Thursday, 23 December 2010

Το κατάλληλο πρώτο κατοικίδιο για το παιδί μου

Η προφανής λύση του σκύλου ή της γάτας; Ένα χρυσόψαρο χωρίς πολλές φασαρίες; Ένα χάμστερ ή κάποιο πτηνό; Όταν πρόκειται για έναν ενήλικα, η επιλογή του pet είναι πιο εύκολη, και λιγότερο περιοριστική διαδικασία. Στην περίπτωση, όμως, που το ζωάκι προορίζεται για τα νεαρότερα μέλη της οικογένειας, τα standards αλλάζουν.  
Ποιες είναι, λοιπόν, οι επιλογές σας και τι πρέπει να προσέξετε;

«Ένα χρυσόψαρο μέσα στην γυάλα…» Η περίπτωση του ψαριού μοιάζει βολική για εσάς. Χωρίς πολλές φασαρίες, χωρίς ανεπιθύμητες τρίχες στον καναπέ και με ευθύνες που περιορίζονται στο τάισμα και στον καθαρισμό της γυάλας και του νερού, το χρυσόψαρο δείχνει να είναι η εύκολη λύση. Δεν είναι όμως και η καλύτερη. Κι αυτό γιατί, πέρα από τα παραπάνω συν, έχει και κάποια αρνητικά στοιχεία:
- Το παιδί δεν συνδέεται στενά μαζί του, καθώς δεν έχει την δυνατότητα της σωματικής επαφής, δεν μπορεί να το έχει στην αγκαλιά του και να το χαϊδέψει.
- Πιθανώς, εξαιτίας του παραπάνω στοιχείου, το παιδί να χάσει γρήγορα το ενδιαφέρον του.
- Τα ψάρια έχουν μικρή διάρκεια ζωής. Επομένως, είναι πολύ πιθανό το παιδί σας να βιώσει για πρώτη φορά στην ζωή του μια κατάσταση απώλειας. Αν πιστεύετε πως δεν είναι προετοιμασμένο για κάτι τέτοιο, πρέπει να προτιμήσετε ένα κατοικίδιο με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής. 

Χάμστερ
Τα θετικά των μικρών τρωκτικών είναι τα εξής: Έχουν μικρό μέγεθος, είναι αρκετά παιχνιδιάρικα, «δένονται» εύκολα με τα παιδιά και δεν εμπνέουν ανησυχία για την ασφάλεια τους. Ωστόσο, υπάρχουν και σε αυτήν την περίπτωση κάποια σημεία που πρέπει να προσέξετε αν σκέφτεστε ένα χάμστερ να αποτελέσει το πρώτο κατοικίδιο του παιδιού σας.
- Μπορεί το χάμστερ να μην εμπνέει ανησυχία για την ασφάλεια του παιδιού, αλλά συχνά συμβαίνει το αντίστροφο. Με άλλα λόγια, τα παιδιά πολλές φορές δεν έχουν συναίσθηση της δύναμής τους και μπορούν εύκολα να πιέσουν επικίνδυνα το μικρό αυτό ζώο.
- Πρόκειται για ένα νυκτόβιο ζώο, κάτι που σημαίνει πως το «ωράριό» του δεν συμπίπτει με αυτό ενός ανήλικου παιδιού. Όταν το πρώτο «έχει όρεξη», το τελευταίο πρέπει να πέσει επειγόντως για ύπνο, επειδή το πρωί έχει σχολείο. 

Παπαγάλος
Ένα πτηνό συγκαταλέγεται επίσης στις επιλογές σας για να «συστήσετε» το παιδί σας στον κόσμο των κατοικιδίων.  
Ο παπαγάλος, για παράδειγμα, είναι εξαιρετικά δημοφιλής στα παιδιά, εξαιτίας των χρωματιστών φτερών του και του εξωτικού χαρακτήρα του. Επίσης, έχει μεγάλη διάρκεια ζωής –ορισμένοι παπαγάλοι φτάνουν μέχρι και τα 90 χρόνια ζωής-, κάτι που μεταφράζεται σε μια μακροχρόνια σχέση με το αφεντικό του. Προσοχή: το παιδί είναι αυτό που διαμορφώνει την προσωπικότητα του πτηνού. Αν «παιδέψει» τον παπαγάλο περισσότερο από όσο εκείνος μπορεί να αντέξει, πιθανώς να έχετε στο σπίτι σας ένα ευέξαπτο πτηνό, κλεισμένο σε κλουβί.

Οι «κλασικές» λύσεις  
Κάπως έτσι, φτάνουμε στα κατοικίδια που κρατούν την μερίδα του λέοντος στα ανθρώπινα σπιτικά. Οι γάτες, χνουδωτές και παιχνιδιάρες, αρέσουν πολύ στα μικρά παιδιά, αλλά είναι πιο απρόβλεπτες από τους σκύλους. Ένα σκυλάκι, λοιπόν, μοιάζει να είναι το ιδανικό πρώτο pet. 

Και εδώ, πάντως, χρειάζεται προσοχή:
- Η προσχολική ηλικία δεν ενδείκνυται για την ανάθεση της ευθύνης ενός σκυλιού. Ακόμη, το μέγεθος του σκύλου δεν πρέπει να ξεπερνάει αυτό του παιδιού, καθώς η ασφάλεια του τελευταίου είναι το άλφα και το ωμέγα.
- Προτιμότερες ράτσες είναι τα Labrador retrievers, τα golden retrievers και τα cocker spaniels. Καλό είναι να αποφευχθεί η επιλογή πολύ μικρών σε μέγεθος σκύλων, όπως τα Chihuahua και τα Yorkshire terriers, αλλά και των πολύ ευμεγεθών, όπως τα Rottweilers και οι γερμανικοί ποιμενικοί.
- Ιδανικό θα ήταν επίσης να βρείτε ένα σκύλο που έχει ήδη μεγαλώσει με άλλα παιδιά. Αυτό θα το έχει κάνει εξοικειωμένο με τις μικρές ηλικίες και ιδανικό και ασφαλή σύντροφο για το παιδί σας.
Βασικός κανόνας σε κάθε περίπτωση είναι να μην «τιμωρείτε» το κατοικίδιο, για να μάθει το παιδί σας την αξία της υπευθυνότητας. Για παράδειγμα, είναι λογικό να μην κατανοήσει εξ’ αρχής το μικρό μέλος της οικογένειάς σας πως το σκυλάκι του εξαρτάται από αυτό για να τραφεί, με αποτέλεσμα να αμελεί να το ταΐσει ή να το βγάλει βόλτα. Εδώ ενυπάρχει η δική σας ευθύνη, καθώς ο ενήλικας οφείλει να κάνει όσα παραλείπει το παιδί, γιατί το κάθε ζώο έχει ανάγκες που δεν πρέπει να αγνοούνται. 

Τέλος, μην ξεχνάτε πως τα pet shops δεν είναι η μόνη λύση για την απόκτηση ενός κατοικιδίου. Μπορείτε να μάθετε στο παιδί σας μια επιπρόσθετη, βασική αξία, αυτή της φιλοζωίας, μέσω της υιοθέτησης ενός αξιαγάπητου αδέσποτου ζώου. 
Ο κάθε δήμος διαθέτει σχετική υπηρεσία για τα αδέσποτα ζώα. Μπορείτε να βρείτε πληροφορίες και να βάλετε στην οικογένειά σας ένα από αυτά, στο site του Δήμου Αθηναίων, πατώντας εδώ ή επικοινωνώντας με τις φιλοζωικές οργανώσεις στα σχετικά links πάνω δεξιά.

Επιμέλεια: Γιώργος Κόκουβας

Το «σκάρτο εμπόρευμα» και το παιδί ΑμεΑ
Pet shop - Don' t bother. It' s crippled...

Δείτε την ταινία μικρού μήκους
«Αυτό;» ρωτάει.
«Ασ’ το αυτό! Έχει πρόβλημα στο πόδι» του απαντά ο ιδιοκτήτης τού pet-shop, αναφερόμενος στο «σκάρτο εμπόρευμα», ένα σκυλάκι, που ετοιμάζει για «επιστροφή».

«Αυτό θέλω» λέει το παιδί-πελάτης.

«Αυτό είναι κουτσό. Άχρηστο» του απαντά.
«Θα σας δώσω όσα έχω» επιμένει ο μικρός. 
«Άκουσε, αγόρι μου, δεν είναι καλή αγορά. Ούτε να παίξεις μαζί του δεν μπορείς ούτε να τρέξεις» επιμένει ο ιδιοκτήτης.
Δεν έχει δει πως ο μικρός πελάτης έχει πρόβλημα κινητικότητας. Όταν το διαπιστώνει, είναι πια αργά... 

Αλήθεια, θα μπορούσε να είχε προλάβει το σφάλμα; 
Αν είχε δει νωρίτερα αυτήν τη συγκλονιστική ταινία μικρού μήκους (που, δυστυχώς για όλους μας, δεν έχει προβάλει η τηλεόραση), σίγουρα θα συμπεριφερόταν διαφορετικά. 
Διαρκεί μόλις 7 λεπτά και δύο δευτερόλεπτα. Και συνδυάζει δύο εξαιρετικά σημαντικά ζητήματα: εκείνο της αναπηρίας και εκείνο της ζωοφιλίας, για να καταλήξει στο σεβασμό της διαφορετικότητας.
Η μοναδική και άκρως ρεαλιστική ταινία μικρού μήκους, σε σκηνοθεσία Μιχαήλ-Γαβριήλ Ζενέλη και με πρωταγωνιστές τον μικρό Θοδωρή Ασημάκη και τον Μελέτη Γεωργιάδη, δεν αξίζει μόνο επειδή έχει βραβευτεί ως καλύτερη ταινία μικρού μήκους στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους και με ειδικό βραβείο στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Πάτρας, ούτε επειδή έλαβε δύο Ειδικές Μνείες (στην Πεσκάρα, Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους, και στη Νάουσα, Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους) και δύο Silber Metal (Φεστιβάλ der Nationen και Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Des Nightkommerziellen Films).
Αξίζει απλώς και μόνο γι’ αυτό που είναι!

Wednesday, 22 December 2010

Ωραίοι Έλληνες

Ο μεγάλος Γερμανός ποιητής και φιλόσοφος Φρειδερίκος Σίλερ (1759-1805) αποκαλύπτει από τότε το πνεύμα που κατέχει τους Ευρωπαίους απέναντι στην Ελλάδα. Και η αποκάλυψη αυτή έρχεται με το ποίημά του, που έχει τον τίτλο:

«Καταραμένε Έλληνα»

Όπου να γυρίσω τη σκέψη μου
όπου να στρέψω την προσοχή μου,
Μπροστά μου σε βρίσκω.
Τέχνη λαχταρώ
Ποίηση,  Θέατρο, Αρχιτεκτονική.
Εσύ μπροστά μου μπροστάρης και αξεπέραστος.
Επιστήμη ζητώ,
Μαθηματικά, Φιλοσοφία, Ιατρική, Δημοκρατία,
Ισονομία, Ισοπολιτεία, Εσύ μπροστά.
Αθλητισμό γυρεύω, το γιατρικό του κορμιού μου,
Εσύ πάλι μπροστά, μπροστάρης και αξεπέραστος.
Καταραμένε Έλληνα, καταραμένη γνώση,
γιατί να σ' αγγίξω; Για να καταλάβω πόσο μικρός είμαι;
Πόσο ασήμαντος και μηδαμινός; Γιατί, γιατί δεν μ' αφήνεις, στην ησυχία μου  και στην ξεγνοιασιά μου;


Γι' αυτό λοιπόν, για να μείνουν «στην ησυχία τους και στην ξεγνοιασιά τους» οι Ευρωπαίοι, άφησαν έξω από το Μουσείο της Ευρώπης τον Ελληνικό Πολιτισμό.

Ο μεγάλος Νίτσε, στο βιβλίο του «Η Γέννηση της Τραγωδίας από το Πνεύμα της Μουσικής», γράφει: «.Σχεδόν σε κάθε εποχή, οι διαδοσικοί πολιτισμοί προσπάθησαν με αγανάκτηση να αποσείσουν τον ζυγό των Ελλήνων, γιατί κάθε προσωπική δημιουργία, ενώ εκ πρώτης όψεως θαυμαζόταν ειλικρινά σαν πρωτότυπη, δίπλα σε αυτούς έχανε ξαφνικά το χρώμα και τη ζωντάνια της και γινόταν έκτρωμα αδέξιας μίμησης και γελοιογραφία. Και κάθε στιγμή ξεσπάει για μια ακόμη φορά η υπόκωφη οργή, η μαζεμένη στα βάθη της καρδιάς εναντίον αυτού του αλαζονικού λαού, που είχε την τόλμη να χαρακτηρίζει με το επίθετο «βάρβαρος» κάθε τι που ήταν ξένο. Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι, λέμε, που διεκδικούν ανάμεσα στους λαούς μια ξεχωριστή θέση; Όμως, ούτε ο φθόνος, ούτε η αχαλίνωτη συκοφαντία και η οργή κατόρθωσαν να αγγίξουν την αυθάδη τους γαλήνη. Γι' αυτό ΜΠΡΟΣΤΆ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ! ΝΙΏΘΟΥΜΕ ΝΤΡΟΠΉ ΚΑΙ ΔΕΟΣ. Ας τολμήσουμε, επιτέλους, να διαλαλήσουμε πως οι Έλληνες κρατούν στα χέρια τους τα χαλινάρια της τέχνης, όπως άλλωστε και κάθε τέχνης.».

 «Εκτός από τις τυφλές δυνάμεις της φύσης, ό,τι κινείται στον κόσμον αυτόν  έχει την προέλευσή του από την Ελλάδα».
Ε. Καντ

Σαν μητέρα προς μητέρα: Καλά Χριστούγεννα!

Υποθέτω ότι η κλασική ευχή σημαίνει να περάσουμε όλοι όμορφα Χριστούγεννα, ιδεωδώς με τους αγαπημένους μας. Θα συγκεντρωθώ, βέβαια, στα Χριστούγεννα με τα μικρά μας παιδιά γιατί, καμιά φορά, μέσα στη βιασύνη και το άγχος μας, ξεχνάμε πώς να τους δίνουμε χαρά.  
Από την Ανθή Δοξιάδη
  
Στολίδια φτιαγμένα από τον Δημήτρη (11) και την Ηλέκτρα (12½ ετών)
Κλείστε τα μάτια σας και θυμηθείτε τα δικά σας παιδικά Χριστούγεννα. Τι σας έρχεται στον νου από εκείνες τις ημέρες; Πακέτα, στολίδια, φώτα, φωτάκια, ευωδιές -μελομακάρονα, κουραμπιέδες- οπωσδήποτε. Σίγουρα, επίσης, θα θυμηθήκατε ή, μάλλον, έτσι που είστε με κλειστά τα μάτια, θα αισθανθήκατε κάτι από την ατμόσφαιρα μέσα στο σπίτι εκείνες τις ημέρες. Ήταν οι γονείς χαρούμενοι, ευχαριστημένοι, διασκέδαζαν με τις προετοιμασίες ή ήταν εκνευρισμένοι και δυσαρεστημένοι; Ήταν μεγάλη, καλή, γλυκιά γιορτή τα Χριστούγεννα ή ένας μπελάς, που έπρεπε να τον περάσουμε και να τελειώνουμε με δαύτον; Αγαπιούνταν ή μάλωναν οι δικοί σας συγγενείς και φίλοι εκείνες τις ημέρες; Θυμηθήκατε κάποιο συγκεκριμένο από τα πολλά χριστουγεννιάτικα δώρα σας; Γιατί άραγε θυμόσαστε αυτό το δώρο; Σημειώστε το και θα επανέλθουμε.

Πέραν του τι θυμόμαστε, τα Χριστούγεννα, όπως μου αρέσει πάντα να λέω, είναι μια θριαμβευτική γιορτή, που μας διδάσκει πόσο μεγάλη δύναμη μπορεί να έχει ένα βρέφος, που ήρθε για να φέρει στον κόσμο την αγάπη.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο σπουδαίο από την αγάπη φυσικά (για να μην παραλείπουμε πάντα τα ευκόλως εννοούμενα) και δεν μας την έφερε ούτε βασιλιάς, ούτε μάγος, ούτε σπουδαίος πολιτικός. Την έφερε ένα μωρό. Άρα αυτή είναι η μέρα των μωρών και των μικρών παιδιών. Μην παραλείψετε να τους πείτε την ιστορία με δικά σας λόγια, ανάλογα, φυσικά, με τις πεποιθήσεις σας. Γιατί μερικά μικρά παιδιά λίγο θέλουν να πιστέψουν ότι τα Χριστούγεννα είναι η γιορτή των πακέτων και των δώρων, που φέρνει ο Άγιος Βασίλης. Πείτε τους την ιστορία. Θα τα κάνει να αισθανθούν κι αυτά σπουδαία, που ένα μωρό κατάφερε κάτι τόσο εξαιρετικό!
Να επανέλθουμε στο δώρο που θυμόσαστε από τα δικά σας παιδικά Χριστούγεννα; Αξίζει να βρείτε γιατί αυτό το ένα ξεχωρίζει ανάμεσα σε όλα. Αξίζει γιατί θα βοηθήσει πολύ στο να κάνετε κι εσείς στα παιδιά σας κάτι αξέχαστο! Τι ήταν λοιπόν; Μήπως κάτι που επιθυμούσατε πάρα πολύ; Μήπως μια αναπάντεχη έκπληξη, κάτι που δεν το ξέρατε για να το επιθυμείτε, όμως ήταν ακριβώς αυτό που σας ενδιέφερε εκείνη την εποχή, που σας ήταν χρήσιμο ή, πιο απλά, πάρα πολύ ωραίο με τα δικά σας κριτήρια;

Όλα αυτά τα συναισθήματα και η κατανόησή τους θα μας βοηθήσουν να κάνουμε στα παιδιά μας δώρα που επιθυμούν πολύ. Ή, πάντως, δώρα που έχουν νόημα. Το θέμα δεν είναι καθόλου οικονομικό. Πολύ ακριβά δώρα, μάλιστα, επιλέγονται συχνά για να καμουφλάρουν τη βιασύνη και την απερισκεψία μας. Δεν έχω καιρό, άρα μπαίνω σε ένα μαγαζί και αγοράζω κάτι εντυπωσιακό και πιθανώς ακατάλληλο για την ηλικία ή για τα γούστα του παιδιού ή τις επιθυμίες του. Μετά ξεχνάω να πάρω τις σωστές μπαταρίες. Και όλα αυτά γιατί εμείς οι καλοί γονείς βιαζόμαστε καμιά φορά, επειδή έχουμε τόσα άλλα «απαραίτητα» να κάνουμε. Απαραίτητα αλλά ασήμαντα, ίσως, αν τα συγκρίνεις με τη μαγεία και τη χαρά να σου φέρει ο Άγιος Βασίλης αυτό που πραγματικά θέλεις περισσότερο στον κόσμο.
Το θεωρώ μεγάλο προνόμιο και τύχη να έχει κανείς παιδάκια, δικά του ή ξένα, αλλά και πάλι δικά του, για να τους χαρίσει τέτοιες άγιες και μαγικές ημέρες ένα κομμάτι όνειρο. Ας εκμεταλλευτούμε αυτήν την καλή τύχη και ας αποφύγουμε τα βιαστικά διαλεγμένα, βαρετά παιχνίδια με μπαταρίες (ξέρετε τι λέω) που αποβλακώνουν τα έξυπνα αστεράκια μας. Είναι θέμα απόφασης να φτιάξουμε βήμα βήμα τα ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Ούτε τέτοιες γιορτιάρες μέρες μ' αφήνει ήσυχη ο γονιός, που με περιμένει στην γωνία. Ευτυχώς. Γιατί όπως έχετε καταλάβει, τον συμπαθώ πολύ και τον χρειάζομαι. «Κάθε τέτοιες ημέρες όλο τα ίδια γράφεις. Επαναλαμβάνεσαι», μου λέει. Είναι αλήθεια. Και το «σ' αγαπώ πολύ», όταν το λέμε καθημερινά στα παιδιά (ή και σε τυχερούς μεγάλους), είναι επανάληψη. Προτείνετε να μην το λέμε;

Πηγή Πέρυσι τέτοιο καιρό

Οδός Ελλήνων... οδός απόντων υπευθύνων

 

Οδός Ελλήνων
οδός εκείνων
που ξέρουνε τι κάνουνε
που ξέρουν ότι χάνουνε
κι ελπίζουν στο κράτος
χαμένοι κατακράτος

Οδός Ελλήνων
οδός εκείνων
που πέτρα δεν αφήσανε
που τοίχους ζωγραφίσανε
κι ακόμα ζωγραφίζουν
μαραίνονται κι ανθίζουν

Οδός Ελλήνων
οδός εκείνων
οδός του οδοστρώματος
του έτσι του κυκλώματος
οδός σακατεμένη
οδός αγαπημένη

Οδός Ελλήνων
οδός εκείνων
οδός απόντων υπευθύνων
οδός του πάθους
οδός του λάθους
οδός του ύψους και του βάθους

Οδός Ελλήνων
οδός εκείνων
που πιάνονται αδιάβαστοι
που γίνονται ανάρπαστοι
που σκίζουν και πουλάνε
που δε με ξεγελάνε

Οδός Ελλήνων
οδός εκείνων
που δεν τους πιάνει λάστιχο
κι εγώ με 'να τετράστιχο
τους πιάνω από τη μέση
πονάω και μ' αρέσει

Οδός Ελλήνων
οδός εκείνων
που ξέρουν να ονειρεύονται
που υπερηφανεύονται
πως είναι και οι πρώτοι
μακάρι να 'ναι πρώτοι

Οδός Ελλήνων
οδός εκείνων
οδός απόντων υπευθύνων
οδός του πάθους
οδός του λάθους
οδός του ύψους και του βάθους

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki