Πρέπει οι γονείς να παρακολουθούν την προπόνηση των παιδιών;

Ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους τα παιδιά εισέρχονται και παραμένουν στον αθλητισμό είναι «για να με βλέπουν οι γονείς μου». 

Να βλέπουν το παιδί-αθλητή να προσπαθεί, να κουράζεται, να χαίρεται και να διασκεδάζει.

Αποτελεί εν τέλει «διασκέδαση» για τα παιδιά η συχνή παρουσία των γονέων στην προπόνηση; 

Για τους προπονητές «Όχι», για τους γονείς αποτελεί επιθυμία τους να παρακολουθούν τα παιδιά να «αγωνίζονται».

Η «επίδραση» της παρουσίας των γονέων στην προπόνηση περιλαμβάνει μια σειρά από ειδικές συνθήκες.

Ο ρόλος του γονέα στην αθλητική δραστηριότητα του παιδιού είναι να του παρέχει τη συναισθηματική και υλική υποστήριξη που του χρειάζεται και να ενθαρρύνει τη δραστηριοποίησή του.

Όταν παρακολουθεί και σχολιάζει την προπόνηση λέγοντας ακόμη και ότι «θα πρέπει να δίνεις μεγαλύτερη προσοχή στον προπονητή όταν μιλά» ή «θα πρέπει να είσαι πιο συγκεντρωμένος», μοιραία περνά σε σχολιασμό της παρουσίας του παιδιού στην αθλητική δραστηριότητα. 

Για την «επιβολή» των κανόνων στην προπόνηση υπεύθυνος είναι ο προπονητής και αποτελεί «μάθημα» για το παιδί η «υπακοή» σε κανόνες που θέτει κάποιος άλλος εκτός των γονέων. Είναι βήμα για την κοινωνικοποίησή του!

Είναι πολύ δύσκολο για έναν γονέα να παρακολουθεί σε καθημερινή βάση το παιδί στην προπόνηση και να μην μπει στον πειρασμό του «ξέρω!». Αν νιώσει ότι έχει αποκτήσει εικόνα του αθλήματος, θα αρχίσει να κρίνει την απόδοση του παιδιού στην προπόνηση, να σχολιάζει τα «επιτεύγματά» του, να κρίνει την αποτελεσματικότητα του παιδιού. 

Θα μπει στη διαδικασία της αξιολόγησης του αθλητή, ο οποίος κάνει αθλητισμό για να το διασκεδάσει! 

Θα μπερδευτούν οι ρόλοι, θα αναλύονται τεχνικά θέματα, θα «κατηγορείται» το παιδί για ελλιπή προσπάθεια, θα συγκριθεί με τους συμπαίκτες του, θα αναπτύξει άγχος και εν τέλει θα φύγει.

Στην περίπτωση αυτή για το γονέα, είναι καλύτερα να μην «ξέρει»!

Η παρουσία του γονέα αποτελεί μια «έμμεση» εμπλοκή στην προπονητική διαδικασία. Τα παιδιά «μπαίνουν στον πειρασμό» να κοιτάξουν τους γονείς κατά τη διάρκεια της προπόνησης, τους αναζητούν επιζητώντας οτιδήποτε μπορεί να τους δείξει ότι ο γονέας «είναι εκεί και με παρακολουθεί». 

 Νιώθει ασφαλές με την παρουσία του γονέα και τον επιζητά διαρκώς. Ενίοτε θα χαθεί στην αναζήτηση, θα απεμπλακεί από την προπόνηση, θα χάσει τη συγκέντρωσή του, θα απογοητευθεί βλέποντας το γονέα να δυσανασχετεί με μια προσπάθειά του. 

Η εικόνα του παιδιού που κοιτάζει σε κάθε προσπάθειά του για να δει την αντίδραση του γονέα είναι δημιούργημα των «μεγάλων».

Τι άραγε ψάχνει; Ίσως και να μην ψάχνει κάτι, ίσως να φοβάται την αντίδραση του γονέα και το τι σημαίνει για εκείνον η «ανεπιτυχής προσπάθεια». Μια προσπάθεια ενός παιδιού που μπήκε στον αθλητισμό, «για να διασκεδάσει!».

Και αν ταυτόχρονα η εισαγωγή του παιδιού στον αθλητισμό γίνεται για να «αυτονομηθεί» σταδιακά και να νιώσει ασφαλές σε ένα άλλο κοινωνικό περιβάλλον, η παρουσία του γονέα αντιτίθεται εμφανώς στην όλη προσπάθεια. 

Θα αυτονομηθεί με τη διαρκή παρουσία του γονέα;

Από την άλλη πλευρά η μη παρουσία του γονέα στην προπόνηση αποτελεί ένα τρόπο για ενίσχυση της αλληλεπίδρασης με τους άλλους. Είναι ένας έμμεσος τρόπος να δείξουμε στο παιδί ότι μπορεί να εμπιστευτεί και άλλο περιβάλλον, πέραν του οικογενειακού, να νιώσει μέλος μιας ομάδας ανθρώπων από τους οποίους μπορεί να αντλήσει ασφάλεια και υποστήριξη. Κοινωνικοποίηση δηλαδή……

Οι έρευνες δείχνουν ότι όσο περισσότερο ο γονείς παρακολουθούν προπονήσεις, όσο περισσότερο εμπλέκονται στο άθλημα του παιδιού, τόσο πιο γρήγορα εκείνο εγκαταλείπει τον αθλητισμό ή συνηθίζει το να προσπαθεί μόνο όταν είναι παρών και ο γονέας. Αυτός ήταν εξαρχής ο στόχος;

Η διαρκής παρουσία στην προπόνηση υποδηλώνει στα παιδιά ότι η ευτυχία μας, με κάποιο τρόπο, εξαρτάται από την απόδοσή τους. 

Πιεστικό για τους νεαρούς αθλητές. Η ευτυχία των γονέων ωστόσο θα ήταν λειτουργικό να «εξαρτάται» και από τη δική τους δραστηριότητα. Από το τι έκανε ο ίδιος την ώρα της προπόνησης, πόσο περπάτησε, πόσο έτρεξε, από το βιβλίο που θα μπορούσε να είχε διαβάσει ή από όσα άλλα πράγματα θα μπορούσε να είχε κάνει σε ένα δίωρο προπόνησης του παιδιού.

Γιάννης Ζαρώτης

Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής

Αθλητικός Ψυχολόγος

infokids.com.cy

Ποια αθλητική δραστηριότητα είναι κατάλληλη για το παιδί μου;

Η άσκηση ενός αθλήματος ή η τακτική σωματική δραστηριότητα θα πρέπει να κατέχει κεντρική θέση στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα του παιδιού εξαιτίας των θετικών επιδράσεων που αποφέρει στη φυσική και ψυχική του υγεία.

Πράγματι, η σωματική δραστηριότητα τόσο στα ατομικά όσο και στα ομαδικά αθλήματα διδάσκει τον αυτοέλεγχο στα υπερκινητικά παιδιά, την αυτοπεποίθηση στα άτολμα, την αυτονομία στα πιο κλειστά και την αποφασιστικότητα σε αυτά που βιώνουν διάφορες φοβίες. Σε καμία περίπτωση λοιπόν μην διστάσετε να ενθαρρύνετε το παιδί σας να συμμετάσχει σε κάποια αθλητική δραστηριότητα της επιλογής του.

Κίνδυνοι που εγκυμονούν κατά την επιλογή του κατάλληλου αθλήματος
Συχνά οι γονείς αντιμετωπίζουν ορισμένες δυσκολίες στην επιλογή του αθλήματος και ειδικότερα, στην αναγνώριση των αθλητικών δυνατοτήτων του παιδιού τους.
Άλλοι πάλι γονείς ενθαρρύνουν ή ακόμη πιέζουν το παιδί να ξεκινήσει μία συγκεκριμένη δραστηριότητα που ταυτίζεται με τις δικές τους φιλοδοξίες ή ένα άθλημα που ασκείται από τους ίδιους ή εκείνο που οι ίδιοι ποτέ δεν κατάφεραν να ασκήσουν, παραβλέποντας την κλίση του παιδιού τους.

Πώς να επιλέξετε το άθλημα εκείνο που θα ταιριάζει στο παιδί σας και θα του αρέσει;
Προς την κατεύθυνση αυτή, υπάρχουν ορισμένα κριτήρια που μπορούν να λειτουργήσουν βοηθητικά. Προτού όμως συζητήσουμε για αυτά, ας αναλογιστούμε γιατί είναι ύψιστης σημασίας η παρακίνηση του παιδιού σας στη φυσική δραστηριότητα.

Τα πολλαπλά οφέλη του αθλητισμού
Η συμμετοχή στα οργανωμένα αθλήματα προσφέρει τη δυνατότητα στα παιδιά να βελτιώσουν τη φυσική τους κατάσταση και να συνηθίσουν σε έναν τρόπο ζωής και άσκησης που θα ακολουθήσουν και στην ενήλικη ζωή τους.
Η πρακτική της καθημερινής σωματικής δραστηριότητας είναι ικανή να μειώσει την πιθανότητα εκδήλωσης καρδιαγγειακών παθήσεων, διαβήτη, παχυσαρκίας, ορισμένες μορφές καρκίνου, οστεοπόρωσης και κατάθλιψης.
Πέραν όμως της καλής φυσικής κατάστασης, των δυνατών οστών και μυών, τα παιδιά αναπτύσσουν διάφορες κοινωνικές δεξιότητες. Σε αδρές γραμμές, από τη στιγμή που το παιδί γίνεται μέλος μιας ομάδας μαθαίνει να συνεργάζεται για την επίτευξη ενός στόχου, να αποδέχεται τη διαφορετικότητα του άλλου και να υπακούει στους κανόνες ισότιμα.
Επιπλέον, ενισχύεται η αυτοεκτίμησή του και αποκτά νέους φίλους.

Παράγοντες επιλογής του αθλήματος
Η κατάλληλη επιλογή του αθλήματος οφείλει να υλοποιηθεί συναρτήσει ορισμένων παραμέτρων. Καταρχήν, η επιλογή αφορά όχι μόνο τις δεξιότητες του παιδιού που μπαίνουν σε πρώτο πλάνο, αλλά και τις επιδόσεις του στο άθλημα και συγχρόνως τη χαρά που βιώνει κατά τη συμμετοχή του στο άθλημα - παιχνίδι. Κατ’ επέκταση, η σωστή επιλογή επηρεάζεται από την ηλικία του και την ένταξή του σε ατομικό άθλημα ή ομαδικό άθλημα ανάλογα με την προσωπικότητά του.
Δεν πρέπει να παραβλέψει κανείς γονιός και τη σωματική διάπλαση του παιδιού η οποία θα του επιτρέψει να βελτιώνεται σωματικά και πνευματικά και να διασκεδάζει. Και τελικά η συζήτηση και η επικοινωνία με το παιδί είναι αυτή που θα διαλευκάνει το τοπίο δίνοντας την οριστική λύση. Βέβαια, μην ξεχνάτε πως τα παιδιά συχνά αλλάζουν γνώμη για το άθλημα για το οποίο θα ήθελαν να ασχοληθούν, γι’ αυτό να είστε προσεκτικοί και ευέλικτοι κατά την τελική σας απόφαση. Και αφού αποφασίσατε, οφείλετε προηγουμένως να επισκεφτείτε έναν παιδίατρο και έναν παιδοκαρδιολόγο για τη διεξαγωγή ιατρικών εξετάσεων και δη καρδιολογικού ελέγχου.

Αθλητική δραστηριότητα: Ποια είναι η κατάλληλη για το παιδί μου; Ποιο άθλημα ταιριάζει στο δικό σας παιδί; Το ατομικό ή το ομαδικό; Ιδού το ερώτημα
Ποδόσφαιρο:
Το άθλημα αυτό επιφέρει διασκέδαση, πειθαρχία και αναπτύσσει την κοινωνικότητα του παιδιού. Μεγάλη ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια σημειώνει και το ποδόσφαιρο γυναικών. Από την ηλικία μάλιστα των 5 ετών υπάρχουν αρκετές γυναικείες -παιδικές ομάδες.
Μπάσκετ:
Το μπάσκετ είναι ένα ομαδικό άθλημα αντοχής και το παιδί σας πρόκειται να το αγαπήσει αν αγαπημένο αντικείμενό του είναι η μπάλα και του αρέσει να παίζει με άλλα παιδιά. Το άθλημα αυτό είναι κατάλληλο για παιδιά που διανύουν το 6ο έτος της ηλικίας τους. Οι αρχάριοι μικροί αθλητές χωρίζονται σε μικρές ομάδες που αποτελούνται από 2 ή 3 παιδιά και το καλάθι τοποθετείται πιο χαμηλά.
Τένις:
Οι ειδικοί λένε πως το τένις είναι από τα αθλήματα που ενισχύουν σημαντικά την αυτοπεποίθηση, την πειθαρχία και την αντοχή. Μάλιστα, το παιδί μαθαίνει να λύνει προβλήματα, να σκέφτεται στρατηγικές και να προβλέπει τις κινήσεις του αντιπάλου και όλα αυτά προϋποθέτουν αντίληψη και εγρήγορση. Η κατάλληλη ηλικία συμμετοχής στο άθλημα αυτό κρίνεται η ηλικία των 5 ετών. Οι αρχάριοι μικροί αθλητές συμμετέχουν σε διάφορα παιχνίδια με μπάλες αφρού και αργότερα, ασκούνται με πραγματικές.
Πολεμικές τέχνες (τζούντο, καράτε κ.ά.):
Εάν το παιδί σας διακρίνεται για την αυτοπειθαρχία του, τη συγκέντρωση, την αυτοπεποίθηση και είναι ευλύγιστο και έχει καλό συντονισμό κινήσεων τότε μία πολύ καλή επιλογή είναι η εγγραφή του σε κάποια πολεμική τέχνη. Αυτές τις αρετές πρόκειται να τις εξελίξει. Η κατάλληλη ηλικιακή περίοδος είναι η ηλικία των 5 ετών κατά την οποία μπορεί να μάθει τις πρώτες αρχές των τεχνών αυτών. Μετά την ηλικία των 5 μπορεί να μάθει να πειθαρχεί μέσα από ειδικούς κανόνες.
Κολύμβηση:
Η κολύμβηση είναι το ιδανικό άθλημα για εκείνα τα παιδιά που υποφέρουν από άσθμα και μυοσκελετικά προβλήματα. Το κολύμπι αποτελεί μία πολύ καλή άσκηση κατά την οποία ασκούνται και αναπτύσσονται όλοι οι μύες του ατόμου. Βέβαια, δεν πρέπει να παραβλέψουμε πως το χλώριο επιδρά αρνητικά στους πνεύμονες και μπορεί να δημιουργήσει αναπνευστικά προβλήματα και να σκοτώσει κάποια βακτηρίδια του δέρματος. Η κατάλληλη ηλικία είναι αυτή των 4 ετών.
Χορός:
Εάν το παιδί σας συχνά επιδίδεται σε καλλιτεχνικές κινήσεις για να εκφραστεί μέσα από αυτές με τη συνοδεία μουσικής, τότε το μόνο σίγουρο είναι η κλίση του για το χορό. Με το χορό αναπτύσσεται η αυτοσυγκέντρωσή του, βελτιώνεται η στάση του σώματός του, ενισχύεται η αυτοπεποίθησή του και αναπτύσσει φιλίες. Επίσης, και ένα παιδί χωρίς ρυθμό μπορεί μέσα από τα μαθήματα χορού να αποκτήσει. Υπάρχουν διάφορα είδη χορού ανάμεσα στα οποία μπορείτε να επιλέξετε όπως είναι το κλασσικό μπαλέτο, ο σύγχρονος χορός, οι ελληνικοί χοροί, οι ευρωπαϊκοί, οι latin χοροί, hip hop, jazz κ.α. Η κατάλληλη ηλικία εγγραφής του παιδιού σας είναι η ηλικία των 2 ετών.

flowmagazine.gr

celebrity