Για τους μπαμπάδες: Εξάσκηση είναι το μυστικό!

Από mother

Μη νομίζετε ότι υπάρχει κάποια καλή μάγισσα, που λέει στις γυναίκες πώς να φροντίσουν τα μωρά τους. Απλώς μαθαίνουν να το κάνουν, συνήθως τους "βγαίνει" σωστά και, όσο περνά ο καιρός, το κάνουν ακόμα καλύτερα. 

Το ίδιο μπορείτε να κάνετε
και εσείς οι μπαμπάδες.

Μπορείτε να αλλάξετε τη βρώμικη πάνα, να κάνετε μπάνιο το μωρό σας, και να το πάρετε αγκαλιά για να το παρηγορήσετε, όταν γκρινιάζει. Μπορεί να αισθανθείτε λίγο χαμένοι στην αρχή, αλλά στην πορεία θα βελτιωθείτε.
Και αν η μαμά σας κατακρίνει, λόγω άγχους, ενώ εσείς προσπαθείτε να το ντύσετε ή να το κάνετε μπάνιο, υπενθυμίστε της με όμορφο τρόπο, ότι μπορείτε να το χειριστείτε με την ίδια προσοχή και το ίδιο καλό αποτέλεσμα, αρκεί βέβαια να σας δώσει την ευκαιρία.

Τι πρέπει να κάνετε αν το μωρό σας στραβοκαταπιεί και «πνίγεται» - What to do if a baby is choking

Από mother 

Αν το μωρό ή το νήπιό σας στραβοκαταπιεί και δείχνει να πνίγεται, πρέπει να δράσετε στιγμιαία, χωρίς να χάσετε χρόνο.

Γυρίστε το κεφάλι του μωρού σας προς τα κάτω

και ελέγξτε ότι ο λαιμός του είναι σε χαμηλότερη θέση από τον κορμό του.
Στηρίξτε το σαγόνι του και με το ελεύθερο χέρι σας, χτυπήστε πέντε φορές με σταθερό ρυθμό την πλάτη του ανάμεσα στις δύο ωμοπλάτες. 

Εάν δεν καταφέρει να αποβάλει το αντικείμενο που του έχει αποφράξει το λαιμό βήχωντας, γυρίστε το έτσι ώστε η πλάτη του να ακουμπάει στο σώμα σας, βάλτε τα χέρια σας ανάμεσα στις μασχάλες του και δεστε τα γύρω από το στήθος του.
Πιέστε ρυθμικά το στήθος, ενώ έχετε πάντα το κεφάλι γερμένο προς τα κάτω μέχρι να προκαλέσετε βήχα, για να βοηθήσετε το μωρό σας να αποβάλλει το αντικείμενο, που έχει καταπιεί.
Αναζητήστε ιατρική βοήθεια, αφού το παιδί δείχνει να έχει διαφύγει το κίνδυνο.

Φροντιστής ποδοσφαίρου παρενοχλούσε νεαρά αγόρια

Ο παιδόφιλος αποκαλύφθηκε, επειδή τα παιδιά μίλησαν στους γονείς τους. Η εμπιστοσύνη ανάμεσα σε γονείς και παιδιά είναι το κλειδί, αγαπημένοι μας φίλοι. 

Μιλήστε με τα παιδιά σας, χτίστε τις καλές σας σχέσεις μαζί τους από την τρυφερή τους ηλικία. Μόνον έτσι τα προστατεύετε από τον κάθε διεστραμμένο.

************************************** 

Σοκ στην τοπική κοινωνία της Ανατολικής Θεσσαλονίκης προκαλεί η αποκάλυψη ότι ένας φροντιστής τοπικών ομάδων ποδοσφαίρου, παρενοχλούσε σεξουαλικά μέσω του διαδικτύου μαθητές γυμνασίου! 

... τουλάχιστον 10 αγοράκια είχαν δεχθεί
τη σεξουαλική παρενόχληση του 55χρονου...

Σύμφωνα με Πληροφορίες  της Prionokordela.gr πρόκειται για έναν 55χρονο Έλληνα, ο οποίος είχε δημιουργήσει προφίλ στο facebook μέσω του οποίου αναζητούσε ερωτικούς συντρόφους. Προσέγγιζε μέσω του προφίλ του μικρούς μαθητές, ηλικίας 12 έως 14 ετών και αφού έπιανε κουβέντα μαζί τους μέσω του «chat» στη συνέχεια χωρίς κανέναν ηθικό φραγμό τους έλεγε ότι «είναι 55χρονών και αναζητεί παρέα αγοριών ηλικίας 12 έως 14 χρονών με σκοπό την ερωτική τους συνεύρεση».

Ρωτούσε μάλιστα τα παιδιά αν έχουν κάνει σεξ και αν ήθελαν να πάει να τα πάρει με το αυτοκίνητό του για να πάνε βόλτα. Σύμφωνα με τους αστυνομικούς του Τμήματος Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος Θεσσαλονίκης, που κατάφεραν να εντοπίσουν τον παιδόφιλο και να τον «ξεσκεπάσουν», τουλάχιστον 10 αγοράκια είχαν δεχθεί τη σεξουαλική παρενόχληση του 55χρονου, ενώ η δράση του είχε ξεκινήσει από τον περασμένο Αύγουστο !
Ύστερα από καταγγελίες των γονιών των παιδιών στην Υπηρεσία της ΕΛ.ΑΣ και εξασφάλιση της απαραίτητης άδειας από τον αρμόδιο Εισαγγελέα, αστυνομικός της Διώξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος Θεσσαλονίκης προσέγγισε τον 55χρονο άνδρα και διαπίστωσε τις «αρρωστημένες ορέξεις του». 
Ο παιδόφιλος δε συνελήφθη λόγω παρέλευσης του αυτοφώρου. Σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος του για σεξουαλική παρενόχληση σε βάρος ανηλίκου μέσω διαδικτύου και προσβολή της γεννετήσιας αξιοπρέπειας, η οποία απεστάλη στον Εισαγγελέα.
Πηγή

Πέντε ερωτήσεις για τη σωματική τιμωρία

Από τη Συμβουλευτική Επιτροπή για την Πρόληψη

και Καταπολέμηση της Βίας στην Οικογένεια

1. Γιατί είναι λάθος να χτυπάμε τα παιδιά;
Καλύτερο θα ήταν να ρωτούσε κανείς σε τι ωφελεί να χτυπά κάποιος το παιδί του. Είναι γενικά παραδεκτό ότι είναι ηθικά λανθασμένο να λύνει κάποιος τις διαφορές του χρησιμοποιώντας βία. Δεν πρέπει να ξεχνούμε πως τα παιδιά είναι και αυτά άνθρωποι. Γιατί αυτά, από όλους τους ανθρώπους, να μην τυχαίνουν ίσης προστασίας απέναντι σε όλες τις μορφές βίας, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη ότι σωματικά είναι και τα πιο ευάλωτα;

Το να μη χτυπάς ένα παιδί
δεν σημαίνει ότι το κακομαθαίνεις…

Η σωματική βία δεν είναι μόνο ηθικά απαράδεκτη, αλλά και μη αποτελεσματική. Ένα χαστούκι μπορεί αφενός να σταματήσει ένα παιδί τη δεδομένη στιγμή, αφετέρου όμως δε θα το αποτρέψει από το να επαναλάβει την ίδια «αταξία» αργότερα, εφόσον η βία δεν το κάνει να συνειδητοποιήσει το λάθος του. Έρευνες έχουν δείξει ότι παιδιά που οι γονείς τους τα χαστούκιζαν επανειλημμένα για να τα τιμωρήσουν, ένιωθαν τόσο πληγωμένα και αδικημένα που ξεχνούσαν το λόγο για τον οποίον είχαν τιμωρηθεί.

2. Η καθημερινή σωματική τιμωρία και η σωματική κακοποίηση ενός παιδιού δεν είναι δύο διαφορετικά πράγματα;
Εάν μελετήσει κανείς σοβαρές υποθέσεις σωματικής κακοποίησης παιδιών, θα διαπιστώσει ότι οι περισσότερες ξεκινούν από ένα απλό χαστούκι, ενώ στη συνέχεια καταλήγουν σε τραγωδίες. Η παρούσα κοινωνική αποδοχή της σωματικής τιμωρίας δημιουργεί σαφέστατα μια επικίνδυνη σύγχυση. Έρευνες έχουν δείξει ότι οι περισσότεροι γονείς που χτυπούν τα παιδιά τους έχουν δεχτεί και οι ίδιοι σωματική κακοποίηση στην παιδική τους ηλικία. Ακόμη και το πιο αθώο χτύπημα, όπως είναι ένα χαστούκι στο πρόσωπο ή ένα δυνατό τράβηγμα του αφτιού, μπορούν να οδηγήσουν σε ένα πιο σοβαρό τραυματισμό του παιδιού. Για το λόγο αυτό κάθε μορφή βίας πρέπει να αποφεύγεται, όσο «αθώα» κι αν φαίνεται.

3. Δεν είναι σχεδόν όλοι οι γονείς που κάποιες φορές ξεφεύγουν από τον έλεγχο και χτυπούν τα παιδιά τους;
Η απάντηση είναι ναι. Μήπως όμως όλοι οι ενήλικοι χάνουν κάποια στιγμή τον έλεγχο και χτυπούν κάποιον άλλον ενήλικο (συνάδελφο ή φίλο); Όχι, διότι ακριβώς το να χτυπάς έναν ενήλικο ή ένα ζώο υπερβαίνει τα αποδεκτά κοινωνικά όρια. Εάν το να χτυπά κανείς τα παιδιά του ήταν το ίδιο κοινωνικά απαράδεκτο, τότε κανένας γονιός δε θα προέβαινε στην πράξη αυτή. Επιπλέον, ακόμη και οι γονείς που συνηθίζουν κάτι τέτοιο θα σταματούσαν. Μια τέτοια στάση είναι αρκετή για να αλλάξει τις κοινωνικές αντιλήψεις και να εξισώσει το σεβασμό που επιδεικνύουμε απέναντι στα παιδιά με το σεβασμό που επιδεικνύουμε απέναντι στους ενηλίκους.

4. Μετρά ένα χαστούκι, όσο «αθώο» κι αν είναι;
Ναι, μετρά. Πολλοί γονείς χτυπούν τα παιδιά τους, αλλά πολύ περισσότεροι είναι εκείνοι που ξεφεύγουν από τον έλεγχο. Κι αυτό, επειδή το ξύλο βοηθά μόνο το γονιό να ανακουφίζεται από τα αρνητικά συναισθήματα που τον διακατέχουν. Εάν επιτρέπεις στον εαυτό σου να χτυπάει ένα τετράχρονο παιδί επειδή «παίζει» με την τηλεόραση, τότε ποια επιλογή έχεις την δεύτερη φορά που θα επαναλάβει το ίδιο από το να το χτυπήσεις ακόμη πιο δυνατά;
Το ξύλο δεν αποτελεί λύση. Οι σχέσεις μεταξύ γονιών και παιδιών δε διορθώνονται με το ξύλο αλλά με το διάλογο, το σεβασμό και την επικοινωνία. Το ξύλο απλώς αναγκάζει το παιδί να συμμορφωθεί προσωρινά με τους κανονισμούς που θέτει ο γονιός, χωρίς ωστόσο να μαθαίνει σωστούς τρόπους συμπεριφοράς.

5. Τα παιδιά όμως χρειάζονται πειθαρχία. Τι μπορεί να αντικαταστήσει τη σωματική τιμωρία;
Κανείς δε διαφωνεί ότι πρέπει να επιβάλλεται ένα είδος πειθαρχίας και να τίθενται όρια στα παιδιά. Εντούτοις, είναι σημαντικός ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόζονται τα πιο πάνω. Οι πιο συχνές αντιδράσεις ενός γονιού σε μια αταξία είναι: αποδοκιμασία, εκνευρισμός, φωνές, θυμός, απαγόρευση τηλεόρασης και παιχνιδιού, κλείσιμο στο δωμάτιο χωρίς φαγητό, περιορισμός στο σπίτι κτλ. Όλα τα πιο πάνω πρέπει να αποφεύγονται, διότι δεν οδηγούν σε επιθυμητά αποτελέσματα.
Απεναντίας, η επιβράβευση αποφέρει πολύ καλύτερα αποτελέσματα τόσο στα παιδιά όσο και στους ενήλικες. Υπάρχουν ήδη αρκετοί γονείς που είναι σε θέση να πειθαρχούν τα παιδιά τους, χωρίς να τα χτυπούν. Το να μη χτυπάς ένα παιδί δεν σημαίνει ότι το κακομαθαίνεις…

Το κείμενο προέρχεται από έκδοση της Επιτροπής με τίτλο «Ιστοριούλες για γονείς»

Από sxoleio98

Δάγκωμα από φίδι

Υπάρχει ένας αδικαιολόγητος φόβος για τα φίδια και τις συνέπειες από το δάγκωμά τους στο ευρύ κοινό. Ο φόβος αυτός αυτός έχει καταστήσει τα ερπετά αυτά ως αντικείμενα εξολόθρευσης και διωγμού, γεγονός άδικο αφού ο οικολογικός τους ρόλος και ειδικά ως παράγων ελέγχου του πληθυσμού των τρωκτικών είναι πολύ σημαντικός.

 

οι θάνατοι από οχιά στην Ελλάδα είναι
πάρα πολύ σπάνιοι.

Στατιστικά στοιχεία: Περίπου 45.000 άνθρωποι δαγκώνονται από φίδια κάθε έτος στις ΗΠΑ. Από αυτά τα περιστατικά μόνο 7.000 αφορούν δηλητηριώδη φίδια και ο συνολικός αριθμός θανάτων είναι περίπου 15 κάθε έτος (0,03%). Περισσότερο από το 50% των κρουσμάτων αφορούν παιδιά και συμβαίνουν μεταξύ Απριλίου και Οκτωβρίου.

Γενικά για τα φίδια της Ελλάδας:

Στην Ελλάδα, από τα περίπου 70 είδη ερπετών που μπορεί να συναντήσει κανείς, μόνο 7 φέρουν δηλητήριο και είναι όλα τους είδη φιδιών. Τα 5 ανήκουν στην οικογένεια των Εχιδνιδών (Οχιές) και είναι σωληνόγλυφα με σχετικά ισχυρό δηλητήριο, ενώ τα υπόλοιπα 2 στην οικογένεια των Κολουβρίδων και είναι οπισθόγλυφα με ασθενές δηλητήριο, ακίνδυνα για τον άνθρωπο.

Τα φίδια της οικογένειας των Εχιδνιδών (Viperidae) δεν απαντούν ποτέ όλα μαζί στο ίδιο μέρος, αλλά έχουν διαφορετική εξάπλωση ανά την ελληνική επικράτεια και είναι τα εξής:

• Οχιά (Vipera ammodytes)
• Οθωμανική Οχιά (Montivipera xanthina)
• Οχιά της Μήλου (Macrovipera schweizeri)
• Αστρίτης (Vipera berus
• Νανόχεντρα (Vipera ursinii)

Ενώ οι δηλητηριώδεις Κολουβρίδες (Colubridae) είναι οι παρακάτω:

• Σαπίτης (Malpolon insignitus)
• Αγιόφιδο (Telescopus fallax)

Η επικινδυνότητα των φιδιών της χώρας μας αναφέρεται και μόνο στην περίπτωση που καταφέρουν δάγκωμα στον άνθρωπο.

Η διαδικασία του δαγκώματος είναι ταχύτατη στα δηλητηριώδη φίδια και διαρκεί μόνο 1/3 του δευτερολέπτου. Σε ένα τρίτο του δευτερολέπτου το φίδι εκτινάσσεται, δαγκώνει και αποτραβιέται πίσω για να διασφαλίσει ότι δεν κινδυνεύει. Συνήθως πριν το δάγκωμα το φίδι σχηματίζει ένα S με το σώμα του. Κατά την εκτίναξη για το δάγκωμα, τα σαγόνια μπορούν να ανοίξουν κατά 90°. Το δάγκωμα μπορεί να είναι στεγνό (να μην εγχύσει δηλητήριο δηλαδή). Εάν στο σημείο που δάγκωσε το φίδι υπάρχουν δυο μικρές οπές, αυτό σημαίνει πως ενδεχομένως άφησε δηλητήριο.

Οι οχιές δεν κυνηγούν τους ανθρώπους οπότε αρχικά δεν χρειάζεται να πανικοβληθούμε. Εάν πλησιάσουμε κι άλλο (λιγότερο από 60 εκ.) μπορεί η οχιά να κάνει κάποια εκτίναξη για να προσπαθήσει να δαγκώσει.

Εάν η εκτίναξη βρει το στόχο της (σας δαγκώσει) αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα θάνατο, πράγμα μάλιστα που είναι ασυνήθιστο στην Ελλάδα μιας και οι θάνατοι από οχιά στην Ελλάδα είναι πάρα πολύ σπάνιοι.

Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, το δάγκωμα της οχιάς μπορεί να είναι στεγνό (να μην εγχύσει δηλητήριο δηλαδή). Εάν στο σημείο που δάγκωσε η οχιά υπάρχουν δυο μικρές οπές, αυτό σημαίνει πως ενδεχομένως άφησε δηλητήριο. Σε άλλη περίπτωση και εάν το φίδι δεν είναι οχιά, στο σημείο που έγινε το δάγκωμα θα φαίνεται το αποτύπωμα μιας σειράς δοντιών σε σχήμα ανάποδου "U". Μόνο το δάγκωμα από οχιά αφήνει 2 μικρές οπές και αυτό διότι οι οχιές εκχέουν το δηλητήριο μέσω 2 μακριών δοντιών. Οπότε να είστε ήσυχοι πως εάν το δάγκωμα αφήνει αποτύπωμα δοντιών σε σχήμα "U", σημαίνει πως πρόκειται για άλλο φίδι μη δηλητηριώδες και όχι για οχιά.

Συμπτώματα:

Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων εξαρτάται από την ποσότητα του δηλητηρίου που έχει εγχυθεί.

• Πρήξιμο και έντονος καυστικός πόνος γύρω από το δήγμα.
• Ερύθημα γύρω από το τραύμα.
• Αιμωδία και αργότερα παράλυση του δαγκωμένου άκρου.
• Ναυτία και εμετός.
• Ασθενικός σφυγμός, χαμηλή αρτηριακή πίεση, αδυναμία.
• Αιμωδία της γλώσσας και του στόματος.
• Μαζική εφίδρωση.
• Πυρετός με ή χωρίς ρίγος.
• Μυϊκός τρόμος.
• Σπασμοί.
• Διπλωπία.
• Πονοκέφαλος.

Αντιμετώπιση:

Απομακρυνόμαστε και εμείς και το θύμα. Τα φίδια δεν κινούνται με μεγάλη ταχύτητα και μπορεί να είναι κάπου κοντά.

Διατηρούμε την ψυχραιμία μας. Το πιθανότερο είναι , το φίδι να μην είναι δηλητηριώδες. Αν δούμε στο τραύμα τις χαρακτηριστικές δύο τρύπες από τα δόντια του φιδιού τότε μάλλον έχουμε να κάνουμε με οχιά.

• Ακινητοποιούμε το θύμα, ώστε να μειώσουμε (θεωρητικά) το βασικό μεταβολισμό και την εξάπλωση του δηλητηρίου.
• Δεν κάνουμε καμία περίδεση. Το δηλητήριο κινείται μέσω της λεμφικής κυρίως κυκλοφορίας και η περίδεση, ειδικά αν είναι και ίσχαιμη (δηλαδή με συνοδό απόφραξη των αρτηριών) μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ζημιά.
• Δεν κάνουμε τομές με μαχαιρίδια και δεν αναρροφάμε αίμα από την πληγή (ειδικά με το στόμα!). Η καταστροφή των ιστών και ο πόνος που προκαλείται έτσι, είναι πολύ πιο επικίνδυνα από το 6% του δηλητηρίου που έχει υπολογιστεί ότι απομακρύνεται με τις άνω μεθόδους.
• Πλένουμε το τραύμα με ήπια αντισηπτικά (π.χ. σαπούνι με νερό, οξυζενέ κ.λ.π.). Δεν τοποθετούμε πάγο.
• Δεν δίνουμε στο θύμα να πιει αλκοόλ, ούτε ισχυρά παυσίπονα.
• Φροντίζουμε για την άμεση μεταφορά του θύματος στην πλησιέστερη ιατρική μονάδα, τηλεφωνώντας εκ των προτέρων και αναφέροντας το συμβάν και τον τύπο του φιδιού ώστε να χορηγηθεί ο κατάλληλος αντιοφικός ορός.

Το δάγκωμα του φιδιού

Σωληνόγλυφα

Στα σωληνόγλυφα φίδια τα δυο δόντια που διοχετεύουν το δηλητήριο είναι πολύ μεγαλύτερα από τα υπόλοιπα, είναι τοποθετημένα μπροστά -όπως οι κυνόδοντες στα θηλαστικά- και είναι κινητά. Όταν δεν χρησιμοποιούνται παραμένουν διπλωμένα προς τα πίσω και κατά το δάγκωμα ξεδιπλώνονται αστραπιαία για να δαγκώσουν και να εγχύσουν το δηλητήριο στους ιστούς του θύματος. Αυτοί οι κυνόδοντες κατά μήκος είναι κούφιοι εσωτερικά σαν σύριγγες, ώστε να μπορούν να διοχετεύουν το δηλητήριο το οποίο παραμένει αποθηκευμένο στους δηλητηριώδης αδένες των φιδιών.  Ο κάθε κυνόδοντας μπορεί να κινείται ανεξάρτητα από τον άλλο. Το δηλητήριο των φιδιών που ανήκουν στα σωληνόγλυφα φίδια επιδρά κυρίως στο κυκλοφορικό σύστημα, προκαλεί πήξιμο του αίματος και φράζουν οι αρτηρίες των πνευμόνων. Ο πόνος και το τοπικό πρήξιμο είναι συνήθως σοβαρά και σε έντονο βαθμό,  με μια αίσθηση έντονου καψίματος.  Σύντομα το σημείο στο οποίο έγινε το δήγμα, πρήζεται μελανιάζει και εάν δεν ληφθεί φαρμακευτική αγωγή αρχίζει να μαυρίζει καθώς το δηλητήριο προχωρά και καταστρέφει τους ιστούς στο σημείο του δήγματος.

Οπισθόγλυφα

Στα οπισθόγλυφα φίδια τα δόντια που εγχέουν το δηλητήριο είναι μικρότερα, δεν είναι κινητά και βρίσκονται τοποθετημένα στο πίσω μέρος της οδοντοστοιχίας. Σε γενικές γραμμές πάντως τα οπισθόγλυφα δεν θεωρούνται θανατηφόρα για τον άνθρωπο. Αφ' ενός το δηλητήριο είναι ήπιας τοξικότητας και αφ' ετέρου, στα περισσότερα είδη τα δόντια βρίσκονται αρκετά πίσω τοποθετημένα και δεν μπορούν εύκολα να δαγκώσουν παρά μόνο κάποιο δάχτυλο.

incardiology