Είχα τ' ονειρό μου, το ποδήλατό μου... / Καλημέρα σας

Tα ποδήλατά μας, όπως τα όνειρά μας
ξέρουν από ανηφοριές!!

Παίρνω ένα ποδήλατο και φεύγω για τ' αδύνατο
κρατάω στο χέρι το κλειδί
πιάνω το τιμόνι ο σφυγμός μου δυναμώνει
το έργο κάπου το 'χω ξαναδεί

Ήμουν μικρό παιδάκι με καθαρή καρδιά
είχα τ' ονειρό μου, το ποδήλατό μου
κι όλα έμοιαζαν σωστά
έγινα δεκάξι, κι όλα ήταν εντάξει
είχα μια ζωή μπροστά

Το ποδήλατό μου, ήταν πάντοτε δικό μου
και με πήγαινε πολύ μακριά
μέσα στη Σαχάρα, σαν την πιο βαθιά λαχτάρα
μ' οδηγούσε πέρα απ' τη χαρά

Και τώρα στον αγώνα, ξανά απ' την αρχή
Φόρτσα στο πεντάλι, να 'ρθουνε κι οι άλλοι
πάμε για ορθοπεταλιές
τα ποδήλατά μας, όπως τα όνειρά μας
ξέρουν από ανηφοριές

Ας πούμε "Καληνύχτα" με ένα νοσταλγικό τραγούδι...

Θαρρώ πως ήταν χθες, θαρρώ πως ήταν χθες,
που παίζαμε σπιτάκια, που πετάγαμε μπαλόνια,
σχολειό δημοτικό, κοπάνα και κρυφτό
κούρεμα γλόμπος και κοντά τα παντελόνια..

Θαρρώ πως ήταν χθες, θαρρώ πως ήταν χθες,
που λέγαμε τα κάλαντα και τρέχαμε στα χιόνια,
κρυμμένο το γλυκό, ο νους μας στο κακό
κι ούτε κατάλαβα πως πέρασαν τα χρόνια...

Ακόμα σαν ν' ακούω τη μαμά μου
"να 'ρθεις νωρίς"
"μην πας μακρυά"
και "να προσέχεις"...
Έξω απ' την πόρτα τώρα γράφει τ' όνομά μου
και στο ταμπλό του αμαξιού
"μπαμπά μην τρέχεις"
Θαρρώ πως ήταν χθες
Θαρρώ πως ήταν χθες...

Θαρρώ πως ήταν χθες, θαρρώ πως ήταν χθες
που βγαίναμε τις νύχτες και ρημάζαμε τα φρούτα
στα χέρια γρατζουνιές, στα πόδια μελανιές
κι όταν αργούσα μου τις βρέχαν με τη σκούπα..

Θαρρώ πως ήταν χθες, θαρρώ πως ήταν χθες
που μάθαινα ποδήλατο, που κράταγα σφεντόνα,
αγάπες παιδικές στις πέρα γειτονιές
κι ένα σημάδι στο κεφάλι από κοτρώνα...

Μπαμπά μην τρέχεις - Γιάννης Μηλιώκας
Στίχοι: Γιάννης Μηλιώκας
Μουσική: Γιάννης Μηλιώκας

Καληνύχτα σας με ένα υπέροχο τραγούδι...

Αφιερωμένο ιδιαίτερα σε όσους πέρασαν σήμερα μια δύσκολη μέρα

Ανοίγω το στόμα μου
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Άλλες ερμηνείες: Γιώργος Νταλάρας

Ανοίγω το στόμα μου κι αναγαλλιάζει το πέλαγος
και παίρνει τα λόγια μου στις σκοτεινές του τις σπηλιές
και στις φώκιες τις μικρές τα ψιθυρίζει
τις νύχτες που κλαιν' των ανθρώπων τα βάσανα.

Χαράζω τις φλέβες μου και κοκκινίζουν τα όνειρα
και τσέρκουλα γίνονται στις γειτονιές των παιδιών
και σεντόνια στις κοπέλες που αγρυπνούνε
κρυφά για ν' ακούν των ερώτων τα θαύματα.

Καληνύχτα σας με ένα αλησμόνητο τραγούδι του Τσιτσάνη

 

Το χαμομηλάκι το αφιερώνει στους λάτρεις της καλής μουσικής,

σε όσους «ταξιδεύουν» με τις πενιές του μεγάλου συνθέτη και την αξεπέραστη φωνή της Ρίτας...

  Ρίτα Σακελλαρίου - Τα Λιμάνια (Βασίλη Τσιτσάνη)

Βασίλης Παπακωνσταντίνου: Α ρε Μαμά... / La mamma - Charles Aznavour

Τις πόρτες άνοιγες στο φως
να μπει ο ήλιος κι ο Θεός
να μας φυλάει
Α ρε μαμά

ΜΟΥΣΙΚΗ Charles Aznavour
ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ΣΤΙΧΟΙ ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
VIDEO MONTAZ IOCASTIS

Έβαζες ψεύτικες φωνές,
γελούσες κι έκανες πως κλαις
κι εγώ παιδί
Α ρε μαμά
Πίσω μου τρέχεις μια ζωή
με ένα πιάτο και μια ευχή
Τότε με κράταγες σφιχτά
τώρα κοιτάς από μακριά
Μέσα απ' τα δόντια να μιλάς,
σ' ακούω σαν τώρα
"μη με σκας, δε θα σε ανεχτεί κανείς,
θα πας χαμένος, θα το δεις"
Α ρε μαμά, α ρε μαμά

Ύστερα λόγια στο χαρτί
"συγνώμη, σ' αγαπώ πολύ, είμαι εδώ"
Α ρε μαμά
Ζωγράφιζες και μια καρδιά,
με νίκαγες με ζαβολιά
κι έβαζες πάντα στο πικάπ
το δίσκο με το Ave Maria
Ave Maria
Χανόσουνα στη μουσική,
εσύ γινόσουν το παιδί
κι εγώ ένας άγγελος στη γη
να σε προσέχω μια ζωή

Τις πόρτες άνοιγες στο φως
να μπει ο ήλιος κι ο Θεός
να μας φυλάει
Α ρε μαμά
Τα βράδια ήσουν μια αγκαλιά
κι ανάμεσα απ' τα φιλιά
έκανες τη φωνή λαγού,
το λύκο και την αλεπού
Και όταν γύριζα αργά
"θα σου τα πάρω τα κλειδιά,
θα βρεις τις πόρτες πιά κλειστές,
θα με πεθάνεις, αυτό θες;"
Α ρε μαμά, α ρε μαμά

Ύστερα λόγια στο χαρτί
"συγνώμη, σ' αγαπώ πολύ, είμαι εδώ"
Α ρε μαμά
Ζωγράφιζες και μια καρδιά,
με νίκαγες με ζαβολιά
κι έβαζες πάντα στο πικάπ
το δίσκο με το Ave Maria
Ave Maria
Χανόσουνα στη μουσική,
εσύ γινόσουν το παιδί
κι εγώ ένας άγγελος στη γη
να σε προσέχω μια ζωή

Μαμά
Πού πας
Πού πας
Μαμά, μαμά
Πού πας

Ils sont venus,
Il sont tous là,
Dès qu'ils ont entendu ce cri,
Elle va mourir la mamma,
Ils sont venus,
Ils sont tous là,
Y'a même Georgio,
Le fils maudit,
Avec des présents plein les bras.

Lyrics to La Mamma

«Ένα αλλιώτικο νανούρισμα» για να... ξυπνήσουμε

Πες μου κάτι για να κοιμηθώ...

Βρες μου τρόπο για να αρχίσω
βλέπεις βιάζομαι πολύ
από την πρώτη στιγμή να σε γνωρίσω
να σου πω να μου πεις και εσύ

Έλα μάθε μου άλλες λέξεις
και άλλο τρόπο να αγαπώ
τον σκοπό στα τραγούδια εσύ να διαλέξεις
και να δεις που θα μάθω και εγώ

Μες του κόσμου μας τη ζάλη
και στους φόβους σου μπροστά
θα σταθώ φρουρός μα φοβάμαι πάλι
σαν μικρούλης που δεν έχει μπαμπά

Ψάχνω πίσω μου στο χρόνο
προσπαθώ να θυμηθώ
να σου μοιάσω θέλω αυτό είναι μόνο
πες μου κάτι για να κοιμηθώ

Φύγε ύπνε, φύγε μακριά του
ένας ήλιος προβάλλει δειλά
δυο αστέρια πάντα κοντά του
τον κρατούν αγκαλιά

Μεγαλώνω και το ξέρεις
όλα γύρω μου θολά
τι καινούριο παιχνίδι θα μου φέρεις
περιμένω από εσένα πολλά

Ένα μέλλον καρναβάλι
έρχεται από παντού
πώς τα φτιάξατε έτσι σε αυτό το χάλι
θα μου πεις και θα φύγεις για αλλού

Φύγε ύπνε, φύγε μακριά του
ένας ήλιος προβάλλει δειλά
δυο αστέρια πάντα κοντά του
τον κρατούν αγκαλιά

Let The Childrens Have a World

Dana Winner - Let The Children Have A World
Where There Is no Pain or Sorrow

΄.
.

There is no place,
For the child in your heart
As long, as you, still believe in a fairytale
And always know,
Deep inside, we are all the same 

Let the children have a world
Where there is no pain or sorrow
Where they all can live tomorrow
And they share a brighter day 

Let the children have a world
Where the people can be free
Where they all can join together
And their hearts will share a dream 

A child, wants to find,
It's own place in the sunlight
Cause a child, has hope,
A ray of light, in his eyes
So I want the world
To love, every boy and girl.. 

Let the children have a world
Where there is no pain or sorrow
Where they all can live tomorrow
And they share a brighter day 

Let the children have a world
Where the people can be free
Where they all can join together
And their hearts will share a dream
    

 ευχαριστούμε xxxrealdreamxxx

"Στο Διεθνές το Μαγαζί" - Κώστας Χατζής

Επίκαιρο όσο ποτέ...

Στο Διεθνές το Μαγαζί πήγαν παρέα δυο χαζοί
και λέγαν τα δικά τους
Λέγαν για τους πολιτικούς πως μοιάζουν σαν τους ποντικούς
που τρώνε τα παιδιά τους

Τα καφενεία του Παύλου Σάμιου

Στο Διεθνές το Μαγαζί μονολογούσαν οι χαζοί
για της ζωής το κρίμα
πως ειν’ ντροπή πως ειν’ ντροπή όλου του κόσμου οι σοφοί
να πουληθούν στο χρήμα

Και ένας νέος μοναχός αφουγκραζόταν σκεφτικός
παράμερα πιο πέρα
κι έλεγε να ‘τανε χαζοί όλοι οι άνθρωποι στη γη
θα βλέπαμε άσπρη μέρα

Στο Διεθνές το Μαγαζί γίνανε φέσι οι χαζοί
κι ελέγανε πως φτάνει
πως κάθε πόλεμο στη γη τον κάνουν οι λαθρέμποροι
και οι βιομηχάνοι

Στο Διεθνές το Μαγαζί μιλούσανε οι δυο χαζοί
γι' αγάπη και ειρήνη
κι όμως οι άσοφοι σοφοί αφήνουν νηστικούς στη γη
και πάνε στη σελήνη

Και ένας νέος μοναχός αφουγκραζόταν σκεφτικός
παράμερα πιο πέρα
κι έλεγε να ‘τανε χαζοί όλοι οι άνθρωποι στη γη
θα βλέπαμε άσπρη μέρα

Στο Διεθνές το Μαγαζί γελούσανε οι δυο χαζοί
ελέγανε αστεία
Λέγαν πως ψέμα αν θες να πεις, αν θέλεις να γελά κανείς
λέγε Δημοκρατία

Στο Διεθνές το Μαγαζί αφού τα ήπιαν οι χαζοί
τα είπαν κι ένα χέρι
λέγαν πως θα ‘ρθει η στιγμή να αγκαλιαστεί όλη η γη
με τ’ άσπρο περιστέρι

Και ένας νέος μοναχός αφουγκραζόταν σκεφτικός
παράμερα πιο πέρα
κι έλεγε να ‘τανε χαζοί όλοι οι άνθρωποι στη γη
θα βλέπαμε άσπρη μέρα

Παιδιά, Δάσκαλοι, Γονείς, Παππούδες και Γιαγιάδες...

... που δεν θέλουν να χάσουν την παιδική τους ψυχή

Λένε ότι ο πιο σημαντικός άνθρωπος είναι αυτός που δεν χάνει την παιδική του ψυχή.

Ο Βραζιλιάνος συγγραφέας Πάουλο Κοέλο προτείνει  στους μεγάλους να μάθουν από τα παιδιά τρία πράγματα: 

• πώς να είναι ευτυχισμένοι χωρίς ιδιαίτερο λόγο, 
• πώς να είναι διαρκώς απασχολημένοι με κάτι και 
• πώς να διεκδικούν με όλη τους τη δύναμη αυτό που θέλουν.

Στο σημερινό τραγούδι θα απολαύσετε μια συνεργασία ανάμεσα σε μικρούς μαθητές και δασκάλους, γονείς και παππούδες/γιαγιάδες, που δεν θέλουν να χάσουν την παιδική τους ψυχή.

Ακούστε το τραγούδι Είμαι παιδί σε στίχους και μουσική του Νίκου Συμεωνίδη.

Τραγουδούν οι μαθητές της Πέμπτης Τάξης του 56ου Δημοτικού σχολείου Αθήνας και πρωταγωνιστούν οι δάσκαλοί τους!

Ακούστε το ίδιο τραγούδι σε μια πιο χορευτική εκδοχή.

Τα λόγια του τραγουδιού:

Είμαι παιδί

Στίχοι/Μουσική: Νίκος Συμεωνίδης

 

Άφησα ένα σπίτι βουβό και βγήκα στον δρόμο.  

Φόρεσα ένα ρούχο παλιό, το σακίδιο στον ώμο.  

Έκλεισα την πόρτα σιγά μην τρομάξει το χθες μου

και με μια δυνατή πεταλιά βρέθηκα στις χαρές μου.

 

A... είμαι παιδί.

Στα τριάντα δεν ξέρω αν ξέρω

το «πώς και το πού», το «γιατί»

 

A... είμαι παιδί.

Στα σαράντα χορεύω αγκαλιά με μια νέα ζωή.

Πέταξα από τις τσέπες, δειλά, φόβους κι άσχημες σκέψεις.  

Έστρεψα τα μάτια ψηλά κι ανακάλυψα άγνωστες λέξεις.

Βρήκα φίλους καλούς να μιλούν στη γωνιά, στο μικρό μαγαζάκι.
Κι άλλους πάλι, τρελά να γελούν στου ουρανού το παρκάκι.

 

Α... είμαι παιδί.

Στα πενήντα μου ζω δίχως «πρέπει»,

«ίσως», «μα» και «μπορεί».

 

Α... είμαι παιδί.

Στα εξήντα χορεύω αγκαλιά με μια νέα ζωή

 

Α... είμαι παιδί. 

Στα εβδομήντα μου ξέρω

παιχνίδια που δεν ξέρεις εσύ.

 

Α... είμαι παιδί.

Στα ογδόντα χορεύω αγκαλιά με μια νέα ζωή.

Γύρω από τη Μουσική

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ελύτης - Μίκης - Μπιθικώτσης (1977): Ανοίγω το στόμα μου κι αναγαλλιάζει το πέλαγος...

Ανοίγω το στόμα μου κι αναγαλλιάζει το πέλαγος
και παίρνει τα λόγια μου στις σκοτεινές του τις σπηλιές
και στις φώκιες τις μικρές τα ψιθυρίζει
τις νύχτες που κλαιν των ανθρώπων τα βάσανα.

Χαράζω τις φλέβες μου και κοκκινίζουν τα όνειρα
και τσέρκουλα γίνονται στις γειτονιές των παιδιών
και σεντόνια στις κοπέλες που αγρυπνούνε
κρυφά για ν’ ακούν των ερώτων τα θαύματα.

Ένας ευαίσθητος Απρίλης...

Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός

Ένας ευαίσθητος Απρίλης
Ένας αθέατος καιρός
Γελάει το φρουρό της πύλης
Και βγαίνει ήλιος λαμπερός

Πετά τα ρούχα του στρατιώτη
Φορά πουκάμισο λευκό
Και στην αγάπη του την πρώτη
Στέλνει ένα όνειρο γλυκό

Φέρνει μια ζάλη στους ανέμους
Ανατριχίλα στο νερό
Με την καρδιά στήνει πολέμους
Και με τον έρωτα χορό

Από τους κήπους κόβει βάγια
Κι απ' την αυλή του πασχαλιές
Για να στολίσει τα ναυάγια
Που μείναν δίχως αγκαλιές

Ας πούμε "Καληνύχτα" με ένα "Δι’ ευχών των αγίων ημών...", από φωνές παιδικές...

Πετούν γεράκια απ’ τις φωλιές

την τρομαγμένη μας ζωή να δουν εικόνα

σαν τις παλιές αμαρτωλές

που δεν τους στάθηκε αγκαλιά ούτε κρυψώνα

Κάτω απ’ την άρρωστη βροχή

στις εθνıκές των φορτηγών με τα ψυγεία

το μαύρο λάδι απ’ τη ψυχή

δεν καίει για κάτι που να μοιάζει μ’ ευλογία

Δι’ ευχών των αγίων ημών

στους ναούς των μεγάλων λυγμών

Δι’ ευχών των αγίων της γης

ορατής και αοράτου πληγής

Δι’ ευχών των αγίων που κλαις

που μπορείς σ’ αγαπάω να λες

Δι’ ευχών των αγίων κι αεί

με Θεού πνοή

Κοιτάω τον ήλιο απ’ το βουνό

κι οι δυναμίτες της ψυχής μου σπαν την πέτρα

που εγώ να τρέξω ξεκινώ

μες στης παγκόσμιας λογικής τα πέντε μέτρα

Με χαραγμένα τ’ αρχικά

όνομα και αίμα και φυλή κι αρχαία τείχη

και μ’ ένα δέμα ελληνικά

θα γράψω, κόσμε, τους χρησμούς μου με το νύχι.

Δι’ ευχών των αγίων ημών

στους ναούς των μεγάλων λυγμών

Δι’ ευχών των αγίων της γης

ορατής και αοράτου πληγής

Δι’ ευχών των αγίων που κλαις

που μπορείς σ’ αγαπάω να λες

Δι’ ευχών των αγίων κι αεί

με Θεού πνοή

1992

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου

Μουσική: Νίκος Αντύπας

Ερμηνεία: Χαρούλα Αλεξίου

Δεν πειράζει, κ. Λεοντή... «Πού να χωρέσει τ΄ όνειρo...;»

Φεστιβάλ Αθηνών και ΕΡΤ έκλεισαν την πόρτα στον Χρήστο Λεοντή!!

Δρόμοι όλο λάσπη και σπίτια ρημαδιό
πού να χωρέσει τ’ όνειρο σε κάμαρη δυο πήχες.
Έλα καλή μου, φόρεσε τ’ άσπρο μαντήλι που είχες
και τ’ αύριο πιο καλό απ’ το χθες, για μας τους δυο.

Σφυρίζει η φάμπρικα, η βάρδια μου τελειώνει
κι αν θες ν’ αλλάξουμε ζωή, να πάμε σε μιαν άλλη,
έλα καλή μου, φόρεσε τ’ άσπρο μαντήλι σου πάλι
και τ’ αύριο πιο καλό απ’ το χθες για μας τους δυο.

Πέφτει σκοτάδι στους δρόμους τους στενούς
και τα παιδιά μαζεύτηκαν τριγύρω στο μαγκάλι.
Έχουμε οι δυο μας δύναμη να ξαναρχίσουμε πάλι
σε κόσμους άλλους κι ουρανούς, πιο φωτεινούς

Μουσική: Χρήστος Λεοντής

Στίχοι: Μιχάλης Παπανικολάου

Eρμηνεία: Δημήτρης Μητροπάνος - Μανώλης Μητσιάς, Δώρος Δημοσθένους, Γιάννης Κούτρας, Ιωάννα Φόρτη, Μαρία Σουλτάτου και χορωδία

Δίσκος: Τραγούδια ευφρόσυνα.

Ωδείο Ηρώδου του Αττικού 2005

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Φιλντισένιο καραβάκι - Small ivory boat (Γκάτσος, Χατζιδάκις, Μπιθικώτσης)

Φιλντισένιο καραβάκι
στ' όνειρό μου ήρθε μιαν αυγή
και με πήρε ταξιδάκι
να γυρίσουμε τη γη.

Είδα χώρες, είδα τόπους
πικραμένα είδα τα παιδιά
κόσμο εγνώρισα κι ανθρώπους
κι έβαλα πόνο στη καρδιά

Καραβάκι μου ξεκίνα
πάμε πάλι στην Αθήνα
τραγουδάνε τα πουλιά στην Αττική
Πάμε πάλι στο Παγκράτι
πού 'ναι οι δρόμοι του γεμάτοι
με χαρούμενες φωνές την Κυριακή

Τι να πω για την Ευρώπη
Τι να πω για την Αμερική
δεν αλλάζουν οι ανθρώποι
έχουνε βάσανα κι εκεί

Πήγα σ' όλα τα λιμάνια
σε δρομάκια πέρασα στενά
λεβεντιά και περηφάνεια
δεν είδα φως μου πουθενά.

Ο Πάνος τραγουδά Χατζιδάκι

Η μεγαλύτερη μουσική ιδιοφυΐα της Ελλάδας, ο Μάνος Χατζιδάκις, γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 23 Οκτωβρίου του 1925 στην Ξάνθη.

 Το Χαμομηλάκι σας αφιερώνει εννέα υπέροχα τραγούδια ερμηνευμένα από τον Παναγιώτη Π.

Ο Πάνος τραγουδά Χατζιδάκι

• Πάνος - Εγώ είμαι ένα σύννεφο
  
  
• Πάνος - Ήσουν μια βρύση τ’ ουρανού
  
  
• Πάνος - Μανούλα μου!
  
  
• Πάνος - Μια πόλη μαγική
  
• Πάνος - Ουρανέ!
  
  
• Πάνος - Πάει ο καιρός!
  
  
• Πάνος - Περιμπανού
  
  
• Πάνος - Sevax
  
  
• Πάνος - Τ’ αστέρι του βοριά
  
  

Όμορφη και παράξενη πατρίδα... / Καληνύχτα σας...

Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης
Μελοποίηση: Δημήτρης Λάγιος
Συλλογή: Ο Ήλιος,ο Ηλιάτορας

Όμορφη και παράξενη πατρίδα
ωσάν αυτή που μου 'λαχε δεν είδα

Ρίχνει να πιάσει ψάρια πιάνει φτερωτά
στήνει στην γη καράβι κήπο στα νερά
κλαίει φιλεί το χώμα ξενιτεύεται
μένει στους πέντε δρόμους αντρειεύεται

Όμορφη και παράξενη πατρίδα
ωσάν αυτή που μου 'λαχε δεν είδα

Κάνει να πάρει πέτρα την επαρατά
κάνει να τη σκαλίσει βγάνει θάματα
μπαίνει σ' ένα βαρκάκι πιάνει ωκεανούς
ξεσηκωμούς γυρεύει θέλει τύρρανους

Όμορφη και παράξενη πατρίδα
ωσάν αυτή που μου 'λαχε δεν είδα

---

Beautiful and Strange Homeland – Odysseus Elytis

(translated by Kimon Friar)

I’ve never seen a homeland more strange and beautiful
Than this one that fell to my lot
Throws a line to catch fish catches birds instead
Sets up a boat on land garden in the waters
Weeps Kisses the ground Emigrates
Becomes a pauper gets brave
Tries for a stone gives up
Tries to carve it works miracles
Goes into a boat reaches the ocean
Looks for revolutions wants tyrants.

Δ. Τσακνής — Φτιάξε καρδιά μου το δικό σου παραμύθι

Φτιάχνουν απόψε με κουρέλια και σανίδια
έναν συνοικισμό αυτόνομο
Αυτοί που ψάχνουν για διαμάντια στα σκουπίδια
και στον υπόνομο

Κι εσύ που ψάχνεις το κουκί και το ρεβίθι

στο τέλμα αυτό που βυθιζόμαστε
Φτιάξε μαζί τους το δικό σου παραμύθι
γιατί χανόμαστε

youtube

Μες το δικό σου παραμύθι ξαναβρές το

το ξεχασμένο μονοπάτι σου
Και ξαναχάσ' το, ξαναβρές τo, ξαναπές το
το τραγουδάκι σου

Ξελευθερώνω την ωραία πεταλούδα
από τη σφραγισμένη γυάλα της
Να σου δανείσει τα φτερά της τα βελούδα
και τα μεγάλα της

Κι αντί να ψάχνεις τριαντάφυλλα στα στήθη
αυτών που χάμω τα πετάξανε
Φτιάξε καρδιά μου
το δικό σου παραμύθι
αλλιώς τη βάψαμε

Φτιάχνω απόψε με κουρέλια και σανίδια
έναν συνοικισμό αυτόνομο
Μ' αυτούς που ψάχνουν για διαμάντια στα σκουπίδια
και στον υπόνομο

Κι αντί να ψάχνω το κουκί και το ρεβύθι
στο τέλμα αυτό που βυθιζόμαστε
Φτιάχνω μαζί σας το δικό μας παραμύθι
γιατί χανόμαστε

Μες το δικό μας παραμύθι ξαναβρές το
το ξεχασμένο μονοπάτι σου
Και ξαναχάσ' το, ξαναβρές το, ξαναπές το
το τραγουδάκι σου

Καλλιτέχνης: Διονύσης Τσακνής
Άλμπουμ: Anthologio - Dionisis Tsaknis
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 1984

Πηγή: Musixmatch 

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η αγάπη είναι δρόμος ανηφορικός / Allen Asbury: Love Is an Uphill Climb

Ω, σε οδήγησαν από το ναό
Μέσα από τους δρόμους
Στο λόφο που ονομάζεται Γολγοθά
Και με ένα βαρύ σταυρό στην πλάτη Σου
Έπεσες σε αγωνία
Αλλά δυσκολεύτηκες και ανέβηκες σε εκείνο το λόφο
Από αγάπη για μένα
Υποθέτω ότι η αγάπη, μερικές φορές, είναι δρόμος ανηφορικός

Έτσι και με τον σταυρό μου, Κύριε
Θα ανέβω στην κακοτράχαλη κορυφή του βουνού
Και δεν θα σταματήσω, γιατί ξέρω
Η αγάπη, μερικές φορές, είναι μια ανηφόρα
Ιησού, όταν περπάτησες εκείνο το λόφο μέχρι τον Γολγοθά
Μου το απέδειξες
Η αγάπη, μερικές φορές, είναι δρόμος ανηφορικός

Θα σε ακολουθήσω λοιπόν
Κάθε βήμα της ημέρας
Ναι, μέσα από τον αγώνα, Κύριε
Αν είναι αυτό που χρειάζεται
Γιατί ξέρω ότι η αγάπη δεν είναι εύκολη
Μερικές φορές κοστίζει
Κύριε, βοήθησέ με να θυμηθώ
Κάθε φορά που βλέπω τον Σταυρό
Αυτή η αγάπη, μερικές φορές, είναι δρόμος ανηφορικός

Oh, they led You from the temple
Through the streets
To the hill called Calvary
And with a heavy cross upon Your back
You fell in agony
But You struggled up and climbed that hill
Out of love for me
I guess love sometimes is an uphill climb

So with my cross, Lord
I'll climb the rugged mountain top
And I won't stop, 'cause I know
Love sometimes is an uphill climb
Jesus, when You walked that hill to Calvary
You proved to me
Love sometimes is an uphill climb

So I will follow You
Each step along the day
Yeah, through the struggle, Lord
If that's what it takes
Because I know that love's not easy
Sometimes it costs
Lord, help me remember
Every time I see the cross
That love sometimes is an uphill climb

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Καληνύχτα

...

...............

......

Το Χαμομηλάκι

Μίκης Θεοδωράκης: Τα παιδικά τραγούδια που έγραψε πριν ενηλικιωθεί

Ο Μίκης Θεοδωράκης «έφυγε» για τη γειτονιά των αγγέλων, αφήνοντας πίσω του ανεκτίμητη παρακαταθήκη.

Πέθανε ο Μίκης Θεοδωράκης σε ηλικία 96 ετών. Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε θλίψη στο Πανελλήνιο. Ένας από τους πιο σπουδαίους καλλιτέχνες και αγωνιστές, ένα άνθρωπος που έχει συνδεθεί με της σημαντικότερες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδος,  «έφυγε» για τη γειτονιά των αγγέλων αφήνοντας πίσω του πλούσια και ανεκτίμητη παρακαταθήκη.

Τα τραγούδια του έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές, ο ίδιος έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία και διακρίσεις και το 2000 προτάθηκε για βραβείο Νόμπελ. Ο Μίκης Θεοδωράκης είχε ασχοληθεί με όλα τα είδη της μουσικής, από όπερες και συμφωνική μουσική, μέχρι μουσική για αρχαίο δράμα, θέατρο, κινηματογράφο, έντεχνη και λαϊκή, ενώ το 1964 συνέθεσε τον ίσως πιο αναγνωρίσιμο ελληνικό ρυθμό παγκοσμίως, το γνωστό συρτάκι «Ζορμπάς».

Πηγή φωτογραφίας: Ιntime news

Συνθέσεις του έχουν ερμηνευτεί από καλλιτέχνες παγκοσμίου φήμης, όπως οι Beatles, η Σίρλεϊ Μπάσεϊ, η Τζόαν Μπαέζ και η Εντίθ Πιάφ, ενώ έχει γράψει μουσική για γνωστές ταινίες όπως: Φαίδρα (1962), Αλέξης Ζορμπάς (1964), Ζ (1969) και Σέρπικο (1973).

Το πιο σημαντικό του έργο θεωρείται η μελοποιημένη ποίηση, χρησιμοποιώντας ως στίχους ποιήματα βραβευμένων ποιητών ελληνικής και ξένης καταγωγής, όπως οι Γιάννης Ρίτσος (Βραβείο Ειρήνης Λένιν 1976), Γιώργος Σεφέρης (Νόμπελ 1963), Πάμπλο Νερούδα (Νόμπελ 1971), Οδυσσέας Ελύτης (Νόμπελ 1979).

Τα παιδικά τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη

Ένας απο τους πιο ιδιαίτερους δίσκους του γνωστού μουσικοσυνθέτη είναι αυτός που περιλαμβάνει παιδικά τραγούδια που έγραψε ο ίδιος, τα περισσότερα μάλιστα πριν καν ενηλικιωθεί. Ο δίσκος του «Μίκης Θεοδωράκης, 40 τραγούδια για παιδάκια και παιδιά» κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1994 και περιλαμβάνει τραγούδια που, όπως ανέφερε στο σημείωμά του, γράφτηκαν «μέσα στην παγωνιά της Ιστορίας – στην δοκιμασία του ’40 – στην πρώτη μου εφηβεία».

Οι μελωδίες αυτές αποτελούν τις πρώτες απόπειρες του καλλιτέχνη να μελοποιήσει ποιήματα και στίχους από τον Βασίλη Ρώτα και τον Κωστή Παλαμά, μέχρι τον Διονύσιο Σολωμό και την Αντιγόνη Μεταξά. Ήταν τα πρώτα τραγούδια του μαθητή Μίκη που γράφηκαν από το 1937 μέχρι και το 1945. Το πρώτο, μάλιστα, του ήταν το αρ.10 «Tο καραβάκι» που έγραψε στην Πάτρα σε ηλικία μόλις 12 ετών.

Τα τραγούδια του δίσκου τραγουδούν η Παιδική Χορωδία & Ορχήστρα του Δημοτικού Ωδείου Λάρισας, ενώ την ευθύνη της ενορχήστρωσης και της διεύθυνσης χορωδίας, είχε ο Δημήτρης Καρβούνης.

Ο διεθνούς φήμης μουσικοσυνθέτης με το μοναδικό ταλέντο και την τεράστια πορεία «έφυγε»,  μέσα όμως από τα τραγούδια, τις μελωδίες και τους αγώνες του θα μείνει για πάντα ζωντανός στις μνήμες τις δικές μας και των επόμενων γενεών.

^{Πηγή πληροφοριών: wikipedia.org / mikisguide.org}

mothersblog.gr