Showing posts with label Social media και πορνοποίηση. Show all posts
Showing posts with label Social media και πορνοποίηση. Show all posts

Thursday, 20 February 2020

Εφηβεία και Πορνογραφία - Effects of Pornography on Adolescents

Ποιες είναι οι επιπτώσεις της έκθεσης των εφήβων στην πορνογραφία.
από Ευφροσύνη Αλεβίζου Δρ. Αναπτυξιακής Ψυχολογίας – Ψυχοθεραπεύτρια

Για τους γονείς των σημερινών εφήβων η έκθεση σε πορνογραφικό υλικό σήμαινε το ξεφύλλισμα ενός περιοδικού όπως το Playboy ή το Penthouse που πρόσφεραν φαντασίωση μέσα από τη γυμνή φωτογραφία. 
Οι μεγαλύτεροι έφηβοι μπορεί και να είχαν πάει κάποιες φορές σε κινηματογράφο που έπαιζε έργα σεξ ή να είχαν νοικιάσει βιντεοταινίες να δουν μόνοι τους ή μαζί με φίλους, όταν οι γονείς έλειπαν. 
Αυτού του είδους η έκθεση στην πορνογραφία μας φαίνεται σήμερα “αθώα” σε σύγκριση με το υλικό στο οποίο μπορεί να έχει πρόσβαση ο έφηβος του σήμερα. 
Στην εποχή μας, λόγω της ραγδαίας εξέλιξης της τεχνολογίας και της κυριαρχίας του διαδικτύου στην καθημερινότητά μας, ο μέσος έφηβος μπορεί να έχει απεριόριστη πρόσβαση σε πορνογραφικό υλικό οπουδήποτε και οποιαδήποτε στιγμή πατώντας ένα κουμπί στον υπολογιστή ή στο κινητό του. 
Η ευκολία στην πρόσβαση δεν συνιστά μόνο ποσοτική διαφορά σε σχέση με το πρόσφατο σχετικά παρελθόν, αλλά και τεράστια ποιοτική διαφορά με την έννοια ότι το πορνογραφικό υλικό στο οποίο έχει πρόσβαση ο/η έφηβος σήμερα μπορεί να είναι ακραία ανάρμοστο, απρεπές, χυδαίο και αισχρό. 
Ο έφηβος του σήμερα έχει πρόσβαση σε πορνογραφικό υλικό που διαστρεβλώνει την έννοια του σεξ ως ανθρώπινη έκφραση, τόσο σε επίπεδο σωματικό, όσο και σε επίπεδο συναισθημάτων και σχέσεων μεταξύ των δύο φύλων.
Από αναπτυξιακή σκοπιά, η παιδική ηλικία και η εφηβεία είναι η κατεξοχήν περίοδος της ζωής κατά την οποία ο εγκέφαλος αναδιοργανώνεται διαρκώς δημιουργώντας νέες διασυνδέσεις μεταξύ των νευρώνων. 
 Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι ο εγκέφαλος του παιδιού και του εφήβου στην κυριολεξία διαμορφώνεται μέσω της εμπειρίας. Κατ’ επέκταση, η εμπειρία αυτής της κρίσιμης φάσης της ζωής συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην προσωπικότητα και τις επιλογές κατά την ενήλικη ζωή. 
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό λοιπόν να υποστηρίξουμε τον έφηβο στο να διαμορφώσει ένα υγιές γνωστικό και συναισθηματικό υπόβαθρο όσο αφορά την έκφραση της σεξουαλικότητας. 
Οτιδήποτε μαθαίνει ο /η έφηβος για το σεξ διαμορφώνει τις αντιλήψεις και τις πράξεις του στο παρόν και στο μέλλον. Και φυσικά αυτό στο οποίο εκτίθεται δεν μπορεί να ακυρωθεί αυτόματα.
Ο/η έφηβος που εκτίθεται συστηματικά στην πορνογραφία, θα πρέπει συνειδητά να επιλέξει να τροποποιήσει τον φαντασιωσικό του κόσμο και τις αντιλήψεις του για τις σχέσεις προκειμένου να σχετιστεί με ισότιμους όρους στην ενήλικη ζωή του.
Ας δούμε με μια ματιά τα δεδομένα που μας δίνει η έρευνα για την έκθεση των εφήβων στην πορνογραφία:

Σύμφωνα με διεθνείς έρευνες, το 56% των αγοριών και το 40% των κοριτσιών έχουν δει πορνό στο διαδίκτυο πριν την ηλικία των 16 ετών. Ακόμα, 9 στα 10 αγόρια και 6 στα 10 κορίτσια έχουν εκτεθεί σε πορνογραφικό υλικό μέσω του διαδικτύου πριν την ηλικία των 18.

Στην Ελλάδα, ένα μεγάλο ποσοστό εφήβων έχει εκτεθεί σε πορνογραφικό υλικό, είτε ψάχνοντας στο διαδίκτυο σκόπιμα, είτε τυχαία. 
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έρευνα «Παιδιά και Διαδίκτυο στην Ελλάδα: Ευκαιρίες και Κίνδυνοι» που πραγματοποιήθηκε σε 775 μαθητές 9 έως 18 ετών από 24 σχολεία της Αττικής (στο πλαίσιο του προγράμματος EU Kids Οnline) και δημοσιεύτηκε στο Βήμα στις 27-03-2013, το 44% των μεγαλύτερων σε ηλικία αγοριών και το 28% των μεγαλύτερων σε ηλικία κοριτσιών έχουν συναντήσει πορνογραφικό υλικό στο Ίντερνετ τυχαία, ενώ το 56,5% των αγοριών και το 11% των κοριτσιών επειδή το αναζητούσαν σκόπιμα.

Για ποιους λόγους οι έφηβοι αναζητούν το πορνό; 

Οι έφηβοι ψάχνουν πορνογραφικό υλικό από περιέργεια, για να διεγερθούν, για να αποκτήσουν πληροφόρηση για το σεξ, για να ενταχθούν σε ομάδα συνομήλικων ή μεγαλύτερων παιδιών που έχει τέτοιου είδους ενδιαφέροντα, για να αυξήσουν το γόητρό τους στις ομάδες των συνομηλίκων προβάλλοντας μια εικόνα έμπειρου, γνώστη και cool ατόμου. 
Συχνά, παρέες εφήβων αναζητούν και βλέπουν μαζί ταινίες πορνό επιδιώκοντας να ενισχύσουν τους μεταξύ τους δεσμούς και τη διαφοροποίησή τους από τους ενήλικες. 
Σε ορισμένες περιπτώσεις η συστηματική αναζήτηση πορνογραφικού υλικού συνδυάζεται και με αυτοκαταστροφικές ή και παραβατικές συμπεριφορές και μπορεί ταυτόχρονα να αντικατοπτρίζει απουσία οριοθέτησης και στοργικών, υποστηρικτικών οικογενειακών δεσμών ή και άλλα σοβαρά οικογενειακά προβλήματα.

Ας δούμε τώρα τι επιπτώσεις μπορεί να έχει η έκθεση των εφήβων στην πορνογραφία.

Η επίδραση της πορνογραφίας στους εφήβους είναι διαβρωτική καθώς διαμορφώνει την ηθική και τις προσδοκίες τους για το σεξ. Ειδικότερα, για τα νεαρά αγόρια μπορεί να προκύψουν αμφιβολίες για το σώμα και την εικόνα τους. 
Μπορεί να συγκρίνουν τη σωματική τους διάπλαση και το μέγεθος του πέους τους με αυτά που βλέπουν σε ταινίες πορνό, να αισθάνονται άσχημα για το σώμα τους και να αναπτύσσουν αίσθημα μειονεξίας. 
Ακόμα, οδηγούνται στην εσωτερίκευση της αντίληψης για το σεξ ως επίδειξη ανδρισμού, με αποτέλεσμα να αναπτύσσουν άγχος επίδοσης και προσδοκίες για μη ρεαλιστικές επιδόσεις και σεξουαλικές πρακτικές. 
Αυτές οι παραμορφωμένες αντιλήψεις για το σεξ και οι άστοχες συγκρίσεις μπορεί να οδηγήσουν στο μέλλον στην εμφάνιση ψυχοσεξουαλικών δυσλειτουργιών, καταθλιπτικής συμπτωματολογίας και αγχώδους διαταραχής. 
Και για τα νεαρά κορίτσια μπορεί να προκύψει ανασφάλεια για την εικόνα σώματος και – μέσω της σύγκρισης με τα άτομα που βλέπουν- αμφιβολία για το αν μπορούν να ανταποκριθούν σε μη ρεαλιστικές ή ακόμα και μη φυσιολογικές σεξουαλικές πρακτικές. 
Τα αγόρια μπορεί να εσωτερικεύουν τον ρόλο του αποστασιοποιημένου, συναισθηματικά αμέτοχου και σκληρού εραστή. 
Τα κορίτσια μπορεί να εσωτερικεύουν το ρόλο της υποταγής στις επιθυμίες των άλλων. Αγόρια και κορίτσια διαμορφώνουν έναν φαντασιωσικό κόσμο που προσδοκά την εμφάνιση, το ντύσιμο και τους μανιερισμούς των πρωταγωνιστών σε πορνοταινίες με καταστροφικές επιπτώσεις για την καλλιέργεια ενός υγιούς αισθησιασμού.  
Μέσω της έκθεσης στο πορνό και τα δύο φύλα διαμορφώνουν μια ηθική για το σεξ που αποδέχεται ως φυσιολογικούς ρόλους για τα δύο φύλα τους ρόλους εξουσίας και υποταγής, που ομαλοποιεί την βία και τον εξαναγκασμό, υποβαθμίζει την ανάγκη για συναίνεση, αλλά και την ανάγκη για συναισθηματική οικειότητα, αμοιβαίο σεβασμό και φροντίδα ως συστατικά της σεξουαλικής έκφρασης.

Η συστηματική έκθεση των εφήβων στο πορνό έχει σοβαρές επιπτώσεις σε συναισθηματικό επίπεδο. 

Οι έφηβοι βασανίζονται από συναισθήματα αμφιθυμίας γιατί, ενώ διεγείρονται, ταυτόχρονα δεν τους αρέσει αυτό που βλέπουν και έτσι αναπτύσσουν συναισθήματα ντροπής και ενοχής τα οποία συνδέονται με την έκφραση της σεξουαλικότητας. 
Σε βάθος χρόνου, η συστηματική έκθεση σε πορνογραφικό υλικό μπορεί να οδηγήσει σε απομόνωση, απόσυρση και δυσκολία ή αδυναμία εμπλοκής σε σχέσεις. 
Επίσης, αν οι παραστάσεις που έχουν οι έφηβοι παρεκκλίνουν από το φυσιολογικό, αν δηλαδή περιλαμβάνουν βία, σαδομαζοχισμό και βιασμό οι έφηβοι αποκτούν ένα κατώφλι ανοχής ως προς αυτού του είδους τις συμπεριφορές και διαμορφώνουν την ανάλογη ηθική που δικαιολογεί την πρακτική τους. 
Αυτό το γεγονός ενέχει τον πολύ σοβαρό κίνδυνο της υποβάθμισης της συναίνεσης και του σεβασμού ως προϋποθέσεις για σεξουαλική εμπλοκή και την επιδίωξη σεξουαλικών σχέσεων μέσω εξαναγκασμού και βίας. 
Οι έφηβοι που εκτίθενται νωρίς σε πορνογραφικό υλικό είναι πιο πιθανό να εμπλέκονται πρώιμα σε σεξουαλική δραστηριότητα, να αντικειμενοποιούν τη γυναίκα και το ρόλο της, να εσωτερικεύουν το σεξ ως καταναλωτική ανάγκη και όχι ως μέσο σύνδεσης και να υποβαθμίζουν την αξία του συνδυασμού του σεξ με την οικειότητα.
Τι μπορούμε λοιπόν να κάνουμε ως γονείς για να προστατεύσουμε τον/την έφηβο από τις επιπτώσεις της πανταχού παρούσας πορνογραφικής βιομηχανίας; 
Κατά τη γνώμη μου, δεν χρειάζεται η προσέγγιση της πορνογραφίας να διαφοροποιηθεί από την συνολικότερη προσέγγιση της σεξουαλικότητας. 
Τι εννοώ με αυτό; 
Εννοώ ότι ενώ δεν υπάρχει μια και μόνη συνταγή για την κάθε οικογένεια, τα συστατικά είναι τα ίδια: ανοιχτή επικοινωνία με όρους αμοιβαίου σεβασμού, προσέγγιση χωρίς κριτική με στόχο την κατανόηση του κόσμου του εφήβου και των ιδιαίτερων αναζητήσεών του και ενθάρρυνση υγιών μοτίβων έκφρασης μέσω της δικής μας στάσης ζωής. 
 Εννοώ ότι μιλάμε στα παιδιά μας για την σεξουαλικότητα και την έκφρασή της, πάντα με ηλικιακά κατάλληλο τρόπο. 
Μιλάμε ελεύθερα, ανοιχτά, αυθόρμητα, απλά, ρεαλιστικά και χωρίς συναισθηματική φόρτιση. 
Μιλάμε σε συστηματική βάση με αφορμές από την καθημερινότητα και τις σχέσεις και όχι επίσημα και στοχευμένα με τη μορφή «κηρύγματος». 
Δεν ξεχνάμε ότι περισσότερο από τα λόγια μας αποτελούμε πρότυπο για τα παιδιά μας μέσα από τη συμπεριφορά και τη στάση ζωής μας σε σημαντικά ζητήματα. 
Έτσι, μεταδίδουμε από μικρή ηλικία στα παιδιά μας το μήνυμα για το τι θεωρούμε αποδεκτό στους ρόλους και τις σχέσεις των δύο φύλων. Είναι αυτονόητο ότι η στάση ζωής που δίνει αξία στον αμοιβαίο σεβασμό, την ισοτιμία και την αμοιβαία φροντίδα δεν διαφοροποιείται σε επίπεδο σεξουαλικής έκφρασης. 
Με απλά λόγια, ό,τι ισχύει για άλλες πλευρές των οικείων συναισθηματικών σχέσεων, ισχύει και για τη διάσταση της σεξουαλικής έκφρασης. 
Μαθαίνοντάς το αυτό τα παιδιά και οι έφηβοι, χρησιμοποιούν την κριτική τους ικανότητα όπως αυτή έχει καλλιεργηθεί από την οικογένεια και έτσι είναι σε θέση να διαφοροποιούν μεταξύ υγιών και μη υγιών τρόπων έκφρασης της σεξουαλικότητας. 
Το ζητούμενο για το έφηβο είναι να μπορεί μεγαλώνοντας να απορρίψει ο ίδιος την πορνογραφία ως τρόπο έκφρασης και να επιλέγει εναλλακτικές που τον κάνουν να νιώθει καλά για τον εαυτό του και τις σχέσεις του.
Στο επόμενο άρθρο μου θα αναφερθώ στις ιδιαιτερότητες ως προς την προσέγγιση του ζητήματος και θα επικεντρώσω στο τι χρειάζεται να κάνουμε ώστε να αποτρέψουμε την συστηματική έκθεση και τον εθισμό των εφήβων στην πορνογραφία, έχοντας ως γνώμονα την πρόληψη και την κατεύθυνση προς υγιείς διεξόδους έκφρασης της σεξουαλικότητας.

efiveia
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Monday, 18 March 2019

Οι Έφηβοι στα Ψηφιακά Δίχτυα της Κατάθλιψης
American Girls Reader’s Guide

H κατάθλιψη μπορεί να είναι η έσχατη άμυνα των αγνών οργανισμών απέναντι στο εικονικό πανηγύρι της στιγμιαίας επιβράβευσης και της ματαιοδοξίας. 
H δημοσιογράφος Νάνσι Τζο Σέιλς πιστεύει ότι πρέπει όλα να ξεκινούν από τη μόρφωση, γι’ αυτό και στο τέλος του βιβλίου της προτρέπει: 
«Κορίτσια, κλείστε τις οθόνες και ανοίξτε τα βιβλία».
Δύο ερευνητικά βιβλία, το ένα επιστημονικό και το άλλο δημοσιογραφικό, βάζουν στο μικροσκόπιο τη ζωή των εφήβων στις ΗΠΑ και αποκαλύπτουν μια εξόχως ανησυχητική εικόνα. Η ευρεία χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης οδηγεί αυξανόμενα τους εφήβους, και ειδικότερα τα νέα κορίτσια, στην κατάθλιψη.

Η Τζιν Τουένγκ (Jean Twenge) είναι μία από τις πλέον γνωστές ερευνήτριες ψυχολόγους στις ΗΠΑ. Eχει ειδικευθεί σε ένα είδος «γενεακής» ψυχολογίας, γράφοντας βιβλία για τη «γενιά του εγώ» και για την «επιδημία» του ναρκισσισμού στις ΗΠΑ. 
Στο βιβλίο της «iGen, η γενιά του Internet. 
Γιατί τα σημερινά παιδιά είναι λιγότερο επαναστάτες, περισσότερο ανεκτικά, λιγότερο ευτυχισμένα –και εντελώς απροετοίμαστα για την ενήλικη ζωή– και τι σημαίνει αυτό για εμάς τους υπόλοιπους», 
που μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος σε μετάφραση του Νίκου Ρούσσου, επικαλείται τα δεδομένα τεσσάρων σε εξέλιξη ερευνών που διεξάγονται στις ΗΠΑ από το 1960 κι έπειτα, σε 11 εκατομμύρια Αμερικανούς. Με άλλα λόγια, η έρευνά της δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί.

Η Τουένγκ μιλάει για τα παιδιά που γεννήθηκαν απ’ το 1995 έως το 2012, για τη γενιά του Διαδικτύου και του έξυπνου κινητού τηλεφώνου, την αποκαλούμενη και «iGen». Στην έρευνα καταγράφονται μερικά πολύ θετικά ευρήματα: 
Τα παιδιά παρουσιάζουν μεγαλύτερη ανεκτικότητα στο διαφορετικό, είναι πιο ανεξάρτητα στην πολιτική τους σκέψη και, γενικότερα, λιγότερο φανατισμένα.
Τα καλά όμως τελειώνουν εδώ. Στο μεγαλύτερο μέρος τους τα δεδομένα αποκαλύπτουν μια πολύ ανησυχητική εικόνα, τόσο για το παρόν όσο και το μέλλον συνολικά. 
«Αν μια δραστηριότητα περιλαμβάνει κάποια οθόνη συνδέεται με λιγότερη χαρά και περισσότερη θλίψη», 
γράφει η Τουένγκ, και οι σημερινοί υπερδικτυωμένοι έφηβοι των ΗΠΑ εκτός από το ότι εμφανίζονται λιγότερο επαναστατημένοι και ανώριμοι, επιβεβαιώνουν περίτρανα την ψυχολόγο, εμφανίζοντας έντονα τα συμπτώματα μιας γενιάς σε κατάθλιψη.
Η έρευνα της Τουένγκ καταγράφει ότι τα τελευταία χρόνια οι εισαγωγές εφήβων με σοβαρά συμπτώματα κατάθλιψης σε κλινικές ανά τις ΗΠΑ έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Το 2008, οι διαγνώσεις κοριτσιών με σοβαρά συμπτώματα κατάθλιψης ήταν 16%, ενώ το 2015 παραπάνω από 26%.
Σύμφωνα με την ψυχολόγο και συγγραφέα, το 2007 ήταν πραγματικά το annus horribilis: τα παιδιά με σοβαρά συμπτώματα άρχισαν τότε πραγματικά να πολλαπλασιάζονται. 
Τι συμβαίνει το 2007; Η εμφάνιση του iPhone. 
Η Twenge γράφει ότι μπορεί να μην υπάρχει αιτιώδης συνάφεια, αλλά υπάρχει σίγουρα συσχετισμός. Είναι τόσο ακραία η αύξηση της κατάθλιψης σε αυτές τις ηλικίες, που όσο κι αν ψάξει κανείς δεν θα βρει άλλο σημαίνον στοιχείο να υποστηρίξει άλλη υπόθεση. 
Και το πιο εντυπωσιακό είναι ότι η μεγαλύτερη αύξηση κατάθλιψης παρατηρήθηκε στα κορίτσια. 
Γιατί ειδικά στα κορίτσια; 
Η πίεση να εμφανιστούν δημοσίως ισάξιες μεταξύ των άλλων κοριτσιών, η ατέρμονη και άτεγκτη σύγκριση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η εργαλειοποίηση του σώματος, η αντικειμενοποίησή του οδηγούν ολοένα και περισσότερα κορίτσια στην κατάθλιψη και σε άλλες διαταραχές που συνδέονται με την εικόνα του εαυτού, από τη βουλιμία μέχρι τον αυτοτραυματισμό.
Iσως να μη χρειάζεται επιπλέον προσπάθεια για να στηριχθεί το επιστημονικό εύρημα της ψυχολόγου. Η εμπειρική σχέση με τα social media, ακόμη και η πλέον επιδερμική, θα μπορούσε να είναι αρκούντως ανησυχητική. Μια ματιά στο Instagram τα λέει όλα.
Ωστόσο, μία ακόμη έρευνα έρχεται να ολοκληρώσει την εικόνα με τρόπο εκκωφαντικό. Η δημοσιογράφος Νάνσι Τζο Σέιλς (Nancy Jo Sales) «αλώνισε» το 2016 τις ΗΠΑ και μίλησε με παραπάνω από 400 κορίτσια από 13 έως 19 ετών επιβεβαιώνοντας αυτό που καταγράφουν τα επιστημονικά δεδομένα. 
Στο σπουδαίο βιβλίο της «Αμερικανικά κορίτσια. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και οι μυστικές ζωές των εφήβων» (American Girls: Social Media and the Secret Lives of Teenagers, εκδ. Vintage), βάζει στο μικροσκόπιο τις έφηβες κοπέλες, δίνοντας τον λόγο στις ίδιες και αποκαλύπτοντας τη σκοτεινή όψη της χρήσης των social media, ιδίως απ’ τα κορίτσια. 
Οι νεαρές Αμερικανίδες παραδέχονται στο δημοσιογραφικό μικρόφωνο ότι στα νέα Μέσα η ύπαρξή τους έχει υπερσεξουαλικοποιηθεί. 
Ομολογούν ότι δέχονται μια εκπληκτικά ασφυκτική πίεση να φροντίζουν εμμονικά την εμφάνισή τους αλλά και τη συμπεριφορά τους, να αυτοδιαφημίζονται, να κάνουν τα πάντα για την εικονική αποδοχή των άλλων, και να «πωλούν» τον εαυτό τους σαν να είναι διάσημες μάρκες. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν γίνει για τα περισσότερα κορίτσια μια αδηφάγος online αρένα.
Η Τζο Σέιλς μιλάει για την «πορνοποίηση της αμερικανικής ζωής», πρότυπο της οποίας είναι η Κιμ Καρντάσιαν, η επαγγελματίας διάσημη, η βασίλισσα της εποχής των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. 
Φαινόμενο όμως που βρίσκει τους πιο απρόσμενους υποστηρικτές στο πρόσωπο των ίδιων των γονέων και στην απροθυμία ή την ανικανότητά τους να καθοδηγήσουν κατάλληλα το παιδί που βρίσκεται στην εφηβεία.
Οι συγγραφείς των δύο βιβλίων βάζουν στο μικροσκόπιο τις συμπεριφορές των εφήβων, διαπιστώνοντας σημαντικές μεταβολές από τη στιγμή που τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα έξυπνα κινητά μπήκαν στις ζωές μας.

«Παιδιά ηθοποιοί»
Στο ρεπορτάζ της η δημοσιογράφος επικαλείται μια έρευνα του 2010, η οποία δείχνει ότι το 92% των παιδιών στην Αμερική έχουν παρουσία στο Διαδίκτυο πριν από τα δύο τους χρόνια, ενώ μία ακόμη δημοσκόπηση δείχνει ότι οι γονείς αναρτούν στο Διαδίκτυο κατά μέσον όρο 1.000 φωτογραφίες των παιδιών τους προτού αυτά κλείσουν τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής τους. 
«Μεγαλώνουμε τα παιδιά μας να γίνουν ηθοποιοί. Τα παιδιά ξέρουν ότι οι γονείς τους θέλουν να δείχνουν καλά στα social media γι’ αυτό και βάζουν τα δυνατά τους να γίνουν καλοί περφόρμερ», 
ομολογεί μια μητέρα στη δημοσιογράφο. Ελάχιστοι ενήλικες στην έρευνά της αναρωτιούνται τι επίπτωση έχει η υπερδικτύωση στα ίδια τα παιδιά, ποιο είναι το τίμημα όλης αυτής της υπερέκθεσης.

Διαβάζοντας κάποιος προσεκτικά και τις δύο έρευνες συμπεραίνει ότι η κατάθλιψη μπορεί να είναι η έσχατη άμυνα των αγνών οργανισμών απέναντι σε αυτό το εικονικό πανηγύρι της στιγμιαίας επιβράβευσης και της ματαιοδοξίας. Σίγουρα οι λύσεις δεν είναι εύκολες. 
Αλλά η Τζο Σέιλς πιστεύει πως πρέπει όλες να ξεκινούν από τη μόρφωση, γι’ αυτό και στο τέλος του βιβλίου της προτρέπει: «Κορίτσια, κλείστε τις οθόνες και ανοίξτε τα βιβλία».

* Ο κ. Μανώλης Ανδριωτάκης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Από τις εκδόσεις Κριτική κυκλοφορεί το τελευταίο του μυθιστόρημα «Ο αλγόριθμος της σοφίας».

kathimerini
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki