Showing posts with label Μάνα-Μανούλα-Μαμά. Show all posts
Showing posts with label Μάνα-Μανούλα-Μαμά. Show all posts

Wednesday, 20 November 2024

Άλλα λέει η μαμά, άλλα ακούει το παιδί :))

Έχετε διαπιστώσει κι εσείς ότι μιλάτε διαφορετική γλώσσα με το πιτσιρίκι σας; 
Αν ναι, τότε σίγουρα οι παρακάτω στιχομυθίες κάτι θα σας θυμίσουν από την παραδοξότητα της καθημερινής σας… επικοινωνίας!
1. Τι λέει η μαμά: «Πήγαινε να πλύνεις τα δόντια σου»
    Τι ακούει το παιδί: «Πήγαινε να γεμίσεις με σαπουνόφουσκες όλο το νιπτήρα, άδειασε παντού την οδοντόκρεμα και άσε το μπάνιο να πλημμυρίσει».

2. Τι λέει η μαμά: «Πήγαινε να ντυθείς»
    Τι ακούει το παιδί: «Άνοιξε ένα-ένα τα συρτάρια της ντουλάπας σου και βγάλε έξω όλα τα ρούχα σκορπώντας τα στο πάτωμα. Μετά κλαψούρισε για 15 συνεχόμενα λεπτά γκρινιάζοντας ότι δεν έχεις τίποτα να φορέσεις και, τελικά, βάλε τη στολή από το περσινό αποκριάτικο πάρτι».

3. Τι λέει η μαμά: «Πήγαινε να τακτοποιήσεις το δωμάτιό σου»
    Τι ακούει το παιδί: «Πάρε ό,τι υπάρχει στο πάτωμα και κρύψ’ το κάτω από το κρεβάτι, μέσα στα συρτάρια, στην ντουλάπα και σε κάθε πιθανή… χαραμάδα, με την ευχή ότι δεν θα το ανακαλύψουν ποτέ οι γονείς σου».

4. Τι λέει η μαμά: «Βιάσου, βάλε τα παπούτσια σου να φύγουμε»
    Τι ακούει το παιδί: «Πήγαινε να βρεις τα παπούτσια σου, αλλά στη διαδρομή τάισε το κατοικίδιο, ψάξε το χαμένο σου παιχνίδι, χάζεψε λίγο στην τηλεόραση και, τελικά, έλα πάλι στην πόρτα χωρίς τα παπούτσια σου».

5. Τι λέει η μαμά: «Πήγαινε στο κρεβάτι»
    Τι ακούει το παιδί: «Καθυστέρησε να πας στο κρεβάτι σου, ανάβοντας τα φώτα για να πάρεις ένα ποτήρι νερό, να επισκεφτείς το γιογιό σου, να δώσεις μια αγκαλιά στο γατάκι για ‘Καληνύχτα’, να ζητήσεις 10 παραπάνω φιλιά από τη μαμά, να ζητήσεις κι άλλο νερό, να παρακαλέσεις για ένα πέμπτο παραμυθάκι, να πείσεις τη μαμά να σου ετοιμάσει ένα σνακ γιατί γουργουρίζει η κοιλίτσα. Και μετά, χόρεψε γύρω από το κρεβάτι το αγαπημένο σου τραγούδι. Βασικά, κάνε οτιδήποτε σου ‘ρχεται στο μυαλό, εκτός από το να πας στο κρεβάτι».

6. Τι λέει η μαμά: «Πρέπει να πάω στο μπάνιο για λίγο»
    Τι ακούει το παιδί: «Εννοείται ότι δεν υπάρχει πιο ευχάριστο πράγμα για τη μαμά από το να σου διαβάσει ένα βιβλίο, να σου τραγουδήσει ένα τραγούδι, να σου ανοίξει το χυμό και να συζητήσει μαζί σου για τις υπερδυνάμεις των υπερηρώων, ενώ κάθεται στη λεκάνη προσπαθώντας να κάνει τσισάκια σαν άνθρωπος».

7. Τι λέει η μαμά: «Κάτσε στο τραπέζι και φάε όλο το φαγητό σου»
    Τι ακούει το παιδί: «Τρέχα γύρω-γύρω από το τραπέζι, αδιαφορώντας τελείως για όλα αυτά που έχει πάνω για να φας και βάλε με τα χέρια σου λίγο φαγητό στα μαλλιά σου, στα ρούχα σου, στα αυτιά σου, στα φρύδια σου και στο στόμα σου, αφού βεβαιωθείς ότι θα ρίξεις το 75% του πιάτου στο πάτωμα, καθώς θα το πατάς σε κάθε γωνιά της κουζίνας».

8. Τι λέει η μαμά: «Κάνε ησυχία, πρέπει να τηλεφωνήσω»
    Τι ακούει το παιδί: «Βάλε τα δυνατά σου να μετατρέψεις το σπίτι σε τσίρκο, προσπαθώντας να κάνεις όλες τις φωνές των ζώων που θυμάσαι».

9.
Τι λέει η μαμά: «Να είσαι καλός με το αδερφάκι σου»
    Τι ακούει το παιδί: «Βασάνιζε ασταμάτητα το αδερφάκι σου όλη μέρα, παίρνοντας και καταστρέφοντας τα αγαπημένα του παιχνίδια, κοροϊδεύοντάς το ό,τι κι αν λέει, διώχνοντάς το από το δωμάτιό σου και λέγοντάς του συνέχεια ότι η μαμά και ο μπαμπάς αγαπάει εσένα περισσότερο από εκείνο».

10. Τι λέει η μαμά: «Μπορείς, σε παρακαλώ, να με αφήσεις ήσυχη για 5 λεπτά;»
      Τι ακούει το παιδί: «Βομβάρδιζε τη μαμά με μια ατέλειωτη λίστα από απαιτήσεις κάθε φορά που προσπαθεί να πάει στην τουαλέτα, να πάρει ένα τηλέφωνο, να στείλει ένα e-mail, να φάει μια μπουκιά, να συζητήσει μ’ έναν ενήλικο ή -τέλος πάντων- να κάνει οτιδήποτε άλλο δεν έχει άμεση και ξεκάθαρη σχέση με εσένα και τις ανάγκες σου».

Wednesday, 9 October 2024

Για όλες τις μαμάδες που ξεχνούν τι αξίζουν

Αυτό το κείμενο είναι για σένα που, κάποιες φορές, νομίζεις ότι δεν αξίζεις τίποτα, ενώ στην πραγματικότητα είσαι αναντικατάστατη!

Τρέχεις όλη μέρα και κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς
    Να θυμάσαι ότι αξίζεις τα πάντα επειδή δίνεις καθημερινά τον εαυτό σου στην οικογένειά σου! Χωρίς εσένα τίποτα δεν θα ήταν το ίδιο. Τρέχεις όλη μέρα, κάθε μέρα, για να είναι το σπίτι καθαρό, τα παιδιά φροντισμένα και διαβασμένα και οι υποχρεώσεις στην εντέλεια. Σπαταλάς όλη σου την ενέργεια για να είναι η οικογένεια ενωμένη και μονιασμένη.
Δίνεις απλόχερα όλη σου την αγάπη
    Στο τέλος της ημέρας, όταν με τα βίας στέκεσαι όρθια από την κούραση, βρίσκεις πάντα το κουράγιο να δώσεις την τρυφερότητα και την αγάπη που χρειάζονται τα παιδιά σου για να μεγαλώσουν σωστά. Ένα παραμύθι πριν τον ύπνο, μια ζεστή αγκαλιά κι ένα φιλί για καληνύχτα δεν λείπουν ποτέ από το καθημερινό σου πρόγραμμα - ακόμα κι όταν είσαι εξαντλημένη ή άρρωστη ή νιώθεις κενή συναισθηματικά.

Μαθαίνεις από τα λάθη σου
    Ο μόνος που δεν κάνει λάθη είναι αυτός που δεν κάνει τίποτα. Όλοι οι υπόλοιποι βουτάμε με φόρα στη ζωή και στην προσπάθειά μας να την κατακτήσουμε, κάνουμε δοκιμές, πειράματα και λάθη. Πολλά λάθη! Αυτά τα λάθη, όμως, είναι πολύ σημαντικά. Η αξία τους είναι πολύτιμη αφού μας δίνουν μαθήματα και, τελικά, μας οδηγούν στην επιτυχία. Εάν, λοιπόν, κάνεις κι εσύ λάθη, μην νιώθεις πως δεν αξίζεις τίποτα. Αντίθετα, νιώσε περήφανη γι’ αυτά. Αγάπησέ τα και δες τι θέλουν να σου πουν. 
Αξίζεις πολλά διότι έχεις το θάρρος και τη δύναμη να κάνεις λάθη και να διορθώνεσαι καθημερινά!

Είσαι ο λόγος που χαμογελούν τα παιδιά σου
    Εάν δεν υπήρχες εσύ να δίνεις κάθε μέρα τον αγώνα σου για να εξασφαλίζεις στα παιδιά σου ένα όμορφο, ζεστό, περιποιημένο και ασφαλές περιβάλλον, εκείνα δεν θα ένιωθαν ελεύθερα να κάνουν τα δικά τους λάθη, να δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους, να αποκτούν αυτοπεποίθηση και να χαμογελούν. Και ίσως να είναι μια ρουτίνα όλα αυτά, να τα θεωρείς αυτονόητα και δεδομένα, όμως δεν είναι. Δεν είναι όλα τα παιδιά χαρούμενα κι ευτυχισμένα. Τα δικά σου, όμως, είναι…. 
Έχουν όσα χρειάζονται και το οφείλουν σε εσένα. Γι’ αυτό και μόνο, ακόμα κι αν εσύ το ξεχνάς, αξίζεις τα πάντα!

ολόκληρο το κείμενο εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Wednesday, 18 September 2024

Οι ερωτήσεις της Ελληνίδας μάνας στο παιδί της, που σπουδάζει εκτός σπιτικής φωλιάς!

Η Ελληνίδα μάνα είναι πραγματικά ένα φαινόμενο προς ανάλυση ψυχολόγων και ειδικών! Βλέπει το παιδάκι της, όσο χρονών και αν αυτό είναι, σαν μωρό που πάντα θέλει την προστασία της!
 
Και για να μην βιαστείτε μαμάδες να κάνετε κριτική και εμείς εδώ μαμάδες είμαστε και ξέρουμε ... Απλά αυτοκριτική κάνουμε με χιούμορ γιατί στην πραγματικότητα όλες ξέρουμε ότι «γιατρειά» δεν έχουμε!

Διαβάστε αυτές τις πιο κοινές ερωτήσεις που κάνει μία μάνα που στέλνει το παιδί της μακριά για σπουδές!
Τι ρωτάει άραγε η Ελληνίδα μάνα το γιο και την κόρη που σπουδάζουν εκτός σπιτικής φωλιάς σύμφωνα με το

Ιδού!
  1. Τι θα φας σήμερα παιδί μου;
  2. Μεσημέριασε και κοιμάσαι; Πότε θα πας στη σχολή;
  3. Πάλι βγήκες εχτές; Ήθελα να ήξερα τα λεφτά στα στέλνουμε για να σπουδάσεις ή για να ξεσαλώσεις;
  4. Πόσα μαθήματα πέρασες;
  5. Συγκατοικείς με αυτόν τον αχαΐρευτο;
  6. Το ξέρει ο πατέρας σου;
  7. Να σου στείλω με courier ντολμαδάκια της γιαγιάς;
  8. Πάλι με μπισκότα θα τη βγάλεις σήμερα;
  9. Πόσα μαθήματα χρωστάς ακόμα;
  10. Πότε το βλέπεις να τελειώνεις τις σπουδές;
  11. Γιατί δεν απαντούσες στο τηλέφωνο;
  12. Καθαρίζεις καθόλου το σπίτι ή είναι αχούρι;
  13. Πίνεις καμιά στυμμένη πορτοκαλάδα;
  14. Κάνε λίγο οικονομία, να πάθω εγκεφαλικό θες;
  15. Ως πότε θα σου πληρώνω τους καφέδες σου;
  16. Για γκομενοδουλειές και ψώνια σε έστειλα εκεί, ή για να μορφωθείς;
  17. Δίνεις αύριο, πότε περιμένεις να διαβάσεις;
  18. Να έρθω το επόμενο ΣΚ εκεί, να σε βάλω σε μια τάξη;
  19. Πότε θα δω πτυχίο;
  20. Θα ζω την ημέρα της ορκωμοσίας σου;
.........

Χαμογελάμε!!!! Καλημέρα!

Friday, 12 July 2024

Μια απλή, καθημερινή μαμά!

Όλα εκείνα που ζούμε κι εμείς και, συχνά, μας κάνουν να νιώθουμε άχρηστες ή κακές μαμάδες. 
Όμως, όχι! 
Είμαστε απλές, καθημερινές μαμάδες που βάζουμε τα δυνατά μας και το απολαμβάνουμε.
 
«Αν ακούς τον εαυτό σου να λέει τη φράση “μην σκαλίζεις τη μύτη σου” περισσότερες φορές απ’ ότι “σ’ αγαπώ” ή οτιδήποτε άλλο…

Αν γραφτήκες στο γυμναστήριο της γειτονιάς, μόνο και μόνο επειδή βρήκες κάποιον να σου κρατήσει τα παιδιά...

Αν ένιωσες ποτέ σου ότι έπρεπε να είσαι κάπου άλλου την ώρα που μόλις είχες βάλει τη μάσκα προσώπου σου κι έφυγες βολίδα χωρίς να τη βγάλεις καν...

Αν ποτέ σου χρησιμοποιήσες κατεψυγμένο αρακά ως κομπρέσα για τον πονοκέφαλο...

Αν έχεις ρωτήσει στο συνεργείο πως γίνεται να βάλεις διαχωριστικό τζάμι μεταξύ μπροστά και πίσω θέσης...

Αν πρέπει να βγάλεις τα παιχνίδια από τη μπανιέρα πριν κάνεις μπάνιο...

Αν ακούγοντας τη φράση «σοκολάτα ή κακά» στο σινεμά νόμιζες ότι υπερβάλλουν, αλλά ανακάλυψες πως όχι...

Αν έχεις χάσει τα κλειδιά σου τρεις φορές μέσα σε δύο μέρες...

Αν το τελευταίο πράγμα που διάβασες απ’ την αρχή ως το τέλος ήταν οι αντενδείξεις στην παιδική αντιβίωση...

Αν ξέρεις
πλέον πώς να αφαιρέσεις ένα αντικείμενο από τη μύτη ενός παιδιού...

Αν έχεις
πάνω από πέντε διαφορετικές στίβες με άπλυτα...

Αν ξεκινάς δίαιτα τη Δευτέρα και την Τρίτη τα έχεις ήδη παρατήσει...
Αν, όταν βγάζεις το σουτιέν, βρέχει ψίχουλα...
Αν έχεις πλέον μόνο ένα σουτιέν στο νούμερό σου...

Αν τα παιδιά σου ρωτάνε “Μαμά, που πας;”, επειδή απλώς έβαλες μέικ απ...

Αν το πιο κουλ τραγούδι που ξέρεις αυτή τη στιγμή είναι το θέμα του “Paw Patrol”...

Αν έχεις πιάσει ποτέ το παιδί σου να βουτάει την πετσέτα σου για το πρόσωπο στην τουαλέτα...

Αν ο γιατρός έχει ανησυχήσει με τις κοκκινίλες στο σώμα του παιδιού, ώσπου κατάλαβε ότι ήταν μαρκαδόρος...

Αν ποτέ σου αγόρασες κουλουράκια, τα έβαλες σε δίσκο και τα πρόσφερες ως χειροποίητα...

Αν ο καλύτερός σου φίλος είναι το αγαπημένο σου e-shop...

Αν ο άλλος καλύτερος φίλος σου είναι ο ντελιβεράς...

Αν ποτέ σου βοήθησες το παιδί σου να βρει ένα παιχνίδι που είχες ήδη πετάξει δυο μέρες πριν...

Αν πέταξες μόλις μισοφαγωμένο χάμπουργκερ που βρήκες στην πίσω θέση του αυτοκινήτου...

Αν τα βίντεο που σου προτείνει το youtube δεν έχουν πραγματικούς ανθρώπους, αλλά μόνο ζωγραφιστούς...

Αν χαίρεσαι με την καρδιά σου όταν βλέπεις έφηβες γιατί τα μάτια σου βλέπουν εν δυνάμει μπέιμπι-σίτερ...

Αν είναι βαμμένα μόνο τα μισά από τα νύχια σου και με διαφορετικό χρώμα επειδή η κόρη σου βαρέθηκε γρήγορα...

Αν οι μαύροι κύκλοι σου έχουν αρχίσει να καταλαμβάνουν και το υπόλοιπο πρόσωπό σου...

Αν ποτέ σου ούρλιαξες “ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΟΥΡΛΙΑΖΕΙΣ” με όλη σου τη δύναμη...

Αν στα χόμπι σου περιλαμβάνεται πλέον το να κάθεσαι μόνη και σιωπηλή στο αμάξι αφού έχεις αφήσει τα παιδιά κάπου...

Αν οι μισές επαφές στο κινητό σου είναι τύπου “Μαμά Γιωργάκη”...
Τότε, συγχαρητήρια, είσαι κι εσύ μια απλή, καθημερινή μαμά!»
euro2day
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Sunday, 12 May 2024

Η μητέρα είναι τα πάντα...

Η μητέρα είναι τα πάντα. Αυτή είναι η παρηγοριά μας στη θλίψη, η ελπίδα μας στη δυστυχία και η δύναμή μας στην απελπισία. 
Είναι η πηγή της αγάπης, του ελέους, της συμπόνοιας και της συγχώρεσης. 
Αυτός που χάνει τη μητέρα του χάνει μια αγνή ψυχή που τον ευλογεί και τον προστατεύει συνεχώς.
Καλίλ Γκιμπράν

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Thursday, 9 May 2024

Ξέρετε πόσα «επαγγέλματα» κάνει κάθε μαμά;;

Το να είσαι μαμά σημαίνει ότι πρέπει καθημερινά να… χτυπάς πολλές διαφορετικές κάρτες!
Και, προφανώς, καμία από εμάς δεν θα μπορούσε να είχε φανταστεί ποτέ ότι θα χρειαζόταν να υποδύεται τόσους ρόλους σε ημερήσια βάση.
Έτσι εξηγείται γιατί είμαστε τόσο εξαντλημένες στο τέλος της κάθε μέρας…

  1. Διευθύνων σύμβουλος οικιακών
  2. Προσωπικός σεφ (με πελάτες εξαιρετικά ιδιότροπους!)
  3. Επικεφαλής μαζορέτα
  4. Ταξιτζής (χωρίς φιλοδωρήματα, φυσικά!)
  5. Δικαστής (με καθημερινές εμφανίσεις στο… δικαστήριο!)
  6. Διδάκτωρ στη διαχείριση θυμού
  7. Στυλίστας κομμωτικής (με πολύ ανυπόμονους πελάτες!)
  8. Άμεσος δράση βρεγμένου κρεβατιού
  9. Εχέμυθος φύλακας μυστικών (σςςς, η μαμά δεν θα το πει σε κανέναν!)
  10. Δοκιμαστής τροφών
  11. Οικογενειακός σύμβουλος (με νευρωτικές κρίσεις τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα!)
  12. Προπονητής νηπιακής πάλης
  13. Πρωταθλητής στα θελήματα
  14. Αποκλειστικός διαχειριστής πλυντηρίου
  15. Επιστάτης
  16. Δάσκαλος (με ειδίκευση στη ζωγραφική, την αλφαβήτα και την αριθμητική!)
  17. Τεχνικός επισκευής παιχνιδιών (με ειδίκευση στα μικροσκοπικά εξαρτήματα!)
  18. Οικονομικός διευθυντής
  19. Art Director (με ιδιαίτερα αυστηρούς κριτές!)
  20. Εκπαιδευτής εκμάθησης τουαλέτας
  21. Υπεύθυνος αφύπνισης
  22. Ναυαγοσώστης
  23. Χορηγός καθημερινής φροντίδας
  24. Προσωπικός βοηθός όλης της οικογένειας
  25. Προσωπικός στυλίστας γκαρνταρόμπας (συμπεριλαμβανομένης της αλλαγής ρούχων του… πελάτη σας παραπάνω από μία φορές τη μέρα!)
  26. Προσωπικός shopper
  27. Επιθεωρητής στοματικής υγιεινής
  28. Οργανωτής παιχνιδιού και διασκέδασης
  29. Διευθυντής γενέθλιων εκδηλώσεων
  30. Επιστημονικός ερευνητής ύπνου (με πολλές μεταμεσονύκτιες μελέτες!)
  31. Φρουρός περιπολίας για ενδεχόμενη εισβολή τρομακτικών τεράτων
  32. Παραμυθάς-ηθοποιός
  33. Φύλακας ασφαλείας δωματίων
  34. Επαγγελματίας τραγουδιστής (με έμφαση στα νανουρίσματα!)
  35. Θεραπευτής πληγών (να το κάνω μάκια να περάσει;)
  36. Ειδικός στις αγκαλιές και τα φιλιά
  37. Μεταφραστής νηπιακής γλώσσας
  38. Συντονιστής διακοπών και ξεναγός
  39. Πτυχιούχος Αντίστροφης Ψυχολογίας (κάνε ακριβώς το αντίθετο από αυτό που σου λέω!)
  40. Σύμβουλος διαχείρισης άγχους
  41. Διαμεσολαβητής πεθερικών
  42. Μοδίστρα ευφάνταστων στολών (ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς!)
  43. Η Miss «Τα Φτιάχνω Όλα!»
  44. Ειδικός αφαίρεσης λεκέδων
  45. Σωματοφύλακας

Σίγουρα, βλέποντας την παραπάνω λίστα, συνειδητοποιήσατε για άλλη μία φορά ότι τα έχετε κάνει όλα -και πολύ περισσότερα- στη μέχρι τώρα «καριέρα» σας ως μαμά. Και, μάλιστα, χωρίς διακοπές, αναρρωτικές, διαλείμματα ή προαγωγές - και, κυρίως, χωρίς μισθό! Τι να το κάνεις, όμως;
Τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί σ’ αυτή τη ζωή με την ανταμοιβή σου από τα φιλιά, τις αγκαλιές και τα αμέτρητα «Σ’ αγαπώ» των παιδιών σου! Σωστά;

imommy

Tuesday, 12 March 2024

Η αλήθεια για τις «τέλειες» "επώνυμες" μαμάδες

Το καλύτερο, προφανώς, θα ήταν να λέγαμε την αλήθεια γενικώς, αλλά καμιά φορά τα ζυγίζουμε τα πράγματα αλλιώς, καμιά φορά δεν είμαστε έτοιμοι ή ώριμοι, καμιά φορά το να πούμε την αλήθεια ή να ξύσουμε λίγο την επιφάνεια, θα σήμαινε ότι ξύνουμε και τη δική μας επιφάνεια, άουτς.

Παράδειγμα.
Μαμά επώνυμη. 

Μαμά εμφανώς ανορεξική. 
Μαμά εμφανώς δυστυχισμένη. 
Μαμά που για κάποιο λόγο, ωστόσο, θέλουμε να πείσουμε τους εαυτούς μας και τους άλλους ότι είναι χαρούμενη, τρυφερή, γκλάμορους, γελαστή, τρισευτυχισμένη. 

Και ποστάρουμε φωτογραφίες της και επιλέγουμε, για πολλοστή φορά, να προβάλλουμε πάνω της μια αλήθεια που δεν κατεβαίνει ούτε χιλιοστό κάτω από την επιφάνεια.

Έχω ένα σοβαρό πρόβλημα με αυτό. Έγραψα μέχρι και βιβλίο για να το εξηγήσω. Και είναι το εξής:

Πρέπει κάποια στιγμή να επιτρέψουμε, ίσως και να αναγκάσουμε, τους γονείς να πουν όλες τις αλήθειες τους, ακόμα κι εκείνες που ξεφεύγουν από την τελειότητα.
Πρέπει να σπάσουμε αυτό το απαίσιο ροζ εκκρεμές που μας υπνωτίζει στο να λέμε (στους γύρω μας και στον εαυτό μας) 
ότι όλα είναι καλά και να τολμήσουμε να πούμε ότι είμαστε τρομαγμένοι, 
ότι θέλουμε να το σκάσουμε μια νύχτα στα κρυφά, 
ότι πότε πότε, ή συνέχεια, νιώθουμε πιο μικροί από τα παιδιά μας, 
ότι δεν είμαστε σίγουροι για τίποτα, 
ότι αυτοσχεδιάζουμε για τα πάντα, 
ότι έχουμε κατάθλιψη, 
ότι ζούμε μία φρίκη γιατί δεν έχουμε ξεπεράσει ακόμα εκείνη την εφηβική διατροφική διαταραχή (είναι τρομαχτικά δύσκολο να είσαι έγκυος ή/και μαμά όταν έχεις ξεπεράσει μια διατροφική διαταραχή, πόσο μάλλον, φαντάζομαι, όταν είσαι ακόμα μέσα σ' αυτήν), 
ότι θέλουμε να τα πνίξουμε ώρες ώρες, 
ότι καμιά φορά πιστεύουμε ότι θα τρελαθούμε, 
ότι καμιά φορά τρελαινόμαστε σίγουρα, 
ότι καμιά φορά δεν είμαστε καθόλου βέβαιοι πως είμαστε οι σωστοί άνθρωποι στη σωστή θέση, 
ότι μια κατάχρηση είναι το μόνο που μπορεί αυτή τη στιγμή να μας κρατήσει ζωντανούς.
Ότι… δεν ξέρω, συμπληρώστε όποιο φρικιαστικό και απαίσιο και ντροπιαστικό πράγμα σας έχει περάσει για μια στιγμή από το μυαλό και το μαζέψατε βιαστικά γιατί δεν έχετε δει κανέναν άλλο γονιό, ποτέ, να σκέφτεται έτσι. Είναι καιρός και είναι απαραίτητο να δούμε τέτοιους γονείς, όλοι μας. Να δούμε τους εαυτούς μας κάτω και από τέτοιο φως. Και να το φωνάξουμε, σε περίπτωση που οι γύρω μας, από κεκτημένη ταχύτητα, επιμένουν να το βλέπουν κι αυτό ροζ.
Αυτό σημαίνει να μιλάμε. Και να σπρώχνουμε και τους άλλους να μιλήσουν.
Με το να παρουσιάζουμε ως τέλειους επώνυμους ανθρώπους που περνάνε το δικό τους ζόρι, μέσα τους, ούτε σ' εκείνους επιτρέπουμε να πουν μια αλήθεια που θα την άκουγαν πολλοί, ούτε όλους εμάς τους υπόλοιπους βοηθάμε να αναγνωρίσουμε και να τιμήσουμε τις μαύρες μας σελίδες. Απλώς διαιωνίζουμε μια κουλτούρα γονεϊκής τελειότητας που, νομίζω, κανέναν ποτέ δεν έκανε πραγματικά πιο ευτυχισμένο.

Πηγή: http://stellakasdagli.com

Thursday, 1 June 2023

«Αχ, βρε μάνα, βιάστηκες να φύγεις!»

Τι νόμισες; Μεγαλώσαμε και δε σε χρειαζόμαστε;
    Με τα χρόνια η έλλειψη μεγαλώνει και η ανάγκη πολλαπλασιάζεται.
Όσα χρόνια και αν περάσουν, όσα και αν πέρασαν η μάνα παραμένει μάνα! Είναι πάντα εκεί είτε την έχεις είτε όχι!
    Σου μιλώ συνέχεια και αναστενάζοντας λέω «αχ, βρε μάνα!» και έτσι βρίσκω την ευκαιρία να ξεστομίσω αυτή την ευλογημένη λέξη, εφόσον δεν υπάρχει άλλος τρόπος πια να την πω.
    Φέρνω στο μυαλό μου τα λόγια σου «όταν θα κάνεις παιδιά θα με θυμηθείς!». Και ναι σε θυμάμαι συνέχεια.
Και επαναλαμβάνω συμπεριφορές, εκφράσεις, κουβέντες δικές σου, έτσι αυθόρμητα χωρίς να το σκέφτομαι.
Και τα παιδιά μου με καταλαβαίνουν και σωπαίνουν όταν τα ζαλίζω μιλώντας τους για σένα.
    Πού είσαι, βρε μάνα, να με δεις που όταν αρρωσταίνω, όταν δειλιάζω μπροστά στις απαιτήσεις της ζωής, σφίγγω τα δόντια και συνεχίζω να παλεύω και ας μην έχω την αγκαλιά σου να κρυφτώ και να παρηγορηθώ.
    Αχ! μάνα! Μεγάλωσα και ακόμα πηγαίνω κάθε μέρα στο σχολείο!
Τώρα πια όμως πηγαίνω επειδή μου αρέσει. Ναι, πηγαίνω με χαρά γιατί θέλω να προσφέρω.
Γιατί θυμάμαι τα λόγια σου, «ποτέ δε βγαίνεις χαμένος όταν προσφέρεις με την καρδιά σου, όταν βοηθάς και αγαπάς».
Και εγώ αγαπώ αυτό που κάνω!
    Αχ! μάνα! Δεν είσαι εδώ να διαφωνήσουμε, να τσακωθούμε, να με συμβουλεύσεις για να μπορώ μετά να καταλάβω τις φιλενάδες μου που γκρινιάζουν για τα στραβά των μανάδων τους και τους τσακωμούς μαζί τους.
Αγκαλιάστε τις μανάδες σας γιατί άλλος άνθρωπος για να σε αγαπήσει και να σε πονέσει πιο άδολα δεν υπάρχει.
Η μητρική αγάπη δε γνωρίζει από συμφέροντα!
    Η ευχή της μάνας έχει τη δύναμη να νικήσει τα πάντα. Προσπαθώ κάθε μέρα να γίνομαι καλύτερη μάνα για τα παιδιά μου -όπως με είχες συμβουλεύσει- παλεύοντας με τα λάθη μου και τις υπερβολές μου!
Θυμάμαι που μας έλεγες «ευχή της μάνας γύρευε και τα βουνά ανέβα» γι’ αυτό πάντα θα σου ζητώ την ευχή σου για να έχω τη δύναμη να βλέπω τη ζωή σαν μια όμορφη και εύκολη ανηφοριά!

Δέσποινα Χατζάκη
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Monday, 9 May 2022

Μαμά, μου λείπεις...

Μάνα, μου φάνηκε ότι άκουσα τη φωνή σου χτες βράδυ … 
Με φώναξες με το όνομα μου και ξύπνησα, αλλά δε σε είδα …
Μου λείπεις… 
Θέλω να μάθω, πού βρίσκεσαι, αν είσαι καλά, αν με σκέφτεσαι, αν με αγαπάς ακόμα, αν με θυμάσαι…
Σ’ αγαπάω πολύ, μανούλα μου, και σου ζητώ συγνώμη για όλες τις φορές που σε πίκρανα και σε στεναχώρησα, άνθρωπος είμαι κι εγώ, δεν είμαι τέλεια.

Συγνώμη μανούλα μου! Πόσο πολύ μου λείπεις να ήξερες.... 
Σε σκέφτομαι συνέχεια, παντού!
Την ομορφιά σου, τη καλοσύνη σου, τη μεγαλοσύνη σου, τη μεγαλοψυχία σου, τη σοφία σου…
 
Όλα μας τα έδινες απλόχερα, με τη καρδιά σου και τη ψυχή σου, βουτηγμένα στην αγάπη.

Έχασα εσένα, τον άνθρωπο μου, την αδελφή ψυχή μου, την πολύτιμη μαμά μου, τον φύλακα άγγελο μου. Μου λείπουν οι χαζοκαυγάδες μας, η παρέα μας, η αγκαλιά μας, η φωνή σου…

Σου μιλάω συνέχεια, ελπίζω να με ακούς και να νιώθεις την αγάπη μου μαμά μου. Είσαι τα πάντα για μένα, ήσουν τα πάντα για μένα. Υπόδειγμα, λαμπρό παράδειγμα μητέρας…

Το μόνο που είπες είναι να μη στεναχωριέμαι, για να μη σε κρατάω σε “αυτό το επίπεδο”. 
Να σε αφήσω να φύγεις μου είχες πει… Σε άφησα… Ελπίζω να είσαι καλά εκεί που είσαι… Σε είδα στον ύπνο μου, όμορφη, χαμογελαστή και λαμπερή όπως πάντα.

Σε αγκάλιασα σφιχτά και σου είπα “πόσο πολύ μου έλειψες να ΄ξερες” και μου απάντησες “το ξέρω”! 
Θέλω να πιστεύω ότι το ξέρεις και το νιώθεις. 

Η παρουσία σου είναι αισθητή μανούλα μου, το ίδιο και η απουσία σου…
Ήσουν η καλύτερη μητέρα που θα μπορούσε να μου χαρίσει ο Θεός. Τον ευχαριστώ. 
Με έμαθες να ζω, να υπάρχω, να εκτιμώ και να σέβομαι.

Εσύ με έμαθες όλα όσα είμαι. Έλεγες “εμείς δεν είμαστε μάνα και κόρη, είμαστε αδελφές ψυχές”, 
“Ναι είμαστε!” σου απαντούσα. 
Ευτυχώς πρόλαβα να σου πω ότι είμαι πολύ τυχερή και περήφανη που έχω εσένα για μητέρα.

Σ’ αγαπάω μαμά… Μου λείπεις μαμά…

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Sunday, 8 May 2022

Νίκος Γ. Παπασημακόπουλος - Μάνα και παιδί

Ευλογημένη, ιερή, 
για τη γυναίκα η στιγμή 
που γίνεται Μητέρα.
Όταν γεννάει ένα παιδί, 
παίρνει σκυτάλη τη ζωή 
απ' του Θεού τα χέρια. 
Στον κόρφο της τον απαλό, 
-όλος ο κόσμος- το μωρό, 
σαν το δεντρί με τον κισσό, 
κολλάει στο κορμί της 
και πίνει από το αίμα της 
και παίρνει απ' την ψυχή της. 

Σαν μεγαλώσει, μιαν αυγή 
δίνει στη Μάνα ένα φιλί 
και φεύγει μακριά της, 
'κείνη του λέει «στο Καλό», 
το βλέπει πάντα σαν μωρό 
και το 'χει στην καρδιά της 

στίχοι, μελωδία, ερμηνεία:
Νίκος Γ. Παπασημακόπουλος


δημιουργία video: Το Χαμομηλάκι

Saturday, 28 December 2019

Να είσαι Άνθρωπος, Παιδί μου, όχι ανθρωπάκι...

Κάποιες μαμάδες κοιμίζουν τα παιδιά με νανουρίσματα, κάποιες με δράκους και πριγκίπισσες και κάποιες άλλες με υπέροχα λόγια που κρύβουν διδάγματα κι αλήθειες. 
Τα λόγια της παρακάτω μαμάς, τα οποία ανακαλύψαμε στο loveletters.gr, μας συγκίνησαν πραγματικά…
«Θα μπορούσα να σου πω ένα παραμύθι για να κοιμηθείς, μικρέ μου άντρα. Θα μπορούσα να σου πω ένα τραγούδι, ένα ωραίο τραγούδι μελωδικό. Δικό μου θα είναι το τραγούδι, οι στίχοι και η μελωδία.

Έλα μαζί μου, δώσε μου το χέρι σου. Δεν θα σου πω ψέμματα. Δεν θα σου πω για βασιλιάδες και βασίλισσες, ούτε για κάστρα.

Θα σου πω όμως για ένα όνειρο, που ξεκίνησε όνειρο και έγινε πραγματικότητα. 

Θα σου πω να βάζεις στόχους και να προσπαθείς. Θα σου πω για την ήττα.

Να την κοροϊδεύεις την ήττα, να την κάνεις φίλη σου όποτε χρειάζεται και όποτε είναι περιττή να την γελάς. 

Θα σου πω για την νίκη. Να την τιμάς την νίκη και να την σέβεσαι.

Δεν θα σου πω για χαμένους έρωτες, είναι πολλοί μικροί μπροστά σε εσένα, μικρέ μου άντρα. 

Θα σε μάθω να πατάς ό,τι χάθηκε, αλλά να το έχεις πάντα στη ψυχή σου, χωρίς να το λησμονείς.

Δεν θα σου πω για χαμένες πατρίδες. Αλλά θα σου μάθω να τιμάς την δικιά σου πατρίδα και όσες άλλες γνωρίζεις. Δεν σου πω για τους φίλους, ποιους θα διαλέξεις, αλλά θα σε μάθω πώς να διαλέξεις. 

Θα σε μάθω να έχεις πάντα σημαία τον σεβασμό και την ευγένεια.

Έλα πιο κοντά, πάρε με αγκαλιά. Θέλω να σε μάθω πως οι αγκαλιές είναι βάλσαμο. Κοίτα με στα μάτια. Τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής. 

Μάθε, καλέ μου άντρα, να κοιτάς στα μάτια τους άλλους.

Μη ρίχνεις το βλέμμα σου και μη το χαραμίζεις για καμία Ιθάκη.

Έτσι θα σε κοιμήσω σήμερα. Χωρίς παραμύθι, χωρίς τραγούδι. Θα σε κοιμήσω με ωραία λόγια, με αξίες ζωής που πρέπει να έχεις, παιδί μου, στη ζωή σου. 

Να γίνεις άνθρωπος, αγόρι μου, όχι ανθρωπάκι. Να αγαπάς και να γελάς. Κλείσε τώρα τα μάτια σου και κοιμήσου στην αγκαλιά μου.

Η ευχή μου πάντα θα σε συντροφεύει, μικρέ μου… »

newsitamea
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Sunday, 12 May 2019

Η μάνα μας είχε δίκιο στο τέλος ...

Αχ μάνα πόσα ξέρεις! 
  1. Όταν σου είπε να μην αλλάξεις τον εαυτό σου για κάποιον άλλο. Για όλες τις φορές που ήσουν με εκείνον που δεν σου άρεσε καν αλλά όλες οι φίλες σου ήταν ήδη με κάποιον και δεν ήθελες να είσαι μόνη. Τότε που πίστευες πως μόνο έτσι θα είσαι κουλ. Τελικά, ΟΧΙ. 
  2. Όταν επέμενε να βάζεις στην κατάψυξη ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Πέρασαν χρόνια για να το καταλάβεις, αλλά ΝΑΙ η ιδέα να φτιάχνεις πολλά μπιφτέκια και να βάζεις τα μισά στην κατάψυξη, πάντα δουλεύει 
  3. Όταν σου φώναζε να μην μπερδεύεις τα λευκά σου με τα χρωματιστά στο πλυντήριο Και έτσι μια μέρα όλα βγήκαν ροζ και έμαθες μια και καλή το μάθημα σου 
  4. Όταν σε ρώτησε αν είσαι σίγουρη πως θες να βγεις έξω ντυμένη έτσι. Τις περισσότερες φορές είχε δίκιο. (ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ λέμε) 
  5. Όταν σου έλεγε να μην βιάζεσαι να μεγαλώσεις. Κάποια στιγμή θα το μετανιώσεις Πρωινό ξύπνημα στη δουλειά, απανωτά meetings και θες τρέξεις με λυγμούς στην αγκαλιά της. 
  6. Όταν σου είπε να βάλεις αντηλιακό. Και μετά κυκλοφορούσες ολοκόκκινη σαν αστακός και γκρίνιαζες πως τσούζει. 
  7. Όταν σου φώναζε πως θα σου λείψει το σπίτι σου. Όλες θυμόμαστε την πρωτόγνωρη χαρά της πρώτης φοράς που γυρίσαμε σπίτι όταν ήμασταν φοιτήτριες. (όλα μας είχαν λείψει ΟΛΑ) 
  8. Όταν σου είπε πως δεν χρειάζεσαι τόσο μακιγιάζ, είσαι μια κούκλα έτσι ακριβώς όπως είσαι. Ε ΜΑ ΝΑΙ 
  9. Όταν σου είπε να επενδύσεις σε μια καλή δερμάτινη τσάντα και να μην χαλάς τα λεφτά σου σε φτηνότερες. Κάθε 3 μήνες κυκλοφορούσες με μια διαλυμένη τσάντα στο γραφείο 
  10. Όταν σου είπε πως μια ημέρα, θα την καταλάβεις. 
Αχ μάνα ναι.

omorfhzwh
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Thursday, 7 February 2019

HIDETAKE TAKAYAMA 「Express feat. Silla (múm)」
Whenever I close my eyes/Can't forget your smile.

Lyrics for Express (mum) 
I see the clouds 
Beneath my feet 
I hear you call on me 
Up above your voice

Tears through the clouds 
I hear your voice 

I've been trying hard to forget all the times we had together babe 
I've been trying hard to rise up above my own fears 
Cause 

You see my soul 
You see my heart and soul for what they are 
I skip a beat when you are near to me 
I feel so high so 

I see the clouds 
Beneath my feet I hear you call on me 
Up above your love 
Breaks through the clouds 
I love your voice 

I've been missing you since you what your way 
I can't forget your words 
I've been missing you since summers gone 
I believe you 

You see my soul 
You see my heart and soul I'm so 

I see your soul 
I see your heart and soul for what they are 
I see your face when I close my eyes 
When I close my eyes 
I see your face 

Whenever I close my eyes 
Whenever I close my eyes 
Whenever I close my eyes 

Can't forget your smile.

******************
https://www.youtube.com/watch?v=f89FnJZKqu4
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Tuesday, 29 May 2018

Ο Διωγμός Της Μητρότητας: Πώς Υποτιμήσαμε Τόσο Εύκολα Τον Ρόλο Της Μητέρας Στη Ζωή Του Παιδιού;

Έρχεται η πολιτεία και "φροντίζει" για την μητρότητα συνταξιοδοτώντας τις γυναίκες πρόωρα. Δεν είναι παράλογο; 
Μόλις, δηλαδή, θα έχουν μεγαλώσει τα παιδιά μπορούν να σταματήσουν να εργάζονται.
Το φυσιολογικό για την προστασία της μητρότητας και εν τέλει της κοινωνίας, δεν θα ήταν, να δίνεται άδεια με αποδοχές για 6 χρόνια από τη γέννηση κάθε παιδιού;
..............
Είναι πολλές οι φωνές που κρίνουν το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα αλλά πολύ λίγες εκείνες που τολμούν να αμφισβητήσουν την αξία της επέκτασης της εκπαίδευσης τόσο στα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού όσο και στην διάρκεια της καθημερινότητας του.

Το αίτημα για περισσότερους παιδικούς σταθμούς, για περισσότερους βρεφονηπιακούς σταθμούς, για ολοήμερα σχολεία, για προγράμματα απασχόλησης από τους Δήμους και για ένα σωρό υπηρεσίες που αφορούν την ανατροφή των παιδιών, δεν έχει ακόμη ικανοποιηθεί έτσι είναι πολύ νωρίς να αμφισβητηθεί η ορθότητα του. 
Και είναι ένα κοινωνικό αίτημα που συνδέεται με το δικαίωμα των γυναικών στην εργασία, που συνδέεται με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες που υποχρεώνουν και τους δύο γονείς να εργάζονται, που συνδέεται με την καθημερινή κούρσα για την κατάκτηση της επάρκειας αγαθών.
Όμως ας σταθούμε λίγο έξω από την σφαίρα επιρροής του μεταπολεμικού φεμινιστικού κινήματος κι ας δούμε ως παρατηρητές την διαδρομή ενός παιδιού.
Η μητέρα εργάζεται 8 ώρες καθημερινά και χρειάζεται άλλες 2 ώρες για την προετοιμασία και τις διαδρομές από και προς τη δουλειά . Αυτό μας κάνει 10 ώρες και 7 ώρες που μάλλον χρειάζεται για να κοιμάται 17 ώρες. 
Απομένουν 7 ώρες την ημέρα για φροντίσει τα πρακτικά της οικογένειας και των παιδιών, τον εαυτό της, την σχέση της με τον σύντροφο της και να δει τα παιδιά της. 
Επειδή τα παιδιά μάλλον κοιμούνται κοντά στις 10 το βράδυ οι ώρες που μπορεί να διαθέσει κάποια γυναίκα στα παιδιά της είναι από τις 5 το απόγευμα έως τις 10 το βράδυ. 
Κι αυτό, στην περίπτωση που η δουλειά της είναι προνομιακή και δεν δουλεύει σε κατάστημα ή δεν είναι ιδιωτική υπάλληλος – στέλεχος, που το απόγευμα ενσωματώνεται στην εργάσιμη ημέρα τις περισσότερες φορές. 
Τις ουσιαστικές ώρες της ημέρας, το παιδί της εργαζόμενης μητέρας, είναι με κάποιον ξένο. Βρίσκεται σε κάποιο βρεφονηπιακό σταθμό ή περνάει την ημέρα του με μια γυναίκα που πληρώνεται για να αντικαθιστά τη μητέρα του.

Πώς Υποτιμήσαμε Τόσο Εύκολα Τον Ρόλο Της Μητέρας Στη Ζωή Του Παιδιού;
Σε ποιες ώρες, σε ποιες συνθήκες, με τι αφορμές γίνεται η διαπαιδαγώγηση του παιδιού; 
Ποιόν μιμείται; 
Πώς χτίζεται η σχέση γονιού – παιδιού; 
Έχει το παιδί την ευκαιρία να ζήσει με τον γονιό του, να τον παρατηρήσει, να τον μιμηθεί; 
Έχει την ευκαιρία ο γονιός να του δείξει, να το διδάξει, να επικοινωνήσει; 
Έχει την ευκαιρία η οικογένεια να ζήσει μαζί, να δημιουργήσει δεσμούς, να γνωρίσει σε βάθος ο ένας τον άλλο; 
Το παιδί μεγαλώνει μόνο του, δεν βλέπει την οικογένεια του ως πρότυπο γιατί δεν έχει την ευκαιρία να τη δει. Βλέπει πρόσωπα της τηλεόρασης. Ασχολείται με τον τηλεοπτικό κόσμο και στην εξέλιξη του, με τον εικονικό κόσμο των videogames.
Το εντυπωσιακό είναι ότι η μοίρα αυτή δεν αφορά τα παιδιά φτωχών βιοπαλαιστών. Αφορά εξίσου και τα παιδιά των πολύ εύπορων οικογενειών και ίσως πολύ περισσότερο.
Η κοινωνία συναινεί. 
Όλοι το βρίσκουμε απόλυτα φυσιολογικό. 
Κάτι ψιθυρίζουμε για καταναλωτικά πρότυπα, αλλά έχουμε δημιουργήσει και την έννοια του ποιοτικού χρόνου. 
Πλήθος άρθρων για την ισορροπία της καριέρας με την οικογένεια. Ανώτατα στελέχη, επιχειρηματίες, καλλιτέχνες, τηλεοπτικά πρόσωπα, γυναίκες – πρότυπα, απαντούν ότι αν υπάρχει θέληση, η οικογένεια δεν εμποδίζει την καριέρα. 
Διάσημες μητέρες φωτογραφίζονται για τα περιοδικά. Χαμογελαστές και άψογες. 
Διάσημα μωρά ντυμένα με την τελευταία λέξη της μόδας, γίνονται σύμβολο αδιαμφισβήτητης επιτυχίας.

Και οι γυναίκες που αγωνίζονται με τον βασικό μισθό να τα βγάλουν πέρα στο 24ώρο ψάχνουν να βρουν παιδικό σταθμό που να κρατάει τα παιδιά μέχρι αργά το απόγευμα. Πολλές φορές πληρώνοντας τα ¾ του μισθού τους. Και μόλις τελειώσουν την εργάσιμη ημέρα τους παίρνουν τα παιδιά από τον σταθμό και επιστρέφουν σπίτι. 
Πού μπορεί να χωρέσει εδώ ο δημιουργικός χρόνος; 
Πότε να ηρεμήσει, πότε να σκεφτεί, πότε να παρατηρήσει το παιδί; Πώς να δουλέψει τα αισθήματα της;

Έρχεται η πολιτεία και "φροντίζει" για την μητρότητα συνταξιοδοτώντας τις γυναίκες πρόωρα. 
Δεν είναι παράλογο; Μόλις δηλαδή θα έχουν μεγαλώσει τα παιδιά μπορούν να σταματήσουν να εργάζονται. 
Οι δυνάμεις είναι συντονισμένες εναντίον της οικογένειας; 
Υπάρχει συνωμοσία; 
Το σχέδιο είναι, τα παιδιά να μεγαλώνουν σε ιδρύματα και οι γονείς να εργάζονται όλο το 24ώρο;
Το φυσιολογικό για την προστασία της μητρότητας και εν τέλει της κοινωνίας, δεν θα ήταν, να δίνεται άδεια με αποδοχές για 6 χρόνια από τη γέννηση κάθε παιδιού;
Αλλά δεν τολμούμε να το σκεφτούμε, γιατί είναι επαγγελματικά και οικονομικά παράλογο. Γιατί κανένας δεν θα προσλαμβάνει γυναίκες στη δουλειά. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι η μητρότητα είναι υπόθεση της κοινωνίας και πρέπει να έχει τον σεβασμό μας. Το οικονομικό κόστος θα πληρωθεί στα προγράμματα απεξάρτησης, στην κοινωνική βία, στην χαμηλή παραγωγικότητα.

Δυστυχώς οι γυναίκες δεν εκπροσωπούνται πουθενά. 
Οι γυναίκες που είναι στην εξουσία, που έχουν εξουσία, δεν έχουν επαφή με την θηλυκή πλευρά του εαυτού τους. Φέρονται σαν άνδρες, δεν επιτρέπουν στα αισθήματα να τους ενοχλούν στον πόλεμο της εξουσίας και της δύναμης. 
Τα δυστυχισμένα παιδιά των λαμπερών γονιών είναι παράπλευρες απώλειες, στον πόλεμο των ανθρώπων για περισσότερη εξουσία.
Ο σκοπός της κοινωνίας θα έπρεπε να είναι να στηρίζει τις γυναίκες να γίνονται μητέρες και να βιώνουν το ρόλο τους καθημερινά και με τις καλύτερες συνθήκες.
Να τους επιτρέπει να μεγαλώνουν οι ίδιες τα παιδιά τους και όχι να τις ωθεί να παραιτούνται από την χαρά και τη δημιουργικότητα στο όνομα της ανεξαρτησίας.

Οι γυναίκες πρέπει να είναι σε θέση να βιώσουν την εγκυμοσύνη τους, τον τοκετό τους ήρεμα, χωρίς πίεση και άγχος.
Να αφιερώνουν χρόνο στον εαυτό τους ώστε να συγκροτούν την σκέψη τους, να επεξεργάζονται τα αισθήματά τους.
Να έχουν το χρόνο και την ηρεμία να παρατηρούν το παιδί τους και να του συμπαραστέκονται στην ανάπτυξη του.
Να έχουν το χρόνο να ενημερώνονται για τα ζητήματα που ενδιαφέρουν ουσιαστικούς τομείς της ζωής, να ανακαλύπτουν απαντήσεις και τελικά να επιλέγουν και να αποφασίζουν με κριτήριο την άποψη που έχουν σχηματίσει.
Η λύση της παραμονής των παιδιών ατελείωτες ώρες στους παιδικούς σταθμούς από πολύ μικρές ηλικίες, εκτός των επιπτώσεων στην διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού, είναι βέβαιο πως στερεί στους γονείς τη δυνατότητα να γνωρίσουν την ψυχή των παιδιών τους και να δημιουργήσουν μαζί τους συναισθηματικούς δεσμούς.
Η γονεϊκότητα είναι δικαίωμα απέναντι στον εαυτό μας και χρέος απέναντι στα παιδιά που φέρνουμε στον κόσμο. 
Η ανατροφή των παιδιών θα έπρεπε να αναγνωρίζεται ως η κορυφαία κοινωνική προσφορά, να υποστηρίζεται και να ανταμείβεται.
Οι μητέρες είναι η σημαντικότερη κοινωνική ομάδα και είναι αυτή που θέτει τις βάσεις για την πορεία των κοινωνιών. Είναι οι μητέρες και η σχέση τους με τους συντρόφους τους, που καλλιεργούν τις προσωπικότητες των παιδιών και των εφήβων. Είναι αυτές που διαμορφώνουν το μέλλον της κάθε γενιάς. Αν αυτό δεν είναι σημαντικό, τότε ποιο είναι;

το βρήκαμε στην αγαπημένη μας ideopigi

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki