Ένα δραματικό παρεπόμενο της οικονομικής κρίσης, η οποία ολοένα βαθαίνει τη φτώχεια, είναι η αύξηση της κακοποίησης παιδιών, της ενδοοικογενειακής αλλά και ενδοσχολικής βίας που φανερώνεται και από τις ολοένα διογκούμενες υποθέσεις στην Εισαγγελία Ανηλίκων Αθηνών.
Παράλληλα οι λιγοστές, υποστελεχωμένες και χωρίς δικτύωση μεταξύ τους υπηρεσίες προστασίας του παιδιού στην Ελλάδα βρίσκονται παγίως αντιμέτωπες με χρονοβόρες και ανεπαρκείς θεσμικές διαδικασίες.
Η γενική ένδεια στους μηχανισμούς προστασίας του παιδιού οδηγεί σε μεγάλες καθυστερήσεις στην παρέμβαση όποιου τύπου καθώς αφού δεν υπάρχει πίστη στην ύπαρξη υποστηρικτικού πλαισίου, επικρατεί σιωπή αντί της έγκαιρης προσφυγής σε υπηρεσίες. Σε εγκατάλειψη βρίσκεται ο θεσμός της αναδοχής που θα μπορούσε να δώσει λύσεις ενώ από τις 600-700 υιοθεσίες που γίνονται ετησίως στην Ελλάδα μόνο το 10% είναι δημόσιες, γεγονός που έκανε ειδικούς επιστήμονες να μιλούν «για εμπόριο παιδιών».
Ο Συνήγορος του Παιδιού
«Αν τώρα δεν φροντίσουμε για αυτά τα παιδιά, θα έχουμε μια γενιά από επιθετικούς νέους. Παρά την κρίση δεν θα σηκώσουμε τα χέρια ψηλά. Πρέπει να δουλέψουμε με μετακύλιση κονδυλίων προς την προστασία του παιδιού και με δικτύωση των υπαρχόντων υπηρεσιών. Έχουμε υποχρέωση προς τα παιδιά», επισήμανε ο Συνήγορος του Παιδιού Γ. Μόσχος σε χθεσινή ημερίδα για την παιδική κακοποίηση που διοργάνωσαν τα Παιδικά Χωριά SOS σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών.
Σύμφωνα με έρευνα του ΕΚΚΕ, το 2009 ο κίνδυνος φτώχειας, η οποία συνδέεται ανέκαθεν με την παιδική κακοποίηση, στην Ελλάδα ήταν στο 23,4% έναντι του μέσου όρου 19,6% στην Ευρώπη των «27». Η χώρα βρίσκεται στην 7η θέση σχετικά με τον κίνδυνο του πληθυσμού για φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό και στην 8η θέση αναφορικά με τον κίνδυνο παιδικής φτώχειας.
Για την «κρατική» κακοποίηση παιδιών μίλησε ο εισαγγελέας Ανηλίκων Αθηνών Ηλίας Ζαγοραίος «η οποία είναι πρόδηλη από τη μεταχείριση των ανήλικων παραβατών και τις συνθήκες διαβίωσής τους, ενώ επί της ουσίας δεν έχει γίνει τίποτε στην προσπάθεια επανένταξης». Ο ίδιος αναφέρθηκε στο μεγάλο ποσοστό σωματικής κακοποίησης, στις τρομακτικές διαστάσεις που έχει λάβει η σεξουαλική κακοποίηση λόγω και του Διαδικτύου, ενώ είπε ότι βάσει ερευνών η πιθανότητα των κακοποιημένων παιδιών να κακοποιήσουν στο μέλλον τα ίδια στις οικογένειές τους είναι τουλάχιστον 30%. Υποστήριξε ότι η απομάκρυνση από την οικογένεια αποτελεί το ύστατο μέσον καθώς είναι πιο βλαβερή από τη σωματική κακοποίηση καθώς συνήθως τα παιδιά πάνε σε Ιδρύματα όπου υπάρχουν αδιαφορία, ακατάλληλες τιμωρίες ή και αποπλάνηση.
Χωρίς πρόληψη
Ανάμεσα στους προβληματισμούς που εξέφρασαν εκπρόσωποι των ξενώνων που υπάγονται στα χωριά SOS ήταν το γεγονός ότι: Ολα τα παιδιά έχουν φτάσει στους ξενώνες όταν έχει εκδηλωθεί η κρίση και όχι όταν ήταν εφικτή η προληπτική παρέμβαση στο οικογενειακό περιβάλλον. Παρατηρείται, είπαν, μεγάλη καθυστέρηση στο να έρθουν αλλά και να φύγουν ώστε να αποφευχθεί η ιδρυματοποίηση, παρά το γεγονός ότι το θεραπευτικό πλάνο ολοκληρώνεται σε 6 μήνες.
Μεγάλωσα σε μία οικογένεια με μια μαμά, που όταν ξυπνούσε το πρωί, η πρώτη της κίνηση, αφού άνοιγε τα παραθυρόφυλλα, ήταν να ανοίξει το ραδιόφωνο και το σπίτι γέμιζε τραγούδια και φως!
Η μουσική με συνανάθρεψε και με έκανε να την ερωτευτώ και να μην μπορώ να διανοηθώ την ζωή μου χωρίς αυτήν.
Χαρά μου στόμα μου γλυκό
με το χαμόγελό σου
να σεριανάς τον άγγελο
που έχεις στο πλευρό σου
Από τότε που μικρή φανταζόμουν ότι μέσα στην συσκευή του ραδιοφώνου υπήρχαν ολα αυτά τα ανθρωπάκια που μιλούσαν, έπαιζαν μουσική και τραγουδούσαν και ακούγοντας τραγούδια, ταξίδευα πλάθοντας εικόνες.
Για κάθε μου στιγμή έχω ένα soundtrack! Χαρούμενο, λυπημένο… αληθινό.
Οι μελωδίες είναι πάντα μαζί μου. Στις σκέψεις μου, στα συναισθήματά μου, στις αναμνήσεις μου, στα όνειρα και σε εικόνες που θα φέρνω πάντα μέσα μου.
Σαν μελλουσα μαμά είχα επιμεληθεί πολλά cd με τραγούδια για να τα ακούει το μωρό μας. Και πράγματι από την πρώτη μέρα που ήρθαμε στο σπίτι από το μαιευτήριο, το cd player στο μωρουδιακό δωμάτιο έπαιζε όλη την ημέρα τραγούδια επιλεγμένα ένα-ένα από την μαμά με τόση αγάπη. Δεν ήταν παιδικά τραγούδια. Όχι, όχι! Ήταν αγαπημένα τραγούδια χαμηλών τόνων και ρυθμών. Ελληνικά, ξένα, νέα, παλιά. Απ’ όλα.
Ήταν όμως κάποιες στιγμές που είχα ανάγκη, να την κοιτάω και να της τραγουδάω εγώ, πιστεύοντας ότι το νανούρισμά μου θα φτάσει σαν χάδι μέχρι την καρδιά της. Νανουρίσματα, από αυτά που μας έλεγε εμάς η μαμά μας και όταν μεγαλώναμε τα κοροϊδεύαμε. Νανουρίσματα που αρχίσαμε να τα νιώθουμε την πρώτη φορά που ερωτευτήκαμε πραγματικά, την πρώτη φορά που νιώσαμε την ανάγκη να κοιμησουμε στην αγκαλιά μας αυτόν…αυτήν…
Νανουρίσματα που θέλω να της λέω, για να κοιμηθεί ή καμιά φορά και όταν κοιμάται (ξέρω ότι τα ακούει εκεί που ταξιδεύει μέσα στον νεραϊδόκοσμο), νανουρίσματα που μου ζητάει και η ίδια να της πω και με κοιτά και χαμογελά.
Και αυτή είναι μία ώρα που δεν με νοιάζει αν με ακούνε άλλοι. Δεν ντρέπομαι αν φαλτσάρω. Είμαστε οι δυο μας στις μελωδίες και βουτάει η μία μέσα στα μάτια της άλλης!
Σήμερα, θα είμαστε μόνο μαμάδες που μας ενώνει η ανησυχία, η φροντίδα, η αγωνία για τα βλασταράκια μας. Έτσι, λοιπόν, θα σας προτείνω μερικές δοκιμασμένες με επιτυχία συνταγές χυμών, γάλακτος, σοκολάτας που θα ενθουσιάσουν τα μικρά μας.
Βάλτε στο μπλέντερ ένα ποτήρι γάλα, μισή μπανάνα και μια κουταλιά μέλι και χτυπήστε το μέχρι να αφρατέψει. Εξαιρετική πηγή ενέργειας και βιταμινών είναι αν στο γάλα προσθέσετε μισό καρότο (πολύ ψιλό) τριμμένο, μια κουταλιά της σούπας αμύγδαλα τριμμένα σε σκόνη και μια κουταλιά μέλι, και τα χτυπήσετε επίσης στο σέικερ.
Ηεπόμενη πρόταση έχει πολλούς φανατικούς οπαδούς -και τον έφηβο γιο μου- και είναι εξαιρετικό πρωινό. Αποβραδίς, λοιπόν, ζεσταίνετε σε μια κατσαρόλα μισό φλιτζάνι νερό και σπάτε μέσα σε μικρά κομματάκια 150 γρ. μαύρη πικρή σοκολάτα. Ανακατεύετε με ξύλινη κουτάλα να λιώσει και να ομογενοποιηθεί το μείγμα και προσθέτετε δύο φλιτζάνια γάλα, λίγη κανέλα και λίγη βανίλια. Ανακατεύετε συνέχεια μέχρι να φτάσει σε σημείο βρασμού. Αποσύρετε από τη φωτιά και το αφήνετε όλη τη νύχτα στον πάγκο της κουζίνας.
Το πρωί το ζεσταίνετε στα μικροκύματα -ή παραδοσιακά στο μάτι- το σερβίρετε σε μεγάλο φλιτζάνι και το χτυπάτε λίγο με το αναδευτήρι του φραπέ. Εξαιρετικό πρωινό μαζί με ένα τοστ ή δύο φέτες ψωμί-βούτυρο και σπιτική μαρμελάδα ή μέλι. Καλή σχολική χρονιά!
Posts
