Έκθεση μαθητή: Το παράδοξο της εποχής μας...

Το παράδοξο της εποχής μας μέσα στην ιστορία είναι ότι έχουμε ψηλότερα κτήρια, αλλά κοντύτερο ψυχισμό.
Φαρδύτερες λεωφόρους, αλλά στενότερες οπτικές γωνίες.
Σπαταλούμε περισσότερο, αλλά έχουμε λιγότερα.
Αγοράζουμε περισσότερα, αλλά απολαμβάνουμε λιγότερο.

Έχουμε μεγαλύτερα σπίτια και μικρότερες οικογένειες.
Περισσότερες ανέσεις, αλλά λιγότερο χρόνο.
Έχουμε περισσότερα πτυχία, αλλά λιγότερη αντίληψη.
Περισσότερη γνώση, αλλά λιγότερη κρίση.
Περισσότερους ειδήμονες, αλλά λιγότερες λύσεις.
Περισσότερα φάρμακα, αλλά λιγότερο καλή φυσική κατάσταση.

Έχουμε πολλαπλασιάσει τα αποκτήματά μας, αλλά έχουμε μειώσει τις αξίες μας..

Μιλάμε πολύ, αγαπάμε σπανιότατα και μισούμε συχνότατα.

Έχουμε μάθει πώς να 'κερδίζουμε το ψωμί μας', αλλά όχι πώς να κερδίζουμε τη ζωή.
Προσθέσαμε χρόνια στη ζωή, αλλά όχι ζωή στα χρόνια μας.

Ταξιδεύουμε στο φεγγάρι, αλλά δυσκολευόμαστε να διασχίσουμε τον δρόμο, ώστε να συναντήσουμε ένα νέο γείτονα.

Κατακτήσαμε το κενό του διαστήματος, αλλά όχι το εσωτερικό μας κενό.
Καθαρίσαμε τον αέρα, αλλά βρωμίσαμε την ψυχή μας.
Διασπάσαμε το άτομο, αλλά όχι την εμπάθεια και την προκατάληψή μας.

Έχουμε υψηλότερα εισοδήματα, αλλά χαμηλότερη ηθική.
Γίναμε πολλοί σε ποσότητα, αλλά λίγοι σε ποιότητα.

Αυτή είναι η εποχή των ψηλών ανθρώπων, αλλά των μικρών χαρακτήρων.
Του γρήγορου κέρδους, αλλά των ρηχών σχέσεων.

Αυτή είναι η εποχή του κόσμου της ειρήνης, αλλά των εσωτερικών συγκρούσεων.
Περισσότερης άνεσης, αλλά λιγότερης διασκέδασης.
Περισσότερων ειδών διατροφής, αλλά λιγότερης θρεπτικότητας.

Αυτή είναι η εποχή των δύο εισοδημάτων (και των δύο συζύγων), αλλά περισσότερων διαζυγίων.
Των εντυπωσιακότερων κατοικιών, αλλά διαλυμένων σπιτιών.

Είναι η εποχή που υπάρχουν πολλά στις βιτρίνες και λιγότερα αποθέματα

Art-ος και θεάματα εν Αθήναις

Τέχνη, άτεχνη.

Η έκθεση τέχνης των «σωμάτων» (bodies), δεν πέτυχε. Λίγοι πήγαν στην αρχή, είδαν και αποείδαν. Και μετά, από στόμα σε στόμα δεν πάτησε κανείς. Έχασκε ο χώρος και τότε σκέφτηκαν. Έπιασαν τα πρακτορεία τουρισμού και καπέλωσαν τις μαθητικές εκδρομές. Κάθε 3ημερη ή 5ήμερη εκδρομή περιελάμβανε στο πρόγραμμά της και επίσκεψη στην έκθεση των «σωμάτων». Έκθεση κυριολεκτικά και μεταφορικά. Μπήκαν μέσα τα παιδιά και θαύμασαν τον.. άνθρωπο και τον καλλιτέχνη!!
Και επειδή του περίσσεψαν τα δέρματα των ανθρώπων, ο καλλιτέχνης έντυσε καθίσματα και καρέκλες με δέρματα ανθρώπων.

Δεν θα επιμείνουμε στην θεολογική στήριξη της άποψης μας, δεν θα τονίσουμε ότι το σώμα μας είναι ο ναός της ψυχής και γι αυτό είναι σεβαστό.
Θα πούμε ότι, κατά την αρχαιοελληνική μας παράδοση, ο νεκρός ανήκει στον άνθρωπο που … αναχώρησε.

Δεν είναι ο νεκρός άνθρωπος, είναι ο νεκρός του ανθρώπου. 
Είναι ο νεκρός του αδερφού της Αντιγόνης που θυσίασε τη ζωή της για να του αποδώσει τις νεκρικές τιμές. Είναι σεβαστός ο νεκρός του ανθρώπου, του κάθε ανθρώπου. Είναι δέρμα δωρητών σώματος υποστηρίζουν. Θα δώριζαν το σώμα τους, αν ήταν ενήμεροι για το που θα καταλήξει;
Ποιος από μας θα αγόραζε πορτοφόλι από δέρμα ανθρώπου;

Δεν είμαι υπέρ της λογοκρισίας, δεν κάνω λογοκρισία, κριτική κάνω, κρίνω και κατακρίνω αυτόν τον πολιτισμό που μας πλασάρουν. 
Στο Κλεινόν Άστυ, πολιτισμός υπό την αιγίδα του πολύφερνου άρτι αφιχθέντος υπουργού πολιτισμού!!
Άρτι πολιτισμός στην Art Αθήνα.

Πολιτισμός ;

Τέχνη;

Ποια τέχνη;

Τέχνη είναι η προσομοίωση της ζωής του ανθρώπου με σκοπό την προαγωγή του ανθρώπου. 

Η τέχνη πρέπει να βγάζει τα καλύτερα στοιχεία του ανθρώπου, να τα εξιδανικεύει. Όποιος πετυχαίνει καλύτερα αυτό τον σκοπό αυτός κάνει καλή τέχνη, γι αυτό τις είπαν και Καλές τέχνες και τον δημιουργό Καλλιτέχνη.
Μα τα ευτελέστερα, τα χειρότερα τα επονείδιστα χαρακτηριστικά του ανθρώπου, να τα κάνουμε τέχνη; Που ακούστηκε;

Όταν πρόσφατα, δημόσια και προς χάριν της τέχνης ρήμαξαν ένα φτωχό σκυλάκι, βασανίζοντας  και εκθέτοντας το, τότε εξανέστησαν οι πάντες.
Μα τι διαφορά έχει αυτό που γίνεται σήμερα στον άνθρωπο μ’ αυτό που έγινε στον σκύλο;
Θα μου πείτε, ότι εδώ γίνεται με την θέληση του. Ποια θέληση του; Το ίδιο με τον σκύλο του φέρθηκαν. Τον υποχρέωσαν, τον εξαγόρασαν, τον εκμεταλλεύτηκαν, τον εξευτέλισαν.
Η βία είναι μέρος της ζωής του ανθρώπου, πράγματι, αλλά όταν την προβάλλεις σαν μορφή τέχνης, την προάγεις ως συμπεριφορά, την αναδεικνύεις, την εξιδανικεύεις, τελικά την αποδέχεσαι.

Κάνε ό,τι θες στο δωμάτιο σου, αλλά δημόσια;

Ποιος, πέστε μου έναν που μπορεί να απαντήσει στην απορία ενός παιδιού μπροστά σε αυτό το θέαμα. Αφού δεν μπορούμε να απαντήσουμε τότε δεν μπορούμε και να προβάλουμε τα ευτελέστερα, τα κατώτερα ένστικτα του ανθρώπου.

Ντροπή. Αιδώς

Άνθρωποι,

ακυρώστε αυτήν την Έκθεση.

Ακυρώστε την με την απουσία σας.

Ακυρώστε την παρακαλώ.

Ντροπή Κα(η)μένε ...

ΕΝΑΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΥ ήθελε ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΝΤΥΠΩΣΗ,
ΚΟΡΟΙΔΕΨΕ ΑΝΑΠΗΡΟ ΠΑΙΔΑΚΙ

Kύριε Kαμένε υπουργέ, έμαθες και βγαίνεις στα κανάλια και προσπαθείς να κλέψεις τις εντυπώσεις και καλά κάνεις. Έτσι βγήκες και στο Alter και είπες ένα τίποτα για το ελικόπτερο...

Tο άλλο τώρα, κύριε Καμένε, στον Αυτιά που βγήκατε και κοντέψατε να κλάψετε για το παιδάκι το ανάπηρο από την Κατερίνη το θυμάστε;

Αυτό το παιδάκι που η μητέρα του το κουβαλά στη πλάτη, και βγήκατε στο πάνελ και εγώ και εγώ λέγατε, θα βοηθούσατε και εγώ αστέρι θα σε πάρω τηλέφωνο, και εγώ με εσένα αστέρι θα μιλώ στο MSN.

Ποιον κοροϊδεύετε κύριε Καμένε; Ένα ανάπηρο παιδάκι από την Κατερίνη η τον εαυτό σας......

Η μητέρα έχει φτάσει σε απόγνωση, τουλάχιστον ας λέγατε ότι δεν μπορείτε.

Ποιος είσαι κύριε Καμένε που κοροϊδεύεις ανάπηρο παιδάκι;

Η μητέρα ακόμα σας περιμένει

Αναρτήθηκε από laikoyra.blogspot.com στις Δευτέρα, Φεβρουάριος 23, 2009