Saturday, 8 October 2011

ΕΠΤΑ ΦΩΝΕΣ ΝΕΡΟΥ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

Η είσοδος στο Μουσείο θα είναι ελεύθερη
ΣΑΒΒΑΤΟ 8 ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2011

Με αφορμή την πανελλαδική δράση που οργανώνει το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού με θέμα «Περιβάλλον και Πολιτισμός 2011», το Μουσείο Ακρόπολης προσκαλεί τους επισκέπτες το Σάββατο 8 και την Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2011 να γνωρίσουν τις επτά ‘φωνές νερού’ ανάμεσα στα εκθέματά του.
Η είσοδος στο Μουσείο θα είναι ελεύθερη.
Η εκδήλωση αυτή εντάσσεται στο πρόγραμμα «Μια μέρα στο Μουσείο Ακρόπολης».
Δείτε εδώ περισσότερες πληροφορίες.

Αγάπη: Μια Έμφυτη Ικανότητα Που Αφυπνίζεται Και Γεννάει Αγάπη

Η αγάπη είναι μια έμφυτη ικανότητα ή αλλιώς ένα χάρισμα, που ως μέρος της γενετικής μας κληρονομιάς, παραμένει αδρανής στον εγκέφαλό μας (ή στην ψυχή μας) μέχρι τη στιγμή που θα την «ξυπνήσουμε» και θα την εμπλουτίσουμε όταν οι συνθήκες της ζωής μας θα είναι κατάλληλες.

%25CE%2591%25CE%25B3%25CE%25AC%25CF%2580%25CE%25B7+%25CE%259C%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CE%2588%25CE%25BC%25CF%2586%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%2599%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25BD%25CF%258C%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2584%25CE%25B1+%25CE%25A0%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%2591%25CF%2586%25CF%2585%25CF%2580%25CE%25BD%25CE%25AF%25CE%25B6%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%259A%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%2593%25CE%25B5%25CE%25BD%25CE%25BD%25CE%25AC%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CE%2591%25CE%25B3%25CE%25AC%25CF%2580%25CE%25B7
Αγάπη: Μια Έμφυτη Ικανότητα Που
Αφυπνίζεται Και Γεννάει Αγάπη;
Για να εκφραστούν και να ανθίσουν οι έμφυτες ικανότητες, που ανάμεσα σ’ αυτές είναι και η αγάπη ή πάνω απ’ όλα η αγάπη, χρειάζεται να αναπτύξουμε τα κανάλια μέσα από τα οποία λειτουργούν και επιπλέον, το χάρισμα να αγαπάμε χρειάζεται ένα «στόχο», όπως ένας άλλος άνθρωπος που θα το αφυπνίσει και θα του δώσει περιεχόμενο.
Για να μπορέσουμε να ξυπνήσουμε την αγάπη σε κάποιον άλλο, χρειάζεται πρώτα να καταλάβουμε και να αγαπήσουμε τον εαυτό μας. Γι’ αυτό χρειάζεται να στραφούμε στον εσωτερικό μας κόσμο και να έρθουμε σε επαφή με τα συναισθήματά μας, ενώ χρειάζεται να στραφούμε στον εξωτερικό κόσμο για να τα προσφέρουμε στους ανθρώπους γύρω μας.
Είναι γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι, όλων των ηλικιών, δυσκολεύονται να νιώσουν αγάπη και να την εκφράσουν είτε στην ερωτική τους ζωή είτε γενικότερα σε άλλους ανθρώπους. Πολλές φορές αυτό οφείλεται σε παιδικές τραυματικές εμπειρίες.
Για παράδειγμα, αν ένα παιδί δεν έχει ζήσει μια ομαλή οικογενειακή ζωή και του λείπουν οι εμπειρίες εκείνες που, σε φυσιολογικές συνθήκες, θα διαμόρφωναν την ικανότητά του για αγάπη, τότε η ανάγκη του να αγαπάει ή να ανταποκρίνεται στην αγάπη των άλλων μπορεί να καταπιεστεί, να καθυστερήσει να εκδηλωθεί ή να εκφραστεί με νοσηρό τρόπο. Δεν θα καταστραφεί όμως ποτέ ολοκληρωτικά.
Όσο τραυματικές και αν είναι οι εμπειρίες μας, έχουμε τη δυνατότητα ν’ αρχίσουμε μια καινούργια ζωή – από σήμερα. Αρκεί να κινηθούμε. Όταν κάτι δεν κινείται είναι νεκρό. Και όταν κάτι είναι νεκρό, πρέπει να το αφήσουμε και να προχωρήσουμε.
Η ζωή κυλάει και κάθε μέρα είναι μια καινούργια μέρα!
Έτσι αν ένας άνθρωπος έχει πάψει να αγαπάει, δεν θα εξελιχθεί ιδιαίτερα σε κανένα άλλο τομέα της ζωής του μέχρι να αφυπνιστεί και πάλι η ικανότητά του ν’ αγαπάει.
Αναρωτιέστε τι μπορείτε να κάνετε για να μπορέσει το άτομο αυτό να νιώσει ικανοποίηση και χαρά;
Μπορείτε να ανακαλύψετε τον τρόπο για να αγγίξετε συναισθηματικά τον άνθρωπο αυτό και να ζεστάνετε πάλι την καρδιά του.
Όταν βοηθάμε τους άλλους, είναι πιο εύκολο να αγαπήσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, γιατί τότε βρισκόμαστε σε αρμονία με τη φύση μας. (αλήθεια ... γιατί άραγε να γεννηθήκαμε με αυτή την ικανότητα, έμφυτη;)
Όταν αγαπάμε, η αγάπη μας αυτή ξυπνάει την αγάπη και στους ανθρώπους γύρω μας. Όταν νιώθουμε αυτή την αγάπη αισθανόμαστε τονωμένοι. Όταν αισθανόμαστε καλύτερα ξεφεύγουμε από την κατάθλιψη και την ανασφάλεια και αρχίζουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας, γιατί διαισθανόμαστε την έμφυτη αξία μας. Και τότε προσεγγίζουμε την ευτυχία, που είναι η πιο ολοκληρωμένη έκφραση της αγάπης. Τότε το σώμα, το μυαλό και η ψυχή μας γίνονται ένα αρμονικό σύνολο.
*     *     *     *     *
Γιατί τα ζώα μπορούν και εμείς όχι;
%25CE%2593%25CE%25B9%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B1+%25CE%25B6%25CF%2589%25CE%25B1+%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BD+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25B5%25CE%25BC%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582+%25CE%25BF%25CF%2587%25CE%25B9
Γιατί τα ζώα μπορούν και εμείς όχι;
Η φύση είναι γνωστό ότι μεγαλουργεί και ότι προσφέρει απλόχερα στον άνθρωπο τα σημαντικότερα διδάγματα για τη διαμόρφωση του πολιτισμού του.
Το παρακάτω βίντεο εκτός από ευχάριστες συγκινήσεις θέτει και ένα διαχρονικό ερώτημα που προβληματίζει: γιατί τα ζώα μπορούν και εμείς όχι;
Ας το απολαύσουμε και... ας προβληματιστούμε...
Πηγές: http://www.businesswoman.gr, 
http://www.madata.gr/
* * * * *
Και ένα μήνυμα από τη φίλη Σοφία ...
«Ένα καλό διάλειμμα μέσα σε τόση μαυρίλα! ΜΑΓΙΚΟ!
Ότι και αν κάνεις, άστο για 5 λεπτά, άδειασε το μυαλό σου, και δες!
Θα με θυμηθείς!

Πρώτα, πέτα την ένταση από πάνω σου και βάλε την στα ηχεία.
Άραξε, μη σκέφτεσαι τίποτα και πάτα εδώ!
Δεν χρειάζονται λόγια!
Καλά να είστε όλοι!» 

Friday, 7 October 2011

Γιατροί του Κόσμου: SOS για τους...Έλληνες άπορους

Τα πολυϊατρεία στα οποία μπορείτε να πάτε τα φάρμακα είναι:
Αθήνα, Σαπφούς 12, Πλατεία Κουμουνδούρου, τηλ. 210 3213150
Θεσσαλονίκη, Ίωνος Δραγούμη 65, τηλ. 2310 566641
Χανιά, Μπόνιαλη 12, τηλ. 28210 23110

Πέραμα, Αριστείδου 5 & Ξενοφώντος
Έως και κατά 90%, σε διάστημα μόλις δυο μηνών, έχουν αυξηθεί οι άποροι ασθενείς που απευθύνονται στα πολυϊατρεία των Γιατρών του Κόσμου. Στην υποδομή του Περάματος οι άνθρωποι που ζητούν δωρεάν παροχή στοιχειώδους ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης είναι αποκλειστικά Έλληνες.
 Η Μη Κυβερνητική Οργάνωση απευθύνει έκκληση
στην κοινή γνώμη για τη διάθεση απλών
πλην αναγκαίων φαρμάκων.

Τη δραματική αύξηση εκείνων που αδυνατούν να διασφαλίσουν τη στοιχειώδη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας επιβεβαιώνει στο tvxs.gr η γενική διευθύντρια της Ελληνικής Αντιπροσωπείας των Γιατρών του Κόσμου Ευγενία Θάνου, η οποία τονίζει ότι από το Σεπτέμβριο η προσέλευση του κόσμου στα πολυϊατρεία της ΜΚΟ έχει αυξηθεί κατά 90% στο Πέραμα, κατά 60% στη Θεσσαλονίκη και κατά 30% στην Αθήνα. Σταθερή είναι η εικόνα στα Χανιά.
Περιγράφοντας το προφίλ των ανθρώπων που καταφεύγουν στους Γιατρούς του Κόσμου προκειμένου να ικανοποιήσουν βασικές ιατροφαρμακευτικές ανάγκες, εκτός από τους -παγιωμένους ως ενδιαφερόμενους- μετανάστες, η κ. Θάνου κάνει λόγο για Έλληνες όλων των ηλικιών, άνεργους, πρώην φυλακισμένους ή μέχρι πρότινος κάτοχους μικρών μαγαζιών και βιοτεχνιών που χρωστούν στα ασφαλιστικά τους ταμεία και άρα δεν δικαιούνται περίθαλψης. 
Επίσης, «φωτογραφίζει» χαμηλοσυνταξιούχους των 300 ευρώ οι οποίοι -καθώς πάσχουν από κάποιο χρόνιο νόσημα και λαμβάνουν σε μηνιαία βάση τα απαιτούμενα φάρμακα, οφείλουν να συνεισφέρουν με μια συμμετοχή της τάξης των 5 ευρώ- αναγκάζονται να απευθύνονται στους Γιατρούς του Κόσμου, μια και «με αυτά τα χρήματα αγοράζουν το ψωμί της εβδομάδας». Μάλιστα, στα πολυϊατρεία της ΜΚΟ απευθύνονται και ασθενείς που προηγουμένως έχουν εξεταστεί από δημόσια νοσοκομεία τα οποία, ωστόσο, ενίοτε αδυνατούν να παρέχουν τα φάρμακα που χρειάζονται για τη θεραπεία. Δεν λείπουν και οι μητέρες οι οποίες επιθυμούν να εμβολιάσουν τα παιδιά τους ή γενικότερα πολύτεκνες οικογένειες που χρήζουν ιατρικής εξέτασης.
Η αυξημένη προσέλευση δημιουργεί πρόβλημα στην Οργάνωση να ανταποκριθεί. «Χορηγούμαστε μόνο από τον κόσμο. Όποτε έχουμε έλλειψη φαρμάκων, απευθυνόμαστε στα σχολεία, σε διάφορους φορείς ή σε φαρμακευτικές εταιρείες, οι οποίες το τελευταίο διάστημα δεν ανταποκρίνονται ιδιαίτερα», αναφέρει η κ. Θάνου, εξηγώντας ότι απαιτούνται άμεσα κυρίως αντιβιώσεις, αντιβηχικά, παυσίπονα, σκευάσματα για το στομάχι, δερματολογικές αλοιφές (κυρίως για άστεγους) και φάρμακα για καρδιοπαθείς ή υπερτασικούς. Αναφερόμενη στην κατάσταση που επικρατεί στη Θεσσαλονίκη, η ίδια επισημαίνει την υψηλή ανεργία. Για τα Χανιά αναφέρει ως κύριο χαρακτηριστικό την πύκνωση των μεταναστών, η προσέλευση των οποίων αυξάνεται επίσης στα πολυϊατρεία της ΜΚΟ.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι κινητές μονάδες της ΜΚΟ αναγκάζονται να επισκέπτονται κέντρα υγείας της περιφέρειας (πιο πρόσφατο παράδειγμα η Πάτμος), όπου σημειώνεται σοβαρή έλλειψη προσωπικού. Σύμφωνα με την κ. Θάνου, δεν υπάρχουν ούτε γιατροί να υπογράψουν τα έγγραφα που χρειάζονται οι μαθητές για να κάνουν γυμναστική.

Ακολουθεί η σχετική επείγουσα έκκληση των Γιατρών του Κόσμου:
Το τελευταίο διάστημα, σαν επακόλουθο της αυξανόμενης φτώχειας που οδηγεί σε ανθρωπιστική κρίση, τα πολυϊατρεία των Γιατρών του Κόσμου στην Ελλάδα δέχονται ένα δραματικά αυξανόμενο αριθμό ασθενών. Χιλιάδες άποροι άνθρωποι χωρίς πρόσβαση στο σύστημα υγείας (μετανάστες, αλλά και  Έλληνες πολίτες πλέον) συνωθούνται για δωρεάν πρωτοβάθμια ιατρική φροντίδα, με αποτέλεσμα τα δωρεάν φάρμακα να εξαντλούνται. Κάνουμε έκκληση για μία ακόμα φορά, στην ευαισθησία των Ελλήνων πολιτών για απολύτως αναγκαίο φαρμακευτικό υλικό.
 
Πιο συγκεκριμένα, χρειαζόμαστε ΑΜΕΣΑ:
1)  Αντιβιοτικά
2)  Αντιπυρετικά
3)  Αντιβηχικά δισκία
4)  Αντιδιαβητικά δισκία
5)  Φάρμακα για το στομάχι
6)  Δερματολογικές αλοιφές

Πολυϊατρεία :
Αθήνα , Σαπφούς 12 , Πλατεία Κουμουνδούρου, τηλ. 210 3213150 Θεσσαλονίκη, Ίωνος Δραγούμη 65 , τηλ. 2310 566641 Χανιά, Μπόνιαλη 12 , τηλ. 28210 23110

- ΔΕΝ ΔΙΝΟΥΜΕ ΧΡΗΜΑΤΑ
- ΜΑΖΕΥΟΥΜΕ Ο,ΤΙ ΦΑΡΜΑΚΟ ΜΑΣ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ (ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΙΣΤΑ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ) ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΜΕΝΟ (ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΙΡΟΠΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΘΙΚΤΑ) ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ ΛΗΞΕΙ.
- ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΦΑΡΜΑΚΑ. ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΝΑ ΑΦΑΙΡΕΣΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ (ΚΟΥΠΟΝΙ) ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ. ΠΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟ ΠΩΣ ΠΡΟΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΗΠΩΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΜΙΑ ΕΚΠΤΩΣΗ.
- ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΦΑΡΜΑΚΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΕΚΤΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΛΗΞΗΣ ΛΙΓΩΝ ΗΜΕΡΩΝ -ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΑ ΜΕΤΑΦΕΡΕΤΕ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΑΠΦΟΥΣ 12 ΑΘΗΝΑ. ΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΕΙΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ Η ΜΑΖΙ ΜΟΥ. ΤΗΛ 6937132999.
-ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΠΙΣΤΟΙ ΣΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΛΙΣΤΑ. ΜΗΝ ΔΙΝΕΤΕ ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΤΟΣ ΛΙΣΤΑΣ. ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΟΜΑΛΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟΥ ΛΟΓΩ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ.
- ΣΕ ΟΣΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΒΑΛΕΙ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ.

ΛΙΣΤΑ ΦΑΡΜΑΚΩΝ
Accupron 20 mg
Accuretic
Aerolin inhaler
Amoxil
Aprovel
arcoxia
Atorvastatin 20
Augmentin
Berovent inhaler
Brufen
Ceclor
Celebrex
Ciproxin
Co Aprovel
Co Diovan
Daflon
daonil
Depakine Chrono
depon
diamicron
Diovan
efexor
Eucreas
Flixotide inhaler
Glucophage
Klaricid
Laprazol
Legofer
lipitor
Lobivon
Lopresor 100mg
Meloxicam
Mesulid
Nexium
Normell
Norocin
Norvasc
Nozinan
olartan
olmetec
Omacor
Omeprazol
omnic tocas
Pancoran
Plavix (Clopidogrel)
ponstan
Pradif tocas
Salospir 100mg
Seractil
seretide diskus
seropram
Seroquel 100 , 200, 300, 400 mg
Simvastatin 20mga
singulair 5+ 10 mg
solosa
Symbicort
Tenormin κυριως 100mg
Triatec
voltaren (Ολα εκτος ενεσιμο)
Xozal
Zantac
Zinadol
Zirtek
Zodin
Zyprexa
Επιδεσμικο υλικο και γαζες
Ινσουλινες ολων των ειδων, κυριως Lantus Ολα τα αντιβηχικα σιροπια και χαπια. Ολες τις κρεμες και αλοιφες.
Σύριγγες ινσουλίνης και γαζες fucidin

Για περισσότερες πληροφορίες:
Κανάκης Νικήτας,
Πρόεδρος των Γιατρών του Κόσμου
Τηλ: 2103213150, Κιν.: 6948504756
,
info@mdmgreece.gr

Μια «άλλη Ελλἀδα» που ψάχνει στα αζήτητα για τροφή….

Περπατάω την οδό Νάξου. Τα φορτηγά την κόβουν κάθε τόσο στη μέση. Οι μισοί πάγκοι έχουν γίνει ξανά τάβλες και χαλύβδινα καβαλέτα. Οι έμποροι φορτώνουν τις καρότσες. Στα σκαλάκια μιας πολυκατοικίας, μια γυναίκα γύρω στα 70 ψαχουλεύει πεταμένες μπανάνες.
«Σκέφτηκα πως καλύτερα να κρατήσω
τη σύνταξή μου για το κρέας»
«Είναι απίθανο να βρεις καλές, αυτές λιώνουν εύκολα», μου λέει. Τα χέρια της ώς τον αγκώνα είναι πασαλειμμένα από χυμούς. Νομίζει πως είμαι εδώ για την ίδια δουλειά μ’ εκείνη.
«Δημοσιογράφος», της λέω. Σηκώνει τους ώμους χωρίς καν να σταματήσει το ψάξιμο. «Εμένα πάντως οι δικοί μου το ξέρουν», κάνει όταν τη ρωτάω.
«Τους ξένους να ντραπώ;».
Με δύο μαυρισμένες μπανάνες στην ποδιά της, η κ. Αλίκη κάθεται στα σκαλάκια. «Θες;» κάνει προτείνοντάς μου τη μία μπανάνα. Γελάει, θέλει να με πειράξει.

«Πρώτη φορά ήρθα έτσι στη λαϊκή, πέρυσι τον χειμώνα», λέει. «Σκέφτηκα πως καλύτερα να κρατήσω τη σύνταξή μου για το κρέας». Η κ. Αλίκη κουνάει το κεφάλι. «Μισοκρυβόμουν λιγάκι, ξέρεις τώρα. Αλλά είδα κάτι πορτοκάλια στο πεζοδρόμιο. Ξεδιάλεξα τρία, τέσσερα.
Όπως σηκώθηκα, στα δύο βήματα, «Αλίκη!», ακούω. «Τι γίνεσαι;». Ήταν μια ξαδέλφη. Ένας Θεός ξέρει από πότε είχα να τη δω. Πάγωσα. Η γυναίκα δεν έδειξε τίποτα, και ίσως και να μην είδε τι κάνω, τι να σου πω; Εγώ πάντως δεν την ήξερα αυτή την ντροπή μέχρι εκείνη τη στιγμή. Σκέψου, όταν χωρίσαμε ήταν το σπίτι μου απ’ την άλλη μεριά, και περπάτησα ένα χιλιόμετρο ανάποδα μη στρίψω και την ξανασυναντήσω. Βρε πώς ντρεπόμουνα τότε»!

Η κ. Αλίκη μονολογεί. Και με τις μπανάνες στη σακούλα της σηκώνεται ξανά, σπρώχνοντας με το χέρι τα σκαλιά. 
Στο ύψος της οδού Μυτιλήνης, βρίσκω τον Βενάτ που μαζεύει κρεμμύδια. Ενα αγοράκι οκτώ χρονών παρακολουθεί τις κινήσεις του πεσμένο στα γόνατα. Ο Αχμεντάν προσπαθεί με απλωμένα τα χεράκια του να συγκρατήσει τα κρεμμύδια, να μη φύγουν. Ο έμπορος τ’ άδειασε πιο πάνω, αλλά αυτά κύλησαν την κατηφόρα ώς τον υπόνομο. Μερικά πήγαν κάτω απ’ τη σχάρα, μερικά κόλλησαν στο σίδερο. Τα περισσότερα από αυτά τα κρύβει ένα στρώμα από ξερά κόκκινα φύλλα.

«Πώς θα τα μαζέψεις τώρα;», ρωτάω τον Βενάτ. «Με υπομονή», απαντάει, και όπως είναι σκυμμένος κολλάει σχεδόν το πρόσωπό του στο ρείθρο. Ο Βενάτ είναι απ’ το Κουρδιστάν. Εχει 15 χρόνια εδώ, τα 13 είχε δουλειά, αλλά τώρα έχει δύο παιδιά νηστικά. Όλα αυτά τα λέει σκυφτός, ψηλαφώντας τα κρεμμύδια μες στα φλούδια. Ξαφνικά βλέπει ένα πιο μακριά, «Αχμεντάν!» φωνάζει και κάνει νόημα στο μικρό να πάει να το ψάξει.

Το αγόρι τρέχει πρόθυμα, μαζεύει το κρεμμύδι απ’ τις λάσπες. Δεν τον νοιάζει που τον κοιτάζω. Ο έπαινος του μπαμπά του είναι πιο σημαντικός απ’ τα μάτια των ξένων.

Γύρω, ο κόσμος ψωνίζει. Η λαϊκή σε εξέλιξη. Ένας έμπορος πηδάει σχεδόν πάνω απ’ την πλάτη του Βενάτ να πάει στον πάγκο του, αλλά εκείνος δεν κουνιέται πόντο. Υπάρχουν αρκετά κρεμμύδια ακόμη εκεί. Στα πέδιλα του Βενάτ έχουν τρυπώσει ξερά κόκκινα φύλλα, αλλά ούτε κι αυτό τον ενοχλεί. Μόνο όπως ψάχνει με τα χέρια του κάτω απ’ τα φλούδια και βγάζει κάτι μισολιωμένα φρούτα, ένα σάπιο ροδάκινο, μόνο τότε υπάρχει ένταση στην κίνησή του. Τώρα κρατάει ένα ολόκληρο σχεδόν καθαρό κρεμμύδι. Ο Βενάτ ανταμείβεται που επιμένει. «Είδες;», μου κάνει. Και ξαναβάζει το χέρι στο σωρό.

Ξαφνικά ένα φορτηγό «Αγροτικό – Εδρα Αργολικό» παίρνει με την όπισθεν τη στροφή. Ο Βενάτ το βλέπει τελευταία στιγμή πριν τον πατήσει, και πηδάει στο πεζοδρόμιο. Όπως το αυτοκίνητο μου κλείνει το οπτικό πεδίο, η ρόδα του πατάει τα κρεμμύδια. Ο Βενάτ πιάνει τον Αχμεντάν απ’ το χέρι φεύγουν, σαν τα πουλιά απ’ τα ψίχουλα άμα πλησιάσει άνθρωπος.

Τους ξαναβλέπω μισή ώρα μετά, κάπου πεντακόσια μέτρα πιο κάτω. Ο Βενάτ τσακώνεται μ’ έναν σκύλο, για κάτι μισολιωμένους γιαρμάδες…

…

Είναι η ώρα που εμφανίζονται οι συλλέκτες τροφίμων. Όπου να ’ναι οι πάγκοι θα αδειάσουν. Ο, τι μπορεί να πουληθεί άλλη μέρα θα μπει στα φορτηγά. Εκείνοι απλώς περιμένουν μέχρι ο έμπορος να αποφασίσει ποια τελάρα θα αδειάσει στην άσφαλτο. Τα φρούτα και τα λαχανικά που δεν διάλεξε κανείς, κι αυτά που έκοψε το μαχαίρι για να δουν οι πελάτες πως είναι καλή η σοδειά. Ύστερα, οι συλλέκτες τροφίμων θα έχουν τουλάχιστον μισή ώρα μέχρι να έρθουν οι εργάτες του δήμου.

Ήδη η ώρα έχει πάει τέσσερις. Στη μία άκρη της λαϊκής ένας άνδρας με μια μάνικα τινάζει νερά στην άσφαλτο. Κάτι λιωμένα φασολάκια σαν μικροσκοπικές βάρκες τρέχουν για τον υπόνομο.

Εκατό μέτρα πιο πέρα, μια ηλικιωμένη γυναίκα με μια μαύρη σακούλα. Στην πρώτη διασταύρωση, τα κασόνια έχουν ακόμα μερικές βανίλιες. Η γυναίκα σκύβει όσο μπορεί. Τα δάκτυλα ξεσκαρτάρουν γοργά. Δέκα, είκοσι δευτερόλεπτα. Κάτι παίρνει, βλέπω τη σακούλα να τεντώνεται. Φεύγει. Σκύβει εκατό μέτρα πιο πέρα, και ξανά απ’ την αρχή.

Ξεδιάλεγμα…

Στην τρίτη της στάση, όπως ξεδιαλέγει κολοκυθάκια, σηκώνει το κεφάλι. «Συγγνώμη», της λέω. «Απ’ την “Καθημερινή” είμαι». Με κοιτάζει έκπληκτη, με το ελεύθερο χέρι της φτιάχνει τα μαλλιά της. «Ήθελα να σας ρωτήσω…», πάω να πω. «Μα εγώ δεν…», με κόβει. Απ’ το χέρι της ένα πράσινο σκουπίδι έχει κολλήσει στα μαλλιά της. «Εγώ απλώς δεν πρόλαβα τη λαϊκή», κάνει. «Και χρειάζομαι μερικά πράγματα. Κατάλαβες; Γι’ αυτό ήρθα και ψάχνω εδώ, γιατί τα άλλα τα πήρανε».
Όπως μιλάει, έχει ήδη ξεκινήσει να απομακρύνεται. «Πάω τώρα… Μήπως προλάβω τίποτε». Έχει ήδη χαθεί πίσω από ένα φορτηγό.
 
(Της Μαρίλης Μαργωμένου, από την “Καθημερινή” 11/9/2011)
το πήραμε από: agathan.wordpress 
mail από Siglitiki

Thursday, 6 October 2011

Ημερίδα Μητρικού Θηλασμού

Κυριακή 9/10/11
Το mitrikosthilasmos.com, ο πλέον ενημερωμένος και επιστημονικά τεκμηριωμένος ελληνόφωνος διαδικτυακός τόπος σε θέματα μητρικού θηλασμού και γαλουχίας, στα πλαίσια των δράσεών του για τον εορτασμό της επερχόμενης Παγκόσμιας Εβδομάδας Μητρικού Θηλασμού, διοργανώνει την 1η του Ημερίδα για τον μητρικό θηλασμό με θέμα: “Θηλασμός: Η ξεχασμένη μητρική τέχνη” και ελεύθερη είσοδο. 

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ για όλους!
Σημ.: Στο τέλος της Ημερίδας θα δοθούν
πιστοποιητικά παρακολούθησης
Την Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2011 στο αμφιθέατρο του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου “Αττικόν” (Ρίμινι 1, Χαϊδάρι Αττικής) πλήθος έγκριτων Ελλήνων επιστημόνων, διεθνώς Πιστοποιημένων Συμβούλων Γαλουχίας IBCLC και Συμβούλων Θηλασμού του Συνδέσμου Θηλασμού Ελλάδος - La Leche League Greece (LLLG), θα μιλήσουν στο ευρύτερο κοινό (νέοι γονείς & επαγγελματίας υγείας).
Αναγνωρίζοντας πως οι περισσότερες γυναίκες στην Ελλάδα ξεκινούν να θηλάζουν τα μωρά τους αλλά απογαλακτίζουν πολύ νωρίς, επιχειρούμε να δώσουμε στις γυναίκες (και τις οικογένειες τους), τη δύναμη και την πίστη, πως ο μητρικός θηλασμός είναι μια φυσική διαδικασία που με αγάπη, υπομονή, επιμονή και την κατάλληλη ενημέρωση και υποστήριξη μπορεί να προσφέρει τα μέγιστα σε αυτές και τα μωρά τους για σήμερα αλλά και στο μέλλον!
Στόχος είναι και η προτροπή της επιστημονικής κοινότητας στο να στηρίζει τις νέες μητέρες στην τέχνη του θηλασμού και το δικαίωμα της επιλογής για τη διατροφή του παιδιού τους από την πρώτη ώρα!
Καλούμαστε και μέσα από αυτή την ημερίδα να βοηθήσουμε ώστε το αναφαίρετο δικαίωμα των βρεφών στο θηλασμό να ανακτήσει τη θέση που του αξίζει στη διατροφή τους, με την ελπίδα μια μέρα να δούμε μια πιο φιλική προς το θηλασμό Ελλάδα!
Με έντονη κοινωνική ευαισθησία το mitrikosthilasmos.com βρίσκεται σε μια συνεχή δραστηριότητα, πάντα με πίστη στους σκοπούς και τους στόχους του που δεν είναι άλλοι από την προστασία, προώθηση και υποστήριξη του μητρικού θηλασμού, την κατάδειξη της συνεχώς αυξανόμενης εμπορευματοποίησης της βρεφικής διατροφής στην Ελλάδα και της έλλειψης ενημέρωσης για το φυσιολογικό τρόπο διατροφής του παιδιού.

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki