και στην εξαγγελία σειράς νομοθετημάτων που αφορούν, εκτός του ανωτέρω, ευρύ φάσμα θεμάτων από την ίδρυση δικαστικής αστυνομίας ως την θεσμοθέτηση για πρώτη φορά από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, κώδικα που θα ρυθμίζει τη λειτουργία του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Ειδικότερα ο υπουργός αναφέρθηκε στις άμεσες νομοθετικές προτεραιότητες του υπουργείου μεταξύ των οποίων είναι η δικαστική αστυνομία για την εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων που παραμένουν ανεκτέλεστες στα συρτάρια προκειμένου να εκκαθαριστούν και να εισπραχθούν έσοδα στα δημόσια ταμεία. 

Το νομοσχέδιο για τον Ευρωπαίο Εισαγγελέα και για τα προσωπικά δεδομένα, για τον κώδικα του Ελεγκτικού Συνεδρίου το οποίο θεσμοθετείται για πρώτη φορά και οι διατάξεις για την τριχοτόμηση του Πρωτοδικείου Αθηνών.
imerazante
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα «γενναία παιδιά της ΕΛΕΠΑΠ»: «Σημασία δεν έχει πόσο μικρό είναι το σώμα αλλά πόσο μεγάλη είναι η ψυχή.»

«Τα γενναία παιδιά είναι ανίκητα», από την ΕΛΕΠΑΠ!

Η ΕΛΕΠΑΠ, εδώ και 80 χρόνια, στηρίζει παιδιά με κινητικές αναπηρίες και αναπτυξιακά προβλήματα.

H νέα καμπάνια ευαισθητοποίησης της ΕΛΕΠΑΠ, αναδεικνύει το μεγαλείο της ψυχής και το απόθεμα θέλησης των παιδιών της.

Αυτά τα παιδιά έχουν μάθει κάθε μέρα να παλεύουν με ανυπέρβλητο σθένος. 

Έχουν μάθει να μη φοβούνται και να αντιμετωπίζουν κάθε «μπαμπούλα» που θα εμφανιστεί μπροστά τους. Ιδιαίτερα δε όταν η «απειλή» αφορά σε εκείνους που αγαπούν περισσότερο, δηλαδή τους γονείς τους. 

Πρωταγωνιστές της καμπάνιας είναι πάνω από όλα τα παιδιά της ΕΛΕΠΑΠ και το μήνυμα τους: Είναι αυτά που τελικά έχουν περισσότερη δύναμη, περισσότερη ψυχή από τον καθένα μας. Γιατί η μεγάλη ψυχή μπορεί να χωρέσει σε μικρά σώματα. 

Η ΕΛΕΠΑΠ με την καμπάνια που είναι ευγενική χορηγία της Τράπεζα Πειραιώς και της The Newtons Laboratory, μας καλεί, όλες και όλους, να βρεθούμε δίπλα στα «γενναία παιδιά της ΕΛΕΠΑΠ» και να στηρίξουμε τη μοναδική προσπάθειά τους. 

Ας μη ξεχνάμε, σημασία δεν έχει πόσο μικρό είναι το σώμα αλλά πόσο μεγάλη είναι η ψυχή.

Η ΕΛΕΠΑΠ, Ελληνική Εταιρία Προστασίας και Αποκαταστάσεως Αναπήρων Προσώπων, www.elepap.gr είναι το πρώτο φιλανθρωπικό, μη κερδοσκοπικό σωματείο στην Ελλάδα, το οποίο από το 1937 και για 80 ολόκληρα χρόνια, με 200 άτομα εκπαιδευμένο, εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό και 6 κέντρα σε όλη την Ελλάδα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Χανιά, Ιωάννινα, Βόλο και Αγρίνιο, έχει προσφέρει υπηρεσίες ολοκληρωμένης αποκατάστασης σε περισσότερα από 100.000 παιδιά με κινητικές αναπηρίες, από τη γέννηση έως και την ενηλικίωσή τους.

Σύλλογος Προστασίας Αγέννητου Παιδιού «Παναγία η Παντάνασσα».

Όλοι θα συμφωνήσουμε ότι η ευθύνη ανατροφής ενός παιδιού και οι αντικειμενικές δυσκολίες που αντιμετωπίζονται είναι μεγάλες. Κάθε παιδί αξίζει ένα ζεστό σπιτικό με δύο ώριμους και μονοιασμένους γονείς που το αγαπούν και το αποδέχονται. 

Ακόμα και στις περιπτώσεις που οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έρχεται στο κόσμο ένα παιδί δεν είναι οι καλύτερες, ακόμα κι αν είναι προβληματικές, έως τραγικές, το παιδί άπαξ και έχει συλληφθεί ως αυθύπαρκτη οντότητα έχει δικαίωμα να γεννηθεί.

Παράλληλα, αξίζει να αναφερθεί ότι η διακοπή των κυήσεων στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στις έφηβες αποτελεί ένα μείζον θέμα δημόσιας υγείας. Περισσότερες από 30,000 εκτρώσεις λαμβάνουν χώρα ετησίως σε έφηβες κάτω των 16 ετών, μάλιστα τι περισσότερες φορές χωρίς να το γνωρίζουν οι γονείς των εφήβων, γεγονός που καθιστά τη χώρα μας πρώτη στην Ευρώπη.

Αυτό ακριβώς έρχεται να προλάβει ο Σύλλογος Προστασίας Αγέννητου Παιδιού «Παναγία η Παντάνασσα».
Ο σύλλογος έχει ως έδρα του τον Άγιο Νικόλαο και ως σκοπό του την προστασία του παιδιού από την κύηση και μετά τον τοκετό του, καθώς και της μητέρας έγγαμης ή άγαμης, πολύτεκνης ή μονογονεϊκής, την καλλιέργεια πνεύματος φιλοτεκνίας και την αποφυγή διακοπών κυήσεων. 
Ειδικότερα, σκοπός του Συλλόγους είναι η ηθική και υλική υποστήριξη της εγκύου και του παιδιού πριν και μετά τον τοκετό.

Τα μέσα υλοποίησης του προαναφερθέντος σκοπού είναι:

1. Η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της τοπικής κοινωνίας σε θέματα που αφορούν την αξία της ανθρώπινης ζωής από τη σύλληψή της. Πρεσβεύουμε ότι η μητέρα έχει δικαίωμα να φροντίζει και να προστατεύει το κύημα το οποίο είναι μια ξεχωριστή οντότητα που έχει δικαίωμα στη ζωή και κανείς δε μπορεί να του την αφαιρέσει.
2. Η πρόληψη της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης και η ενημέρωση των εφήβων για τις επιπτώσεις που θα έχει η διακοπή μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης κατά την εφηβεία στη σωματική και ψυχική τους υγεία, με τη διοργάνωση σεμιναρίων επιμόρφωσης, ομιλιών σε σχολικές μονάδες κλπ.
3. Η ενημέρωση των μητέρων σε θέματα οικογένειας και προγεννητικής αγωγής καθώς και των δικαιωμάτων της – παραπέμποντάς τη σε αρμόδιες υπηρεσίας και οργανισμούς.
4. Η διοργάνωση διαλέξεων, σεμιναρίων, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών, έκδοση περιοδικού, εντύπων και βιβλίων.
5. Η προαγωγή του φυσιολογικού τοκετού με μαθήματα ψυχοπροφυλακτικής και μητρικού θηλασμού.
6. Η παροχή βρεφικών ειδών (ρούχα, πάνες, γάλα, βρεφικές τροφές, παιδικά καρότσια και κρεβάτια, είδη βρεφανάπτυξης, βρεφικά αφρόλουτρα – σαμπουάν κ.ά) για την κάλυψη αναγκών των μητέρων.
7. Η παροχή στις μητέρες μεταχειρισμένων ειδών οικιακής χρήσης (ψυγεία, ηλεκτρικές κουζίνες, έπιπλα κλπ) που προσφέρουν οι φίλοι του συλλόγου.
8. Συνεργασία με φορείς της κοινότητας αναφορικά με προγράμματα αναδοχής.
9. Παροχή νομικών συμβουλών σε εγκύους ή μητέρες από νομικούς (συνεργάτες και εθελοντές του συλλόγου). 
10. Οργάνωση κύκλου φίλων – εθελοντών και συνεργατών, οι οποίοι θα προσφέρουν στο σύλλογο υλικής, ηθική βοήθεια, καθώς και προσωπική εργασία.
11. Απώτερος σκοπός, όταν αυτό είναι εφικτό, η ίδρυση ξενώνων φιλοξενίας εγκύων γυναικών.

 Το έργο του συλλόγου στηρίζεται σε δωρεές που προσφέρουν ιδιώτες, εταιρίες και οργανισμοί καθώς και στις ετήσιες συνδρομές των μελών του. Παράλληλα, ο σύλλογος δέχεται καινούργια και μεταχειρισμένα βρεφικά είδη ή/και προσφορά σε εθελοντική εργασία.

Τηλέφωνα επικοινωνίας:
6942 574842 (κα Κωνσταντίνα Αντωνάκη) και
6982 534736 (κα Ελπινίκη Φρουζή)

anatolh.com

Κέντρο βρεφών «Η Μητέρα»

86 παιδιά περιμένουν τους γονείς τους.

Αγγελική Κουγιάννου
Φτάνοντας στη Λεωφόρο Δημοκρατίας στο Ίλιον, στον αριθμό 65, βρίσκει κανείς τη μεγάλη σιδερένια καγκελόπορτα ανοιχτή.
Μπροστά του ανοίγεται μια μεγάλη έκταση με μεγάλα πέτρινα κτίρια. Κεντρικά βρίσκεται το κτίριο με τα γραφείο και στα δεξιά τα σπιτάκια με τα παιδιά σε αναμονή.
Σήμερα στο Κέντρο Βρεφών «Η Μητέρα» φιλοξενούνται 86 παιδιά, από 45 ημερών μέχρι 5 ετών.
Το επισκέφθηκα ένα μεσημέρι, στο πλαίσιο της έρευνας της HuffPost Greece για τις υιοθεσίες στην Ελλάδα.
Με συνοδεύει στην ξενάγηση η κοινωνική λειτουργός, κ. Βασιλική Μπαρούχου. Εργάζεται στο Μητέρα από το 1986. Τα κτίρια, αν και παλιά, είναι προσεγμένα. «Παλαιότερα που είχαμε περισσότερο προσωπικό ήταν πιο προσεγμένο. Να βλέπατε τους κήπους μας», μου λέει. «Τώρα, όποιος φεύγει δεν αντικαθίσταται».
Η πρώτη στάση είναι στην παιδική στέγη. 

Είναι ο παιδικός σταθμός του ιδρύματος όπου απασχολούνται τα μεγαλύτερα παιδιά. Όταν λέμε μεγαλύτερα, εννοούμε από 2 ετών και πάνω. Στο σύνολό τους είναι περί τα 30 παιδιά. Υπάρχουν και κάποια που πηγαίνουν παιδικό σταθμό έξω. «Αυτό γίνεται όπου χρειάζεται για λόγους κοινωνικοποίησης».
Τα παιδιά είχαν μόλις τελειώσει το μεσημεριανό τους (κοτόπουλο με πουρέ είχε το μενού) και είχαν επιστρέψει στα δωμάτια για τον μεσημεριανό τους ύπνο. 

Τα μικρά τραπεζάκια φαγητού, τα παιχνίδια, οι ζωγραφιές, δεν θύμιζαν και πολύ εικόνα ιδρύματος όπως τα έχουμε οι περισσότεροι στο μυαλό τους.
Στη συνέχεια μεταφερόμαστε στο τμήμα βρεφών. Εκεί βρίσκονται 8 μωράκια σήμερα. Τα οποία φροντίζει μια εργαζόμενη στη βάρδια.
Η Αγάπη είναι 11 μηνών. Όση ώρα είμαστε εκεί, με κοιτά στα μάτια. Τα μάτια της (μόνο τα μάτια της) χαμογελούν και μου φαίνεται ότι το βλέμμα της κρύβει μια προσμονή. «Όταν έρχονται καινούργιοι άνθρωποι τα περισσότερα παιδιά φαντάζονται ότι έχουν έρθει γι' αυτά», μου λέει η κ. Μπαρούχου
Πρέπει να κάνουμε ησυχία γιατί τα περισσότερα κοιμούνται. Όχι όλα όμως.
Ένα αγοράκι παίζει ήσυχα με τα παιχνίδια που έχει στην κούνια του. Κάποια όταν αντιληφθούν την παρουσία μας αρχίζουν να κλαίνε. «Όπως όλα τα παιδιά, έχουν και αυτά αυτόν τον τρόπο να αναζητήσουν το χάδι», μου εξηγεί η κ. Μπαρούχου. Το κάθε μωράκι έχει τον δικό του χώρο.
Σε άλλο κτίριο βρίσκονται τα λεγόμενα «περίπτερα». Το κάθε περίπτερο έχει ένα όνομα δωρητή. Μεταξύ τους τα λένε και το κίτρινο ή το ροζ δωμάτιο, ανάλογα το χρώμα τους.
Συνολικά στο Μητέρα υπάρχουν 6 τέτοια δωμάτια που ουσιαστικά είναι μεγάλοι χώροι με κρεβατάκια και παιχνίδια στη μέση. Εκεί βρίσκονται τα μεγαλύτερα παιδάκια. Από 4 περίπου μηνών μέχρι 4 ετών. Εκεί γίνεται και η προσαρμογή με τους γονείς. Οι υποψήφιοι γονείς, αφού έχουν περάσει όλη τη διαδικασία της αξιολόγησης και της αναμονής, γνωρίζονται με το παιδί που έχει επιλεγεί να τους δοθεί. Περνούν χρόνο με το παιδί και αποφασίζουν αν θα προχωρήσουν. Αν πουν όχι, παραμένουν στη λίστα για τα επόμενα παιδιά που θα είναι διαθέσιμα, μου εξηγεί η κ. Μπαρούχου.
Την ώρα που πηγαίνω έχει βάρδια η Βαρβάρα. Είναι βρεφοκόμος, αλλά ουσιαστικά είναι η «προσωρινή μαμά» για τα παιδιά αυτά. Εκτός από την καθημερινή τους φροντίδα, είναι και εκείνη που θα βοηθήσει το παιδί να έρθει κοντά με τους υποψήφιους γονείς.

«Αν κάποιο παιδί μείνει καιρό εδώ, πόσο δύσκολος είναι ο αποχαιρετισμός;» ρωτάω σχεδόν αυθόρμητα την «προσωρινή μαμά». «Είναι δύσκολος» μου απαντάει. «Αλλά ξέρουμε εκ των προτέρων ότι αυτό είναι για το καλό του παιδιού». 

Ο χρόνος που μένει ένα παιδάκι στο ίδρυμα ποικίλει. Τα παιδιά που μένουν λιγότερο είναι εκείνα που ο γονιός συνεργάζεται και φεύγει με συναίνεση, μου είχε πει η κ. Σοφία Κωνσταντέλλια, Πρόεδρος Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Αττικής. Αυτά μπορεί να φύγουν και στους 5 μήνες. 

«Είχαμε όμως και ένα παιδί που έμεινε εδώ 7 χρόνια», μου λέει η κ. Μπαρούχου. Ήταν ένα αγοράκι που λόγω μιας δυσμορφίας που είχε στο μάτι του, απορριπτόταν συνέχεια από τους υποψήφιους γονείς. Παρά την ηλικία του, δεν μεταφέρθηκε σε μια από τις παιδοπόλεις που πάνε τα μεγαλύτερα παιδιά. «Δεν θέλαμε να το αφήσουμε να φύγει. Θέλαμε οπωσδήποτε να του βρούμε οικογένεια». Και τελικά βρέθηκε μια υπέροχη οικογένεια και τώρα ο μικρός είναι μαζί τους.

Αυτή τη στιγμή στο Μητέρα γίνονται 2 προσαρμογές. 

Που σημαίνει ότι εάν όλα πάνε καλά, 2 παιδάκια θα αποκτήσουν άμεσα μια νέα οικογένεια. Ο χρόνος που θα συμβεί αυτό για τα υπόλοιπα, παραμένει άγνωστος
Ούτε στο κίτρινο δωμάτιο κοιμούνται όλα τα παιδιά. Μα γιατί κανένα παιδί δεν συμπαθεί τον μεσημεριανό ύπνο;
Σε μια από τις κούνιες είναι ξύπνια η Αγάπη. «Τα ονόματα τους τα έχουμε δώσει εμείς. Τα περισσότερα παιδιά είναι αβάπτιστα» μου εξηγεί η Βαρβάρα.

Πιο κάτω είναι η προσομοίωση σπιτιού: ένας χώρος ειδικά διαμορφωμένος έτσι ώστε να θυμίζει κανονικό σπίτι, ο οποίος χρησιμοποιείται επίσης για τις προσαρμογές. Αυτή τη στιγμή στο Μητέρα γίνονται 2 προσαρμογές. Που σημαίνει ότι εάν όλα πάνε καλά, 2 παιδάκια θα αποκτήσουν άμεσα μια νέα οικογένεια. 

Ο χρόνος που θα συμβεί αυτό για τα υπόλοιπα, παραμένει άγνωστος…

Το τμήμα βρεφών του «Μητέρα». 

Εκεί βρίσκονται 8 μωράκια σήμερα

Το κάθε μωρό έχει το δικό του δωμάτιο

Πράσινοι, κίτρινοι, ροζ τοίχοι δίνουν χρώμα στη ζωή αυτών των παιδιών. 

Στα παράθυρα παπουτσάκια από δωρεές

Στον παιδικό σταθμό

«Περίπτερα» ονομάζονται τα μεγάλα δωμάτια που φιλοξενούν τα παιδιά από 4 μηνών και πάνω. 

Συνολικά είναι 6 και έχουν τα ονόματα δωρητών

Οι εργαζόμενοι μεταξύ τους τα λένε και «το κίτρινο» ή «το ροζ δωμάτιο», ανάλογα το χρώμα τους

Στον παιδικό σταθμό απασχολούνται καθημερινά τα μεγαλύτερα παιδιά, από 2 ετών και πάνω

Ο χώρος φαγητού είναι χωρισμένος ανάλογα με τις ηλικίες των παιδιών. 

Τα μεγαλύτερα παιδιά έχουν τον δικό τους ξεχωριστό χώρο

Σε όποιο παιδί φεύγει, το ίδρυμα ετοιμάζει ένα φάκελο με όλες τις ζωγραφιές που έκανε το διάστημα της παραμονής του εκεί

Η προσομοίωση σπιτιού χρησιμοποιείται για το στάδιο της προσαρμογής των παιδιών με τους νέους γονείς
Μπαίνοντας στο κεντρικό κτίριο, στην αίθουσα αναμονής, οι δωρητές τιμώνται με μια επιγραφή
HuffPost Greece 

Το βρήκαμε στην Ιδεοπηγή