Εξασφαλίστε επιτυχία στο παιδί σας!

Κάντε αυτά τα 9 πράγματα για να εξασφαλίσετε επιτυχία στο παιδί σας!

Όλοι θέλουμε να έχουμε σωστά και επιτυχημένα παιδιά! 

 Η επιστήμη δίνει τη συνταγή! 

 Υπάρχουν 7 σημαντικά πράγματα που μπορούν να κάνουν οι γονείς για να έχουν επιτυχημένα παιδιά. Ξεκινήστε από τώρα!

Υψηλές Προσδοκίες
Να έχετε υψηλές προσδοκίες από το παιδί σας σημαίνει ότι θα πρέπει να πιστεύετε στο παιδί σας, στην αξία του και στο μέλλον του. 

 Μην ξεκινάτε λοιπόν λέγοντας «έεε, τι να γίνει, δεν είναι καλό στα μαθηματικά», «δεν είναι αθλητικός τύπος», «είναι ανορθόγραφο», κλπ. γιατί με αυτό τον τρόπο δημιουργείτε μια αρνητική προσδοκία και το παιδί ακολουθεί αυτό που εσείς πιστεύετε για το ίδιο. 

 Έτσι, είναι προτιμότερο να πείτε «πιστεύω ότι έχεις περιθώριο να βελτιωθείς στα μαθηματικά», «ποιο άθλημα σε ενδιαφέρει», «έχεις ωραίες ιδέες στην έκθεση και εκφράζεσαι όμορφα, χρειάζεται όμως να κάνεις επανάληψη τους κανόνες της ορθογραφίας για να βελτιωθείς». 

 Στα παιδιά ισχύει ο κανόνας του Πυγμαλίωνα (στο μιούζικαλ «Ωραία μου Κυρία») δηλαδή αυτό που κάποιος περιμένει από ένα άλλο άτομο γίνεται αυτοεκπληρούμενη προφητεία από το άλλο άτομο. 

Με δυο λόγια, αν περιμένουμε κάτι θετικό από το παιδί θετικό θα κάνει, αν περιμένουμε κάτι αρνητικό, αρνητικό θα κάνει.

Δίνουν εκπαιδευτικά ερεθίσματα από την προσχολική ηλικία. 
Ξέρατε ότι ένα ανεκτίμητο δώρο στον τομέα της μάθησης είναι να δώσουμε στο παιδί γνώση μαθηματικών από την προσχολική ηλικία; Και δεν εννοώ ακριβά ιδιαίτερα ή συγκεκριμένα προγράμματα, απλώς χρειάζεται να μάθει τα βασικά: τους αριθμούς, να μετράει με τη σειρά, και να έχει κάποιες άλλες βασικές γνώσεις (σαν αυτές που μαθαίνει το παιδί παίζοντας με έναν ενήλικα και πηγαίνοντας στα προνήπια). 

 Ο καθηγητής Greg Duncan του πανεπιστημίου Northwestern University των ΗΠΑ βρήκε σε έρευνα με 35.000 παιδιά προσχολικής ηλικίας ότι η απόκτηση βασικών μαθηματικών εννοιών από την προσχολική ηλικία προβλέπει καλές επιδόσεις στα μαθηματικά σε μεγαλύτερη ηλικία αλλά και καλύτερες επιδόσεις στην ανάγνωση. 

Είναι προσεκτικοί και ευαισθητοποιημένοι απέναντι στο παιδί
Μία σημαντική έρευνα του 2014 σε 243 άτομα που γεννήθηκαν σε συνθήκες φτώχειας στην Αμερική έδειξε ότι τα παιδιά των οποίων οι γονείς ακολούθησαν τη μέθοδο της «ευαισθητοποιημένης προσέγγισης» («sensitive caregiving ή parenting» στην αγγλική ορολογία) τα τρία πρώτα χρόνια της ζωής τους είχαν καλύτερες σχολικές επιδόσεις στα μαθητικά τους χρόνια αλλά και καλύτερες σπουδές και καλύτερη ποιότητα σχέσεων στην ηλικία των 30 ετών. 

Οι ευαισθητοποιημένοι γονείς προσέχουν τα σημάδια που δίνει το παιδί και ανταποκρίνονται σε αυτά με αγάπη και φροντίδα. 

 Αντίθετα, οι γονείς που έχουν το στυλ «ελικόπτερο» (και είναι σαν να πετάνε διαρκώς πάνω από τα παιδιά τους για να τα ελέγχουν) καθώς και οι γονείς που είναι οι ίδιοι σφιγμένοι και αυστηροί τελικά δε βοηθάνε τα παιδιά τους, αλλά, αντίθετα, μπορεί να γίνουν οι ίδιοι εμπόδιο στην πρόοδο του παιδιού. 

Είναι λιγότερο στρεσαρισμένοι
Το στρες των γονιών, ειδικά της μαμάς, έχει αρνητικά αποτελέσματα στο παιδί: εκτός από το ότι δημιουργεί ένταση στο σπίτι (με φωνές και τιμωρίες και λίγη κατανόηση από την πλευρά του στρεσαρισμένου γονιού), γίνεται «κολλητικό» και στρεσάρεται και το παιδί. 

 Εδώ λειτουργεί το επιστημονικό φαινόμενο «ψυχολογικά κολλητικό»: δηλαδή οι άνθρωποι «κολλάνε» τα συναισθήματα των άλλων γύρω τους. 

 Έτσι, όταν περιστοιχιζόμαστε από χαρούμενους ανθρώπους τείνουμε να είμαστε πιο χαρούμενοι, ενώ όταν οι γύρω μας είναι δυστυχείς τείνουμε να νιώθουμε κι εμείς πιο άσχημα. Έτσι, ο στρεσαρισμένος, αγχωμένος, θυμωμένος, εκνευρισμένος γονιός μπορεί να μεταφέρει τα συναισθήματα αυτά στο παιδί και να επηρεάσει όχι μόνο τη συναισθηματική του κατάσταση, αλλά και τις σχολικές του επιδόσεις. 

Παρέχουν στο παιδί ποιοτικό χρόνο
Οι γονείς κάνουν κάτι θετικό, όμορφο ή χρήσιμο με το παιδί τους: θα του διαβάσουν μια ιστορία, θα συζητήσουν, θα φτιάξουν ένα γλυκό μαζί, θα έχουν διαπροσωπικό χρόνο, επικοινωνία και συναισθηματική σύνδεση. 

 Είναι πολύ καλύτερα λιγότερος αλλά ποιοτικός χρόνος, παρά πολλές ώρες κατά τις οποίες ο γονιός είναι φυσικά παρόν στο δωμάτιο αλλά ασχολείται με κάτι άλλο και όχι με το παιδί του. 

Διδάσκουν στο παιδί κοινωνικές δεξιότητες από νωρίς
Ερευνητές από τα πανεπιστήμια Pennsylvania State και Duke των ΗΠΑ ακολούθησαν πάνω από 700 παιδιά ανάμεσα στο νηπιαγωγείο και την ηλικία των 25 ετών και βρήκαν σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στις κοινωνικές δεξιότητες που είχαν όταν ήταν 5 ετών και την επιτυχία τους ως ενήλικες 20 χρόνια αργότερα. 

Διδάξτε λοιπόν στο παιδί σας τους βασικούς κανόνες ευγένειας με το ‘ευχαριστώ’ και ‘παρακαλώ’, παροτρύνετέ τα να βρουν λύσεις στα προβλήματά τους (όπου είναι εφικτό, αντί να τους τα λύσετε εσείς), διδάξτε τους να αναγνωρίζουν διαφορετικά συναισθήματα στον εαυτό τους και τους άλλους, επιβραβεύστε τη συνεργασία, κλπ. 

Τα παιδιά που είχαν καλές συναισθηματικές δεξιότητες από μικρή ηλικία ήταν πολύ πιθανότερο να πάρουν πτυχίο πανεπιστημίου και λιγότερο πιθανό να συλληφθούν για κάποια παράβαση ή να έχουν προβλήματα ουσιόχρησης. 

Η μαμά εργάζεται
Εργαζόμενες μαμάδες, σταματήστε να έχετε άγχος και ενοχές!! Σύμφωνα με έρευνα του Harvard Business School, υπάρχουν σημαντικά οφέλη στο παιδί όταν η μαμά εργάζεται. 

Η έρευνα βρήκε ότι τα κορίτσια των οποίων η μαμά εργαζόταν στην παιδική τους ηλικία όταν μεγάλωσαν είχαν περισσότερη εκπαίδευση, καλύτερες δουλειές, μεγαλύτερες εργασιακές ευθύνες και μεγαλύτερο μισθό, σε σχέση με κορίτσια των οποίων οι μαμάδες δεν εργαζόταν. 

Αλλά και τα αγόρια με εργαζόμενη μαμά έμαθαν ως ενήλικες να βοηθάνε περισσότερο στο σπίτι και την ανατροφή των παιδιών τους. Η μαμά γίνεται το μοντέλο καλής και σωστής συμπεριφοράς, των πραγμάτων που είναι καλό να κάνει το παιδί (και αργότερα το ενήλικο παιδί) και των σωστών πεποιθήσεων- και τα παιδιά της λίγο-πολύ αντιγράφουν αυτό που κάνει! 

Η μαμά έχει καλή εκπαίδευση
Το IQ της μαμάς καθορίζει το πόσο καλό λεξιλόγιο θα έχει το παιδί της και τι λεκτικές ικανότητες θα αποκτήσει σε μικρή ηλικία! Επίσης, μια έρευνα του 2014 στο πανεπιστήμιο Michigan των ΗΠΑ, έδειξε ότι οι μαμάδες που τελείωσαν το Λύκειο ή Πανεπιστήμιο ήταν πιο πιθανό να μεγαλώσουν παιδιά που θα έκαναν ακριβώς το ίδιο.

Πιστεύουν ότι το σημαντικότερο είναι η προσπάθεια και όχι η αποφυγή της αποτυχίας
Τι νομίζει το παιδί σας σχετικά με την επιτυχία; 

Η απάντησή του σε αυτή την ερώτηση καθορίζει την επιτυχία του! Αν το παιδί νομίζει ότι τα καταφέρνει επειδή είναι έξυπνο ή έχει ταλέντο, τότε είναι πιθανό να μη δοκιμάσει κάτι δύσκολο, ώστε να διατηρήσει την εικόνα του έξυπνου (αλλά στα εύκολα!) ή να τα παρατήσει, θεωρώντας ότι οι δυνάμεις του δε φτάνουν μέχρι εκεί. 

Αν πάλι το παιδί πιστεύει ότι πετυχαίνει επειδή προσπαθεί, αφοσιώνεται και κάνει αυτό που πρέπει, το πιθανότερο είναι ότι στα δύσκολα θα επιμείνει, και, πιθανότατα, θα τα καταφέρει!

Διδάξτε στο παιδί σας ότι με δουλειά και προσπάθεια μπορεί να τα καταφέρει και του κάνετε ένα τεράστιο δώρο ζωής! 

Με αυτό τον τρόπο μαθαίνει να προσπαθεί. 

Την επόμενη φορά που θα φέρει καλό βαθμό, μια ωραία ζωγραφιά, ή θα μια διάκριση σε κάποιο άθλημα, θυμηθείτε να το επαινέσετε για την προσπάθεια, τη σκληρή δουλειά και την αφοσίωση στο στόχο του!

Δρ Λίζαgreekpsychologypages
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Συνέλαβαν πατριό και «μητέρα» στα Χανιά για κακοποίηση δύο παιδιών

Στη σύλληψη του πατριού και της μητέρας των δύο ανήλικων παιδιών, προχώρησαν οι αρχές, αφότου ήρθε στο φως της δημοσιότητας η υπόθεση, της κακοποίησης των ανήλικων αδερφών.

Η υπόθεση δυο παιδιών που περνούσαν ένα μαρτύριο στο σπίτι τους αποκαλύφθηκε το Σάββατο 18 Μαΐου, όταν το ένα κατάφερε να φύγει και να μιλήσει.

Σύμφωνα με την ενημέρωση που είχε από το σχολείο, ο προϊστάμενος της Β’ βάθμιας εκπαίδευσης Χανίων, Στέλιος Ζερβάκης, η υπόθεση αποκαλύφθηκε όταν το κορίτσι, μαθήτρια Γυμνασίου, πήγε στο σχολείο του παρουσιάζοντας μια εικόνα τραγική. 

Το κορίτσι το είχαν χτυπήσει, έφερε μώλωπες ενώ του είχαν κόψει κοντά και τα μαλλιά.

Το παιδί απευθύνθηκε στην καθηγήτρια του ζητώντας βοήθεια και της εξιστόρησε τι συνέβαινε στο σπίτι στο οποίο υφίστατο την κακοποίηση του πατριού και της μητέρας του.

Μάλιστα το κορίτσι μαζί με το αδερφάκι του φαίνεται ότι ήταν κλειδωμένα στο σπίτι και δεν μπορούσαν να φύγουν, όμως το κορίτσι κατάφερε να φύγει και να πάει στην καθηγήτρια του.

Άμεσα κινήθηκε η καθηγήτρια που ενημέρωσε τις αστυνομικές αρχές οι οποίες επενέβησαν και προσήγαγαν τον πατριό και τη μητέρα. Εντωμεταξύ ενημερώθηκε ο βιολογικός πατέρας του παιδιού ο οποίος βρισκόταν στην Αθήνα και ήρθε εσπευσμένα με το αεροπλάνο στα Χανιά.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η υπόθεση είναι σε εξέλιξη.

radiolasithi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τι καταπίνουν περισσότερο τα μικρά παιδιά

Ραγδαία είναι η αύξηση των περιστατικών κατάποσης μικρών αντικειμένων κατά την παιδική ηλικία. 

Μέσα σε δύο δεκαετίες τα ποσοστά των παιδιών που έχουν καταπιεί κάποιο μικρό αντικείμενο (κέρμα, παιχνίδι κ.α.), έχουν σχεδόν διπλασιαστεί, σύμφωνα με νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Κινδύνος για τα μικρά παιδιά η κατάποση μπαταρίας-κουμπί 

What if your child swallows a battery

Young children are swallowing objects twice as often as before

Η Ντανιέλ Όρσαγκ-Γιέντις, επικεφαλής της μελέτης και παιδιατρική γαστρεντερολόγος στο Εθνικό Νοσοκομείο Παιδιών στο Κολόμπους του Οχάιο, και οι συνεργάτες της συνέλεξαν δεδομένα από το Εθνικό Ηλεκτρονικό Σύστημα Επιτήρησης Τραυματισμών των ΗΠΑ, το οποίο καταγράφει τραυματισμούς που σχετίζονται με καταναλωτικά προϊόντα από 100 νοσοκομεία σε ολόκληρη τη χώρα.

Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο παιδιατρικό περιοδικό «Pediatrics», έδειξαν ότι από το 1995 έως το 2015 ο αριθμός των παιδιών έως έξι ετών που επισκέπτονται τα επείγοντα περιστατικά κάποιου νοσοκομείου, λόγω της κατάποσης κάποιου μικρού αντικειμένου, αυξήθηκε από 22.000 σε 43.000 (μέση ετήσια αύξηση 4,4%).

Το πρώτο σε συχνότητα αντικείμενο κατάποσης είναι τα νομίσματα (62%), ακολουθούμενα από τα παιχνίδια, τα κοσμήματα και τις μπαταρίες. 

Η κατάποση των μπαταριών -κυρίως σε μέγεθος κουμπιού- έχει αυξηθεί κατά περίπου 60 φορές (από 0,14% σε 8,4%) και είναι ίσως η πιο επικίνδυνη περίπτωση, καθώς μπορούν να προκαλέσουν βλάβες ή ακόμα και να τρυπήσουν τα τοιχώματα του οισοφάγου.

Ο Ρόμπερτ Κράμερ, παιδιατρικός γαστρεντερολόγος στο Νοσοκομείο Παίδων του Κολοράντο στην Αουρόρα, υποστηρίζει ότι η αύξηση αυτή των περιστατικών είναι πλασματική. 

Οι γονείς, λόγω του ότι είναι πιο ενημερωμένοι για τις επιπτώσεις της κατάποσης μικρών αντικειμένων σε σχέση με το παρελθόν, πάνε πλέον ευκολότερα τα παιδιά τους στο νοσοκομείο, όταν αυτά έχουν καταπιεί κάτι.
Στον αντίποδα, η Ντανιέλ Όρσαγκ-Γιέντις τονίζει ότι δεν είναι ούτε οι γονείς ούτε τα παιδιά ο λόγος αυτής της αύξησης, αλλά το γεγονός ότι σήμερα χρησιμοποιούμε πολύ περισσότερα μικρά αντικείμενα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
in.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πως να βοηθήσετε αυτούς που πραγματικά σας χρειάζονται

Πολλές φορές οι άνθρωποι γύρω μας έχουν ανάγκη από βοήθεια και συμπαράσταση. Αυτό συνέβαινε ανέκαθεν, την περίοδο όμως που διανύουμε η ανάγκη είναι πιο μεγάλη από ποτέ. 

Το να μπορείτε να σταθείτε πραγματικά δίπλα σε κάποιον που αγαπάτε όμως δεν είναι απλή υπόθεση. 

Δεν αρκεί να του πείτε “Μην στεναχωριέσαι” ή “Όλα θα πάνε καλά”. 
Η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Suffolk, Beverly D. Flaxington, προτείνει στο περιοδικό Psychology Today 5 τρόπους με τους οποίους ο καθένας μπορεί να βοηθήσει κάποιον που βρίσκεται σε μια δύσκολη θέση, ενώ τονίζει τι είναι αυτό που σε καμία περίπτωση δεν βοηθάει καθόλου.

Σκεφτείτε τα ακόλουθα σενάρια:

1. Ένα παιδί έρχεται στο σπίτι με δάκρυα στα μάτια, επειδή λογομάχησε με τον καλύτερό του φίλο, αλλά όταν το ρωτάτε τι συνέβη, αρνείται να το συζητήσει.
2. Ένας φοιτητής είναι αναστατωμένος επειδή φεύγει από το σπίτι για πρώτη φορά και παρ’ όλο που ο ίδιος προσπαθεί να φανεί σκληρός, μπορείτε να δείτε ότι κάτω από το πρόσχημα αυτό, πονάει πραγματικά.
3. Μια νεαρή γυναίκα περνά πολύ δύσκολες στιγμές, μετά από ένα χωρισμό και λίγο πριν από το γάμο της.
4. Ο γιατρός απαγορεύει σε έναν αθλητή που κάνει πρωταθλητισμό, να συμμετάσχει σε ένα σημαντικό αγώνα, λόγω των δυνητικά επικίνδυνων τραυματισμών.
5. Μια νέα χήρα είναι απαρηγόρητη μετά την απώλεια του συζύγου της ο οποίος ήταν ο καλύτερος φίλος της για δεκαετίες.

Μπορεί αυτές οι καταστάσεις να είναι διαφορετικές, έχουν όμως ένα σημαντικό κοινό: κάποιος που νοιαζόμαστε βιώνει μία συναισθηματική δυσφορία και δεν υπάρχουν πολλά που μπορούμε να κάνουμε για να τον βοηθήσουμε.

Λέγοντας απλά, «Χαμογέλα και πάρε τα πάνω σου», σίγουρα δεν πρόκειται να βοηθήσει την κατάσταση.

Όλοι έχουμε βρεθεί κοντά σε κάποιον που βιώνει δύσκολες στιγμές. Όσο συνηθισμένη και αν μας είναι η εμπειρία, δεν κάνει ευκολότερη την προσπάθεια να παρηγορήσουμε αυτόν που υποφέρει.

Η πιο οδυνηρή εμπειρία είναι να βλέπουμε ένα αγαπημένο μας πρόσωπο να αντιμετωπίζει μια δυσκολία. Η ζωή γίνεται δύσκολη κατά καιρούς και οι άνθρωποι μπορούν να αναστατωθούν για ένα εκατομμύριο διαφορετικούς λόγους, με αποτέλεσμα να προκύπτουν αρνητικά συναισθήματα, που κυμαίνονται από την ταλαιπωρία και τη θλίψη μέχρι τη βαθιά λύπη και τον πόνο.

Ενστικτωδώς, προσπαθούμε να τους παρηγορήσουμε και να τους κάνουμε να αισθανθούν καλύτερα, έτσι ώστε αρχική τους αναστάτωση να μην εξελιχθεί σε σπαραγμό, αυτολύπηση, άγχος, εκδικητικότητα ή κατάθλιψη. 
Για να εκφράσουμε τη συμπάθειά μας, έχουμε την τάση να βασιζόμαστε σε κάπως κλισέ λόγια συμπόνιας και υποστήριξης: «Καημένε», «Δεν φταις εσύ», «Μην ανησυχείς γι’ αυτό», «Ξέρω πώς αισθάνεσαι» και παρόμοιες δηλώσεις στήριξης.

Συχνά, όμως, δεν είμαστε σίγουροι για το ποιο είναι το σωστό πράγμα που πρέπει να πούμε ή να κάνουμε και γι΄ αυτό πολλοί από εμάς αισθανόμαστε άβολα γύρω από κάποιον που επηρεάζεται από μια ξαφνική ή συναισθηματική δυσφορία. Όταν οι, κατά λάθος και άστοχες προσπάθειες μας για να φτιάξουμε το κέφι στο προβληματισμένο άτομο, δεν κάνουν καμία διαφορά, μπορεί να μας αφήνει με μια αίσθηση απογοήτευσης και ακόμη και ήττας από την αδυναμία μας. Δεν υπάρχει χειρότερο, από το να στεναχωριόμαστε για κάποιον και να προσπαθούμε να του φτιάξουμε το κέφι και μερικές φορές να κάνουμε αυτό το άτομο να γίνεται πιο αναστατωμένο, ενοχλημένο ή θυμωμένο μαζί μας. Δεν είναι αυτό που σκοπεύουμε να κάνουμε, αλλά το ΠΩΣ το κάνουμε, που κάνει τη διαφορά.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Louisville, οι οποίοι έχουν μελετήσει την κοινωνική υποστήριξη από το 1980, πρόσφατα απέδειξαν ότι υπάρχουν τέσσερις διαφορετικές συμπεριφορές που εκφράζονται από τους ανθρώπους που προσπαθούν να φτιάξουν το κέφι κάποιου.

Οι πρώτες δύο – η παροχή παρηγοριάς και ενθάρρυνσης και η συμβολή στην επίλυση του ζητήματος – είναι πιο κοινές και πιο αποτελεσματικές από ό, τι οι άλλες δύο – η ελαχιστοποίηση του προβλήματος και η άρνηση της αποδοχής της δυσκολίας και η αλλαγή θέματος για να μη σκέφτεται τη δυσκολία του.

Εάν δεν είναι σωστό το χρονικό πλαίσιο ή επιλέγουμε λάθος τακτική, το αποτέλεσμα της προσπάθειάς μας να βοηθήσουμε, μπορεί να είναι το άκρως αντίθετο της πρόθεσής μας. Το πρόσωπο που προσπαθούμε να παρηγορήσουμε μπορεί να αντιληφθεί τα λόγια και τις συμπεριφορές μας ως αναίσθητα, επιφανειακά ή ανειλικρινή. Περιττό να πω, όμως, η επιλογή της σωστής τακτικής μπορεί να είναι μια πραγματική πρόκληση, ειδικά όταν ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μας. 
Περαιτέρω, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη πολλές λεπτομέρειες, όταν αποφασίζουμε πώς να υποστηρίξουμε κάποιον:

Πόσο καλά γνωρίζουμε πραγματικά το πρόσωπο ή καταλαβαίνουμε το πρόβλημά του;
Πόσο έντονα σχετιζόμαστε με τα συναισθήματα που νιώθουν;
Ποια είναι η ιδιοσυγκρασία του ατόμου και η διάθεση του;
Ποια είναι η ικανότητά του να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες μόνος του;
Η σοβαρότητα της συναισθηματικής δυσφορίας τους.
Το μοναδικό σύνολο των συνθηκών που οδήγησαν στο πρόβλημα.
Η ενδεχόμενη ανάγκη για επαγγελματική βοήθεια και υποστήριξη.
Ο παράγοντας αυτοεκτίμηση

Όταν προσπαθείτε να παρηγορήσετε κάποιον που διέρχεται δύσκολες στιγμές, ένας κρίσιμος παράγοντας που πρέπει να εξεταστεί είναι η αυτοεκτίμηση του πάσχοντος. Μια μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Waterloo και Wilfrid Laurier University, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό “Journal of Personality and Social Psychology”, εξέτασε τη δεκτικότητα των πασχόντων στη κοινωνική στήριξη, λαμβάνοντας υπόψη τόσο την επιλογή των παρόχων μιας στρατηγικής στήριξης και τα επίπεδα της αυτοεκτίμησης των παραληπτών.

Η μελέτη έδειξε ότι «τα άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι λιγότερο δεκτικά από τα άτομα με υψηλή αυτοεκτίμηση να υποστηρίξουν ότι επαναπροσδιορίζουν θετικά την εμπειρία τους, αλλά είναι εξίσου δεκτικά για να υποστηρίξουν ότι επικυρώνουν τα αρνητικά τους συναισθήματα». 

Στην πραγματικότητα, τα άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση στη μελέτη ήταν τόσο απορριπτικά των προσπαθειών των άλλων στη θετική αναδιατύπωση που προσπάθησαν, γεγονός που άφησε τους εκείνους που προσπαθούσαν να τους υποστηρίξουν με μία άσχημη αίσθηση για τον εαυτό τους, για την αλληλεπίδρασή τους με τους πάσχοντες και τη σχέση τους.

Ο καλύτερος τρόπος για να βοηθήσετε τους πάσχοντες με χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι να συμπάσχετε μαζί τους αντί να προσπαθείτε να τους φτιάξετε το κέφι. Με τα άτομα υψηλής αυτοεκτίμησης, η επιβεβαίωση και η ενθάρρυνση μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικές στρατηγικές.

Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι η κατανόηση των άλλων ανθρώπων, δεν θα συμβεί σε μία μέρα. Χρειάζεται την εμπειρία και την προθυμία να μάθουμε και να εξασκήσουμε τις νέες προσεγγίσεις. 
Είναι επίσης σημαντικό να θυμόμαστε ότι ορισμένα προβλήματα μπορεί απλά να είναι πάρα πολύ δύσκολα ακόμη και για μας, μερικοί άνθρωποι μπορεί να μην θέλουν τη βοήθειά μας και εμείς απλά δεν θα είμαστε σε θέση να βοηθήσουμε όποιον μας χρειάζεται κάθε φορά. 
Γνωρίζοντας και αυτή τη διάσταση, υπάρχουν ορισμένα πράγματα που μπορούμε όλοι να κάνουμε για να βοηθήσουμε κάποιον να περάσει τις δύσκολες στιγμές, ανεξάρτητα από την αιτία του προβλήματος ή τη σχέση μας με αυτό:

1. Να είστε δίπλα του. 
Μερικές φορές οι λέξεις δεν έχουν νόημα. Μερικές φορές δεν υπάρχει τίποτα που μπορείτε να κάνετε, από το να παραμείνετε στο πλευρό κάποιου. Πάρτε τους τηλέφωνο, ζητήστε τους να βγείτε έξω, μείνετε σε επαφή αλλά ισορροπήστε το με το να μην είστε παρεμβατικοί. Να είστε ενεργοί και να διαθέσιμοι και να βρίσκεστε δίπλα τους κάθε φορά που μπορεί να σας χρειαστούν. Μπορεί να μην φαίνεται σαν κάτι μεγάλο σε σας, αλλά θα μπορούσε να σημαίνει πολλά για το πρόσωπο που προσπαθείτε να βοηθήσετε.

2. Ακούστε. 
Για πολλούς ανθρώπους, είναι δύσκολο να ανοιχτούν και να μοιραστούν τα εσωτερικά συναισθήματά τους. Για να μην αναφέρουμε, ότι μερικά θέματα μπορεί να είναι πάρα πολύ δύσκολο να τα συζητήσουμε. Να είστε υπομονετικοί και να ενθαρρύνετε το άτομο να μοιραστεί τα συναισθήματα και τις σκέψεις με τον ρυθμό που νιώθει πιο άνετα. Και όταν είναι έτοιμοι να μιλήσουν-απλά ακούστε. Μη διακόπτετε. Μην κρίνετε. Αφήστε τους να απαλλαγούν από την αρνητικότητα που κρατούν μέσα τους. Συχνά, η απαλλαγή είναι το πρώτο βήμα για την επούλωση.

3. Μην επιβάλλετε τη γνώμη σας. 
Θα έχετε μια άποψη, χωρίς αμφιβολία. Αλλά σκεφτείτε δύο φορές πριν τη μοιραστείτε με κάποιον που προσπαθείτε να βοηθήσετε. Μερικές φορές είναι καλύτερα να μην πείτε τίποτα παρά να βγάλετε στη φόρα κάτι που θα αναστατώσει περαιτέρω κάποιον. 
Αντί αυτού, αφήστε το άλλο πρόσωπο να καταλήξει σε μια λύση και να προχωρήσει με την επίλυση του προβλήματος απο μόνο του. Μπορείτε να βοηθήσετε κάνοντας ερωτήσεις όπως, 
«Τι σημαίνει αυτό για σένα;» ή 
«Τι θα ήθελες να κάνεις μετά;» ή 
«Πώς πιστεύεις ότι μπορείς να αρχίσεις να αγγίζεις το θέμα αυτό ή να αρχίσεις να θεραπεύεσαι;» ή απλά 
«Πώς μπορώ να σε βοηθήσω;».

4. Μην επιμένετε στις συμβουλές σας. Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να βεβαιωθείτε ότι έχετε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες πριν από την παροχή συμβουλών. Ακόμα και αν πιστεύετε ότι είχατε παρόμοιες εμπειρίες, κανείς δεν έχει βρεθεί εξ ολοκλήρου στη κατάσταση ενός άλλου ατόμου. 
Επίσης, αν πρόκειται να γίνετε πιεστικοί για να κάνετε τα πράγματα με το δικό σας τρόπο, το άλλο πρόσωπο μπορεί να γίνει αμυντικό, να νιώσει άβολα στην συντροφιά σας ή να αποσυρθεί, οπότε να είστε προσεκτικοί πώς λέτε τα πράγματα. 
Μπορεί να έχετε στο μυαλό μόνο το καλύτερο, μπορεί να νομίζετε ότι αυτό είναι το σωστό και ίσως να έχετε δίκιο, αλλά η ενασχόληση με συναισθηματικά ταραγμένους ανθρώπους εξακολουθεί να απαιτεί ένα ορισμένο επίπεδο λεπτότητας και αυτοσυγκράτησης.

5. Παραμείνετε θετικοί. 
Μην αφήνετε την αυτολύπηση ή τη θλίψη του προσώπου δίπλα σας να σας επηρεάσει. Στην προσπάθεια να βοηθήσετε κάποιον που αντιμετωπίζει οξεία αρνητικά συναισθήματα, είναι σημαντικό να δείξετε συμπάθεια, αλλά και να παραμείνετε ισχυροί σε ένα θετικό πλαίσιο του μυαλού. 
Μπορεί να σας χρειαστεί σαν πυλώνα στήριξης ή πηγή δύναμης. Χρησιμοποιήστε θετική στάση προς τον εαυτό σας, για να χτίσετε και να διατηρήσετε αυτή τη δύναμη, προκειμένου να τη παράσχετε σε αυτούς που τη χρειάζονται περισσότερο.

enallaktikidrasi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η ιστορία του Alex που νίκησε το θάνατο

Ένα animation που συγκλονίζει

Ζείτε ή απλά επιβιώνετε; Οι δύο λέξεις είναι παρόμοιες μεταξύ τους αλλά έχουν πολύ διαφορετικές έννοιες. Αν επιβιώνετε, αυτό σημαίνει ότι έχετε εστιάσει σε όλες τις βασικές ανάγκες της ζωής. φαγητό, νερό, καταφύγιο, ασφάλεια. Εάν ζείτε, σημαίνει ότι είστε πάνω από την επιβίωση. Παίρνετε από τη ζωή που σας έχει δοθεί ό,τι πιστεύεται ότι θα την κάνει πληρέστερη, απολαμβάνοντας κάθε στιγμή που έχετε την τύχη με το μέρος σας

Σε αυτήν την ιστορία, ο Alex αφηγείται τη ζωή και το θάνατο μετά από ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα που τον άφησε σε κώμα. Αρχίζει να αισθάνεται σύγχυση, οργή και να μετανιώνει για τα πράγματα που δεν θα έχει πλέον τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει. Τα σχέδιά του να ταξιδέψει στον κόσμο και μια μέρα να παντρευτεί τη φίλη του -δεν μπορεί πλέον.

Αλλά όπως εξηγεί στη συνέχεια: «Τη στιγμή του θανάτου παύεις να φοβάσαι γαι οτιδήποτε».

Για πολύ καιρό ο Alex απλά επιβίωνε, ξεχνώντας να ζει. Πιεζόταν για το μέλλον και αγνοούσε παρόν. Δίνοντας του μια δεύτερη ευκαιρία, η ζωή του χαμογέλασε. Έτσι ο Alex ξύπνησε από το κώμα και αυτομάτως έπαψε να φοβάται πλέον το μέλλον και τον θάνατο.

Αγκαλιάζοντας κάθε φορά τη στιγμή, κατάφερε να ταξιδέψει στον κόσμο και να παντρευτεί τη φίλη του. Και όταν ήρθε ο καιρός, ο Alexx έφτασε στο θάνατο έτοιμος χωρίς να λυπάται και χωρίς να φοβάται.
 
Δείτε το βίντεο του animation:

newsone.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι