Βρίθουν τα λύματα της Αττικής από ψυχοφάρμακα, αντικαταθλιπτικά, αλκοόλ, κοκαΐνη...

Μεγάλη αύξηση ψυχοφαρμάκων και αντικαταθλιπτικών καθώς επίσης αλκοόλ, κοκαΐνης και άλλων ναρκωτικών ουσιών, παρουσιάζεται στα λύματα της Αττικής, όπως αποκάλυψε ο καθηγητής Αναλυτικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Νίκος Θωμαΐδης σε συνεντεύξεις του. 

 «Υπάρχει αύξηση του ιικού φορτίου στα λύματα της Αττικής, θα φανεί στα κρούσματα αυτής της εβδομάδας, ωστόσο υπάρχει και το μείζον πρόβλημα της ψυχικής υγείας. Ακροβατούμε σε τρεις πόλους: δημόσια υγεία, ψυχική υγεία, οικονομική δραστηριότητα», πρόσθεσε ο καθηγητής. 

Τόνισε μάλιστα ότι τον Μάρτιο καταγράφεται πρωτοφανής αύξηση των αντικαταθλιπτικών κατά 57%. 

...........................

Διαβάστε όλο το άρθρο: mixanitouxronou
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ένα πράγμα δεν θα δεις εύκολα…

Θα δεις πόρνες να γίνονται οσίες.
Θα δεις άντρες μοιχούς, να γίνονται αρνιά.
Θα δεις τσιγγούνηδες, να μοιράζουνε ελεημοσύνη τα υπάρχοντά τους.
Θα δεις φονιάδες, να γίνονται καλόγεροι.
Θα δεις αλήτες, να λάμπουνε σαν τον ήλιο.
Θα δεις ψεύτες, κλέφτες, λωποδύτες να γίνονται ασκητές.

Θα δεις ανθρώπους, άντρες και γυναίκες, που διαπράξανε κάθε λογής ασχήμια, να αλλάζουνε ζωή. Να αγιάζουν.

Ένα πράγμα δεν θα δεις. Τουλάχιστον, όχι εύκολα.
Εγωιστή άνθρωπο να μετανιώνει.

Ο εγωιστής θα προτιμήσει να καταστραφεί και να καταστρέψει όσους τον αγαπούν, παρά να παραδεχτεί το λάθος…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μονή της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη

Η Μονή της Χώρας, γνωστή σήμερα ως Καριγιέ Τζαμί (τουρκ. Kariye Camii ή Kariye Müzesi), υπήρξε Βυζαντινό χριστιανικό μοναστήρι στην Κωνσταντινούπολη που μετατράπηκε από τους Οθωμανούς σε τζαμί κατά το 16ο αιώνα. Από το 1958 λειτουργεί ως μουσείο, ωστόσο μετά την απόφαση του τουρκικού Ανώτατου Δικαστηρίου το 2019 και την έκδοση ΦΕΚ στις 21 Αυγούστου 2020, μετατράπηκε σε τέμενος. Η μονή χτίστηκε στη θέση της σημερινής συνοικίας Εντιρνέ Καπού, νότια του Κεράτιου κόλπου και σε κοντινή απόσταση από τα Θεοδοσιανά τείχη. Το μνημείο σήμερα είναι γνωστό με το όνομα Μουσείο Χώρας. Ο κύριος ναός δεν είναι επισκέψιμος αφού βρίσκεται σε διαδικασία αποκατάστασης. Επίσης το εξωτερικό του ναού είναι καλυμμένο για εργασίες αναστήλωσης (Μάιος 2017).

Η Μονή της Χώρας κτίστηκε ύστερα από εντολή της πεθεράς του Αλεξίου Ά του Κομνηνού (1081 – 1118), της Μαρίας Δούκαινα. Η εντολή δόθηκε το 1077 και η ολοκλήρωση του μοναστηριού έγινε το 1081. Η Μονή χτίστηκε πάνε σε παλαιότερα κτίσματα του 6^ου και 9^ου αιώνα.

Η Μονή καταστράφηκε και επισκευάστηκε πάρα πολλές φορές. Ωστόσο, τα μοναδικά ψηφιδωτά και οι εξαιρετικού κάλους τοιχογραφίες, αν και καλύφθηκαν από ασβέστη από τους Οθωμανούς, φανερώνουν μέχρι σήμερα τη μοναδική βυζαντινή αγιογραφική τέχνη. Η Μονή είναι αφιερωμένη στον Χριστό Σωτήρα και η ονομασία «Μονή της Χώρας» πιθανότατα προέρχεται από τη σύντμηση «εν τη χώρα», που δήλωνε την τοποθεσία της Μονής.

Ανάμεσα στις εντυπωσιακές τοιχογραφίες ξεχωρίζει η Ανάσταση στην κόγχη. Και αυτό γιατί, πέρα από την τεχνική, το θέμα της δεν υπάρχει σε καμία άλλη Εκκλησία. Στην τοιχογραφία της Αναστάσεως στη Μονή της Χώρας ο Χριστός σώζει από τον Άδη τον Αδάμ και την Εύα (με το ένα χέρι κρατάει τον Αδάμ και με το άλλο την Εύα). Ο ίδιος ο Χριστός σώζει και τους δύο, σε αντίθεση με τις περισσότερες εικόνες όπου ο Χριστός σώζει μόνο τον Αδάμ και η Εύα πιάνεται από τον χιτώνα του Αδάμ και σώζεται.

Η σωτηρία τόσο του Αδάμ όσο και της Εύας (του άνδρα και της γυναίκας) από τον ίδιο τον Σωτήρα αποτελεί ένα καινοτόμο στοιχείο κατά την περίοδο των Παλαιολόγων και αντικατροπτίζει την αναβάθμιση της θέσης της γυναίκας. Μοναδικής ομορφιάς, σημαντικής αρχιτεκτονικής και αγιογραφικής αξίας, η Μονή της Χώρας, αποτέλεσε το αποκορύφωμα της βυζαντινής αναγέννησης επί εποχής Παλαιολόγων.

wikipedia.org
aisthisis.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πρόσεχε, μην πάρουν αέρα τα μυαλά σου…

Το κεφάλι χαμηλά…

Πρόσεχε.

Πρόσεχε μη ψηλώσει ο νους σου.
Πρόσεχε μη πιστέψεις πως είσαι κάτι ξεχωριστό, κάτι ανώτερο από τους άλλους τους ανθρώπους…

Γνώρισα ανθρώπους… Ανθρώπους καλούς. Ανθρώπους ηθικούς. Ανθρώπους οικογενειάρχες. Ανθρώπους οι οποίοι στη ζωή τους δεν ήθελαν ούτε μυρμήγκι να πειράξουν…

Κάποια στιγμή που λες, σε χρόνο ανύποπτο, οι άνθρωποι αυτοί περηφανεύτηκαν. 

Ψήλωσε ο νους τους. Όχι πολύ. Λίγο. Τόσο δα. 

Νόμισαν πως γινήκαν κάποιοι. Και οι άνθρωποι αυτοί, οι καλοί, οι ηθικοί, οι οικογενειάρχες, γινήκαν τέρατα. 

Και προκάλεσαν στα σπίτια τους τόσο πόνο, που δεν το χωράει ο νους σου. Πονέσαν τις γυναίκες τους, πονέσαν τα παιδιά τους, τους φίλους, τους γονείς τους, πόνεσαν τους πάντες…

Δε τους χωρούσε πια το σπίτι τους. Δεν τους αρκούσε η σύζυγός τους. Τα παιδιά τους σκοτούρες τους γεμίζανε. Νομίσανε πως για άλλα, για μεγάλα πράγματα ήτανε φτιαγμένοι…

Για αυτό σου λέω πρόσεχε.

Πρόσεχε, μην πάρουν αέρα τα μυαλά σου…

Ξέρεις… Από όλα τα πράγματα που μπορεί να πάθει κανείς, αυτό είναι που φοβάμαι πιο πολύ από όλα…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μιλάμε στα παιδιά για τη Μεγάλη Εβδομάδα

Είναι δύσκολο για τα παιδιά να κατανοήσουν όλα όσα διαδραματίζονται τη Μεγάλη Εβδομάδα.
Ως γονείς μπορούμε με απλά λόγια να εξηγήσουμε γιατί ονομάζεται Μεγάλη Εβδομάδα ή Εβδομάδα των Παθών και γιατί είναι τόσο σημαντική για τη χριστιανική θρησκεία.

Κυριακή των Βαΐων

Την ημέρα αυτή θυμόμαστε την είσοδο στα Ιεροσόλυμα, τη θερμή υποδχή του Ιησού από τον όχλο.

Η δόξα και αποθέωση του Ιησού από τον όχλο ήταν φευγαλέα και πρόσκαιρη, γιατί την ακολούθησε η καταδίκη και ο θάνατος, πάλι από τον ίδιο όχλο, μόλις λίγες μέρες μετά.

Γι’ αυτό και ο Κύριος δεν δίνει σημασία στα «Ωσαννά», αλλά συνεχίζει την πορεία του καθήμενος πάνω στο γαϊδουράκι.

Μεγάλη Δευτέρα

Θυμόμαστε την ιστορία του Παγκάλου Ιωσήφ, ο οποίος πουλήθηκε ως δούλος από τα αδέρφια του στην Αίγυπτο, αντιμετώπισε τον πειρασμό της γυναίκας του Πετεφρή διατηρώντας την αγνότητά του και δοξάσθηκε από το Θεό, γενόμενος άρχοντας της Αιγύπτου. Διδασκόμαστε πως για να είμαστε αρεστοί στο Θεό, χρειάζεται αγνότητα κι αυτό σε μία εποχή που η ρυπαρότητα και η ασχήμια της ψυχής θεωρείται κανόνας ζωής.

Παράλληλα, θυμόμαστε την συκιά, που αν και ήταν γεμάτη φύλλωμα και ομορφιά, δεν είχε καθόλου καρπούς όταν ο Χριστός πείνασε, με αποτέλεσμα με τον λόγο του Κυρίου να ξεραθεί.

Η Εκκλησία μάς επισημαίνει ότι δεν πρέπει να στεκόμαστε στην εξωτερική ομορφιά, αλλά να βλέπουμε την εσωτερική, να έχουμε καρπούς αγάπης, αγνότητας, αγώνα, καθώς αυτά ζητά ο Θεός από τον άνθρωπο.

Μεγάλη Τρίτη

Θυμόμαστε την παραβολή των ταλάντων και των δέκα παρθένων.

Τάλαντα είναι τα χαρίσματα που μας δίνει ο Θεός. Η Εκκλησία μάς λέει ότι τα χαρίσματά μας δεν πρέπει να τα κρατάμε για τον εαυτό μας, αλλά να τα καλλιεργούμε και να τα προσφέρουμε στο Θεό και στους συνανθρώπους μας.

Ο τρόπος ζωής της Εκκλησίας είναι όχι «εγώ», αλλά «εμείς».

Μεγάλη Τετάρτη

Θυμόμαστε την αμαρτωλή γυναίκα που άλειψε με μύρο και δάκρυα μετάνοιας τα πόδια του Χριστού και έλαβε την άφεση για τις αμαρτίες της.

Παράλληλα, γίνεται λόγος για τα άλλα δάκρυα, της υποκρισίας, του Ιούδα, που ήθελε το μύρο να πουληθεί για να δοθεί δήθεν στους φτωχούς, στην ουσία όμως για να καταχραστεί τα χρήματα.

Η Εκκλησία μάς προτρέπει να μετανοούμε ειλικρινά και να εμπιστευόμαστε τη ζωή και τα λάθη μας στον Κύριο και όχι να υποκρινόμαστε ότι είμαστε καλοί και άγιοι.

Μεγάλη Πέμπτη

Θυμόμαστε τέσσερα γεγονότα:

1. Το «Νιπτήρα», όπου ο Κύριος έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του.

2. Το Μυστικό Δείπνο, όπου ο Κύριος μας παρέδωσε το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, το Σώμα Του και το Αίμα Του.

3. Την Προσευχή του Χριστού στον κήπο της Γεθσημανή, όπου φάνηκε η τέλεια υπακοή Του στο θέλημα του Θεού.

4. Την προδοσία του Ιούδα, ο οποίος παρέδωσε τον εαυτό του στον διάβολο και στο πάθος της φιλαργυρίας.

Η Εκκλησία μας επισημαίνει ότι η γνήσια στάση ζωής βρίσκεται στην ταπείνωση και την αγάπη και όχι στην εξουσία, ενώ αν θέλουμε να ζήσουμε αιώνια, χρειάζεται να συμμετέχουμε στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας όχι όπως ο Ιούδας, αλλά με μετάνοια, εξομολόγηση, αγάπη.

Μεγάλη Παρασκευή

Θυμόμαστε τα Πάθη του Κυρίου μας:

τη σύλληψη, τη δίκη, την καταδίκη, τα βασανιστήρια, τον εξευτελισμό, το μοίρασμα των υπαρχόντων Του, την εγκατάλειψή Του από όλους, τη σταύρωση, τις βλασφημίες, τις προκλήσεις, το θάνατο και την ταφή Του.

Η Εκκλησία μας επισημαίνει ότι ο Σταυρός του Κυρίου αποτελεί το αποκορύφωμα της δόξας Του, γιατί επάνω σ’ αυτόν νίκησε τον θάνατο της ανυπακοής, συγχώρεσε τους ανθρώπους που τον θανάτωσαν, υπέμεινε τα πάντα και πέθανε από αγάπη προς εμάς.

Ο Χριστός μάς καλεί να διαλέξουμε.

Από τη μιά οι σταυρωτές, που συνεχίζουν να αμαρτάνουν, και από την άλλη ο ληστής, που μετανιώνει για τα λάθη του και κερδίζει την αιώνια ζωή!

Μεγάλο Σάββατο

Θυμόμαστε την Ταφή του Χριστού και την κάθοδό Του στον Άδη.

Την ιστορία του Ιωνά, ο οποίος έμεινε στην κοιλιά του κήτους τρεις ημέρες και τους τρεις Παίδες, που μπήκαν στο καμίνι και δεν έπαθαν τίποτα.

Έτσι και ο Χριστός, έμεινε τρεις ημέρες στον Άδη, χωρίς να πάθει τίποτα και ανασταίνεται, παίρνοντας μαζί Του στην αναστάσιμη αιωνιότητα κάθε άνθρωπο που πιστεύει σ’ Αυτόν και όλους εμάς.

Όποιος ζει μέσα στην Εκκλησία, χαίρεται το Φως και τη Χαρά της Ανάστασης.

Από το Γραφείο Νεότητας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών (www.neotita.gr)

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι