Δώρισα τα όργανά του παιδιού μου

Πέθανε το παιδί μου σε τροχαίο και δώρισα τα όργανά του σε ένα αγόρι που έγινε βαφτιστήρι μου

Με τον άντρα μου κάναμε ένα αγοράκι όταν ήμασταν και οι δύο 35 με πολύ κόπο. Δώσαμε τη μισή μας περιουσία και όλη μας την αφοσίωση στις εξωσωματικές. Επιμέναμε για χρόνια μέχρι που έφερα στον κόσμο τον γιο μας. Τον Φοίβο.

18 χρόνια μετά, στις πρώτες του διακοπές με φίλους και αφού είχε περάσει στις Πανελλήνιες στην Πάντειο και την προηγούμενη μέρα πανηγυρίζαμε στο σπίτι, σκοτώθηκε σε τροχαίο με τη μηχανή του. Τη μηχανή που του κάναμε δώρο για την επιτυχία του στις εξετάσεις. Έφυγε και έχασα τον κόσμο. Δεν είχα λόγο να ζω. Ο γιος μου όμως έδωσε ζωή σε ένα άλλο παλικαράκι 15 χρονών που πήρε την καρδιά του.

Λίγο πριν γίνει η κηδεία, ο γιατρός μας είπε πως αν θέλουμε μπορούμε να δώσουμε την καρδιά σε ένα παιδί που υπέφερε από καρδιακή ανεπάρκεια και περίμενε μόσχευμα. Μας εξήγησε τη διαδικασία και φυσικά δεχτήκαμε αμέσως. Το παιδί μου ήταν τόσο καλόκαρδο που είμαι σίγουρη πως δεν θα είχε αντίρρηση. Έτσι το αγόρι εκείνο πήρε την καρδιά του γιου μου και από τότε για να μου δείξει την ευγνωμοσύνη του, μας επισκέπτονταν συχνά. Ήταν ένα φως στην κατάθλιψη που περνούσαμε.

Μερικούς μήνες μετά, ζήτησε μόνος του να βαφτιστεί Χριστιανός και να τον βαφτίσουμε εγώ και ο άντρας μου. Το συμβάν εκείνο, μας είπε πως τον έκανε να πιστέψει στην Παναγία καθώς πάλευε χρόνια να βρει καρδιά στη χώρα του και δεν γινόταν και μόλις ήρθε στην Ελλάδα, έγινε καλά. Θεώρησε το γεγονός συμβολικό και έτσι αποφάσισε να αλλάξει θρησκεία. Έτσι τον βαφτίσαμε Μάριο.

Έκτοτε γίναμε νονοί και πρόσφατα και παππούδες αφού το βαφτιστήρι μας, έκανε τον πρώτο του γιο τον οποίο θα ονομάσει Φοίβο.

Η μεταμόσχευση αυτή ήταν η καλύτερη απόφαση που πήραμε μετά τον τραγικό χαμό του παιδιού μας. Όχι μόνο γιατί έδωσε ζωή σε έναν άνθρωπο αλλά γιατί έδωσε ζωή και σε εμάς.

Αν δεν είχαμε δεχτεί, δεν ξέρω αν θα ζούσαμε και πώς.

Πηγή : singleparent.gr

77χρονος συνταξιούχος χάρισε το σπίτι του σε ορφανοτροφείο σε μια γενναία πράξη αλληλεγγύης

«Ήθελα τα χρήματα που μάζεψα από τη θάλασσα να πιάσουν τόπο, στο χώρο της υγείας»

Η γενναιόδωρη πράξη του κου Γιάννη Μανουσάκη κάνει το γύρο του διαδικτύου τις τελευταίες μέρες. Ο 77χρονος συνταξιούχος είναι γεμάτος ανιοδιοτελή αγάπη και την προσφέρει απλόχερα στους ανθρώπους γύρω του χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα και χωρίς δεύτερες σκέψεις, πράγμα σπάνιο. Ο ίδιος αποφάσισε να χαρίσει το σπίτι του στο Ορφανοτροφείο Θηλέων.

Η Ροδιακή παρουσιάζει την ξεχωριστή του ιστορία «με μια βαθιά υπόκλιση, για το μεγαλείο του, για την καρδιά του τη μεγάλη, για τον συγκινητικό τρόπο που σκέφτεται και λειτουργεί», όπως αναφέρεται. Το έργο του όμως δεν σταμάτησε εκεί· εκτός από την κίνηση προς το Ορφανοτροφείο, προσέφερε 6.700 ευρώ για την αγορά εξαρτήματος, ενώ με 37.400 ευρώ αγοράστηκαν δύο κρεβάτια εντατικής με όλο τον εξοπλισμό για το νοσοκομείο της Ρόδου. Την αλληλεγγύη την έχει στο αίμα του, όπως εξηγεί.

Μάλιστα δηλώνει: «Ήθελα τα χρήματα που μάζεψα από τη θάλασσα να πιάσουν τόπο, στο χώρο της υγείας». Επίσης, σχεδιάζει να προσφέρει άλλα 10.000 ευρώ από τις οικονομίες του στην Τήλο, καθώς όπως σχολιάζει «εδώ με το παραμικρό τους στέλνουν στη Ρόδο, για θέματα υγείας».

Οι μεγάλες αυτές πράξεις συνοδεύονται από δεκάδες μικρές καθημερινές, που ο κόσμος του νησιού γνωρίζει ότι ο συνταξιούχος ναυτικός, κάνει διαρκώς. Πληρώνει το ενοίκιο κάποιου, τα φάρμακα κάποιου άλλου ενώ ο ίδιο ζει με τη σύνταξη του ΝΑΤ μαζί με τη σύζυγό του, δείχνοντάς μας με τον τρόπο ζωής το μεγαλείο της ψυχής του.

Περιγράφοντας ο ίδιος στη Ροδιακή την απόφαση και τη διαδικασία που ακολουθήθηκε, αναφέρει: «Και το σπίτι μου, εδώ στο Μεγάλο Χωριό της Τήλου, το 2011 το δώρισα στο Ορφανοτροφείο Θηλέων της Ρόδου, με συμβολαιογραφική πράξη, να ‘ρχονται τα παιδιά και να μένουν όταν πεθάνω. Έκανα με τέτοιο τρόπο τη συμβολαιογραφική πράξη, ώστε να μην βρεθεί κανείς να το πουλήσει, να το χαίρονται τα παιδιά, αφού δεν κάναμε δικά μας τέκνα».

Πηγή: Με πληροφορίες από rodiaki.gr και news247.gr

enallaktikidrasi.com