Το Παγκόσμιο Διατροφικό Πρόβλημα

του Αντώνη Καράγιωργα- βιοχημικού

«Όταν η διατροφή γίνεται σωστά, τότε μπορεί να δώσει τόση υγεία, όση όλα τα φάρμακα και όλες οι ιατρικές πρακτικές μαζί» 

 Colin Campbell Καθηγητής Βιοχημείας

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, και ειδικότερα ο υπερκαταναλωτισμός και το σύστημα τροφίμων και γεωργίας στην Ευρώπη και στην Αμερική, συμβάλλει άμεσα στην σπάταλη χρήση των περιορισμένων παγκόσμιων πόρων και βλάπτει το περιβάλλον, επιδεινώνοντας την κλιματική αλλαγή, τις απώλειες της βιοποικιλότητας, την εξάντληση των αλιευμάτων, την αποψίλωση των δασών, τη διάβρωση του εδάφους, τη λειψυδρία, καθώς και τη ρύπανση του νερού και της ατμόσφαιρας.

Η διατροφή δεν διδάσκεται σε καμία Ιατρική Σχολή του κόσμου, και ενώ υπάρχουν περίπου 130 ιατρικές ειδικότητες που χρησιμοποιούνται για τις ιατρικές υπηρεσίες, καμία δεν έχει ονομαστεί διατροφολογία.

Ο φωτεινός μεγάλος εφευρέτης και ευεργέτης της ανθρωπότητας Θωμάς Έντισον προφήτευσε: 

«Ο γιατρός του μέλλοντος, δεν θα θεραπεύει πλέον τον άνθρωπο με φάρμακα, αλλά θα θεραπεύει και θα αποτρέπει την ασθένεια με τη διατροφή»

Καταναλώνουμε, ο κάθε κάτοικος του πλανήτη, ½ τόνο τρόφιμα τον χρόνο. Ο κόσμος σπαταλά περίπου 400 δισεκατομμύρια δολάρια για τρόφιμα ετησίως – ποσό που θα μπορούσε να τροφοδοτήσει περίπου 1,26 δισεκατομμύρια ανθρώπους ετησίως. 

Η σπατάλη αυτή ισοδυναμεί με 1,5 gigaton εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

Παρόλα αυτά, ο υποσιτισμός όντας ένα περίπλοκο ζήτημα, είναι κύρια αιτία θανάτου και ασθενειών στον κόσμο. 

Γι’ αυτό και ο δεύτερος από τους 17 στόχους της βιώσιμης ανάπτυξης (SDG) του ΟΗΕ για το 2030, μιλά για μηδενισμό της παγκόσμιας πείνας. 

Επιπρόσθετα είναι γνωστό ότι το παγκόσμιο σύστημα τροφίμων παράγει αρκετές θερμίδες για 10 δις ανθρώπους, κι όμως το 1,2 δις απ’ αυτούς πάνε για ύπνο νηστικοί. 

Το μαθηματικό αυτό πρόβλημα λύνεται, μόνο αν βάλουμε στην εξίσωση την αδικία.

............

η συνέχεια εδώ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πιάσαμε πάτο;

Τραυματιοφορέας κακοποιούσε σεξουαλικά παιδιά στο νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία»;
Τον καταγγέλλουν και γιατροί

Αποτροπιασμό προκαλούν οι καταγγελίες για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών από τραυματιοφορέα στο νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία».

Όλα ξεκίνησαν μετά από σχετική αναφορά συναδέλφου του τραυματιοφορέα για ανάρμοστες πράξεις σεξουαλικού περιεχομένου σε βάρος ανήλικων παιδιών.

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες ο καταγγελλόμενος φέρεται να επιχείρησε να βιάσει ένα 8χρονο αλλά και ένα 6χρονο κορίτσι.

δεν αντέχουμε άλλο...

για περισσότερα εδώ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μαθητική Εφημερίδα ΑΝΟΙΧΤΑ ΧΑΡΤΙΑ

Ποιοι είμαστε...

3 βραβεία, 400 άρθρα,  150 συνεντεύξεις, 50 φύλλα, 6 ομάδες, 97 μαθητές, 3 καθηγητές…

τα ΑΝΟΙΧΤΑ ΧΑΡΤΙΑ σε αριθμούς

 

Τα ΑΝΟΙΧΤΑ ΧΑΡΤΙΑ  είναι η  μηνιαία μαθητική εφημερίδα του 1ου ΓΕΛ Αγίου Αθανασίου. Εκδίδεται ακατάπαυστα από το 2015. Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί 50 φύλλα. Τα ΑΝΟΙΧΤΑ ΧΑΡΤΙΑ  οργανώθηκαν από την αρχή κατά τα πρότυπα κανονικής εφημερίδας. Η συντακτική ομάδα αποτελείται από μαθητές της Β΄ Λυκείου αλλά δικαίωμα δημοσίευσης έχουν όλοι οι μαθητές και οι καθηγητές του σχολείου.

Κατά το σχολικό έτος 2016- 17 παραχωρήθηκε χώρος στον δεύτερο όροφο ως γραφείο της εφημερίδας, το οποίο διαμορφώθηκε με έξοδα και προσωπικό κόπο της ομάδας.

 

Κάθε φύλλο φιλοξενεί τρεις τουλάχιστον συνεντεύξεις από ενδιαφέροντα άτομα (Ευανθία Ρεμπούτσικα, Βούλα Πατουλίδου, Γιώργο Γιαννόπουλο), άρθρα και στήλες (πολιτισμός, οικολογία, βιβλίο)

Το 2019  δημιουργήθηκε ΚΑΙ ηλεκτρονική έκδοση (https://blogs.sch.gr/anoixta-xartia). Περιλαμβάνει το υλικό της έντυπης αλλά και επιπλέον υλικό με άρθρα, εικόνες και βίντεο, κρυπτόλεξα, quiz, παζλ κ.α.

Διακρίσεις

2017 / Βραβείο Καλύτερης Εφημερίδας Λυκείου

2018 / Άρθρο μαθήτριας στην εφημερίδα Μακεδονία

2019 / Βραβείο Καλύτερου Άρθρου Λυκείου

2020 / 1η θέση στον Πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό «ΣΕΒΑΣΜΟΣ στο ΟΛΛΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ»

Υπεύθυνοι Καθηγητές

Ζαρίμπα Περιστέρα

Φιλίππου Στέφανος

 

Μηνιαία μαθητική εφημερίδα
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Στη μνήμη της Χριστίνας Τσάμη, που δολοφονήθηκε και βιάστηκε από στυγνό παιδοβιαστή

Ήταν μόλις 16 ετών 😢

Έκλεισε το σχολείο για τις διακοπές του Πάσχα και χαρούμενα τα παιδιά μάς αποχαιρέτησαν, εκείνο το Πάσχα του 1990.

- Στη Στυλίδα θα πάμε, κυρία, μου είπε το Χριστινάκι. Στη Στυλίδα, με τους γονείς και την αδερφή μου.
- Καλά να περάσετε, Χριστίνα μου. Καλό Πάσχα, Καλή Ανάσταση… την αγκάλιασα και τη φίλησα…

Κατά το συνήθειό μου παρατηρούσα τα παιδιά καθώς έφευγαν από τον Πύργο (το κεντρικό κτήριο που στέγαζε το Κλασικό Λύκειο Αναβρύτων), μέσα στο κτήμα Συγγρού.

Η κοριτσοπαρέα της Β’ Λυκείου με γέλια αποχωρούσε και, για άλλη μια φορά, σκέφτηκα πόσο μικρή φαινόταν η Χριστίνα σε σχέση με τις αναπτυγμένες συμμαθήτριές της.

Κοντούλα και πολύ αδύνατη, την έκανες δεν την έκανες για πρώτη Γυμνασίου.

Ξεχώριζε απ’ όλα τα άλλα κορίτσια από τα πλούσια κοκκινόξανθα κατσαρά μαλλάκια της που στεφάνωναν το λεπτό της προσωπάκι και επειδή φάνταζε σαν μικρή τους αδερφούλα.

- Τρώγε, Χριστινάκι, της έλεγα
- Τρώω, κυρία, μα δεν με πιάνει. Έτσι μπασμένη θα μείνω;
- Το καλοκαίρι θα κάνεις το μπαμ και δεν θα σε αναγνωρίσω το Σεπτέμβρη …
Μακάρι, μακάρι έλεγε και έκανε πάντα έναν μορφασμό αμφισβήτησης

Εκεί στη Στυλίδα, ένα κτήμα χώριζε το σπίτι της οικογένειας από το σπίτι της θείας της.

Εκεί στη Στυλίδα, κίνησε ένα απογευματάκι να πάει, καμιά τριανταριά βήματα μακριά, στη θεία της.

Το κτήμα γεμάτο αγριόχορτα, αγριόβατα και δέντρα αφημένα στη φροντίδα της φύσης.

Εκεί στη Στυλίδα, στο κτήμα μέσα, παραμόνευε ο φονιάς το λιγνό κοριτσάκι με τα φουντωτά κοκκινόξανθα μαλλάκια.

Την τράβηξε μέσα, την έσυρε… Το κοριτσάκι αντιστάθηκε… του τσάκισε το κεφάλι με μια τσιμεντένια ζαρντινιέρα και νεκρό… το βίασε….

Και πώς τα ξέρεις αυτά, θα με ρωτήσετε.

Στη δίκη του φονιά - παιδοβιαστή, που έγινε στη Λαμία, όλα ειπώθηκαν με λεπτομέρειες…

Στη δίκη στείλαμε, όλοι οι συνάδερφοι εξουσιοδοτήσαμε, έναν από μας να πάει να υπερασπιστεί τη Χριστίνα μας, να σταθεί στην οικογένειά της.

Ήταν το λιγότερο που θα μπορούσαμε να κάνουμε, μιας και σε τέτοιες δίκες τα θύματα είναι που χρειάζονται αξιόπιστους μάρτυρες υπεράσπισης!!

Αν ήταν κουνίστρα κ. Κούγια, όπως υποστηρίζατε μετά πάθους, ως συνήγορος του παιδοβιαστή-φονιά, αν ήταν κουνίστρα μια χαρά θα του στεκόταν του ανώμαλου...
Κουνίστρα. Άκουγαν η μάνα και ο πατέρας και η αδερφή, κουνίστρα που τον άναψε και τον θόλωσε και τι να κάνει;

Ως γνήσιος άντρακλας, τη σκότωσε και την βίασε.
Με αυτή τη σειρά, με αυτή…

Κουνίστρα, το Χριστινάκι, μια σταλιά κοριτσάκι.
Αυτό βρήκατε να πείτε….

Καλή Ανάσταση, Χριστίνα...

Το Χαμομηλάκι

Φτερά και πάλι για τη Νίκη της Σαμοθράκης!

Πρόκειται για το δεύτερο κατά σειρά πιστό αντίγραφο που φιλοτεχνείται από την εταιρεία F.H.L. H.ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΜΑΡΜΑΡΑ με συνδυασμό ρομποτικών συστημάτων αλλά και καλλιτεχνών γλυπτών.

Το διεθνές βραβείο 2020 Pinnacle Awards έλαβε η συγκεκριμένη εταιρεία Nike of Samothrace, δίνοντας και πάλι ... φτερά στην ξεχασμένη Νίκη της Σαμοθράκης!

Ο στόχος της ευγενικής χορηγίας της μαρμαβιομηχανίας είναι να τοποθετηθεί το πιστό αυτό αντίγραφο στην Νήσο της Σαμοθράκης, εκεί όπου ανήκει. 

Να υπενθυμίσουμε ότι το πρωτότυπο, που χρονολογείται γύρω στο 190 π. Χ., έχει ύψος 2,75 μέτρα μαζί με τα φτερά και 5,58 μέτρα μαζί με τη μαρμάρινη πλώρη πλοίου όπου είναι στερεωμένο και “φιλοξενείται”  στο Μουσείου του Λούβρου από το 1884.

Το πρώτο αντίγραφο που φιλοτεχνήθηκε το 2018 από την ίδια εταιρεία εκτίθεται πλέον στο Νομαρχείο της Αλεξανδρούπολης.

Και τα δύο έργα φιλοτεχνήθηκαν με βάση την τρισδιάστατη ψηφιοποίηση αρχείων, που εστάλησαν από το Λούβρο, έπειτα από την υπογραφή συμφωνίας με την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης.

Αμφότερα τα ακριβή αντίγραφα της Νίκης της Σαμοθράκης κατασκευάστηκαν από μάρμαρο Θάσου στις εγκαταστάσεις της F.H.L. H.ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΜΑΡΜΑΡΑ στη Δράμα και οι διαστάσεις τους είναι αυτές του πρωτότυπου, με ακρίβεια χιλιοστού και βάρος περίπου 6,5 τόνους. 

oryktosploutos.net

16.3.2019. Ένα πιστό αντίγραφο του επιβλητικού μαρμάρινου αγάλματος, της Νίκης της Σαμοθράκης δεσπόζει ήδη στην παραλιακή λεωφόρο της Αλεξανδρούπολης, στο Νομαρχείο της Αλεξανδρούπολης, ενδιάμεσο σταθμό, λίγους μήνες πριν ταξιδέψει στη «γενέτειρά» της τη Σαμοθράκη.

Έστειλαν την τρισδιάστατη (3D) ψηφιοποίηση αρχείου από το Λούβρο

Υπενθυμίζεται ότι το άγαλμα της Νίκης από το 1884 διαχέει το φως του ελληνικού πολιτισμού ανά την υφήλιο ως ένα από τα πιο εντυπωσιακά εκθέματα του Μουσείου του Λούβρου. Οι προσπάθειες για την επιστροφή του αγάλματος στη χώρα μας είναι πολύχρονες, παρότι δεν έχουν αποδώσει έως τώρα.

Το έργο φιλοτεχνήθηκε με βάση την τρισδιάστατη ψηφιοποίηση αρχείων, που εστάλησαν από το Λούβρο, έπειτα από την υπογραφή συμφωνίας με την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης.

Το ακριβές αντίγραφο της Νίκης της Σαμοθράκης κατασκευάστηκε από μάρμαρο Θάσου σε εργοστάσιο στη Δράμα και οι διαστάσεις του είναι αυτές του πρωτότυπου, με ακρίβεια χιλιοστού και βάρος περίπου 6,5 τόνους. «Ο Ηλίας Κυριακίδης, ιδιοκτήτης εταιρίας μαρμάρων της Δράμας, προσφέρθηκε να δημιουργήσει το πρώτο άγαλμα, με μάρμαρο Θάσου, που είναι υψηλής αντοχής στις καιρικές συνθήκες και να το δωρίσει στην Περιφέρεια», σημειώνει ο κ. Πέτροβιτς και προσθέτει:

«Η πιστή αποτύπωσή του απαιτούσε τη χρήση ενός ρομποτικού μηχανήματος τελευταίας τεχνολογίας, το οποίο διέθετε η εταιρία και χρειάστηκαν τρεις μήνες για σχηματοποιηθεί το γενικό περίγραμμα και οι βασικές λεπτομέρειες του αγάλματος σε ένα κομμάτι μαρμάρου βάρους περίπου 18 τόνων. Χρειάστηκαν άλλοι τρεις μήνες στη συνέχεια και δύο γλύπτες της σχολής της Τήνου, οι οποίοι σμίλευσαν τις λεπτομέρειες, ολοκληρώνοντας την εξαιρετική δημιουργία το καλοκαίρι του 2018».

Η πρωτότυπη έκδοση, που χρονολογείται γύρω στο 190 π. Χ., έχει ύψος 2,75 μέτρα μαζί με τα φτερά και 5,58 μέτρα μαζί με τη μαρμάρινη πλώρη πλοίου όπου είναι στερεωμένο, βρίσκεται στο Μουσείου του Λούβρου από το 1884. Είναι μία από τις τρεις φτερωτές Νίκες που βρέθηκαν στον ναό των «Μεγάλων Θεών» της Σαμοθράκης.Ανακαλύφθηκε τμηματικά το 1863 από αρχαιολογική αποστολή με επικεφαλής τον υποπρόξενο της Γαλλίας στην Αδριανούπολη, Κάρολο Σαμπουαζό, ενώ το 1875 ταυτοποιήθηκε και η μαρμάρινη πλώρη που αποτελούσε τμήμα του μνημείου (πιθανότατα ένα «σύμπλεγμα» θεάς και πλοίου) και η οποία αρχικά θεωρήθηκε ότι ήταν τύμβος.

Ο άγνωστος δημιουργός του χρησιμοποίησε άσπρο παριανό μάρμαρο για τη φτερωτή θεά και γκριζωπό μάρμαρο της Λίνδου για την πλώρη. Το άγαλμα θεωρείται ότι έπεσε και έσπασε μετά από μεγάλο σεισμό, τον 6ο μ. Χ. αιώνα.

oryktosploutos.net

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι