Τα παιδιά δεν κακομαθαίνουν, όταν τους δείχνεις πολλή αγάπη και στοργή. Εκδηλώστε, όμως, σωστά την αγάπη σας.

Πόσες φορές έχουμε ακούσει αυτή την άποψη: «Μην το παραχαϊδεύεις το παιδί. Θα το κακομάθεις».

Εσείς, ωστόσο, τι πιστεύετε; Ισχύει για σας αυτή η άποψη; Θεωρείτε πως είναι μύθος ή πραγματικότητα τελικά η άποψη ότι τα παιδιά κακομαθαίνουν όταν τους δείχνεις πολλή αγάπη και στοργή;

Γνωρίζετε κάποιο παιδί που να κακόμαθε από την πολλή αγάπη; Ή που οι γονείς του να ανταποκρίνονται στις συναισθηματικές του ανάγκες, να δείχνουν την αγάπη τους και να είναι τρυφεροί και στοργικοί και τελικά να έκαναν κακό στα παιδιά τους μέσα από αυτές τις συμπεριφορές; Γιατί η λέξη «κακομαθαίνω» είναι αρνητική. Εμπεριέχει κάτι «κακό». 

Αντιθέτως, θεωρώ πως όλοι μας γνωρίζουμε γονείς που είναι πολυάσχολοι, εργασιομανείς, εγωιστές και πολύ απασχολημένοι με τις δικές τους ανάγκες. Αυτοί οι γονείς τότε, τι κάνουν στα παιδιά τους; 

Ορισμένοι γονείς θεωρούν ότι τα παιδιά πρέπει να σκληραγωγηθούν και ότι η υπερβολική αγάπη τα κάνει ευάλωτα. 

Αυτό το ακούμε αρκετά συχνά από πατεράδες που ανησυχούν ότι η υπερβολική αγάπη θα κάνει κακό στον ανδρισμό του γιου τους. 

Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι αν μεγαλώσουν το παιδί τους με πολλή αγάπη και στοργή, θα γίνει ένας απαιτητικός ενήλικας που θα απαιτεί τη φροντίδα και τη προσοχή των άλλων όταν μεγαλώσει. Όχι μόνο αυτό δεν συμβαίνει, αλλά συμβαίνει και ακριβώς το αντίθετο. Έτσι, λοιπόν, είναι συγκρατημένοι στην αγάπη που δίνουν στα παιδιά τους. Ουσιαστικά τους στερούν κάτι που τόσο πολύ έχουν ανάγκη, και τελικά φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που προσδοκούσαν.

Οι συναισθηματικά απαιτητικοί ενήλικοι, εκείνοι δηλαδή που απεγνωσμένα απαιτούν την αγάπη και τη φροντίδα, είναι οι ενήλικοι εκείνοι που δεν την πήρανε όταν ήτανε παιδιά. Δεν πήρανε την αγάπη και τη στοργή των γονιών τους ώστε σήμερα ως ενήλικες να νιώθουν ασφαλείς. Απ' την άλλη, οι ενήλικοι που μπορούν να εκφράσουν την αγάπη τους προς τους άλλους, είναι πάντοτε άνθρωποι που γνώρισαν την ξεκάθαρη και ανεπιφύλακτη αγάπη των γονιών τους. 

Πολλοί γονείς τώρα θα σκέφτονται αν και πόση αγάπη και στοργή δίνουν στα παιδιά τους. Εύχομαι να είναι πολλή!
Άλλοι πάλι γονείς θεωρούν πως δίνουν πολύ αγάπη στα παιδιά τους αφού τα πηγαίνουν βόλτα, τους αγοράζουν ακριβά ρούχα και πολλά παιχνίδια. Πιστεύουν πως με αυτό τον τρόπο δείχνουν στα παιδιά τους ότι ακούνε τις ανάγκες τους και τις καλύπτουν επειδή τα αγαπάνε. Και εδώ είναι η μεγάλη παγίδα που πολλοί γονείς πέφτουν.

Δεν δείχνετε αγάπη και στοργή με αυτό τον τρόπο. Ξεχάστε το, αν μέχρι σήμερα το πιστεύατε και αλλάξτε όσο είναι νωρίς. Το παιδί δεν ξέρει καν την αξία αυτού που του προσφέρεται και σίγουρα δεν ενδιαφέρεται και να μάθει.

Και να είστε σίγουροι πως μεγαλώνοντας θα έχει ξεχάσει τα ακριβά παιχνίδια και τα πολλά ρούχα που του παρείχατε, και το μόνο που θα θυμάται είναι η απουσία της υγιούς εκδήλωσης της αγάπης και της τρυφερότητας σας προς εκείνο. Δεν μιλάμε μόνο για βρέφη ή νήπια, αλλά και για τα έφηβα παιδιά σας. Μπορεί να δείχνουν πως απομακρύνονται από εσάς συναισθηματικά σιγά σιγά, αλλά μη μένετε σε αυτό.

Το να αγκαλιάζετε και να φιλάτε το έφηβο παιδί σας με μη ερωτικό τρόπο, όχι μόνο δεν πειράζει αλλά είναι και πολύ ωφέλιμο για την ανάπτυξη του. Ποτέ η εξωτερίκευση της αγάπης και της στοργής σας δεν μπορεί να είναι υπερβολική, αρκεί να ακούτε και με ποιον τρόπο θέλει το παιδί σας να του το εκφράζετε ανάλογα με την ηλικία στην οποία βρίσκεται.

Μη φοβάστε να αγαπήσετε υπερβολικά τα παιδιά σας. Δεν υπάρχει περίπτωση η αγάπη σας ποτέ να τους κάνει κακό. Η σωστή, όμως, εκδήλωση της αγάπης σας. Πείτε του πολλές φορές ότι το αγαπάτε. Αγκαλιάστε το τρυφερά. Φιλήστε το. Κυλιστείτε μαζί του στο πάτωμα παίζοντας. Θα το θυμούνται πολύ περισσότερο από τα ακριβά παιχνίδια. Τα παιδιά μπορούν να εντοπίσουν τη διαφορά ανάμεσα στην πραγματική αγάπη και στην εξαγορά της αγάπη.

Μη φοβάστε να αγαπήσετε υπερβολικά τα παιδιά σας. Δεν υπάρχει περίπτωση η αγάπη σας ποτέ να τους κάνει κακό.

Γράφει η Ειρήνη Χατζηαναγνώστου
Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια

daddycool

Όσα δεν λένε τα παιδιά στους γονείς τους

Όταν τα παιδιά είναι μικρά, διεκδικούν με κάθε τρόπο την προσοχή μας. Τρέχουν να μας πουν καθετί που βλέπουν, ακούνε ή τους είπαν άλλα παιδάκια στο σχολείο, θεωρώντας ότι είναι πολύ σημαντικό για να μας τα εκμυστηρευτούν. 

Όμως, καθώς μεγαλώνουν, γίνονται φειδωλά στις εκμυστηρεύσεις τους, επιλέγουν να μας απαντούν μονολεκτικά στις ερωτήσεις μας και κλείνουν το στόμα τους ερμητικά κλειστό αν δεν θέλουν αν μας πουν κάτι. 

Για ποια  θέματα δεν μιλούν συνήθως;

👦👧 Δεν μιλούν για τους φόβους τους
Δύσκολα αποφασίζουν τα μεγαλύτερα παιδιά να μιλήσουν για τους φόβους τους. Είτε γιατί πιστεύουν ότι δεν θα τα καταλάβουμε είτε γιατί ντρέπονται να μας πουν τι φοβούνται, τα παιδιά παλεύουν μόνα τους με τους φόβους τους. 

Μέχρι τη στιγμή που δεν θα μπορούν να τους αντιμετωπίσουν ή θα γίνουν αντιληπτά από τους γονείς τους.
👦👧 Δεν μιλούν για τα απόκρυφα σημεία του σώματός τους
Οι αλλαγές στο σώμα τους είναι μια περίοδος εξερεύνησης, άγχους, ανασφάλειας και ...μοναχικότητας. 

Δεν θέλουν να τα βλέπουμε την ώρα που κάνουν μπάνιο, να τα τσιμπάμε την ώρα που ντύνονται, ή να θέλουμε να δούμε μια κοκκινίλα που εμφανίστηκε. 

Θέλει χρόνο, κουβέντα και υπομονή, μέχρι να συνηθίσουν και να αποδεχτούν τις αλλαγές στο σώμα τους.
👦👧 Δεν μιλούν για τα συναισθήματά τους για το άλλο φύλο
Η πλειοψηφία των παιδιών, ειδικά στην εφηβεία, δεν μιλά για τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα. 

Επιλέγει τους φίλους και τις φίλες να τα συζητούν και εμείς μένουμε στην ανάμνηση των εξομολογήσεών τους από το δημοτικό!
👦👧 Δεν μιλούν όταν έχουν πέσει θύμα εκφοβισμού ή κακομεταχείρισης
Ακόμα και τα παιδιά που έχουν πολύ καλές σχέσεις με τους γονείς τους, δυσκολεύονται να ομολογήσουν ότι έχουν πέσει θύμα εκφοβισμού. 

Πιστεύουν αρχικά ότι αν μιλήσουν θα είναι χειρότερα γι’ αυτά, ό,τι θα τα εκδικηθούν, ό,τι θα μπουν στο περιθώριο. 

Γι΄αυτό απαιτείται εγρήγορση από τους γονείς κάθε φορά που βλέπουν μια αλλαγή στη συμπεριφορά των παιδιών της και δεν αφήνουν το χρόνο να περνά
👦👧 Δεν μιλούν όταν τους έχει προσφερθεί να δοκιμάσουν αλκοόλ ή άλλες ουσίες
Θα έρθει η στιγμή που το παιδί σε μια εκδρομή ή σε μια έξοδο θα κληθεί να δοκιμάσει το αλκοόλ. 

Η αντίδραση δεν είναι η ίδια από όλα τα παιδιά. 

Δυστυχώς είναι ένα στάδιο που δύσκολα μπορεί να αποφευχθεί (για την εμπειρία μιλάμε) και εκεί εξαρτάται από το χαρακτήρα και την προσωπικότητα του παιδιού, πώς θα το χειριστεί και αν θα το ομολογήσει σε σας.

👦👧 Δεν λένε εύκολα «συγγνώμη» 

Αυτή η τόσο εύκολη λεξούλα βγαίνει με μεγάλη δυσκολία από το στόμα τους, ακόμα και αν γνωρίζουν ότι οφείλουν να το κάνουν. 

Είναι θέμα εγωισμού κυρίως αλλά και η παραδοχή ότι έχουν κάνει λάθος , που δυσκολεύει να ζητήσουν συγγνώμη. 

Ορισμένες φορές αρκεί μια δική σας παρότρυνση για να κάνουν κάνουν τη «συγγνώμη» τους λίγο πιο εύκολη.

mothersblog

Το παιδί σου είναι ΔΙΚΗ ΣΟΥ ευθύνη, Αγαπητέ γονιέ.

Φέραμε στη ζωή, ένα, δύο, τρία,... όσα παιδιά, τέλος πάντων, αποφασίσαμε να κάνουμε. 

Μεγάλη χαρά τα παιδιά, μεγάλη φροντίδα, να τα ταΐσματα τους, να οι γιατροί τους, να το κοίμισμά τους, κουτσά – στραβά κάπως πορευόμαστε μέχρι να ορθοποδήσουν. 

Ο καιρός περνάει γρήγορα, μέχρι την εποχή που τα παιδάκια θα πάνε στον παιδικό σταθμό, στο νηπιαγωγείο, στο σχολείο. 

Έτσι, να βρουν τη σειρά τους. Για να ελαφρώσουμε κι εμείς.

Να ξαναβρούμε τη ζωή μας που χάσαμε.

Να βρούμε τις παρέες μας, τις εξόδους μας, τη διασκέδασή μας, την ανάπαυσή μας, τα δικά μας τέλος πάντων.

Ευτυχώς οι εταιρείες τα έχουν όλα φροντίσει! 

Έχουν εφεύρει τα "Nickelodeons", έχουν κατασκευάσει ωραία παιγνίδια, έχουν δημιουργεί κέντρα φύλαξης... από όλα τα καλά!! 

Έτσι, κάπου να τα παρκάρουμε, να ησυχάσουμε κι εμείς.

Εεεε, κι άμα έχει απορίες, σε λίγο καιρό θα του δώσουμε και πρόσβαση στο internet και θα τα μάθει όλα. 

Θα λύσει τις απορίες του.

Αμ, δεν είναι έτσι. Σας γελάσανε φίλοι μου. Δεν σας τα είπανε καλά. Αυτοί που σας συνιστούν τις παραπάνω λύσεις, είναι μακριά νυχτωμένοι. 

Έτσι δεν κάνεις παιδιά, ζόμπι κάνεις.

Το να κάνεις παιδί είναι η μέγιστη ευθύνη. Φέρνεις στον κόσμο ζωές. 

Δεν τις παρκάρεις και κάνεις εσύ τη δική σου ζωή. 

Ζωή σου είναι η ζωή του παιδιού σου.

Δηλαδή; Τί θα πει αυτό;

Αυτό θα πει, ότι το παιδί δεν το παρκάρεις πουθενά. 

Το παιδί είναι δική σου ευθύνη. 

Το παιδί σου είναι το μεγαλύτερο project που θα σου ανατεθεί. Βρε, δεν πα να πετύχεις σε έργο ολκής και να καταφέρεις πράγματα και θαύματα; 

Τίποτε δεν κατάφερες, αν δεν πετύχεις με το παιδί σου.

Και πώς θα πετύχεις;

Θα πετύχεις, άμα είσαι η συντροφιά του παιδιού σου.

Θα πετύχεις, άμα είσαι το παιγνίδι του παιδιού σου.

Θα πετύχεις, άμα είσαι η τηλεόραση του παιδιού σου.

Θα πετύχεις, άμα είσαι το θέατρο του παιδιού σου.

Θα πετύχεις, άμα είσαι το διαδίκτυο του παιδιού σου.

Θα πετύχεις, άμα είσαι ο πρώτος "παιδικός" του παιδιού σου.

Θα πετύχεις, άμα είσαι παρών στις ανάγκες του παιδιού σου.

Και ανάγκες του παιδιού σου, δεν είναι το τάισμα, ο γιατρός και το να μη πάρει φωτιά το παιδί σου.

Οι ανάγκες του είναι για σένα το παιγνίδι, η απασχόληση, η συζήτηση, το τραγούδι κι η χαρά.

Οι ανάγκες του παιδιού σου είναι η αγάπη στο παιδί σου.

Και αγάπη remotely δεν χορηγείται.

Με αγάπη και παντοτινά δικό σας,

το χαμομηλάκι

Άλλα λέει η μαμά, άλλα ακούει το παιδί :))

Έχετε διαπιστώσει κι εσείς ότι μιλάτε διαφορετική γλώσσα με το πιτσιρίκι σας; 
Αν ναι, τότε σίγουρα οι παρακάτω στιχομυθίες κάτι θα σας θυμίσουν από την παραδοξότητα της καθημερινής σας… επικοινωνίας!

1. Τι λέει η μαμά: «Πήγαινε να πλύνεις τα δόντια σου»

    Τι ακούει το παιδί: «Πήγαινε να γεμίσεις με σαπουνόφουσκες όλο το νιπτήρα, άδειασε παντού την οδοντόκρεμα και άσε το μπάνιο να πλημμυρίσει».

2. Τι λέει η μαμά: «Πήγαινε να ντυθείς»

    Τι ακούει το παιδί: «Άνοιξε ένα-ένα τα συρτάρια της ντουλάπας σου και βγάλε έξω όλα τα ρούχα σκορπώντας τα στο πάτωμα. Μετά κλαψούρισε για 15 συνεχόμενα λεπτά γκρινιάζοντας ότι δεν έχεις τίποτα να φορέσεις και, τελικά, βάλε τη στολή από το περσινό αποκριάτικο πάρτι».

3. Τι λέει η μαμά: «Πήγαινε να τακτοποιήσεις το δωμάτιό σου»

    Τι ακούει το παιδί: «Πάρε ό,τι υπάρχει στο πάτωμα και κρύψ’ το κάτω από το κρεβάτι, μέσα στα συρτάρια, στην ντουλάπα και σε κάθε πιθανή… χαραμάδα, με την ευχή ότι δεν θα το ανακαλύψουν ποτέ οι γονείς σου».

4. Τι λέει η μαμά: «Βιάσου, βάλε τα παπούτσια σου να φύγουμε»

    Τι ακούει το παιδί: «Πήγαινε να βρεις τα παπούτσια σου, αλλά στη διαδρομή τάισε το κατοικίδιο, ψάξε το χαμένο σου παιχνίδι, χάζεψε λίγο στην τηλεόραση και, τελικά, έλα πάλι στην πόρτα χωρίς τα παπούτσια σου».

5. Τι λέει η μαμά: «Πήγαινε στο κρεβάτι»

    Τι ακούει το παιδί: «Καθυστέρησε να πας στο κρεβάτι σου, ανάβοντας τα φώτα για να πάρεις ένα ποτήρι νερό, να επισκεφτείς το γιογιό σου, να δώσεις μια αγκαλιά στο γατάκι για ‘Καληνύχτα’, να ζητήσεις 10 παραπάνω φιλιά από τη μαμά, να ζητήσεις κι άλλο νερό, να παρακαλέσεις για ένα πέμπτο παραμυθάκι, να πείσεις τη μαμά να σου ετοιμάσει ένα σνακ γιατί γουργουρίζει η κοιλίτσα. Και μετά, χόρεψε γύρω από το κρεβάτι το αγαπημένο σου τραγούδι. Βασικά, κάνε οτιδήποτε σου ‘ρχεται στο μυαλό, εκτός από το να πας στο κρεβάτι».

6. Τι λέει η μαμά: «Πρέπει να πάω στο μπάνιο για λίγο»

    Τι ακούει το παιδί: «Εννοείται ότι δεν υπάρχει πιο ευχάριστο πράγμα για τη μαμά από το να σου διαβάσει ένα βιβλίο, να σου τραγουδήσει ένα τραγούδι, να σου ανοίξει το χυμό και να συζητήσει μαζί σου για τις υπερδυνάμεις των υπερηρώων, ενώ κάθεται στη λεκάνη προσπαθώντας να κάνει τσισάκια σαν άνθρωπος».

7. Τι λέει η μαμά: «Κάτσε στο τραπέζι και φάε όλο το φαγητό σου»

    Τι ακούει το παιδί: «Τρέχα γύρω-γύρω από το τραπέζι, αδιαφορώντας τελείως για όλα αυτά που έχει πάνω για να φας και βάλε με τα χέρια σου λίγο φαγητό στα μαλλιά σου, στα ρούχα σου, στα αυτιά σου, στα φρύδια σου και στο στόμα σου, αφού βεβαιωθείς ότι θα ρίξεις το 75% του πιάτου στο πάτωμα, καθώς θα το πατάς σε κάθε γωνιά της κουζίνας».

8. Τι λέει η μαμά: «Κάνε ησυχία, πρέπει να τηλεφωνήσω»

    Τι ακούει το παιδί: «Βάλε τα δυνατά σου να μετατρέψεις το σπίτι σε τσίρκο, προσπαθώντας να κάνεις όλες τις φωνές των ζώων που θυμάσαι».

9. Τι λέει η μαμά: «Να είσαι καλός με το αδερφάκι σου»

    Τι ακούει το παιδί: «Βασάνιζε ασταμάτητα το αδερφάκι σου όλη μέρα, παίρνοντας και καταστρέφοντας τα αγαπημένα του παιχνίδια, κοροϊδεύοντάς το ό,τι κι αν λέει, διώχνοντάς το από το δωμάτιό σου και λέγοντάς του συνέχεια ότι η μαμά και ο μπαμπάς αγαπάει εσένα περισσότερο από εκείνο».

10. Τι λέει η μαμά: «Μπορείς, σε παρακαλώ, να με αφήσεις ήσυχη για 5 λεπτά;»

      Τι ακούει το παιδί: «Βομβάρδιζε τη μαμά με μια ατέλειωτη λίστα από απαιτήσεις κάθε φορά που προσπαθεί να πάει στην τουαλέτα, να πάρει ένα τηλέφωνο, να στείλει ένα e-mail, να φάει μια μπουκιά, να συζητήσει μ’ έναν ενήλικο ή -τέλος πάντων- να κάνει οτιδήποτε άλλο δεν έχει άμεση και ξεκάθαρη σχέση με εσένα και τις ανάγκες σου».

imommy

Φράσεις - βόμβες που δεν πρέπει ποτέ να πείτε στο παιδί Keep your wits in the midst of a meltdown with your kid

9 σκληρές φράσεις - βόμβες που δεν πρέπει ποτέ να πείτε στο παιδί, όταν μαλώνετε

Οι διαφωνίες, αλλά και οι καβγάδες, ανάμεσα σε εσάς και το παιδί, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του να είσαι γονιός...

Όσο τα παιδιά μεγαλώνουν, θέλουν να επιβάλλουν την ανεξαρτησία τους, με αποτέλεσμα να γίνονται ανυπάκουα και να μην σας σέβονται όσο παλιά. Τις στιγμές εκείνες, είναι αναπόφευκτο να θυμώσετε και να πείτε πράγματα χωρίς να τα έχετε σκεφτεί ιδιαίτερα. 

Τις παρακάτω φράσεις, όμως, θα πρέπει πάση θυσία να αποφύγετε, αν δεν θέλετε να πληγώσετε βαθιά το παιδί σας.

9 things you should never say in a fight with your child

Βρισιές
Είναι από τα χειρότερα που μπορείτε να πείτε στο παιδί σας όταν καβγαδίζετε, ακόμα κι αν το ίδιο σας μιλήσει άσχημα. Εσείς είστε ο ενήλικας που θα πρέπει να κάνετε ό,τι μπορείτε για να μάθετε στο παιδί να φέρεται σωστά, τώρα και στην ενήλικη ζωή του. 

Αν βρίζετε το παιδί σας όταν τσακώνεστε, θα του μάθετε να κάνει το ίδιο αργότερα και στα δικά του παιδιά.

«Είσαι αχάριστος/απαράδεκτος/κακός/ψεύτης κ.ο.κ.»
Η στιγμή του τσακωμού είναι μία ευκαιρία να εκφράσετε αμφότεροι τα πραγματικά σας συναισθήματα και τις ανησυχίες σας και να βρείτε έτσι λύσεις σε όσα σας απασχολούν. Οι ταμπέλες και οι προσβολές δεν οδηγούν σε τέτοιες λύσεις, όμως, παρά πληγώνουν και εντείνουν τον θυμό. Οι λέξεις αυτές «κολλάνε» στο μυαλό του παιδιού σας και μπορεί να επηρεάσουν σοβαρά τις μελλοντικές του σχέσεις αλλά και την αυτοπεποίθησή του.

«Μακάρι να μην είχες γεννηθεί»
Ακόμα κι αν ακούσετε κάποια στιγμή το παιδί να λέει «μακάρι να μην είχα γεννηθεί», εσείς μην εκτοξεύσετε ποτέ τέτοια βόμβα. Δεν θέλετε για να κανένα λόγο να βάλετε στο μυαλό του παιδιού σας την υποψία ότι μπορεί να μην το θέλετε, η οποία υπάρχει κίνδυνος να σας στοιχειώσει αν το παιδί επιχειρήσει να κάνει την «ευχή» σας πραγματικότητα.

«Ήσουν λάθος» ή «μου κατέστρεψες την ζωή!»
Το να κατηγορείτε το παιδί σας επειδή υπάρχει δεν βγάζει κανένα νόημα και δείχνει ότι δεν ήσασταν αρκετά ώριμοι για να γίνετε γονείς. 

Το ότι γεννήθηκε δεν ήταν δική του απόφαση, ήταν δική σας. 

Και, ακόμα και όταν είστε εξοργισμένοι μαζί του, το να του πείτε κάτι τόσο σκληρό δείχνει περισσότερα πράγματα για τον δικό σας χαρακτήρα, παρά για τον δικό του.

«Γιατί δεν είσαι σαν την αδερφή σου/την ξαδέρφη σου/τον τάδε φίλο σου;»
Το να συγκρίνετε το δύστροπο παιδί σας με κάποιο άλλο πιο... καλόβολο παιδί, είναι εύκολο, ειδικά όταν μπαίνει στην ταραχώδη περίοδο της εφηβείας. 

Πρέπει, όμως, να καταλάβετε ότι το παιδί σας προσπαθεί να βρει τον εαυτό του. 

Είναι αυτό που είναι και με το να του ζητάτε να γίνει κάποιος άλλος είναι σαν να του λέτε «δεν είσαι αρκετά καλός έτσι όπως είσαι».

«Σε μισώ» ή «δεν σ'αγαπώ»
Καταρχάς ελπίζουμε ότι κανένας γονιός δεν εννοεί τέτοιες κουβέντες. Είναι άσκοπες και απρεπείς και το μόνο που πετυχαίνουν είναι να δημιουργούν ακόμα μεγαλύτερο χάσμα ανάμεσα σε εσάς και το λατρεμένο σας παιδί. Ακόμα κι αν είναι αληθινές αυτές οι κουβέντες δεν θα πρέπει ποτέ να τις εκφράσετε –θα πρέπει, όμως, να επισκεφθείτε κάποιον ειδικό.

«Σκάσε, δεν με νοιάζει!»
Το να ακούς είναι πολύ πιο δύσκολο και πολύ πιο σημαντικό από το να μιλάς. Αυτό που προκάλεσε τον καυγά σας εν πρώτοις, πιθανότατα ήταν η ρήξη της μεταξύ σας επικοινωνίας. Με το να ενισχύετε, λοιπόν, την θέση ότι δεν είστε πρόθυμοι να ακούσετε το παιδί σας, το μόνο που κάνετε είναι να το προσβάλλετε και να το πληγώνετε.

«Φεύγω» ή «Δεν θα επιστρέψω ποτέ!»
Το παιδί σας σάς χρειάζεται, ακόμα κι αν το ίδιο ισχυρίζεται το αντίθετο. Μην του δώσετε, λοιπόν, ποτέ αφορμή να νιώσει εγκαταλελειμμένο. Αν νιώθετε την ανάγκη να βγείτε για λίγο εκτός σπιτιού, για να πάρετε αέρα και να ηρεμήσετε κάντε το. Αλλά μην πάρετε μαζί τα κλειδιά και βάλτε στον εαυτό σας ένα όριο ως προς το πότε θα επιστρέψετε. Και επιστρέψτε.

«Φύγε!»
Το παιδί σας χρειάζεται ένα ασφαλές καταφύγιο για σπίτι και ένα ήρεμο μέρος για να γαληνεύει η ψυχή του. Το να του αφαιρείτε αυτό το δικαίωμα, όχι μόνο έρχεται ενάντια στον νόμο, αλλά έχει και καταστροφικές επιπτώσεις στην σχέση σας. Εξάλλου, το παιδί σας μπορεί να μην είναι ποτέ ξανά πρόθυμο να επιστρέψει κοντά σας, ακόμα κι όταν θα ηρεμήσετε και θα το ζητάτε.

Το να μπορείτε να διατηρείτε την ψυχραιμία σας όταν τσακώνεστε με το παιδί, απαιτεί μεγάλη υπομονή και τεράστιες ικανότητες αυτοελέγχου και αυτοπειθαρχίας. 

Αλλά ως γονείς, αυτή ήταν η ευθύνη που πήρατε όταν αποφασίσατε να κάνετε οικογένεια. Φερθείτε, λοιπόν, όπως σας αρμόζει και βεβαιωθείτε ότι η κάθε διαφωνία σας μπορεί να οδηγηθεί σε κάποια λύση –κρατώντας πάντα τις παραπάνω σκληρές κουβέντες για τον εαυτό σας.*Οι παραπάνω συμβουλές προέρχονται από τη σύμβουλο ψυχικής υγείας Georgia Lee.

loutrakiblog

Η Αποδοχή και η Απόρριψη μέσα στην Οικογένεια

Οι γονείς είναι οι βασικοί οργανωτές του συστήματος της οικογένειας.

Είναι αυτοί που μέσα από τον γονεϊκό τους ρόλο θα βοηθήσουν το παιδί στην ανάπτυξη του, σωματική, πνευματική και συναισθηματική.

Εννοείται πως η ιδιοσυγκρασία του παιδιού παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της προσωπικότητας του και την διαμόρφωση της συμπεριφοράς του, αλλά τον κύριο λόγο τον έχουν οι γονείς.

Το συναισθηματικό δίπολο
Σύμφωνα με την Εξελικτική Ψυχολογία, η συναισθηματική στάση των γονιών κινείται ανάμεσα στο δίπολο αποδοχή – απόρριψη. 

Η αποδοχή του παιδιού αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα για την ανάπτυξη ενός ψυχικά και σωματικά υγιούς ατόμου.

Η αποδοχή
Έτσι λοιπόν στη μια πλευρά του διπόλου έχουμε, τους γονείς που αποδέχονται τα παιδιά τους. 

Δηλαδή, είναι φιλικοί και στοργικοί μαζί τους, εκφράζουν την αγάπη τους προς το παιδί, το ενισχύουν και το επιδοκιμάζουν ψυχολογικά πολύ περισσότερο.

Συμμετέχουν σε δραστηριότητες μαζί και παίρνουν ευχαρίστηση από την συντροφιά του. Τέλος, δείχνουν κατανόηση για τα σφάλματα και τις δυσκολίες του παιδιού και το βοηθούν μέχρις ότου αυτά να ξεπεραστούν.

Η απόρριψη
Στην απέναντι πλευρά όμως υπάρχει και το αντίθετο, οι απορριπτικοί γονείς. Είναι αυτοί που δείχνουν λιγότερο την στοργή τους προς τα παιδιά και δεν εκφράζουν εύκολα την αγάπη τους.
Τα αμείβουν ελάχιστα, κάνουν συχνή κριτική και μεγαλοποιούν τα λάθη τους. 

Δείχνουν επιλεκτική προσοχή στα σφάλματα και τις ατέλειες του παιδιού μη βοηθώντας το να τα αναγνωρίσει και να τα ξεπεράσει πιο εύκολα.

Οι δύο ομάδες γονέων διαφέρουν επίσης και ως προς το συναισθηματικό τόνο. Οι απορριπτικοί γονείς στην καθημερινή τους συμπεριφορά είναι συνήθως οξύθυμοι, βίαιοι και τραχείς. Ενώ οι στοργικοί και φιλικοί γονείς είναι ήρεμοι, ήπιοι και πιο συζητήσιμοι.

Τα αποτελέσματα
Η συναισθηματική διάσταση στη στάση του γονέα προς το παιδί αποτελεί τον πρωταρχικό παράγοντα για την ανάπτυξη μιας υγιούς προσωπικότητας.

Η απόρριψη ενός παιδιού προκαλεί στο συναισθηματικό του κόσμο ταραχή, ανασφάλεια και χαμηλή αυτοεκτίμηση. 

Η έλλειψη εμπιστοσύνης οδηγεί το παιδί στο να βιώνει συναισθήματα όπως η ματαίωση, ο θυμός και ο φόβος.

www.mapedu.gr
email: info@mapedu.gr
thebest.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

–Πώς πήγε το σχολείο σήμερα; –Καλά. –Πες και κάτι ακόμη βρε παιδάκι μου! –Ε, τι άλλο να σου πω, καλά.

Σας φαίνεται γνώριμος αυτός ο διάλογος; 

Αν όχι, είστε από τους “τυχερούς”. 

Αρκετά είναι τα παιδιά που με το γυρίζουν σπίτι αναμεταδίδουν με λεπτομέρειες όλη την ημέρα τους. 

Αν κάτι σας θυμίζει όμως τότε προφανώς τα παιδιά σας είναι στην κατηγορία εκείνων που θεωρούν το σχολείο προσωπική τους υπόθεση και δε μοιράζονται λεπτομέρειες, ή απλά ο τρόπος που πέφτει αυτή η ερώτηση είναι τόσο γενικός και αόριστος που πραγματικά δεν έχουν τι να πουν, ενώ κατά τα άλλα θα ήταν πρόθυμα!

25 ερωτήσεις που σας βοηθήσουν να μάθετε με πλάγιο τρόπο τι γίνεται στο σχολείο του παιδιού σας

Η blogger Liz Evans, εκπαιδευτικός η ίδια, ήρθε αντιμέτωπη αρκετές φορές με τις μονολεκτικές, άδειες απαντήσεις “καλά”, “μια χαρά” και άλλες παρόμοιες και αποφάσισε να κάνει μια λίστα πρωτότυπων και απρόσμενων ερωτήσεων που θα δελέαζαν τα παιδιά της να απαντήσουν. 

Έτσι, εκείνα θα το έβρισκαν διασκεδαστικό, θα της μετέφεραν πληροφορίες χωρίς να έχουν την αίσθηση ότι δίνουν αναφορά κι εκείνη σίγουρα θα γινόταν πιο ευχάριστη απέναντί τους. Συγχρόνως θα μάθαινε και όλα όσα θα ήθελε τόσο για την καθημερινότητά τους όσο όμως και για τον τρόπο που σκέφτονται και πράττουν τα παιδιά της, όταν εκείνη δε θα ήταν παρούσα – ποιος ξέρει, ίσως και πολλά παραπάνω! 

Δείτε τη λίστα! 

1. Ποιό ήταν το καλύτερο πράγμα που έγινε στο σχολείο σήμερα; (ποιό ήταν το χειρότερο;) 

2. Πες μου κάτι που σήμερα σε έκανε να γελάσεις. 

3. Αν μπορούσες να διαλέξεις, με ποιον θα καθόσουν μαζί στην τάξη; (με ποιον δε θα καθόσουν με τίποτα; Γιατί 

4. Ποιο σημείο (χώρος) του σχολείου είναι το πιο σούπερ; 

5. Πες μου μια περίεργη λέξη που άκουσες σήμερα. (Ή κάτι περίεργο που είπε κάποιος) 

6. Αν έπαιρνα τηλέφωνο τη δασκάλα σου απόψε, τι θα μου έλεγε για σένα; 

7. Με ποιον τρόπο βοήθησες κάποιον σήμερα; 

8. Με ποιον τρόπο σε βοήθησε κάποιος σήμερα; 

9. Πες μου κάτι καινούργιο που έμαθες σήμερα. 

10. Ποια στιγμή ήσουν πιο χαρούμενος σήμερα; 

11. Ποια στιγμή βαρέθηκες πιο πολύ σήμερα; 

12. Αν εμφανιζόταν ένα εξωγήινο διαστημόπλοιο στην τάξη σου για να πάρει κάποιον, ποιος θα ήθελες να ήταν αυτός; (Γιατί;) 

13. Με ποιον θα ήθελες να παίξεις στο διάλειμμα που δεν έχεις παίξει ποτέ ξανά μαζί του; 

14. Πες μου κάτι καλό που έγινε σήμερα! 

15. Ποια λέξη είπε πιο πολλές φορές η δασκάλα σου σήμερα; 

16. Τι πιστεύεις οτι θα έπρεπε να κάνετε ή να μαθαίνετε για πιο πολλές ώρες στο σχολείο; 

17. Τι θα έπρεπε να κάνετε ή να μαθαίνετε λιγότερο; Γιατί; 

18. Σε ποιον πιστεύεις οτι θα μπορούσες να φερθείς καλύτερα μέσα στην τάξη σου; (ενώ δεν το έχεις κάνει ενδεχομένως) 

19. Πού κυρίως παίζεις στα διαλείμματα; 

20. Ποιος είναι ο πιο αστείος μέσα στην τάξη σου; Γιατί; 

21. Τι σου άρεσε πιο πολύ στο κολατσιό σου; 

22. Αν ήσουν εσύ ο δάσκαλος αύριο, τι θα έκανες; 

23. Υπάρχει κάποιος στην τάξη που θα χρειαζόταν λίγο χρόνο εκτός ομάδας; 

24. Αν μπορούσες να αλλάξεις θέση με κάποιον μέσα στην τάξη, με ποιον θα το διαπραγματευόσουν; Γιατί; 

25. Πες μου 3 διαφορετικές στιγμές που χρειάστηκε να χρησιμοποιήσεις το μολύβι σου σήμερα! 

Όπως είναι φανερό, η λίστα μπορεί να μην τελειώσει ποτέ κι αυτό είναι σίγουρα καλό! Ας προσπαθήσουμε να είμαστε πιο κοντά στα παιδιά μας χωρίς κριτική, χωρίς (φανερό) έλεγχο, χωρίς κυνήγι και απόδοση ευθυνών. 

Ας γίνουμε λίγο πιο διασκεδαστικοί και ευχάριστοι και μέσα από αυτή μας τη στάση σίγουρα έχουμε μόνο να κερδίσουμε, εμείς, τα παιδιά μας και η σχέση μας με αυτά. Και θα δείτε οτι το παιχνίδι αυτό των ερωτήσεων θα τα εξιτάρει και θα το αποζητούν από μόνα τους! Οι απαντήσεις τους μπορεί να σας ξαφνιάσουν, να σας συγκινήσουν, να σας καταπλήξουν! Έως και να σας σοκάρουν, να είστε έτοιμοι! 

Φροντίστε να τα κοιτάτε στα μάτια, να μην ασχολείστε παράλληλα με κάτι άλλο και να μη ρίχνετε κλεφτές ματιές στο ρολόι γιατί η προσπάθεια θα καταλήξει σε παταγώδη αποτυχία. Τα παιδιά θέλουν, αποζητούν, έχουν ανάγκη την προσοχή μας. Όπως και οι μεγάλοι άλλωστε, έτσι δεν είναι; 

Αν δείτε ότι δεν ανταποκρίνονται, μην τα παρατήσετε! 

Δοκιμάστε πάλι με κάποια πιο ενδιαφέρουσα ερώτηση και προτιμήστε την ώρα λίγο πριν τον ύπνο. Τότε που είναι στιγμές χαλάρωσης, εξομολογήσεων, αγκαλιάς και φιλιών. 

Προτρέψτε τα να κάνουν το ίδιο, να βρουν αντίστοιχες ερωτήσεις για εσάς. Τα παιδιά, όπως και ο καθένας ίσως, ανοίγονται πιο εύκολα όταν κάνουμε την αρχή εμείς. 

Αν τους πούμε πως πέρασε η δική μας μέρα, έχουμε πολύ περισσότερες πιθανότητες να μάθουμε για τη δική τους. Τι λέτε; Θα το δοκιμάσουμε; Και αλήθεια, τι άλλες ερωτήσεις θα προσθέτατε στη λίστα; 

πηγή της πηγής
daddy-cool

Μήπως είστε διαφορετικοί γονείς για το κάθε παιδί σας; / Are You a Different Parent to Each Child?

Οι περισσότεροι γονείς προσπαθούμε πραγματικά να είμαστε όσο το δυνατόν πιο δίκαιοι απέναντι στα παιδιά μας. 

Θεωρητικά, ο στόχος μας είναι να συμπεριφερόμαστε το ίδιο σε όλα ή έστω να μην κάνουμε αδικίες. 

Είναι όμως αυτό εφικτό; Πιθανότατα όχι. 

Are You a Different Parent to Each Child?

Αν το σκεφτούμε καλύτερα, άλλωστε, δεν συμπεριφερόμαστε σε όλους τους ανθρώπους το ίδιο και αυτό είναι λογικό, αφού κάθε άτομο έχει διαφορετικά ταπεραμέντο, προσωπικότητα και ανάγκες. Επομένως, γιατί έχουμε τέτοιες μη ρεαλιστικές προσδοκίες όσον αφορά στα παιδιά μας;

Είτε μας αρέσει είτε όχι, είτε το παραδεχόμαστε είτε όχι, είμαστε διαφορετικοί γονείς για το κάθε παιδί μας και αυτό δεν είναι κάτι αρνητικό, ούτε σημαίνει ότι είμαστε απαραίτητα άδικοι. 

Η σειρά γέννησης των παιδιών μας είναι ένας παράγοντας που επηρεάζει σημαντικά το πώς τους συμπεριφερόμαστε.

Σειρά γέννησης και ανατροφή
Ορισμένες διαφορές στην ανατροφή προκύπτουν φυσικά με βάση τη σειρά γέννησης των παιδιών. 

Για παράδειγμα, τα πρωτότοκα παιδιά τείνουν να είναι ένα… πείραμα για τους νέους γονείς. 

Έτσι, με το πρώτο παιδί είναι πιθανό να είμαστε ενθουσιώδεις, νευρικοί και κάπως υπερπροστατευτικοί. Εξάλλου, τότε μαθαίνουμε πώς να είμαστε γονείς και προσπαθούμε να μην κάνουμε λάθη.

Όταν έχουμε μόνο το πρώτο παιδί, τείνουμε να έχουμε και πολύ περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Έτσι, μπορεί να αφιερώνουμε περισσότερο χρόνο με το να διαβάζουμε στο πρωτότοκο παιδί, να παίζουμε μαζί του ή με το να καλλιεργούμε τα ενδιαφέροντά του. Και όλη αυτή η προσοχή δημιουργεί ένα διαφορετικό υπόβαθρο για το πρωτότοκο παιδί. 

Για παράδειγμα, τα παιδιά που γεννιούνται πρώτα τείνουν να είναι επιτυχημένα στο σχολείο, να έχουν ηγετικές ικανότητες και να είναι εξαιρετικά υπεύθυνα.

Ως γονείς, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η σειρά γέννησης των παιδιών μας επηρεάζει αναπόφευκτα την ανατροφή τους και να κάνουμε μερικές προσαρμογές. 

Για παράδειγμα, μπορεί να έχουμε υψηλότερες προσδοκίες για το μεγαλύτερο παιδί και να του δίνουμε περισσότερες ευθύνες, ενώ το μικρότερο μπορεί να μην έχει καμία ευθύνη.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί σχετικά με τις διαφορές. 

Δεν θέλουμε το πρωτότοκο παιδί να πιστεύει ότι πρέπει να είναι τέλειο και δεν θέλουμε το μικρό μας να γίνει ανεύθυνο στο μέλλον.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι γονείς θα είναι πάντα πρότυπο, είτε θετικό, είτε αρνητικό

Η αλληλουχία είναι στην φύση των ανθρώπινων σχέσεων. 

Αναπόφευκτα, οι γονείς είμαστε πρότυπα για τα παιδιά μας.
Αρκεί να σκεφτούμε ότι μαζί μας ζούν, μαζί μας μεγαλώνουν.
Είμαστε το σταθερό σημείο αναφοράς τους τουλάχιστον μέχρι την εφηβεία (συχνά και πολύ περισσότερο).

Μας βλέπουν, μας ακούν, μας αφουγκράζονται καθημερινά.

Σε κάθε μας κουβέντα, κάθε μας πράξη, κάθε μας άποψη, στα πάντα... κάθε στιγμή. Στηρίζονται στην ύπαρξή μας για να οικοδομήσουν την δική τους.

Αναπόφευκτα λοιπόν, τα παιδιά μαθαίνουν από τους γονείς τους. 

Εδώ είναι και το μεγάλο στοίχημα:

Πώς μπορούμε να γίνουμε αρωγοί σε μία σωστή και κοινωνικά αποδεκτή και ωφέλιμη προσωπικότητα; 

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να γίνουν ψυχικά υγιείς και συναισθηματικά ώριμοι ενήλικες προκειμένου να απολαύσουν κι αυτά την χαρά της ζωής;

Για όλους αυτούς και άλλους τόσους ακόμα λόγους οι γονείς πρέπει να δίνουμε το θετικό παράδειγμα.

Τα παιδιά μαθαίνουν ότι βιώνουν...

* Αν καπνίζουμε, το πιο πιθανό είναι να αρχίσουν το τσιγάρο...

* Αν μιλάμε άσχημα, το πιο πιθανό είναι να βωμολοχούν κι αυτά...

* Αν σηκώνουμε χέρι να χτυπήσουμε, θα γίνουν βίαια...

* Αν δεν φοράμε ζώνη στο αυτοκίνητο, αν οδηγούμε τρέχοντας, προσπερνώντας κλπ, το πιο πιθανό είναι να το κάνουν κι αυτά με την σειρά τους όταν πιάσουν το τιμόνι...

Απλά γεγονότα, καθημερινά, που αν αναπόφευκτα θα τα αντιμετωπίσουμε....

Πόσο δε μάλλον για τα πιο σημαντικά: θέματα αξιών που διέπουν την στάση ζωής του καθενός μες την οικογένεια και το κοινωνικό σύνολο. 

Πρότυπα θα είμαστε και γι' αυτά έτσι κι αλλιώς.

Το ερώτημα (και η ευκαιρία που έχουμε) είναι αν θα είμαστε με πρόσημο θετικό ή αρνητικό!

Γράφει ο Ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας, www.paidi-efivos.gr

Ερωτήσεις για να συνδεθούμε περισσότερο με τα παιδιά μας

Όλοι οι γονείς το ξέρουν: Ο γρηγορότερος τρόπος για να κάνεις τα παιδιά να πουν τη λέξη «καλά» είναι να τα ρωτήσεις «πώς τα πέρασες σήμερα;» Ή «πώς πήγε το σχολείο;» 

Οι παρακάτω 103 ερωτήσεις δίνουν ιδέες, ξεκινούν συζητήσεις και μας βοηθάνε να καταλάβουμε τα παιδιά μας καλύτερα.

Όπως θα διαπιστώσετε, δεν είναι όλες οι ερωτήσεις ίδιες. Μερικές είναι είναι ιδανικές για τη διαδρομή από το σχολείο στο σπίτι (εκείνες για παράδειγμα που αφορούν το σχολείο) και μερικές προσφέρονται για περισσότερη κουβέντα, άρα θα μπορούσαν να γίνουν κατά τη διάρκεια του φαγητού. Μερικές είναι για μικρότερα παιδιά, μερικές για μεγαλύτερα. 

Παρ’ όλα αυτά όλες οι ερωτήσεις μας βοηθούν να ξεκινήσουμε έναν πιο ουσιαστικό διάλογο με τα παιδιά από την ώρα που θα γυρίσουν στο σπίτι από το σχολείο, την ώρα του φαγητού ή οποιαδήποτε άλλη στιγμή της ημέρας. 

Έτοιμοι; Φύγαμε!

Τι σε έκανε να γελάσεις σήμερα στο σχολείο;
Με ποιον έκανες περισσότερη παρέα σήμερα;
Πώς ένιωσες την ώρα την ώρα του διαγωνίσματος;
Τι σου αρέσει περισσότερο στον καλύτερό σου φίλο/η;
Τι σου έχει λείψει να κάνουμε μαζί;
Πώς θα ήταν μια τέλεια ημέρα για σένα;
Ποιο είναι το αγαπημένο σου μάθημα αυτό τον καιρό;
Τι σου αρέσει φέτος στη δασκάλα σου;
Ποιο μάθημα σε δυσκολεύει περισσότερο;
Ποιος είναι ο αγαπημένος σου YouTuber? Τι σου αρέσει σε αυτόν;
Ποιο είναι το αγαπημένο σου βίντεο στο YouTube? Θα μου το δείξεις;
Τι φοβάσαι περισσότερο;
Αν δε φοβόσουν τι θα έκανες;
Αν δεν υπήρχαν συνέπειες, τι θα έκανες;
Τι σου δίνει χαρά;
Ποιος στην τάξη σου είναι ξεχωριστός (η);
Αν θα μπορούσες να είσαι όποια ηλικία ήθελες, ποια ηλικία θα διάλεγες ;
Τι θα ήθελες να κάνουμε όλοι μαζί ως οικογένεια το Σαββατοκύριακο;
Τι καλό έγινε σήμερα;
Πώς φαντάζεσαι τη δουλειά των ονείρων σου;
Τι σου αρέσει στην πόλη μας;
Ποιον θαυμάζεις;
Τι θα μπορούσες να έχεις κάνει καλύτερα σήμερα;
Ποια πιστεύεις ότι είναι η μεγαλύτερη εφεύρεση όλων των εποχών;
Αν σου έδιναν 500 ευρώ ώστε για να τα ξοδέψεις για να βοηθήσεις άλλους, πώς θα τα ξόδευες;
Αν κέρδιζες 500 ευρώ σήμερα, πώς θα τα ξόδευες; (Ευκαιρία να μιλήσουμε για διαχείριση χρημάτων και τα 3 βάζα)
Από όλες τις δασκάλες σου ποια ήταν η πιο αγαπημένη σου; Γιατί;
Αν θα μπορούσες να αλλάξεις θέση με κάποιον για μια εβδομάδα, με ποιον θα άλλαζες;
Αν θα μπορούσαμε να αλλάξουμε θέσεις για μια βδομάδα και εσύ να γινόσουν εσύ η μαμά (ή ο μπαμπάς) κι εγώ το παιδί, τι θα έκανες διαφορετικά;
Τι μπορώ να κάνω για να γίνω καλύτερη μαμά (ή μπαμπάς) για σένα;
Ποιος είναι ο πιο σημαντικός άνθρωπος στον κόσμο;
Ποια χώρα θα ήθελες να επισκεφτείς για διακοπές;
Αν θα μπορούσες να ζήσεις σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου για ένα χρόνο, ποια χώρα θα διάλεγες;
Έχεις πολλούς ή λίγους φίλους; Τι πιστεύεις;
Τι μπορώ να κάνω για να σε βοηθήσω;
Πώς ονειρεύεσαι το σπίτι που θα ζήσεις όταν μεγαλώσεις;
Έμαθες κανένα καινούργιο ανέκδοτο σήμερα;
Τι σου αρέσει περισσότερο στον αδελφό σου (στην αδελφή σου);
Τι σου αρέσει περισσότερο στη μαμά;
Τι σου αρέσει περισσότερο στον μπαμπά;
Αν εμφανιζόταν μπροστά σου ένα τζίνι που μπορούσε να πραγματοποιήσει 3 ευχές σου, τι θα ευχόσουν;
Τι κάνει ο Γιάννης; (ή η Μαρία κλπ) Έχω καιρό να σε ρωτήσω τα νέα του!
Ένιωσες καθόλου μόνος/η σήμερα στο σχολείο;
Αν θα μπορούσες να μεταμορφωθείς σε ένα ζώο ποιο ζώο θα επέλεγες;
Αν θα μπορούσες να αλλάξεις οτιδήποτε στον εαυτό σου τι θα άλλαζες;
Τι παίξατε στο διάλειμμα;
Ποιος είναι ο πιο ...

Από το «Κάνε αυτό που σου λέω!», στο «Κάνε όπως το κάνω!» / 12 THINGS YOUR KIDS MUST SEE YOU DO

Μια από τις πιο συνηθισμένες φράσεις που λένε οι γονείς στα παιδιά είναι «Κάνε αυτό που σου λέω!», ενώ ξέρουμε πολύ καλά ότι τα παιδιά μαθαίνουν βλέποντας και παρατηρώντας πώς φέρονται οι γονείς τους. 

 12 THINGS YOUR KIDS MUST SEE YOU DO
Γράφει για το boro.gr η Δρ Λίζα Βάρβογλη, 
Ph.D Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

Ποια είναι τα πιο βασικά πράγματα που πρέπει να κάνει ένας γονιός για να τον δει το παιδί του και να μάθει κάτι χρήσιμο και σωστό, που θα το ακολουθεί σε όλη του τη ζωή;

1. Διάβασμα
Εκτός που γράφω άρθρα και βιβλία, αγαπώ πολύ το διάβασμα! Τα παιδιά μου με βλέπουν να διαβάζω βιβλία αλλά και ηλεκτρονικά ή από το kindle. Το κάθε παιδί πρέπει να έχει την εμπειρία του να βλέπει τους γονείς του να διαβάζουν και να το απολαμβάνουν. 

 Έτσι το παιδί μαθαίνει να αγαπάει το βιβλίο και δε χρειάζεται να του το θυμίσουμε καν!
Πώς να το κάνεις:
Διάβασε στα παιδιά σου κάθε βράδυ, μάθετε σαν οικογένεια να απολαμβάνετε το διάβασμα, βρείτε χρόνο να καθίσετε όλοι μαζί στον καναπέ για να απολαύσετε βιβλία.

2. Αλληλεγγύη
Δίδαξε στο παιδί σου να αγαπάει τους άλλους και να τους βοηθάει όταν μπορεί.
Πώς να το κάνεις:
Μαζέψτε μαζί με το παιδί παιχνίδια ή ρούχα που δεν τα χρειάζεται πια και αποφασίστε σε ποια οργάνωση θα τα δώσετε. Στο σούπερ μάρκετ διαλέξτε ένα προϊόν για να το βάλετε στη σακούλα με τα τρόφιμα που θα δοθούν σε άπορες οικογένειες.

3. Καθημερινή ευγένεια
Μάθε να λες ‘ευχαριστώ’ και ‘παρακαλώ’ και να μιλάς όμορφα στα παιδιά σου και στην οικογένειά σου. Μια δόση ευγένειας προς γνωστούς και αγνώστους κάνει τη ζωή πιο όμορφη! Αν είσαι εσύ ευγενικός, θα μάθει και το παιδί να είναι, χωρίς να του το διδάξεις.
Πώς να το κάνεις:
Κράτα την πόρτα ανοιχτή για τον άνθρωπο που είναι πίσω σου στο μαγαζί, όταν σου κρατήσουν την πόρτα πες ‘ευχαριστώ’, κάνε καλή σου συνήθεια να χαιρετάς τους ταμίες, τους υπαλλήλους, μάθε να παραμερίζεις όταν έρχεται το ασανσέρ και περίμενε να πρώτα βγουν έξω αυτοί που ήταν μέσα και μπες μετά, κλπ.

4. Υγιεινές επιλογές
Η υγιεινή ζωή γίνεται τρόπος ζωής εύκολα, όταν ξεκινάει κανείς από μικρός. Δώσε το καλό παράδειγμα στο παιδί σου μέσα από την καθημερινότητα της οικογένειας.
Πώς να το κάνεις:
Κάνε καλή συνήθεια την άσκηση και το περπάτημα, πίνε πολύ νερό, πήγαινε με το παιδί στη λαϊκή και ψωνίστε φρούτα και λαχανικά εποχής, συζητήστε για το τι είναι περισσότερο και τι λιγότερο υγιεινό.

5. Συναισθηματική νοημοσύνη
Η συναισθηματική νοημοσύνη είναι κάτι που το καλλιεργεί κανείς από μικρή ηλικία και τα παιδιά πρέπει να βλέπουν τους γονείς τους να φέρονται έτσι.
Πώς να το κάνεις:
Μάθε να συζητάς με το παιδί σου για τα συναισθήματά σου και για το πώς αισθάνονται και φέρονται οι άλλοι (ακόμα και αν δε συμφωνείς), δείξε ότι μπορείς να διαχειριστείς τον εσωτερικό σου κόσμο, δηλαδή ξέρεις να συγκρατείς τα νεύρα σου και να φανερώνεις τη χαρά σου, δείξε ότι ξέρεις να φέρεσαι κοινωνικά.

6. Ενδιαφέροντα και χόμπι
Έχεις τα προσωπικά σου ενδιαφέροντα και χόμπι; Ασχολείσαι με αυτά μπροστά στα παιδιά σου; Δείξε στο παιδί σου τον ενθουσιασμό σου γι’ αυτό το κάτι που αγαπάς, ασχολήσου και δες αν μπορείς να εμπλέξεις το παιδί σου και να του εμφυσήσεις την αγάπη σου για το χόμπι σου…
Πώς να το κάνεις:
Απλώς κάνε αυτό που αγαπάς! Εξήγησε στο παιδί ότι αυτή η δραστηριότητα σε ‘γεμίζει’, σε ξεκουράζει, σε ευχαριστεί και δώσε του να καταλάβει ότι όλοι έχουμε ανάγκη να κάνουμε όμορφα πράγματα, πέρα από τις υποχρεώσεις μας. Και, που ξέρεις, ίσως το παιδί θελήσει να σε μιμηθεί ή να ξεκινήσει κάτι δικό του!

7. Παιχνίδι
Ο Φρόιντ έλεγε ότι η ζωή περιλαμβάνει δύο βασικές δραστηριότητες: εργασία και παιχνίδι! Αυτό ισχύει για μικρούς και μεγάλους. Βρες χρόνο στη ζωή σου για παιχνίδι, χαλάρωση, και επανασύνδεση με το μικρό παιδί μέσα σου.
Πώς να το κάνεις:
Βρες χρόνο για παιχνίδι μέσα στην εβδομάδα, είτε πρόκειται για αθλητικό παιχνίδι, είτε για παιχνίδι που παίζεις ως γονιός με το παιδί σου. Με τη συμπεριφορά σου γίνεσαι το καλό παράδειγμα που αργότερα θα μιμηθεί το παιδί και θα εντάξει το παιχνίδι στη ζωή του.

8. Προγραμματισμός και στοχοθέτηση
Η ατζέντα μου είναι γεμάτη με το πρόγραμμά μου αλλά και το πρόγραμμα των παιδιών μου. Επίσης, έχω μια λίστα από πράγματα που είναι επείγοντα και πρέπει να γίνουν σήμερα, αλλά έχω και μια λίστα για πράγματα που πρέπει να γίνουν μέσα στην εβδομάδα. Ναι, αγαπώ την οργάνωση και έτσι λειτουργώ! Οι στόχοι μπορεί να είναι μικρά, καθημερινά πράγματα, αλλά και να είναι μεγαλύτεροι και πιο μακροπρόθεσμοι, όπως πχ να γράψω το επόμενο άρθρο ή βιβλίο μου.
Πώς να το κάνεις:
Χάρισε στο παιδί σου μια ατζέντα και δίδαξέ του πώς να καταχωρεί αυτά που έχει να κάνει. Βάλτε μαζί στόχους για την εβδομάδα που έρχεται.

9. Διαχείριση χρημάτων
Τα παιδιά πρέπει να εξοικειωθούν από μικρά στη διαχείριση χρημάτων. Καλό είναι να βλέπουν τους γονείς τους να χρησιμοποιούν και να προγραμματίζουν πώς θα ξοδέψουν τα χρήματά τους. Φυσικά δεν πρέπει ένα παιδί να ξέρει όλα τα οικονομικά της οικογένειας ούτε να επιβαρυνθεί με προβλήματα και μπερδέματα, αλλά να έχει μια γενική γνώση ότι οι μεγάλοι διαχειρίζονται τα χρήματά τους.
Πώς να το κάνεις:
Ο γνωστός κουμπαράς και το βιβλιάριο στην τράπεζα είναι δύο απλές λύσεις για να μάθει το παιδί οικονομική διαχείριση. Επιπλέον, μπορείτε όταν βγαίνετε για ψώνια να συζητάτε για το πώς κάνετε τις αγορές σας βασισμένοι καταρχήν στις ανάγκες που έχετε και κατά δεύτερο λόγο στις επιθυμίες σας.

10. Φροντίδα για το περιβάλλον
Δείξε στο παιδί σου ότι αγαπάς τη φύση και φροντίζεις το περιβάλλον . Εξήγησε από νωρίς στο παιδί πώς οι πράξεις μας καθορίζουν την ομορφιά της φύσης και πώς αν δεν κάνουμε σωστές ενέργειες την καταστρέφουμε.
Πώς να το κάνεις:
Δείξτε στο παιδί πώς να ανακυκλώνει, φροντίστε λουλούδια και φυτά στο μπαλκόνι σας, μαζέψτε ωραίες πέτρες, κοχύλια, φύλλα από τη φύση και κάνετε κατασκευές με το παιδί. Ξεκινήστε βόλτες σε πάρκα και τη φύση και μάθετε να παρατηρείτε γύρω σας και να θαυμάζετε όλα αυτά τα όμορφα που μας περιβάλλουν.

11. Αγάπη και φροντίδα για τον εαυτό. 
Μέχρι πρόσφατα επικρατούσε μία λανθασμένη πεποίθηση: ότι οι άνθρωποι που φροντίζουν τον εαυτό τους είναι εγωιστές και νάρκισσοι και δε νοιάζονται για τους άλλους. 
 Ευτυχώς, έχει αποδειχτεί ότι αυτό δεν ισχύει! (Εντάξει, υπάρχουν και εξαιρέσεις και ακραίες περιπτώσεις). Όταν ο γονιός φροντίζει τον εαυτό του, την εξωτερική του εμφάνιση, τον εσωτερικό του κόσμο, έχει κοινωνική ζωή, κλπ, τότε είναι ο ίδιος καλά, σε αρμονία και ισορροπία με τον εαυτό του και το περιβάλλον του και έτσι μπορεί να προσφέρει περισσότερα στο παιδί του και την οικογένειά του.
Πώς να το κάνεις:
Διδάξτε στο παιδί ότι είναι σημαντικό να φροντίζει τον εαυτό του: να βρει δραστηριότητες που το ευχαριστούν, να έχει φίλους, να αποκτήσει καλές κοινωνικές δεξιότητες, να κάνει πράγματα που το ενδιαφέρουν… Δοκιμάστε νέες δραστηριότητες μαζί, συζητήστε για αυτά που σας αρέσουν και διδάξτε στο παιδί να αγαπάει τον εαυτό του με τα προτερήματα και τα ελαττώματά του.

12. Να είναι ανοιχτός άνθρωπος, να έχει φυσική περιέργεια και να δοκιμάζει. 
 Η ζωή, ειδικά σήμερα με τα άλματα της τεχνολογίας, φέρνει πολλά και διαφορετικά πράγματα μπροστά μας. Δίδαξε στο παιδί σου να έχει τα μάτια του ανοιχτά, να δοκιμάζει νέα πράγματα, να μην κολλάει στο ‘εμείς το κάνουμε έτσι’ και στο ‘το διαφορετικό είναι κακό’.
Πώς να το κάνεις:
Δοκιμάστε γεύσεις από διαφορετικές κουζίνες, αγοράστε ένα φρούτο ή λαχανικό που δεν έχετε ξαναφάει, πειραματιστείτε με νέες συνταγές και υλικά, αλλάξτε τη διαδρομή που κάνετε συνήθως, δοκιμάστε νέα χόμπι, νέα μέρη για να επισκεφθείτε. Εξοικειώσου με τις νέες τεχνολογίες και αγκάλιασε την αλλαγή.

boro