«Η Λίμνη των Κύκνων»: 20 Φεβρουαρίου 1877, η πρεμιέρα του μπαλέτου

Μπαλέτο σε τέσσερις πράξεις, σε μουσική του Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι (1840-1893), ένα από τα δημοφιλέστερα μπαλέτα του διεθνούς ρεπερτορίου.

    Ο Τσαϊκόφσκι ανέλαβε να συνθέσει το έργο τον Μάιο του 1875, ύστερα από παραγγελία του μπαλέτου του Θεάτρου Μπολσόι της Μόσχας και με αμοιβή που δεν ξεπερνούσε τα 800 ρούβλια, μάλλον χαμηλή για την αξία του. Ήταν η χρονιά της αναγνώρισης και μία από τις παραγωγικότερες του σπουδαίου ρώσου συνθέτη. Το ολοκλήρωσε ένα χρόνο αργότερα σε λιμπρέτο του Βλαντιμίρ Μπεγκιτσόφ και του Βασίλι Γκέλτσερ.

    Η πρεμιέρα του μπαλέτου δόθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1877 στο θέατρο Μπολσόι, σε χορογραφία Γιούλιους Ράιζινγκερ, με μέτρια επιτυχία. Το μεγάλο θέατρο της Μόσχας ήταν ασφυκτικά γεμάτο εκείνη τη βραδιά, αλλά το κοινό δεν έδειξε να ενθουσιάζεται από το έργο. Οι κριτικές που δημοσιεύτηκαν στον τύπο την επόμενη ημέρα ήταν διχασμένες. 

......
    Η υπόθεση του μπαλέτου βασίζεται σ’ ένα γερμανικό παραμύθι από τη συλλογή του γερμανού συγγραφέα Γιόχαν Μουζέους (1735-1787) με τίτλο «Το κλεμμένο πέπλο», αν και σύμφωνα με κάποιους κριτικούς, το λιμπρέτο παρουσιάζει ομοιότητες με το ρώσικο παραμύθι «Η λευκή πάπια», που συνέλεξε ο ρώσος λαογράφος Αλεξάντερ Αφανάσιεφ (1826-1871). 

    Αφηγείται τις αισθηματικές περιπέτειες ενός νέου πρίγκιπα και μιας όμορφης κοπέλας, την οποία ένας κακόβουλος μάγος μεταμορφώνει σε λευκό κύκνο. Η πριγκίπισσα Οντέτ και οι φίλες της περνούν τη ζωή τους παγιδευμένες στη μορφή του κύκνου από τότε που τις μάγεψε ο μάγος Ρόθμπαρτ. Τα μάγια μπορεί να λύσει μόνο ο έρωτας, ο οποίος έρχεται με την όψη του ωραίου πρίγκιπα Ζίγκφριντ, που ορκίζεται να σώσει την Οντέτ. Ο μάγος αποπειράται να τον ξεγελάσει και να τον παντρέψει με την κόρη του Οντίλ, το μαύρο κύκνο, που μοιάζει εκπληκτικά με την Οντέτ. Ο Ζίγκφριντ σύντομα γλιτώνει από την παγίδα του μάγου, παίρνει στην αγκαλιά του την αγαπημένη του και πετούν μαζί για τον ουρανό.

    Αν και το παραμύθι με τις μαγεμένες κόρες, τις μεταμορφωμένες σε κύκνους, και τα κακά ξωτικά, που αποτελεί το θέμα αυτού του κατ’ εξοχήν ρομαντικού μπαλέτου, μοιάζει κάπως παιδαριώδες, δεν συμβαίνει το ίδιο με την τεχνική του όψη που είναι εκπληκτική. Το αντάζ, το πα-τε-ντε, η μεγάλη βαριασιόν της Οντέτ και ο χορός των μικρών κύκνων στη δεύτερη πράξη είναι δικαίως ονομαστά. Στην τρίτη πράξη, η βαριασιόν, η λεγόμενη «του Μαύρου Κύκνου», απαιτεί υψηλή τεχνική από τον χορευτή, που φθάνει στα ύψη της δεξιοτεχνίας.

    Η «Λίμνη των Κύκνων» θεωρείται ένα από τα καλύτερα μπαλέτα όλων των εποχών. Κι αυτό, γιατί ενσαρκώνει όσο κανένα άλλο όλη τη γκάμα των ανθρώπινων συναισθημάτων, από την ελπίδα μέχρι την απόγνωση, από τον τρόμο μέχρι την τρυφερότητα, από τη μελαγχολία μέχρι την έκσταση.

Περισσότερα στην Πηγή: © SanSimera.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«H Λίμνη των Κύκνων», παιδική ταινία (1981), στα Ελληνικά!

    Η πριγκίπισσα Οντέτ και οι φίλες της περνούν τη ζωή τους παγιδευμένες στη μορφή του κύκνου από τότε που τις μάγεψε ο κακός μάγος Ρόθμπαρτ. Τα μάγια μπορεί να λύσει μόνο ο έρωτας, ο οποίος έρχεται με την όψη του ωραίου πρίγκιπα Ζίγκφριντ, που ορκίζεται να σώσει την Οντέτ. 

    Ο Ρόθμπαρτ αποπειράται να τον ξεγελάσει και να τον παντρέψει με την κόρη του Οντίλ, το μαύρο κύκνο, που μοιάζει εκπληκτικά με την Οντέτ. 

    Ο Ζίγκφριντ σύντομα γλιτώνει από την παγίδα του μάγου, παίρνει στην αγκαλιά του την αγαπημένη του και πετούν μαζί για τον ουρανό. 

    Καθώς, όμως, δεν υπάρχει συγκεκριμένο κείμενο, υπάρχει και ένα δεύτερο τέλος, που θέλει τους δύο ερωτευμένους να πεθαίνουν.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Σαν σήμερα στις 28 Μαρτίου το 1776 ιδρύθηκε το Θέατρο Μπολσόι!

Ονομαστό θέατρο της Μόσχας για παραστάσεις όπερας και μπαλέτου. «Μπολσόι» (ορθότερη προφορά «Μπαλσόι») στα ρωσικά σημαίνει «μεγάλο» (Большо́й теа́тр = Μεγάλο Θέατρο).

Αποτελεί ένα από τα αξιοθέατα της ρωσικής πρωτεύουσας και στη μακραίωνη ιστορία του, που ξεκινά το 1776, έχει χτιστεί και ανακαινιστεί πολλές φορές.

Στις αρχές του 1776 κι ενώ ο άνεμος του Διαφωτισμού έπνεε στην αχανή Ρωσική Αυτοκρατορία, η αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β’ η Μεγάλη παραχώρησε στον εισαγγελέα της Μόσχας, πρίγκηπα Πιοτρ Ουρούσοφ την άδεια να ιδρύσει θέατρο, με σκοπό την προβολή δημοσίων παραστάσεων.

Ο Ουρούσοφ συνεταιρίστηκε με τον άγγλο ιμπρεσάριο Μάικλ Μάντοξ και στις 28 Μαρτίου 1776 ίδρυσαν θίασο, που στεγάστηκε προσωρινά στο Μέγαρο του κόμη Βοροντσόφ.

Παράλληλα, ξεκίνησαν με ταχείς ρυθμούς οι εργασίες για τη μόνιμη στέγαση του θιάσου κοντά στην όχθη του ποταμού Πέτροφκα, που ολοκληρώθηκαν στα τέλη του 1780.

Τα εγκαίνια του νέου θεάτρου, που ονομάστηκε αρχικά «Πέτροφσκι», έγιναν στις 30 Δεκεμβρίου 1780, οπότε δόθηκε και η πρώτη παράσταση.

Το 1805 καταστράφηκε από πυρκαϊά. Τον επόμενο χρόνο το θέατρο έγινε κρατικό και στις 6 Ιανουαρίου 1825 εγκαινιάστηκε η νέα του στέγη σε σχέδια του γάλλου αρχιτέκτονα Ζοζέφ Μποβέ.

Στο νέο κτίριο δέσποζε η εντυπωσιακή είσοδός του σε αρχαιελληνικό ύφος και με το γλυπτό του Απόλλωνα στην κορυφή του αετώματος που έστεφε το πρόστυλο. Το νέο θέατρο ονομάστηκε «Μπολσόι Πέτροφσκι».

Στις 11 Μαρτίου 1853 μία νέα πυρκαϊά που μαινόταν επί τρεις ημέρες κατέστρεψε τα πάντα στο εσωτερικό του θεάτρου, εκτός από τους τοίχους. Η αποκατάσταση του θεάτρου επιτεύχθηκε γρήγορα σε σχέδια του ιταλορώσου αρχιτέκτονα Αλμπέρτο Κάβος.

Μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης το 1917 μετονομάστηκε σε Ακαδημαϊκό Κρατικό Θέατρο Μπολσόι. Κάποια μέλη της επαναστατικής ηγεσίας εισηγήθηκαν το κλείσιμό του, επειδή το θεωρούσαν σύμβολο του παλαιού (τσαρικού) καθεστώτος. Επικράτησαν, όμως, ψυχραιμότερες σκέψεις και μεταπολεμικά με την καλλιτεχνική του δραστηριότητα το Μπολσόι αναδείχτηκε σε βασικό μέσο προβολής της Σοβιετικής Ένωσης.

Μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος, το Μπολσόι συνέχισε την καλλιτεχνική του δραστηριότητα στο πλαίσιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Από το 2005 έως το 2011 έγιναν εκτεταμένες εργασίες συντήρησης, που κόστισαν έξι φορές πάνω από το προϋπολογισθέν ποσό, γεγονός που χαρακτηρίστηκε σκάνδαλο και προκάλεσε την επέμβαση των εισαγγελικών αρχών της Μόσχας. Στις 28 Οκτωβρίου 2011 έγιναν τα επίσημα εγκαίνια του ανακαινισθέντος θεάτρου.

Στο θέατρο Μπολσόι εδρεύουν και τα περίφημα Μπαλέτα Μπολσόι, από τα κορυφαία χορευτικά συγκροτήματα του κόσμου.

Πρεμιέρες στο Μπολσόι

• «Βοεβόδας», όπερα του Π.Ι Τσαϊκόφσκι (11 Φεβρουαρίου 1869).
• «Η Λίμνη των Κύκνων» του Π.Ι. Τσαϊκόφσκι (4 Μαρτίου 1877).
• «Μαζέπα», όπερα του Π.Ι Τσαϊκόφσκι (3 Φεβρουαρίου 1884).
• «Μπόρις Γκοντούνοφ», όπερα του Μόντεστ Μουσόργκσκι (16 Δεκεμβρίου 1888).
• «Αλέκο», όπερα του Σεργκέι Ραχμάνινοφ (9 Μαίου 1893).
• «Φραντσέσκα ντα Ρίμινι», όπερα του Σεργκέι Ραχμάνινοφ (11 Ιανουαρίου 1906).
• «Θωρηκτό Ποτέμκιν», κινηματογραφκή ταινία του Σεργκέι Αϊζενστάιν (28 Απριλίου 1925).
• «Η Λαίδη Μάκβεθ του Μτσενσκ», όπερα του Ντμίτρι Σοστακόβιτς (24 Ιανουαρίου 1934).
• «Σταχτοπούτα», μπαλέτο του Σεργκέι Προκόφιεφ (21 Νοεμβρίου 1945).
• «Ωδή στη μνήμη του Βλαδίμηρου Λένιν», συμφωνικό ποίημα του Αράμ Χατσατουριάν (26 Δεκεμβρίου 1948).
• «Οκτώβρης», συμφωνικό ποίημα του Ντμίτρι Σοστακόβιτς (16 Σεπτεμβρίου 1967).
• «Κοντσέρτο για βιολί αρ. 2» του Ντμίτρι Σοστακόβιτς (26 Σεπτεμβρίου 1967).

Πηγή: sansimera.gr

athensmagazine.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οφέλη του μπαλέτου για τα παιδιά

Εκτός από τα σχολεία, την εποχή αυτή ξεκινούν για τα παιδιά και οι διάφορες εξωσχολικές δραστηριότητες. Χορός, εκμάθηση μουσικών οργάνων, ξένες γλώσσες, πολεμικές τέχνες είναι μόνο μερικές από τις επιλογές για γονείς και παιδιά.

Σήμερα, θα ασχοληθούμε με το μπαλέτο, μία δραστηριότητα ιδιαίτερα δημοφιλής για τα παιδιά των πιο μικρών ηλικιών.

Μερικά άγνωστα δεδομένα για το μπαλέτο

Η λέξη μπαλέτο, δηλαδή balleto, προέρχεται από την ιταλική γλώσσα, στην οποία είναι υποκοριστικό της λέξης ballo που σημαίνει χορός.

Το μπαλέτο είναι είδος χορού, με καταγωγή από την Ιταλία του 15ου αιώνα, το οποίο αργότερα εξελίχθηκε στη σκηνική του μορφή, κυρίως στη Γαλλία και τη Ρωσία. Όπως διαβάζουμε και στο wikipedia.org, στην πρώτη μορφή του απουσίαζε η χρήση σκηνικών και λάμβανε χώρα σε μεγάλες αίθουσες συναθροίσεων, όπου οι θεατές καταλάμβαναν τις θέσεις μπροστά και εκατέρωθεν της σκηνής. Έκτοτε, έχει εξελιχθεί σε είδος χορού υψηλών τεχνικών απαιτήσεων, με δική του ορολογία και δομική σύσταση. Η μουσική συνοδεία είναι κατά κύριο λόγο από το ρεπερτόριο της κλασικής μουσικής.

Το μπαλέτο διδάσκεται σε σχολές ανά τον κόσμο, σε καθεμία από τις οποίες εναποτίθενται στοιχεία του πολιτισμού και της ιδιοσυγκρασίας του κάθε λαού. Ο χορός αυτός καθορίζεται στα βήματα και τις κινήσεις του, ως μέρος μιας διεργασίας που ονομάζεται χορογραφία, εκτελείται από επαγγελματίες του χώρου και περιλαμβάνει άλλες μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης, όπως την ηθοποιία και τη μιμητική. Θεωρείται μία από τις πλέον υψηλόβαθμες τέχνες, που απαιτεί πολυετή εξάσκηση ώστε να φτάσει κανείς σε επαγγελματικό επίπεδο.

Τα οφέλη του μπαλέτου για τα παιδιά

Εκγύμναση σώματος

Το μπαλέτο ενισχύει την ευελιξία του σώματος και γυμνάζει του μύες. Το παιδί αποκτά τον απόλυτο έλεγχο του σώματός του και αποκτά σωστή στάση σώματος από τη μικρή του ηλικία.

Πειθαρχία

Χαρακτηριστικό του μπαλέτου είναι ότι χρειάζεται τρομερή πειθαρχία και συγκέντρωση. Το παιδί που κάνει μπαλέτο μαθαίνει να ακούει τις οδηγίες της δασκάλας του, να τις ακολουθεί και μαθαίνει να πειθαρχεί πρώτα από όλα στον ίδιο του τον εαυτό.

Αυτοπεποίθηση

Γενικά με τον χορό, τα παιδιά εξοικειώνονται με την έκθεση σε τρίτους στις παραστάσεις που δίνουν. Μαθαίνουν να έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και τονώνουν την αυτοπεποίθησή τους, εφόδια σημαντικά για όλη τους τη ζωή.

Έκφραση - Εκτόνωση

Το μπαλέτο είναι τέχνη και όπως κάθε μορφή τέχνης, βοηθάει αυτό που ασχολείται με αυτήν να εκφράσει τα συναισθήματά του και να εκτονωθεί.

Διαχείριση άγχους

Η εκτόνωση που αναφέρουμε και παραπάνω, έτσι και αλλιώς βοηθάει στην αντιμετώπιση του άγχους. Επιπλέον όμως, στα μαθήματα του μπαλέτου τα παιδιά επικεντρώνονται στη μουσική, τις κινήσεις και τη χορογραφία και "δραπετεύουν" από το άγχος της καθημερινότητας.

Κίνητρο για έναν υγιεινό τρόπο ζωής

Το μπαλέτο είναι στάση ζωής και όχι απλώς ένα είδος χορού. Η ισορροπημένη και υγιεινή διατροφή, η επαρκής ξεκούραση εμπεριέχονται στην όλη φιλοσοφία του μπαλέτου.

Γνώσεις

Το μπαλέτο κρύβει μία τεράστια ιστορία, μία φιλοσοφία όπως αναφέρουμε και παραπάνω, με την οποία τα παιδιά έρχονται σε επαφή και διευρύνουν τους ορίζοντές τους.

mothersblog.gr