Σουηδία: Επιστροφή στο μολύβι και στο χαρτί

Σουηδία: Επιστρέφει στο μολύβι και το χαρτί η χώρα που έβαλε τα τάμπλετ στα νηπιαγωγεία

Η Σουηδία μία απο τις πρώτες χώρες που εισήγαγαν τους υπολογιστές στην εκπαίδευση κάνει στροφή 180 μοιρών και επιμένει παραδοσιακά, επαναφέροντας στα σχολεία το χαρτί και το μολύβι.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Παιδείας της Σουηδίας, πλέον στα σχολεία θα περιορίζεται η χρήση στα τάμπλετ και τους υπολογιστές, ειδικά στο δημοτικό.

Η UNESCO προειδοποιεί τα κράτη μέλη του ΟΗΕ να προσέξουν για το πως εισέρχεται η Τεχνητή Νοημοσύνη στην εκπαίδευση.

Ζητά από τις κυβερνήσεις να εφαρμόσουν στην εκπαιδευτική τους πολιτική, ειδικά για τις πιο χαμηλές βαθμίδες, μια ισορροπία μεταξύ της χρήσης της τεχνολογίας και των παραδοσιακών διδακτικών μεθόδων.

flash.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Άρθρο Σουηδού εκπαιδευτικού: Γιατί παραιτήθηκα από την δουλειά που αγαπώ - ”Jag orkar inte vara lärare längre”

Ο Douglas Rinaldo πρώην δάσκαλος στην Σουηδία σε άρθρο του στην σελίδα “Ο κόσμος του Σχολείου” εξηγεί γιατί παραιτήθηκε από δάσκαλος

“Ο σχεδιασμός, η διδασκαλία, οι συναντήσεις με τα παιδιά είναι το καλύτερο και αυτό που μου δίνει κίνητρο. Μου αρέσει να διδάσκω και να βλέπω τους μαθητές να πετυχαίνουν και να εξελίσσονται. Γιατί τότε αποφάσισα να παραιτηθώ;

Είναι πολλά τα λάθη στο Σουηδικό Σχολείο και είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις ένα από αυτά που με σπρώχνουν στο κενό.

Η αρνητική εξέλιξη του σχολείου κρατάει χρόνια κι εγώ ξεκίνησα την δουλειά με χαρά σε ένα σύστημα που βουλιάζει. Η πραγματικότητα με πρόλαβε και στα συντρίμμια του αρχικού μου ενθουσιασμού βλέπω πολλές αιτίες και γιαυτό δεν αντέχω πια να βλέπω:

Την μεταβίβαση αρμοδιοτήτων:

Η ιδιωτικοποίηση των σχολείων δημιούργησε μια σχολική αγορά όπου οι γονείς και οι μαθητές είναι πελάτες που έχουν την εξουσία της χρηματοδότησης των ιδιωτικών σχολείων.

Η δουλειά μου σαν δάσκαλος είναι πια να απαντάω στα mail τους, να ικανοποιώ τον πελάτη, να μην μπορώ να εκφραστώ ελεύθερα.

Το εργασιακό περιβάλλον:

Επί χρόνια τώρα έχω τάξεις με 30 παιδιά, πολλά από αυτά με νευροψυχιατρικά θέματα, με ανάγκες ειδικής αντιμετώπισης. Όλα αυτά σε αίθουσες χτισμένες για 25 παιδιά.

Χρόνια τώρα δεν προλαβαίνω να πάρω μεσημεριανό λόγω προγράμματος χωρίς διακοπή ή λόγω έλλειψης χρόνου.

Πολλές φορές έχω αντικαταστήσει συναδέλφους και είχα δύο και τρία μαθήματα ταυτόχρονα την ίδια ώρα.

Δεν είναι κάτι απίθανο, είναι στην καθημερινότητα πολλών δασκάλων.

Την έλλειψη προσωπικού.

Δεν καλύπτω, δεν φτάνω, για όλους τους μαθητές που χρειάζονται στήριξη. Δεν μπορώ από μόνος μου ταυτόχρονα να βοηθήσω αυτούς που χρειάζονται βοήθεια στην γλώσσα, αυτούς που θέλουν μαθησιακή υποστήριξη, αυτούς που χρειάζονται επανειλημμένο έλεγχο για να ξεκολλήσουν και αυτούς που ξεχωρίζουν και είναι πιο μπροστά από τους άλλους.  

Δεν γίνεται. Προσαρμόζω, αναδιοργανώνω, διαφοροποιώ, ελέγχω μέχρι θανάτου αλλά οι μαθητές χρειάζονται κι άλλη βοήθεια. Χρειάζονται ειδικούς παιδαγωγούς, ειδικούς δασκάλους, χρειάζονται αίθουσες μαθητών, χρειάζονται βιβλιοθήκη

Τα εργασιακά καθήκοντα.

Έγινα δάσκαλος γιατί θέλω να διδάσκω. Αντί για αυτό ή βρίσκομαι σε συναντήσεις ή στοιχειοθετώ. Είμαι φύλακας στα διαλείμματα και την ώρα του φαγητού.

Η σχολική ηλεκτρονική πλατφόρμα απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες στοιχεία, η πιο μικρή λεπτομέρεια πρέπει να αναφερθεί στον πελάτη, οι συναντήσεις αξιολόγησης θολών στόχων που κάποιος σύμβουλος έχει διαμορφώσει στέλνοντας παχυλά τιμολόγια της αμοιβής του στο υπουργείο.

Τα  κομπιούτερ των μαθητών που θέλουν ρύθμιση και υποστήριξη.

Ο κατάλογος είναι μακρύς για όλα αυτά που παίρνουν τον χρόνο μου.

Ο χρόνος που διαθέτω για πράγματα που είναι σημαντικά είναι ο λιγότερος.

Η δουλειά του δασκάλου είναι φανταστική.

Τίποτα άλλο δεν μου έχει προσφέρει τόσα πολλά όσο η λαχτάρα να διδάξω, να παρακολουθώ την πορεία των μαθητών και θα επιθυμούσα να με πείσω να μείνω αλλά δεν γίνεται. Για χρόνια άντεξα χωρίς διαλείμματα, με λειψό ύπνο τα βράδια όπως και με την αίσθηση ότι δεν είμαι επαρκής, τώρα δεν πάει άλλο.

Όλη η επιθυμία που είχα κάποτε έχει χαθεί.

Εύχομαι να μπορούσα να παραμείνω να ξεπεράσω την θύελλα δεν βλέπω όμως να κοπάζει.

Οι περισσότεροι δήμοι κάνουν περικοπές στα σχολεία, έτσι χειροτερεύει το εργασιακό περιβάλλον, η έλλειψη προσωπικού και το βάρος στα εργασιακά καθήκοντα.

Το μεράκι μου με κράτησε 5 χρόνια, τώρα πια δεν το έχω. Δεν μου δίνει πια χαρά. Έγινα δάσκαλος για να διδάξω αλλά άλλα πράγματα προέκυψαν πιο σημαντικά. Δεν θέλω πια να συμμετέχω σε αυτά”

Τα σουηδικά σχολεία έχουν γίνει εξεταστήρια.

Η Σουηδική Παιδεία από τις τρεις πρώτες θέσεις την δεκαετία του 90, ακολουθώντας το πολυτεχνικό μοντέλο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, έχει κατρακυλήσει στην 23 θέση στην αξιολόγηση της Πίζα, μόνο 2 θέσεις πάνω από την Ελλάδα ακολουθώντας το μοντέλο ιδιωτικοποίησης της Χιλής του Πινοσέτ.

Μερικές από τις αιτίες, ιδιωτικοποίηση, έλλειψη προσωπικού, μείωση κονδυλίων, μεγάλες τάξεις, γραφειοκρατία, αναφέρονται ξεκάθαρα στο άρθρο του πρώην δασκάλου.

Το λειτούργημα έγινε επάγγελμα στην Σουηδία και η διδασκαλία έδωσε την θέση της σε διοικητικά καθήκοντα.

Η απομυθοποίηση του Σουηδικού μοντέλου γίνεται συνεχώς πιο αναγκαία μια που ο καπιταλισμός έφαγε τα ψωμιά του και πουθενά δεν μπορεί να δώσει λύσεις.

Άρθρο που μετέφρασε από τα Σουηδικά ο ιστότοπος «Ατέχνως»
Απόδοση του Πάνου Αλεπλιώτη για το atexnos.gr
O Π. Αλεπλιώτης εργάστηκε σαν γεωλόγος, περιβαλλοντολόγος και χωροτάκτης στην Ελλάδα και στην Σουηδία. Δημοτικός σύμβουλος Πυλαίας Θεσσαλονίκης 87/90 και 99/2002. Αντιδήμαρχος Πυλαίας από το 1987 έως και το 1990 και από το 1999 έως και το 2000.
alfavita.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η Νέα Υόρκη, η Σουηδία, ο «προηγμένος» Βορράς και η φτωχή μας Ελλαδίτσα!

Διαβάστε το παρακάτω αφήγημα και να μη σας ξανακούσω να κατηγορείτε την Πατρίδα μας και τους Έλληνες.

Χορτάσαμε από Πολιτισμένο Βορρά, χορτάσαμε από Ευρώπη, Χορτάσαμε από Αμερική.
Μαζικοί τάφοι στην Νέα Υόρκη!!

Τί είναι αυτά;

Θάβονται ανώνυμα και μαζικά άνθρωποι στη Μητρόπολη του Πλανήτη!
Στην Ιταλία, αφήσαν τους γέρους και πέθαναν από ασιτία στα γηροκομεία!

Στην Βρετανία ο παλαβός αρχηγός τους τους βάφτισε όλους πρόβατα και τους άφησε στη τύχη τους να πεθάνουν, μέχρι που αρρώστησε ο ίδιος και κόντεψε να ψοφήσει.

Η Γερμανία φέσωσε πάλι όλους τους Ευρωπαίους για να είναι αρχηγός αυτή. Δεν πήραν μάθημα από δυο πολέμους που προκάλεσαν και μετά πήραν τον πούλο. 

Τα ίδια Παντελή μου, τα ίδια Παντελάκη μου. Είχαμε πάει μια φορά στο Βερολίνο και μια κυρία στη παρέα μας, κάτι έπαθε. Έπεσε κάτω η γυναίκα. Λοιπόν, το 166 τους, ήρθε αμέσως, όλα δούλεψαν στην εντέλεια. Μετά από 6 ώρες η γυναίκα ήταν ακόμη στην είσοδο του νοσοκομείου. Δεν ήταν έβαζαν μέσα, αν δεν εξασφάλιζαν τα λεφτά τους.

Εδώ, ότι και να είσαι, πρώτα θα σε περιθάλψουν και μετά θα δουν αν έχεις ταμείο ή έχεις να πληρώσεις. Κόψαν οι πολιτικοί μας τον ΑΜΚΑ από τους μετανάστες και μαθαίνω ότι οι Γιατροί μας, τους βάζουν κρυφά μέσα να τους κάνουν καλά.
Αυτή είναι η Διαφορά μας.

Αυτό θα πει να είσαι Έλληνας.
Είναι ο Πολιτισμός μας.
Είναι η κουλτούρα 2 χιλιάδων και τριών χιλιάδων και έξι χιλιάδων χρόνων κληρονομιάς μας.
Είναι η γλώσσα μας που μας επιτρέπει να μιλάμε και να μη βήχουμε. Που μας επιτρέπει να εκφράσουμε τα συναισθήματα μας. 

Είναι η γλώσσα που γράφτηκαν τα Ευαγγέλια. 

Τα Ευαγγέλια που λένε Αυτά, που λένε δηλαδή πως να είσαι Άνθρωπος.

Αλλά κι αυτά τα Ευαγγέλια τα πήραν οι ξένοι και τα κάνανε εμπόριο, και συγχωροχάρτια, και καθαρτήρια, και διευκολύνσεις. 

Αυτοί οι Βόρειοι και οι Πολιτισμένοι που πήραν την Αγάπη και την έκαναν Απειλή και Τιμωρία και να η ιερά Εξέταση και να η Κόλαση άμα δεν μπορείς να πληρώσεις.

Ένα είναι το συμπέρασμα από αυτή την κρίση: 

Ο Ρημαδοϊός νικιέται με την Αλληλεγγύη. Την Αλληλεγγύη που την δίδαξαν τα Ευαγγέλια που λέγαμε, κι εμείς την κάναμε πράξη, όταν όλοι οι Βόρειοι Πολιτισμένοι σήκωσαν ντουβάρια, εμείς ανοίξαμε αγκαλιές.

Και δεν μιλάω για τους Πολιτικούς μας. Άστους αυτούς, ... βορειοφέρνουν. Αυτοί γουστάρουν την καραντίνα! Την βρίσκουν να μας έχουν έγκλειστους. 

Αλλά να ξέρουν, δεν καθόμαστε στα σπίτια μας από υπακοή, αλλά από λογική! 

Αυτή τη λογική του Αριστοτέλη. Βγάλανε λέει ότι έιμαστε ο πιο καλά πληροφορημένος λαός στον Λοιμό.

Είπαμε λοιπόν: Να καμαρώνουμε που είμαστε Ελληνες, να μη ζηλεύουμε τους ξένους, να τιμούμε την Ορθοδοξία μας, επειδή Αυτή μας κράτησε σε αυτό που είμαστε. 

Αυτή έσωσε τη γλώσσα μας και την κληρονομιά μας, το πνευμα μας και την ψυχή μας. 

Και δεν το λέω τυχαία αυτό, πάρτε για παράδειγμα την Ινδία. 

Ακόμη παραδέρνουν στις κάστες, στους δούλους και τους δυνάστες κι αυτό γιατί το επιβάλει η θρησκεία τους.

Αυτά καλοί μου φίλοι και παρακάτω ακολουθεί η προσωπική τεκμηρίωση του Έλληνα από την Σουηδία.

Φιλιά
Δημήτριος        ==================================
Να ειμαι λοιπόν πάλι έξω. Οχι απο το νοσοκομειο. Απο το σπίτι μου. Δεν ειμαι καν ενα καταγεγραμμενο επισημα περιστατικό για το Σουηδικο κράτος. Είμαι ενας απο τους ανώνυμους πασχοντες που είτε επιβιωνουν είτε πεθαίνουν αβοήθητοι στο σπιτι τους. Δύο εβδομάδες μάχη με τον κορωνοιό. 

Ύψηλος πυρετός, βήχας, πόνοι στο σώμα, σπασμοι. 14 μέρες συνεχους αγωνιας. Δίπλα η Karin σε κάθε δύσκολη στιγμή μου. Κρατούσε το χέρι μου και απoκοιμόταν δίπλα μου. Δύο εβδομάδες που έφτασαν ωστε οποια αγάπη και θαυμασμό είχα για το Σουηδικό κράτος να την εκμηδενισουν. 

Μία χώρα που είναι τυλιγμένη με τον μύθο του κράτους που μάχεται ανά το κόσμο για τις ανθρώπινες αξιες καταδικάζει σε θάνατο οτιδήποτε μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην οικονομική του ανάπτυξη.

Αυτό που μου έκαναν οι υπάλληλοι αυτού του κράτος, το ιατρονοσηλευτικο προσωπικό τους, όταν ζήτησα την βοήθεια τους την 11η μέρα εύχομαι να μην το πάθει άλλος άνθρωπος αλλά εύχομαι οι ίδιοι να ζήσουν τα χειρότερα και να ψοφήσουν σαν αδεσποτα σκυλιά στον δρόμο όπως κόντεψα εγώ όταν με ξεφόρτωσαν στον δρόμο έξω απο την κλειδωμένη πόρτα των επειγόντων περιστατικών με πυρετο και μια υπόσχεση ότι ερχονται να με πάρουν μέσα. 

Ποτέ δεν ήρθαν και παρέμεινα 45 λεπτα στο έλεος του κρύου ανέμου. Είχα για αυτούς την Πανώλη του Μεσαίωνα. Είχα όμως λάδι ακόμα στο καντήλι μου. Καθίκια..

Δεν θελω να κανω τον γενναιο όμως η αλήθεια ειναι ότι μετα απο αρκετες εμπυρετες ημερες δεν φοβομουν για την ζωη μου. Τακτοποιησα τις οικονομικες μου υποχρεωσεις, μετεφερα τα χρηματα σε μελη της οικογενειας μου ωστε αν δεν υπαρξει καλη εκβαση να μην εχουν αλλα στο κεφαλι τους. Εδινα τον αγωνα μου και οτι προκυψει.... 

Μια φορα μονο εβαλα τα κλαμματα. Οταν η συντροφος μου μου ειπε για εναν 35 χρονο πατερα τριων παιδιων οπου πηγε το ασθενοφορο στο σπιτι το οποιο μαλιστα καλεσε η συζηγος του για δευτερη φορα και τους ειπαν οτι δεν θα τον παν στο νοσοκομειο γιατι δεν ειναι γέρος και ειναι δυνατος και θα τα καφερει. Την αλλη μερα πεθανε. Για αυτον τον ανθρωπο εκλαψα. Οχι για μενα. Για εμενα δακρυ δεν εχυσα. Η συντροφος μου ναι. Εγω οχι. Οργη ενιωθα και νιωθω ολο αυτον τον καιρο. Οχι φοβο. Οργη διοτι το ανεπτυγμενο κατα τα αλλα αυτο κρατος με την προσδοκια της ολοενα και μεγαλυτερης αναπτυξης εχει χασει αυτο που ονομαζεται ανθρωπισμος και υπερισχυει η βαρβαροτητα που συντροφευουν τα οικονομικα διαγραμματα.

Το Σουηδικο μοντελο λοιπον. Η συντροφος μου δουλευει σαν νοσοκομα σε νοσοκομειο. Δεν την ειχαν καν ενημερωσει οτι οι ασθενεις της ηταν υποπτοι για κορωνοιο. 

Οταν εγω κολλησα με αντιμετωπισαν σαν λεπρο. Οπως σας λεω. Σαν λεπρο. Το Σουηδικο μοντελο ειναι το εξης. Μας συμφερει μακροπροθεσμα οικονομικα να παρουμε μετρα? Οχι. Θα μας κοστισει πολυ περισσοτερο αν προσπαθησουμε να περιορισουμε την εξαπλωση. Ολα τα παιδια σχολειο λοιπον. 

Τωρα το αν κολλησουν μετα τους γονεις και τους παπουδες ααααα εκει ειναι θεμα ατομικης ευθυνης. Και βεβαια θα πανε σχολειο. Πως αλλιως ο μπαμπας και η μαμα θα πανε στην δουλεια τους. Η αξια της ανθρωπινης ζωης δεν ειναι δυνατον να κοστολογηθει. Το ποσο που δινουν για συνταξεις και την υποστηριξη των ασθενων εχει γνωστο κοστος. 

Οπως και το αβασταχτο κοστος του να παρουν μετρα. (Αβασταχτο. Που ομως η Ελλαδα των μνημονιων το δεχτηκε για να σωσει τους πολιτες της). Αν βαλεις λοιπον τα εξοδα που θα προκυψουν απο περιοριστικα μετρα δεν τους βγαινει με τιποτα. Ασε τους να πεθανουν λοιπον. Λεει ο πινακας λοιπον οτι στην Σουηδια εχουμε σημερα περιπου 9000 περιστατικα και πεθαναν 800. Αμ δε, εμενα δεν με εχουν μεσα. 

Οπως και αυτους που πεθαινουν στα σπιτια τους. Test? Τι λες τωρα. Δεν εχει νοημα. Ασε που χαλαει και την στατστικη εικονα τους προς τα εξω. Το ιδιο ειναι 9000 και το ιδιο ειναι 60000?. Οχι δα μην τρελλαθουμε. Το ιδιο 800 θανατοι αντι 5000? Φυσικα οχι. Ας μην χαλασουμε λοιπον το image του κρατους, Κανουν καλα την δουλεια τους οι εδω αρχες.

Να αγαπαμε την Ελλαδα. Να μην μιλαμε υποτιμιτικα για αυτην. Δεν εχουμε τα χρηματα των πλουσιων ευρωπαιων αλλα εχουμε φιλοτιμο και ανθρωπια. Εν ετη 2020 ακομα διδασκουμε πολιτισμο.

Ο Alex A Stolt είναι με την Karin Widholm.
10 Απριλίου στις 2:20 π.μ.
Πόπη Καραμαργιού