Thursday, 16 February 2017

Απρόσμενες διαφορές ανάμεσα στα αγόρια και τα κορίτσια!

Από: Σιμέλα Κολαγκελέ
Όλοι ξέρουμε ότι τα αγόρια συμπεριφέρονται διαφορετικά από τα κορίτσια. 

Αυτό δεν οφείλεται μόνο σε γενετικούς παράγοντες αλλά και στο γεγονός ότι εμείς τους συμπεριφερόμαστε διαφορετικά.

Ροζ ή μπλε; 

Φόρεμα ή σαλοπέτα; 
Κούκλα ή αυτοκινητάκι; 
Η ανακάλυψη του φύλου, η αναγνώριση του εαυτού ως «αγόρι» ή «κορίτσι» είναι ένα από τα πιο σημαντικά βήματα στην ανάπτυξη κάθε παιδιού. 
Προκειμένου να καταλάβουν πού ακριβώς ανήκουν, τα παιδιά περνάνε από την ηλικία των τριών έως την ηλικία των πέντε ετών μια περίοδο υπερβολής σε ό,τι αφορά φύλο τους: 
Τα κορίτσια λατρεύουν οτιδήποτε είναι ροζ και θυμίζει πριγκίπισσα, ενώ τα αγόρια κυκλοφορούν με ένα σπαθί και δεν χορταίνουν να παίζουν «πόλεμο». 
Πρόκειται για μια φυσιολογική μεταβατική περίοδο, την οποία όταν ξεπεράσουν (σύντομα) θα έχουν κατακτήσει τη συνειδητοποίηση του φύλου τους.

Αλήθειες και μύθοι για τα αγόρια και τα κορίτσια

1. Ποιο είναι πιο χαδιάρικο;
Το κορίτσι, ίσως γιατί έτσι του έχουμε μάθει. Έρευνες δείχνουν ότι με τα θηλυκά μωρά οι μαμάδες είμαστε πιο τρυφερές απ’ ό,τι με τα αρσενικά. Αυτό γίνεται ασυνείδητα, όχι μόνο από τους γονείς, αλλά και από τον ευρύτερο οικογενειακό και φιλικό κύκλο. Αυτή μπορεί να είναι και η αιτία που τα περισσότερα αγόρια στη νηπιακή ηλικία δυσανασχετούν και αποφεύγουν τα χάδια και τις τρυφερότητες κάνοντας τις «αγορομάνες» να προσπαθούν να κερδίσουν την πολυπόθητη αγκαλιά αφού πρώτα χοροπηδήσουν, γαργαλίσουν και «παλέψουν» παιχνιδιάρικα με τον κανακάρη τους.

2. Ποιο πετάει την άμμο;
Τα αγόρια αρέσκονται να δείχνουν τη δύναμή τους, ενώ τα κορίτσια είναι πιο προστατευτικά. 

Μια ακόμα προκατάληψη; 
Όχι, ισχυρίζονται οι αναπτυξιακοί ψυχολόγοι. Είναι γεγονός ότι τα αγόρια και τα κορίτσια συμπεριφέρονται διαφορετικά απέναντι στα άλλα παιδιά κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. 
Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι τα κορίτσια επιχειρούν ευκολότερα να επικοινωνήσουν, να συνεννοηθούν αλλά και να βοηθήσουν. 
Τα αγόρια συμπεριφέρονται συχνότερα επιθετικά, έχοντας ως στόχο τον ανταγωνισμό, την επιβολή και τη νίκη. 
Πρόκειται για μια κληρονομιά της ανθρώπινης ιστορίας, από την οποία δεν μπορούμε να ξεφύγουμε εύκολα. Από την αρχή της εμφάνισης του είδους, ο άντρας ήταν αυτός που εξερευνούσε νέα εδάφη και υπερασπιζόταν την οικογένεια και την ιδιοκτησία του, ενώ οι γυναίκες φρόντιζαν να υπάρχει ζεστό φαγητό, ρούχα και καλή διάθεση.

3. Ποιο φωνάζει πιο δυνατά;

Απ’ όλα τα μωρά στις αίθουσες νεογνών αυτά που κλαίνε περισσότερο, τόσο σε διάρκεια όσο και σε ένταση, είναι τα αγόρια και μάλιστα σε ποσοστό 70%. 
Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει το γιατί. Η δύσκολη προσαρμογή στο περιβάλλον έξω από τη μήτρα πιθανολογείται πως σχετίζεται με το γεγονός ότι το νευρικό σύστημα τον αγοριών είναι λιγότερο ώριμο από αυτό των κοριτσιών. Επίσης, έχει διαπιστωθεί ότι τα νεογέννητα αγοράκια είναι πιο επιρρεπή από τα νεογέννητα κορίτσια σε παράγοντες που προκαλούν άγχος, όπως, στη φασαρία.

4. Ποιο χρειάζεται περισσότερα τσιρότα;

Τα αγόρια. 
Από τα περιστατικά που καταφτάνουν στα επείγοντα των νοσοκομείων έπειτα από μικροατυχήματα που συμβαίνουν στο σπίτι το 80% αφορά αγόρια. Οι μικροί Ράμπο τραυματίζονται πιο συχνά, γιατί τα παιχνίδια αλλά και γενικά ο τρόπος συμπεριφοράς τους είναι πιο ριψοκίνδυνος σε σχέση με το άλλο φύλο. 
Η καναδή ερευνήτρια Μπάρμπαρα Μορονγκιέλο ύστερα από σχετική μελέτη σε νήπια διαπίστωσε ότι: 
Τα κορίτσια στη συντριπτική τους πλειοψηφία χαρακτήρισαν «επικίνδυνες», δραστηριότητες όπως το ποδόσφαιρο και το σκαρφάλωμα, σε αντίθεση με τα αγόρια που, ακόμη κι αν καταλαβαίνουν ότι υπάρχει κάποιος κίνδυνος, δεν πιστεύουν ότι θα τραυματιστούν. 
Τα αγόρια αντιμετωπίζουν διαφορετικά τα ατυχήματα και θεωρούν τους τραυματισμούς «έλλειψη τύχης», σε αντίθεση με τα κορίτσια που θεωρούν τους εαυτούς τους αποκλειστικά υπεύθυνους για ό,τι συμβεί.

5. Ποιο αρρωσταίνει πιο συχνά;

Σε μικρή ηλικία τα αγόρια υποφέρουν πιο συχνά από ιώσεις και αλλεργίες απ’ ό,τι τα κορίτσια. Αυτό όμως αλλάζει κατά τη διάρκεια της εφηβείας. Τότε τα κορίτσια γίνονται πιο ευπαθή σε αλλεργίες και κρυολογήματα. 
Έχει μάλιστα παρατηρηθεί ότι τα κορίτσια παίρνουν περισσότερες απουσίες «λόγω ασθένειας» στο σχολείο. 
Από την άλλη, τα αγόρια αντιμετωπίζουν συχνότερα αναπτυξιακά ζητήματα όπως είναι η νυχτερινή ενούρηση, η υπερκινητικότητα αλλά και προβλήματα λόγου, όπως ο τραυλισμός και η καθυστέρηση στην ομιλία. Τέλος, τα ψυχολογικά προβλήματα, όπως η κατάθλιψη στην παιδική και εφηβική ηλικία, προσβάλλουν περισσότερο τα κορίτσια.

6. Ποιο είναι πιο κοντά στη μαμά;

Στην ηλικία των τριών ετών τα παιδιά ανακαλύπτουν σε ποιο φύλο ανήκουν: τα κορίτσια είναι σαν τις μαμάδες και τα αγόρια σαν τους μπαμπάδες. 
Η συνειδητοποίηση αυτή είναι αρκετά δύσκολη για τα μικρά αγόρια που θα πρέπει να απαγκιστρωθούν από τη μαμά τους, αν θέλουν να γίνουν σαν τον μπαμπά, ενώ για τα κορίτσια δεν αλλάζει τίποτα. 
Και τα δύο φύλα θα μάθουν τους ρόλους τους παρακολουθώντας τη ζωή στο σπίτι με πρωταγωνιστές τους γονείς τους. 
Μπορεί σήμερα οι ρόλοι των γονιών να είναι πιο ισότιμοι, παρ’ όλα αυτά η μαμά εξακολουθεί να περνάει περισσότερο χρόνο με τα παιδιά και φροντίζει το σπίτι περισσότερο από τον μπαμπά. Έτσι, η γυναίκα ταυτίζεται με τις παραδοσιακές ιδιότητες της δοτικότητας και της στοργής και ο άντρας με την υπευθυνότητα και τη δύναμη.

7. Ποιο είναι η αδυναμία του μπαμπά;

Στη ζωή ενός παιδιού η γυναίκα είναι πολύ σημαντική: μαμά, δασκάλα, νταντά, γιαγιά. Όμως, τόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια έχουν ανάγκη την αντρική παρουσία. 
Ιδιαίτερα για τα κορίτσια ο μπαμπάς είναι «ο πρώτος άντρας στη ζωή τους», αυτός καθιερώνει την εικόνα που θα έχουν στο μέλλον για το άλλο φύλο. 
Για τα αγόρια, από την άλλη, ο μπαμπάς είναι το ισχυρό πρότυπο. Επομένως η παρουσία του και ο τρόπος που φέρεται και λειτουργεί μέσα στην οικογένεια είναι καθοριστικός και για τα δύο φύλα.

8. Ποιο βοηθάει περισσότερο στην κουζίνα;

Σε όλα τα παιδιά αρέσει να κάνουν ευχάριστα πράγματα. 
Η συνύπαρξη στην κουζίνα με τη μαμά ή τον μπαμπά είναι ιδιαίτερα δημιουργική, αλλά και διασκεδαστική τόσο για τα αγόρια όσο και για τα κορίτσια. 
Άλλωστε, το να φτιάχνεις κάτι με τα χέρια σου το οποίο τρώγεται κιόλας είναι μεγάλο επίτευγμα για τα παιδιά και τους δίνει χαρά. Παρ’ όλα αυτά, οι γονείς παραδοσιακά παροτρύνουν περισσότερο τα κορίτσια να βοηθήσουν στη κουζίνα και τα αγόρια στα μαστορέματα. Αυτό ωστόσο σιγά σιγά αλλάζει ακολουθώντας τις αλλαγές στις κοινωνικές δομές.

9. Ποιο θέλει να ανακαλύψει πιο γρήγορα τον κόσμο;

Το αγόρι. 
Από τη στιγμή που κάνουν τα πρώτα τους βήματα, τα μικρά αντράκια θέλουν να εξερευνήσουν τα πάντα, ξεκινώντας απ’ όλες τις γωνιές του σπιτιού και επεκτείνοντας την περιέργειά τους σε ολόκληρη την παιδική χαρά. 
Οι επιστήμονες μας λένε ότι οι λόγοι που συμβαίνει αυτό είναι γενετικοί. Έρευνες στον εγκέφαλο απέδειξαν ότι η ικανότητα του προσανατολισμού στα αγόρια είναι πολύ πιο αναπτυγμένη απ’ ό,τι στα κορίτσια. Γι’ αυτόν το λόγο οι μικροί εξερευνητές έχουν τη βεβαιότητα πως όπου και να πάνε πάντα θα βρίσκουν το δρόμο της επιστροφής. 
Ένα ακόμη στοιχείο είναι ότι οι ίδιοι οι γονείς παροτρύνουν τα αγόρια από μικρά να ανοίξουν τα φτερά τους. Πρόσφατη μελέτη σε αγόρια και κορίτσια νηπιακής ηλικίας έδειξε ότι τα κορίτσια ακούνε τη λέξη «πρόσεχε» τέσσερις φορές περισσότερο απ’ ό,τι τα συνομήλικά τους αγόρια.

10. Ποιο κάνει πιο εύκολα «φίλους»;

Στα αγόρια αρέσει να οργανώνονται σε ομάδες τεσσάρων έως έξι φίλων. Τα κορίτσια αισθάνονται καλύτερα όταν η παρέα για παιχνίδι αποτελείται από δύο έως τρεις φίλες. Λογικό, αφού πολλά παιδιά σημαίνει περισσότερη δράση και φασαρία. Το σίγουρο είναι ότι τόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια έχουν όφελος από τη μεταξύ τους συναναστροφή. Μαθαίνουν διαφορετικές συμπεριφορές και συμπληρώνουν τις ικανότητες και τα ενδιαφέροντά τους.

Wednesday, 15 February 2017

"Δώσε τη θέση σου σε κάποιον που κουβαλάει κάτι
πιο σημαντικό απ' αυτό που κουβαλάς εσύ"
Stand Up For The Pregnant

Δείτε γιατί οι έγκυες χρειάζονται πιο πολύ από εμάς μια θέση στο λεωφορείο! 
Όσο κουρασμένος κι αν νιώθεις όταν μετά από πολύ κόπο καταφέρεις τελικά να "κερδίσεις" μια θέση στο λεωφορείο ή το μετρό, οι πιθανότητες είναι να είσαι λιγότερο κουρασμένος από την έγκυο γυναίκα που θα μπορούσε να στέκεται ακριβώς μπροστά σου.

Ο Shiyang He, ταλαντούχος γραφίστας από τη Σανγκάη, δημιούργησε μια σειρά από χαριτωμένα σκίτσα για την εταιρεία γαλακτοκομικών προϊόντων Yili Milk στην Κίνα, ώστε με το σύνθημα 
"Δώσε τη θέση σου σε κάποιον που κουβαλάει κάτι πιο σημαντικό από εσένα", να ενθαρρύνει τους ανθρώπους να παραχωρήσουν τις θέσεις τους στα μέσα μαζικής μεταφοράς σε έγκυες γυναίκες.
Αν λοιπόν αυτά τα σκίτσα δεν είναι η απόδειξη για το πόσο σημαντικό είναι να σεβόμαστε τις γυναίκες που βρίσκονται σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, τότε αξίζει να δείτε εδώ με ποιο τρόπο επέλεξαν τρεις μπαμπάδες από την Αγγλία να αποδώσουν φόρο τιμής στις απανταχού εγκυμονούσες!

Ο μικρός Νικόλας έσπασε τον φαύλο κύκλο του θυμού ...

Ο Μανώλης πήγε στη δουλειά του αργοπορημένος. Ο εργοδότης του είχε τα νεύρα του γιατί ακυρώθηκε μια συμφωνία. Βλέποντας τον Μανώλη καθυστερημένο, ξέσπασε τον θυμό του. Τον αποκάλεσε ουρλιάζοντας «άχρηστο», «τεμπέλη» και «αχάριστο». 
Ο Μανώλης θύμωσε πάρα πολύ με τους χαρακτηρισμούς του αφεντικού του, όμως δεν αντιμίλησε. 
Μέσα του συνέβη μια έκρηξη η οποία δεν μπορούσε να εκδηλωθεί. 
Η ένταση συνέχισε να συσσωρεύεται μέχρι που έφτασε η ώρα να επιστρέψει στο σπίτι του.
Επιστρέφοντας στο σπίτι του, ο Μανώλης κάθισε να φάει. 
Η σύζυγός του όμως, η Μαρία, που ήταν η σειρά της να μαγειρέψει, έριξε περισσότερο αλάτι στο φαγητό από ότι έπρεπε. 
Ο Μανώλης δοκίμασε το φαγητό και ξέσπασε όλη την ένταση που είχε συσσωρεύσει από το πρωί στη γυναίκα του. Μάλιστα, την αποκάλεσε φωνάζοντας και χτυπώντας το τραπέζι «άχρηστη» και «ανοικοκύρευτη». 
Η Μαρία θύμωσε πάρα πολύ με την υπερβολική αντίδραση του Μανώλη και καθώς γύρισε εκνευρισμένη να πάει στο σαλόνι σκόνταψε στα παιχνίδια της κόρης της, της Έλενας.
Γύρισε προς την Έλενα, η οποία την κοίταζε έντρομη, και της έβαλες τις φωνές, καθώς επίσης κλώτσησε τα παιχνίδια της και έφυγε. 
Η Έλενα, πληγωμένη και θυμωμένη ταυτόχρονα, παράτησε τα παιχνίδια της και έτρεξε στο δωμάτιό της. Εκεί, βρισκόταν ο αδερφός της ο Νικόλας με δύο φίλους του που έπαιζαν ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι. 
Η Έλενα, μπήκε με φόρα στο δωμάτιο και τους έδιωξε όλους κακήν κακώς, φωνάζοντας τόσο στον αδερφό του όσο και στους φίλους του. 
 Οι φίλοι του Νικόλα ένιωσαν προσβεβλημένοι και θυμωμένοι από τη συμπεριφορά της Έλενας και έφυγαν.
Ο Νικόλας όμως, αντί να μπει κι αυτός στον κύκλο του θυμού, είπε στην Έλενα «Αδερφούλα μου! Σε αγαπώ πολύ! Είχα φυλάξει μια σοκολάτα για εσένα. Παρ’ την», και της έδωσε τη σοκολάτα. 
Η Έλενα βγήκε αμέσως από το θυμό της και αγκάλιασε τον αδερφό της.
Το βράδυ, το αφεντικό του Μανώλη, ο Μανώλης και η Μαρία ένιωθαν ενοχές για τη συμπεριφορά τους. Δημιουργήθηκε ένα μεγάλος κύκλος θυμού που άρχισε από το αφεντικό του Μανώλη, εξαπλώθηκε στην οικογένειά του και μεταφέρθηκε έξω από αυτήν μέσα από τους φίλους του Νικόλα.
Ο Νικόλας ήταν αυτός που έσπασε τον κύκλο. Για να το πράξει όμως έπρεπε να κάνει μια υπέρβαση. Έπρεπε να μην επιτρέψει να μπει κι αυτός στον κύκλο. Και είναι υπέρβαση διότι είναι εύκολο να παρασυρθούμε, να αφεθούμε και να επεκτείνουμε τον κύκλο. 
Την επόμενη φορά λοιπόν που κάποιος θα ξεσπάσει επάνω σας να θυμάστε ότι απλά πάει να επεκτείνει τον κύκλο του θυμού. Αξίζει λοιπόν να αντισταθείτε και να τον βοηθήσετε να βγει κι εκείνος από αυτόν. 
Μη γίνετε τροφή. Απεναντίας κλείστε αυτούς τους κύκλους κι ανοίξτε κύκλους ευγνωμοσύνης και χαράς. Γιατί όλα κύκλοι είναι. Και όλα επιστρέφουν πάλι σε εμάς…

enallaktikidrasi

Η Φιλοσοφία στα σχολεία
Διαλύοντας δύο επικίνδυνους μύθους

Σε έναν κόσμο όπου η πληροφορία προσφέρεται σε κατακλυσμιαίες δόσεις. 
Σε έναν κόσμο που η εμπορευματοποίηση εισχωρεί παντού και διαφθείρει αξίες και αγαθά. 
Σε έναν κόσμου όπου ότι δεν αποφέρει μετρήσιμα αποτελέσματα απαξιώνεται. 
Σε αυτόν τον κόσμο, ένα μικρό αλλά αναγκαίο αντίδοτο είναι η Φιλοσοφική εκπαίδευση από τις μικρές σχολικές βαθμίδες. 

Ένα απαξιωμένο μάθημα και δύο μύθοι που πρέπει να αποδομηθούν.

1. Η Φιλοσοφία είναι κάτι τελείως θεωρητικό.
Η αλήθεια είναι πως οι περισσότεροι που αποκαλούν την Φιλοσοφία κάτι τελείως «θεωρητικό» ή «αμπελοφιλοσοφία» (και είναι δυστυχώς πάρα πολλοί στην Ελλάδα), υπονοούν ότι είναι κάτι πρακτικά άχρηστο. Ή πως είναι, πολύ απλά, ένα προσωπικό χόμπι χωρίς πρακτική εφαρμογή στην καθημερινότητα. 
Η προσέγγιση αυτή είναι τρομακτικά εσφαλμένη. Είναι άραγε χωρίς πρακτική εφαρμογή η ικανότητα να σκεφτόμαστε καθαρά και με σαφήνεια; 
Δεν έχει πρακτική αξία να προσφέρουμε στα παιδιά από μικρά την δυνατότητα να εξοικειωθούν με την διαδικασία της δομημένης επιχειρηματολογίας και της κριτικής σκέψης; 
Μα αυτά είναι ακριβώς τα μεταφερόμενα εργαλεία που χρησιμοποιούμε σχεδόν σε όλες τις εκφάνσεις τις ζωής μας. Από το ατομικό μέχρι το συλλογικό. 
Από τον τσακωμό με την/τον σύντροφό μας, τις διαπροσωπικές μας σχέσεις, την παρουσία μας στον εργασιακό χώρο, την κατανόηση πολιτικών επιχειρημάτων, την συνέπεια αλλά και τις συνέπειες θεωριών, πράξεων και ιδεών. 
Σε όλες αυτές τις καταστάσεις, η ικανότητα αναγνώρισης επιχειρημάτων, αρχών σκέψης, έμμεσων υποθέσεων, αλλά και η αποφυγή λογικών σφαλμάτων είναι ταλέντα ουσιώδη, τόσο στο διανοητικό όσο και στο ηθικό επίπεδο.
2. Η Φιλοσοφία είναι ένα θολό μάθημα το οποίο δεν προσφέρει μετρήσιμα αποτελέσματα.
Αυτός είναι ένας άλλος μύθος, ο οποίος μπορεί να αποδομηθεί από δύο πλευρές. 
Πρώτον, δεν σημαίνει ότι όλα τα πράγματα που είναι μετρήσιμα έχουν κάποια αξία. 
Δεύτερον, πολλά πράγματα που δεν μετρώνται έχουν τεράστια αξία. Ο αριθμός κόκκων άμμου σε μια παραλία, τα φύλλα γρασιδιού σε έναν κήπο είναι πράγματα μετρήσιμα. 
Η αγάπη, η φιλία, ο έρωτας, η αλληλεγγύη είναι πράγματα μη μετρήσιμα, δεν ποσοτικοποιούνται σε αριθμούς και μονάδες. 
Ακόμα λοιπόν και αν η φιλοσοφική εκπαίδευση δεν προσφέρεται για μετρήσεις νουμερικών αποτελεσμάτων, το αποτέλεσμά της μπορεί να σταθεί καθοριστικό και διαχρονικό στη ζωή μας. 
Το ίδιο ισχύει και για άλλες ανθρωπιστικές επιστήμες, οι οποίες χάνουν δραματικά το κύρος τους σε έναν κόσμο αυξανόμενου, αφελούς και επικίνδυνου θετικισμού/υλισμού.

Επίσης, ένα μάθημα Φιλοσοφίας, δεν είναι κατ’ ανάγκην, και ειδικά σε μικρότερες ηλικίες, μια ατελείωτη ανάλυση ορισμών ή υπαρξιακών προβληματισμών. Το να βομβαρδίσουμε ένα δεκάχρονο με την ανάλυση του υπερβατικού ιδεαλισμού, του Βιτγκεντστάιν ή του Σαρτρ, θα ήταν προφανώς γελοίο. 
Η Φιλοσοφία δεν είναι μόνο διανοητική διαδικασία, αλλά προσφέρεται και για την εκπαίδευση ηθικών αρετών. 
Για παράδειγμα, η μείωση του δογματισμού, η αυτοκριτική, ο σεβασμός στην διαφορετική οπτική και στάση ζωής, η οριοθετημένη αποδόμηση μιας αντίθετης γνώμης. 
Η κατανόηση καταστάσεων προπαγάνδας και συναισθηματικής χειραγώγησης. Όλες αυτές οι ικανότητες και αρετές μπορούν κατ’εξοχήν να καλλιεργηθούν σε μία τάξη Φιλοσοφίας.
__________________
nostimonimar.gr

Επικοινωνία με τα παιδιά

Έξι SOS στην επικοινωνία με τα παιδιά

Στην καθημερινή επαφή με τα παιδιά μας υπάρχουν πολλές επικοινωνιακές ρουτίνες. 
Άλλες τις γνωρίζουμε από πριν, άλλες τις μαθαίνουμε σιγά-σιγά. Σημασία έχει να τις πιστέψουμε και ο καθένας να καταλάβει για τον εαυτό του την βαθύτερη αξία των νοημάτων που κρύβουν.
Και πάνω από όλα την αξία της ίδιας της επικοινωνίας: 
Να προσεγγίζουμε τα παιδιά μας μιλώντας μαζί τους για όλα όσα τους αφορούν, τις χαρές και τις λύπες, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες, τις ανησυχίες και τις αγωνίες τους. Και πάντα ο καλύτερος τρόπος για να επιτύχουμε έναν τέτοιο σκοπό είναι να δώσουμε πρώτοι εμείς το παράδειγμα, πρώτοι εμείς να μιλήσουμε για τους εαυτούς μας, για τις ζωές μας, για την καθημερινότητά μας.
Πολύ συχνά όμως ούτε κι αυτό αρκεί (ναι! είναι απαιτητική η σχέση μας με τα παιδιά μας!): 
Πολύ συχνά χρειάζονται όχι μόνο επικοινωνιακές δεξιότητες για να τα προσεγγίσουμε περισσότερο αποτελεσματικά και πιο ουσιαστικά, αλλά να δώσουμε μια πιο προσωπική, συναισθηματική διάσταση στην επαφή μας μαζί τους (και τότε όλα γίνονται πιο εύκολα: αρκεί να το τολμήσουμε ή έστω να το δοκιμάσουμε).

Παρακάτω αναφερόμαστε σε 6 πολύ SOS σημεία αναφοράς, που όλοι, λίγο-πολύ γνωρίζουμε
  1. Αγάπη. (Μιλώντας για σύμπαντα και γαλαξίες ας μιλήσουμε και για τον Ήλιο…)
  2. Εμπιστοσύνη. (Η δύναμη της συνδετικός ιστός που γεφυρώνει την θεωρία με την πράξη…)
  3. Επιβράβευση. (Η μετουσίωση έξι γραμμάτων “μ-π-ρ-ά-β-ο” στην δύναμη όλου του κόσμου.)
  4. Αποδοχή. (Μία άνευ όρων αγκαλιά που γεμίζει αυτοπεποίθηση , που “μεγάλωσε γερά παιδιά!”)
  5. Πρωτοβουλία. (Η παραχώρηση στην νέα γενιά του δικαιώματος για την εξερεύνηση του “διαστήματος”. Μία πράξη γενναία στην αλληλουχία των γενεών!)
  6. Συγχώρεση. (Όλα όσα περιλαμβάνονται σ’αυτά που δεν μπορέσαμε, που δεν προλάβαμε, που δεν καταλάβαμε… και ίσως αυτό να αφορά και τα/στα παιδιά μας…)
Η πρόσκληση – πρόκληση είναι να βρείτε τα δικά σας περιεχόμενα σ’αυτές τις λέξεις, ώστε να γίνουν “κόσμοι” ολόκληροι που θα εμπεριέχουν την συναισθηματική και πνευματική ανάπτυξη των παιδιών σας!
Αφήνουμε επίτηδες επιτηδευμένα τα νοήματα, παίζοντας με τις λέξεις και τους όρους, θέλοντας να σας προσκαλέσουμε σε μία εκ νέου “νοηματοδοσία” για όλες εκείνες τις έννοιες που θα σας συνδέσουν δια του λόγου (κι όχι μόνο) με τα παιδιά σας… Καλή σας διασκέδαση!

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki