Εγώ είμαι ο πατέρας σου, εγώ ο αδερφός σου, εγώ ο αγαπημένος, εγώ το σπιτικό, εγώ και η τροφός σου. Εγώ το ρούχο που σε ντύνει, εγώ στεριώνω και τη ζωή σου θεμελιώνω.
Ό,τι θέλεις και χρειάζεσαι εγώ είμαι, τίποτα δεν θα στερηθείς. Εγώ για σε φροντίζω, μιας και ήρθα για να υπηρετήσω όχι για να με υπηρετούν.
Εγώ είμαι ο φίλος και προστάτης σου, και αδερφός και η μάνα σου.
Τα πάντα είμαι εγώ. Από σένα μόνο την ανοιχτή καρδιά σου θέλω.
Εγώ φτωχός για σένα, δεν έχω που το κεφάλι μου να γείρω.
Στο Σταυρό και τον Τάφο για σένα, Στον Ουρανό για χάρη σου τον Πατέρα ικετεύω, κάτω στη γη από τον Πατέρα στάλθηκα για σένα να πρεσβεύω.
Πες μου, παιδί μου, φίλε και αδερφέ, του Παράδεισου συγκληρονόμε, κομμάτι από μένα και μέλος μου,πες μου, τι άλλο θέλεις;
Γιατί εμένα, την Αγάπη μου, αποστρέφεσαι; Γιατί τόσο κοπιάζεις για του κόσμου τα μάταια; Γιατί νερό μαζεύεις με τρύπιο πιθάρι; Γιατί τη φωτιά με τη λανάρα παλεύεις; Γιατί σηκώνεις τις γροθιές σου ενάντια στον άνεμο;
«Ο δάσκαλος, λέει ο Χρυσόστομος, πρέπει να διαθέτει απέραντο σεβασμό
για την προσωπικότητα του παιδιού...»
Τιμούμε σήμερα τη μνήμη των Τριών Ιεραρχών και οικουμενικών
διδασκάλων, του Μεγάλου Βασιλείου, του Γρηγορίου του Θεολόγου και του
Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
Ασυμβίβαστες προσωπικότητες οι Τρεις
Ιεράρχες, δεν ταυτίστηκαν ποτέ με την αδικία για να επιβιώσουν και να
κρατήσουν τη θέση τους.
Η γιορτή αυτή ξεκίνησε ως γιορτή της εκκλησίας, όταν ο Ιωάννης
Μαυρόπους, Επίσκοπος Ευχαϊτων της Μ. Ασίας, συνέταξε ακολουθία τον 11ο
αιώνα με σκοπό να τιμηθούν και οι τρεις μαζί μεγάλοι άνδρες, ως
κήρυκες του μυστηρίου της Αγ. Τριάδος. Δεν ξεκίνησε ως γιορτή της
παιδείας.
Πώς όμως μια γιορτή καθαρά εκκλησιαστική καθιερώθηκε στην Ελλάδα ως
γιορτή ταυτόχρονα των γραμμάτων, της γνώσης, της πνευματικής
καλλιέργειας;
Ποιο είναι αυτό το ιδιαίτερο στοιχείο που νοηματοδοτεί τον Ελληνισμό
και την Ορθοδοξία; Πώς πραγματώνεται μέσα στην ιστορία η συμπόρευση
αυτή στα πρόσωπα των Τριών Μεγάλων Ιεραρχών;
Βλέπω παράξενο και παράδοξο μυστήριο, ποιμένες, αντί να
παίζουν με τις φλογέρες τους κάποιο μελωδικό σκοπό, ψάλλουν ουράνιο ύμνο
και γεμίζουν με τους ήχους τους τα αυτιά μου. Ψάλλουν άγγελοι
και ανυμνούν αρχάγγελοι, υμνούν τα Χερουβίμ και δοξολογούν τα Σεραφείμ.
Όλοι πανηγυρίζουν γιατί βλέπουν το Θεό στη γη και τον άνθρωπο στους
ουρανούς. Βλέπουν Εκείνον που είναι πάνω στον ουρανό, να βρίσκεται κάτω
στη γη λόγω της οικονομίας του για τον άνθρωπο, και τον άνθρωπο που
είναι στη γη, να βρίσκεται ψηλά στον ουρανό εξαιτίας της φιλανθρωπίας
του Θεού. Σήμερα η Βηθλεέμ έγινε όμοια με τον ουρανό, αφού
εμφανίστηκαν σ’ αυτήν αντί για αστέρια άγγελοι που ανυμνούν το Θεό, και
δέχτηκε με τρόπο θαυμαστό στο χώρο της όχι το φυσικό ήλιο, αλλά τον Ήλιο
της δικαιοσύνης. Και μη ζητάς να μάθεις πως έγινε αυτό. Γιατί εκεί όπου
εκδηλώνεται η θέληση του Θεού, νικώνται οι φυσικοί νόμοι. Θέλησε λοιπόν
ο Θεός, μπόρεσε, κατέβηκε από τους ουρανούς και έσωσε τον άνθρωπο,
γιατί τα πάντα υπακούουν στο Θεό. Σήμερα γεννιέται ο αιώνιος και γίνεται
εκείνο που δεν ήταν. Ενώ δηλαδή ήταν Θεός, γίνεται άνθρωπος, χωρίς να
παύσει να είναι Θεός. Δεν έχασε δηλαδή τις θεϊκές του ιδιότητες για να
γίνει άνθρωπος, ούτε πάλι άλλαξε κι από άνθρωπος έγινε Θεός. Αλλά ενώ
ήταν Θεός Λόγος, χωρίς να πάθει τίποτε, προσέλαβε την ανθρώπινη σάρκα,
και η θεία φύση παρέμεινε αμετάβλητη. Και όταν γεννήθηκε, οι Ιουδαίοι δεν παραδεχόντουσαν την παράδοξη γέννησή του και οι μεν Φαρισαίοι παρερμήνευαν τις θείες Γραφές,
οι δε Γραμματείς δίδασκαν τα αντίθετα του μωσαϊκού νόμου. Ο Ηρώδης
γύρευε το νεογέννητο, όχι για να του προσφέρει τιμές, μα για να το
σκοτώσει. Γιατί έβλεπαν ότι σήμερα τα πράγματα ήρθαν αντίθετα προς τις
προσδοκίες τους. Γιατί όπως λέγει ο Ψαλμωδός: «δεν έγιναν αυτά κρυφά από
τα παιδιά τους και θα γίνουν γνωστά και στις επερχόμενες γενεές». Προσήλθαν λοιπόν βασιλείς να δουν με θαυμασμό το Βασιλιά
των ουρανών και απορούσαν πως ήρθε στη γη χωρίς αγγέλους και
αρχαγγέλους και θρόνους και κυριότητες και δυνάμεις και εξουσίες, και
πέρασε από δρόμο παράξενο και απάτητο, δηλαδή από σπλάχνα παρθενικά,
χωρίς να παύσει να επιστατεί τους αγγέλους Του και χωρίς να χάσει τις
θεϊκές του ιδιότητες έγινε άνθρωπος και ήρθε κοντά μας. Βασιλείς λοιπόν
ήρθαν να προσκυνήσουν τον ένδοξο Βασιλιά των ουρανών, στρατιώτες να
υπηρετήσουν τον αρχιστράτηγο των ουρανίων δυνάμεων, γυναίκες να
προσκυνήσουν Εκείνον που γεννήθηκε από γυναίκα, για να μετατρέψει σε
χαρά τις λύπες της γυναίκας. Ήρθαν παρθένοι στον υιό της Παρθένου κι
απορούσαν πως ο δημιουργός των μητρικών μαστών και του γάλακτος, Εκείνος
που κάνει τους μαστούς να βγάζουν μόνοι τους άφθονο γάλα, πως έφαγε
παιδική τροφή από μητέρα Παρθένο. Ήρθαν τα νήπια σ’ Εκείνον που έγινε
νήπιο για να συντεθεί ύμνος στον Κύριο από νήπια που ακόμα θηλάζουν.
Ήρθαν παιδιά προς το Παιδί που τα έκανε μάρτυρες Του εξαιτίας της
θηριωδίας του Ηρώδη. Ήρθαν οι άνδρες σ’ Εκείνον που έγινε άνθρωπος και
θεράπευσε τις ταλαιπωρίες των δούλων Του. Ήρθαν ποιμένες στον καλό
Ποιμένα που θυσιάζεται για να σώσει τα πρόβατά Του. Ήρθαν ιερείς σ’
Εκείνον που έγινε Αρχιερέας κατά σειρά διαδοχής από τον Μελχισεδέκ. Ήρθαμε οι δούλοι σ’ Εκείνον που έλαβε δούλου μορφή, για να μετατρέψει σε ελευθερία τη δουλεία μας.
Ήρθαν οι ψαράδες σ’ Εκείνον που τους μετέτρεψε από απλούς ψαράδες σε
ψαράδες ανθρώπων. Ήρθαν τελώνες σ’ Εκείνον που ανέδειξε έναν από τους
τελώνες σε ευαγγελιστή. Ήρθαν οι πόρνες σ’ Εκείνον που άφησε τα πόδια
Του να τα βρέξει με τα δάκρυά της η πόρνη. Και για να μιλήσω με
συντομία, όλοι οι αμαρτωλοί ήρθαν να δουν τον Αμνό του Θεού που σήκωσε
πάνω Του την αμαρτία όλου του κόσμου, οι ταπεινοί μάγοι, οι ποιμένες που
τον τίμησαν, οι τελώνες που κήρυξαν το Ευαγγέλιο, οι πόρνες που του
πρόσφεραν μύρα, η Σαμαρείτιδα που επιθυμούσε να γευθεί νερό από την πηγή
της ζωής, η Χαναναία που είχε ακλόνητη πίστη. Αφού λοιπόν όλοι πανηγυρίζουν χαρούμενοι, κι εγώ επιθυμώ να σκιρτήσω, και να χορέψω και να πανηγυρίσω.
Χορεύω χωρίς να παίζω κιθάρα, χωρίς να κινώ κλάδους κισσού, χωρίς να
κρατάω αυλό, χωρίς να κρατάω αναμμένες λαμπάδες, αλλά κρατώντας στα
χέρια μου αντί για μουσικά όργανα, τα σπάργανα του Χριστού. Γιατί αυτά
είναι η ελπίδα μου, αυτά είναι η ζωή, αυτά είναι η σωτηρία μου αυτά
είναι για μένα αυλός και κιθάρα. Γι’ αυτό τα έχω μαζί μου, για να μου
δώσουν με τη δική τους δύναμη την ικανότητα να πω μαζί με τους αγγέλους:
«Δόξα στον ύψιστο Θεό», και μαζί με τους ποιμένες: «και ας επικρατήσει
στη γη η ειρήνη και στους ανθρώπους η αγάπη». Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος Πηγη: www.enoriaka.gr Το βρήκαμε στο nextdeal.gr
«Του φτωχού είναι το ψωμί που σου περισσεύει, του γυμνού το ρούχο που φυλάς στις ντουλάπες σου, αυτού που τα χρειάζεται είναι τα χρήματα που έχεις αποταμιεύσει. Αδικείς λοιπόν τόσους πολλούς, όσους θα μπορούσες να ωφελήσεις.»
Μέγας Βασίλειος
Δείτε το video
«Δώσε ψωμί, όσο μπορείς. Δεν έχεις ψωμί; Δώσε τουλάχιστον έναν οβολό. Δεν έχεις οβολό; Δώσε ένα ποτήρι δροσερό νερό. Δεν έχεις ούτε αυτό; Πένθησε μαζί με το θλιμμένο και θα λάβεις μισθό. Γιατί ο μισθός εξαρτάται από την προαίρεσή σου και όχι από το τι μπόρεσες να κάμεις.»
Ιωάννης ο Χρυσόστομος
«Δώσε κάτι, έστω και ελάχιστο, σ’ εκείνον που έχει ανάγκη. Αντί για μεγάλη προσφορά, δώσε την προθυμία σου. Κι αν δεν έχεις τίποτα, δάκρυσε.»
Γρηγόριος Θεολόγος
«Ας μη γίνουμε κακοί διαχειριστές των αγαθών που μας δόθηκαν. Ας μη κοπιάζουμε για να θησαυρίζουμε και ν’ αποταμιεύουμε, ενώ άλλοι υποφέρουν από την πείνα.»
Όποιος είναι ευσεβής και φιλόθεος, ας απολαύσει το ωραίο αυτό και
λαμπρό πανηγύρι.
Όποιος είναι ευγνώμων υπηρέτης, ας εισέλθει χαρούμενος σ 'αυτό το δείπνο της χαράς του Κυρίου.
Όποιος κόπιασε νηστεύοντας, ας χαρεί τώρα τον μισθό του.
Όποιος εργάστηκε από την πρώτη ώρα, ας δεχθεί σήμερα την δίκαιη πληρωμή.
Αν κάποιος ήλθε μετά την τρίτη ώρα, ας γιορτάσει ευχαριστώντας.
Αν μετά την έκτη ώρα έφθασε κάποιος, καθόλου ας μην αμφιβάλει, διότι σε
τίποτε δε θα ζημιωθεί.
Αν κάποιος καθυστέρησε και ήλθε στην ενάτη ώρα, ας προσέλθει χωρίς
ενδοιασμό.
Αν πάλι κάποιος έφτασε μόλις στις ένδεκα, ας μη φοβηθεί την αργοπορία.
Διότι, ως φιλότιμος που είναι ο Δεσπότης, δέχεται τον τελευταίο όπως ακριβώς
και τον πρώτο.
Αναπαύει αυτόν που έφτασε την ώρα την ενδέκατη, όπως και αυτόν που εργάστηκε
από την πρώτη.
Και τον τελευταίο ελεεί και τον πρώτο βραβεύει.
Και σε 'κείνον δίδει και σ' αυτόν τη χάρη του δείχνει.
Και τα έργα δέχεται και τη γνώμη ασπάζεται.
Και την πράξη τιμά και την πρόθεση επαινεί.
Εισέλθετε λοιπόν όλοι στο δείπνο της χαράς του Κυρίου μας και πρώτοι και
δεύτεροι απολαύσατε την αμοιβή σας.
Πλούσιοι και φτωχοί, όλοι μαζί χορέψετε.
Εγκρατείς και φυγόπονοι, την ημέρα τιμήστε.
Όσοι νηστέψατε μα κι όσοι δε νηστέψατε ευφρανθείτε σήμερα.
Το τραπέζι είναι γεμάτο, ευχαριστηθείτε όλοι.
Το μοσχάρι είναι άφθονο, κανείς ας μη φύγει πεινασμένος.
Όλοι απολαύσατε το συμπόσιο της πίστης.
Όλοι απολαύσατε τον πλούτο της θεϊκής καλοσύνης και αγαθότητας.
Κανείς να μη θρηνεί για φτώχεια, διότι φανερώθηκε η κοινή του Θεού Βασιλεία .
Κανείς να μην οδύρεται για τα σφάλματά του, αφού ανέτειλε συγγνώμη από τον
τάφο του Χριστού.
Κανείς να μη φοβάται το θάνατο, διότι από τα δεσμά του μας ελευθέρωσε του
Σωτήρα ο θάνατος.
Έσβησε το θάνατο, Αυτός που έγινε λεία του θανάτου.
Λεηλάτησε τον Άδη, Αυτός που κατέβηκε στον Άδη.
Πίκρανε αυτόν, που τη σάρκα Του γεύτηκε.
Αυτό ακριβώς προφητεύοντας ο Ησαΐας διακήρυξε:
Ο Άδης, λέει, πικράθηκε, όταν Εσένα στον κόσμο του συνάντησε .
Πικράθηκε, επειδή πραγματικά καταργήθηκε.
Πικράθηκε, επειδή
όντως εμπαίχθηκε.
Πικράθηκε, επειδή
στ' αλήθεια νεκρώθηκε.
Πικράθηκε, επειδή
καθαιρέθηκε.
Πικράθηκε, επειδή
αλυσοδέθηκε και φυλακίστηκε.
Έλαβε (ο Άδης) ένα σώμα και του συνέβη να πέσει πάνω στο Θεό.
Έλαβε (ο Άδης) γη και συνάντησε ουρανό.
Έλαβε (ο Άδης) αυτό που έβλεπε και εξέπεσε απ' Αυτόν που δεν έβλεπε.
Που είναι, θάνατε, το κεντρί σου;
Που είναι, Άδη, η έπαρσή σου;
Αναστήθηκε ο Χριστός και συ κατανικήθηκες.
Αναστήθηκε ο Χριστός και γκρεμίστηκαν οι δαίμονες.
Αναστήθηκε ο Χριστός και χαίρονται οι Άγγελοι.
Αναστήθηκε ο Χριστός και κυβερνά η ζωή.
Αναστήθηκε ο Χριστός και κανείς νεκρός πια σε μνήμα.
Διότι με το να αναστηθεί από τους νεκρούς ο Χριστός, έγινε η πρώτη συγκομιδή
των καρπών της ανάστασης ανάμεσα στους κεκοιμημένους.
Σ' Αυτόν ανήκει η δόξα και η δύναμη στους αιώνες τους ατέλειωτους.
Ένας Έλληνας από την Αντιόχεια που σπούδασε ρητορική στη σχολή του εθνικού Λιβάνιου και φιλοσοφία στου Ανδραγάθιου.
Ένας από τους τρεις μεγαλύτερους ρήτορες της ιστορίας (Δημοσθένης, Κικέρων, Ιωάννης)
Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης, χωρίς ποτέ να το επιζητήσει.
«Δόξα στο Θεό για όλα τα πράγματα.
Δεν θα παύσω ποτέ να λέγω αυτές τις λέξεις σε όλα,
όσα μου συμβαίνουν». **
Αντιεξουσιαστής σε όλη του ζωή, στηλίτευσε δημόσια αυτοκράτορα, αυτοκράτειρα και πρωθυπουργό τους. Εξορίστηκε από τους διώκτες του, ταλαιπωρήθηκε, πείνασε, πόνεσε αλλά ποτέ δεν αρνήθηκε αυτά που πίστευε.
Υπερασπίστηκε με την ζωή του τον διώκτη του, όταν κινδύνευε από τον αυτοκράτορα.
Πατέρας της Ορθοδοξίας, Άγιος, Ασκητής.
Αυτός που χρησιμοποίησε την Ελληνική Παιδεία για να στεριώσει την Χριστιανική θρησκεία.
Την Θεία Λειτουργία σήμερα που ακούμε σε όλο τον κόσμο στα ελληνικά, είναι αυτή που έγραψε ο Ιωάννης δένοντας μια για πάντα το αρχαίο ελληνικό πνεύμα με τον Λόγο του Χριστού.
Ο λαός του έδωσε τα πάντα και Αυτός επέλεξε την εξορία, την ταλαιπωρία και τον θάνατο για να μη προδώσει αυτά που έλεγε και πίστευε.
Αυτός που είπε: «ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ» παραδίδοντας το πνεύμα του στην εξορία.
«Δόξα στο Θεό για όλα τα πράγματα. Δεν θα παύσω ποτέ να λέγω αυτές τις λέξεις σε όλα, όσα μου συμβαίνουν».
Σήμερα γιορτάζουμε την μνήμη του
**
Portrait of Saint John Chrysostom of Antioch
(Hagios Ioannis Chrysostomos).
An early Byzantine mosaic from the Cathedral
of Hagia Sophia in Constantinople.
The mosaic is approximately 1,000 years old
θεσπίστηκε τον 11ο αι. μ.Χ. για να κοπάσει η διαμάχη ανάμεσα στους
χριστιανούς που υποστήριζαν έναν από τους τρεις κι είχαν χωριστεί στους
«Βασιλίτες», στους «Γρηγορίτες» και στους «Ιωαννίτες»
Οι Τρεις Ιεράρχες
Ορίστηκε να τους εορτάζουμε και τους τρεις, στις 30 Ιανουαρίου, μια που
τον Ιανουάριο έχουμε:
Τρεις Ιεράρχες, τραγούδι, τραγουδάει η Λαμπρινή, επιμέλεια: Λάμπρος
Φωστήρες τρεις, υπέρλαμπροι
του γένους μας μεγάλοι
(γιορτάζουμ' όλοι με χαρά
την μνήμη σας και πάλι)(2)
Βασίλειον και Χρυσόστομον,
Γρηγόριον Θεολόγον,
(μ' ύμνους τιμάμε και ψαλμούς
και μ' εκφωνήσεις λόγων.)
Την χάρη σας δοξάζουμε
και ταπεινά ζητούμε,
(από το θείο σας το φως
κι εμείς να φωτιστούμε)(2)
☼☼☼
1η Ιανουαρίου την εορτή του Μεγάλου Βασιλείου
Ο Μέγας Βασίλειος
☼☼☼
25η Ιανουαρίου την εορτή
του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου
Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος
ΠΒ' Προς αυτόν (ποίημα του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου) «Άλλοι
χρυσόν, οϊδ' άργυρον, οιδε τράπεζαν
Έκτισε την «Βασιλειάδα», μία ολόκληρη πόλη από φιλανθρωπικά
ιδρύματα (πτωχοκομείο, γηροκομείο, ξενώνας, νοσοκομείο, λεπροκομείο,
ορφανοτροφείο κ.ά.)
«Κατά πάσαν των μελισσών την εικόνα
των λόγων ημών μεθεκτέον»
Λέει σε έναν λόγο του για τους μαθητές ότι, όπως οι μέλισσες διαλέγουν
από τα άνθη, έτσι κι εσείς (οι μαθητές) να διαλέγετε από αυτά που
διαβάζετε, να κρατάτε τα καλύτερα...
«Χρυσόστομος, Χρυσορρήμων και Χρυσορρόας» ονομάστηκε γιατί όταν
άνοιγε το όνομά του για να κηρύξει, λες κι έτρεχε απ' αυτό χρυσάφι. Κάθε
μέρα μοίραζε φαγητό σε 7.000 φτωχούς
Που σημαίνει: Ένας άνθρωπος, που έχει θεϊκή φωτιά στην καρδιά, μπορεί
να διορθώσει ολόκληρη πόλη
και ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος
Ἀπολυτίκιον Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου
Ἦχος α'
Ὁ ποιμενικὸς αὐλὸς τῆς θεολογίας σου,
τὰς τῶν ῥητόρων ἐνίκησε σάλπιγγας·
ὡς γὰρ τὰ βάθη τοῦ Πνεύματος ἐκζητήσαντι,
καὶ τὰ κάλλη τοῦ φθέγματος προσετέθη σοι.
Ἀλλὰ πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, Πάτερ Γρηγόριε,
σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Μητέρα του η Αγία Νόννα
Η Αγία Νόννα
«Θεολόγος και ποιητής» ονομάστηκεγιατί έγραψε τους πέντε
θεολογικούς λόγους του και 407 μεγάλα χριστιανικά ποιήματα
Ανέβηκε στον θρόνο της Κωνσταντινούπολης το 379 και ούτε μία ορθόδοξη
εκκλησία υπήρχε. Ήταν όλες των Αρειανών. Μέσα σε ένα χρόνο
όλες οι εκκλησίες γύρισαν στα χέρια των ορθοδόξων
«Μνημονευτέον Θεοῦ μᾶλλον ἢ ἀναπνευστέον» που σημαίνει: Πιο πολύ να μνημονεύουμε τον Θεό παρά να αναπνέουμε
Η Εορτή των Τριών Ιεραρχών είναι
η Εορτή των Γραμμάτων
Ένα τραγούδι για τους Τρεις Ιεράρχες από την Παιδική Λαυρίου, Χορωδία
«Animus», Μουσική: W.A.Mozart, Προσαρμογή στίχων: Μαρία
Ιωαννίδου
Προσευχής σημαίνει η ώρα
κι η καρδιά ας πλημμυρίσει
απ' αγάπη στους Πατέρες
τους τεχνίτες του φωτός
Γλυκοφέγγει και τ' αστέρια
απ' τα ύψη ξεκινούνε
και με χάρη μας καλούνε
εις της γνώσης την γιορτή
Τρεις μεγάλοι μας φωστήρες
στου φωτός σας το βασίλειο
κάντε την θερμή φωνή μας
που πετά και σας ζητεί
Η ατέλειωτη σας λάμψη
μας μιλάει στις καρδιές μας
και μας δίνει φως και γνώση
και γαλήνη στην ψυχή(2)
Χρόνια πολλά, σε όλους τους εκπαιδευτικούς
και τους μαθητές...
Τρεις Ιεράρχες, τραγούδι 2012, τραγουδάει η Λαμπρινή, επιμέλεια:
Λάμπρος