Γιατί δεν εκτιμάμε όσα έχουμε;

Η «Ηδονική Προσαρμογή» (Hedonic Treadmill): 

Ο άνθρωπος έχει την τάση να συνηθίζει γρήγορα κάθε νέα θετική κατάσταση. Μια καλή δουλειά, μια σχέση, ένα νέο σπίτι, μετά από λίγο καιρό γίνονται το «νέο φυσιολογικό» και σταματάνε να μας δίνουν χαρά.

Η ψευδαίσθηση της αιωνιότητας: 

Ζούμε σαν να μην πρόκειται να αλλάξει ποτέ τίποτα. Θεωρούμε δεδομένο ότι οι γονείς μας, οι φίλοι μας ή η υγεία μας θα είναι πάντα εκεί, στην ίδια κατάσταση.

Το κυνήγι του «επόμενου»: 

Συνδέουμε την ευτυχία με το μέλλον («Θα είμαι καλά όταν πάρω προαγωγή», «όταν αγοράσω αυτοκίνητο», «όταν αλλάξουν οι συνθήκες»), χάνοντας το μοναδικό σημείο όπου πραγματικά υπάρχουμε: το παρόν.
Πώς μετατρέπουμε το «είχα» σε «έχω»;
Αν θέλεις να φέρεις αυτή τη φιλοσοφία στην καθημερινότητά σου, υπάρχουν μερικές απλές αλλά πανίσχυρες πρακτικές:

Η μέθοδος της «Αρνητικής Οπτικοποίησης»: 

Είναι μια αρχαία στωική άσκηση. Σκέψου για λίγα δευτερόλεπτα πώς θα ήταν η ζωή σου αν έχανες ξαφνικά κάτι που θεωρείς δεδομένο σήμερα (π.χ. την τωρινή σου δουλειά, ένα συγκεκριμένο πρόσωπο ή την ικανότητά σου να περπατάς). Η ανακούφιση που νιώθεις όταν επιστρέφεις στην πραγματικότητα σε κάνει να εκτιμάς αμέσως αυτό που έχεις.
Εστίαση στις λεπτομέρειες: 

Μην περιμένεις τα «μεγάλα» γεγονότα για να χαρείς. Ένας καλός καφές το πρωί, ένα ζεστό ντους, ένα μήνυμα από έναν φίλο είναι τα «έχω» που συνθέτουν την ποιότητα της ζωής μας.
Πες το στους ανθρώπους σου: 

Μην κρατάς την εκτίμησή σου μέσα σου. Αν κάποιος ομορφαίνει τη ζωή σου, πες του το σήμερα. Αύριο οι συνθήκες μπορεί να είναι διαφορετικές.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι