Παιδική Κατάθλιψη: «Ν' ακούμε το παιδί ακόμη κι όταν δεν μιλάει»

Η παιδική ηλικία χαρακτηρίζεται από την αθωότητα, την ανεμελιά και τις αλεπάλληλες φυσιολογικές αλλαγές και γι’ αυτό μας είναι δύσκολο να φανταστούμε ένα παιδί που πάσχει από κατάθλιψη με τον τρόπο που θα έπασχε ένας ενήλικος. 

• Κι όμως, υπάρχουν πολλά αίτια (π.χ. bullying, κληρονομικότητα) που μπορούν να οδηγήσουν ένα παιδί στην κατάθλιψη και σταδιακά σε πιο επικίνδυνα μονοπάτια, όπως το να θέλει να βλάψει τον εαυτό του. 

Signs of depression in children
Learn how to tell if your child is depressed and the best ways to help

Ο μόνος τρόπος να το αποτρέψουμε είναι να είμαστε πάντα δίπλα στο παιδί μας – να το «ακούμε» ακόμη κι όταν δεν μιλάει...

Καλλιεργούμε μια σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί από νωρίς

Η πρόληψη κάθε είδους κινδύνου για την ψυχική υγεία του παιδιού είναι ο πιο σημαντικός λόγος που οφείλουμε να καλλιεργήσουμε μια σχέση εμπιστοσύνης μαζί του απ’ τη στιγμή κιόλας που αρχίζουμε να επικοινωνούμε. 

• Να το ενθαρρύνουμε να μας μιλάει για όσα σκέφτεται και αισθάνεται χωρίς να φοβάται μην το μαλώσουμε ή το κρίνουμε αυστηρά. 

Πρέπει, δηλαδή, να έχουμε μια «ανοιχτή» κουλτούρα επικοινωνίας στην οικογένεια και ένα σπίτι που αποτελεί ασφαλές περιβάλλον για το παιδί, ένα καταφύγιο που θα βρίσκει πάντα ανοιχτό.

Υπάρχουν περιπτώσεις που μας κάνουν πιο προσεκτικούς με το παιδί (π.χ. αν υπήρξε μια απώλεια στην οικογένεια, αν έχουμε πάρει διαζύγιο κλπ.), αλλά όταν τα πράγματα είναι φαινομενικά καλά τείνουμε να εφυσησυχάζουμε και ο μόνος τρόπος να ξέρουμε ότι συμβαίνει κάτι είναι να μας το πει το παιδί.

Αυξάνουμε την προσοχή μας σε «επικίνδυνες» περιόδους

Κάποιες απ’ τις πιο δύσκολες περιόδους στη ζωή ενός παιδιού είναι όταν αναγκάζεται να αλλάξει περιβάλλον και κοινωνικό περίγυρο (π.χ. αλλαγή σχολείου, τάξης, γειτονιάς κλπ.). 

• Είναι, λοιπόν, πολύ πιθανό η συμπεριφορά του να οφείλεται σε κάτι που του συμβαίνει εξαιτίας αυτής της αλλαγής (π.χ. αδυναμία να κάνει φίλους, αίσθημα μοναξιάς, bullying κλπ.).

Γι’ αυτό, οφείλουμε να σκύβουμε πάνω απ’ το παιδί με περισσότερη προσοχή κατά τη διάρκεια τέτοιων αλλαγών ή περιόδων που αντιμετωπίζει έντονο άγχος (π.χ. εξετάσεις, συμμετοχή σε κάποια ανταγωνιστική δραστηριότητα κλπ.), να το ενθαρρύνουμε να μας ανοίγει την ψυχή του και να του δίνουμε διεξόδους για αποσυμπίεση και ανακούφιση.

Παρατηρούμε κάθε δραστική αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού

Κανένα παιδί δεν είναι πάντα χαρούμενο και χωρίς έγνοια στη ζωή, οπότε δεν ωφελεί να ανησυχούμε κάθε φορά που βλέπουμε το δικό μας να είναι μουτρωμένο, νευρικό, προβληματισμένο, βαριεστημένο, ακόμη και θλιμμένο. 

• Πρέπει όμως να μένουμε σε εγρήγορση για τις περιπτώσεις που αυτές οι συμπεριφορές επανέρχονται συχνά και διαρκούν πολύ.

Πρέπει, επίσης, να αναζητούμε τους λόγους που το παιδί παρουσιάζει ξαφνικά αϋπνίες ή έντονη υπνηλία, έλλειψη συγκέντρωσης, χαμηλή αυτοπεποίθηση, απώλεια όρεξης ή βουλιμία, ραγδαία απώλεια ή αύξηση βάρους και άλλες δραστικές αλλαγές σε σχέση με πριν όπως συναισθηματική αποστασιοποίηση, απροθυμία να κοινωνικοποιηθεί κλπ.

• Επιπλέον, δεν πρέπει να υποτιμούμε ποτέ κουβέντες ή πράξεις που υποδηλώνουν ότι το παιδί κάνει σκοτεινές σκέψεις ή νιώθει την ανάγκη να βλάψει τον εαυτό του. 

Τέτοιες συμπεριφορές αποτελούν ισχυρά σήματα συναγερμού πως είναι ώρα να αντιμετωπίσουμε τη κατάσταση πιο δραστικά ζητώντας τη βοήθεια κάποιου ειδικού.

Ζητάμε τη βοήθεια κάποιου ειδικού

Όταν φτάσουμε στο σημείο να νιώθουμε πως οι παρεμβάσεις και η στήριξή μας δεν έχουν αποτέλεσμα ή αντιληφθούμε πως η κατάσταση του παιδιού επιδεινώνεται ραγδαία, οφείλουμε να ζητήσουμε άμεσα τη συνδρομή ενός ειδικού. 

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στην ψυχή του παιδιού και πως μπορούμε να το βοηθήσουμε ουσιαστικά να το ξεπεράσει ή να μάθει να το αντιμετωπίζει ενεργητικά για να μην κυριεύεται από αυτό.

Σε κάθε περίπτωση, δεν πρέπει να κωλυσιεργούμε και να αφήνουμε την κατάαταση να λιμνάζει γιατί κάθε λεπτό που περνάει ίσως έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία και την ισορροπία του παιδιού. Όπως σε κάθε σοβαρό ζήτημα υγείας, έτσι και στην κατάθλιψη, η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία.

euro2day

Εξαφανίσεις παιδιών: Εγκαταλείπουν στέγες, τους βρίσκουν σε πάρκα

Γάγγραινα στην Κύπρο το φαινόμενο

Σε γάγγραινα έχει καταστεί και στην Κύπρο η φυγή παιδιών από ιδρύματα η παιδικές στέγες. Το πρόβλημα οξύνθηκε τα τελευταία 2-3 χρόνια με τους αριθμούς να αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Όπως έγραψε και η Offsite την περίοδο 2010- 2020 καταγράφηκαν  420 περιπτώσεις.

Στο ρεπορτάζ που ακολουθεί η ιστοσελίδα μας προσπαθεί να καταπιαστεί με το μείζον αυτό θέα μέσα από τις απόψεις των άμεσων εμπλεκομένων. Στην  Κύπρο, η πλειοψηφία των περιπτώσεων αποτελούν φυγές από το σπίτι και ως δεύτερος λόγος η γονική αρπαγή.   

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2020 η Υπουργός Δικαιοσύνης Έμιλυ Γιολίτη κατόπιν ερώτησης του βουλευτή, προέδρου των Οικολόγων Χαράλαμπου Θεοπέμπτου κατέθεσε στη Βουλή αναλυτικά στοιχεία για τις φυγές παιδιών από  το 2010 μέχρι 8/2020. Οι αριθμοί που καταγράφονται αφορούν κυρίως επαναλαμβανόμενες περιπτώσεις των ίδιων ανήλικων προσώπων από στέγες και οικίες. Χαρακτηριστικά, μέσα σε μια δεκαετία καταγράφηκαν 420 υποθέσεις.

Η Υπουργός ενημέρωσε ότι εντοπίστηκαν όλα τα παδιά εκτός από 18 περιπτώσεις ανήλικων αλλοδαπών από Σομαλία,,Κόγκο, Συρία, Μάλι, Καμερούν και Γουϊνέα. 

Σύμφωνα με την κα Γιολίτη, το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ της εξαφάνισης και της εύρεσης των παιδιών είναι διαφορετικό σε κάθε περίπτωση. Κυμαίνεται μεταξύ κάποιων ωρών και 3 μέχρι 4 ημερών το μέγιστο.

Οι λόγοι εγκατάλειψης

 Κύριοι λόγοι εγκατάλειψης από τις  Στέγες είναι η επίσκεψη σε φίλους, συγγενείς, γονείς, ή η αντίδρασή τους για μεταφορά τους στη Στέγη. Οι βασικοί λόγοι για την εξαφάνιση ανηλίκων από το σπίτι είναι η κακοποίηση ή αντιπαράθεση με γονείς, η αντιδραστική συμπεριφορά, τα προβλήματα υγείας (νοητική στέρηση κλπ), η επίσκεψη σε φίλους.

 

Αστυνομικό πρωτόκολλο

Οι εξαφανίσεις παιδιών από στέγες ή οικίες σαφώς απασχολεί την Αστυνομία Κύπρου. Το  αρμόδιο Τμήμα της Αστυνομίας είναι το Κλιμάκιο για τη Βία στην Οικογένεια. Μιλώντας στην Offsite η υπεύθυνη γραφείου χειρισμού θεμάτων βίας στην οικογένεια, κακοποίησης ανηλίκων και ελλειπόντων προσώπων Κυριακή Λαμπριανίδου εξήγησε τον τρόπο που ενεργεί η Αστυνομία. 

Όπως εξήγησε η κα Λαμπριανίδου «ως Αστυνομία θέλουμε να προβαίνουμε σε ολιστική διερεύνηση των υποθέσεων. «Η Αστυνομία» όπως είπε, «δρα σε συνεργασία και με άλλες υπηρεσίες όπως τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας και άλλους φορείς».

Η κα Λαμπριανίδου τόνισε ακόμα ότι «υπάρχει ένα αστυνομικό πρωτόκολλο που ακολουθούμε πιστά, αλλά υπάρχουν περιπτώσεις που οι διαδικασίες τροποποιούνται. Ο ρόλος μας είναι και κατασταλτικός αφού προχωρούμε και σε συλλήψεις».

Όπως είπε, υπάρχουν περιπτώσεις όπου πιθανόν ενήλικες συναντούν ανήλικους σε πάρκα. Ο ρόλος μας είναι να αποτρέψουμε το ενδεχόμενο τέτοιων ενεργειών και σε αυτές τις περιπτώσεις η Αστυνομία προχωρεί σε συλλήψεις.

Πολλές φορές στη βάση αστυνομικών ερευνών είναι επαναλαμβανόμενες δηλαδή εγκαταλείπουν τη στέγη ή τις οικίες κατ’επανάληψη. Σύμφωνα με την κα Λαμπριανίδου, τα παιδιά αυτά πρέπει να τυγχάνουν ειδικού χειρισμού ενώ σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η αντιμετώπιση της οικογένειας.

Εκπαιδεύονται όλοι

Η κα Λαμπριανίδου τόνισε ότι όλα τα μέλη της Αστυνομίας (το κλιμάκιο όμως αριθμεί 15 άτομα) εκπαιδεύονται σε αυτό τον τομέα και στην αντιμετώπιση παιδιών που εγκαταλείπουν στέγες. Εξάλλου, τα μέλη της Κοινοτικής Αστυνόμευσης έχουν τακτική επικοινωνία με τις στέγες για να προσφέρουν βοήθεια.  

Το Child Alert

Η εγκατάσταση και λειτουργία του συστήματος Child Abduction Alert στη Κύπρο αλλά και σε άλλα κράτη-μέλη της Ευρώπης έχει ως σκοπό να βοηθήσει τις προσπάθειες της Αστυνομίας και της Ευρωπαϊκής Γραμμής για τα Εξαφανισμένα Παιδιά 116000 για τον εντοπισμό εξαφανισμένων παιδιών και την ασφαλή επιστροφή τους στις οικογένειες τους. 

Ο μηχανισμός Child Alert όπως και η Υπηρεσία 116000 λειτουργούν στη Κύπρο από την κοινοπραξία “Hope For Children” CRC Policy Center (HFC) – Σύνδεσμος για την Πρόληψη και Αντιμετώπιση της Βίας στην Οικογένεια (ΣΠΑΒΟ). Η Αστυνομία Κύπρου, έχει εξουσιοδοτήσει το HFC και τον ΣΠΑΒΟ να εγκαθιδρύσουν και να λειτουργούν το Child Alert στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Γραμμής Βοήθειας για τα Εξαφανισμένα Παιδιά 116000. Η εξουσιοδότηση και το Πρωτόκολλο Συνεργασίας που υπογράφηκε με το Υπουργείο Δικαιοσύνης πιστοποιούν ότι η λειτουργία του Alert λαμβάνει χώρα μέσα από την Υπηρεσία 116000 με την στενή συνεργασία της Αστυνομίας Κύπρου, και ότι οι διαδικασίες ενεργοποίησης και απενεργοποίησης εφαρμόζονται μόνο μετά από οδηγίες της Αστυνομίας Κύπρου.

Ο μηχανισμός εξασφαλίζει την άμεση δημοσίευση του εξαφανισθέντος παιδιού σε εθνικό επίπεδο, εφόσον η εξαφάνιση θεωρείται υψηλού κινδύνου, δηλαδή η ζωή του παιδιού βρίσκεται σε κίνδυνο και δεδομένης της έγκρισης από την Αστυνομία. Μέσω του Child Alert διευκολύνεται η συνεργασία εμπλεκόμενων φορέων κάτω από ένα ενιαίο σύστημα, το οποίο ενισχύει τις προσπάθειες  για τον εντοπισμό των εξαφανισμένων παιδιών από την Αστυνομία. 

Πότε ενεργοποιείται

Οι περιπτώσεις εξαφάνισης παιδιών για τις οποίες μπορεί να ενεργοποιηθεί το Child Alert  εκτιμώνται συλλογικά και πρέπει να διαθέτουν κάποιο από τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

Μικρή ηλικία του παιδιού / παιδιών. Σαφείς ενδείξεις που να δηλώνουν ότι μπορεί να βρίσκεται σε κίνδυνο η ζωή ή η υγεία του παιδιού. Υποψίες που να δηλώνουν πιθανή αρπαγή ή απαγωγή του παιδιού.

Η ενεργοποίηση του συστήματος θα βοηθήσει στον εντοπισμό του παιδιού. Η αστυνομία αποφασίζει ότι η ενεργοποίηση του συστήματος δεν θα θέσει σε κίνδυνο το παιδί. Στη περίπτωση γονικής αρπαγής, εάν κανένα από τα πιο πάνω κριτήρια δεν εμπίπτει, δεν γίνεται ενεργοποίηση του μηχανισμού. Παρόλα αυτά, η γονική αρπαγή αποτελεί ποινικό αδίκημα και η Αστυνομία διεξάγει έρευνα για εντοπισμό του παιδιού και επιστροφή του στο συνήθη τόπο διαμονής του. 

Η Ευρωπαϊκή Γραμμή Εξαφανισμένων Παιδιών 116000 απευθύνεται σε γονείς, παιδιά και γενικά στο κοινό. Το 116000 είναι χρήσιμο ειδικά σε γονείς και παιδιά που ταξιδεύουν στην Ευρώπη, καθώς τα άτομα που απαντούν στις κλήσεις μπορούν να τους παραπέμψουν στις αρμόδιες αρχές της χώρας. 

Αύξηση κλήσεων

Τα τελευταία χρόνια σημειώθηκε αύξηση των τηλεφωνημάτων από γονείς οι οποίοι κυρίως καλούν για στήριξη και καθοδήγηση σε σχέση με την εξαφάνιση του παιδιού τους ή με υποψίες κινδύνου γονικής αρπαγής, αλλά και από πολίτες οι οποίοι καλούν για να δώσουν πληροφορίες σχετικά με εξαφανίσεις που έχουν δημοσιευθεί. Σε κάθε περίπτωση, οι λειτουργοί της Γραμμής βρίσκονται σε απευθείας συνεργασία με την Αστυνομία και μεταφέρουν τις πληροφορίες. Στις περιπτώσεις όπου γονέας καλεί για αναφορά εξαφάνισης, παράλληλα με τη στήριξη που παρέχεται, καθοδηγείται άμεσα για υποβολή καταγγελίας στην Αστυνομία. 

Στη Κύπρο, οι πλειοψηφία των περιπτώσεων αποτελούν φυγές από το σπίτι και ως δεύτερος λόγος η γονική αρπαγή.  

Αναφορικά με τις διασυνοριακές γονικές αρπαγές, μέσω της Υπηρεσίας 116000 παρέχεται καθοδήγηση σχετικά με τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθήσει ο γονιός για την ενεργοποίηση των απαραίτητων διαδικασιών μέσω του Υπουργείο Δικαιοσύνης. 

Εξαφανισμένα παιδιά θεωρούνται, τα παιδιά που έχουν φύγει από το σπίτι, τα θύματα εγκληματικής απαγωγής, απαγωγής από γονέα, χαμένα/τραυματισμένα ή, ακόμα, εξαφανισμένοι και αγνοούμενοι ασυνόδευτοι ανήλικοι. 

Η Ευρωπαϊκή Γραμμή Εξαφανισμένων Παιδιών 116 000 είναι η κοινή Ευρωπαϊκή Γραμμή έκτακτης ανάγκης και απευθύνεται αποκλειστικά σε περιπτώσεις εξαφανισμένων παιδιών.  Στη Κύπρο, ο κοινός Ευρωπαϊκός αριθμός, λειτουργεί υπό την κοινοπραξία των οργανώσεων, “Hope For Children” CRC Policy Centre (HFC) και Σύνδεσμος για την Πρόληψη και Αντιμετώπιση της Βίας στην Οικογένεια (ΣΠΑΒΟ). Οι εν λόγω οργανισμοί είναι μέλη της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας Missing Children Europe. Για τη λειτουργία της Γραμμής, η κοινοπραξία έχει υπογράψει Πρωτόκολλο Συνεργασίας με το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως.

Η διευθύντρια Ανθρωπιστικού Τομέα του «Ηope of Children» Άνδρια Νεοκλέους μιλώντας ατην Offsite ότι η επαναλαμβανόμενη φυγή παιδιών από τις στέγες και τις οικίες παρουσιάζει αυξητική τάση τα τελευταία 2-3 χρόνια ειδικότερα στην Κύπρο. Όπως εξήγησε, η αντιμετώπιση των περιστατικών πρέπει να γίνει μέσω: Πολυθεματικής διαχείρισης, στελέχωσης των ιδρυμάτων με εξειδικευμένος επαγγελματίες και τη στήριξη  των παιδιών αυτών.  

Η κα Νεοκλέους έκανε αναφορά στη γραμμή 116000  που απευθύνεται σε γονείς, παιδιά και γενικά στο κοινό. 

Του Γιώργου Μιχαηλίδη

offsite.com.cy

Πώς να μιλάτε στο παιδί σας για να σας ακούει;

Πολλές φορές όσο και να υπάρχει η πρόθεση να είμαστε θετικοί και ήρεμοι με το παιδί μας, πιάνουμε τον εαυτό μας να γλιστράει στα παλιομοδίτικα (και τόσο αναποτελεσματικά) μονοπάτια των φωνών, της τιμωρίας και των τσακωμών. 

Φυσικά και είμαστε όλοι άνθρωποι με λάθη και ώρες ώρες δεν μπορούμε να διατηρήσουμε την ισορροπία μας και τη ψύχραιμη στάση μας. 

How to Get Your Child to LISTEN!

• Οι δυσκολίες της ζωής, η καθημερινή μας ρουτίνα, οι όποιες αναποδιές μας κάνουν να είμαστε το ακριβώς αντίθετο από αυτό που έχουμε την πρόθεση να είμαστε ως γονείς.

Αρχικά, συγχωρήστε τον εαυτό σας και δώστε του το περιθώριο να κάνει λάθη και αστοχίες. Δεν είναι εύκολο να είσαι γονιός. Ωστόσο, δείχνοντας την μεταμέλειά σας στο παιδί μπορείτε να διορθώσετε μια άσχημη στιγμή σας. 

Κοιτάξτε το στα μάτια, ζητήστε συγνώμη και κάντε μια πραγματικά καλύτερη προσπάθεια την επόμενη φορά.

Επιπλέον μπορείτε να αλλάξετε τον τρόπο που επικοινωνείτε γλωσσικά με το παιδί σας. 

Τι εννοώ με αυτό;

Η γλώσσα δημιουργεί διαθέσεις. Έχει δύναμη ώστε να μας παρηγορήσει, να μας απογοητεύσει, να μας ενδυναμώσει, να μας προκαλέσει μια πληθώρα συναισθημάτων. 

Είναι όπλο και θέλει προσεκτική χρήση. 

• Μπορείτε να χρησιμοποιείτε τη θετική γλώσσα, επομένως, για να σας ακούσουν και να συνεργάζεστε καλύτερα με τα παιδιά σας.

Έρευνες δείχνουν τη δύναμη της θετικής επικοινωνίας και η ίδια η θετική χρήση της γλώσσας ενισχύει τον συναισθηματικό δεσμό με το παιδί σας. 

Έτσι αντί να πείτε 

«Μην τρέχεις», 

μπορείτε να πείτε «Περπάτα πιο αργά». 

Αντί να πείτε «Μη με διακόπτεις», 

μπορείτε να πείτε «Περίμενε να τελειώσω και μετά θα μιλήσεις κι εσύ».
Εν γένει το παιδί (αλλά και ο ενήλικας αν το καλοσκεφτείτε)
αντιδρά θετικά σε αυτό που θέλετε να γίνει και όχι σε αυτό που του φωνάζετε να μην κάνει. 

• Πολλά παιδάκια μάλιστα, όταν ακούν μια απαγόρευση, δεν ξέρουν τι να κάνουν αντί της απαγορευμένης πράξης. 

Λέτε για παράδειγμα «Μην πετάς τις κάλτσες σου στο πάτωμα», εντάξει, το παιδί ίσως δεν θα το κάνει την επόμενη
φορά ίσως και να το κάνει, αλλά σίγουρα δεν θα καταλάβει ότι εννοείτε να μαζέψει τις κάλτσες του αυτή τη στιγμή!

Προσανατολίστε επομένως με ήρεμη φωνή το παιδί σας προς την επιθυμητή συμπεριφορά και δείτε πόσο πιο δεκτικά θα είναι σε αυτό.

ecozen

Ανασφάλεια στο δίχρονο παιδί - Πώς θα την αναγνωρίσετε

Σημάδια που μαρτυρούν ότι το 2χρονο παιδί σας νιώθει ανασφάλεια

Τα παιδιά ενός έως δύο ετών τα παιδιά περνούν ολοένα λιγότερο χρόνο κρεμασμένα από τη φούστα της μητέρας τους. Σε αντίθεση όμως με αυτήν η φαινομενική ανεξαρτητοποίησή τους, θα υπάρχουν στιγμές που το παιδί σας θα νιώθει φοβισμένο και αγχωμένο. Αυτό συνήθως συμβαίνει γύρω στην ηλικία του ενός έτους.

Μπορεί να παρατηρήσετε ότι είναι πιο ήσυχο και λιγότερο άτακτο απ΄ότι συνήθως , ότι ντρέπεται πολύ τους ξένους και τις άγνωστες καταστάσεις και ότι μένει κολλημένο επάνω σας. Μπορεί να μοιάζει να έχει χάσει την όρεξή του . Όλα αυτά είναι γενικά σημάδια άγχους στα οποία πρέπει να ανταποκριθείτε αμέσως:

• Ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσετε αυτά τα άγχη είναι να δώσετε στο παιδί σας ακόμη περισσότερη αγάπη και στοργή, καλλιεργώντας παράλληλα τη φυσική του περιέργεια, το περιπετειώδες πνεύμα του και την ολοένα μεγαλύτερη αίσθηση αυτοπεποίθησής του. Να εγκωμιάζετε και να ανταμείβετε κάθε του επίτευγμα. Το παιδί σας χρειάζεται την επιδοκιμασία σας και θα κάνει σχεδόν τα πάντα για να την κερδίσει, περιλαμβανομένης της επίδειξης μιας νέας ανεξαρτησίας , γι΄αυτό είναι πραγματικά πολύ εύκολο να το ενθαρρύνετε.
• Το παιδί που είναι προσκολλημένο με ασφάλεια στο γονιό του χρησιμοποιεί το γονιό ως βάση για τις εξερευνήσεις του, τις οποίες ξεκινά με αυτοπεποίθηση. Πολλές έρευνες έχουν δείξει ότι η παρουσία του ατόμου με το οποίο έχει σχέση ασφαλούς προσκόλλησης τα παιδί του επιτρέπει να αντιμετωπίζει τις νέες και πιθανώς τρομακτικές εμπειρίες καθώς και το άγχος που τις συνοδεύει.

Τα περισσότερα παιδιά έχουν ανασφάλειες. Σε άλλα εμφανίζονται σε μικρότερο βαθμό και σε άλλα σε μεγαλύτερο. Οι γονείς θα πρέπει να είναι σε εγρήγορση ώστε εντοπίσουν έγκαιρα τους λόγους που κάνουν τα παιδιά να νοιώθουν ανασφαλή από μικρή ακόμα ηλικία και να προσπαθήσουν μέσα από διάφορους τρόπους να τα βοηθήσουν να πιστέψουν στον εαυτό τους.

newsbomb.gr

Ένα παιδί

Ένα παιδί δε γεννήθηκε σε νοσοκομείο. 

Δε γεννήθηκε με γιατρούς και νοσοκόμες δίπλα του. 

Δεν γεννήθηκε σε ένα καθαρό δωμάτιο με καθαρά σεντόνια. 

Δε γεννήθηκε και μπήκε σε θερμοκοιτίδα, δε γεννήθηκε και θήλασε, δε γεννήθηκε και έκλαψε την πρώτη του νύχτα.

Ένα παιδί δεν μεγάλωσε πλάι στη μητέρα του, δε μεγάλωσε με τη μητέρα του. 

Δε μεγάλωσε γελώντας, παίζοντας, πηγαίνοντας σχολείο. 

Δε μεγάλωσε κάνοντας φίλους, ματώνοντας τα γόνατά του, ραγίζοντας την καρδιά του, δίνοντας κάποτε ένα πρώτο φιλί.

Ένα παιδί δεν έζησε στη χώρα του, δε βρήκε μια άλλη χώρα να την κάνει χώρα του. 

Δεν καταγράφηκε σε κάποιο μητρώο, δεν απέκτησε ιθαγένεια, δεν μπήκε στην ιστορία αυτού του πλανήτη.

Ένα παιδί γεννήθηκε σε ένα κοντέινερ, σε μια χώρα μακριά από της μητέρας του, σε ένα καμπ προσφύγων στα ανατολικά σύνορα της Ευρώπης. 

Έζησε μερικές ώρες και κάηκε μέσα στην κουβέρτα του μαζί με τη μητέρα του.  

 

Κι αυτό είναι ο κόσμος μας στις 29 του Σεπτέμβρη στα 2019.

conteruggero