Κλειτοριδεκτομή: Μηδενική ανοχή στην βάναυση πατριαρχία

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών κήρυξε την 6η Φεβρουαρίου Παγκόσμια Ημέρα Μηδενικής Ανοχής στον Ακρωτηριασμό Γυναικείων Γεννητικών Οργάνων,  για να ευαισθητοποιήσει το διεθνές κοινό για τη βάρβαρη πρακτική, η οποία προσβάλλει τα ανθρώπινα δικαιώματα και εγκυμονεί κινδύνους για την υγεία της γυναίκας.

Ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων (ΑΓΓΟ) περιλαμβάνει όλες τις διαδικασίες μερικής ή ολικής αφαίρεσης των εξωτερικών γυναικείων γεννητικών οργάνων ή άλλο τραυματισμό τους για μη ιατρικούς λόγους. Η κλειτοριδεκτομή είναι μια μαρτυρική μορφή «σεξουαλικού ευνουχισμού» με την οποία η γυναίκα υποδηλώνει την απόλυτη υποταγή της μελλοντικό της σύζυγο. Πρόκειται για ένα μαρτυρικό έθιμο που απαντάται κυρίως στις μουσουλμανικές χώρες της Αφρικής, χωρίς, ωστόσο, να υπάρχει καμία αναφορά στο Κοράνι.

Μια μάστιγα που πλήττει και την Ευρώπη

Στην Ευρώπη, εκτιμάται ότι 600.000 γυναίκες ζουν με τις συνέπειες της κλειτοριδεκτομής. Κάθε χρόνο 180.000 κορίτσια και γυναίκες κινδυνεύουν να ακρωτηριαστούν, μόνο σε 13 ευρωπαϊκές χώρες με πληθυσμούς από τις παραπάνω περιοχές προέλευσης. Εξαιτίας της πανδημίας της COVID-19, υπολογίζεται ότι 2 εκατομμύρια κορίτσια επιπλέον από το αναμενόμενο κινδυνεύουν να έχουν υποστεί κλειτοριδεκτομή μέχρι το 2030.

Σύμφωνα με στοιχεία, περισσότερες από 200 εκατομμύρια γυναίκες παγκοσμίως έχουν υποστεί ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων για μη ιατρικούς λόγους.

Στην Ευρώπη θεωρείται αδίκημα και διώκεται ποινικά. Ωστόσο, υπάρχουν στοιχεία που αναφέρουν πως γίνεται σε Αυστρία, Βέλγιο, Δανία, Γερμανία, Ισπανία, Φινλανδία, Γαλλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Κάτω Χώρες, Πορτογαλία, Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Παγκοσμίως, κυριαρχεί σε 30 χώρες. Στη Σομαλία ακρωτηριάζεται το 98% των κοριτσιών, στη Γουινέα το 97%, στο Τζιμπουτί το 93%, στη Σιέρα Λεόνε το 90%. Μόλις πρόσφατα στην Κένυα ποινικοποιήθηκε.

Η κλειτοριδεκτομή αναγνωρίζεται διεθνώς ως παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κοριτσιών και γυναικών. Αντανακλά τη βαθιά ριζωμένη ανισότητα μεταξύ των φύλων και αποτελεί μια ακραία μορφή διακρίσεων σε βάρος κοριτσιών και γυναικών. Αποτελεί παραβίαση των δικαιωμάτων των παιδιών. Η πρακτική παραβιάζει επίσης τα δικαιώματα ενός ατόμου στην υγεία και τη σωματική ακεραιότητα. Το δικαίωμα να είσαι απαλλαγμένος από βασανιστήρια και σκληρή μεταχείριση.  Το δικαίωμα στη ζωή, σε περιπτώσεις που η διαδικασία καταλήγει σε θάνατο.

Η συνέχεια εδώ

 

Σχετικά:

• Κλειτοριδεκτομή, ο κύκλος ενός εγκλήματος
• ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΣΟΚΑΡΟΥΝ
• Η Ελληνίδα φύλακας - άγγελος της κοινότητας των Μασσάι στην Κένυα

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Κλειτοριδεκτομή, ο κύκλος ενός εγκλήματος

Ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων είναι μια αποτρόπαιη παράδοση. Μια παράδοση που ακόμη και στις χώρες στις οποίες εφαρμόζεται προκαλεί αντιδράσεις για την καταπάτηση των γυναικείων δικαιωμάτων και τους κινδύνους που εγκυμονεί τόσο για την σωματική, όσο και για την ψυχική υγεία των γυναικών που τον υφίστανται.  

Είναι όμως μια πρακτική βαθιά ριζωμένη στην κουλτούρα και στο κοινωνικό γίγνεσθαι λαών και φυλών, που την συνδέουν άρρητα με την έννοια της ενηλικίωσης. Παρότι μια παγκόσμια εκστρατεία βρίσκεται τα τελευταία χρόνια σε εξέλιξη προκειμένου αυτός να τερματιστεί, ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων παραμένει γεγονός. Η πρακτική αφορά πολλές εκατομμύρια γυναίκες. Περίπου 200 εκατομμύρια κορίτσια και γυναίκες στον κόσμο υπολογίστηκαν το 2015, ότι ζουν έχοντας υποστεί κλειτοριδεκτομή, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της UNICEF. Μεταξύ των 200 εκατομμυρίων θυμάτων της πρακτικής αυτής, τα 44 εκατομμύρια είναι κορίτσια ηλικίας 14 ετών ή μικρότερα. Στις 30 χώρες στις οποίες η πρακτική αυτή είναι πιο εξαπλωμένη, η πλειοψηφία των κοριτσιών υποβάλλεται σε κλειτοριδεκτομή πριν από την ηλικία των 5 ετών. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών κήρυξε την 6η Φεβρουαρίου «Παγκόσμια Ημέρα κατά της Κλειτοριδεκτομής», για να ευαισθητοποιήσει το διεθνές κοινό και ιδιαίτερα της Αφρικανούς για τη βάρβαρη αυτή πρακτική, που προσβάλλει τα ανθρώπινα δικαιώματα και εγκυμονεί κινδύνους για την υγεία της γυναίκας. Συνολικά, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περισσότερα από 125 εκατομμύρια κορίτσια και γυναίκες στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή έχουν υποχρεωθεί σε κλειτοριδεκτομή, ενώ ακόμη 30 εκατομμύρια, όπως αναφέρει η Unicef κινδυνεύουν να πέσουν θύματα αυτής της πρακτικής μέσα στην επόμενη δεκαετία.  
Ένα συγκλονιστικό animation του Al Jazeera για την κλειτοριδεκτομή

Τι πρέπει να γνωρίζουμε 

Τι είναι ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων
Είναι ο ακρωτηριασμός μερικός ή ολικός των εξωτερικών γυναικείων γεννητικών οργάνων. Είναι επίσης γνωστός ως «τομή», «γυναικεία περιτομή» και «μύηση».

Ποιες χώρες ασκούν την πρακτική

Η πρακτική λαμβάνει χώρα σε πολλά μέρη του κόσμου, αλλά είναι πιο συνηθισμένη στην Αφρική, την Ασία και τη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ η πρακτική ακολουθείται σε ορισμένες κοινότητες στις ακόλουθες χώρες:

• Στην Αφρική: Μπενίν, Μπουρκίνα Φάσο, Καμερούν, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Τσαντ, Ακτή Ελεφαντοστού, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Τζιμπουτί, Ερυθραία, Αιθιοπία, Γκάμπια, Γκάνα, Γουινέα Μπισσάου, Νιγηρία, Σενεγάλη, Σιέρρα Λεόνε, Σομαλία, Σουδάν, Τανζανία, Τόγκο, Ουγκάντα και Ζάμπια.
• Στην Ασία: Ινδία, Ινδονησία, Μαλαισία, Πακιστάν και Σρι Λάνκα.
• Στη Μέση Ανατολή: Υεμένη, Ομάν, Ιράκ, Ιράν, Παλαιστίνη, Ισραήλ, Αίγυπτος και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
• Στην Ανατολική Ευρώπη: Γεωργία και Ρωσία.
• Στη Νότια Αμερική: Κολομβία, Ισημερινός, Παναμάς και Περού.

Επίσης η πρακτική ασκείται σε πολλές δυτικές χώρες, σε συγκεκριμένους πληθυσμούς της διασποράς. Μεταξύ των χωρών αυτών είναι η Αυστραλία, ο Καναδάς, η Νέα Ζηλανδία, οι ΗΠΑ και η Βρετανία. «The Cut: Exploring FGM»: Ένα ντοκιμαντέρ ψάχνει απαντήσεις: Γιατί η επικίνδυνη και οδυνηρή πρακτική του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων εξακολουθεί να υφίσταται σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο;

Γιατί εφαρμόζεται

Τα κίνητρα και οι δικαιολογίες που παρέχονται ποικίλλουν. Μεταξύ αυτών είναι: Ο έλεγχος της γυναικείας σεξουαλικότητας: Ο ακρωτηριασμός αυτού του είδους έχει συνδεθεί με τον έλεγχο της γυναικείας σεξουαλικότητας. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, σε διαφορετικούς πολιτισμούς, ορισμένοι πιστεύουν ότι η πρακτική αυτή περιορίζει τις σεξουαλικές επιθυμίες των γυναικών κι έτσι αυξάνονται οι πιθανότητες να παραμείνουν παρθένες μέχρι να παντρευτούν. Η θρησκεία: Η πρακτική εφαρμόζεται τόσο σε μουσουλμανικές όσο και σε χριστιανικές κοινότητες, καθώς και σε οπαδούς αυτόχθονων θρησκειών. Αν και ούτε το Ισλάμ, ούτε ο Χριστιανισμός προωθούν αυτή την πρακτική, συχνά το θρησκευτικό δόγμα χρησιμοποιείται για να τη δικαιολογήσει. Η κοινωνική υποχρέωση: Εν μέρει κυρίως λόγω της σύνδεσής της με τη θρησκεία, πολλές κοινωνίες θεωρούν τον ακρωτηριασμό κομμάτι της ανατροφής ενός κοριτσιού και της προετοιμασίας του να γίνει γυναίκα και παντρευτεί. Με την άμεση σύνδεση της πρακτικής τόσο με την προγαμιαία παρθενία και όσο και με την οικογενειακή πίστη, οι κοινωνικές πιέσεις για την εφαρμογή της στις γυναίκες είναι έντονες. Ο οικονομικός παράγοντας: Εξαιτίας των παραπάνω, σε πολλές κοινότητες, ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων αποτελεί προϋπόθεση για το γάμο. Σε μέρη όπου οι γυναίκες μπορεί να εξαρτώνται οικονομικά από το γάμο, αυτό παρουσιάζεται ως μια δικαιολογία για την εφαρμογή της πρακτικής. Η αισθητική: Σε ορισμένες κοινότητες, ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων παρουσιάζεται ως μια πρακτική που ομορφαίνει τη γυναίκα.

Μορφές

 

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, υπάρχουν τέσσερις μορφές ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων:

• Τύπος Ι: Αναφέρεται απλώς ως κλειτοριδεκτομή και είναι η αφαίρεση της καλύπτρας της κλειτορίδας.
• Τύπος ΙΙ: Αναφέρεται ως εκτομή. Αφαιρούνται η κλειτορίδα και τα μικρά χείλη, δηλαδή τα εσωτερικά χείλη του κόλπου.
• Τύπος ΙΙΙ: Αναφέρεται ως αγκτηριασμός. Αφαιρούνται όλα τα εξωτερικά γεννητικά όργανα της γυναίκας. Επίσης γίνεται στένωση στην κολπική είσοδο.
• Τύπος IV: Περιλαμβάνει όλες τις άλλες επεμβατικές διαδικασίες στα γυναικεία γεννητικά όργανα. Όπως το τρύπημα, το κέντημα, το κόψιμο, την απόξεση και την καυτηρίαση.

Ποιος κάνει τον ακρωτηριασμό

Συνήθως τον κάνουν τα παλαιότερα μέλη μιας κοινότητας ή συχνά γυναίκες που δεν διαθέτουν ιατρική εκπαίδευση. Κάποιες φορές πραγματοποιείται από ασκούντες την ιατρική και βοτανολόγους ή περιστασιακά από γυναίκες συγγενείς. Τέλος, σε ορισμένες περιπτώσεις τον κάνουν επαγγελματίες γιατροί.

Σε ποια ηλικία γίνεται;

 

Αυτό είναι κάτι που διαφέρει από τόπο σε τόπο, αλλά η πρακτική συνήθως εφαρμόζεται σε κορίτσια μεταξύ της βρεφικής ηλικίας και της ηλικίας των 15 ετών. Κάποιες φορές γίνεται μόλις δυο ημέρες μετά τη γέννηση του κοριτσιού.

Πόσες γυναίκες και κορίτσια επηρεάζονται;

Περίπου 6.000 κορίτσια υποβάλλονται σε ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων κάθε ημέρα. Το ένα τέταρτο των κοριτσιών είναι κάτω από 14 ετών. Περισσότερα από τα μισά κορίτσια ζουν σε τρεις χώρες: την Ινδονησία, την Αίγυπτο και την Αιθιοπία. Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της UNICEF το 2016, η οποία εξέτασε τον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων σε κορίτσια ηλικίας από 15 έως 19 ετών, μείωση σημειώθηκε στην Αίγυπτο, τη Μπουρκίνα Φάσο, την Κένυα, τη Λιβερία και το Τόγκο. Ωστόσο, λόγω της αύξησης του πληθυσμού, βάσει των σημερινών ποσοστών, ο αριθμός των κοριτσιών και των γυναικών που υποβάλλονται σε ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά τα επόμενα 15 χρόνια.

Η προέλευση

 

Δεν είναι σαφής η προέλευση της πρακτικής του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων. Είναι, ωστόσο, γνωστό ότι εφαρμόστηκε από τους Φαραώ στην αρχαία Αίγυπτο. Ο ΟΗΕ επίσης αναφέρει ότι εφαρμοζόταν σε ορισμένες περιοχές της Αφρικής, των Φιλιππίνων, από ορισμένες φυλές στον Άνω Αμαζόνιο, από τη φυλή Αρούντα στην Αυστραλία από μερικούς από τους πρώτους Ρωμαίους και από Άραβες. Οι γυναικολόγοι τον 19αι αιώνα τον χρησιμοποιούσαν τόσο στη Βρετανία, όσο και στις ΗΠΑ για να θεραπεύσουν ασθένειες, για παράδειγμα την επιληψία, την υστερία, τις ψυχικές διαταραχές, την κατάθλιψη ή για να διακόψουν τον γυναικείο αυνανισμό και τη νυμφομανία, ακόμη και τη γυναικεία ομοφυλοφιλία. Φυσικά η πρακτική δεν έχει καμία ιατρική ισχύ.

Οι επιπτώσεις στις γυναίκες και τα κορίτσια

Ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων δεν έχει κανένα αποδεδειγμένο όφελος για την υγεία της γυναίκας. Αντίθετα μπορεί να προκαλέσει σοβαρές και ανεπανόρθωτες σωματικές και ψυχικές βλάβες στις γυναίκες που υποβάλλονται σε αυτόν. Η έκταση της ζημίας που προκαλείται μπορεί να εξαρτάται από τον τύπο του ακρωτηριασμού και από το αν αυτός που τον ασκεί έχει ή όχι ιατρική εκπαίδευση ή και από το αν είναι αποστειρωμένα τα εργαλεία που χρησιμοποιεί. Στην περίπτωση του αγκτηριασμού (Τύπος ΙΙΙ) εξαρτάται και από τη στένωση που γίνεται στον κόλπο. Από τον αν έχει αφεθεί, δηλαδή, μια μικρή οπή για τη διέλευση των ούρων και του εμμηνορροϊκού αίματος.

Τι μπορεί να πάθει μια γυναίκα:

• Σοβαρή αιμορραγία, πόνο και σοκ, που μερικές φορές οδηγούν σε θάνατο
• Λοίμωξη που μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο
• Παρεμπόδιση των ούρων και της περιόδου 
• Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος και HIV
• Ψυχικές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής μετατραυματικού στρες (PTSD) 
• Σεξουαλικές δυσλειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης της δυσπαρευνίας (πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή)
• Επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη και τον τοκετό, που μερικές φορές οδηγούν σε θάνατο

Ποιες χώρες έχουν απαγορεύσει τον ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων

 

Ο ακρωτηριασμός γεννητικών οργάνων έχει απαγορευτεί στις περισσότερες αφρικανικές χώρες, όπου οι γυναίκες πλήττονται από την εφαρμογή του καθώς και σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη και χώρες της Δύσης. Οι κυρώσεις κυμαίνονται από τουλάχιστον έξι μήνες φυλακή έως και ισόβια κάθειρξη. Ορισμένες χώρες περιλαμβάνουν και χρηματικά πρόστιμα στην ποινή.
Ωστόσο, αυτοί οι νόμοι δεν εφαρμόζονται πάντα και η πρακτική συνεχίζεται σε πολλά μέρη επηρεάζοντας τη ζωή εκατομμυρίων γυναικών και κοριτσιών.
 
^{* Ο πίνακας είναι της καλλιτέχνιδας Olubunmi Temitope Oyesanya. Έχει τίτλο «Η μάστιγα» και είναι του 2008. Επιλέχθηκε για το εξώφυλλο του καταλόγου μιας έκθεσης με τίτλο: «Γυναίκες, μια ζωή γεμάτη πόνο» που έγινε στην Ολλανδία και αφορά των ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων.}

 
Πηγή: ideopigi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ακρωτηριασμός παιδικών ψυχών

Πριν λίγες μέρες αυτή η αποτροπιαστική είδηση έφερε ξανά τη βαρβαρότητα της κλειτοριδεκτομής στο φως της δημοσιότητας,του ακρωτηριασμού των γεννητικών οργάνων των κοριτσιών σε πολλές χώρες της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, κατά την παδική τους ηλικία.

Παρά τις εκστρατείες ενημέρωσης και το ότι αυτή η νοσηρή θηριωδία που γίνεται στο όνομα του Θεού (!) είναι παράνομη σε πολλές χώρες, δεν υπάρχει ουσιαστική μείωση στον αριθμό των μικρών κοριτσιών που ακρωτηριάζονται καθημερινά.

Η οργάνωση Clitoraid υποστηρίζει ότι η Ο Οργανισμός Ενωμένων Εθνών εκτιμά ότι πάνω από 150 εκατομμύρια γυναίκες έχουν υποστεί κάποιο είδος χειρουργική αποκατάσταση της κλειτορίδας σε μαζική κλίμακα, θα μειώσει σημαντικά ή ακόμη και θα εξαλείψει αυτή τη βάρβαρη πρακτική με το επιχείρημα "γιατί να κοπεί εφόσον μπορεί να αποκατασταθεί;" 
Αγαπητό μου χαμομηλάκι,
Μέχρι τότε όμως πόσα κοριτσάκια ακόμη θα πρέπει να υποστούν αυτό το μαρτύριο;

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΣΟΚΑΡΟΥΝ

Τα δύο τρίτα των αναλφάβητων σε ολόκληρο τον κόσμο (876 εκατομμύρια) είναι γυναίκες, αριθμός που σύμφωνα με τη UNICEF δεν θα αλλάξει σημαντικά για τα επόμενα 20 χρόνια. Πέφτουν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης μία ή περισσότερες φορές στη ζωή τους εκατομμύρια γυναίκες, ενήλικες και μη. Παρ' όλα αυτά οι καταγγελίες είναι ελάχιστες, ενώ σε ορισμένες χώρες της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και της Ασίας εφαρμόζεται η ειδεχθής πράξη του ακρωτηριασμού των γεννητικών οργάνων των κοριτσιών (κλειτοριδεκτομή). 

Σήμερα στις χώρες αυτές περισσότερες από 114 εκατομμύρια γυναίκες έχουν υποστεί αυτό το μαρτύριο. Στην Ινδία, στο Πακιστάν, αλλά και αλλού στη νοτιοανατολική Ασία οι γυναίκες που κυοφορούν θηλυκά έμβρυα υποχρεώνονται σε άμβλωση, ενώ αν κατορθώσουν να τα γεννήσουν, συχνά τους τα παίρνουν και τα θανατώνουν. Σε πολλές αφρικανικές και ασιατικές χώρες περισσότερα από το 50% των κοριτσιών υποχρεώνονται από την οικογένειά τους σε πρόωρο γάμο χωρίς τη θέλησή τους.

 

Όλα τα παραπάνω στοιχεία προέρχονται από επίσημες έρευνες του ΟΗΕ και της UNICEF και μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:

ΤΣΑΝΤ: Μόνο το 15% των γεννήσεων πραγματοποιείται υπό την επίβλεψη γιατρού ή μαίας, ενώ το 49% των κοριτσιών ηλικίας 15-19 έχουν παντρευτεί, οι περισσότερες χωρίς τη θέλησή τους.

 
ΑΙΘΙΟΠΙΑ: Μόνο το 8% των γυναικών γεννά υπό την παρουσία γιατρού ή μαίας, το 49% των κοριτσιών 15-19 ετών είναι παντρεμένα. 

 
ΜΑΛΙ: Γιατρός ή μαία παραβρίσκεται μόνο στο 24% των γεννήσεων. Το 91% των γυναικών είναι αμόρφωτες, ενώ το 50% των κοριτσιών έχουν παντρευτεί πριν από την ενηλικίωσή τους. Εφαρμόζεται κλειτοριδεκτομή.

 
ΝΙΓΗΡΙΑ: Μόνο το 15% των γεννήσεων γίνονται παρουσία γιατρού ή μαίας, ενώ παντρεμένα είναι τα κορίτσια ηλικίας 15-19 ετών, σε ποσοστό 62%. Το 97% του γυναικείου πληθυσμού είναι αγράμματες. Εκατοντάδες Νιγηριανές πέφτουν θύματα σωματεμπορίας και πωλούνται στην Ευρώπη. Εφαρμόζεται κλειτοριδεκτομή.

 
ΟΥΓΚΑΝΤΑ: Το 50% των γυναικών ηλικίας 15-19 είναι παντρεμένες, ενώ το 67% των γυναικών είναι αμόρφωτες. Το 38% των γεννήσεων γίνονται υπό την επίβλεψη γιατρού ή μαίας. Εφαρμόζεται κλειτοριδεκτομή.

 
ΜΠΑΝΓΚΛΑΝΤΕΣ: Μόνο το 14% των γεννήσεων γίνεται από γιατρό ή μαία. Το 50% του γυναικείου πληθυσμού μεταξύ των κοριτσιών έχουν παντρευτεί. Στη συγκερκιμένη χώρα, πολύ μεγάλο είναι και το ποσοστό των γυναικών που εξαναγκάζονται σε πορνεία. Πολλές απ’ αυτές δεν έχουν ενηλικιωθεί.

 
ΙΟΡΔΑΝΙΑ: Παρά τις επίμονες προσπάθειες της κυβέρνησης για εξευρωπαϊσμό, η θέση της γυναίκας είναι δεινή. Δεκατρία περιστατικά δολοφονιών γυναικών για «απιστία» από τα μέλη της ίδια τους της οικογένειας έχουν καταγραφεί επίσημα από τις διεθνείς οργανώσεις μέσα σε δέκα μήνες.

 
ΝΕΠΑΛ: Το 44% των κοριτσιών ηλικίας 15-19 έχουν παντρευτεί. Το 89% του συνολικού πληθυσμού είναι αμόρφωτες.

 
ΥΕΜΕΝΗ: Μόνο το 16% των γυναικών δέχονται τη φροντίδα γιατρού ή μαίας κατά τη διάρκεια της γέννας. Το 24% των κοριτσιών ετών 15-19 είναι παντρεμένα. Το 92% των γυναικών της χώρας είναι αναλφάβητες.

 
ΣΟΥΔΑΝ: Συχνά είναι τα περιστατικά αποκλεισμού των γυναικών από τη δημόσια ζωή. Οι γυναίκες δεν έχουν πρόσβαση σε πολλούς δημόσιους χώρους, μεταξύ των οποίων δημόσιες υπηρεσίες, εστιατόρια, αλλά και καταστήματα. Όσες φορές προσπάθησαν να διαμαρτυρηθούν γι’ αυτό συνελήφθησαν και δικάστηκαν.

 
ΠΑΚΙΣΤΑΝ: Εάν ο σύζυγος κατηγορήσει τη γυναίκα του για «ανάρμοστη» ή «ανήθικη» συμπεριφορά, τότε έχει το δικαίωμα να τη χτυπήσει, να την τραυματίσει, ακόμη και να τη σκοτώσει. Δύο γυναίκες καίγονται ζωντανές κάθε μέρα από τους συζύγους τους, με την ανοχή του κράτους. Στους συζύγους δεν επιβάλλεται καμία ποινή.

 
ΙΝΔΙΑ: Στην Ινδία 14 γυναίκες δολοφονούνται κάθε μέρα από τους συζύγους τους, με την ανοχή του κράτους. Χαρακτηριστικό είναι και το κάψιμο με λάδι «kitchen death» από τους συζύγους, αν δεν τηρηθεί το προγαμιαίο συμβόλαιο μεταξύ του πατέρα της νύφης και του υποψήφιου συζύγου.

 
ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ: Γυναίκες κάθε ηλικίας πέφτουν θύματα βίας στο σχολείο και στο δρόμο. Η χώρα έχει τους υψηλότερους δείκτες βίας κατά των γυναικών στον κόσμο. Ούτε τα σχολεία δεν αποτελούν εξαίρεση. Τα αγόρια και οι δάσκαλοι στα σχολεία κακοποιούν σεξουαλικά τις μαθήτριες σε καθημερινή βάση. Παρά τις καταγγελίες των περιστατικών, οι δράστες δεν συλλαμβάνονται.

 
ΣΙΕΡΑ ΛΕΟΝΕ: Θύματα σεξουαλικής κακοποίησης πέφτουν καθημερινά οι γυναίκες στη χώρα αυτήν. Άντρες του κρατικού στρατού, αντάρτες και απλοί πολίτες συμμετέχουν συχνά σε ομαδικούς βιασμούς. Εφαρμόζεται κλειτοριδεκτομή.

 
ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ: Σημαντικοί περιορισμοί για εργασία, καμία ιατρική περίθαλψη και απαγόρευση συμμετοχής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση επιβάλλονται στις γυναίκες. Συχνά είναι τα περιστατικά βιασμών και κακοποίησης γυναικών (εκτελέσεις, ακρωτηριασμοί, εξευτελισμοί κ.ά).

 
ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΤΙΜΟΡ: Ομαδικοί βιασμοί γυναικών από στρατιώτες αποτελούν σύνηθες φαινόμενο.

 
ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ: Η πλειονότητα των κοριτσιών ηλικίας 5 έως 15 ετών στις χώρες αυτές έχει πέσει θύμα βιασμού ή σεξουαλικής κακοποίησης. Το Εκουαδόρ (76%), η Νικαράγουα (70%) και η Χιλή (57%) έχουν τα υψηλότερα ποσοστά. Τα κορίτσια αυτά ξαναβιάζονται μία ή περισσότερες φορές και μετά την ενηλικίωσή τους. Το 47% των βιασμών σε ανήλικες στην Κόστα Ρίκα, στο Ελ Σαλβαντόρ, στη Γουατεμάλα, στην Ονδούρα, στη Νικαράγουα και στην Παραγουάη έγινε από μέλη της οικογένειάς τους. Στο Περού, εννέα στις 10 γυναίκες έχουν κακοποιηθεί από τους συζύγους τους. Το 25% των ανήλικων κοριτσιών της Λατινικής Αμερικής μένουν έγκυες από τους βιαστές τους. Το 20% των ετήσιων γεννήσεων στις χώρες αυτές είναι από ανήλικες (περίπου 2 εκατομμύρια μωρά), ενώ μόνο το 7% των ανήλικων μανάδων έχουν πάει σχολείο. Παρ’ ότι η σεξουαλική κακοποίηση είναι το πιο συχνό έγκλημα στην Λατινική Αμερική, είναι εκείνο με τις λιγότερες αναφερθείσες καταγγελίες.