Sunday, 19 July 2009

Πώς να κάνετε το παιδί σας να φάει τρόφιμα που δε θέλει ούτε να τα δει...

Στην επιστήμη της ψυχολογίας ήταν, τελικά, κρυμμένος ο τρόπος που μπορείτε να πείσετε ένα παιδί να καταναλώνει τρόφιμα που δεν ήθελε ούτε να δει…
 
Σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη, η μετονομασία του φαγητού μπορεί να κάνει θαύματα και μάλιστα σε βάθος χρόνου. Η μελέτη των ερευνητών του Πανεπιστημίου Κορνέλ των ΗΠΑ, με επικεφαλής τον Δρ Μπράιαν Γουάνσινκ, έδειξε ότι παιδιά ηλικίας τεσσάρων ετών έτρωγαν λαχανικά μόνο στην περίπτωση που οι γονείς τους τα εμφάνιζαν με πρωτότυπες ή ονομασίες από αγαπημένα κινούμενα σχέδια, όπως για παράδειγμα «καρότα ακτίνων Χ» ή «φασόλια σούπερ-δύναμης» ή «μπρόκολα δεινοσαύρων».
Μετά από ένα διάστημα διατροφής με «ξαναβαφτισμένα» φαγητά, τα παιδιά συνέχιζαν να τρώνε κατά μέσο όρο 50% λαχανικών καθημερινά, ακόμα κι όταν οι γονείς είχαν σταματήσει πια να τα ονομάζουν με τα ψευδώνυμα.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα μικρά παιδιά σκέφτονται ότι έχει πλάκα να φάνε ένα τέτοιο φαγητό και το κόλπο πιάνει.
Όμως ανάλογες μελέτες έχουν δείξει ότι στην «παγίδα» πέφτουν και οι ενήλικες.
Μια έρευνα σε εστιατόρια έχει διαπιστώσει ότι όταν οι ιδιοκτήτες αλλάζουν τα ονόματα των πιάτων που σερβίρουν και τους δίνουν πρωτότυπα ονόματα, όχι μόνο οι πωλήσεις αυξάνονται κατά 28%, αλλά και η αξιολόγηση της γεύσης των πιάτων από τους πελάτες αυξάνει κατά 12%, παρόλο που δεν έχει αλλάξει τίποτε στο περιεχόμενο στο πιάτου, αλλά μόνο το όνομά του.
Είτε στα μικρά παιδιά, είτε στους μεγάλους, η επίδραση είναι ίδια τελικά, σύμφωνα με τους ερευνητές: «Ίδιο φαγητό, αλλά διαφορετικές προσδοκίες και, τελικά, μια διαφορετική εμπειρία». Με πιο απλά λόγια, όλα στο μυαλό μας βρίσκονται.

Πηγή : Web Only

Τα «αντίδοτα» για το τραύλισμα — Τραυλισμός και γονείς

Τα παιδιά που τραυλίζουν συχνά νιώθουν ντροπή και άγχος όταν πρέπει να μιλήσουν, γεγονός που επιδεινώνει την κατάστασή τους, αναφέρουν επιστήμονες από την Εθνική Βιβλιοθήκη Ιατρικής (NLM) των ΗΠΑ.
Αν και η λογοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά τα παιδιά, οι γονείς, οι φίλοι και οι δάσκαλοί τους επίσης πρέπει να συνδράμουν. Να τι συνιστούν οι ειδικοί της NLM:
  • Προσπαθήστε να κρατήσετε το παιδί μακριά από στρεσογόνες καταστάσεις. Βοηθήστε το επίσης να μάθει να χειρίζεται το στρες.
  • Να αφήνετε στο παιδί άφθονο χρόνο για να μιλήσει.
  • Όταν μιλάτε στο παιδί, να του μιλάτε αργά και να είστε χαλαροί, ώστε να ενθαρρύνετε έναν αντίστοιχο, αργό και χαλαρό τρόπο ομιλίας.
  • Όταν το παιδί αρχίσει να τραυλίζει, μιλήστε του καθησυχαστικά, παραδεχθείτε ότι τραυλίζει, αλλά διαβεβαιώστε το ότι δεν υπάρχει πρόβλημα.
Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα Δημοσίευση: 14-5-2009 
 
Τραυλισμός και γονείς

Της Ειρήνης Κελεπερτζή
Μία από τις πιο συχνές συναντήσεις και συγχρόνως από τις πιο δύσκολες και επώδυνες διαταραχές του λόγου είναι ο τραυλισμός. Αυτός εμφανίζεται με σπασμωδική διαταραχή στο χρόνο και το ρυθμό του λόγου κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας με συνομιλητές. Συγχρόνως με τις σπασμωδικές διαταραχές στο λόγο και στο ψυχισμό του (τραυλού) ασθενή, εμφανίζεται μια σειρά άλλων συμπτωμάτων, η οποία δείχνει ότι σε αυτόν αναπτύσσεται μια ιδιόμορφη νεύρωση, διαταράσσεται μία από τις βασικές λειτουργίες του λόγου – η λειτουργία για την κοινωνική επικοινωνία.
Η αποτελεσματική θεραπεία του τραυλισμού εξαρτάται από την έγκαιρη συμβουλή του λογοθεραπευτή. Η λογοθεραπευτική παρέμβαση πρέπει να αρχίζει αμέσως μετά την εμφάνιση του προβλήματος αλλά και οι γονείς πρέπει να έχουν ενεργή συμμετοχή σε αυτό το θεραπευτικό πρόγραμμα. Για αυτό το σκοπό πρέπει να γνωρίζουν λεπτομερώς το πρόβλημα και πώς να συμπεριφέρονται στο παιδί .
Προτρέπουμε τους γονείς να ακολουθήσουν τις παρακάτω οδηγίες:
  • να μιλάνε καθαρά και με μικρές προτάσεις .
  • να αφήνουν το παιδί να ολοκληρώνει την πρότασή του και όχι να το διακόπτουν ή να το συμπληρώνουν εκείνοι.
  • να μην του λένε ‘‘ηρέμησε, μη βιάζεσαι’’.
  • να του δείχνουν ότι είναι κατανοητό αυτό, για να ξέρει ότι το ακούνε με προσοχή.
  • αν δεν έχουν καταλάβει να προσποιηθούν ότι δεν άκουσαν καλά.
  • να συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο όταν το παιδί μιλάει φυσιολογικά και όταν τραυλίζει.
  • να μιλάνε με το παιδί και όχι στο παιδί.
  • να κουβεντιάζουν για αυτό που θέλει το παιδί.
  • να ελαττώσουν τις απαγορεύσεις.
  • να το επαινούν, να το ενθαρρύνουν, να το βραβεύουν για να αυξάνεται η πεποίθησή του στις ικανότητές του και στην αυτοεκτίμησή του.
  • να μην υπάρχει αντίφαση ανάμεσα στους τρόπους διαπαιδαγώγησης στην οικογένεια.
  • αν πρέπει να τιμωρηθεί αυτό να μην αλλάζει.
  • να ζητάνε τη γνώμη του και να το εμψυχώνουν να εκφράζει τα συναισθήματά του.
  • να μην το κατακρίνουν («Εσύ τραυλίζεις, ενώ ο αδερφός σου όχι!», «Μίλα καλά!»).
  • να μη δείχνουν ανήσυχοι όταν το παιδί μιλάει μπροστά σε κόσμο.
  • να μην εμπλέκεται σε βασανιστικές καταστάσεις (ανθρώπους και χώρους) και να αποφεύγουν τραυματικά γεγονότα και πηγές άγχους.
  • συχνά και ο θετικός ερεθισμός οδηγεί σε αρνητική εκδήλωση στην συμπεριφορά και το λόγο του παιδιού (γιορτή ) .
  • να ισχύει ένα ημερήσιο πρόγραμμα (κυρίως για τον ύπνο και το φαγητό). Το παιδί να έχει χρόνο για παιχνίδι και διάλειμμα.
  • οι γονείς να διαχωρίσουν το χρόνο για παιχνίδι και βόλτα με το παιδί.
  • η ώρα του ύπνου και του φαγητού να είναι πολύ ευχάριστη, με παραμύθια και φιλιά.
  • το παιδί να αποφεύγει – σοκολάτες, coca – cola, ζάχαρη κ.τ.λ.
  • να προσθέσουν πολυβιταμίνες στο φαγητό.
  • το παιδί πρέπει να γνωρίζει πότε οι γονείς του βγαίνουν έξω και πότε επιστρέφουν.
  • το παιδί πρέπει να αθλείται. Απαραίτητο είναι όπως τα ομαδικά έτσι και τα ατομικά αθλήματα.
  • να μην ασκείται φυσικός εξαναγκασμός.
  • αν το παιδί αγαπάει τα ζώα, ας έχει κατοικίδιο, για το οποίο θα φροντίζει.
  • να μην εκφράζουν την αποδοκιμασία τους με τη γλώσσα του σώματος.
  • να μην το βομβαρδίζουν με λόγια.   
Αγαπητοί γονείς πάνω από όλα το παιδί θέλει την αγάπη, την κατανόηση και την αμέριστη στοργή μας.

Πρωτοδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ» (Βροντάδος Χίου) φ. 113
πηγή

Saturday, 18 July 2009

Για τα παιδιά δεν έχει αγκάθια

Μοιάζει να είναι βγαλμένος από το παραμύθι «Ο σκαντζόχοιρος που ήθελε να τον χαϊδέψουν». 
Γέννημα θρέμμα του Κισσάβου- του βουνού που από τα ψηλά προς τα δυτικά αγναντεύει τον κάμπο της Λάρισας και προς τα ανατολικά το Αιγαίο- το ζωάκι της φωτογραφίας έπεσε σε καλά χέρια: σε παιδικά.
 
Στο οδόστρωμα οι δύο μικροί τού χάρισαν τη στοργή τους, γλιτώνοντάς τον κιόλας από τα οχήματα.
 
Τα παιδιά, χαρούμενα, χαμογελούν στον φακό.
 
Και ο σκαντζόχοιρος για το χατίρι τους έχει «μαλακώσει» τ΄ αγκάθια του.

[ΑΠΕ/ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΠΑΣΧΑΛΗ] 
Σάββατο 18 Ιουλίου 2009

Η Νομαρχία «σφραγίζει» παιδικό σταθμό μεταναστών

Ύστερα από μία μακρόχρονη διαδικασία ελέγχων, η Νομαρχία Αθηνών αποφάσισε να κλείσει οριστικά τον παιδικό σταθμό που φιλοξενούσε παιδιά μεταναστών στην οδό Λευκωσίας, κοντά στην πλατεία Αμερικής. 

«Ο λόγος της σφράγισης; Δεν πληρούνται οι προδιαγραφές που προβλέπονται από τη σχετική νομοθεσία. Εμείς έχουμε επισκεφθεί το χώρο. Πράγματι ο μέσος Έλληνας δεν θα έστελνε το παιδί του εκεί. Οι ελλείψεις είναι αρκετές και το προσωπικό δεν είναι εξειδικευμένο. Όμως οι μετανάστες της περιοχής τον προτιμούν. Το ωράριο του είναι βολικό (έξι το πρωί με έξι το βράδυ), το κόστος ιδιαίτερα χαμηλό και εμπιστεύονται τους ανθρώπους του», σημειώνει το διαδικτυακό περιοδικό για μετανάστες, Διαβατήριο , προσθέτοντας: «Δύσκολη η απόφαση. Θεωρητικά ο νόμος προστατεύει τα δικαιώματα των παιδιών που πρέπει να απολαμβάνουν υπηρεσίες αυξημένης ποιότητας. Τι υπηρεσίες όμως θα απολαμβάνουν αν κλείσει ο σταθμός. Που θα πάνε τα παιδιά; Η απόφαση της Νομαρχίας δίνει την εντολή στους υπεύθυνους του σταθμού να ενημερώσουν τους γονείς να βρουν άλλον σταθμό για τη νέα χρονιά».

Όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση, «η Νομαρχία ως διοίκηση έχει 100% δίκιο στην απόφαση της, σε ένα αποστειρωμένο κράτος ελεγκτών αυτές είναι οι διαδικασίες».

Ωστόσο, «Οι εκπρόσωποι μας στο Νομαρχιακό Συμβούλιο δεν εκλέγονται μόνο για να εφαρμόζουν τους νόμους. Για αυτό αρκούσε και ο διορισμένος Νομάρχης του προηγούμενου καθεστώτος. Εκλέγονται για να σχεδιάζουν και να υλοποιούν πολιτικές. Οπότε έχουν επιλογές. Θα μπορούσαν λοιπόν να εφαρμόσουν το νόμο αλλά παράλληλα να προτείνουν και λύσεις στο πρόβλημα που δημιουργείται. Θα μπορούσαν ίσως να βοηθήσουν την οργάνωση των Γυναικών της Σιέρα Λεόνε που έχει την ευθύνη του σταθμού να συμμορφωθεί με τις προδιαγραφές του νόμου. Θα μπορούσαν να προτείνουν λύσεις που δεν περιλαμβάνουν την οργάνωση. Θα μπορούσαν να κάνουν πολλά πράγματα. Σίγουρα όμως θα μπορούσαν να καθυστερήσουν τη σφράγιση του παιδικού σταθμού γιατί στις μέρες που ζούμε η κίνηση αυτή, σε συνδυασμό με τις άλλες «κινήσεις» του Νομάρχη, γεννά συγκεκριμένους συνειρμούς...».

Τρόποι για να ενισχύσετε την αυτοεκτίμηση των παιδιών — Ways to help your child build self-confidence

Ως γονείς μπορούμε να βοηθήσουμε ουσιαστικά τα παιδιά μας να αγαπήσουν, να αποδεχθούν και να εκτιμήσουν τον εαυτό τους.
Ορισμένοι απλοί τρόποι που έχουμε εφαρμόσει εμείς για να συμβάλλουμε στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης των παιδιών –και τους οποίους προτείνω να δοκιμάσετε κι εσείς– είναι οι εξής:
  1. Πείτε στα παιδιά ότι τα αγαπάτε. Αγκαλιάστε τα. Αγγίξτε τα. Κάντε το συχνά, κάντε το κάθε μέρα.
  2. Ενθαρρύνετέ τα να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. Επιλέξτε προσεκτικά το γυμναστή ή τον προπονητή τους. Ο άνθρωπος αυτός μπορεί να παίξει σπουδαίο ρόλο στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους.
  3. Προσέξτε τι λέτε. Προσέξτε τα επίθετα που χρησιμοποιείτε για να χαρακτηρίσετε τα παιδιά σας, ιδιαίτερα όταν είστε εκνευρισμένοι. Έχετε ποτέ αποκαλέσει το παιδί σας «παλιόπαιδο», «απρόσεχτο», «γκρινιάρη», «τεμπέλη», «χαζό»; Το παιδί δεν μπορεί να ξεχωρίσει τη διαφορά μεταξύ του τι κάνει και του τι είναι. Οι λέξεις είναι σπόροι που φυτεύονται μέσα στο μυαλό του. Οι σπόροι φυτρώνουν και τα αρνητικά αυτά χαρακτηριστικά γίνονται ακόμα μεγαλύτερα.
  4. Σταματήστε να κριτικάρετε το σώμα σας μπροστά στα παιδιά σας. Σταματήστε να κριτικάρετε το σώμα άλλων μπροστά στα παιδιά σας.
    Και φυσικά σταματήστε να κριτικάρετε το σώμα των παιδιών σας.
    Ο καθημερινός βομβαρδισμός από τέλεια σώματα και τέλεια πρόσωπα είναι καταιγιστικός. Μην τον ενισχύετε. Σταματήστε να αγοράζετε περιοδικά μόδας που προωθούν συγκεκριμένα πρότυπα. Κάνουν κακό και στη δική σας αυτοεκτίμηση.
  5. Επαινέστε τα παιδιά σας όταν επιτυγχάνουν. Πείτε τους πόσο περήφανοι είστε για το επίτευγμα τους. Ωστόσο διδάξτε τα να γίνουν τα ίδια οι καλύτεροι υποστηρικτές του εαυτού τους, έτσι ώστε να μην έχουν την ανάγκη επιβράβευσης τρίτων προκειμένου να νιώσουν καλά.
  6. Στηρίξτε τα όταν αποτυγχάνουν. Η φράση «στα έλεγα εγώ» δε βοηθάει στην ανάπτυξη της αυτοεκτίμησής τους. Ή στη σχέση σας . Ή και στα δύο.
  7. Μη λύνετε εσείς τα προβλήματα των παιδιών σας. Μάθετέ τα πώς να τα λύνουν μόνα τους και πώς να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις μόνα τους. Υποστηρίξτε τα αλλά από απόσταση. Πείτε τους ότι πιστεύετε σε αυτά.
  8. Περάστε χρόνο μαζί τους. Ακούστε τι έχουν να σας πουν. Ζητήστε τη συμβουλή τους. Αν δεν αφιερώσετε εσείς χρόνο στα παιδιά σας, θα βρεθεί κάποιος άλλος που θα το κάνει.
    Παίξτε μαζί τους, δουλέψτε μαζί τους, χαλαρώστε μαζί τους.
  9. Μάθετε στα παιδιά σας ότι μπορούν να επιτύχουν τα πάντα. Διδάξτε τα να θέτουν υψηλούς στόχους, να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό και να στοχεύουν στο άριστο - αλλά όχι στο τέλειο. Τελειομανία και αυτοεκτίμηση δύσκολα συνυπάρχουν.
  10. Αποδεχτείτε τα για αυτό που είναι. Μην προσπαθείτε να τα αλλάξετε. Μην προσπαθείτε να τα κάνετε να σας μοιάσουν. Μην προσπαθείτε να τα επηρεάσετε να ασχοληθούν με τα δικά σας ενδιαφέροντα ή να ακολουθήσουν τα δικά σας όνειρα.
Ας μην ξεχνάμε επίσης, ότι οι γονείς που έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση δυσκολεύονται ή αδυνατούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να αποκτήσουν υψηλή αυτοεκτίμηση. Ας προσπαθούμε λοιπόν συνεχώς να μορφωνόμαστε, να βελτιωνόμαστε, να αναπτυσσόμαστε έτσι ώστε να αποτελούμε το καλύτερο δυνατό παράδειγμα για τα παιδιά μας.

πηγή

12 WAYS TO HELP YOUR CHILD BUILD SELF-CONFIDENCE

Self-esteem is your child's passport to lifetime mental health and social happiness
It's the foundation of a child's well-being and the key to success as an adult. At all ages, how you feel about yourself affects how you act. Think about a time when you were feeling really good about yourself. You probably found it much easier to get along with others and feel good about them.
Self-image is how one perceives oneself
The child looks in the mirror and likes the person he sees. He looks inside himself and is comfortable with the person he sees. He must think of this self as being someone who can make things happen and who is worthy of love. Parents are the main source of a child's sense of self-worth.
Lack of a good self-image very often leads to behavior problems
Most of the behavioral problems that I see for counseling come from poor self-worth in parents as well as children. Why is one person a delight to be with, while another always seems to drag you down? How people value themselves, get along with others, perform at school, achieve at work, and relate in marriage, all stem from strength of their self-image.
Healthy self-worth doesn't mean being narcissistic or arrogant;
it means having a realistic understanding of one's strengths and weaknesses, enjoying the strengths and working on the problem areas. Because there is such a strong parallel between how a person feels about himself and how a person acts, helping your child build self-confidence is vital to discipline.
Throughout life your child will be exposed to positive influences builders and negative influences breakers. Parents can expose their child to more builders and help him work through the breakers.

1. PRACTICE ATTACHMENT PARENTING
Put yourself in the place of a baby who spends many hours a day in a ....

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki