Sunday, 14 June 2015

9χρονη χτίζει από το μηδέν ξύλινα σπιτάκια από παλέτες για άστεγους!

Όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, ένα 9χρονο κορίτσι, αντί να παίζει με τις φίλες της, περνά τον ελεύθερο χρόνο της χτίζοντας σπίτια για άστεγους!
Ενώ, τα περισσότερα παιδιά στην ηλικία των 9 ετών περνούν τον ελεύθερο χρόνο τους παίζοντας και βλέποντας τηλεόραση, αυτή η 9χρονη είναι μια εντελώς διαφορετική περίπτωση.
Η Χέιλι Φορτ από την Ουάσιγκτον λατρεύει να περνά τον ελεύθερο χρόνο της, κατασκευάζοντας μικροσκοπικά σπίτια για άστεγους. 
Αυτό το χαρισματικό 9χρονο κορίτσι άρχισε να βοηθά άπορους από τότε που ήταν 5 ετών, όταν η ίδια και η μητέρα της αγόρασαν κάποτε ένα σάντουιτς για έναν άστεγο. Αυτή η πράξη ήταν η έμπνευση για την Χέιλι.
Τα 4 χρόνια που ακολούθησαν, η μικρή και η μητέρα της έδωσαν εκατοντάδες κιλά τρόφιμα σε άστεγους.

Μάλιστα, εδώ και πολλά χρόνια καλλιεργούν τα δικά τους λαχανικά στον κήπο τους, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων πηγαίνει σε άστεγους.

περισσότερα εδώ: thetoc

Πώς αλλάζει ο κόσμος μας;


Ο κόσμος μας αλλάζει και μαζί μπορούμε να το πετύχουμε!
Πώς;
Η φιλοσοφία και η δουλειά της ActionAid βασίζονται στην προώθηση και προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (Human Rights Based Approach).


Δες τί σημαίνει αυτό και γιατί δεν γίνεται να πετύχουμε χωρίς εσένα!
Δες τί σημαίνει αυτό στο βίντεο κι έλα μαζί μας 

http://www.actionaid.gr/

Μην πετάτε το ληγμένο γιαούρτι!!

Έχετε στο ψυγείο σας γιαούρτι και δεν προλάβατε να το καταναλώσετε όλο πριν λήξει;
Δείτε τις τέσσερις φανταστικές χρήσεις του που μέχρι σήμερα αγνοούσατε!
Χρησιμοποιήστε το...
δείτε πώς, στο πράσινο χαμομηλάκι

Saturday, 13 June 2015

Παιχνίδια για μωρά ενός ή δυο έτων
που μπορείτε να φτιάξετε μόνοι σας

Τα παιδιά όσο μεγαλώνουν, μαθαίνουν να κάνουν παρέα με... τον εαυτό τους -ζωγραφίζουν, διαβάζουν, παίζουν μόνα με τα παιχνίδια τους.
Τα πιτσιρίκια ενός ή δύο ετών είναι μια υπόθεση πιο δύσκολη. Αφενός γιατί συγκεντρώνονται πιο δύσκολα κι αφετέρου γιατί ό,τι παιχνίδι και να τους πάρεις σε δυο τρεις μήνες θα είναι πια πολύ "μωρουδίστικο".
Βρήκαμε οκτώ πρωτότυπες ιδέες για δραστηριότητες που απευθύνονται σε μπόμπιρες ενός έτους, με καθημερινά αντικείμενα που θα βρείτε στο σπίτι.

"Παζλ" με την φόρμα των μάφινς
Βάλτε μπροστά στο παιδί μια φόρμα για κεκάκια, μια παγοθήκη ή δυο-τρία τάπερ και μερικές μπάλες μεγάλες ή μικρές.
Δείξτε του πώς να βάλει τις μπάλες στις θήκες και αφήστε το να απασχοληθεί με το αυτοσχέδιο παζλ.
Η μαμά αυτής της μπουμπούς, δεν είχε αρκετά μπαλάκια
κι έτσι έκοψε στα δύο μερικά ρολό από χαρτί υγείας.
Παιχνίδι "γέμισε και άδειασε"
Αν όσο μαγειρεύετε το παιδί βρίσκεται κάπου ανάμεσα στα πόδια σας προσπαθώντας να ανοίξει ντουλάπια και να εξερευνήσει κάθε γωνιά της κουζίνας, μπορείτε να του δώσετε ένα πλαστικό σκεύος (παλιά συσκευασία, κανάτα ή τάπερ) και μερικά ακόμη πλαστικά αντικείμενα (τουβλάκια, πλαστικά ποτηράκια ή οτιδήποτε άλλο διαθέτετε πρόχειρο).
Βάλτε μαζί όλα μέσα, αδειάστε τα και αφήστε το παιδί να "κολλήσει".

Μια παράξενη χρήση των ρολών απ' το χαρτί υγείας
Ντύστε με πολύχρωμα χαρτιά/πανιά ή ζωγραφίστε τα ρολό του χαρτιού υγείας και περάστε τα σε έναν σπάγγο.
Δέστε τις άκρες του σπάγγου σε ένα σταθερό σημείο (π.χ. στα πόδια μιας καρέκλας) και δείξτε στο μωρό το καινούριο παιχνίδι με τους χρωματιστούς κυλίνδρους που γυρίζουν.

Ρίξτε την μπάλα στην τρύπα της... κούτας
Φτιάξτε μεγάλες τρύπες σε μια παλιά κούτα, δώστε στο μωρό σας μπαλάκια και δείξτε του πώς να τα ρίχνει μέσα.
Μπορείτε να φτιάξετε ένα μεγάλο άνοιγμα στον πάτο του χαρτόκουτου, για να παίρνει το παιδί τις μπάλες που έριξε και να ξεκινά το παιχνίδι απ' τη αρχή....

ή ρίξ'την σε αυτοσχέδια τσουλήθρα.
Αντίστοιχα, μπορείτε να ενώσετε με ταινία και να χρωματίσετε μερικά ρολά από χαρτί κουζίνας και να στερεώσετε τον αυτοσχέδιο σωλήνα-τσουλήθρα με δύο κορδέλες στο πλάι της κούτας.

Νερό: το καλύτερο παιχνίδι
Στα περισσότερα πιτσιρίκια αρέσει πολύ το νερό. Τώρα, λοιπόν, που καλοκαίριασε μπορείτε να γεμίσετε μια μεγάλη λεκάνη ως τη μέση με νερό και να αφήσετε το μωρό σας να κάνει μπάνιο τα παιχνίδια του στο μπαλκόνι ή την βεράντα.

Το σουρωτήρι σε ρόλο παιχνιδιού
Δώστε στο παιδί ένα πλαστικό σουρωτήρι και μερικά πολύχρωμα καθαριστικά πίπας (θα τα βρείτε σε καταστήματα με είδη χειροτεχνίας) και δείξτε του πώς να τα περνάει μέσα από τις τρύπες του σκεύους.

Φουσκώστε μερικά μπαλόνια
Τα παιδιά ενθουσιάζονται με τα μπαλόνια: είναι στρογγυλά, πολύχρωμα και... πετάνε!
Δώστε μερικά απ' τα ψιλά που έχετε στο πορτοφόλι σας και πάρτε ένα, δυο σακουλάκια με μπαλόνια.
mama365

«Αγάπη» αυτό θέλουν τα παιδιά!

Το να φέρεις ένα παιδί στον κόσμο είναι φυσική εξέλιξη της ζωής. Για πολλούς είναι και το ίδιο το νόημα της ζωής, είναι ολοκλήρωση, είναι μια χαρά που δεν συγκρίνεται με άλλες. Δεν είναι όμως υποχρέωση. Είναι επιλογή.
Γράφει η Έλια Κωνσταντινίδη

Επιλογή του γονέα και όχι του παιδιού -προφανώς. Θα 'πρεπε λοιπόν κάτι τέτοιο, να λαμβάνεται πολύ σοβαρά υπόψιν και να είναι μια συνειδητή και ώριμη απόφαση του καθενός.
Στο θέμα του παιδιού δεν χωράνε εγωισμοί, δεν χωράει το «εγώ» δεν χωράει η «θυσία». Επειδή ακριβώς είναι δική σου επιλογή και κανένας δεν σου έβαλε το πιστόλι στον κρόταφο να γεννήσεις κι εσύ το δικό σου παιδί, πρέπει να το αντιμετωπίσεις με τη δέουσα προσοχή.
Αρχικά, το παιδί δεν είναι πιόνι του δικού σου παιχνιδιού. Δεν έρχεται για να ζήσει τη ζωή που δεν έζησες, τη ζωή που λαχτάρησες, να καλύψει τις "τρύπες" που θεωρείς ότι δημιούργησες. Όπως κι εσύ δεν ήρθες για να κάνεις όσα δεν έκαναν οι δικοί σου γονείς.
Πρέπει να εμφυσήσεις την έννοια της ελευθερίας στον καινούργιο αυτόν άνθρωπο, να ανοίξει τον δικό του δρόμο, βασισμένο στα δικά του "θέλω" και ανάγκες. Έναν δρόμο, που βασικός πρωταγωνιστής δεν θα είσαι εσύ, αλλά απλώς θα υπάρχεις κοντά και μακρυά του, θα λειτουργείς σαν ένα αόρατο δίχτυ προστασίας και στήριξης.
Άνθρωποι με δεκανίκια, ακόμα κι αν αυτά λέγονται γονείς, που διατηρούν και συντηρούν μια σχέση εξάρτησης και ακόμα χειρότερα "υποχρέωσης", φτιάχνουν μισούς ανθρώπους.
Η λέξη "θυσία" είναι κάτι άλλο, που δεν θα 'πρεπε να υπάρχει στο λεξιλόγιο των γονιών. "Εγώ θυσίασα για σένα το ένα και το άλλο και το παράλλο". Συγχαρητήρια. Ποτέ κανένα παιδί δεν ζητάει από τη μάνα και τον πατέρα να θυσιάσουν τίποτε. Δεν τίθεται κανένα θέμα θυσίας, όταν καλή σου φίλη είναι η επιλογή.
Όταν αγαπάς με την βαθύτερη και πιο ειλικρινή έννοια, δεν θυσιάζεις. Δίνεις την ψυχή σου και όση αγάπη δεν ήξερες ότι έχεις, επειδή αυτό νιώθεις, αυτό θέλεις. Δεν "χτυπάς" στο παιδί σου όλα όσα έκανες από μόνος σου γι΄αυτό. Κατά αυτόν τον τρόπο, το μόνο που κάνεις είναι να του δημιουργείς τύψεις και ενοχές και να φορτώνεις ένα ακατανόητο βάρος στο παιδί, που δεν του αναλογεί.

Αγάπη. Αυτό θέλουν τα παιδιά. Όση αγάπη μπορείς να βγάλεις. Έτσι θωρακίζεις και ενώνεις με σένα αυτό το κομμάτι του εαυτού σου. Άνευ όρων αγάπη. Αγάπη που δεν πνίγει, αλλά τυλίγει. Αγάπη που δεν περιμένει ευχαριστώ, που δεν περιμένει μπράβο. Και τότε μόνο η αγάπη γυρνάει πίσω, με σεβασμό και ευγνωμοσύνη, που δεν εκφράζεται με φθηνές κουβέντες.

mothersblog

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki