ΕΓΩ και ο Πάπας...

... έχουμε το αλάθητο. 

Ο Πάπας, όμως, μόνο όταν μιλάει από καθέδρας. ΕΓΩ πάντοτε.
Ό,τι σκέφτομαι, ό,τι λέω και ό,τι κάνω είναι το ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΩΣΤΟ....

Ο εγωιστής - Πρεθιάθο Νατιβέλ

   Σε συναντώ παντού. Στο σπίτι, στους χώρους εργασίας, ανάμεσα σε φίλους και γνωστούς.

Ακούς μιαν άποψη, ή και πολλές, ασυζητητί τις απορρίπτεις κι ας συμφωνείς κατά βάθος, επειδή άλλοι πρόκαμαν και τις εξέφρασαν πριν από την αφεντιά σου.
Δεν προλαβαίνει ο συνομιλητής σου να πει μια κουβέντα, πετάγεσαι και (συνηθέστατα με περισσή αγένεια) τον έχεις ισοπεδώσει, χωρίς να σκεφτείς ούτε αυτόν ούτε, βέβαια, την σκέψη του.
   Για παράδειγμα:
Λέει ένας φουκαράς «προτιμώ τη θάλασσα από το βουνό»...
Σπεύδεις να υπερασπιστείς τις χάρες του βουνού και να αναλύσεις τα μύρια όσα κακά της θάλασσας κι ας μην έχεις ποτέ σου πατήσει το ποδάρι σου στο βουνό.
Γιατί;;;;
Γιατί έτσι σου.... Για να του τη βγεις.

   Τόλμησε κάποιος να προτείνει κάτι, να πει μια λύση σε ένα πρόβλημα;
Τι λες, καλέ;;; 

Εσύ έχεις τις λύσεις, όλες τις λύσεις «επί παντός επιστητού»!!

   Χαλάρωσε. Έχεις πρόβλημα. Σίγουρα έχεις πρόβλημα.
Όλοι οι μεγάλοι σοφοί λάθη έκαναν και μεγάλα μάλιστα. 

«Ουδείς άσφαλτος», όπως είπε και κάποια τραγουδιάρα.
Έτσι προχωράει ο κόσμος... Πώς να το κάνουμε;

   Μετά παραπονιέσαι γιατί δεν είσαι πολύ συμπαθής (αντιπαθής είσαι, αλλά δεν θέλω να σε πληγώσω. Μόνος σου πρέπει να το καταλάβεις)

   Άκου, βρε παιδάκι μου τους άλλους, μικρούς και μεγάλους,
κάτι έχουν να πουν κι αυτοί. 

Απ' όλους κάτι παίρνουμε!!

Από αγάπη σου τα λέω και για να τ' ακούσω και εγώ...

Το Χαμομηλάκι

Πρόσεξε μην πεις ποτέ «Εγώ»

«Εγώ είμαι ο καλύτερος. Εγώ είμαι άγιος. Εγώ είμαι ηθικός. Εγώ είμαι αψεγάδιαστος. Εγώ δεν θα το έκανα ποτέ αυτό, εκείνο, το άλλο το παράλλο. Εγώ όλα τα μπορώ. Εγώ βασίζομαι στις δυνατότητές και τις δυνάμεις μου. Εγώ ξέρω καλά. Εγώ δεν έχω ανάγκη…».

Και ξέρεις…

Υπάρχουνε ακόμα πολλά. Πολλά «Εγώ» που μπορεί να ξεστομίσει κάποιος.

Και είναι το ένα πιο τρομαχτικό από το άλλο.

Πρόσεξε μην πεις ποτέ «Εγώ».

Από ένα «Εγώ», να ξέρεις, ξεκινάνε όλες οι πτώσεις…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.
e-psyxologos.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ο Πληγωμένος Εγωισμός...

— Ποιος. Εγώ; Εγώ…
Είμαι κακοδιάθετος. Πεσμένος. 

Ένα αίσθημα ότι κάτι λείπει, χωρίς να μπορώ να προσδιορίσω το τι ή το γιατί. 

Νεύρα, ένταση, θυμός, όλα αναμειγμένα. 

Είναι ο πληγωμένος εγωισμός, είναι τα πράγματα που δεν πηγαίνουν έτσι όπως τα θέλω, είναι ότι στραβώνουν καταστάσεις, καταστάσεις στις οποίες πίστευα ότι είχα τον έλεγχο. 

Δίπλα μου, προσπαθούν να μου μιλήσουν. Οι άνθρωποι μου. 

Δεν ακούω. Δεν θέλω. Δεν θέλω, να θέλουν το καλό μου.

— Ποιος. Εγώ; Εγώ…
Βρίσκομαι σε λίγο να περπατάω την Ερμού, μόνος, χωρίς να ξέρω προς τα που. Σκέψεις, ένα συνονθύλευμα. Αδικημένος. Κουρασμένος.

— Ποιος. Εγώ; Εγώ… 

Συνεχίζω να αναρωτιέμαι…
Περνάω έξω από την Αγία Θεοδώρα. Κόσμος μπαινοβγαίνει. Έχει Ακολουθία. Μπαίνω και εγώ. Κάθομαι δίπλα στα κεριά. 

Εκεί. 

Με τον εγωισμό μου πληγωμένο. Είναι ήσυχα. Σκοτεινά.

— Ποιος. Εγώ; Εγώ…
Σηκώνω το βλέμμα μου. Πέφτει πάνω σε μια αγιογραφία. Φαίνεται παλιά. Αλλιώτικη από τις άλλες. Ένας γέροντας, γονατιστός με τα χέρια υψωμένα. Προσπαθώ να διακρίνω. 

Όσιος Σισώης. 

Έτσι λέει. Μπροστά του, ένας σκελετός ξαπλωμένος, μέσα σε έναν τάφο. Ο γέροντας τον κοιτάζει έκπληκτος… Ίσως και με οίκτο. Παράξενο… 

Κάτω από τον τάφο γράφει κάτι. Πλησιάζω για να δω.
"Μέγας Βασιλεύς των Ελλήνων, Αλέξανδρος"…
Βγαίνω από την εκκλησία. Είμαι ήρεμος. Αναρωτιέμαι. 

Αυτή τη φορά όμως, κάτι διαφορετικό…

— Και ποιος νομίζεις ότι είσαι…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι