Επικίνδυνα μικρόβια που κρύβονται στην άμμο και τις πισίνες

Το καλοκαίρι στις παραλίες αλλά και γενικά ο τρόπος ζωής μας αλλάζει, οι συνήθειες μας ως προς την υγιεινή γίνονται πιο χαλαρές με αποτέλεσμα οι μολύνσεις να είναι πιο συχνές.

Τα παιδιά που παίζουν στην άμμο με τα κουβαδάκια φορώντας μόνο το μαγιό τους είναι μια από τις κυριότερες αιτίες πρόκλησης πολλών μολυσματικών δερματοπαθειών. 

Το μολυσματικό κηρίο, η μολυσματική τέρμινθος, οι μυρμηγκιές και οι μυκητιάσεις είναι οι συχνότερες από αυτές.

Μολυσματικό κηρίο
Το μολυσματικό κηρίο είναι λοίμωξη του δέρματος που προκαλείται συχνότερα από τον χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο ή πιο σπάνια από τον πυογόνο στρεπτόκοκκο. 
Συνηθέστερα, το μολυσματικό κηρίο εμφανίζεται στο πρόσωπο, μπορεί όμως να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε περιοχή του σώματος. Αρχικά η βλάβη έχει τη μορφή φυσαλλίδας η οποία εξαπλώνεται και μετατρέπεται σε εφελκίδα. 
Οι εφελκίδες μπορούν επίσης να απουσιάζουν και η βλάβη να είναι ερυθηματώδης με διαβρώσεις και πομφόλυγες. Υπάρχουν περιπτώσεις που οι βλάβες του δέρματος είναι εκτεταμένες.
Οι ήπιες περιπτώσεις αντιμετωπίζονται επαρκώς με τοπική εφαρμογή μουπυροσίνης τρεις φορές την ημέρα για επτά ημέρες. Χρήσιμη είναι η απομάκρυνση των εφελκίδων και η καλή υγιεινή της περιοχής. 
Σε εκτεταμένη προσβολή δίνεται συστηματικά αντισταφυλοκοκκική αγωγή που περιλαμβάνει δικλοξακιλλίνη ή ερυθρομυκίνη. 
Σε περιπτώσεις μολυσματικού κηρίου από ανθεκτικό στην ερυθρομυκίνη σταφυλόκοκκο, που απομονώνεται πολύ συχνά στα παιδιά, η αμοξυκιλλίνη σε συνδυασμό με κλαβουλανικό οξύ είναι αποτελεσματική εναλλακτική θεραπεία.

Μολυσματική τέρμινθος
Η μολυσματική τέρμινθος αποτελεί μια βλατιδώδη βλάβη του δέρματος που οφείλεται στον ιό της μολυσματικής τερμίνθου (ΙΜΤ). Ο ΙΜΤ ανήκει στην οικογένεια των Pox βιριδίων.
Στα βρέφη η μολυσματική τέρμινθος μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος και χαρακτηρίζεται από ομάδες ροδόχροων βλατίδων που φέρουν κεντρική εμβύθιση. 
Παιδιά με ατοπική δερματίτιδα εμφανίζουν επιρρέπεια στη λοίμωξη από τον ιό και σε αυτές τις περιπτώσεις η μολυσματική τέρμινθος ενδέχεται να επιδεινώσει την ατοπική δερματίτιδα.
Η μετάδοση είναι συχνή μέσω του νερού ( χρήση πισίνας) και αυξάνεται σημαντικά έπειτα από μηχανικό τραυματισμό. 
Η νόσος είναι καλοήθης και η θεραπεία δεν κρίνεται πάντα απαραίτητη καθώς η μολυσματική τέρμινθος φυσιολογικά υποχωρεί αυτόματα. 
Εάν χρειαστεί θεραπεία συνιστάται ελαφρά ψύξη ή επιφανειακή απόξεση έπειτα από εφαρμογή Emla με κλειστή περίδεση μία ώρα πριν. Στα βρέφη, ωστόσο, η εφαρμογή αυτού του είδους θεραπείας είναι δύσκολη.

Μυρμηγκιές
Οφείλονται στον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων. Εμφανίζονται στα γυμνά μέρη του σώματος κυρίως στα πέλματα και στις παλάμες συνήθως χωρίς πόνο εκτός από αυτές των πελμάτων που ο ασθενής αισθάνεται ότι έχει πατήσει ξένο σώμα. 
Στα παιδιά ένα μεγάλο ποσοστό αυτο-ιάται σπανίως όμως αυτές των πελμάτων. 
Θεραπευτικά τις αντιμετωπίζουμε με υγρό άζωτο που παγώνει τη βλάβη με αποτέλεσμα αυτή να νεκρώνεται και να αποπίπτει, με laser που γίνεται το ίδιο αλλά με θερμότητα, με διάφορα καυστικά μίγματα που συνταγογραφεί ο δερματολόγος στο σπίτι

Μυκητιάσεις
Υπάρχουν τρεις ομάδος μυκήτων που προσβάλλουν τον άνθρωπο, οι ανθρωπόφιλοι, οι ζωόφιλοι και οι γεώφιλοι μύκητες ανάλογα με τον ξενιστή που μεσολαβεί ώστε να γίνει η μόλυνση. 
Πλακέ, συνήθως ρόδινη, με περιφερειακή απολέπιση και κεντρική ίαση είναι η συνήθης εικόνα. 
Θεραπευτικά συνταγογραφούνται αντιμυκητισιακά τοπικά και από το στόμα σε συνδυασμού με αντισηπτικά σαπούνια.

Κατερίνα Λαμπρινοπούλου Μ.D.PhD, ΔΕΡΜΑΤΟΛΟΓΟΣ-ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ

Onmed

Μυρμηγκιές – Παιδικές Δερματικές Παθήσεις

Αιτίες και Τύποι Μυρμηγκιών στα παιδιά
Οι μυρμηγκιές, που προκαλούνται από το ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων ή HPV, είναι μη καρκινικοί όγκοι του δέρματος.

Σχηματίζονται όταν ο ιός εισβάλλει στο δέρμα, συνήθως μέσω μιας μικροσκοπικής πληγής ή γρατσουνιάς. 

Ο ιός προκαλεί την ταχεία ανάπτυξη των κυττάρων στο εξωτερικό στρώμα του δέρματος.

Οι μυρμηγκιές έχουν συνήθως στο χρώμα του δέρματος, αλλά μπορεί να είναι και σκούρες. Μπορεί να είναι τραχιές ή λείες.

Ακολουθούν οι διάφοροι τύποι μυρμηγκιών:

Οι κοινές μυρμηγκιές βρίσκονται στα δάκτυλα και στο πίσω μέρος των χεριών.

Οι μυρμηγκιές των παλαμών βρίσκονται στις παλάμες, όπως υποδηλώνει το όνομα.

Οι πελματιαίες μυρμηγκιές αναπτύσσονται στα πόδια, συνήθως τα πέλματα.

Οι επίπεδες μυρμηγκιές είναι συνήθως μικρότερες και πιο λείες, αναπτύσσονται σε μεγάλους αριθμούς, ακόμη και 20 έως 100 σε μια περιοχή. Οι επίπεδες μυρμηγκιές στα παιδιά απαντώνται συνήθως στο πρόσωπο.

Οι νηματοειδείς μυρμηγκιές συχνά βρίσκονται στο πρόσωπο.

Μείωση του κινδύνου μετάδοσης μυρμηγκιών στα παιδιά

Οι ιοί που προκαλούν τις κοινές μυρμηγκιές περνούν από παιδί σε παιδί. Μόλις ο ιός μολύνει το δέρμα, συνήθως περνούν αρκετοί μήνες για να γίνουν ορατές.

Μερικά παιδιά είναι πιο ευαίσθητα στις μυρμηγκιές από άλλα. Τα παιδιά με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα είναι πιο πιθανό να κολλήσουν. Τα παιδιά που τρώνε τα νύχια τους δημιουργώντας μικροσκοπικά κοψίματα στο δέρμα είναι επίσης πιο πιθανό να κολλήσουν.

Αλλά ακόμη και τα παιδιά με υγιές ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να είναι πιο επιρρεπή σε ανάπτυξη μυρμηγκιών σε σχέση με άλλα παιδιά, ακριβώς όπως μερικοί άνθρωποι κρυολογούν πιο συχνά από άλλους.

Τα παιδιά αποκτούν τον ιό με πολλούς τρόπους. Ωστόσο, υπάρχουν τρόποι για να μειώσετε τις πιθανότητες το παιδί να αναπτύξει μυρμηγκιές.

Ακολουθούν μερικές συμβουλές για να αποφύγετε αυτή τη παιδική δερματική πάθηση:

• Ενθαρρύνετε το παιδί σας να φορά σαγιονάρες σε δημόσια πισίνα και σε δημόσια ντους.
• Στο σπίτι, αν κάποιος άλλος έχει ένα πρόβλημα με πελματιαίες μυρμηγκιές ψεκάσετε ένα αραιό διάλυμα χλωρίνης στο ντους ή στην μπανιέρα μετά από κάθε χρήση και στη συνέχεια ξεπλύνετε.
• Το κάθε παιδί με μυρμηγκιές πρέπει να έχει την πετσέτα του, να μην μοιράζονται τις πετσέτες.

Η θεραπεία των μυρμηγκιών στα παιδιά γίνεται κυρίως με laser και κρυοθεραπεία. 

Συχνά εμφανίζονται υποτροπές και η αντιμετώπιση των μυρμηγκιών στα παιδιά μπορεί να απαιτήσει αρκετό χρόνο για την οριστική εξάλειψή τους.

dermadvance