FREE ΤΗΕ SLAVES: «Η ζωή ενός σύγχρονου σκλάβου αξίζει...

λιγότερο από ένα μπουκάλι ακριβό κρασί»

    Η εκπρόσωπος της οργάνωσης "FREE ΤΗΕ SLAVES", Σάρα ντ' Αμπρόζιο «Το πρόβλημα είναι παγκόσμιο και παγκόσμια πρέπει να είναι η συντονισμένη αντίδραση. Το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης έχουν οι κυβερνήσεις και ο ΟΗΕ».

Η ζωή ενός σύγχρονου σκλάβου αξίζει λιγότερο από ένα μπουκάλι ακριβό κρασί» λέει στην «Ε» η Σάρα Ντ' Αμπρόζιο, εκπρόσωπος της αμερικανικής Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης Free the Slaves, που εργάζεται για την αντιμετώπιση του φαινομένου της δουλείας, καλώντας τη διεθνή κοινότητα να δει κατάματα και κυρίως να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τη ζοφερή πραγματικότητα: 

    «Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι σκλάβοι από ποτέ άλλοτε στην Ιστορία. Είναι καθήκον και υποχρέωση όλων μας να τους βοηθήσουμε να σπάσουν τα δεσμά τους».

Τα στοιχεία που δημοσιοποίησε για τους σύγχρονους σκλάβους, ύστερα από μελέτες αρχείων των Ηνωμένων Εθνών και της Παγκόσμιας Τράπεζας, σοκάρουν... γιατί οι περισσότεροι πολίτες σήμερα έχουν την αίσθηση ότι το φαινόμενο της δουλείας ανήκει σε άλλους αιώνες...

    Αυτή η εντύπωση επικρατεί, γιατί η δουλεία έχει καταργηθεί εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα και πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι όταν μία πρακτική τίθεται εκτός νόμου εξαφανίζεται. Κάθε άλλο. Και πρέπει να κατανοήσουμε ότι σκλάβοι είναι οι άνθρωποι που εξαναγκάζονται να δουλεύουν χωρίς αμοιβή, υπό την άσκηση σωματικής ή ψυχολογικής βίας. 

    Σύμφωνα με αυτόν τον ορισμό, σήμερα υπάρχουν περισσότεροι σκλάβοι από ποτέ, περίπου 27 εκατομμύρια, και σχεδόν το 1/3, δηλαδή περίπου 9 εκατ., είναι παιδιά. Ζουν στην πλειονότητά τους κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά και ανάμεσά μας.

Παιδιά-σκλάβοι

    «Εμείς απλώς δίνουμε και πάλι τα στοιχεία. Σχεδόν 9 εκατ. παιδιά εργάζονται ως καθαριστές, μάγειρες, κηπουροί ή έχουν τη φροντίδα άλλων παιδιών και ηλικιωμένων, χωρίς αμοιβή, υπό απειλές για τη ζωή τους. Πίσω από τις κλειστές πόρτες των εργοδοτών τους, τα παιδιά υποφέρουν και οι κοινωνίες δεν βλέπουν τι εργασία προσφέρουν. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η πλειονότητα των εργαζόμενων παιδιών -περίπου 6,5 εκατομμύρια- είναι ηλικίας 5 έως 14 ετών, εκ των οποίων περισσότερο από το 71% είναι κορίτσια. Οι ανήλικοι εργαζόμενοι απομονώνονται από τις οικογένειές τους και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τους εργοδότες τους. Η φύση της "εργασιακής" σχέσης καθιστά τα παιδιά ευάλωτα σε φυσική, ψυχολογική και σεξουαλική βία».

- Υποστηρίζετε ότι η ζωή των σύγχρονων σκλάβων κοστίζει σήμερα όσο ένα ακριβό μπουκάλι κρασί...

    «Ναι, το 2009 μία "μέση" τιμή για έναν σκλάβο ήταν περίπου 90 δολάρια. Σήμερα ένας σκλάβος κοστίζει περίπου 140 δολάρια, ενώ άνθρωποι και παιδιά που γίνονται σκλάβοι λόγω χρεών "κοστίζουν" μόλις 60 δολάρια. Σκεφτείτε ότι εάν κάνουμε αναγωγή, με σημερινές αξίες, η τιμή ενός σκλάβου το 1809 ήταν 40.000 δολάρια. Με μαθηματικούς όρους η τιμή της ανθρώπινης ζωής... σχεδόν μηδενίζεται μέσα σε 200 χρόνια. Αντιθέτως, υψηλές παραμένουν οι τιμές που οι σύγχρονοι δουλέμποροι λευκής σαρκός προσφέρουν για "σκλάβους του σεξ", που γίνονται θύματα εκμετάλλευσης των κυκλωμάτων καταναγκαστικής πορνείας.

- Γιατί η Ινδία έχει τη «μαύρη» πρωτιά στην εκμετάλλευση σύγχρονων σκλάβων;

«Ενα πλέγμα παραγόντων, η προσωπική/οικογενειακή εξαθλίωση, η κοινωνική απομόνωση, η αβάσταχτη φτώχεια, σε συνδυασμό με την κοινωνική διαφθορά, βρίσκονται στον πυρήνα του σύγχρονου δουλεμπορίου. Στην Ινδία όμως, όπως και σε άλλες περιοχές της Ασίας, οι οικογένειες κληρονομούν τα χρέη της προηγούμενης γενιάς τα οποία καλούνται να ξεχρεώσουν. Ετσι, οδηγούνται σε ακραίες επιλογές όπως η "πώληση" των παιδιών τους για να επιβιώσει η υπόλοιπη οικογένεια. Ακόμη και εάν δανειστούν από συμπατριώτες τους, στην περίπτωση που δεν μπορούν να αποπληρώσουν το δάνειο αναγκάζονται να εργάζονται στον/ ή για τον δανειστή τους και όλος τους ο μισθός χρησιμοποιείται για την αποπληρωμή. Στην Ινδία το 1976 ψηφίστηκε νόμος κατά της δουλείας, αλλά δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Σύμφωνα με τα στοιχεία μας, σήμερα ένας άνθρωπος παραμένει σκλάβος περίπου για έξι χρόνια. Επειτα από αυτό το διάστημα, είτε έχει κατορθώσει να αποπληρώσει τα χρέη του είτε δραπετεύει είτε πεθαίνει».

Προσφορά και ζήτηση...

- Πώς δραστηριοποιείστε και πώς μπορούν οι πολίτες να βοηθήσουν;

«Συνεργαζόμαστε με κυβερνήσεις και άλλες οργανώσεις σε τοπικό επίπεδο, με τις κοινότητες, για την εξάλειψη του φαινομένου μέσω πολλαπλών ...

Παιδιά - σκλάβοι σήμερα; Δεν το ξέρετε;

Γράφει ο Κλεισθένης

Στην χώρα έχουμε κρίση, σίγουρα μερικοί αν όχι πολλοί δεν έχουν ούτε τα απαραίτητα.

Μέσα στην κρίση οφείλουμε να σκεφτούμε γιατί; ποιος φταίει;

Η πολιτιστική στάθμη μιας κοινωνίας αντανακλάται απ' το πως συμπεριφέρεται στα παιδιά.

Η άνεση της επικοινωνίας με όλο τον κόσμο και η παγκοσμιοποίηση μας υποχρεώνει να θεωρούμε όλη την υφήλιο σαν μία κοινωνία.

    Αυτή η παγκόσμια κοινωνία πολιτιστικά βρίσκεται στο ναδίρ.

Σ' όλο τον κόσμο, αναπτυγμένο και μη υπάρχουν παιδιά που εργάζονται σε συνθήκες δουλείας. Υπάρχουν γονείς που ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης και τα πουλούν, ναι καλά έγραψα, τα πουλούν σκλάβους για λίγα χρήματα.

Τέτοια φαινόμενα θα δούμε, αν δεν έχουμε ήδη δει, και στην Ελλάδα.

    Ένα απ' τα σοβαρότερα αίτια της παγκόσμιας κρίσης και της παιδικής εκμετάλλευσης είναι ο υπερκαταναλωτισμός. Ειδικότερα για την παράνομη παιδική εργασία φταίμε όλοι επειδή αδιαφορούμε.

Πάψαμε να είμαστε πολίτες, πάψαμε να είμαστε εργαζόμενοι, πάψαμε να είμαστε άνθρωποι, γίναμε αριθμοί, γίναμε καταναλωτές.

Στο παγκόσμιο στερέωμα η κατανομή εργασίας και η παραγωγή ελέγχονται από μερικές δεκάδες πολυεθνικές. Μοναδικός σκοπός αυτών των παγκόσμιων κολοσσών είναι μόνο το κέρδος, δεν ενδιαφέρονται για το τι θα παράξουν, πως θα το παράξουν και με ποιους, ενδιαφέρονται να κρατούν δέσμια την παγκόσμια κοινωνία αναγκάζοντάς την μόνο να καταναλώνει.

Μέσα σ' αυτό τον οχετό έχουν βάλει τα παιδιά αναγκάζοντάς τα να εργάζονται κάτω από άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες.

Κι όμως, μπορούμε να αναγκάσουμε τις πολυεθνικές να αλλάξουν στάση.

    Μπορούμε κάλλιστα να μειώσουμε την κατανάλωση στα απαραίτητα, να αγοράζουμε ότι χρειαζόμαστε και όχι ότι μας προσφέρουν, να κλείσουμε τα μάτια και τ' αυτιά μας στις διαφημίσεις που δημιουργούν ανάγκες που στην ουσία δεν υπάρχουν. Να μην αγοράζουμε προϊόντα των πολυεθνικών αλλά εγχώρια. Μπορούμε να ξαναγίνουμε πολίτες, άνθρωποι και όχι καταναλωτικά όντα ή αριθμοί των τραπεζών, των στατιστικών, της παγκοσμιοποίησης. Έτσι οι πολυεθνικές θα αναγκαστούν να μειώσουν την παραγωγή άχρηστων προϊόντων. Προσωρινά θα υπάρξει παγκόσμια αναστάτωση αλλά τελικά οι κοινωνίες θα παράγουν αυτά που έχουν ανάγκη. Η παραγωγή θα γίνεται από μικρότερες εθνικές εταιρίες και θα ξαναγίνουμε πολίτες, εργαζόμενοι,άνθρωποι.

Το βιντεάκι που ακολουθεί είναι συρραφή φωτογραφιών που βρήκα στο διαδίκτυο, λυπάμαι που δεν μπορώ να βάλω τους συνδέσμους κάθε φωτογραφίας. 

Είναι ένα βιντεάκι που όφειλα στα παιδιά-δούλους όλου του κόσμου. Το θέμα με την παράνομη παιδική εργασία έχει απασχολήσει πολλαπλά το διαδίκτυο, κάνω κι εγώ μία προσπάθεια για ευαισθητοποίηση όλων μας.

Δείτε το.

Αναρτήθηκε από Κλεισθένης