Friday, 18 May 2007

Φταίω κι εγώ γιέ μου...


Απαντήσεις πατέρα στα ερωτήματα του γιού του...
ΦΤΑΙΩ ΚΑΙ ΕΓΩ γιέ μου... Φταίω ...

ΕΓΩ που παρακάλεσα όλα τα λαμόγια τους πολιτικούς που ήξερα και που δεν με ξέρανε για να με βολέψουν κάπου στο δημόσιο και τους χάρισα την εκλογή τους…

ΕΓΩ που βολεύτηκα με την θεσούλα στο δημόσιο και που άραξα νομίζοντας ότι όλη τη δουλειά πρέπει να τη βγάλουν οι άλλοι…..

ΕΓΩ που από όποια θέση και ένα έχω δεν κάνω το παν για να βοηθήσω αυτόν που ταλαιπωρείτε με τη γραφειοκρατία που κι εγώ δημιούργησα για να κρύβομαι πίσω από αυτή.

ΕΓΩ που αν έκανα έστω και μια φορά απεργία και για αυτούς που δεν μπορούν να κάνουν (στον ιδιωτικό τομέα) τώρα δεν θα τους είχα απέναντι μου αλλά μαζί μου.

ΕΓΩ που σαν δάσκαλος το μόνο που με ενδιέφερε τελικά είναι η οικονομική αποζημίωσή μου και όχι πραγματικά η παιδεία…(Κάνω απεργία πάνω στις πανελλήνιες με 20 αιτήματα και τελευταίο το οικονομικό και μόλις παίρνω κάτι ..... .έναντι μόνον στο δικό μου οικονομικό, σταματώ την απεργία λες και λύθηκαν όλα τα προβλήματα της παιδείας)

ΕΓΩ που σαν αγρότης άφησα τόσα χρόνια τα λαμόγια να κατακλέβουνε τους συνεταιρισμούς και στο τέλος να τους διαλύσουνε… Τους ξέρω…Αλλά τους άφησα να συνεχίζουν να με εκπροσωπούν και να με κατακλέβουν. Βολεύτηκα με τις αποζημιώσεις και τις επιδοτήσεις και δεν έκανα κάτι για να προσαρμοστώ. Μου μάθανε καλά το κόλπο. Κλείσε τους δρόμους και κάτι θα πάρεις… ΕΓΩ έφερα τους αλβανούς για να μου δουλεύουνε για ένα κομμάτι ψωμί στα χωράφια μου για να το παίζω εγώ και ο γιός μου businessmen με τα καινούρια φθηνά 4χ4…

ΕΓΩ που σαν μικρομεσαία επιχείρηση δεν έκοβα αποδείξεις. Που φούσκωνα τις τιμές πριν τις εκπτώσεις για να φανεί μεγάλη η μείωση. Που ξεγελούσα τον γείτονα μου…

ΕΓΩ που σαν υπάλληλος στον ιδιωτικό τομέα δεν θέλω πραγματικά να ανέβει ο μισθός μου αλλά να κατέβει ο μισθός του Δ.Υ.

ΕΓΩ που πολύ θα ήθελα (και παρακάλεσα πολλούς) να είμαι κι εγώ ένας Δ.Υ αλλά δεν τα κατάφερα και τώρα που δεν είμαι τους βρίζω.

ΕΓΩ που χρόνια ολόκληρα έπαιρνα τα ένσημα στο χέρι και τώρα θέλω μεγαλύτερη σύνταξη.

ΕΓΩ που φωνάζω για την εκμετάλλευση των αφεντικών μου (σε υπερωρίες που δεν πληρώνονται..κτλ) αλλά δεν τα κατήγγειλα ποτέ στην επιθεώρηση εργασίας (και μην κρύβομαι πίσω από τη δικαιολογία» τίποτα δεν θα γίνει» θα χάσω τη θέση μου κτλ). Ας κάνω και εγώ αυτό που πρέπει. Μόνος μου δίνω το άλλοθι σ αυτούς.

ΕΓΩ που δεν συμμετέχω στα κοινά.

ΕΓΩ που δεν συμμετέχω στους Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων, ούτε καν στις συνελεύσεις δεν πατάω. (με την δικαιολογία δουλεύω δεν προλαβαίνω…). Για τα παιδιά μας πρόκειται…

ΕΓΩ που δίνω ακροαματικότητες σε κάθε σκουπίδι που παίζει η τηλεόραση.

ΕΓΩ που δεν διαβάζω την ΙΣΤΟΡΙΑ μας.

ΕΓΩ που αντιδρώ μόνο από τον καναπέ του σπιτιού μου και στη καφετέρια.

ΕΓΩ που τους βρίζω και μετά τους ξαναψηφίζω.

ΕΓΩ που παρκάρω όπου βρω.

ΕΓΩ που πετάω τα σκουπίδια όπου βρω.

ΕΓΩ που περιμένω μια ζωή πρώτα να αλλάξουν όλοι οι άλλοι και μετά ΕΓΩ…

ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ γιατί όταν απαιτώ από τους άλλους να κάνουν σωστά τη δουλειά τους πρέπει πρώτα απ όλα να απαιτώ ΕΓΩ από τον εαυτό μου να κάνω σωστά τη δουλειά μου...

Το γυάλινο βάζο...

Βγαίνουμε στους δρόμους για τη χαμένη μας ευμάρεια και καλά κάνουμε.
Κανείς όμως δεν διαμαρτύρεται για την χαμένη μας πνευματικότητα, την πρωτοφανή ηθική και πνευματική κρίση που περνάμε.




Thursday, 17 May 2007

Ένα αγγελούδι που το έλεγαν Σάρα...

Sarah

My name is Sarah
I am but three,
My eyes are swollen
I cannot see,

I must be stupid,
I must be bad,
What else could have made
My daddy so mad?

I wish I were better,

I wish I weren't ugly,
Then maybe my Mommy
Would still want to hug me.

I can't speak at all,
I can't do a wrong
Or else I'm locked up
All the day long.

When I awake I'm all alone
The house is dark
My folks aren't home.

When my Mommy does come
I'll try and be nice,
So maybe I'll get just
One whipping tonight.

Don't make a sound!
I just heard a car
My daddy is back
>From Charlie's Bar.

I hear him curse
My name he calls
I press myself
Against the wall.

I try and hide
>From his evil eyes
I'm so afraid now
I'm starting to cry.

He finds me weeping
He shouts ugly words,
He says its my fault
That he suffers at work.

He slaps me and hits me
And yells at me more,
I finally get free
And I run for the door.

He's already locked it
And I start to bawl,
He takes me and throws me
Against the hard wall.

I fall to the floor
With my bones nearly broken,
And my daddy continues
With more bad words spoken.

"I'm sorry!", I scream
But its now much too late
His face has been twisted
Into unimaginable hate.

The hurt and the pain
Again and again
Oh please God, have mercy!
Oh please let it end!

And he finally stops
And heads for the door,
While I lay there motionless
Sprawled on the floor.

My name is Sarah
And I am but three,
Tonight my daddy
Murdered me.


There are thousands of kids out there just like Sarah. And you can help.

It sickens me to my soul, and if you just read this and don't pass it on I pray for your forgiveness, because you would have to be one heartless person to not be affected by this email. And because you are affected, do something about it!! So all I am asking you to do is take some time to send this on and acknowledge that this stuff does happen, and that people like her dad do live in our society, and pray for child abuse to wither out and die, but also pray for the safety of our youth.


Please pass this poem on as a Blue Ribbon Against Child Abuse because as crazy as it might sound, it might just indirectly change a life. Hey, you NEVER know.


Please forward if you are
*~*~*AGAINST CHILD ABUSE *~*~

Ο Προμηθέας και η αγάπη του για τον άνθρωπο. Προμηθεύς Πυρφόρος - Προμηθεύς Δεσμώτης

Βλέποντας την κατάντια του ανθρώπινου γένους και την αδυναμία του απέναντι στη φύση, ο Προμηθέας αποφασίζει να του χαρίσει τη φωτιά. Έτσι, επισκεπτόμενος το εργαστήρι του Ήφαιστου, τοποθετεί τη φωτιά σε ένα κούφιο καλάμι και τη δίνει κρυφά στους ανθρώπους.
Ως τόπος παράδοσης της φωτιάς αναφέρεται η πόλη Σικυώνα της Πελοποννήσου.

Ο Προμηθέας έμαθε τους ανθρώπους να χειρίζονται τη φωτιά, να δημιουργούν εργαλεία και τους έμαθε τις Επιστήμες (που έκλεψε από την Αθηνά) και τα Γράμματα. 
Για να γλυτώσει την ανθρωπότητα από το μένος των θεών, την έμαθε να τους λατρεύει και να τους κάνει θυσίες.

περισσότερα... 
και εδώ...

Γιώργος Ζαμπέτας - Χίλια περιστέρια

Καλημέρα σας με τα χίλια περιστέρια του τροβαδούρου, που έφυγε από κοντά μας τέτοιες μέρες, πριν από δώδεκα χρόνια...
Το 1932, σε ηλικία μόλις 7 ετών κερδίζει το πρώτο του βραβείο, ως μαθητής της α’ δημοτικού, παίζοντας το πρώτο του τραγούδι σε σχολικό διαγωνισμό.


Από πολύ μικρή ηλικία ο Γιώργος Ζαμπέτας έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη μουσική, αφού παράλληλα με την απασχόλησή του στο κουρείο του πατέρα του ως βοηθός, «σκάρωνε» κρυφά στο μπουζούκι τις πρώτες του μελωδίες. 
Οτιδήποτε στη φύση παρήγε ήχο, τον συνάρπαζε και τον βοηθούσε στις συνθέσεις του, σύμφωνα με όσα ο ίδιος εκμυστηρεύτηκε στη βιογραφία του, λίγο πριν το θάνατό του.

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki