Showing posts with label βλέπει. Show all posts
Showing posts with label βλέπει. Show all posts

Sunday, 15 November 2020

Είναι σημαντικό για το παιδί σας να σας βλέπει να προσπαθείτε και να ζορίζεστε

Νομίζετε ότι είναι σημαντικό όταν προσπαθείτε να πετύχετε κάτι, για παράδειγμα να σφίξετε τη βρύση που τρέχει, να πακετάρετε τις βαλίτσες, να φτιάξετε ένα φαγητό ή να κρεμάσετε ένα κάδρο στον τοίχο, θα πρέπει να το κάνετε γρήγορα και τέλεια ώστε να σας δει το παιδί σας ως ‘τέλειους’;

Λάθος!

Τα τελευταία χρόνια ψυχολόγοι και εκπαιδευτικοί επικεντρώνονται σε μια νέα σημαντική έννοια την οποία στα ελληνικά μπορούμε να αποδώσουμε ως «δύναμη χαρακτήρα» (grit). Η δύναμη χαρακτήρα έχει κεντρική θέση στην ανάπτυξη του παιδιού και στη σχολική του εξέλιξη και μάθηση: δίνει περισσότερη σημασία στην προσπάθεια, την υπομονή και επιμονή του παιδιού και λιγότερη έμφαση στο IQ και το ταλέντο του παιδιού. Με άλλα λόγια, δε φτάνει να είσαι έξυπνος ή καλός σε κάτι, αν δεν κάτσεις να εξασκηθείς, αν δε μάθεις να σηκώνεσαι όταν πέφτεις, αν δεν βάλεις κόπο, χρόνο και προσπάθεια σε αυτό που κάνεις για να βελτιωθείς και να το τελειοποιήσεις.

Help sign in library

Γεννιέται κανείς με δύναμη χαρακτήρα ή είναι κάτι το οποίο διδάσκεται;

Τα καλά νέα είναι ότι πρόκειται για μια ιδιότητα που μπορούμε να καλλιεργήσουμε στο παιδί. Όπως εξηγώ αναλυτικά στα βιβλία μου «Καταπληκτική Μαμά με Παιδιά 6-9 ετών» και «Καταπληκτική Μαμά με Παιδιά 9-12 ετών», τα παιδιά μαθαίνουν σε μεγάλο βαθμό από αυτό που βλέπουν να κάνουν οι γονείς, και ειδικά η μαμά τους, και λιγότερο από αυτό που τους λένε να κάνουν.

Αυτό λοιπόν που πραγματικά μετράει είναι το καλό παράδειγμα! Μάλιστα, δε χρειάζεται να περιμένουμε να ξεκινήσει το παιδί σχολείο, αλλά πολύ νωρίτερα, από ενάμιση χρονών περίπου, μπορούμε να του δώσουμε το καλό παράδειγμα με τη δική μας συμπεριφορά και να το βοηθήσουμε να αποκτήσει δύναμη χαρακτήρα.

liza, varvogli, psyxologia, symvoules, paidi, katapliktiki, mama,

Η διδακτορική φοιτήτρια Julia Leonard στο πανεπιστήμιο ΜΙΤ της Βοστώνης σχεδίασε ένα έξυπνο πείραμα, για να τεστάρει αν τα μικρά παιδάκια, 15 μηνών, μπορούν να μάθουν από τη συμπεριφορά των ενηλίκων γύρω τους. Χώρισε τα παιδάκια σε δύο ομάδες και στη μία ομάδα τα παιδιά παρατήρησαν την ερευνήτρια να προσπαθεί σκληρά να πετύχει δύο στόχους: να βγάλει ένα παιχνίδι από τη συσκευασία του και να ξεγαντζώσει έναν γάντζο που ήταν μέσα σε μία αλυσίδα. Στην άλλη ομάδα, τα παιδιά παρατήρησαν την ερευνήτρια να πετυχαίνει τους δύο παραπάνω στόχους χωρίς καμία δυσκολία ή προσπάθεια. Στη συνέχεια, η ερευνήτρια έδωσε στα μικράκια τα ίδια παιχνίδια και τους ζήτησε να πετύχουν τους ίδιους δύο στόχους που είχε προσπαθήσει προηγουμένως και η ίδια.

Και τι βρήκε;

Βρήκε ότι τα παιδιά που ήταν στην ομάδα που παρατηρούσαν την ερευνήτρια να προσπαθεί, να δυσκολεύεται, αλλά στο τέλος να τα καταφέρνει, είχαν τις διπλάσιες πιθανότητες να συνεχίσουν να προσπαθούν μέχρι να τα καταφέρουν σε σχέση με τα παιδάκια της άλλης ομάδας. Τα παιδάκια που είχαν δει την ερευνήτρια να τα καταφέρνει με την πρώτη προσπάθεια, τα παράτησαν πολύ εύκολα όταν τους ζητήθηκε να κάνουν το ίδιο πράγμα και ζορίστηκαν.
Τα παιδιά της πρώτης ομάδας είχαν διπλές πιθανότητες να συνεχίσουν να προσπαθούν χωρίς να τα παρατήσουν μέχρι να τα καταφέρουν! Αυτό είναι σαν να λέμε ότι διπλασιάσατε τα λεφτά σας!

Το πείραμα αυτό είναι σημαντικό, επειδή μας λέει κάποια βασικά πράγματα:

  • Καταρχήν, τα παιδιά πάντα μας βλέπουν και παρατηρούν τι κάνουμε (και όχι απαραιτήτως τι λέμε).
  • Τα παιδιά μαθαίνουν από το παράδειγμα που τους δίνουμε.
  • Σύμφωνα με αυτή την έρευνα, τα παιδιά χρειάζονται παραδείγματα από τους γονείς τους όπου, όταν τους παρατηρούν να δυσκολεύονται με κάτι, να συνεχίζουν την προσπάθεια και να μην τα παρατάνε (και να προσπαθούν χωρίς να βρίζουν παρακαλώ!) μέχρι να πετύχουν. Με αυτό τον τρόπο τα παιδιά μαθαίνουν τις έννοιες της υπομονής και επιμονής και…
  • Όταν έρθει η ώρα, όπως στο σχολείο, προσπαθούν και δεν τα παρατάνε με την πρώτη δυσκολία.
  • Έτσι χτίζεται η δύναμη χαρακτήρα, μία σημαντική ιδιότητα για να τα καταφέρει ένα παιδί και να πετύχει στη ζωή του.

liza, varvogli, psyxologia, symvoules, paidi, katapliktiki, mama,

Οπότε, την επόμενη φορά που το παιδί σας στέκεται σιωπηλό και σας παρακολουθεί να προσπαθείτε να πετύχετε κάτι, να αλλάξετε λάστιχο στο αυτοκίνητό σας ή να μαγειρέψετε ένα περίπλοκο φαγητό ή οτιδήποτε, και νιώθετε ντροπή και ότι θα έπρεπε να μπορείτε να το κάνετε άψογα και άκοπα, ΜΗ νιώθετε άσχημα! Θυμηθείτε ότι εκείνη τη στιγμή το παιδί σας δε σας κρίνει αρνητικά μέσα του, ούτε σας θεωρεί ανίκανο, αλλά μαθαίνει από το παράδειγμα που του δίνετε ότι πρέπει να προσπαθεί και να επιμένει μέχρι να τα καταφέρει!

varvogli.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Friday, 18 September 2020

Τα υπέρ και τα κατά του να βλέπει ένα παιδί τηλεόραση

«Δεν κάνει καλό να βλέπεις τηλεόραση».

Όταν ήμασταν εμείς παιδιά τσακωνόμασταν με τους γονείς μας για να δούμε λίγη τηλεόραση ακόμη και τώρα, από τη θέση του γονιού, τσακωνόμαστε με τα δικά μας παιδιά. Και η κλασική ατάκα, που ακούγαμε και τώρα επαναλαμβάνουμε:«Δεν κάνει καλό να βλέπεις τηλεόραση».

Είναι, όμως, έτσι; Η τηλεόραση κάνει μόνο κακό σε ένα παιδί; Η απάντηση – και σύμφωνα με τους ειδικούς – είναι ότι δεν κάνει μόνο κακό. Όπως όλα, έτσι και η τηλεόραση, επιδρά και θετικά και αρνητικά πάνω σε ένα παιδί. Έχει και τα υπέρ και τα κατά.

Ας δούμε ποια είναι τα υπέρ του να βλέπει τηλεόραση:

Έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα

Αν η τηλεόραση «χρησιμοποιηθεί» σωστά και οι γονείς ελέγχουν αυτά που θα βλέπει το παιδί, ναι έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Υπάρχουν πολλά εκπαιδευτικά προγράμματα, που προσφέρουν γνώσεις και νέες πληροφορίες στο παιδί. Μαθαίνουν νέα πράγματα, διδάσκονται. Ανακαλύπτουν τον κόσμο, πολιτισμούς, άλλες κουλτούρες, ήθη κι έθιμα.

Τα διασκεδάζει

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι η τηλεόραση διασκεδάζει και ένα παιδί. Τα παιδικά προγράμματα, με τα χρώματα, τις εικόνες, τους χαρακτήρες προσφέρουν διασκέδαση στο παιδί. Καθώς και τα μουσικά προγράμματα.

Τα «μυεί» στον αθλητισμό

Ενθαρρύνετε τα παιδιά να παρακολουθούν αγώνες ποδοσφαίρου, μπάσκετ ή άλλων αθλημάτων. Επίσης στίβο. Γενικά, η τηλεόραση είναι ο καλύτερος τρόπος για να «μυηθεί» ένα παιδί στο θαυμαστό κόσμο των σπορ.

Ανακαλύπτουν νέες κουλτούρες

Επίσης, να ενθαρρύνετε τα παιδιά να βλέπουν ταξιδιωτικές εκπομπές. Θα ανακαλύψουν, έτσι, νέες κουλτούρες, άλλους πολιτισμούς, νέες χώρες και ανθρώπους. Ακόμη και από τον καναπέ του σπιτιού, μια ταξιδιωτική εκπομπή, μπορεί να σε «πάρει» μαζί της και να γίνεις, έτσι... πολίτης του κόσμου

Μπορεί να τα εμπνεύσει

Βρείτε εκπαιδευτικά προγράμματα που έχουν να κάνουν με κατασκευές, δεξιοτεχνίες, χειροτεχνίες ή καλλιτεχνικά θέματα. Το παιδί θα παρακινηθεί να κάνει αυτό που βλέπει κι έτσι θα αναπτύξει και μία άλλη πτυχή των ικανοτήτων του.

Τα κατά του να βλέπει τηλεόραση:

Τα αποχαυνώνει

Τα παιδιά βλέποντας συνεχώς τηλεόραση, φτάνουν σε ένα σημείο να θέλουν να δουν κι άλλο κι άλλο. Και να βαριούνται να παίξουν ή να βγουν έξω. Να προτιμούν να μείνουν σπίτι και να δουν παιδικά, από το να πάνε στη δραστηριότητα τους. Γι’ αυτό, γονείς, όταν το παιδί έχει κάποια δραστηριότητα, προηγουμένως δεν πρέπει να βλέπει τηλεόραση. Σημαντικό.

Γίνονται αντικοινωνικά

Όταν έχουν την τηλεόραση, γιατί να χρειαστούν άλλη παρέα; Γιατί να βγουν να παίξουν με τους φίλους; Βαριούνται. Επίσης, αν βλέπουν αρκετή ώρα τηλεόραση, γίνονται αντικοινωνικά, ακόμη και με εσάς τους ίδιους, αφού είναι καθηλωμένα μπροστά από την οθόνη και αδιαφορούν για την παρουσία σας ή τι τους λέτε.

Επιδρά αρνητικά στον εγκέφαλό και τη συμπεριφορά τους

Μπορεί η τηλεόραση να έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα, όμως, η υπερβολική θέαση, φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα. Μάλιστα, σύμφωνα με έρευνες, στα παιδιά που βλέπουν τηλεόραση, από πολύ μικρά, μπορεί να αλλάξει ακόμη και η δομή του εγκεφάλου του. Επίσης, άλλες έρευνες έδειξαν ότι η τηλεόραση επιδρά αρνητικά στη συμπεριφορά τους, όταν βλέπουν καθημερινά για περισσότερες από 2 ώρες.

Τα ωθεί στη βία

Είναι φορές που ενδεχομένως, δε μπορείτε να ελέγξετε τι βλέπει το παιδί στην τηλεόραση. Και να πρόκειται για σκηνές βίας. Ακόμη και αν τους εξηγείτε ότι δεν πρόκειται για κάτι πραγματικό, στα παιδιά αποτυπώνονται οι σκηνές αυτές, και κυρίως, στα αγόρια, που στη συνέχεια θα τις μιμηθούν στην καθημερινότητά τους.

Τι πρέπει να κάνετε

«Παν μέτρον άριστον» και αυτό ισχύει και με την τηλεόραση. Θέστε ωράρια και κανονισμούς, που πρέπει να τηρούνται αυστηρά. Να έχετε, πάντα τον έλεγχο τι παρακολουθεί το παιδί και αν είστε σε άλλο δωμάτιο, να κάνετε αιφνιδιασμούς για να βεβαιωθείτε τι βλέπει. Κανάλια που είναι με περιεχόμενο για ενήλικες, εννοείται ότι τα κλειδώνετε. Επίσης, σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες, η κατάλληλη ηλικία για να ξεκινήσει ένα παιδί να βλέπει τηλεόραση, είναι από 6 χρόνων και πάνω. Επειδή, κάτι τέτοιο σίγουρα δεν είναι εφικτό, σε παιδιά μικρότερης ηλικίας, τα χρονικά όρια να είναι αυστηρά μικρότερα.

Πηγή: momjunction
newsbomb.gr

Monday, 3 February 2020

Όταν το παιδί δεν θέλει να βλέπει τους γονείς του να αγκαλιάζονται

«Δεν θέλω να αγκαλιάζεστε..»
Ουαου! Έφτασε η στιγμή που το παιδί σας μεγάλωσε τόσο ώστε να διεκδικεί την αποκλειστικότητά σας και να νιώθει ανταγωνισμό.
Η φάση αυτή είναι απολύτως φυσιολογική και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να σας τρομοκρατεί ή προβληματίζει. Μην βιαστείτε να βάλετε τη ταμπέλα του «ζηλιάρικου» παιδιού και μην δείξετε υποτίμηση στην συμπεριφορά αυτή.

Είναι γεγονός ότι αρκετά παιδιά αντιδρούν με ενόχληση στις εκδηλώσεις τρυφερότητας των γονιών τους. Το παιδί πιστεύει πως, λόγω της στενής σχέσης του με τη μητέρα, ο πατέρας είναι ανταγωνιστική φιγούρα και διεκδικεί τη μαμά.
Δεν μπορεί ακόμη να κατανοήσει τη διαφορετική ποιότητα των σχέσεων. Ωστόσο, αυτή η συμπεριφορά ενισχύεται και από την ίδια τη μητέρα που είναι προσκολλημένη στο παιδί της και από την περιορισμένη ενασχόληση του πατέρα με το παιδί. Με προσοχή επομένως και λεπτούς χειρισμούς, η συμπεριφορά αυτή φθίνει χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.

Τι μπορείτε να κάνετε ως γονιός;

  1. Αρχικά καλό θα είναι να μην τονίσετε τη συμπεριφορά αυτή και να φέρεστε με φυσικότητα και ηρεμία.
  2. Εξηγούμε στο παιδί μας ότι όταν αγαπάμε κάποιον τον φιλάμε και τον χαϊδεύουμε.
  3. Δεν πρέπει να πέσετε στη παγίδα να απομακρύνεστε κάθε φορά που το παιδί μπαίνει στο χώρο. Έτσι ενισχύεται η συμπεριφορά του παιδιού και σταδιακά παγιώνεται.
  4. Ο πατέρας είναι σημαντικό να περνάει ποιοτικό χρόνο με το παιδί του, να είναι τρυφερός και να κάνει πράγματα ξεχωριστά από τη μαμά με το παιδί του. Είναι σημαντική η ενίσχυση της σχέσης τους. Δεν χρειάζεται να υπάρχει πίεση σε αυτό: μια βόλτα στο περίπτερο της γειτονιάς, μηνιαίο κούρεμα μαζί με τον μπαμπά, βόλτα για παγωτό/γλυκό κάθε Παρασκευή, λίγο παιχνίδι με τον μπαμπά στο σπίτι…κάτι μικρό αλλά ποιοτικό.
  5. Μπορείτε να συμπεριλάβετε το παιδί πού και πού σε αγκαλιές ομαδικές και εκδηλώσεις τρυφερότητας, δίνοντάς του τη δυνατότητα να κατανοήσει σταδιακά ότι ο πατέρας και η μητέρα ήταν μια ομάδα που προϋπήρχε.
  6. Παρατηρώντας τα παιδιά τους γονείς τους να συμπεριφέρονται με τρυφερότητα και αυθορμητισμό θα διδαχτούν μέσα από την παρατήρηση ότι η αγάπη εκδηλώνεται με χάδια και φιλιά και ότι τα συναισθήματά μας εξωτερικεύονται χωρίς ντροπές.
Μην μαλώνετε επομένως το παιδί αν νιώθει έτσι, αλλά με σεβασμό δείξτε την τρυφερότητά σας στο σύντροφό σας. Εξάλλου κάτι τέτοιο θα γεμίσει και τις δικές σας συναισθηματικές μπαταρίες και θα βοηθήσει στη συναισθηματική εξέλιξη του μικρού σας…

Παπακυργιάκη Χρύσα
Ψυχολόγος-Ειδική Παιδαγωγός
Email: chrysapapakirgiaki@yahoo.gr
Blog: psuxislogos.blogspot.com
πηγή: Mothersblog.gr
newsbomb.gr

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki