Ανάψτε ένα κεράκι διαφορετικό
για τα παιδιά
που κακοποιούνται
μέσα από το internet
Thursday, 30 November 2006
Τα συμπεράσματα των ερευνητών για την κακοποίηση στην παιδική ηλικία
Ο δόκτωρ Martin Teicher και οι συνεργάτες του κατέληξαν σε αυτά τα συμπεράσματα αφού εξέτασαν εκατοντάδες εγκεφάλους από παιδιά που είχαν εισαχθεί στο νοσοκομείο λόγω σεξουαλικής, φυσικής ή συναισθηματικής κακοποίησης.Οι εικόνες των εγκεφάλων αυτών των παιδιών συγκρίθηκαν στη συνέχεια με τις εικόνες των εγκεφάλων παιδιών που δεν είχαν υποστεί τέτοιου είδους κακομεταχείριση. Η σύγκριση των εγκεφαλικών εικόνων έδειξε ότι τα παραμελημένα ή κακοποιημένα παιδιά σαφώς υστερούσαν σε εγκεφαλική μάζα σε σχέση με τα μη κακοποιημένα παιδιά.
Έτσι βρέθηκε ότι η δεσμίδα των νεύρων που συνδέει τα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια και η οποία λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ τους ήταν ως και 40% μικρότερη στα παραμελημένα ή στα κακοποιημένα παιδιά.
Τι σημαίνει όμως από πρακτική άποψη μια τέτοια συρρίκνωση της εγκεφαλικής αυτής δομής;
Ένα υπανάπτυκτο μεσολόβιο, δηλαδή η δεσμίδα των νεύρων που συνδέει τα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια, παρακωλύει την ανταλλαγή πληροφοριών ανάμεσα στα δύο ημισφαίρια. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα παραμελημένα και κακοποιημένα παιδιά λειτουργούν κυρίως βάσει του ενός ημισφαιρίου αντί να έχουν την ευελιξία να μετακινούνται από το ένα στο άλλο με γρήγορο ρυθμό, όπως είναι φυσιολογικό και χρήσιμο.
Η έρευνα του καθηγητή Seth Pollak πάνω στην ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου κακοποιημένων και μη παιδιών έδωσε παρόμοια αποτελέσματα σε σχέση με τη συναισθηματική ένταση. Ο κ. Pollak δημιούργησε ένα ανώδυνο πείραμα σαν παιχνίδι, στο οποίο ζητούσε από τα παιδιά να κοιτάξουν μια σειρά προσώπων και να βρουν τα χαρούμενα, φοβισμένα ή θυμωμένα πρόσωπα, πατώντας ένα κουμπί κάθε φορά. Κατά τη διάρκεια του πειράματος τα παιδιά φορούσαν μια κάσκα με ηλεκτρόδια ώστε να μπορεί να μετρηθεί η ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου. Το ζητούμενο ήταν να μετρηθεί μια έντονη αύξηση της ηλεκτρικής δραστηριότητας στον εγκέφαλο, ως αποτέλεσμα ενός συγκεκριμένου ερεθίσματος. Η ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου ήταν ίδια τόσο για τα κακοποιημένα όσο και για τα μη κακοποιημένα παιδιά όταν επρόκειτο για χαρούμενα ή φοβισμένα πρόσωπα. Υπήρξε όμως μια δραματική αύξηση της ηλεκτρικής δραστηριότητας του εγκεφάλου των κακοποιημένων παιδιών όταν βρέθηκαν αντιμέτωπα με τις εικόνες των θυμωμένων προσώπων.
Οι επιπτώσεις του θυμού
Η ηλεκτρική αντίδραση του εγκεφάλου τους στο ερέθισμα του θυμωμένου προσώπου ήταν πολύ έντονη και μακράς διάρκειας. Ο λόγος γι' αυτή την έντονη αλλαγή είναι, σύμφωνα με τον καθηγητή Pollak, ότι ο θυμός των γονιών είναι ένα πολύ έντονο στοιχείο, ότι κάτι πρόκειται να συμβεί στο οικογενειακό περιβάλλον, και η επιβίωση του παιδιού ουσιαστικά εξαρτάται από τη γρήγορη και άμεση ικανότητά του να αναγνωρίσει το σήμα του θυμού και τις επερχόμενες αλλαγές. Αυτή η εγρήγορση προς τον θυμό γίνεται μια αυτόματη συναισθηματική αντίδραση για το άτομο, που ως ενήλικος τείνει να ερμηνεύει ακόμη και ουδέτερα ή ασαφή ερεθίσματα ως απειλητικά, πράγμα το οποίο εμποδίζει τη σύναψη υγιών σχέσεων με άλλους ενηλίκους.
Πώς ερμηνεύονται όμως από φυσιολογική άποψη αυτά τα ευρήματα;
Το κάθε εγκεφαλικό ημισφαίριο έχει μια σειρά εξειδικευμένων λειτουργιών, με το αριστερό ημισφαίριο να ελέγχει τη λογική σκέψη και τη γλώσσα, ενώ το δεξί έχει τον έλεγχο της δημιουργικότητας και της συναισθηματικής σκέψης. Όταν δεν υπάρχει άνετη ροή από το ένα ημισφαίριο στο άλλο παρά εμμονή στις λειτουργίες του ενός, τότε μπορεί να προκύψουν διάφορα προβλήματα. Για παράδειγμα, ενήλικοι που είχαν υποστεί κακομεταχείριση στην παιδική τους ηλικία χρησιμοποιούν το αριστερό τους ημισφαίριο στην καθημερινή τους ζωή όταν δεν έχουν δυσκολίες. Όταν όμως οι τραυματικές σκέψεις ξαναβγούν στην επιφάνεια ή κάποιο γεγονός που συναισθηματικά τους θυμίζει την κακομεταχείριση της παιδικής τους ηλικίας έρθει στο προσκήνιο, τότε τα ίδια αυτά άτομα καταφεύγουν στο δεξί τους ημισφαίριο, με αποτέλεσμα να γίνονται υπερβολικά συναισθηματικά και να άγονται και να φέρονται από πάθη και συγκινήσεις χωρίς να τιθασεύει αυτή την ένταση το χαλινάρι της λογικής.
ΕΡΕΥΝΕΣ
Κακομεταχείριση και ιδιοφυΐα
Μεμονωμένοι ερευνητές έκαναν μια τολμηρή σύνδεση ανάμεσα στην κακομεταχείριση κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας και στην ιδιοφυΐα, βασισμένοι στα παραδείγματα από τη ζωή του Μπετόβεν και του D. Η. Lawrence.
Ο Μπετόβεν είχε δύσκολη παιδική ηλικία καθώς ο πατέρας του τον κακομεταχειριζόταν, τον τραβούσε από το κρεβάτι και τον υποχρέωνε να κάνει εξάσκηση στο πιάνο μέσα στη νύχτα, χτυπώντας τον όποτε έκανε λάθος.
Ο Lawrence είχε μια πολύ άσχημη σχέση με τον αλκοολικό πατέρα του. Σύγχρονοι καλλιτέχνες έχουν επίσης ομολογήσει επεισόδια κακομεταχείρισής τους όταν ήταν παιδιά, όπως η τραγουδίστρια Sinead Ο' Connor , η οποία εκμυστηρεύθηκε πως όταν ήταν μικρή την κλείδωναν γυμνή για μέρες σε ένα παγωμένο δωμάτιο και τη χτυπούσαν.
Η σύγχρονη ψυχιατρική άποψη υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει αιτιακή σχέση ανάμεσα στις ψυχικές ασθένειες ή στην κακομεταχείριση και στην ιδιοφυΐα.
Τελικά φαίνεται να ισχύει το αντίθετο, δηλαδή ότι η κακομεταχείριση οδηγεί σε μαθησιακά προβλήματα και χαμηλή σχολική απόδοση.
Wednesday, 29 November 2006
ΕΚΚΛΗΣΗ UNICEF ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΠΑΙΔΙΩΝ
24/1/2005Σε νέα της έκθεση αναφέρει ότι εκατομμύρια παιδιά πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.
Με την ευκαιρία του Δεύτερου Παγκόσμιου Συνεδρίου κατά της Εμπορικής Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης των Παιδιών" που διεξάγεται στη Yokohama της Ιαπωνίας, η UNICEF απευθύνει έκκληση για μια συντονισμένη παγκόσμια προσπάθεια να ξεριζωθεί η σεξουαλική εκμετάλλευση των παιδιών.
Η νέα έκθεση της UNICEF για την σεξουαλική εκμετάλλευση των παιδιών "Κερδίζοντας από την Κακοποίηση", αναλύει την έκταση και τις επιπτώσεις του προβλήματος και περιέχει μαρτυρίες από κακοποιημένα και θύματα εκμετάλλευσης παιδιά και γυναίκες.
Η παρουσίασή της έγινε σε συνάρτηση με το Δεύτερο Παγκόσμιο Συνέδριο κατά της Εμπορικής Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης των Παιδιών που διεξάγεται από 17-20 Δεκεμβρίου στη Yokohama της Ιαπωνίας, του οποίου η UNICEF είναι συν-διοργανώτρια.
Η εμπορική σεξουαλική εκμετάλλευση των παιδιών είναι μια κρυφή πληγή, επομένως ακριβή στοιχεία είναι δύσκολο να βρεθούν. Επειδή τα παιδιά κυρίως διακινούνται μέσω ενός κρυφού δικτύου εμπόρων, το μεγαλύτερο μέρος της δραστηριότητας αυτής δεν φθάνει ποτέ στο φως. Σε πολλές χώρες δεν αναγνωρίζεται καν ως πρόβλημα. Η εμπορία του σεξ είναι μια αγορά δισεκατομμυρίων στην οποία υπολογίζεται ότι εισέρχονται κατά προσέγγιση ένα εκατομμύριο παιδιά το χρόνο, κυρίως κορίτσια.
Όπως αποκαλύπτουν οι ακόλουθοι αριθμοί αυτό είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα:
100.000 στις Φιλιππίνες
244.000 - 325.000 στις Ηνωμένες Πολιτείες
400.000 στην Ινδία
100.000 στην Βραζιλία
100.000 στην Ταϊβάν
35.000 στη Δυτική Αφρική
200.000 στην Ταϊλάνδη
175.000 στη Ανατολική & Κεντρική Ευρώπη.
Αλλά και στη χώρα μας όπως έδειξε πρόσφατη έρευνα που διεξήγαγε η ΚΑΠΑ RESEARCH για λογαριασμό της UNICEF φαίνεται ότι το 7% του γενικού κοινού δηλώνει ότι γνωρίζει κάποιο ή κάποια παιδιά που έχουν πέσει θύματα εκμετάλλευσης, ενώ από αυτούς το 33,8% αναφέρεται σε περιστατικά παιδικής πορνείας.
Τα παιδιά της εγκατάλειψης
Kλειστές οι πόρτες για εκατοντάδες παραμελημένα και κακοποιημένα ανήλικα Βρέθηκε σε ένα παλιό διαμέρισμα σε συνοικία του Πειραιά. H δυσοσμία στο δωμάτιο ήταν απερίγραπτη. Ζει ανάμεσα σε σκουπίδια, παλιά αντικείμενα και σκονισμένα έπιπλα. Συχνά τρέφεται από αποφάγια που βρίσκει στους κάδους απορριμμάτων. «H γιαγιά του είναι ρακοσυλλέκτρια. Το παιδί βιώνει μια άθλια κατάσταση. Πρέπει να απομακρυνθεί το συντομότερο. Μπορείτε να το φιλοξενήσετε;»...
H απάντηση από το Χαμόγελο του Παιδιού ήταν αρνητική - επρόκειτο για ένα από τα 550 «όχι» που αναγκάστηκε να πει η οργάνωση τα τελευταία τρία χρόνια σε εκκλήσεις από εισαγγελείς ανηλίκων, αλλά και ιδιωτών που αναζητούν στέγη για κακοποιημένα και παραμελημένα παιδιά. Το 8χρονο πλέον αγοράκι συνεχίζει να ζει κάτω από άθλιες συνθήκες. H αιτία: οι κρατικές παιδουπόλεις και τα κέντρα φιλοξενίας των μη κυβερνητικών οργανώσεων έχουν «κλειδώσει» τις πόρτες τους λόγω πληρότητας!
«Δεν έχουμε δυνατότητες»
«Φιλοξενούμε ήδη 180 παιδιά και οι δυνατότητές μας έχουν εξαντληθεί», είπε στα «NEA» ο πρόεδρος του Χαμόγελου του Παιδιού κ. Κώστας Γιαννόπουλος. «Δεν θέλουμε τα παιδιά μας να στοιβάζονται στα δωμάτια. Σκοπός μας δεν είναι να παρέχουμε κλίνες, αλλά σπίτι. Κι όμως, είναι στιγμές που υποκύπτουμε» συμπληρώνει.
Πριν από λίγες ημέρες το Χαμόγελο Του Παιδιού δέχτηκε κλήση από το Αστυνομικό Τμήμα Κερατσινίου για πέντε αδέρφια - από 2,5 έως και 14 ετών - τα οποία παραμελούνται συστηματικά από τους γονείς τους. «Τα βρήκαμε εξαθλιωμένα από την πείνα. Βρεθήκαμε σε δίλημμα. Χώρος δεν υπήρχε, αλλά δεν μπορούσαμε να αντισταθούμε σε εκείνα τα μάτια που μικρού Δημήτρη που κατευθείαν έτρεξε στην αγκαλιά μας».
Και σε... κρατητήρια!
Τα στοιχεία ωστόσο των τελευταίων ετών καταγράφουν μια θλιβερή εικόνα παιδιών που φιλοξενούνται προσωρινά ακόμα και σε... κρατητήρια - έπειτα από εισαγγελική απόφαση για άμεση απομάκρυνσή τους από το οικογενειακό περιβάλλον- έως ότου να βρεθεί στέγη. Είναι χαρακτηριστικό ότι περισσότερες από 60 υποθέσεις κακοποιημένων παιδιών έμειναν στα χαρτιά τους τελευταίους 12 μήνες, καθώς οι ξενώνες είναι πλήρεις ή υπολειτουργούν εξαιτίας έλλειψης προσωπικού.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, η χωρητικότητα των κρατικών παιδοπόλεων και Κέντρων Παιδικής Μέριμνας - είναι 20 σε όλη την Ελλάδα και στις περισσότερες των περιπτώσεων πρόκειται για πρώην αναμορφωτήρια - δεν ξεπερνά συνολικά τα 1.000 παιδιά. Ωστόσο, κάθε χρόνο πάνω από 700 παιδιά πέφτουν θύματα κακοποίησης και παραμέλησης!
Και ψυχολόγο
«Όταν υπάρχουν νήπια που κακοποιούνται σεξουαλικά από τους ίδιους τους γονείς τους - γεγονός που έχει διαπιστωθεί από τις αρμόδιες αρχές - και παραμένουν δέσμια σ' αυτή την κατάσταση, επειδή δεν υπάρχει κενή θέση σε κάποιο ίδρυμα, φαίνεται ξεκάθαρα πως οι διαστάσεις του προβλήματος είναι τεράστιες» τονίζει στα «NEA» η παιδοψυχολόγος κ. Χρυσούλα Μαυράκη. «Είναι αυτονόητο πως αυτά τα παιδιά δεν χρειάζονται μόνο ένα κρεβάτι, αλλά και ψυχολογική υποστήριξη. Παράλληλα όμως πρέπει να βοηθηθούν και οι ίδιοι οι γονείς ώστε να επανασυνδεθεί στο μέλλον η οικογένεια, τουλάχιστον στις περιπτώσεις που είναι δυνατόν» συμπληρώνει.
Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων στο Κέντρο Βρεφών «Μητέρα» την περασμένη εβδομάδα για άμεση πρόσληψη προσωπικού καταδεικνύει μόνο ένα μέρος των προβλημάτων. Όπως προκύπτει από εισαγγελικές αρχές, η παιδόπολη «Αγία Βαρβάρα» λειτουργεί με μόλις τρεις νηπιοκόμους, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για 25 (!) παιδιά. Και ενώ στα χαρτιά η «οργανική δυναμικότητα κλινών» είναι 30, στην πραγματικότητα το Ίδρυμα έχει δυνατότητα να φιλοξενήσει μόλις 15 παιδιά!
Άθλιες είναι οι συνθήκες και στο Ίδρυμα «Αγία Βαρβάρα», όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι. Ανήλικοι παραβάτες, παιδιά με σοβαρές σωματικές αναπηρίες, νήπια με ψυχολογικά προβλήματα και κακοποιημένα παιδιά στοιβάζονται όλα στον ίδιο χώρο.
«Τι υπηρεσίες προσφέρουμε σε αυτά τα παιδιά;», αναρωτιούνται.
«Δεν έχουμε δυνατότητες»
«Φιλοξενούμε ήδη 180 παιδιά και οι δυνατότητές μας έχουν εξαντληθεί», είπε στα «NEA» ο πρόεδρος του Χαμόγελου του Παιδιού κ. Κώστας Γιαννόπουλος. «Δεν θέλουμε τα παιδιά μας να στοιβάζονται στα δωμάτια. Σκοπός μας δεν είναι να παρέχουμε κλίνες, αλλά σπίτι. Κι όμως, είναι στιγμές που υποκύπτουμε» συμπληρώνει.
Πριν από λίγες ημέρες το Χαμόγελο Του Παιδιού δέχτηκε κλήση από το Αστυνομικό Τμήμα Κερατσινίου για πέντε αδέρφια - από 2,5 έως και 14 ετών - τα οποία παραμελούνται συστηματικά από τους γονείς τους. «Τα βρήκαμε εξαθλιωμένα από την πείνα. Βρεθήκαμε σε δίλημμα. Χώρος δεν υπήρχε, αλλά δεν μπορούσαμε να αντισταθούμε σε εκείνα τα μάτια που μικρού Δημήτρη που κατευθείαν έτρεξε στην αγκαλιά μας».
Και σε... κρατητήρια!
Τα στοιχεία ωστόσο των τελευταίων ετών καταγράφουν μια θλιβερή εικόνα παιδιών που φιλοξενούνται προσωρινά ακόμα και σε... κρατητήρια - έπειτα από εισαγγελική απόφαση για άμεση απομάκρυνσή τους από το οικογενειακό περιβάλλον- έως ότου να βρεθεί στέγη. Είναι χαρακτηριστικό ότι περισσότερες από 60 υποθέσεις κακοποιημένων παιδιών έμειναν στα χαρτιά τους τελευταίους 12 μήνες, καθώς οι ξενώνες είναι πλήρεις ή υπολειτουργούν εξαιτίας έλλειψης προσωπικού.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, η χωρητικότητα των κρατικών παιδοπόλεων και Κέντρων Παιδικής Μέριμνας - είναι 20 σε όλη την Ελλάδα και στις περισσότερες των περιπτώσεων πρόκειται για πρώην αναμορφωτήρια - δεν ξεπερνά συνολικά τα 1.000 παιδιά. Ωστόσο, κάθε χρόνο πάνω από 700 παιδιά πέφτουν θύματα κακοποίησης και παραμέλησης!
Και ψυχολόγο
«Όταν υπάρχουν νήπια που κακοποιούνται σεξουαλικά από τους ίδιους τους γονείς τους - γεγονός που έχει διαπιστωθεί από τις αρμόδιες αρχές - και παραμένουν δέσμια σ' αυτή την κατάσταση, επειδή δεν υπάρχει κενή θέση σε κάποιο ίδρυμα, φαίνεται ξεκάθαρα πως οι διαστάσεις του προβλήματος είναι τεράστιες» τονίζει στα «NEA» η παιδοψυχολόγος κ. Χρυσούλα Μαυράκη. «Είναι αυτονόητο πως αυτά τα παιδιά δεν χρειάζονται μόνο ένα κρεβάτι, αλλά και ψυχολογική υποστήριξη. Παράλληλα όμως πρέπει να βοηθηθούν και οι ίδιοι οι γονείς ώστε να επανασυνδεθεί στο μέλλον η οικογένεια, τουλάχιστον στις περιπτώσεις που είναι δυνατόν» συμπληρώνει.
Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων στο Κέντρο Βρεφών «Μητέρα» την περασμένη εβδομάδα για άμεση πρόσληψη προσωπικού καταδεικνύει μόνο ένα μέρος των προβλημάτων. Όπως προκύπτει από εισαγγελικές αρχές, η παιδόπολη «Αγία Βαρβάρα» λειτουργεί με μόλις τρεις νηπιοκόμους, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για 25 (!) παιδιά. Και ενώ στα χαρτιά η «οργανική δυναμικότητα κλινών» είναι 30, στην πραγματικότητα το Ίδρυμα έχει δυνατότητα να φιλοξενήσει μόλις 15 παιδιά!
Άθλιες είναι οι συνθήκες και στο Ίδρυμα «Αγία Βαρβάρα», όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι. Ανήλικοι παραβάτες, παιδιά με σοβαρές σωματικές αναπηρίες, νήπια με ψυχολογικά προβλήματα και κακοποιημένα παιδιά στοιβάζονται όλα στον ίδιο χώρο.
«Τι υπηρεσίες προσφέρουμε σε αυτά τα παιδιά;», αναρωτιούνται.
ΜΑΡΘΑ ΚΑΪΤΑΝΙΔΗ
ΤΑ ΝΕΑ , 29/06/2006 , Σελ.: N14
ΤΑ ΝΕΑ , 29/06/2006 , Σελ.: N14
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
