Θα δίνατε το μπουφάν σας σε ένα παιδί που κρυώνει; Would you give your jacket to Johannes SOS

Ένα βίντεο που καταγράφει τις συμπεριφορές διαφόρων τύπων και ηλικιών ανθρώπων απέναντι στην ανάγκη ενός παιδιού.

Η θερμοκρασία βρίσκεται αρκετούς βαθμούς κάτω από το μηδέν. Τα πάντα γύρω είναι κάτασπρα από το χιόνι. 

Ένα παιδί κάθεται και περιμένει σε ένα παγκάκι ολομόναχο, δίχως μπουφάν. Κρυώνει και έχει τυλιχτεί με τα χέρια του. Όμως δεν αποχωρεί. Περαστικοί το πλησιάζουν για να το ρωτήσουν αν θέλει κάτι. 

Εκείνο απαντά ότι κρυώνει.

 

Τι θα έκανες στη θέση τους; 

Θα του πρόσφερες το μπουφάν σου;
Μία διαφήμιση-πείραμα που είχε προκαλέσει πολλά σχόλια και ποικίλες αντιδράσεις, έρχεται ξανά στο προσκήνιο. 

Το παιδί κρυώνει και είναι μόνο του στο παγκάκι, ενώ τα αυτοκίνητα περνούν αδιάφορα από τον δρόμο. 

Ορισμένοι πολίτες το πλησιάζουν. Το ζητούμενο είναι να ζεσταθεί. 

Ποιοι του προσφέρουν το μπουφάν τους; 

Το βίντεο δίνει απαντήσεις.

mommysblog

Όταν αγαπάμε, ενισχύεται το ανοσοποιητικό μας σύστημα Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

Τα συναισθήματα που πηγάζουν από την καρδιά, ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα

Στο Ινστιτούτο HeartMath (Μαθηματικά της Καρδιάς) στο Κολοράντο, ένα διεθνώς αναγνωρισμένο κέντρο για τη μελέτη της νοημοσύνης της καρδιάς και της διαχείρισης του στρες, έρευνες έχουν δείξει ότι τα αρνητικά συναισθήματα, όπως το άγχος, η επίκριση, η ενοχή και η ανασφάλεια, φέρνουν τον καρδιακό ρυθμό μας σε μια κατάσταση ακανόνιστης λειτουργίας που χαρακτηρίζεται από έλλειψη συνοχής και αταξία.

Όταν στρέφουμε την εστίαση στην καρδιά μας και ενεργοποιούμε συναισθήματα που πηγάζουν από αυτή, όπως η αγάπη, η στοργή και η εκτίμηση, δημιουργείται μια κατάσταση «καρδιακής συνοχής», που έχει αμέτρητα οφέλη για την υγεία και επηρεάζει σχεδόν κάθε όργανο και σύστημα του σώματος. 

Η καρδιακή συνοχή μειώνει τα επίπεδα των στρεσορμονών, αυξάνει την αντίστασή μας στις λοιμώξεις και τις αρρώστιες, μειώνει την πίεση του αίματος, ενισχύει τις αντιγηραντικές ορμόνες, ενώ έχει συνδεθεί και με τη βελτίωση ή την ανάρρωση από δεκάδες σωματικές και συναισθηματικές διαταραχές, από την αρρυθμία και τις αυτοάνοσες παθήσεις μέχρι την κόπωση και την αϋπνία.

Επίσης, μας βοηθάει να δούμε τα πράγματα διαφορετικά, ώστε να αναζητούμε λύσεις για τα προβλήματά μας χωρίς στρες. Με λίγα λόγια, η εστίαση στην καρδιά κάνει καλό στην ψυχική και σωματική μας υγεία. 

Όταν αγαπάμε τους άλλους και νοιαζόμαστε γι’ αυτούς (αλλά όχι σε σημείο υπερβολής, μια αρνητική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από ανησυχία, άγχος και ανασφάλεια, καθώς και μια ενοχλητική αίσθηση ευθύνης), ενισχύεται το ανοσοποιητικό μας σύστημα.
Η έγνοια για τους άλλους σε βάρος του εαυτού μας, που είναι χαρακτηριστικό της συνεξάρτησης και της γονικής υπερπροστατευτικότητας, δεν κάνει καλό στην υγεία μας. 

Η καρδιά από φυσικού της ακτινοβολεί αγάπη προς τον εαυτό μας και προς τους άλλους. (Ο χρυσός κανόνας είναι να αγαπάμε τον πλησίον μας όπως τον εαυτό μας, όχι αντί για τον εαυτό μας.) Όταν είμαστε εστιασμένοι στην καρδιά, η αγάπη και η φροντίδα για τους άλλους εξισορροπείται από την αγάπη και τη φροντίδα για τον εαυτό.

Στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική, η καρδιά θεωρείται το σημείο σύνδεσης ανάμεσα στο σώμα, το νου και το πνεύμα. Μια σειρά από επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι η καρδιά έχει τον δικό της «εγκέφαλο» και το δικό της νευρικό σύστημα για την επεξεργασία πληροφοριών, κάτι που έχει ονομαστεί «συναισθηματική νοημοσύνη».
Όταν είμαστε σε κατάσταση καρδιακής συνοχής –όταν ο λεγόμενος «καρδιακός εγκέφαλος» λειτουργεί καλά–, παρατηρείται ένας συντονισμός όλων των συστημάτων του σώματος και του ενεργειακού μας πεδίου, πράγμα που στηρίζει τη σωματική μας υγεία αλλά και την ευτυχία και την πνευματική μας ανάπτυξη.

enallaktikidrasi

Να αγαπάς τους ανθρώπους

Πηγές:
«Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν»
«... ἀγαπᾶτε ἀλλήλους»

---------------------

Να αγαπάς τους ανθρώπους

Της Στεύης Τσούτση

Να τους αγαπάς τους ανθρώπους.
Ακόμη κι αν δεν είναι όπως τους θέλησες. Ακόμη κι αν σε πληγώνουν, σε θυμώνουν, σε απογοητεύουν.

Να τους αγαπάς και να τους δέχεσαι.
Γιατί κανείς δε γεννήθηκε ίδιος με τον άλλο. 
Και γιατί οι συνθήκες, οι περιστάσεις, οι γραφές και τα βιώματα, τους αλλάζουν.

Να τους αγαπάς τους ανθρώπους.
Και μην προσπαθείς να τους καταλάβεις. Γιατί θα μπλέξεις σε φαύλους κύκλους ερμηνειών και παρερμηνειών. Θα μπλέξεις στα γρανάζια ενός μυαλού που ψάχνει αιτίες και δεν αναγνωρίζει προθέσεις κι αποτελέσματα. 
Μονάχα να τους δέχεσαι.
Άλλοτε θα είναι δύσκολο. Άλλοτε πάλι απλό.
Για την ακρίβεια όλα είναι απλά. 
Δύσκολα τα κάνει μόνο ο τρόπος που τα σκέφτεσαι.

Να τους αγαπάς τους ανθρώπους.
Κι ας μην είναι σαν εσένα. Κι ας κάνουν πράγματα που δε σου αρέσουν. Κι ας μη συμφωνείς με τις επιλογές και με τους τρόπους τους.
Μπορεί το ίδιο να συμβαίνει και σε εκείνους για σένα.
Απλά δέξου το.
Είστε αλλιώτικοι.

Να τους αγαπάς τους ανθρώπους.
Ακόμη κι όταν σε κάνουν να κλαις. Ακόμη κι όταν σε έχουν ρίξει χάμω και σε πατάνε. Όταν σε πληγώνουν, σε προδίδουν, σε κοροϊδεύουν. 
Αγάπα τους και κάνε τους πέρα.
Γιατί δε σου κάνουν αυτοί οι άνθρωποι.
Να είστε καλά μα μακριά μου, να λες.
Είναι αυτοπροστασία.

Αλλά να τους αγαπάς. 
Να μη θέλεις το κακό τους. 
Μόνο το καλό να ζητάς. Πρώτα από όλους για σένα.
Γιατί ζητώντας το κακό, τη φθορά, τον πόνο, πρώτος από όλους φθείρεσαι, πονάς, πληγώνεσαι εσύ. 
Και δεν αξίζει. Για κανέναν…

Να τους αγαπάς τους ανθρώπους.
Μα πάνω από όλους να αγαπάς εσένα.
Δεν είναι εγωιστικό, μην το βλέπεις έτσι.
Είναι αυτοπροστασία. Είναι άμυνα.
Γιατί μάζεψες ένα σωρό πληγές καημένε. Σημάδια στην ψυχή από ανθρωπους που στάθηκαν λίγοι.
Που ήρθαν, στάθηκαν για λίγο, έκαναν τη ζημιά τους και συνέχισαν το δρόμο τους.
Κι εσύ απόμεινες με πίκρα.
Μην έχεις. Φτύσε την, μην την κρατάς ανάμεσα στα δόντια, σε χαλάει.

Αγάπα τους.
Τιμώρησε τους με αγάπη. Με συγχώρεση. Με μεγαλοψυχία.
Και προχώρα παρακάτω. 
Ζήσε. Όπως σου πρέπει. Όπως ξέρεις. Όπως μπορείς. Και πάλεψε για όσα θέλεις. Για όσα ονειρεύτηκες. Για όσα μπορεί κάποτε να σου στέρησαν. 
Ζήσε. Και να θυμάσαι. Κανένα κακό στη ζωή δεν περνά με το κακό. Το αναπαράγει. Το πολλαπλασιάζει.
Εσύ να χαμογελάς. 
Και να αγαπάς τους ανθρώπους. Κι ας μην το αξίζουν.
Τους χαστουκίζει η ανυπόκριτη αγάπη σου. 
Και που ξέρεις.
Παραστρατημένα πλάσματα είναι. Που πίστεψαν πως βρήκαν το δρόμο τους μέσα από το κακό, την απάτη, το ψέμα, το μαχαίρι.
Ίσως το χαστούκι της αγάπης σου να είναι αυτό που χρειάζεται για να τους συνεφέρει. Να καταλάβουν τι κάνουν κι έστω κι αργά να το διορθώσουν.

Να αγαπάς, λοιπόν, τους ανθρώπους.
Μήπως και υπάρξει ένα αύριο με ελπίδα…

Πηγή