Monday, 28 December 2020

«Έχουμε δώσει ένα κάρο λεφτά για παιχνίδια και το παιδί μας παίζει με κουζινικά και μανταλάκια!»

Κάθε που έρχονται γιορτές, τα παιδιά περιμένουν πώς και πώς τα δώρα τους, από γονείς και συγγενείς. Κι όταν λέμε δώρα εννοούμε καινούργια, λαμπερά, χρωματιστά παιχνίδια. 
Τι άλλο θα μπορούσες να πάρεις σε ένα παιδί για να το δεις να χαίρεται και να χαμογελά; 
Κι όμως, όταν μιλάμε για πολύ μικρά παιδιά (το🌼λέει: και για μεγαλύτερα, πιστέψτε με), όσο εντύπωση προκαλούν τα παιχνίδια τόσο γρήγορα ξεχνιούνται και τα πιτσιρίκια μας επιστρέφουν στην αγαπημένη τους ασχολία: να παίζουν με τάπερ, κουτάλες, μανταλάκια και ό,τι καθημερινό αντικείμενο βρουν μπροστά τους.
Όπως έκανε και φέτος ο χαριτωμένος μπόμπιρας αυτής της μαμάς που μοιράζεται μαζί μας την έκπληξη και την «αγανάκτησή» της:

«Δεν είχε γεννηθεί ακόμα ο μικρούλης μας και θυμάμαι συγγενείς και φίλους να μας φέρνουν διάφορα καλούδια, ανάμεσα σ’ αυτά και τα πρώτα του παιχνίδια. Αλλά και τα δεύτερα και τα τρίτα κ.ο.κ. Φυσικά, εκτός απ’ τα δωράκια, τα περισσότερα ήταν παιχνίδια που είχαν τα δικά τους παιδιά και πλέον τα είχαν ξεπεράσει.

Θυμάμαι πόση εντύπωση μου έκανε που πολλά από αυτά έμοιαζαν με καινούργια. Σκέφτηκα τότε ότι τα είχαν ξεδιαλέξει και είχαν πετάξει τα πολύ φθαρμένα ή χαλασμένα. Έπρεπε να γεννήσω και να δω τον γιο μου να γίνεται ενός για να καταλάβω τι είχε πραγματικά συμβεί.
Τα παιχνίδια, κατέληξα, ήταν σχεδόν άθικτα γιατί, πολύ απλά, είχαν χρησιμοποιηθεί ελάχιστα. Πρώτον επειδή τα παιδιά σήμερα έχουν πολύ περισσότερα παιχνίδια από όσα χρειάζονται, αλλά κυρίως επειδή δεν ενδιαφέρονται και τόσο γι’ αυτά. Όχι στα πρώτα τους βήματα στη ζωή, τουλάχιστον.
Το ζούμε κι εμείς με τον δικό μας και είναι αστείο, ανακουφιστικό και εξοργιστικό ταυτόχρονα.

Έχουμε δώσει ένα κάρο λεφτά για παιχνίδια – κι εμείς και οι υπόλοιποι (θείοι, παππούδες, νονοί κλπ.) – και το παιδί μας ενθουσιάζεται με οτιδήποτε εκτός απ’ αυτά. 
Με κατσαρόλες, κουτάλες και μανταλάκια. Με τάπερ, καλώδια, συσκευασίες, μακαρόνια και ό,τι μπορεί να βρει στο σπίτι από τότε που άρχισε να περπατά και να εξερευνά την κάθε γωνιά του.

mama365

Πρόσωπο της χρονιάς: Νοσοκόμα έσωσε τρία νεογέννητα μωρά από τις εκρήξεις

Μία νοσοκόμα κατάφερε να σώσει τρία νεογέννητα μωρά από νοσοκομείο στη Βηρυτό που υπέστη σημαντικές ζημιές από τις εκρήξεις οι οποίες σημειώθηκαν το απόγευμα της Τρίτης. Το καρέ με τη νοσοκόμα να κρατά και τα τρία βρέφη στην αγκαλιά της, τραβήχτηκε από φωτορεπόρτερ που βρέθηκε στο σημείο.

Ο φωτορεπόρτερ Bilal Jawich βρισκόταν στο σπίτι του όταν σημειώθηκαν οι πολύνεκρες εκρήξεις στη Βηρυτό του Λιβάνου. Ακολούθησε τον καπνό μέχρι που έφτασε στο λιμάνι και στη συνέχεια κατευθύνθηκε προς το νοσοκομείο Al Roum όπου βρέθηκε αντιμέτωπος με νέα μικρό «θαύμα». 

Η «επαγγελματική συνείδησή» μου με οδήγησε στο νοσοκομείο, όπως εξήγησε ο Jawich. Η περιοχή Ashrafieh όπου βρίσκεται το νοσοκομείο είχε υποστεί πελώριες καταστροφές. Εκεί, όμως, βρέθηκε μπροστά σε μία αξιοθαύμαστη σκηνή.

«Έμεινα έκπληκτος όταν είδα μία νοσοκόμα να κρατά τρία νεογέννητα», σημείωσε και συμπλήρωσε: «Παρατήρησα τη ψυχραιμία της, η οποία ερχόταν σε αντιπαραβολή με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα». Όπως εξήγησε κοντά στο σημείο βρέθηκαν συνολικά επτά νεκροί και τραυματίες.
«Ωστόσο, η νοσοκόμα έμοιαζε σαν να είχε μία μυστική δύναμη που της έδινε αυτοσυγκράτηση και την ικανότητα να σώζει μωρά».

Η νοσοκόμα τον ενημέρωσε αργότερα πως είχε πέσει λιπόθυμη μετά την έκρηξη και αμέσως μόλις συνήλθε «βρέθηκε να κρατά τα τρία μωρά».

Το συγκλονιστικό καρέ:

​Να σημειωθεί πως από τις εκρήξεις στη λιβανέζικη πρωτεύουσα έχασαν τη ζωή τους τουλάχιστον 135 άτομα, ενώ οι τραυματίες ανέρχονται σε περίπου 5.000. Παράλληλα, όπως ενημέρωσε ο υπουργός  Υγείας, δεκάδες είναι οι πολίτες που αγνοούνται.

sputniknews.gr

Sunday, 27 December 2020

«Δώρο» στους μικρούς ήρωες της Παιδοογκολογικής του ΠΑΓΝΗ - Ηράκλειο

Για τους πραγματικούς υπέρ-ήρωες της καθημερινότητάς μας….

Συγκινητική πράξη για τα παιδιά που μάχονται καθημερινά, σαν μικροί ήρωες. Πριν μερικές μέρες έκαναν στον Γιάννη Τσιγκένη μια πρόταση από την ομάδα Ελπίδων του Ηροδότου για μια δωρεά στον χώρο της Παιδοογκολογικής κλινικής του ΠΑΓΝΗ, τη δημιουργία ενός γλυπτού που θα δώσει χρώμα μα και ελπίδα σε αυτά τα παιδιά που ζουν για λίγο ή για πολύ στο χώρο αυτό.

Όπως ο ίδιος αφηγείται ο κ.Τσιγκένης σε ανάρτησή του σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης:

"Χωρίς δεύτερη σκέψη αποδέχτηκα την πρόταση έχοντας περάσει τον δικό μου Γολγοθά των χημειοθεραπειών και ξέροντας τι σημαίνει η ελπίδα για το αύριο να βγεις νικητής από αυτή την μάχη….

Η επόμενη κίνηση μου ήταν να πάρω τηλέφωνο την φίλη και συνεργάτιδα στα εικαστικά θέματα Άννα Φραγκάκη καταθέσαμε τις ιδέες μας για το θέμα που μπορούμε να δώσουμε στον χώρο αυτό και τελικά καταλήξαμε στην ιδέα της Άννας τον μικρό ήρωα έναν ήρωα γεμάτο από αγάπη, χαρά, θέληση και ελπίδα.

Ήρωας ή μαχητής είναι συνήθως οι λέξεις που συνοδεύουν αυτά τα παιδιά… μα για μένα είναι μόνο παιδιά… Κανένα παιδί δεν διάλεξε να γίνει ήρωας ή να παλέψει με τον κακό δράκο του παραμυθιού. Κι όμως αναγκάζεται να παλέψει, να πολεμήσει, να πέσει και να σηκωθεί, να τα βάλει με το δράκο που κανένας άλλος δεν θα τολμούσε όσο δυνατός, όσο ήρωας, όσο μαχητής κι αν ήταν…

Όπως αποδεικνύεται, τα παιδιά αυτά είναι οι πραγματικοί υπέρ-ήρωες της καθημερινότητάς μας….

Οι γονείς… φάροι αναμμένοι φωτίζουν τις σκοτεινές στιγμές τους… Για όλους αυτούς αξίζει ένα ευχάριστο περιβάλλον και ένας φίλος σαν και αυτά ένας μικρός υπέρ-ήρωας που θα κοσμεί από σήμερα το χώρο τους με την ελπίδα να τον κοιτούν και να παίρνουν λίγη χαρά και πολύ δύναμη.

Γιατί κάνεις δεν πρέπει να είναι μόνος τέτοιες στιγμές….. Άννα Φραγκάκη

Για αυτά τα παιδιά για τον ήρωα που κρύβουν μέσα τους…".

neakriti.gr

Ημέρα προστασίας του αγέννητου παιδιού

Η Εκκλησία της Ελλάδος καθιέρωσε ημέρα προστασίας του αγέννητου παιδιού. Η είδηση, προκάλεσε πολλές αντιδράσεις. Ας μου επιτραπούν ορισμένες παρατηρήσεις, με βάση την ισχύουσα νομοθεσία που ενδιαφέρεται και φροντίζει το παιδί.
1. Η άμβλωση είναι αξιόποινη πράξη τόσο στον παλαιό όσο και στον νέο Ποινικό Κώδικα. Υπάγεται ως “διακοπή της κύησης” στο κεφάλαιο “Εγκλήματα κατά της ζωής και προσβολές του εμβρύου” (άρθρα 299 – 315). Εάν συντρέχουν όμως ορισμένες εξαιρέσεις που προβλέπει ο ίδιος νόμος (άρθρο 304), η άμβλωση δεν θεωρείται άδικη πράξη και μένει ατιμώρητη. Για παράδειγμα, όταν υπάρχουν ιατρικώς βεβαιωμένες “ενδείξεις σοβαρής ανωμαλίας του εμβρύου που επάγονται τη γέννηση παθολογικού νεογνού”. Τις περισσότερες αντιδράσεις από τις εξαιρέσεις που δεν θεωρούν την άμβλωση άδικη, συγκεντρώνει ευλόγως η δυνατότητα διακοπής της κύησης χωρίς ουδεμία αιτιολογία, όταν δεν έχουν συμπληρωθεί δώδεκα εβδομάδες κύησης.

2. Η ανθρώπινη ζωή, πριν ή μετά από τη γέννηση, προστατεύεται από το δίκαιό μας. Πρώτα απ’ όλα, το παιδί, ανήλικο, αλλά και αγέννητο, η ανθρώπινη ζωή και η διαφύλαξη του δικαιώματος κάθε ανθρώπου να αντικρίσει το φως του ήλιου, προστατεύεται από το Σύνταγμα, κατά το οποίο, Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας (Άρθρο 2 § 1). Ανάλογη προστασία προβλέπεται από το άρθρο 5 § 1 για την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, αλλά και από το άρθρο 21 για την προστασία της οικογένειας και της παιδικής ηλικίας. Όταν δεν μπορεί να υπερασπισθεί κάποιος τον εαυτό του, η προστασία επιβάλλεται να είναι μεγαλύτερη.

3. Η προστασία της αγέννητης ζωής φαίνεται και από το εξής παράδειγμα : Εάν το κυοφορούμενο έμβρυο χάσει τον πατέρα του σε αυτοκινητικό ατύχημα, δικαιούται να ζητήσει αποζημίωση από αυτόν που προκάλεσε το θάνατο και φυσικά από την ασφαλιστική του εταιρεία, όχι μόνον περιουσιακή, αλλά και ψυχική οδύνη, διότι θα μεγαλώσει χωρίς πατέρα.

4. Η προστασία του αγέννητου παιδιού δεν αναφέρεται μόνον στην αποφυγή της άμβλωσης. Είναι η προστασία της ζωής που κυοφορείται από βίαιες πράξεις και χειροδικίες του συντρόφου της εγκύου, από τη ψυχολογική πίεση για να διακόψει αυτή την εγκυμοσύνη, από την εγκατάλειψη, από την ιατρική έρευνα στο έμβρυο. Είναι η προστασία της ζωής που δεν έχει άλλο μέσο προστασίας. Είναι η προσφορά ακόμη και μιας πάνας στη μάνα που θέλει να κρατήσει το παιδί της.

5. Εάν μια γυναίκα που θέλει να αποκτήσει παιδί συμφωνήσει με μια άλλη γυναίκα να κυοφορήσει γι’ αυτή, πρόκειται για τη λεγόμενη “παρένθετη” μητρότητα, που επιτρέπεται στο δίκαιό μας υπό προϋποθέσεις, όπως η προηγούμενη δικαστική άδεια. Δεν είναι του παρόντος να συζητηθούν τα προβλήματα βιοηθικής που αναφύονται. Θέλω όμως να τονίσω τα εξής: Εάν η πρώτη γυναίκα, η κοινωνική μητέρα, όπως αποκαλείται, μετανιώσει, δεν μπορεί να επιβάλει στην δεύτερη ή “κυοφόρο” να υποβληθεί σε άμβλωση. Εάν, αντιστρόφως, η κυοφόρος αποφασίσει να υποβληθεί σε άμβλωση, η πρώτη μπορεί να απαιτήσει αποζημίωση. Βλέπουμε λοιπόν ότι και στις δύο περιπτώσεις προστατεύεται το παιδί που θα γεννηθεί.

6.Εάν ένας γιατρός δεν επιθυμεί να διενεργήσει την άμβλωση, μπορεί να επικαλεσθεί τους κανόνες και τις αρχές της ηθικής συνείδησής του και να αρνηθεί να εφαρμόσει ή να συμπράξει στη διαδικασία διακοπής της ζωής. Το δικαίωμα αυτό το έχει από τον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (άρθρο 31).

Δεν απουσιάζει συνεπώς η προστασία του αγέννητου παιδιού από το δίκαιό μας. Η καθιέρωση της ειδικής ημέρας από την Εκκλησία αποτελεί τιμητική συνισταμένη αυτής της προστασίας. Ακόμη περισσότερο, επισημαίνει την ανάγκη να εντατικοποιηθεί η προσπάθεια για να γεννηθεί και να ζήσε ένας απροστάτευτος άνθρωπος.

Παντελίδου Δ. Ρόη
tovima.gr
Η κ. Ρόη Δ. Παντελίδου είναι καθηγήτρια του Αστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Δ.Π.Θράκης
 
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Saturday, 26 December 2020

Αν έχεις μεγαλώσει πλάι στη γιαγιά και τον παππού...

... τότε ξέρεις πως η αγάπη που παίρνει ένα παιδί από εκείνους είναι τόσο μοναδικά ανιδιοτελής, που δύσκολα μπορεί να ξεπεραστεί αυτός ο ισχυρός δεσμός! 
Παππούδες και εγγόνια: Γιατί αυτή η σχέση είναι τόσο πολύτιμη στα παιδιά;

Πολλές είναι οι φορές που ως μητέρα έχεις νιώσει την ανάγκη να θέσεις κάποιο όριο στην επαφή των… παππούδων με την οικογένειά σου. Και η αλήθεια είναι πως ένα “υγιές” όριο σε αυτή τη σχέση είναι καλό να υπάρχει, ώστε να επιτυγχάνονται οι “λεπτές” ισορροπίες, είτε πρόκειται για τους γονείς σου, είτε για τους πεθερούς σου. 
Από την άλλη, όμως, οι δεσμοί που αναπτύσσονται ανάμεσα στη γιαγιά και τον παππού με τα εγγόνια είναι ανεκτίμητοι και τα παιδιά βιώνουν αυτή την κοντινότητα και την οικειότητα ως μία από τις σημαντικότερες συνθήκες στη ζωή τους. 
Μάλιστα, σύμφωνα με νέα έρευνα, πέρα από τα πολλά καλά αποτελέσματα που έχει η επαφή των παιδιών με τους παππούδες τους, ένα νέο φοβερό εύρημα δείχνει πως 
τα παιδιά που περνούν περισσότερο χρόνο μαζί τους εξελίσσονται σε ενήλικες που δεν κάνουν ηλικιακές διακρίσεις, ενώ ειδικά στην περίπτωση των κοριτσιών παρατηρείται πως μεγαλώνοντας αντιμετωπίζουν το προσωπικό τους γήρας ευνοϊκότερα!
Αν έχεις μεγαλώσει πλάι στη γιαγιά και τον παππού, τότε ξέρεις πως η αγάπη που παίρνει ένα παιδί από εκείνους είναι τόσο μοναδικά ανιδιοτελής, που δύσκολα μπορεί να ξεπεραστεί αυτός ο ισχυρός δεσμός! 
Την ίδια στιγμή, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι παππούδες τείνουν να… κακομαθαίνουν τα παιδιά, αφού είναι βέβαιο ότι τους κάνουν όλα τα χατίρια και δεν παραπονιούνται ποτέ για τίποτα -ναι, ακόμη κι όταν τα εγγόνια φέρουν τα πάνω-κάτω στο σπίτι, αν καταναλώσουν τα πάντα το ψυγείο, αν κάνουν όλο το μπάνιο μούσκεμα ή αν… τινάξουν την μπάνκα στον αέρα με τα άπειρα δώρα που ζητούν! 
Και ενώ μπορεί ως γονέας να αισθάνεσαι πως αυτή η ανοχή περνάει λανθασμένα μηνύματα στο παιδί -εξ ου και το “υγιές” όριο που θα ήθελες να βάλεις-, ωστόσο αυτά ακριβώς τα βιώματα είναι που θα μείνουν για πάντα χαραγμένα στη μνήμη των μικρών σου!

Αν, όμως, κρατάς ακόμα τις… αμφιβολίες σου, τότε διάβασε παρακάτω τέσσερα οφέλη της στενής σχέσης των παιδιών με τους παππούδες τους!

♦ Απαλύνει το στρες αποχωρισμού

Το σπίτι της γιαγιάς και του παππού είναι το τέλειο μέρος για να ξεκινήσουν τα παιδιά να κατανοούν πως αγαπιούνται, είναι ασφαλή και προστατευμένα και σε σπίτια που δεν είναι δικά τους. 
Τα παιδιά έχουν ανάγκη να δουν πώς λειτουργούν άλλες οικογένειες, πώς πετυχαίνουν άλλες σχέσεις και πώς άλλοι χώροι που δεν είναι δικοί τους μπορούν να είναι ανοιχτοί, ασφαλείς και να τα “αγκαλιάζουν”.

♦ Αυξάνει τη χαρά, και για τις δύο πλευρές
Σύμφωνα με έρευνα που διενεργήθηκε στο Κολέγιο της Βοστόνης το 2015, η θετική συναισθηματική σύνδεση ανάμεσα στους παππούδες και τα εγγόνια βοηθάει ενάντια στα συμπτώματα της μελαγχολίας και της κατάθλιψης. 
Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα: 
“Οι παππούδες είναι πλήρεις εμπειριών και βιωμάτων, συχνά διηγούνται ιστορίες για τις ζωές τους και για τον τρόπο που λειτουργούσαν τα πράγματα, όταν οι ίδιοι ήταν νέοι. Κατ’ επέκταση, τα παιδιά μεγαλώνοντας έχουν τη δυνατότητα να αντιληφθούν, αλλά και να εξελίξουν αυτά τα μαθήματα ζωής που πήραν από τους παππούδες τους”.
♦ Βελτιώνει τη συμπεριφορά
Μία έρευνα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης ανακάλυψε πως υπάρχει άμεση σχέση ανάμεσα στην επαφή των παππούδων και την ενασχόλησή τους με τα εγγόνια και τις ισορροπημένες κοινωνικές συμπεριφορές και αντιδράσεις των παιδιών. 
Χαρακτηριστικά, τα αποτελέσματα λένε: 
“Τα παιδιά με υψηλά ποσοστά ανάμειξης των παππούδων τους στις ζωές τους έχουν λιγότερα συναισθηματικά και συμπεριφορικά προβλήματα”.
♦ Οι παππούδες λειτουργούν ως σταθερό σημείο αναφοράς
Όταν τα παιδιά αντιμετωπίζουν δυσκολίες, από το σχολικό εκφοβισμό έως ένα πιθανό διαζύγιο των γονιών τους, μπορούν να στραφούν στους παππούδες τους για να “αντλήσουν” σταθερή και ανιδιοτελή αγάπη και στήριξη. 
Και πάλι σύμφωνα με την έρευνα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης: 
“η επαφή των παππούδων σχετίζεται σημαντικά με τη μείωση των δυσκολιών προσαρμογής που παρουσιάζουν οι έφηβοι μετά από ένα διαζύγιο ή όταν οι γονείς τους είναι σε διάσταση”. 
Επιπλέον, η μελέτη από το Κολέγιο της Βοστόνης αποκάλυψε πως: 
“η κοντινότητα με τους παππούδες σχετίζεται με τη μείωση συμπτωμάτων κατάθλιψης, ειδικά όταν το εγγόνι προέρχεται από περιβάλλον μονογονεϊκής οικογένειας ή είναι υιοθετημένο”. 
Με λίγα λόγια, οι παππούδες είναι το “δίχτυ” ασφαλείας για τα παιδιά, τα πρόσωπα που εμπιστεύονται περισσότερο και ξέρουν πως θα έχουν πάντα στο πλευρό τους και αυτό είναι τεράστιο συναισθηματικό όφελος!


Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki