- «Είναι υιοθετημένη…» - «Ναι. Και είναι υπέροχο. Αν μπορείτε, να υιοθετήσετε και εσείς ένα παιδάκι»

Την δεκαετία του ’80, γεννήθηκε ένα κοριτσάκι. Eνα κοριτσάκι που η μαμά του δεν μπορούσε να το φροντίσει. Θα είχε μείνει και αυτό στο νοσοκομείο και θα περιπλανιόταν από ίδρυμα σε ίδρυμα, αν δεν είχαν βρεθεί δυο υπέροχοι γονείς για να το πάρουν μαζί τους.

Η μικρή Διοχάντη. Ένα τυχερό παιδί…

Η Διοχάντη, έτσι λένε το κοριτσάκι, θα μάθαινε την ιστορία της 12 χρόνια αργότερα. Θα της την έλεγε -σαν παραμύθι- η ίδια της η μητέρα. Ποια μητέρα; 

Για την Διοχάντη η μητέρα είναι μία. 
Αυτή που μεγαλώνει το παιδί.

Ας αρχίσουμε από την αρχή. Καμιά φορά τα σχολικά προαύλια γίνονται πολύ σκληρά. Παιδικά δάχτυλα σηκώνονται καταγγελτικά για να καταδείξουν το διαφορετικό. Τον χοντρό, τον κοντό, τον γυαλάκια, το φυτό της τάξης… Εκείνη την ημέρα, στην πέμπτη δημοτικού, ένα παιδικό δαχτυλάκι σηκώθηκε, έδειξε προς την Διοχάντη και φώναξε. 

«Μην την παίζεται! Είναι υιοθετημένη!» Υιοθετημένη; Τι σημαίνει υιοθετημένη; «Κυρία! Με είπε υιοθετημένη!», «Μαμά, με είπε υιοθετημένη»… Τότε η μαμά κατέβασε όλα τα άλμπουμ και τις φωτογραφίες για να της δείξει πόσο πολύ μοιάζουνε και πόσο πολύ μοιάζει με την γιαγιά. «Και πράγματι ήμουν ίδια η γιαγιά!» λέει η ίδια. Διοχάντη: «Διός Άνθη», τα άνθη του Δια δηλαδή. Το όνομα μιας νύφης που ζούσε στην Εύβοια.

Eνα μεσημέρι όμως, δύο χρόνια αργότερα, η μαμά ήταν πια έτοιμη να διηγηθεί το παραμύθι της μικρής Διοχάντης. Το κλίμα στο σπίτι ήταν εορταστικό. Το φαγητό μύριζε όμορφα. Η τηλεόραση ήταν κλειστή. Και η Διοχάντη άφησε την τσάντα με τα βιβλία της πρώτης γυμνασίου στο δωμάτιό της. 

Το παραμύθι ξεκινούσε κάπως έτσι… «Μια φορά και έναν καιρό, μία μαμά και ένας μπαμπάς έκαναν ένα μακρινό ταξίδι για να δουν ένα κοριτσάκι που μόλις είχε γεννηθεί. Το κοριτσάκι ήταν πολύ όμορφο και η μαμά και ο μπαμπάς το αγάπησαν από την πρώτη στιγμή. Τους αγάπησε κι εκείνο. Και έτσι αποφάσισαν να το πάρουν μαζί τους…»

Η Διοχάντη διηγείται γεμάτη περηφάνια αυτή την ιστορία. Από τότε… όποτε ακούει φωνές να ψιθυρίζουν «Είναι υιοθετημένη…» απαντάει «Ναι. Και είναι υπέροχο. Αν μπορείτε να υιοθετήσετε και εσείς ένα παιδάκι». Οσο για την γυναίκα που την γέννησε; Η μαμά της κάποτε της έδωσε ένα κλειδί. Ένα κλειδί που ταιριάζει σε μια θυρίδα στην τράπεζα. Της είπε πως αν ποτέ θελήσει να μάθει ποια είναι η βιολογική της μητέρα και γιατί την άφησε, οι απαντήσεις βρίσκονται εκεί.

Η Διοχάντη όμως, είπαμε, δεν πιστεύει σε βιολογικούς και θετούς γονείς. Πιστεύει στους γονείς που μεγαλώνουν το παιδί. 

«Ευχαριστώ την γυναίκα που με έφερε στην ζωή, γιατί είχε και την επιλογή να μην με φέρει. Αλλά από τη στιγμή που αποφάσισε να με δώσει, αποφάσισε να κόψει και κάθε δεσμό», λέει. 

Η Διοχάντη έχει το κλειδί πάντα στο πορτοφόλι της. Περνάει κάθε μέρα από την τράπεζα. Δεν θα ανοίξει όμως την θυρίδα. «Μετά από τόσα χρόνια δεν αισθάνομαι υιοθετημένη. Και τεστ DNA να μου κάνουνε, θα βγει ότι είμαι βιολογικό παιδί των γονιών μου!» λέει χαμογελώντας. 

Τα χρόνια πέρασαν. Το κοριτσάκι μεγάλωσε. Και τώρα που έγινε και η ίδια μανούλα… είναι πια σίγουρη πως το κλειδί πρέπει να παραμείνει στο πορτοφόλι της…

Η Διοχάντη έφτιαξε ένα blog, μοιράστηκε την ιστορία της, και κάλεσε όλους τους γονείς που υιοθέτησαν ένα παιδάκι και όλα τα παιδάκια που υιοθετήθηκαν να γράψουν και τη δική τους ιστορία, έτσι ώστε να μην μένει κανένα παιδάκι στο ίδρυμα. Να αποκτήσουν όλα, έναν μπαμπά, μία μαμά και μία ζεστή αγκαλιά.

https://adoptedingr.wordpress.com/

Μαμά, μπαμπά, κουνιέται το δοντάκι μου! Losing baby teeth: What to expect and when

Και ξημερώνει ο Θεός τη μέρα που το 6χρονο παιδάκι σας (και το 5χρονο και το 5χρονο!!) έρχεται με αναφιλητά και σας λέει ότι κουνιέται το δοντάκι του. Όσο και αν ακουστεί ‘χαριτωμένη’ μια τέτοια δήλωση οι γονείς δεν πρέπει να παραβλέψουν το γεγονός ότι το παιδί τους εκείνη τη στιγμή ‘ζει το δράμα του’ και θα πρέπει να το καθησυχάσουν.

Losing baby teeth: What to expect and when

Οι γονείς θα πρέπει να εξηγήσουν στο παιδί ότι η ‘αλλαγή’ των δοντιών του είναι μια φυσιολογική διαδικασία και τους συμβαίνει γιατί απλά ‘μεγαλώνουν’. Μην βιαστείτε να πάρετε σπάγγο για να τραβήξετε το δόντι του παιδιού σας κλείνοντας με δύναμη την πόρτα! Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να το τρομάξετε. Δώστε στο παιδί σας το χρόνο που χρειάζεται για να αποδεχθεί την κατάσταση.

Τα ‘μωρουδίστικα’, τα νεογιλά δόντια αρχίζουν να πέφτουν κατά κανόνα περίπου στην ηλικία των 5-6 χρόνων και συνεχίζουν μέχρι και το 13ο. Κατά μέσο όρο, τα κορίτσια είναι εκείνα που ‘αλλάζουν’ δόντια πιο γρήγορα από ότι τα αγόρια. 

Το παιδί σας (ούτε και εσείς) θα πρέπει να αισθάνεται άγχος αν η διαδικασία της αλλαγής έχει ξεκινήσει ή καθυστερήσει σε σύγκριση με άλλα συνομήλικα παιδάκια. Ο κάθε άνθρωπος έχει ένα διαφορετικό σώμα και κάθε σώμα αναπτύσσεται με διαφορετικούς ρυθμούς.

Αποφύγετε κοροϊδευτικά σχόλια τύπου ‘φαφούτης’ (και υποκοριστικά της λέξης) που θα κάνουν το παιδί σας να νοιώσει άσχημα. Εξηγήστε του ότι η αλλαγή είναι παροδική και ότι για κάθε δόντι που ΄πέφτει’ φυτρώνει στη θέση του ένα άλλο πολύ πιο υγειές και πιο δυνατό.

Μάθετε στο παιδί σας τη σπουδαιότητα της σωστής φροντίδας των δοντιών από πολύ νωρίς και ενθαρρύνετε τις τακτικές επισκέψεις στον οδοντίατρο για προληπτικές εξετάσεις.

Και τι καλύτερο...να σας το ξεπληρώσει με ένα υπέροχο χαμόγελο!

iatropedia

Η Anja Ringgren Loven διέσωσε δίχρονο αγόρι στη Νιγηρία, που είχε εγκαταλειφθεί επειδή «ήταν μάγος»

Οι φωτογραφίες ενός δίχρονου παιδιού που εγκατέλειψε η ίδια του η οικογένεια επειδή πίστευε ότι ήταν «μάγος» κάνουν τον γύρο του διαδικτύου, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης σε όλο τον κόσμο.

Το μικρό αγόρι, το οποίο ονόμασαν Hope (Ελπίδα), διέσωσε μια γυναίκα από την Δανία που έχει αφιερώσει την ζωή της στην παροχή βοήθειας στην Αφρική. 

Two-year-old Nigerian boy accused of being a witch rescued by aid workers

Η Anja Ringgren Loven βρήκε το αγόρι να τριγυρίζει στους δρόμους αναζητώντας τροφή. Ήταν πεινασμένο, αφυδατωμένο και περιτριγυρισμένο από έντομα. Αφού του πρόσφερε λίγο νερό, η γυναίκα τύλιξε το παιδί σε μια κουβέρτα και το μετέφερε στο πλησιέστερο νοσοκομείο.

Η Loven είναι ιδρύτρια του Ιδρύματος African Children's Aid Education and Development Foundation, το οποίο προστατεύει τα παιδιά που κατηγορούνται για μαγεία στην Αφρική, με αποτέλεσμα να εγκαταλείπονται από τις οικογένειές τους. Το Ίδρυμα στεγάζει, τρέφει και εκπαιδεύει τα παιδιά, τα οποία διαφορετικά θα αδυνατούσαν να επιβιώσουν μόνα τους.

«Χιλιάδες παιδιά κατηγορούνται ότι είναι μάγισσες και έχουμε δει βασανισμούς παιδιών, νεκρά παιδιά και φοβισμένα παιδιά», έγραψε η ίδια στην προσωπική της σελίδα στο Facebook, κάνοντας έκκληση για δωρεές.

Σύμφωνα με την Loven, ο μικρός Hope έλαβε φαρμακευτική αγωγή για να απομακρυνθούν τα σκουλήκια που είχε στην κοιλιά του, ενώ χρειάστηκε να κάνει μεταγγίσεις αίματος γιατί είχε πολύ χαμηλά ερυθρά αιμοσφαίρια.

«Η κατάστασή του είναι σταθερή τώρα. Τρώει μόνος του και αποκρίνεται στην φαρμακευτική αγωγή», δήλωσε.
.................

περισσότερα εδώ

Περαστικοί εξαγριώνονται με μεσήλικα που «νυμφεύεται» 12χρονη!

Ευτυχώς, το βίντεο αποτελεί κοινωνικό πείραμα που πραγματοποίησε η ομάδα της εκστρατείας Kafa (στα αραβικά σημαίνει «αρκετά»), χρησιμοποιώντας ηθοποιούς για να "ανοίξει" ένα παράθυρο σε έναν άλλο κόσμο, στη Συρία, όπου χιλιάδες νεαρά κορίτσια εξαναγκάζονται να παντρευτούν.

Μια 12χρονη ντυμένη νύφη και ένας μεσήλικας γαμπρός φωτογραφίζονται για τον «γάμο» τους στο Λίβανο και προκαλούν τον θυμό των περαστικών, όπως φαίνεται σε βίντεο που κάνει τον γύρο του διαδικτύου.

Το βρήκαμε στην αγαπημένη μας Ιδεοπηγή

Αν μπορούσα να μεγαλώσω το παιδί μου ξανά απ' την αρχή “If I Had My Child To Raise Over Again”

Δεν έχει σημασία αν το παιδί μου είναι μεγάλο ή μικρό, 
από σήμερα και στο εξής θα τα εκτιμώ όλα περισσότερο

Θα ζωγράφιζα με τα δάχτυλα περισσότερο, 

και θα έδειχνα με το δάχτυλο λιγότερο.

Θα διόρθωνα λιγότερο,
και θα συνδεόμουν περισσότερο.

Θα σταματούσα να έχω τα μάτια στο ρολόι μου,
και θα άρχιζα να βλέπω με τα μάτια μου.

Θα νοιαζόμουν να ξέρω λιγότερα,
και θα ήξερα να νοιάζομαι περισσότερο.

Θα έκανα περισσότερες πεζοπορίες,
και θα πετούσα περισσότερους χαρταετούς.

Θα σταματούσα να το παίζω σοβαρή,
και θα έπαιζα στα σοβαρά.

Θα διέσχιζα τρέχοντας περισσότερα λιβάδια,
και θα κοίταζα περισσότερα αστέρια.

Θα αγκάλιαζα περισσότερο,
και θα τραβολογούσα λιγότερο.

Θα ήμουν άκαμπτη λιγότερο συχνά,
και θα επιβεβαίωνα πολύ περισσότερο.

Θα έχτιζα πρώτα αυτο-εκτίμηση,
και αργότερα το σπίτι.

Θα δίδασκα λιγότερο για την αγάπη της δύναμης,
και περισσότερο για τη δύναμη της αγάπης.

Diana Loomans

Κι εμείς συμπληρώνουμε

Δεν θα του μιλούσα μόνο για τον Χριστό,
θα Τον έβαζα στην καρδιά του.

Δεν θα του αγκάλιαζα μόνο το σώμα,
αλλά και την ψυχή του.

Δεν θα του τραγουδούσα μόνο παιδικά τραγούδια,
αλλά και Χριστιανικούς ύμνους.

Γιατί ο καθένας από μας μια φορά είναι παιδί
και μια φορά μεγαλώνει,
ενώ ζει για αιώνια στην αγκαλιά του Θεού.
agioritikovima