Φαρισαίος και Τελώνης: Δυο προσευχές... δυο κόσμοι

Ο Ναός είναι ανοιχτός όλη τη μέρα. 

Πολλοί άνθρωποι πηγαίνουν για να προσευχηθούν, να ευχαριστήσουν το Θεό για τα καλά που τους δίνει και να Τον παρακαλέσουν να τους βοηθήσει στα προβλήματά τους.

Σήμερα όμως, δυο άνθρωποι ξεχωριστοί μπαίνουν στο Ναό. Κοντεύει μεσημέρι και είναι η ώρα που πολύς κόσμος βρίσκεται μέσα. 

Pharisee and the Publican

Εγώ ξεχωρίζω από όλους, είμαι γεμάτος από αρετές.
Νηστεύω… κάνω προσφορές στο ναό παραπάνω
από εκείνο που ορίζει ο Νόμος...

Ο ένας με μεγάλα και σταθερά βήματα προχωράει και στέκεται στη μέση του Ναού. Το φόρεμά του είναι μακρύ, φαρδύ και επιβλητικό. 

Είναι Φαρισαίος, άνθρωπος δηλαδή που περιφρονεί όλους τους άλλους και πιστεύει πως μόνο αυτός είναι "καθαρός".
Ρίχνει ματιές γύρω του για να βεβαιωθεί ότι όλοι μπορούν να τον δουν από το σημείο που βρίσκεται και με δυνατή φωνή, σηκώνοντας τα χέρια και τα μάτια ψηλά, αρχίζει να προσεύχεται υπερβολικά ευχαριστημένος:
— Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου, γιατί δεν είμαι εγώ σαν τους άλλους ανθρώπους, που είναι γεμάτοι κακία: κλέφτες, άδικοι, ανήθικοι…, ούτε σαν αυτόν εδώ τον τελώνη· Όλοι είναι ένοχοι, άξιοι να καταδικαστούν. Εγώ ξεχωρίζω από όλους, είμαι γεμάτος από αρετές. Νηστεύω… κάνω προσφορές στο ναό παραπάνω από εκείνο που ορίζει ο Νόμος...
Δυνατή, πολύ δυνατή είναι η φωνή του. Και όχι μόνο αυτό, αλλά με σιχασιά δείχνει και τον άλλον άνθρωπο, τον Τελώνη, που σε μια γωνιά σκυφτός, χωρίς να τολμάει ούτε τα χέρια, ούτε τα μάτια να σηκώσει, ζητάει από το Θεό να τον συχωρέσει για τις αμαρτίες του.

Και πρέπει να πούμε ότι τελώνης είναι το επάγγελμά του, δηλαδή αυτός μαζεύει τους φόρους και όλοι θεωρούν κακούς τους τελώνες και σκληρούς και άδικους.

από χαμομηλάκι

Μετά την προσευχή τους, κατέβηκαν από το ιερό και έφυγαν.
Μόνο όμως η προσευχή του τελώνη ήταν ευπρόσδεκτη από τον Θεό. Δικαιώθηκε ο ταπεινός και όχι εκείνος που ήταν περήφανος. Γιατί καθένας που υψώνει τον εαυτό του -είπε ο κύριος- θα ταπεινωθεί, ενώ εκείνος που ταπεινώνει τον εαυτό του θα υψωθεί.
Ο τύπος του Φαρισαίου της παραβολής υπάρχει σε κάθε εποχή και είναι σαν ένα μικρόβιο που απειλεί την πνευματική υγεία του καθενός.
Εύκολα μπορούμε να  διακρίνουμε τον φαρισαίο που υπάρχει δίπλα μας ή μέσα μας...

• Όταν κάποιος ξεχωρίζει τον εαυτό του από τους άλλους, δεν μιλάει με όλους, περιφρονεί όσους δεν έχουν την δική του καταγωγή,οικονομική άνεση και παιδεία.
• Όταν κατακρίνει κάποιος μαζί με άλλους αστοχήματα, ελαφρά ή σοβαρά, των άλλων και αδυναμίες διανοητικές η σωματικές,όταν κρυφογελάει, ειρωνεύεται, υποτιμά, εκθέτει, περιθωριοποιεί.
• Όταν κάποιος παρουσιάζει μια ευφυΐα, έχει περισσότερες γνώσεις,περισσότερες δεξιότητες, εκφράζεται καλύτερα,τον αναγνωρίζουν γύρω του, καυχιέται για όλα τα κατορθώματα του,ντύνεται ακριβότερα και προκαλεί με επίδειξη πλούτου, σχηματίζει μέσα του τη γνώμη ότι είναι ο καλύτερος.
• Όταν κάποιος κάνει κάτι καλό, δείχνει ανώτερη συμπεριφορά και νομίζει ότι μόνος του τα κατάφερε όλα αυτά. Έχει ένα αίσθημα υπεροχής που τον κατευθύνει. Ξεχνά όμως ο άνθρωπος ότι όλα αυτά είναι δώρα του Θεού και τον ευλογεί για να τα έχει, γιατί από μόνος του ο άνθρωπος δεν έχει τίποτα. Μια τέτοια νοοτροπία των ανθρώπων φαρισαίων τους κάνει σκληρούς και απόμακρους από το πραγματικό νόημα της ζωής. Ο ταπεινός άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει τα όρια του, την αδυναμία του, τα λάθη του και να προσπαθεί να λυτρωθεί απ αυτά.

Ο λόγος του Θεού «πας ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται», έχει πάντα καταπληκτική επαλήθευση στη ζωή.
Στις πνευματικές κορυφές της ζωής το ανέβασμα είναι ασύγκριτα πιο όμορφο, αλλά θέλει θέληση,κόπο και απόφαση δυνατή. Δεν έχει κίνδυνους, αλλά ομορφιές. Αξίζει αυτή η προσπάθεια για να ανεβούμε όλοι στις πνευματικές κορυφές, όπου το θέαμα θα είναι καταπληκτικό.

από: JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS

Μπαμπά, Μαμά, τι είναι Υποκρισία;

— Χρειάζομαι τη βοήθεια σας.
— Φυσικά…
— Η δασκάλα σήμερα μας μίλησε για την υποκρισία. Και μας είπε ότι μπορούμε να ζητήσουμε την βοήθεια των γονιών μας για να βρούμε παραδείγματα και να το συζητήσουμε μαζί τους.

— Ωραία. Πάρε ένα μολύβι και το τετράδιο σου και γράψε αυτά που θα σου πω…
Υποκρισία είναι να κλέβεις και να παριστάνεις τον τίμιο σε αυτούς που έχεις κλέψει.
Υποκρισία είναι να έχεις εκπομπή στην τηλεόραση και να έχεις καλεσμένη μια ξιπασμένη που σου λέει πότε είναι ή όχι ευγενικό να ρουφάς το φαγητό, ενώ υπάρχουν άνθρωποι που πεινούν και δεν έχουν φαγητό.
Υποκρισία είναι να αφήνεις τις διαφημίσεις των παιχνιδιών 1,5 μήνα, πριν τις γιορτές, για να δώσεις κίνηση στην αγορά, όταν οι γονείς κλαίνε γιατί δεν έχουν λεφτά να αγοράσουν δώρα για τα παιδιά τους ώστε να δούνε ευτυχισμένα τα προσωπάκια τους.
Υποκρισία είναι να είσαι βουλευτής και τη μέρα του προϋπολογισμού του κράτους να μαλώνεις με άλλους βουλευτές, γιατί δήθεν δεν ξέρεις πόσα λεφτά παίρνεις.
Υποκρισία είναι να θες να λέγεσαι χριστιανός και να μισείς όσους δεν συμφωνούν μαζί σου.
Υποκρισία είναι να δίνεις συμβουλές στους νέους, όταν με τη ζωή σου και τις αποφάσεις σου έχεις καταστρέψει τη ζωή τους και το μέλλον τους.
Υποκρισία είναι να "ενδιαφέρεσαι" για τη ζωή και να βάζεις τα χρήματα πάνω από την ανθρώπινη υπόσταση.
Υποκρισία είναι να βρίζεις όσους δεν αντιδρούν στο κακό αλλά ποτέ να μην αντιδράς πρώτος.
Υποκρισία είναι να κρέμεται η κοιλάρα σου μέχρι το πάτωμα και να παριστάνεις τον εγκρατή.
Υποκρισία είναι να θες να ζεις στον Παράδεισο και να μένεις στην Κόλαση των υποκριτών!

—Πατέρα δεν κατάλαβα κάποια από αυτά που μου είπες…
—Θα σου τα εξηγήσω όταν έρθει η ώρα. Αλλά μακάρι να μη χρειαστεί ποτέ. Σου εύχομαι να εξαφανιστεί η υποκρισία από τη Γη μέχρι πριν αρχίσεις να καταλαβαίνεις το νόημα της…

—Και ποιο είναι το αντίθετο της υποκρισίας;
—Η ειλικρίνεια… και αυτό είναι που έχει αξία να μάθεις και όχι το αντίθετο της.
—Και όταν κάποιος είναι ειλικρινής δεν κάνει λάθη;

—Φυσικά και κάνει λάθη. Αλλά η ειλικρίνεια του τον διορθώνει επειδή βλέπει τη ζωή όπως είναι και όχι όπως νομίζει ότι είναι. Και μαζί με την δική του ζωή διορθώνεται και η ζωή των άλλων. Και όσα λιγότερα λάθη κάνουν οι άνθρωποι τόσο πιο λίγοι άνθρωποι υποφέρουν. Τόσο περισσότεροι ζουν ευτυχισμένοι…

—Να είμαι δηλαδή ειλικρινής;
—Να είσαι ειλικρινής και να σκέπτεσαι πάντα ελεύθερα.

—Και τι πρέπει να κάνω για να είμαι ειλικρινής και ελεύθερος;
—Να έχεις το θάρρος να κρατάς πάντα αγνή την ψυχή σου…

πηγη

Στα λόγια και στα εύκολα όλοι καλοί είμαστε... / Καληνύχτα σας...

Αν έχεις δυο χιτώνες, να δώσεις τον έναν. 

Να τον δώσεις σε αυτόν που έχει ανάγκη.

Μην κάνεις, όμως, το ίδιο με τα χρήματα. 

Αυτά φρόντιζέ να τα μαζεύεις. Να αβγατίζουν. 

Να έχεις το αύριο σου εξασφαλισμένο.

Τον χιτώνα να τον δώσεις. 

Με τα αδέρφια σου, όμως, αν χρειαστεί, μη διστάσεις να σκοτωθείς για τα κληρονομικά σας. Για χώμα, για μετρητά και για ντουβάρια. Πρέπει το δίκιο σου να το εξασφαλίσεις. 

Πρέπει να σιγουρέψεις το μέλλον σου και το μέλλον των παιδιών σου.

Αν έχεις δυο χιτώνες, δώσε τον έναν στους φτωχούς. 

Μην μοιραστείς όμως με κανέναν την μπουκιά σου, το τραπέζι και τη ζέστη σου. 

Είναι άβατα αυτά. Είναι δικά σου μόνο.
Τέτοιοι είμαστε οι άνθρωποι. Υποκριτές. Μόνο λόγια…

Και αν πεις, πως "εντάξει, είναι δύσκολα τα παραπάνω, γι' αυτό και δεν τα κάνω", μην δώσεις τίποτα υλικό.

Προσπάθησε να δώσεις λίγο από το χρόνο σου. 

Προσπάθησε να δώσεις συγχώρεση σε αυτούς που σε στεναχωρούν. 

Προσπάθησε να δώσεις αγάπη. 

Δυο κουβέντες. Μια συγγνώμη. 

Κάτι. 

Ας είναι η προσφορά σου το πάτημα του εγωισμού σου. 

Το πάτημα των θέλω σου για χάρη του άλλου. 

Όχι όποιου και όποιου. Του παιδιού σου. Του αδερφού σου. Της μάνας σου. Του συζύγου.

Τι λες; Το κάνεις;

Όχι. Εύκολο να δώσεις τον ένα τον χιτώνα. Στα λόγια, όλα είναι εύκολα… Στην πράξη όλοι είναι που κολλάμε. 

Με μένα πρώτο.

Τέτοιοι είμαστε οι άνθρωποι. Υποκριτές. Μόνο λόγια.
Και δεν ντρεπόμαστε καθόλου…

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα φοβερά «Ουαί»...

Κατά Ματθαίον ΚΒ'(22) 15-46

Τότε ο Ιησούς μίλησε στα πλήθη και στους μαθητές του,
λέγοντας: 

«Πάνω στην καθέδρα του Μωυσή κάθισαν οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι.
Όλα όσα σας πουν, λοιπόν, κάντε και τηρείτε, αλλά κατά τα έργα τους μην κάνετε. Γιατί λένε και δεν κάνουν.
Δένουν, μάλιστα, βαριά και δυσβάστακτα φορτία, και τα θέτουν πάνω στους ώμους των ανθρώπων, αλλά αυτοί με το δάχτυλό τους δε θέλουν να τα κουνήσουν.
Και όλα τα έργα τους τα κάνουν, για να τους δουν με θαυμασμό οι άνθρωποι. Γιατί πλαταίνουν τα φυλαχτά τους και μεγαλώνουν τα κράσπεδα, και αγαπούν το πρώτο κάθισμα στα δείπνα και τις πρωτοκαθεδρίες στις συναγωγές και τους χαιρετισμούς στις αγορές και να καλούνται από τους ανθρώπους: Ραβί.
Εσείς όμως μην κληθείτε Ραβί – γιατί ένας είναι ο δικός σας δάσκαλος, ενώ εσείς όλοι είστε αδελφοί.
Και πατέρα σας μην καλέσετε κάποιον πάνω στη γη, γιατί ένας είναι ο δικός σας ο Πατέρας, ο ουράνιος.
Μήτε κληθείτε καθοδηγητές, γιατί καθοδηγητής σας είναι ένας, ο Χριστός.
Αλλά ο μεγαλύτερός σας να είναι διάκονός σας.
Όποιος, λοιπόν, υψώσει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί και όποιος ταπεινώσει τον εαυτό του θα υψωθεί.

Αλίμονο όμως σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί κατατρώτε τις οικίες των χηρών και για πρόφαση κάνετε μακριές προσευχές. Γι’ αυτό θα λάβετε περισσότερη καταδίκη.
Και αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί κλείνετε τη βασιλεία των ουρανών μπροστά στους ανθρώπους. Γιατί εσείς δεν εισέρχεστε ούτε εκείνους που θέλουν να εισέλθουν τους αφήνετε να εισέλθουν.
Αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί γυρνάτε τη θάλασσα και την ξηρά για να κάνετε έναν προσήλυτο και, όταν γίνει, τον κάνετε γιο της γέεννας διπλά από εσάς.
Αλίμονο σ’ εσάς, οδηγοί τυφλοί, που λέτε: Όποιος ορκιστεί στο ναό δεν είναι τίποτα. Όποιος όμως ορκιστεί στον χρυσό του ναού οφείλει να πράξει.
Μωροί και τυφλοί, γιατί ποιος είναι μεγαλύτερος, ο χρυσός ή ο ναός που αγίασε τον χρυσό;
Και λέτε επίσης: Όποιος ορκιστεί στο θυσιαστήριο δεν είναι τίποτα. Όποιος όμως ορκιστεί στο δώρο που είναι πάνω σ’ αυτό οφείλει να πράξει.
Τυφλοί, γιατί ποιο είναι μεγαλύτερο, το δώρο ή το θυσιαστήριο που αγιάζει το δώρο;
Όποιος λοιπόν ορκίστηκε στο θυσιαστήριο ορκίζεται σ’ αυτό και σε όλα όσα είναι πάνω του.
Και όποιος ορκίστηκε στο ναό ορκίζεται σ’ αυτόν και σ’ Εκείνον που τον κατοικεί.
Και όποιος ορκίστηκε στον ουρανό ορκίζεται στο θρόνο του Θεού και σ’ Εκείνον που κάθεται πάνω του.
Αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί αποδεκατίζετε το δυόσμο και τον άνηθο και το κύμινο και αφήσατε τα σπουδαιότερα του νόμου: Τη δίκαιη κρίση και το έλεος και την πίστη. Αυτά λοιπόν έπρεπε να κάνετε, κι εκείνα να μην αφήνετε.
Οδηγοί τυφλοί, που διυλίζετε το κουνούπι, αλλά καταπίνετε την καμήλα.
Αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί καθαρίζετε το απέξω του ποτηριού και του πιάτου, ενώ από μέσα είναι γεμάτα από αρπαγή και ακράτεια.
Φαρισαίε τυφλέ, καθάρισε πρώτα το εντός του ποτηριού, για να γίνει και το έξω του καθαρό.
Αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί μοιάζετε με τάφους ασβεστωμένους, οι οποίοι απέξω βέβαια φαίνονται ωραίοι, αλλά από μέσα είναι γεμάτοι από οστά νεκρών και από κάθε ακαθαρσία.
Έτσι κι εσείς απέξω βέβαια φαίνεστε στους ανθρώπους δίκαιοι, αλλά από μέσα είστε γεμάτοι υποκρισία και ανομία.
Αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί οικοδομείτε τους τάφους των προφητών και κοσμείτε τα μνήματα των δικαίων, και λέτε: Αν ήμασταν στις ημέρες των πατέρων μας, δε θα ήμασταν με αυτούς συμμέτοχοι στο αίμα των προφητών που έχυσαν.
Ώστε μαρτυρείτε για τους εαυτούς σας ότι είστε γιοι εκείνων που φόνευσαν τους προφήτες.
Και εσείς συμπληρώστε το μέτρο της ανομίας των πατέρων σας.
Φίδια, γεννήματα εχιδνών, πώς θα αποφύγετε την κρίση της γέεννας;
Γι’ αυτό, ιδού, εγώ αποστέλλω προς εσάς προφήτες και σοφούς και γραμματείς. Από αυτούς άλλους θα σκοτώσετε και θα σταυρώσετε, και από αυτούς άλλους θα μαστιγώσετε στις συναγωγές σας και θα καταδιώξετε από πόλη σε πόλη.
Για να έρθει πάνω σας κάθε αίμα δίκαιο που χύνεται πάνω στη γη, από το αίμα του Άβελ του δίκαιου ως το αίμα του Ζαχαρία, του γιου του Βαραχία, που φονεύσατε μεταξύ του ναού και του θυσιαστηρίου.
Αλήθεια σας λέω, θα έρθουν όλα αυτά πάνω στη γενιά αυτή».

Ευαγγέλιο Όρθρου, Κατά Ματθαίο ΚΓ'(23) 1-39

Τότε ὁ ᾿Ιησοῦς ἐλάλησε τοῖς ὄχλοις καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ
λέγων· ἐπὶ τῆς Μωσέως καθέδρας ἐκάθισαν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι.
πάντα οὖν ὅσα ἐὰν εἴπωσιν ὑμῖν τηρεῖν, τηρεῖτε καὶ ποιεῖτε, κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν μὴ ποιεῖτε· λέγουσι γάρ, καὶ οὐ ποιοῦσι.
δεσμεύουσι γὰρ φορτία βαρέα καὶ δυσβάστακτα καὶ ἐπιτιθέασιν ἐπὶ τοὺς ὤμους τῶν ἀνθρώπων, τῷ δὲ δακτύλῳ αὐτῶν οὐ θέλουσι κινῆσαι αὐτά.
πάντα δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν ποιοῦσι πρὸς τὸ θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις. πλατύνουσι γὰρ τὰ φυλακτήρια αὐτῶν καὶ μεγαλύνουσι τὰ κράσπεδα τῶν ἱματίων αὐτῶν, φιλοῦσι δὲ τὴν πρωτοκλισίαν ἐν τοῖς δείπνοις καὶ τὰς πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς
καὶ τοὺς ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ καλεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων ραββὶ ραββί.
ὑμεῖς δὲ μὴ κληθῆτε ραββί· εἷς γὰρ ὑμῶν ἐστιν ὁ διδάσκαλος, ὁ Χριστός· πάντες δὲ ὑμεῖς ἀδελφοί ἐστε.
καὶ πατέρα μὴ καλέσητε ὑμῶν ἐπὶ τῆς γῆς· εἷς γάρ ἐστιν ὁ πατήρ ὑμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
μηδὲ κληθῆτε καθηγηταί· εἷς γὰρ ὑμῶν ἐστιν ὁ καθηγητής, ὁ Χριστός.
ὁ δὲ μείζων ὑμῶν ἔσται ὑμῶν διάκονος.
ὅστις δὲ ὑψώσει ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, καὶ ὅστις ταπεινώσει ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.
Οὐαὶ δὲ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κατεσθίετε τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν καὶ προφάσει μακρὰ προσευχόμενοι· διὰ τοῦτο λήψεσθε περισσότερον κρῖμα.
Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν.
Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι περιάγετε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηρὰν ποιῆσαι ἕνα προσήλυτον, καὶ ὅταν γένηται, ποιεῖτε αὐτὸν υἱὸν γεέννης διπλότερον ὑμῶν.
Οὐαὶ ὑμῖν, ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ λέγοντες ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ ναῷ, οὐδέν ἐστιν, ὃς δ᾿ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ χρυσῷ τοῦ ναοῦ, ὀφείλει.
μωροὶ καὶ τυφλοί! τίς γὰρ μείζων ἐστίν, ὁ χρυσός ἢ ὁ ναὸς ὁ ἁγιάζων τὸν χρυσόν;
καί· ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, οὐδέν ἐστιν, ὃς δ᾿ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ δώρῳ τῷ ἐπάνω αὐτοῦ, ὀφείλει.
μωροὶ καὶ τυφλοί! τί γὰρ μεῖζον, τὸ δῶρον ἢ τὸ θυσιαστήριον τὸ ἁγιάζον τὸ δῶρον;
ὁ οὖν ὀμόσας ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ ὀμνύει ἐν αὐτῷ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἐπάνω αὐτοῦ·
καὶ ὁ ὀμόσας ἐν τῷ ναῷ ὀμνύει ἐν αὐτῷ καὶ ἐν τῷ κατοικήσαντι αὐτόν·
καὶ ὁ ὀμόσας ἐν τῷ οὐρανῷ ὀμνύει ἐν τῷ θρόνῳ τοῦ Θεοῦ καὶ ἐν τῷ καθημένῳ ἐπάνω αὐτοῦ.
Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον καὶ τὸ ἄνηθον καὶ τὸ κύμινον, καὶ ἀφήκατε τὰ βαρύτερα τοῦ νόμου, τὴν κρίσιν καὶ τὸν ἔλεον καὶ τὴν πίστιν· ταῦτα δὲ ἔδει ποιῆσαι κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι.
ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ διυλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες!
Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι καθαρίζετε τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ἐξ ἁρπαγῆς καὶ ἀδικίας.
Φαρισαῖε τυφλέ, καθάρισον πρῶτον τὸ ἐντὸς τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἵνα γένηται καὶ τὸ ἐκτὸς αὐτῶν καθαρόν.
Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας.
οὕτω καὶ ὑμεῖς ἔξωθεν μὲν φαίνεσθε τοῖς ἀνθρώποις δίκαιοι, ἔσωθεν δὲ μεστοί ἐστε ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας.
Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι οἰκοδομεῖτε τοὺς τάφους τῶν προφητῶν καὶ κοσμεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν δικαίων,
καὶ λέγετε· εἰ ἦμεν ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ἡμῶν, οὐκ ἂν ἦμεν κοινωνοὶ αὐτῶν ἐν τῷ αἵματι τῶν προφητῶν.
ὥστε μαρτυρεῖτε ἑαυτοῖς ὅτι υἱοί ἐστε τῶν φονευσάντων τοὺς προφήτας.
καὶ ὑμεῖς πληρώσατε τὸ μέτρον τῶν πατέρων ὑμῶν.
ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν! πῶς φύγητε ἀπὸ τῆς κρίσεως τῆς γεέννης;
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω πρὸς ὑμᾶς προφήτας καὶ σοφοὺς καὶ γραμματεῖς, καὶ ἐξ αὐτῶν ἀποκτενεῖτε καὶ σταυρώσετε, καὶ ἐξ αὐτῶν μαστιγώσετε ἐν ταῖς συναγωγαῖς ὑμῶν καὶ διώξετε ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν,
ὅπως ἔλθῃ ἐφ᾿ ὑμᾶς πᾶν αἷμα δίκαιον ἐκχυνόμενον ἐπὶ τῆς γῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος ῎Αβελ τοῦ δικαίου ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου υἱοῦ Βαραχίου, ὃν ἐφονεύσατε μεταξὺ τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου.
ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἥξει ταῦτα πάντα ἐπὶ τὴν γενεὰν ταύτην.
-----------------
Ο υποκριτής είναι ένα τέρας πιο σιχαμερό από κάθε άλλο, που κάθεται κρυμμένο στα σκοτεινά τάρταρα της ψευτιάς κι απέξω στήνει τις παγίδες του για να παραπλανέσει κανέναν αθώον άνθρωπο. Είναι εγωιστής, σκληρός, αλύπητος, φιλάργυρος, φοβιτσιάρης, αλλά αυτά τα σκεπάζει με ψεύτικη ταπείνωση, με συμπονετικά λόγια, με γλυκομιλήματα. Ο υποκριτής δεν έχει Θεό και νόμο και καμώνεται ίσα-ίσα πως φοβάται τον Θεό και τον νόμο του.

Γραμματείς και Φαρισαίοι: Oι φονιάδες του Χριστού

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Εμείς οι «καλοί» ... / Καληνύχτα σας...

Μας βολεύει να υπάρχει πάντοτε "κάποιος χειρότερος" από εμάς.
Ηρεμεί τη συνείδησή μας.
Μας δίνει το δικαίωμα να συνεχίσουμε να ζούμε ήρεμα τη ζωούλα μας, ξέροντας ότι εμείς δεν είμαστε σαν και αυτόν. 

Μας δίνει το δικαίωμα να μην ανησυχούμε ιδιαίτερα για τα δικά μας τα "μικρά" λαθάκια.

Είμαστε όμως φρικτοί υποκριτές.
Και εσύ και εγώ και όλοι μας.

Και ξέρεις γιατί;
Γιατί έχουμε και εμείς μερίδιο ευθύνης σε όλα τα άσχημα…
Ναι. Έχουμε. Μην σου κάνει εντύπωση.

Αν εμείς ήμασταν καλοί, φίλε μου, να είσαι σίγουρος, πως δε θα γινόντουσαν φρικτά πράγματα στο κόσμο.
Καλό βράδυ…

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η αλήθεια για τις «τέλειες» "επώνυμες" μαμάδες

Το καλύτερο, προφανώς, θα ήταν να λέγαμε την αλήθεια γενικώς, αλλά καμιά φορά τα ζυγίζουμε τα πράγματα αλλιώς, καμιά φορά δεν είμαστε έτοιμοι ή ώριμοι, καμιά φορά το να πούμε την αλήθεια ή να ξύσουμε λίγο την επιφάνεια, θα σήμαινε ότι ξύνουμε και τη δική μας επιφάνεια, άουτς.

Παράδειγμα.
Μαμά επώνυμη. 

Μαμά εμφανώς ανορεξική. 

Μαμά εμφανώς δυστυχισμένη. 

Μαμά που για κάποιο λόγο, ωστόσο, θέλουμε να πείσουμε τους εαυτούς μας και τους άλλους ότι είναι χαρούμενη, τρυφερή, γκλάμορους, γελαστή, τρισευτυχισμένη. 

Και ποστάρουμε φωτογραφίες της και επιλέγουμε, για πολλοστή φορά, να προβάλλουμε πάνω της μια αλήθεια που δεν κατεβαίνει ούτε χιλιοστό κάτω από την επιφάνεια.

Έχω ένα σοβαρό πρόβλημα με αυτό. Έγραψα μέχρι και βιβλίο για να το εξηγήσω. Και είναι το εξής:

Πρέπει κάποια στιγμή να επιτρέψουμε, ίσως και να αναγκάσουμε, τους γονείς να πουν όλες τις αλήθειες τους, ακόμα κι εκείνες που ξεφεύγουν από την τελειότητα.

Πρέπει να σπάσουμε αυτό το απαίσιο ροζ εκκρεμές που μας υπνωτίζει στο να λέμε (στους γύρω μας και στον εαυτό μας) 

ότι όλα είναι καλά και να τολμήσουμε να πούμε ότι είμαστε τρομαγμένοι, 

ότι θέλουμε να το σκάσουμε μια νύχτα στα κρυφά, 

ότι πότε πότε, ή συνέχεια, νιώθουμε πιο μικροί από τα παιδιά μας, 

ότι δεν είμαστε σίγουροι για τίποτα, 

ότι αυτοσχεδιάζουμε για τα πάντα, 

ότι έχουμε κατάθλιψη, 

ότι ζούμε μία φρίκη γιατί δεν έχουμε ξεπεράσει ακόμα εκείνη την εφηβική διατροφική διαταραχή (είναι τρομαχτικά δύσκολο να είσαι έγκυος ή/και μαμά όταν έχεις ξεπεράσει μια διατροφική διαταραχή, πόσο μάλλον, φαντάζομαι, όταν είσαι ακόμα μέσα σ' αυτήν), 

ότι θέλουμε να τα πνίξουμε ώρες ώρες, 

ότι καμιά φορά πιστεύουμε ότι θα τρελαθούμε, 

ότι καμιά φορά τρελαινόμαστε σίγουρα, 

ότι καμιά φορά δεν είμαστε καθόλου βέβαιοι πως είμαστε οι σωστοί άνθρωποι στη σωστή θέση, 

ότι μια κατάχρηση είναι το μόνο που μπορεί αυτή τη στιγμή να μας κρατήσει ζωντανούς.

Ότι… δεν ξέρω, συμπληρώστε όποιο φρικιαστικό και απαίσιο και ντροπιαστικό πράγμα σας έχει περάσει για μια στιγμή από το μυαλό και το μαζέψατε βιαστικά γιατί δεν έχετε δει κανέναν άλλο γονιό, ποτέ, να σκέφτεται έτσι. Είναι καιρός και είναι απαραίτητο να δούμε τέτοιους γονείς, όλοι μας. Να δούμε τους εαυτούς μας κάτω και από τέτοιο φως. Και να το φωνάξουμε, σε περίπτωση που οι γύρω μας, από κεκτημένη ταχύτητα, επιμένουν να το βλέπουν κι αυτό ροζ.

Αυτό σημαίνει να μιλάμε. Και να σπρώχνουμε και τους άλλους να μιλήσουν.

Με το να παρουσιάζουμε ως τέλειους επώνυμους ανθρώπους που περνάνε το δικό τους ζόρι, μέσα τους, ούτε σ' εκείνους επιτρέπουμε να πουν μια αλήθεια που θα την άκουγαν πολλοί, ούτε όλους εμάς τους υπόλοιπους βοηθάμε να αναγνωρίσουμε και να τιμήσουμε τις μαύρες μας σελίδες. Απλώς διαιωνίζουμε μια κουλτούρα γονεϊκής τελειότητας που, νομίζω, κανέναν ποτέ δεν έκανε πραγματικά πιο ευτυχισμένο.

Πηγή: http://stellakasdagli.com

Πότε οι άνθρωποι φανερώνουν τον αληθινό τους εαυτό;

Μα, όταν δεν σε χρειάζονται πια.
    Μετά την πρώτη «ψυχρολουσία» ψάχνεις να βρεις τη δική σου αντίδραση σε αυτό που συμβαίνει. Να μιλήσεις, να προκαλέσεις, να σιωπήσεις, να αγνοήσεις ή να απομακρυνθείς; 

Ό,τι και να διαλέξεις, μέσα σου γνωρίζεις ότι τίποτα δεν θα είναι το ίδιο πια. Αποστασιοποιείσαι συναισθηματικά κι από εδώ και πέρα είσαι πάντα πιο προσεκτικός ως προς το τι κάνεις και ως προς το τι λες. 

Χάνεις, δηλαδή, τη δική σου αυθεντικότητα και τον αυθορμητισμό. Νιώθεις πιο σφιγμένος, πιο μαζεμένος. Αρχίζεις, δυστυχώς, και εσύ να σκέφτεσαι καχύποπτα και δεν νιώθεις άνετα να μένεις πολύ ώρα με αυτούς τους ανθρώπους.

    Πολλές φορές θα συναντήσουμε στη ζωή μας ανθρώπους που άλλα λένε, όταν είμαστε παρόντες κι άλλα όταν λείπουμε. 

Είναι πολύ λυπηρό να διαπιστώνεις πόση υποκρισία μπορεί να κρύβεται πίσω από μια συμπεριφορά. 

Στην αρχή δυσκολεύεσαι να το πιστέψεις κι αναρωτιέσαι μήπως έχει γίνει κάποιο λάθος. 

Όταν, όμως, επιβεβαιώνεσαι σοκάρεσαι και στη συνέχεια απογοητεύεσαι. Απογοητεύεσαι, γιατί δεν το περίμενες από τα συγκεκριμένα άτομα, γιατί αισθάνεσαι ότι δεν έχεις κάνει κάτι ώστε να αξίζεις μια τέτοια αντιμετώπιση.

Αναρωτιέσαι ποια είναι εκείνη η αιτία που κάνει τα άτομα να προσποιούνται, να λένε άλλα από αυτά που εννοούν, ενώ θα μπορούσαν να είναι πιο ευθείς, πιο ειλικρινείς. Αν δεν συμπαθείς κάποιον, δεν χρειάζεται να του δείχνεις καταναγκαστικά ότι τον συμπαθείς. Με ευγενικό και διακριτικό τρόπο μπορείς να απέχεις και να αποφεύγεις. Δεν υπάρχει λόγος να γίνεσαι καυστικός, κακοπροαίρετος πίσω από την πλάτη του.

Οι ανθρώπινες σχέσεις πλήττονται από το ψέμα, την υποκρισία, την ανεντιμότητα. 

Γιατί τόσος κόπος, όμως, να διατηρήσουμε σχέσεις που δεν μας αρέσουν ή δεν μας ταιριάζουν; 

Γιατί μπαίνουμε στη διαδικασία να δώσουμε μια διαφορετική εικόνα στον άλλο από εκείνη που πραγματικά ισχύει;

    Μπορεί να θέλουμε να κερδίσουμε κάτι, να θέλουμε να αποφύγουμε τσακωμούς και φασαρίες ή μπορεί να μην γίνεται να χαλάσουμε σχέσεις συγγενικές ίσως. Ό,τι και να ισχύει, το μόνο σίγουρο είναι ότι στο τέλος με κάποιον τρόπο η αλήθεια θα αποκαλυφθεί. 

Κάποια στιγμή θα γίνει αντιληπτό αν κάποιος πραγματικά μας φέρεται αυθεντικά ή καταβάλλει προσπάθεια να φανεί «σωστός» απέναντί μας.

    Παρά τα όσα θα συναντήσουμε, παρά τις απογοητεύσεις που θα βιώσουμε, δεν θα πρέπει να πέσουμε στην παγίδα να βλέπουμε όλους τους ανθρώπους καχύποπτα. Όποιας κατηγορίας ανθρώπους και να συναντήσουμε, εμείς οφείλουμε να παραμείνουμε πιστοί στην αλήθειά μας.

    Δεν χρειάζεται να υιοθετήσουμε το μοντέλο που ακολουθούν οι άλλοι. 

Δε χρειάζεσαι τα ψέματα για να αγαπήσεις και να αγαπηθείς, για να εξελιχθείς, για να επιβιώσεις. Είναι πιο έντιμο να είσαι ειλικρινής και να πορευτείς χωρίς την ανάγκη να αρέσεις σε όλους. Υπερασπίζεσαι αυτό που είσαι –δεχόμενος φυσικά και την καλοπροαίρετη κριτική-, αλλά δεν θα πρέπει να επιδιώκεις διακαώς να γίνεις συμπαθής από όλους ή να τα έχεις καλά με όλους.

    Με «όπλα» την ευγένεια, τη διακριτικότητα, την αξιοπρέπεια, την ακεραιότητα και την ωριμότητά σου μπορείς να αντιμετωπίσεις κάθε λογής ανθρώπους. Δεν είναι εύκολο να...

...........

ολόκληρο το άρθρο εδώ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οργανωμένη - Εποχιακή «Φιλανθρωπία», κατά τα συμφέροντα...

Μέρες που είναι, είπα να μείνω σπίτι να χουχουλιάσω, να δω καμιά ταινία. Ανοίγω την τηλεόραση και... μού ρχεται κάτι σαν αναγούλα.

Σε όλα τα κανάλια, σε όλα τα δελτία ένας καταιγισμός ειδήσεων για τις άνεργες οικογένειες που δεν είχαν καν τα στοιχειώδη για το τραπέζι των εορτών, για τον ηλικιωμένο που δεν επαρκεί η σύνταξη ούτε για τα φάρμακά του, για την άστεγη της πλατείας τάδε…… για τα παιδάκια που δεν θα πάρουν δώρο την Πρωτοχρονιά, για όλη αυτή τη φτώχεια, τη μιζέρια, την πείνα και την αρρώστια που τα κανάλια ανακαλύπτουν λίγο πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων.

Λες και λείπουν όλο το χρόνο.

Σφίγγεται η ψυχή μου. Λέω, άι στο καλό, μέρες που είναι, ειδήσεις είναι θα τελειώσουν. Εμένα μου λες; Ακολουθούν οι επισκέψεις σε ορφανοτροφεία, νοσοκομεία, γηροκομεία και όλα τα εις –εια με συνοδεία κάμερας και απαραίτητα μικροφώνου για δηλώσεις του τύπου: «αυτές τις μέρες κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να… κλπ... κλπ» ή «ευχαριστούμε που δεχθήκατε να μοιραστείτε το πρόβλημά σας... κλπ... κλπ»

Κι απ' την άλλη σε ένα ρηχό εντυπωσιακό show, προβάλλεται η νοοτροπία της νεοπλουτίστικης φιλανθρωπίας και η προσφορά on camera.

Οργανωμένη φιλανθρωπία, και ψυχολογική χειραγώγηση του θεατή, κάτι που με εξοργίζει ακόμη πιο πολύ.

Φορώντας τη μάσκα του φιλάνθρωπου κάποιοι προσπαθούν να σκεπάσουν τις ενοχές τους, να εξαγοράσουν τις τύψεις τους, να διαγράψουν τις αμαρτίες τους εξασφαλίζοντας ένα εισιτήριο για τον παράδεισο.

Φιλανθρωπικές οργανώσεις και φιλανθρωπικά γκαλά νεόπλουτων, άνθρωποι της showbiz και της τηλεόρασης με ψεύτικη προσποιητή "ανθρωπιά" σε τηλεμαραθώνιους αγάπης και reality προγράμματα με απώτερο στόχο κάποιες φοροαπαλλαγές τους.

Με ύφος «περίλυπος εστί η ψυχή μου» μπροστά στις κάμερες ή με ένα καρφιτσωμένο χαμόγελο δήθεν συμπόνιας μπροστά στο φτωχό γέροντα, στο άρρωστο παιδί, στη μάνα ή στον πατέρα χωρίς δουλειά. Συμπόνια και φιλανθρωπία για το φαίνεσθαι και όχι για το είναι. Εποχιακή φιλανθρωπία.

Ψεύτες και Υποκριτές που εκμεταλλεύονται την καλή θέληση και την αίσθηση καθήκοντος του απλού θεατή, προβάλλοντας την δική τους τάχα ανωτερότητα.
Κλείνω την τηλεόραση πριν πω κάτι, μέρες που είναι, που δεν αρμόζει ούτε στο χαρακτήρα μου ούτε στο πνεύμα των ημερών….

Ο καθένας από μας ας σκεφθεί το νόημα της φιλανθρωπίας και της αλληλεγγύης.

Η φτώχεια, η πείνα και η αρρώστια χρειάζονται τη βοήθειά μας 365 μέρες το χρόνο, χρειάζονται ζεστασιά, χαμόγελα κι αγάπη όχι μόνο τις μέρες των εορτών.

Η φιλανθρωπία ας συνοδεύεται από αληθινά αισθήματα κι ο καθένας ας κάνει αυτό που πρέπει χωρίς θεατές… θα το ξέρει μόνο εκείνος κι αυτό φτάνει.

Αννίκας..... δια χειρός
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η "τιμή" της Άννας... (πραγματική, σκληρή ιστορία)

«οἱ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι προάγουσιν ὑμᾶς 

εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» 

Ματθ. κα΄, 31 

Οι τελώνες και οι πόρνες σας δείχνουν τον δρόμο 

για Βασιλεία του Θεού.

Προσοχή! Η ανάρτηση είναι ακατάλληλη για υποκριτές.

Α/Τ Ομόνοιας
Η ιστορία είναι πραγματική. Μου την αφηγήθηκε πελάτισσα μου, αστυνομικός που υπηρετεί στο Α/Τ Ομόνοιας.

Δευτέρα βράδυ λέει η αστυνομικός, είχανε μαζέψει καμιά δεκαριά π.... έξω από ένα ξενοδοχείο της οδού Μενάνδρου. Ανάμεσα τους και την Άννα.
Την πετάξανε σ΄ένα κελί, μαζί με τις άλλες. Η ώρα 11:00.
Σε μισή ωρίτσα πλακώσανε οι δικηγόροι. Μια - μια οι αλλοδαπές την έκαναν. Πληρώνανε οι νταβατζήδες τους....
Ξέμεινε η Άννα.
— Ο δικός σου ο δικηγόρος;

— Δεν έχω δικηγόρο...

Οι μπάτσοι κάτι μυρίστηκαν. Έχουνε δει πολλά τα μάτια τους. Την πήρανε την Άννα, την πήγανε στον αξιωματικό υπηρεσίας.

— Από που ξεφύτρωσες εσύ;
Η Άννα κάτι πήγε να ψελλίσει αλλά δεν της έβγαινε ήχος. Μόνο ένα δάκρυ. Κι αυτό στεγνό...

Η μπατσίνα μου, που έκοβε χαρτόσημα στο γραφείο, επηρεάστηκε. Εντάξει. Δεν είναι και το πιο συνηθισμένο να βλέπεις Ελληνίδες και καλοβαλμένες κοπέλες σαν την Άννα, να κάνουνε πιάτσα στη Μενάνδρου. Άσε που εκτός της ταυτότητας, είχανε βρει στο τσαντάκι της και κάτι φωτογραφίες. Κι ανάμεσα στις άλλες φωτογραφίες, ένα βρέφος ολίγων μηνών.

— Το μωρό ποιανής είναι;

— Δικο μου

— Πόσων μηνών;

— Έξη

— Και που το έχεις τώρα;

— Το φυλάει ο άντρας μου

— Και ξέρει ο άντρας σου που γυρνάς;

— Όχι δεν το ξέρει...

Βουβαμάρα. Οι μπάτσοι αλληλοκοιταζόντουσαν. Ήτανε κι η πελάτισσα μου, που την είχε πιάσει το μητρικό. Μανούλα κι αυτή.
Σηκώνεται, φέρνει στην Άννα λίγο καφέ.

— Γιατί ρε κοπέλα μου;
Έτσι ξερά, ένα «Γιατί». Και σαν τι άλλο να πεις;

Να πεις δηλαδή ότι η Άννα που έλιωσε βρακάκια να σπουδάσει Φιλοσοφική Αθηνών κι εξόν από το ξεφτιλισμένο το πτυχίο είχε και ένα μεταπτυχιακό στην ιστορία της Τέχνης, δούλευε τώρα σε ένα πολυεθνικό σούπερ μάρκετ για 480 ευρώ το μήνα; Κι επιπλέον την πιάνουνε να κάμει πιάτσα στα Χαυτεία; Στα @@λαδ... που πάνε για να π..... οι Πακιστανοί;
Πως να το πεις;
Γιατί άμα το πεις, έρχεται η σειρά του να ρωτήσεις και για πιο λόγο γίνανε όλα αυτά; Και ποιος φταίει; Και μήπως φταις κι εσύ που γίνανε όλα αυτά, όπως σκατά γίνανε.
Και δεν το λες.
Λες μόνον ένα ξερό «γιατί», που μέσα στη γύμνια του, είναι ντυμένο όλα τα θανάσιμα ερωτήματα αυτού του κόσμου...

Γιατί; Γιατί έτσι...
Γιατί πολύ απλά, τα 480 ευρώπουλα που της δίνουνε της Άννας οι πολυεθνικοί υπεράρπαγες δεν φτάνουν ούτε για το νοίκι με τα κοινόχρηστα. Γιατί ο άντρας της το έκλεισε το μαγαζί του και δεν λογίζεται ούτε ως άνεργος, για να του πετάνε τουλάχιστον ένα επίδομα. Γιατί αν δεν πλήρωνε το χαράτσι αυτό τον μήνα θα της κόβανε και το ρεύμα.
 
Και πάνω απ' ολα γιατι η Αννα εχει ενα βρεφος έξι μηνων.
Που ξυπναει τις νυχτες και σπαραζει στο κλαμα, αμα δεν του εχουνε ετοιμο το αποστειρωμενο μπιμπερο με το γαλα. 

Και τι γαλα; Οχι το γαλα που πουλανε στα περιπτερα. Το αλλο το γαλα. Που ειναι για τα μωρα. 

Το ακριβον. Το Αλμυρον...
Γιατι τα βρεφη δεν μπορουνε να φανε ροβιθια ή φακες που φερνει καθε μεσημερι ο αντρας της απο τα συσσιτια της εκκλησιας. Ουτε να καταλαβουνε ότι σ' αυτον τον κοσμο υπαρχουνε ανθρωποι που βγαζουν σε μια μερα τοσα ευροπουλα, οσα χρειαζεται μια οικογενεια για να ζησει ενα χρονο! Κι οτι αυτοι οι ιδιοι ανθρωποι, προκειμενου να βγαλουνε αλλα τοσα παραπανω [και τι να τα καμουνε γ... την τρέλα μου;] είναι ικανοί να στείλουν στο θάνατο χιλιάδες οικογένειες.
Όχι!
Τα βρεφη δεν τα καταλαβαινουνε αυτα.
Τα βρεφη διαθετουνε μονον τη σοφια της ζωης. Που λεει οτι καθε ανθρωπος που ερχεται σ αυτον τον κοσμο δικαιουται ενα μεριδιο στο φως, στην τροφη και στην ελπιδα...
Αυτο καταλαβαινουν τα βρεφη και αυτο ειναι που σε μαχαιρωνει στην καρδια, οποτε τ' ακους να σπαραζουνε στο κλαμα απο την πεινα.
Και το Αλμυρον εχει λεφτα.
Πως να το αγορασει η Αννα, που δεν εβισκε στο πορτοφολι της παρα μισο σεντ και δυο φωτογραφιες;
Τις φωτογραφιες της ζωης της, που δεν αξιζε πια ουτε ενα κουτακι αλμυρον.
Τη μικρη συσκευασια...

Κι ετσι η Αννα πηρε το τσαντακι της και την εκαμε για την οδο Μενανδρου. Τριαντα ευροπουλα ο πελατης.

.................

η συνέχεια εδώ 

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αν έχεις δυο χιτώνες...

... να δώσεις τον έναν. Να τον δώσεις σε αυτόν που έχει ανάγκη.

Μην κάνεις, όμως, το ίδιο με τα χρήματα. 

Αυτά φρόντιζέ να τα μαζεύεις. Να αβγατίζουν. Να έχεις το αύριό σου εξασφαλισμένο.

Τον χιτώνα να τον δώσεις. 

Με τα αδέρφια σου, όμως, αν χρειαστεί, μη διστάσεις να σκοτωθείς για τα κληρονομικά σας. Για χώμα, για μετρητά και για ντουβάρια. Πρέπει το δίκιο σου να το εξασφαλίσεις. 

Πρέπει να σιγουρέψεις το μέλλον σου και το μέλλον των παιδιών σου.
Αν έχεις δυο χιτώνες, δώσε τον έναν στους φτωχούς. 

Μην μοιραστείς όμως με κανέναν την μπουκιά σου, το τραπέζι και τη ζέστη σου. Είναι άβατα αυτά. Είναι δικά σου μόνο.

Τέτοιοι είμαστε οι άνθρωποι. Υποκριτές. Μόνο λόγια…

Και αν πεις, πως «εντάξει, είναι δύσκολα τα παραπάνω, γι' αυτό και δεν τα κάνω», μην δώσεις τίποτα υλικό.
Προσπάθησε να δώσεις λίγο από το χρόνο σου. 

Προσπάθησε να δώσεις συγχώρεση σε αυτούς που σε στεναχωρούν. 

Προσπάθησε να δώσεις αγάπη. Δυο κουβέντες. Μια συγγνώμη. Κάτι. Ας είναι η προσφορά σου το πάτημα του εγωισμού σου. 

Το πάτημα των θέλω σου για χάριν του άλλου. 

Όχι όποιου και όποιου. Του παιδιού σου. Του αδερφού σου. Της μάνας σου. Του συζύγου.

Τι λες; Το κάνεις;

Όχι. Εύκολο να δώσεις τον ένα τον χιτώνα. Στα λόγια, όλα είναι εύκολα… Στην πράξη όλοι είναι που κολλάμε. 

Με μένα πρώτο. 

Τέτοιοι είμαστε οι άνθρωποι. Υποκριτές. Μόνο λόγια.
Και δεν ντρεπόμαστε καθόλου…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Εποχιακή, νεοπλουτίστικη «φιλανθρωπία»

🌼εν όψει του Πάσχα... 🌼

Μέρες που είναι, είπα να μείνω σπίτι να χουχουλιάσω, να δω καμιά ταινία. Ανοίγω την τηλεόραση και... μού 'ρχεται κάτι σαν αναγούλα.

Σε όλα τα κανάλια, σε όλα τα δελτία ένας καταιγισμός ειδήσεων για τις άνεργες οικογένειες που δεν είχαν καν τα στοιχειώδη για το τραπέζι των εορτών, για τον ηλικιωμένο που δεν επαρκεί η σύνταξη ούτε για τα φάρμακά του, για την άστεγη της πλατείας τάδε… για τα παιδάκια που δεν θα πάρουν δώρο την Πρωτοχρονιά, για όλη αυτή τη φτώχεια, τη μιζέρια, την πείνα και την αρρώστια που τα κανάλια ανακαλύπτουν λίγο πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων.

Λες και λείπουν όλο το χρόνο.

Σφίγγεται η ψυχή μου. Λέω, άι στο καλό, μέρες που είναι, ειδήσεις είναι θα τελειώσουν.

Εμένα μου λες;

Ακολουθούν οι επισκέψεις σε ορφανοτροφεία, νοσοκομεία, γηροκομεία και όλα τα εις –εια με συνοδεία κάμερας και απαραίτητα μικροφώνου για δηλώσεις του τύπου: «αυτές τις μέρες κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να…..κλπ..κλπ» ή «ευχαριστούμε που δεχθήκατε να μοιραστείτε το πρόβλημά σας....κλπ..κλπ».

Κι απ' την άλλη σε ένα ρηχό εντυπωσιακό show, προβάλλεται η νοοτροπία της νεοπλουτίστικης φιλανθρωπίας και η προσφορά on camera.

Οργανωμένη φιλανθρωπία, και ψυχολογική χειραγώγηση του θεατή, κάτι που με εξοργίζει ακόμη πιο πολύ.

Φορώντας τη μάσκα του φιλάνθρωπου κάποιοι προσπαθούν να σκεπάσουν τις ενοχές τους, να εξαγοράσουν τις τύψεις τους, να διαγράψουν τις αμαρτίες τους εξασφαλίζοντας ένα εισιτήριο για τον παράδεισο.

Φιλανθρωπικές οργανώσεις και «φιλανθρωπικά» γκαλά νεόπλουτων, άνθρωποι της showbiz και της τηλεόρασης με ψεύτικη προσποιητή "ανθρωπιά" σε τηλεμαραθώνιους αγάπης και reality προγράμματα με απώτερο στόχο κάποιες φοροαπαλλαγές τους.

Με ύφος "περίλυπος εστί η ψυχή μου" μπροστά στις κάμερες ή με ένα καρφιτσωμένο χαμόγελο δήθεν συμπόνιας μπροστά στο φτωχό γέροντα, στο άρρωστο παιδί, στη μάνα ή στον πατέρα χωρίς δουλειά.

Συμπόνια και φιλανθρωπία για το φαίνεσθαι και όχι για το είναι. Εποχιακή φιλανθρωπία.

Ψεύτες και Υποκριτές που εκμεταλλεύονται την καλή θέληση και την αίσθηση καθήκοντος του απλού θεατή, προβάλλοντας την δική τους τάχα ανωτερότητα.

Κλείνω την τηλεόραση πριν πω κάτι, μέρες που είναι, που δεν αρμόζει ούτε στο χαρακτήρα μου ούτε στο πνεύμα των ημερών…

Ο καθένας από μας ας σκεφθεί το νόημα της φιλανθρωπίας και της αλληλεγγύης.

Η φτώχεια, η πείνα και η αρρώστια χρειάζονται τη βοήθειά μας 365 μέρες το χρόνο, χρειάζονται ζεστασιά, χαμόγελα κι αγάπη όχι μόνο τις μέρες των εορτών.

Η «φιλανθρωπία» ας συνοδεύεται από αληθινά αισθήματα κι ο καθένας ας κάνει αυτό που πρέπει χωρίς θεατές…θα το ξέρει μόνο εκείνος κι αυτό φτάνει.

Αννίκας δια χειρός
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Γέμισε ο κόσμος με «άγιους» υποκριτές

Γέμισε ο κόσμος με ανθρώπους που οι προθέσεις τους είναι καλές, αλλά ο τρόπος τους είναι βάσανο για τους άλλους.
Γέμισε ο κόσμος με ανθρώπους, που μιλάνε για αγάπες και για έρωτες, αλλά το μόνο που μπορούνε να αγαπήσουνε, είναι ο εαυτός τους.
Γέμισε ο κόσμος με «άγιους» υποκριτές.
Που ταπεινολογούνε σε κάθε ευκαιρία, αλλά αν τολμήσει η γυναίκα τους ή ο άντρας τους, λίγο πιο απότομα να τους μιλήσει, θηρία γίνονται έτοιμα να κατασπαράξουν.
Αυτά σκέφτομαι, κοιτώντας τον εαυτό μου στον καθρέφτη…

Γέμισε ο κόσμος με ανθρώπους που σου κουνάνε το δάχτυλο και σου μιλάν για ηθική, μα η καρδιά τους είναι μαύρη, πέτρινη, ανίκανη να ελεήσει.

e-psyxologos.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οὐαί ὑμῖν, ... ὑποκριτές

• Οὐαὶ ὑμῖν, ... ὑποκριταί, ὅτι κατεσθίετε τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν καὶ προφάσει μακρὰ προσευχόμενοι· διὰ τοῦτο λήψεσθε περισσότερον κρῖμα.

• Οὐαὶ ὑμῖν, ... ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν εμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν.
   
• Οὐαὶ ὑμῖν, ... ὑποκριταί, ὅτι περιάγετε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηρὰν ποιῆσαι ἕνα προσήλυτον, καὶ ὅταν γένηται, ποιεῖτε αὐτὸν υἱὸν γεέννης διπλότερον ὑμῶν.
   
• Οὐαὶ ὑμῖν, ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ λέγοντες ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ ναῷ, οὐδέν ἐστιν, ὃς δ᾿ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ χρυσῷ τοῦ ναοῦ, ὀφείλει.
   
• Οὐαὶ ὑμῖν, ... ὑποκριταί, ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον καὶ τὸ ἄνηθον καὶ τὸ κύμινον, καὶ ἀφήκατε τὰ βαρύτερα τοῦ νόμου, τὴν κρίσιν καὶ τὸν ἔλεον καὶ τὴν πίστιν· ταῦτα δὲ ἔδει ποιῆσαι κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι.
   
• Οὐαὶ ὑμῖν, ... ὑποκριταί, ὅτι καθαρίζετε τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ἐξ ἁρπαγῆς καὶ ἀδικίας.
   
• Οὐαὶ ὑμῖν, ... ὑποκριταί, ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας.
   
• Οὐαὶ ὑμῖν, ... ὑποκριταί, ὅτι οἰκοδομεῖτε τοὺς τάφους τῶν προφητῶν καὶ κοσμεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν δικαίων, καὶ λέγετε· εἰ ἦμεν ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ἡμῶν, οὐκ ἂν ἦμεν κοινωνοὶ αὐτῶν ἐν τῷ αἵματι τῶν προφητῶν.

Από το κεφάλαιο 23, του Ευαγγελίου του Ματθαίου
Το Χαμομηλάκι

Προχτές σκοτώθηκαν 70 άνθρωποι, οι 29 ήταν παιδιά, αλλά κανείς δεν λέει “Je suis Pakistan”

Δεν είμαι μόνο Γάλλος και Βέλγος

δεν είναι επιλεκτική η συμπόνοια μου

δεν είναι επιλεκτική η οργή και η συμπαράστασή μου

...............

Εγώ είμαι τα δάκρυα, εγώ είμαι ο πόνος
Εγώ είμαι η δυστυχία και η απόγνωση των ανθρώπων
Εγώ είμαι το δάκρυ των μανάδων
Εγώ είμαι ο άνθρωπος που πονάει φρικτά
Εγώ είμαι το παιδί που πνίγηκε στη θάλασσα
Εγώ είμαι το αίμα και η ζωή που άδικα χάνεται
σε όλον τον κόσμο...
...............
Je suis les larmes que je suis la douleur
Je suis souffre et le désespoir du peuple
Je suis les larmes des mères
Je suis l'homme qui fait mal horriblement
Je suis l'enfant qui se sont noyés en mer
Je suis le sang et la vie qui est perdu injustement
dans le monde entier...

το χαμομηλάκι

-----------------

Τουλάχιστον 70 άνθρωποι, κυρίως γυναίκες και 29 παιδιά, έχασαν προχθές τη ζωή τους από επίθεση βομβιστή αυτοκτονίας σε πάρκο στη Λαχόρη του Πακιστάν.
Ένα παρακλάδι των Ταλιμπάν, η οργάνωση Τζαμαάτ-ουλ-Αχράρ, ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση αυτοκτονίας, που στόχο είχε Χριστιανούς.

το βρήκαμε στην αγαπημένη μας Ιδεοπηγή

Θέλεις να εκμεταλλευτείς τον κόσμο; Είναι πανεύκολο. Χρησιμοποιείς παιδιά!

#irunmarathon: Η νέα εποχή των τζάμπα social διαφημίσεων

Νομίζω πως όλοι θα συμφωνήσουμε στα εξής: Αν θέλεις να (απειλήσεις, εκμεταλλευτείς) ευαισθητοποιήσεις τον κόσμο για κάτι, χρησιμοποιείς παιδιά. 

Αν θες να διαφημίσεις κάτι που να κάνει αίσθηση, χρησιμοποιείς παιδιά. 

Αν θες να δημιουργήσεις φοβικό κλίμα στην κοινωνία, το κάνεις επικαλούμενος τα παιδιά. 

Το μόνο βέβαιο πάντως είναι πως η χρήση των παιδιών φέρνει έσοδα και αποτελέσματα.

Και αυτό που ίσως δεν ξέρουμε οι περισσότεροι, μα το γνωρίζει καλά το "αόρατο χέρι της αγοράς" είναι πως η φιλανθρωπία επίσης αποφέρει κέρδη.
Και πόσο μάλλον αν στην φιλανθρωπία εμπλέκεις και παιδιά. Bonus!

Όπα, όπα, όχι αυτά τα παιδιά, πάρτες πίσω αυτές τις φώτο

Μια άλλη αλήθεια (εκτός αυτής των πιο πάνω φωτογραφιών που είναι από τα παιδιά που δεν φέρνουν κέρδη), είναι πως όταν βλέπετε οι εταιρείες κάθε είδους να έχουν ανακαλύψει το διαδίκτυο και την δυναμική του για την προώθηση και την προπαγάνδα τους, τα πράγματα είναι δυσοίωνα όσον αφορά τις μελλοντικές ελευθερίες του διαδικτύου, καθώς θα έρθει η ώρα που οι εταιρείες θα το θεωρήσουν απόλυτα δικό τους κτήμα.

Λίγες ημέρες πριν, τον Οκτώβρη του 2015, ένας βουλευτής και πρώην δημοσιογράφος, εμφανώς τεχνολογικά αναλφάβητος, αλλά έχοντας αντιληφθεί την δυναμική που έχει το διαδίκτυο και τα social-media, ζητούσε να επιβληθεί φορολόγηση στο Facebook στην ελλάδα. 

Το μόνο βέβαιο πάντως είναι ότι άπαντες έχουν αντιληφθεί πως το διαδίκτυο και τα social-media έχουν μια δυναμική που αν συνδυαστεί σωστά, μπορεί να αποβεί κερδοφόρα. Προσθέστε τώρα και τα παιδιά σε αυτό (όχι τα πιο πάνω, μα τα άλλα, τα λευκά) και μπορείτε να έχετε ένα φοβερό αποτέλεσμα.

Για παράδειγμα, με έναν συνδυασμό των δυο παραπάνω (παιδιών και social-media), θα μπορούσες να κάνεις μια χάρμα διαφήμιση πολλών χιλιάδων ευρώ, ξοδεύοντας μόνο τόσα όσα παίρνει ένας συνταξιούχος τον μήνα! Λαμπρό; Επιχειρηματικότατο; Gamato;

Κάπως έτσι λοιπόν, σκέφτηκε και η Εθνική Τράπεζα (το "εθνική" κατ' όνομα μόνο βέβαια, όπως και κάθε τι "εθνικό" άλλωστε) η οποία ξεκίνησε μια καμπάνια με την ονομασία#irunmarathon που, όπως λέει, πρόκειται για έναν μαραθώνιο ώστε να μαζευτούν χρήματα που θα τα διαθέσει (η τράπεζα) στο Κέντρο Ειδικής Φροντίδας Παιδιών του Ναυτικού Νοσοκομείου Πειραιά.
Πιο συγκεκριμένα - λέει - πως θα δώσει 0,5 ευρώ για κάθε tweet και share που έχει αυτό το hashtag:

Ωραία, θα πουν αρκετοί, είναι κάτι για καλό σκοπό, άρα πού το πρόβλημα;
Εκτός του "προβλήματος" με τις πιο πάνω εικόνες που φανερώνει την απροκάλυπτη υποκρισία, υπάρχει και κάτι άλλο:

Η ΕΤΕ λέει ψέματα και με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να κάνει σχεδόν τζάμπα μια διαφήμιση που, υπό άλλες συνθήκες, θα χρειαζόταν να ξοδέψει αρκετές χιλιάδες ευρώ.

Και γιατί λέει ψέματα;

............

διαβάστε τη συνέχεια εδώ

Η Απληστία, η Υποκρισία και η Απανθρωπιά έχουν χρώμα και οσμή

Το χρώμα του αίματος και την οσμή του πετρελαίου

Χτες βγήκε η ερίτιμος καγκελάριος -η Άντζελα του σκότους- και είπε ότι η Volkswagen πρέπει να διορθώσει το πρόβλημα με τους κινητήρες πετρελαίου στα αυτοκίνητά της (!!) 

 

Δηλαδή από τα πλέον επίσημα χείλη ακούστηκε ότι η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στον κόσμο εξαπατούσε τους πελάτες της. Πάνω από πεντακόσιες χιλιάδες αυτοκίνητα, όχι μόνο ήταν ελλαττωματικά, όχι μόνο επιβάρυναν το περιβάλλον, αλλά γνώριζαν ότι είχαν πρόβλημα και το λογισμικό τους αλλοίωνε τα στοιχεία και εξαπατούσε τους καταναλωτές της, βγάζοντας μετρήσεις άλλες αντί των πραγματικών.

Ποιο κυβερνητικό γραφείο επικύρωνε τις προδιαγραφές των προϊόντων της συγκεκριμένης βιομηχανίας;

Έχουμε εκτός της παγκόσμιας απάτης και διαφθορά πρώτου μεγέθους;

Έχουμε ή δεν έχουμε συγκάλυψη αυτής της πράξης με τον πιο επίσημο τρόπο;

Κι αν δεν τα έπαιρναν οι Γερμανοί κυβερνητικοί, τουλάχιστον επέτρεπαν τον παράνομο πλουτισμό της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας.

Και μετά τους φταίει η διαφθορά στην Ελλάδα, ενώ εκεί είναι θεσμοθετημένη και ανέγγιχτη.

Μα πόση υποκρισία και ξετσιπωσιά μπορεί να ανεχτεί ο άνθρωπος!

........................................

Χτες βγήκε η ερίτιμος καγκελάριος -η Άντζελα του σκότους- και είπε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να προστατέψει τα σύνορα της Ευρώπης και ζήτησε την βοήθεια της Τουρκίας για να υποστηρίξει την προστασία των ευρωπαϊκών συνόρων. Δηλαδή, η ηγέτις κυρία και η ηγέτις χώρα της Ευρώπης αναγνωρίζουν το πρόβλημα των προσφύγων και αποφασίζουν να το καταστείλουν.
Οι ίδιοι άνοιξαν τα σύνορα και πήραν όσους εργάτες-παρίες χρειάζονταν και μετά τα σφράγισαν.
Δεν θέλουν να ξοδέψουν ούτε την ελάχιστη προσπάθεια για να βοηθήσουν στη «προστασία» των συνόρων και καλούν, αυτούς που δημιουργούν το πρόβλημα να βοηθήσουν στη λύση του.
Μα πόση υποκρισία μπορεί να ανεχτεί ο άνθρωπος!
........................................
Καλούν τους δουλέμπορους να περιστείλουν τα κέρδη τους.
Και οι άνθρωποι καγκελάριέ μου;
Οι άνθρωποι τι θα γίνουν;
Αυτοί δεν μας απασχολούν;
Δηλαδή να σφραγίσουμε τα σύνορα και να τους πνίξουμε.
Δεν μας νοιάζουν οι άνθρωποι;
Εσείς που δημιουργήσατε τον πόλεμο στη Συρία, θέλετε να αποτελειώσετε με τα τσιράκια σας τους εξαθλιωμένους ανθρώπους;
Πόσο μερίδιο από τα πετρέλαια θα τάξετε στους εκτός Ευρώπης γείτονες;
Αλλά δεν πειράζει, εσείς θα έχετε καθαρά τα χέρια σας, θα βάλετε άλλους να τους αποτελειώσουν.
Μα πόση απανθρωπιά μπορεί να ανεχτεί ο άνθρωπος!

........................................
Η Ελλαδίτσα, με τα χιλιάδες προβλήματα της, με τα μνημόνια της που τα προκάλεσε η εισαγόμενη διαφθορά, με τη φτώχεια της και την τεράστια ανεργία της, είναι η μόνη χώρα που είχε ένα πιάτο φαγάκι για τους ταλαίπωρους πρόσφυγες.
Η μόνη χώρα.
Οι μόνοι άνθρωποι.
Γι’ αυτό, πρώτα οργίζομαι με αυτά που κάνουν οι ξένοι «φίλοι» και «σύμμαχοι» και μετά συγκινούμαι που είμαι Έλληνας.

το χαμομηλάκι