Friday, 20 August 2021

«Έξι πράγματα που μου δίδαξε το παιδί μου με ΔΕΠΥ»

Η Αμερικανίδα αρθρογράφος Rita Templeton γνωρίζει από πρώτο χέρι ότι οι δυσκολίες της μητρότητας, ή μάλλον ειδικά αυτές, κρύβουν πολύτιμα μαθήματα.

Αναμφίβολα τα παιδιά μας μας κάνουν διαφορετικούς ανθρώπους. Τους δίνουμε σημαντικά μαθήματα ζωής αλλά και εκείνα έχουν πολλά –και συχνά αναπάντεχα– να μας διδάξουν. Ειδικά τα παιδιά με ιδιαίτερες ανάγκες. Μαζί τους έχουμε να μάθουμε όχι μόνο τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της «τυπικής» μητρότητας, αλλά και να αντιμετωπίσουμε καθημερινές προκλήσεις που άλλοι γονείς δεν αντιμετωπίζουν.

Τι θέλω να πω; Ο μεγαλύτερος γιος μου έχει ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας… με μια έμφαση στο «υπερκινητικό» κομμάτι). Δυσκολεύεται να καθίσει ή να σταθεί ακίνητος, χοροπηδώντας –κυριολεκτικά- γύρω γύρω στο υπνοδωμάτιό του, ακόμα και ενώ δουλεύει στον υπολογιστή. Προφανώς αυτό τον δυσκολεύει να συγκεντρωθεί σε οτιδήποτε για περισσότερα από μερικά λεπτά τη φορά οπότε, όπως μπορείτε να φανταστείτε, δίνουμε μάχες από τότε που ξεκίνησε το σχολείο.

Αλλά παρά τις δυσκολίες που έχουμε αντιμετωπίσει, ή μάλλον χάρη σε αυτές, η ανατροφή του γιου μου μας έχει ανοίξει τα μάτια. Οι ανάγκες του, καθώς μαθαίνουμε να τον βοηθάμε να προχωράει στη ζωή του καλύπτοντας και αντιμετωπίζοντάς τις, μου έχουν διδάξει εκπληκτικά μαθήματα:

Αποδοχή. Ας είμαστε ειλικρινείς: Καμία μελλοντική μητέρα δεν ονειρεύεται, ενώ χαϊδεύει την κοιλιά της, να αποκτήσει ένα παιδί με ΔΕΠΥ. Και όταν το παιδί σου διαγιγνώσκεται με οτιδήποτε δεν περίμενες, είτε συνειδητοποιείς από τη γέννα ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα είτε παίρνει λίγο περισσότερο, παθαίνεις ένα σοκ – ειδικά αν είναι κάτι που δεν θα «περάσει», απλά. Πονάς για λογαριασμό του παιδιού σου, γιατί παρόλο που δεν το είχε ζητήσει, πρέπει να το αντιμετωπίσει για το υπόλοιπο της ζωής του. Αλλά με το γιο μου, έχω συνειδητοποιήσει ότι είναι απλώς ένα μέρος που το κάνει αυτό που είναι, όπως και τα ξανθά μαλλιά του και το εγγενές χάρισμά του στον προγραμματισμό υπολογιστών. Θα ήταν πολύ διαφορετικός χωρίς αυτό, και αυτό θα φαινόταν, απλά, παράξενο.

Υπομονή. Μια εργασία διαρκεί αιώνια για ένα παιδί με ΔΕΠΥ. Ακόμα και οι απλούστερες εντολές χάνονται στον πολυάσχολο εγκέφαλό του, και το «Σε παρακαλώ, πλύνε τα δόντια σου» γίνεται «Σε παρακαλώ, πήγαινε προς το μπάνιο αλλά άφησε ένα παιχνίδι στο πάτωμα να αποσπάσει την προσοχή σου και άλλαξε πορεία για να το δώσεις στον αδερφό σου και ξεχάσου με ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι που παίζει και μετά άρχισε να διαφωνείς μαζί του για το αν είναι η καλύτερη η παλιά ή η νέα έκδοση του Minecraft». Όπως έχω μάθει, από αυτά τα παιδιά δεν μπορούμε να περιμένουμε να τους δώσουμε, απλά, μια εντολή και να περιμένουμε να την εκτελέσουν – και οι αντιπερισπασμοί δεν είναι απαραίτητα δικό τους φταίξιμο. Για όλα αυτά, έχω γίνει πιο υπομονετική (ή τουλάχιστον, ελαφρώς).

Ανεκτικότητα. Η ΔΕΠΥ συνοδεύεται από πολλές παρορμητικές «δράσε πρώτα και σκέψου μετά» συμπεριφορές που –όπως ξέρει κάθε γονιός παιδιού με ΔΕΠΥ– κάποιες φορές κάνουν το παιδί σου «ένα τέτοιο παιδί», όσο καλά κι αν συμπεριφέρεται σε κανονικές συνθήκες (ή όσο αυστηρά κι αν το πειθαρχείς). Παρόλο που η διαταραχή δεν είναι ορατή, αυτά τα παιδιά φαίνεται να είναι κανονικά παιδιά που φέρονται σαν βλάκες, πράγμα που πυροδοτεί πολλές επικριτικές ματιές από τους γύρω. Τώρα που το ξέρω από πρώτο χέρι, έχω πάψει να κατακρίνω άλλους γονείς για τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρονται τα παιδιά τους (ή για τα ίδια τα παιδιά). Ποτέ δεν ξέρεις από πού προέρχεται πραγματικά μια συμπεριφορά. Πράγμα που μου έχει διδάξει επίσης την…

Κατανόηση. Ξέρετε πόσο απελπιστικό (να μην πούμε άβολο) είναι να έχεις το παιδί που είναι το πιο φασαριόζο και το πιο ενοχλητικό σε μια συνάντηση ή που σηκώνεται και περιφέρεται στην τάξη ενώ όλα τα άλλα κάθονται υπάκουα; Είναι δύσκολο. Και όταν είσαι ο γονιός εκείνου του παιδιού, αντιμετωπίζεις πολλή άδικη κριτική και. Όπως έχω μάθει, για όποιον αγωνίζεται για την εικόνα του στους άλλους, το να βρίσκει κάποιον που τον καταλαβαίνει είναι σαν μια σταγόνα νερό μέσα στην έρημο.

Θάρρος: Εμείς οι γονείς παιδιών με ΔΕΠΥ μπορεί να δυσκολευόμαστε, αλλά αυτό δεν συγκρίνεται με ό,τι πρέπει να περάσουν τα ίδια τα παιδιά μας, έτσι ο γιος μου μού έχει διδάξει το θάρρος. Ξέρει ότι δεν είναι πάντα εύκολο να βρίσκεται με άλλους ανθρώπους, αλλά το προσπαθεί ούτως ή άλλως. Δυσκολεύεται στο σχολείο, αλλά αντιμετωπίζει την κάθε μέρα με ανανεωμένο πνεύμα αισιοδοξία. Εγώ με τη σειρά μου έχω μάθει πώς να είμαι γενναία, να αγωνίζομαι τολμηρά και σταθερά ώστε να ικανοποιηθούν οι εκπαιδευτικές ανάγκες του και να τον υπερασπίζομαι όταν χρειάζεται.

Συμπόνια. Όλα αυτά τα κάνω για το γιο μου γιατί ξέρω πόσο δύσκολο πρέπει να είναι κάποιες φορές να είσαι στη θέση του. Το κάνει γιατί ξέρω πόσο έξυπνος, καλός και τρυφερός είναι – ακόμα και τις στιγμές που όλα αυτά επισκιάζονται από τη ΔΕΠΥ. Ξέρω ότι δεν του αξίζει οι άλλοι να παραβλέπουν όλα αυτά τα υπέροχα στοιχεία του εξαιτίας ενός πράγματος που ο ίδιος δεν μπορεί να ελέγξει. Και θα τον στηρίξω μέχρι το τέλος του κόσμου, γιατί ο γιος μου δεν είναι η ΔΕΠΥ του.

Κάθε γονιός που το παιδί του έχει ΔΕΠΥ μπορεί να σας πει ότι βρίσκεται διαρκώς εν μέσω ενός εξαντλητικού μαραθωνίου εξηγήσεων και φαρμάκων και συνεδριών και διαπραγματεύσεων και συναντήσεων με δασκάλους. Κάποιοι ίσως πουν ότι τα παιδιά μας είναι τυχερά που έχουν κάποιους να τα κάνουν όλα αυτά για λογαριασμό τους. Αλλά στη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, κι εμείς διδασκόμαστε από τα παιδιά μας πολύτιμα μαθήματα που δεν μας κάνουν απλώς καλύτερους γονείς, αλλά καλύτερους ανθρώπους.

http://childit.gr

helloradio.gr

Η κλεμμένη αθωότητα και η διαδικτυακή εκμετάλλευση παιδιών

Το Διαδίκτυο υπήρξε μια τεράστια δύναμη για το καλό – αυξάνοντας την πρόσβαση σε πληροφορίες, βελτιώνοντας την ικανότητα των ανθρώπων να επικοινωνούν και να βοηθούν στην οικονομική ανάπτυξη. Ωστόσο, υπάρχουν σκοτεινές γωνίες στο διαδίκτυο όπου ορισμένες από τις πιο βρώμικες πτυχές της ανθρώπινης συμπεριφοράς έχουν αναπτυχθεί. Αναμφισβήτητα, το χειρότερο από αυτά είναι η σεξουαλική κακοποίηση και η θυματοποίηση παιδιών.

Το 2011, το Εθνικό Κέντρο των Παιδιών των Αγνοουμένων & Εκμετάλλευσης των ΗΠΑ (NCMEC’s) [1] βρήκε 17,3 εκατομμύρια πορνογραφικές εικόνες και βίντεο παιδιών, μια τετραπλάσια αύξηση από το 2007 και οι πιο πρόσφατες εκτιμήσεις βλέπουν ότι αυτό συνεχίζει να αυξάνεται εκθετικά. Πίσω από αυτές τις εικόνες είναι πραγματικά ευάλωτα παιδιά που έχουν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση και έχουν θυματοποιηθεί περαιτέρω μέσω της διανομής των εικόνων τους. Τα δεδομένα της NCMEC αποκάλυψαν επίσης ότι το 83% των συλληφθέντων παραβατών παιδικής πορνογραφίας είχαν εικόνες με παιδιά ηλικίας 6 έως 12 ετών. Το 39% είχε εικόνες παιδιών ηλικίας 3 έως 5 ετών και το 19% είχαν εικόνες βρεφών και μικρών παιδιών κάτω των 3 ετών. [2]

Η παιδική πορνογραφία ορίζεται σε τρία στάδια: παραγωγή, διανομή και λήψη καταχρηστικού υλικού. Όλες οι πτυχές της δημιουργίας και της χρήσης παιδικής πορνογραφίας είναι εγκληματικές. Ενώ τα κίνητρα διαφέρουν για τη συμμετοχή στο εμπόριο: ορισμένοι παραγωγοί ή και διανομείς παιδικής πορνογραφίας παρακινούνται αποκλειστικά από οικονομικό κέρδος και πωλούνται στο εμπόριο σε παράνομους ιστότοπους λαμβάνοντας υπόψη ότι σε άλλες περιπτώσεις το παιδοφιλικό υλικό ανεβαίνει μη εμπορικά μέσω δικτύων peer-to-peer (P2P), συγκεκριμένων φόρουμ ανταλλαγής μηνυμάτων και μεταξύ κινητών συσκευών. Η εμπορική παιδική πορνογραφία, όταν οι χρήστες πληρώνουν για πρόσβαση ή δυνατότητα λήψης καταχρηστικού υλικού, είναι ένα από τα ταχύτερα αναπτυσσόμενα εγκλήματα στο Διαδίκτυο με εκτιμώμενα ετήσια έσοδα 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Δύο τάσεις εμφανίστηκαν στη διαδικτυακή σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών τα τελευταία χρόνια: πρώτον, η αυξανόμενη επικράτηση του καταχρηστικού υλικού που παράγεται στο σπίτι, καθώς και η ζωντανή ροή βίντεο των παιδιών που αναγκάζονται να κάνουν σεξουαλικές πράξεις μπροστά από μια κάμερα. Αυτή η ταχέως αναπτυσσόμενη νέα μορφή παιδικής πορνογραφίας επιτρέπει στο χρήστη να κατευθύνει και να υποβάλλει διαδικτυακά αιτήματα για συγκεκριμένες σεξουαλικές δραστηριότητες που θα πραγματοποιούνται στο θύμα σε πραγματικό χρόνο. Δεύτερον, οι συμμετέχοντες λαμβάνουν εξελιγμένα μέτρα ασφαλείας για να μοιράζονται αρχεία απευθείας μεταξύ των χρηστών αντί να τα κατεβάζουν από έναν ιστότοπο. Το P2P χρησιμοποιείται συχνότερα για κοινή χρήση εικόνων πολύ μικρών παιδιών ή εικόνων που απεικονίζουν βία εναντίον παιδιών.

Η παιδική πορνογραφία και η διαδικτυακή εκμετάλλευση παιδιών είναι ένα διεθνές οργανωμένο έγκλημα. Οι Φιλιππίνες και το Μεξικό κατατάσσονται ως οι κορυφαίες χώρες παραγωγής και διανομής παιδικής πορνογραφίας, αλλά είναι ένα έγκλημα που προέρχεται, παράγεται και υπάρχει παγκοσμίως. Ένα παράδειγμα εγκλημάτων παιδικής πορνογραφίας που εξαρθρώθηκε κάποιον καιρό πριν [3], έδειξε ένα επίπεδο συμμετοχής  περίπου 250 παιδιών θυμάτων σε 39 πολιτείες των ΗΠΑ και σε ακόμη πέντε χώρες. Τα περισσότερα ήταν αγόρια ηλικίας 13 έως 15 ετών. Τα Ηνωμένα Έθνη και το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών των ΗΠΑ [4] εκτιμούν ότι υπάρχουν 750.000 παιδεραστές σε όλο τον κόσμο συνδεδεμένοι στο Διαδίκτυο ανά πάσα στιγμή. Όπως συμβαίνει με όλα τα διεθνικά οργανωμένα εγκλήματα, υπάρχουν ορισμένες προκλήσεις για την καταπολέμηση της διαδικτυακής εκμετάλλευσης παιδιών και το πλαίσιο των απαντήσεων διαφέρει ανάλογα με το αν πρόκειται για εμπορική ή μη εμπορική συναλλαγή.

Η πρώτη και κυρίαρχη πρόκληση είναι αυτή που ισχύει για όλα τα εγκλήματα στον κυβερνοχώρο: το πώς μπορούμε να διεισδύσουμε μέσα από τα επίπεδα προστασίας ταυτότητας για να εντοπίσουμε τους πραγματικούς δράστες. Το Διαδίκτυο παραμένει μια μη ρυθμιζόμενη ζώνη. Υπάρχει νομοθεσία για την έλλειψη που καθορίζει τις υποχρεώσεις των παρόχων υπηρεσιών Διαδικτύου (ISP), όπως η χρήση διακομιστών μεσολάβησης και ιστότοπων πληρωμών που δεν διατηρούν αρχεία συναλλαγών.

Η δεύτερη πρόκληση είναι η αξιοποίηση μηχανισμών διεθνούς συνεργασίας για την απόκτηση πληροφοριών σχετικά με ομάδες που λειτουργούν εκτός συγκεκριμένης εθνικής δικαιοδοσίας. Η κατάσταση γίνεται δυσχερής από το γεγονός ότι πολλές χώρες έχουν ανεπαρκή νομοθεσία για την αποτελεσματική καταπολέμηση της παιδικής πορνογραφίας. Από τις 196 χώρες που εξετάστηκαν το 2010, μόνο 45 χώρες βρέθηκαν να διαθέτουν επαρκή νομοθεσία για την καταπολέμηση της παιδικής πορνογραφίας και 89 δεν είχαν καμία νομοθεσία ειδικά για την παιδική πορνογραφία. [5]

Σε οποιαδήποτε ανθρώπινη κοινωνία η προστασία των παιδιών από την εκμετάλλευση και την κακοποίηση στο διαδίκτυο πρέπει να αποτελεί επείγουσα προτεραιότητα. Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις που ηγούνται αυτή τη στιγμή έχουν δείξει κάποια εντυπωσιακή πρωτοβουλία, αλλά αυτό πρέπει να μεταφραστεί σ’ ένα παγκόσμιο στρατηγικό πλαίσιο που μπορεί να ανταποκριθεί αποτελεσματικά. Για να είναι πραγματικά αποτελεσματική η μη  διαδικτυακή εκμετάλλευση παιδιών, θα χρειαστεί μια πολυτομεακή συνεργασία που εκτείνεται σε εθνικούς και διεθνείς οργανισμούς επιβολής του νόμου, σε δικαστικές αρχές καθώς και η δημιουργία βιώσιμων και αποτελεσματικών εργασιακών σχέσεων με τους ISP και τις ΤΠΕ του ιδιωτικού τομέα.

Πηγές: 

  1. https://www.missingkids.org/gethelpnow/cybertipline
  2. https://globalinitiative.net/analysis/stolen-innocence-the-online-exploitation-of-children/?fbclid=IwAR2Gpnv_6j468RB_IbrvNdfmkpFINyllYjuDa_SKTY4kD0Yv5M5lGNhYyAs
  3. https://www.jamaicaobserver.com/news/14-charged-in-online-child-exploitation-network
  4. https://www.fbi.gov/
  5. https://globalinitiative.net/analysis/stolen-innocence-the-online-exploitation-of-children/?fbclid=IwAR2Gpnv_6j468RB_IbrvNdfmkpFINyllYjuDa_SKTY4kD0Yv5M5lGNhYyAs

Γράφει ο Αχιλλέας Καραπατάκης, Δικηγόρος

csii.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πριν ανοίξουν τα σχολεία...

Καλοκαίρι και παιδί: 
Ένα κεφάλαιο δύσκολο για πολλούς γονείς, ειδικά για εκείνους που δουλεύουν, που όμως σημασία έχει να είναι αποτελεσματικό και ευχάριστο για όλους. 
Τι να κάνει το παιδί το Καλοκαίρι; 
Άλλοι γονείς αναρωτιούνται πώς να περάσει ο χρόνος ευχάριστα και δημιουργικά με το παιδί το Καλοκαίρι κι άλλοι ενώ ξέρουν τι να κάνουν, όπως εκδρομές, βόλτες, παιχνίδια, στο τέλος κουράζονται και καταλήγουν να αναρωτιούνται αν έκαναν καλά που πραγματοποίησαν όλα αυτά καλοκαιριάτικα. 
Από την άλλη είναι και τα παιδιά που θέλουν να ξεκουραστούν και να δουν τους φίλους τους – αν αυτό είναι δυνατό – ενώ η έναρξη της σχολικής χρονιάς πλησιάζει και ακούν τους γονείς τους να τους λένε να ανοίξουν και κανένα βιβλίο. 
Τι είναι, όμως, καλύτερο να κάνουν;

Παρακάτω δε θα βρεις μία λίστα με αμέτρητες δραστηριότητες ή υποχρεώσεις, γιατί το Καλοκαίρι δεν πρέπει να μπαίνουν κουτάκια με πρέπει στο μυαλό του παιδιού. Ο στόχος είναι το παιδί να ενεργοποιήσει τη δημιουργικότητα και τη φαντασία του, να μείνει μακριά από τις οθόνες, να βρίσκει λύσεις μόνο του και να βασίζεται στα πόδια του, να διασκεδάσει και να αποσυνδεθεί από ό,τι του θυμίζει τη σχολική ζωή, χωρίς όμως να ξεχάσει ότι σε λίγο καιρό ξεκινούν και οι υποχρεώσεις του.
Ωραίες και οι οργανωμένες δραστηριότητες και οι υποχρεώσεις, όμως εν τέλει τι αξίζει να κάνει το παιδί το Καλοκαίρι;

Να ζήσει όμορφες, οικογενειακές στιγμές
Τον Χειμώνα οι γονείς τρέχουν με τη δουλειά και το παιδί με το σχολείο. Ο ουσιαστικός και ποιοτικός χρόνος που περνούν μαζί ελάχιστος. 
Το Καλοκαίρι είναι μια καλή ευκαιρία ώστε η οικογένεια να δημιουργήσει όμορφες στιγμές που όλα τα μέλη θα έχουν να θυμούνται και το παιδί θα τις ευχαριστηθεί. 
Εκδρομές, βόλτες, μπάνια στη θάλασσα, παιχνίδια στην παραλία και στο σπίτι, ποδηλατάδα και ένα σωρό ακόμη πράγματα που μπορούν να κάνουν μαζί γονείς και παιδί.

Να διαβάσει τουλάχιστον ένα λογοτεχνικό βιβλίο
Όταν λέω για λογοτεχνικό βιβλίο εννοώ εξωσχολικό, όχι να διαβάσει την ιστορία του σχολείου, αυτό μόνο ευχάριστο δε θα του φανεί. Ένα λογοτεχνικό βιβλίο, όμως, που να ταιριάζει στην ηλικία και τα γούστα του επιβάλλεται το Καλοκαίρι, ίσως στη θάλασσα. 
Μπορεί να είναι κάτι πολύ ελαφρύ και μικρό, με εικόνες και γεμάτο περιπέτεια, ώστε να κινεί το ενδιαφέρον του παιδιού. 
Αυτό δεν χρειάζεται να γίνει πιεστικά φυσικά, όμως αν ξεκινήσει από μικρή ηλικία θα δεις πως κάθε Καλοκαίρι το παιδί σου θα αποζητά τη συντροφιά του βιβλίου και δε θα το μισεί.

Να… βαρεθεί
Το Καλοκαίρι άσε το παιδί σου να βαρεθεί, κυριολεκτικά. Οι υποχρεώσεις των παιδιών πλέον είναι αυξημένες μέσα στη χρονιά. Σχολείο, ξένες γλώσσες, αθλητικές δραστηριότητες, ωδεία και οτιδήποτε άλλο μπορεί να κάνει το παιδί μόνο λίγα δεν είναι. 
Το Καλοκαίρι είναι μια καλή περίοδος για να αποφορτιστεί από όλα αυτά, να πάρει μια ανάσα και να ζήσει τον ελεύθερό του χρόνο.
Ως καθηγήτρια θα σου πω ότι ούτε επανάληψη χρειάζεται να κάνει κάθε μέρα για το σχολείο, ούτε να είναι κλεισμένο στο σπίτι πάνω από τα βιβλία, ούτε να γεμίσει με οργανωτικές δραστηριότητες. 
Το παιδί το Καλοκαίρι πρέπει να βαρεθεί και αυτός είναι ένας καλός τρόπος για να πάει με όρεξη στο σχολείο τον Σεπτέμβρη. 
Μην προσπαθείς συνεχώς να γεμίσεις τον χρόνο του. Κανονικά αυτό είναι κάτι που πρέπει να κάνουν και οι ενήλικες, αν και σπάνια συμβαίνει.

Να μείνει μακριά από την τηλεόραση
Καλοκαίρι και εθισμός στις οθόνες δεν πάνε μαζί για κανέναν, πόσο μάλλον για το παιδί. 
Είναι η περίοδος του χρόνου που πρέπει να αφήσει στην άκρη οποιονδήποτε εθισμό σε παιχνίδια στο κινητό και video games και να χαρεί τον ήλιο και τη θάλασσα. 
Όλο τον υπόλοιπο χρόνο σίγουρα θα ασχοληθεί αρκετά και με την τηλεόραση και με το κινητό και με κάθε είδους οθόνη, γι’ αυτό λίγη αποτοξίνωση τώρα επιβάλλεται. 
Μάλιστα, θα ήταν καλό οι γονείς να δίνουν το καλό παράδειγμα και να μην είναι και αυτοί προσκολλημένοι στην τηλεόραση, όσο είναι εφικτό.

Να έρθει σε επαφή με τη φύση και τον πολιτισμό
Αυτή είναι η ευκαιρία κι αν δεν το κάνει τώρα, τότε πότε; Θάλασσα, βουνό, πάρκα, φύση, θερινό σινεμά, θέατρο, μουσεία ζωολογικός κήπος, συναυλία και άλλα πολιτιστικά σημεία που ενδιαφέρουν γονείς και παιδιά μπορούν να γίνουν μέρος του Καλοκαιριού. 
Όχι όλα μαζί και φυσικά όχι σε υπερβολικό και ασφυκτικό βαθμό που θα κουράσει το παιδί, όμως μπορούν να ενταχθούν στο πλαίσιο των οικογενειακών δραστηριοτήτων.

Καλό υπόλοιπο Καλοκαιριού!

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Thursday, 19 August 2021

Σε ρωτάω τι κάνεις...

Μια φορά να σε ρωτήσω, και να μου πεις «… Δόξα τω Θεώ».

Σε ρωτάω τι κάνεις. Όχι από συνήθεια. Ούτε τυπικά. 
Αλήθεια θέλω να μάθω. Αλήθεια θέλω να είσαι καλά. 
Και κάθε φορά η ίδια ιστορία…
«…Χάλια είμαι. Όλα μαύρα. 
Αφού ξέρεις ότι δεν τραβάει το πράμα. Δεν μπορώ άλλο. 
Έχω σκάσει. Κουράστηκα. 
Θέλω να τα παρατήσω και να φύγω. 
Δεν με καταλαβαίνει κανείς, ρε. Δεν με καταλαβαίνει. 
Μόνο εγώ τρέχω. Μόνο εγώ για όλους τους. 
Για μένα κανείς. 
Προβλήματα στη δουλειά, προβλήματα στο σπίτι, προβλήματα με τα παιδιά, προβλήματα με συγγενείς, προβλήματα στη σχέση. 
Ζωή είναι αυτό; 
Δε θέλω. Δε θέλω άλλο. Ντάξει από υγεία καλά είμαστε… 
Αλλά όλα τα άλλα.... Άστο. Δεν υπάρχει σωτηρία…»

Ρε συ…
Μια φορά να σε ρωτήσω, και να μου πεις «… Δόξα τω Θεώ». 
Έτσι. Μέσα από τη ψυχή σου.

Δε λέω. Έχεις δίκιο. Είναι πολλά. 
Αλλά πάρ’ το και λίγο αλλιώς, ρε συ. Δε βγαίνει έτσι. 
Δε μου αρέσει καθόλου να σου λέω πως υπάρχουν και χειρότερα, αλλά πραγματικά υπάρχουν άνθρωποι, που σηκώνουνε σταυρούς, όχι αστεία, και τους βλέπεις με χαμόγελο, ρε συ…

Τι να πω. Ίσως και να κάνω λάθος.
Αλλά πραγματικά. Το έχω καημό…

Μια φορά να σε ρωτήσω, και να μου πεις «… Δόξα τω Θεώ».

Και ας μην το νιώθεις εκατό τοις εκατό. 
Και ας παλεύεις...
Από αυτό το «Δόξα τω Θεώ» και εσύ δύναμη να πάρεις…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα

Σαν σήμερα, 85 χρόνια πριν, δολοφονήθηκε ο Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, το αηδόνι της Ανδαλουσίας, που οι εθνικιστές του Φράνκο θέλησαν να φιμώσουν, μη υπολογίζοντας τη δύναμη που είχαν και θα έχουν πάντα οι στίχοι του…

Στις 19 Αυγούστου το 1936 έφυγε από την ζωή ο Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, ο κορυφαίος Ισπανός ποιητής και θεατρικός συγγραφέας του 20ου αιώνα. Είναι γνωστός παγκοσμίως για τα ποιήματά του «Ρομανθέρο Χιτάνο» και «Θρήνος για τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας», καθώς και για τη δραματική του τριλογία «Ματωμένος γάμος», «Γέρμα» και «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα».

Η κεντρική θεματική των έργων του, που ισορροπούν μεταξύ παράδοσης και μοντερνισμού, περιστρέφεται γύρω από τον έρωτα, την υπερηφάνεια, το πάθος και τον βίαιο θάνατο. Σαν το έργο του να διαισθάνθηκε την δική του την ζωή, καθώς και ο ίδιος έζησε έντονα, ερωτεύτηκε και  πέθανε βίαια, όταν εκτελέστηκε από τους εθνικιστές του Φράνκο, λίγο μετά το ξέσπασμα του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου.

Γεννημένος στις 5 Ιουνίου του 1898, ο Φεδερίκο δελ Σαγράδο Κοραθόν δε Χεσούς Γκαρθία Λόρκα, όπως ήταν το πλήρες όνομά του, έδειξε από μικρός το πηγαίο ταλέντο του στις τέχνες. Ερωτεύτηκε από μικρός το φλαμένγκο, την μουσική και φυσικά την συγγραφή. Μεγάλη επιρροή στην ζωή του άσκησε η αγαπημένη του Ανδαλουσία και ώθηση στην πορεία του ήταν ο δάσκαλός του, ο οποίος τον προέτρεπε να εκφράζεται ελεύθερα, χαρακτηριστικό της συγγραφής του.

Ο Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα σε νεαρή ηλικία

Η μουσική τον επηρέασε τόσο πολύ, που στα έργα του αναφέρεται συνέχεια σε αυτήν, ενώ στους στίχους του φωλιάζει πολλούς μουσικούς όρους. Εξάλλου, πρώτο στο μυαλό του είχε το πιάνο ως ενασχόληση και έβλεπε στο μέλλον του μία σπουδαία μουσική καριέρα, μέχρι που του το απαγόρευσαν οι γονείς του. Έτσι, στράφηκε στην ποίηση…

Τα πρώτα, δειλά βήματα

Ο Λόρκα έγραψε το πρώτο του ποίημα στα 17 του χρόνια, σε μια όχθη ενός ποταμού στην Ανδαλουσία. Αμέσως μετά έγραψε ένα θεατρικό έργο και κάλεσε την οικογένεια και τους φίλους του να το παρακολουθήσουν, στο σαλόνι του σπιτιού του. Είχε κάνει τη σκηνοθεσία, είχε φτιάξει τα σκηνικά, είχε τυπώσει πρόγραμμα και ήταν και πρωταγωνιστής, δίπλα στις αδερφές του, Κόντσα και Ιζαμπελίτα. Το χειρόγραφο του έργου «Το κοριτσάκι που ποτίζει τον βασιλικό και ο ενοχλητικός πρίγκιπας» έχει χαθεί, σώθηκαν κάποιοι στίχοι από τις μαρτυρίες των αδελφών του.

«Έχω μάτια γαλανά, όπως τα μάτια του σύννεφου και μια καρδιά που μοιάζει με την αιχμή της φλόγας» ήταν η φράση που σημάδεψε την αδερφή του και την απομνημόνευε με συγκίνηση κάποια χρόνια μετά. Σε ηλικία 19 ετών δημοσίευσε στο πρώτο του βιβλίο Εντυπώσεις και τοπία, το οποίο δεν γνώρισε καθόλου επιτυχία.

Αυτό όμως δεν σήμαινε τίποτα, καθώς ήταν μόλις 19 ετών και φυσικά, το γεγονός αυτό του έδωσε δύναμη και θέληση να προσπαθήσει περισσότερο και να φτάσει πιο μακριά. Πήγε στη Μαδρίτη και γνώρισε τον Σαλβαντόρ Νταλί, τον Αλμπέρτο Χιμένεθ και τον σκηνοθέτη Μπουνιουέλ, σε μια εποχή που στην τέχνη κυριαρχούσε ο σουρεαλισμός.

Ο Λόρκα με τον Σαλβαδόρ Νταλί

Στα δύο πρώτα χρόνια που πέρασε εκεί, η ποίησή του έγινε γνωστή σε όλους τους λογοτεχνικούς κύκλους της Ισπανίας, όμως ο ίδιος δεν ήθελε το έργο του να δημοσιεύεται. Λόγος αυτής της άρνησης ήταν αυτό που ο Λόρκα δεν ξεχνούσε ποτέ να τονίζει. «Η ποίηση δημιουργείται για ν’ απαγγέλλεται. Σ’ ένα βιβλίο είναι νεκρή». Έτσι, προτιμούσε να απαγγέλει την ποίηση του και να διαβάζει τα θεατρικά του έργα σαν μεσαιωνικός τροβαδούρος, κρατώντας έτσι την παράδοση ζωντανή.

Το καταφύγιο της παράδοσης και η ελευθερία του

Με την παράδοση είχε ιδιαίτερα θερμή σχέση. Εκεί έβρισκε καταφύγιο και εκείνη «συμβουλευόταν» για τις δημιουργίες του. Συγκεκριμένα, τον ταξίδευε η λαϊκή και η τσιγγάνικη μουσική, η οποία του άνοιγε πάντα δρόμο στις πνευματικές του αναζητήσεις. Το ποίημα Romancero Gitano (Τσιγγάνικο Ρομανθέρο), που γράφτηκε μεταξύ 1924 και 1927 και δημοσιεύτηκε το 1928, είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού του καταφύγιου.

Ο Λόρκα ήταν ήδη αναμφίβολα ο σπουδαιότερος Ισπανός ποιητής και μία από τις ηγετικές προσωπικότητες της «Γενιάς του ‘27».

Στον «Κόκορα», το λογοτεχνικό περιοδικό που εξέδωσε, έκανε κηρύγματα σε όλους τους μεγάλους ευρωπαίους καλλιτέχνες να απαγκιστρωθούν από την παράδοση και να στραφούν στην ελευθερία. Ο Λόρκα ήταν ελεύθερος άνθρωπος και αυτή ήταν και η πολιτική του αντίληψη. Όπως συνήθιζε να λέει: «Είμαι καθολικός, κομμουνιστής, αναρχικός, φιλελεύθερος και συγχρόνως συντηρητικός και μοναρχικός». Ήταν γνωστό άλλωστε, πως δεν ήθελε να ανήκει πουθενά.

Η άκρως γόνιμη καλλιτεχνική περίοδος

Μετά το πέρας των σπουδών του στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης, γύρισε σοκαρισμένος για τα όσα έζησε αλλά και ενθουσιασμένος, γιατί είχαν γίνει κινητήριος μοχλός για την δημιουργία του. Το σοκ του προήλθε αρχικά από την αποτυχία του να προσαρμοστεί στην Αμερική. Δεν ήξερε καλά την γλώσσα και τα δύο χρόνια (1929-1930) που έμεινε εκεί του φάνηκαν αιώνας. Ταυτόχρονα, έγινε μάρτυρας του σοβαρότατου κραχ της Γουόλ Στριτ, του 1929.

Η έμπνευση της Νέας Υόρκης αποδείχτηκε άκρως γόνιμη καθώς τα πολλά ποιήματα που έγραψε γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Μάλιστα, το ποιητικό του έργο Ένας ποιητής στη Νέα Υόρκη, που δημοσιεύτηκε μετά το θάνατό του, το 1940, παρουσιάζει τις εμπειρίες του ποιητή όπως ακριβώς τις βίωσε, χωρίς κανένα φίλτρο και καμία ωραιοποίηση.

Η γόνιμη περίοδός του έγινε ακμαιότατη με την έλευση της Δημοκρατίας στην Ισπανία. Η δυνατότητα να κάνει αυτό που αγαπούσε χωρίς φόβο τον έστρεψε στο θέατρο, που από μικρός λάτρευε. Ίδρυσε τον θίασο Η Παράγκα, ο οποίος είχε την υποστήριξη του Υπουργού Παιδείας και μεσουρανούσε την περίοδο έως και το 1935, ανεβάζοντας γνωστές παραστάσεις.

Τα κύκνεια άσματα, πριν το τραγικό του τέλος

Το 1933 άρχισε να παρουσιάζει τα τρία σπουδαιότερα και δημοφιλέστερα θεατρικά του έργα, μία τριλογία τραγωδιών με θέματα εμπνευσμένα από την καθημερινή ζωή και την κοινωνική καταπίεση. Το 1933 ανέβηκε ο Ματωμένος Γάμος, τον επόμενο χρόνο η Γέρμα, ενώ το 1936 έγραψε το τρίτο αριστούργημά του Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα, που ανέβηκε μετά το θάνατό του στο Μπουένος Άιρες.

Το 1935 έγραψε το ποίημα Θρήνος για τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας, στη μνήμη του ομώνυμου φίλου του ταυρομάχου και διανοούμενου που σκοτώθηκε σε μια ταυρομαχία. Δυστυχώς, και το δικό του τέλος βρισκόταν κοντά, εκείνη την περίοδο.

Τον Ιούλιο του 1936 η ανταρσία του στρατηγού Φράνκο κατά της δημοκρατικής κυβέρνησης της Μαδρίτης πυροδότησε τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Ο Λόρκα πήγε στη Γρανάδα για να βρει την οικογένεια του και επέλεξε να μην ανακατευτεί με κανένα από τα στρατόπεδα.

Το άδικο τέλος του

Η ουδέτερη αυτή στάση του δεν τον βοήθησε τελικά, καθώς οι δολοφόνοι του ήταν πεπεισμένοι πως είχε αριστερά φρονήματα και φυσικά ήθελαν να στερήσουν από την Ισπανία την ελεύθερη φωνή της.

Ακόμα, το γεγονός πως ανακοίνωνε ελεύθερα πως ήταν ομοφυλόφιλος είχε ενοχλήσει πολλούς ανθρώπους, στην καθαρά συντηρητική Ανδαλουσία. Αυτή η θεωρία ως κίνητρο της δολοφονίας του είναι πιο διαδεδομένη. Στις 18 Αυγούστου 1936 συνελήφθη από τους φαλαγγίτες οπαδούς του Φράνκο και την επομένη εκτελέστηκε.

Το εκτελεστικό απόσπασμα αποτελούσαν 12 άτομα, μέσα σε αυτά βρίσκονταν αστυνομικοί, εθελοντές αλλά και κρατούμενοι, τους οποίους, όπως λέγεται, υποχρέωσαν να διαπράξουν τη δολοφονία του Λόρκα υπό την απειλή της εκτέλεσης.

Ο τάφος του Λόρκα δεν βρέθηκε ποτέ και αποτελεί μυστήριο μέχρι σήμερα. Πολλοί ερευνητές υποθέτουν ότι πρέπει να είναι θαμμένος στον τόπο της εκτέλεσής του στα περίχωρα της Γρανάδας, όμως οι ανασκαφές δεν έχουν επιβεβαιώσει κάτι τέτοιο.

Η παρουσία του στην ελληνική δισκογραφία

Το έργο του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα άσκησε μεγάλη επιρροή στην Ελλάδα και στην ελληνική μουσική ειδικότερα. Πέρα από τις πάρα πολλές μεταφράσεις των έργων του αλλά και τις θεατρικές του αναβιώσεις στα ελληνικά θέατρα, ιδιαίτερη αγάπη για τον Λόρκα έχουν δείξει οι Έλληνες συνθέτες. Δέκα είναι όμως τα κομμάτια που είναι αφιερωμένα στο έργο του σπουδαίου Ισπανού ποιητή και ξεχωρίζουν.

Ματωμένος Γάμος – Μάνος Χατζιδάκης, Νίκος Γκάτσος

Το έργο Ματωμένος γάμος του Λόρκα, παρουσιάστηκε το 1948 στο Θέατρο Τέχνης, σκηνοθετημένο από τον Κάρολο Κουν και έτσι άρχισε η εποχή του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα στην ελληνική δισκογραφία. Τα τραγούδια και η μουσική ανατέθηκαν στον Μάνο Χατζιδάκι και οι στίχοι ανήκαν στον Νίκο Γκάτσο, ο οποίος είχε κάνει και την μετάφραση του έργου. Τα τραγούδια ήταν ανέκδοτα, μέχρι το 1965, όταν τα ερμήνευσε με την μαγευτική του φωνή ο Λάκης Παππάς. Μία μελοποίηση που ταξίδεψε το κοινό όπου ακριβώς στόχευε και ο Λόρκα να το ταξιδέψει.

Πέρα στο Θολό Ποτάμι (Περλιμπλίν και Μπελίσα) – Μάνος Χατζιδάκις, Φλέρυ Νταντωνάκη

Η αξεπέραστη αυτή ερμηνεία στο τραγούδι Πέρα στο θολό ποτάμι θα μένει για πάντα αξέχαστη. Η μελοποίηση του Μάνου Χατζιδάκι για την παράσταση Περλιμπλίν και Μπελίσα του Λόρκα, σε μετάφραση του Νίκου Γκάτσου και σκηνοθεσία Καρόλου Κουν στο Θέατρο Τέχνης το 1959, χάρισε αυτό το εξαιρετικό κομμάτι, το οποίο μετά αγκάλιασε με την μοναδική φωνή της η Φλέρυ Νταντωνάκη.

Το Τριαντάφυλλο – Μάνος Χατζιδάκις, Φλέρυ Νταντωνάκη

Η Φλέρυ Νταντωνάκη ξανατραγούδησε με την μοναδική φωνή της την ποίηση του Λόρκα στη μελοποίηση του ποιήματος Το Τριαντάφυλλο, από τον Μάνο Χατζιδάκι. Ακούστηκε πρώτη φορά στο θεατρικό έργο Δόνια Ροζίτα του 1959 και η λυρικότητα του ίδιου του ποιήματος ήταν αυτό που επέτρεψε να δημιουργηθεί ένα τόσο όμορφο τραγούδι. Το Τριαντάφυλλο είναι μία αλληγορία για την ζωή που χάνεται όταν άδικα περιμένουμε για κάτι ή για κάποιον. Περιγράφεται ο κύκλος της ζωής του τριαντάφυλλου και συνάμα της ζωής.

Romancero Gitan – Μίκης Θεοδωράκης, Οδυσσέας Ελύτης

Το 1967 ο Μίκης Θεοδωράκης ολοκλήρωσε την μελοποίηση του Romancero Gitan, με στίχους του Οδυσσέα Ελύτη.  Μάλιστα, η ιστορία της συλλογής αυτής έχει ενδιαφέρον και μεγάλη ιστορία. Ο δίσκος με τη φωνή της Αρλέτας επρόκειτο να κυκλοφορήσει το 1967, αλλά λόγω της δικτατορίας βγήκε το 1978. Είχε ήδη μεσολαβήσει η ηχογράφηση του με τη Μαρία Φαραντούρη στο εξωτερικό, το 1975.

12 Τραγούδια Του Λόρκα – Γιάννης Γλέζος, Γιάννης Πουλόπουλος

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1969) παίρνει μορφή η ξεχωριστή προσέγγιση του Γιάννη Γλέζου με τον δίσκο 12 Τραγούδια Του Λόρκα. Βασικός ερμηνευτής είναι ο Γιάννης Πουλόπουλος, ενώ με τη συμμετοχή της Έλενας Κυρανά εμπλουτίζεται άρτια η προσπάθεια αυτή. Την απόδοση των στίχων υπογράφει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ενώ την εξαιρετική ενορχήστρωση επιμελείται ο Νίκος Μαμαγκάκης.

Αχ… Έρωτα – Μανώλης Μητσιάς, Τάνια Τσανακλίδου

Ο Χρήστος Λεοντής το 1974 ένωσε δύο μοναδικούς καλλιτέχνες υπό την δύναμη των στίχων του Λόρκα στο έργο του Οι φασουλήδες του Κατσιπόρα. Ο Μανώλης Μητσιάς και η Τάνια Τσανακλίδου, πάντρεψαν τις φωνές τους σε ένα ξεχωριστό κύκλο τραγουδιών της ποίησης του Ισπανού και σε ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά από τον Λευτέρη Παπαδόπουλο. Το πιο γνωστό τραγούδι του ομώνυμου δίσκου, Αχ… έρωτα, κυκλοφόρησε από την Columbia το Σεπτέμβρη του 1974.

Θρήνος για τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας – Σταύρος Ξαρχάκος, Κώστας Πασχάλης

Σημαντικό σταθμό στις μελοποιήσεις του Λόρκα αποτελεί η μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου στο ποίημα Θρήνος για τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας. Το έργο χωρίζεται σε τέσσερα μέρη: «Το χτύπημα και ο θάνατος», «Το σκόρπιο αίμα», «Σώμα στην πέτρα» και «Ψυχή φευγάτη». Η μετάφραση του έργου ανήκει στον Νίκο Γκάτσο, ενώ το έργο ερμήνευσαν ο βαρύτονος Κώστας Πασχάλης και ο Μάνος Κατράκης στην αφήγηση με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Το ποίημα το έγραψε ο Λόρκα θρηνώντας το θάνατο του φίλου του, ταυρομάχου από την Ανδαλουσία, σε ταυρομαχία στη Σεβίλλη, τον Αύγουστο του 1934. Ο Ιγνάθιο Σάντσιεθ Μεχίας ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στις τάξεις των νεαρών Ισπανών ποιητών εκείνης της εποχής.

Του Έρωτα Και Του Πάθους – Νίκος Μαμαγκάνης, Νένα Βενετσάνου

Η προσπάθεια του Νίκου Μαμαγκάκη να μελοποιήσει την σπουδαία ποίηση του Λόρκα πήρε μορφή το 1983, στον κύκλο τραγουδιών Του Έρωτα Και Του Πάθους, σε μετάφραση Αγαθής Δημητρούκα. Ο δίσκος περιλαμβάνει τα παραδοσιακά ισπανικά τραγούδια που ο ίδιος ο Λόρκα είχε διασκευάσει στη Colección De Canciones Populares Españolas, μεταφερμένα στην ελληνική πραγματικότητα. Την ερμηνεία ανέλαβε η Νένα Βενετσάνου.

Τραγούδι του Δρόμου – Μάνος Λοΐζος, Γιώργος Μούτσιος

Ο Λόρκα ενέπνευσε και το δισκογραφικό ντεμπούτο και του Μάνου Λοΐζου με το Τραγούδι Του Δρόμου, σε μετάφραση Νίκου Γκάτσου, το οποίο ηχογραφήθηκε το 1962 με τη φωνή του Γιώργου Μούτσιου

Η Μπαλάντα του νερού της θάλασσας – Όναρ

Η παρουσία του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα συνεχίστηκε και στην σύγχρονη ελληνική μουσική. Το συγκρότημα Όναρ μελοποίησε τη Μπαλάντα του νερού της θάλασσας του Ισπανού ποιητή, στο δίσκο Μην Πετάς Θα Σε Δουν, το οποίο κυκλοφόρησε το 2000, αποδεικνύοντας όχι μόνο την βαθιά επιρροή του Λόρκα στην ελληνική μουσική, αλλά και την διαχρονικότητά του. Κρατώντας ζωντανό το αποτύπωμα του έργου του σπουδαίου Ισπανού ποιητή και θεατρικού συγγραφέα που δεν έσβησε και δεν θα σβήσει ποτέ.

monopoli.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki