Ο Αλβανίας Αναστάσιος συμμετείχε στην εξέγερση της Νομικής το 1973

Ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος βοηθούσε τους εξεγερμένους φοιτητές της Νομικής.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας στην περίοδο της Χούντας ήταν από τους ιερείς που αντιστάθηκαν στη βία και την διαστροφή της Χούντας. Δεν σιώπησε, δεν έμεινε ακίνητος πάνω απ’ τα χιλιάδες βιβλία του.

Τα τρόφιμα στους φοιτητές της Νομικής
Στις 21 Φεβρουαρίου του 1973, περίπου 3000-4000 φοιτητές καταλαμβάνουν το κτήριο της Νομικής Σχολής Αθηνών και καλούν τον λαό να συμπαρασταθεί στον αγώνα τους από την ταράτσα του κτηρίου. Τα γεγονότα αυτά θεωρούνται προάγγελος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Οι φοιτητές σήκωσαν στους ώμους τους το βάρος της αντίστασης κατά της Χούντας προσπαθώντας να ξυπνήσουν τον λαό, δείχνοντάς του ένα φωτεινό μονοπάτι αντίδρασης στο καθεστώς, ρισκάροντας την σωματική τους ακεραιότητα, ακόμη και τη ζωή τους. Είχαν προηγηθεί κι άλλες δράσεις, όμως αυτή φάνηκε να είναι η πιο σοβαρή που τρόμαξε, ίσως για πρώτη φορά, τους συνταγματάρχες.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας, ξεκίνησαν οι πρώτες επαφές με τους συγκλητικούς ενώ πολύ γρήγορα το αίτημα της κατάληψης (να γυρίσουν πίσω οι συνδικαλιστές φοιτητές που η Χούντα είχε στρατέψει διακόπτοντας τις αναβολές λόγω σπουδών) έδωσε τη θέση του σε πολιτικά συνθήματα κατά της δικτατορίας. Το κίνημα έχει ριζοσπαστικοποιηθεί και ζητούσε την πλαισίωσή του από τον λαό της Αθήνας. Γύρω στις 3 τη νύχτα, οι προσπάθειες του Πρύτανη να εκτονώσουν την κατάσταση, ζητώντας από τους φοιτητές να εκκενώσουν το κτήριο, εξασφαλίζοντας μία ασφαλή (όπως ισχυρίστηκε ο ίδιος) αποχώρηση, πέφτουν στο κενό. Οι φοιτητές δεν δέχονται να φύγουν.

Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι φοιτητές είναι η πείνα. Αποκλεισμένοι μέσα στο κτήριο της Νομικής ήδη για πολλές ώρες, δεν μπορούν να βρουν κάτι να φάνε.

Ο τότε επίσκοπος Ανδρούσης Αναστάσιος Γιαννουλάτος, καθηγητής Θεολογίας, μαζί με άλλους κληρικούς και φοιτητές της Θεολογίας (ο ιερέας Χρίστος Χριστοδούλου, ο διάκονος Τιμόθεος Λαγουδάκης κ.α.) προσπαθούν να περάσουν μέσα από τα μπλόκα της αστυνομίας και να δώσουν σακούλες με τρόφιμα στους φοιτητές. Η αστυνομία τους απωθεί.

Όπως αποκαλύπτει ο Διονύσης Μαυρογένης, στην εκπομπή «Εδώ και Σήμερα» (ΕΡΤ, 1982), οι κληρικοί καταφέρνουν να περάσουν «με κίνδυνο της ζωής τους, κάτω απ’ τα ράσα μερικά καρβέλια ψωμί και πρόσφορα, μέσα από μια τρύπα που είχαν ανοίξει οι φοιτητές και που ένωνε το νεκροτομείο με το αμφιθέατρο. Οι παπάδες αυτοί στάθηκαν πάντα στο πλευρό μας», θα πει χαρακτηριστικά ο Μαυρογένης.

Το περιστατικό επιβεβαιώνει ο δημοσιογράφος Μηνάς Παπάζογλου που συμμετείχε στην εξέγερση της Νομικής και μάλιστα προσθέτει ότι ο Αναστάσιος κατάφερε ν’ ανέβει επάνω στην Νομική και να δει τους φοιτητές.

Τέλος, ο Νίκος Μπίστης προσθέτει: «Και μας έδωσε τρόφιμα, μας εμψύχωσε κλπ.».

Στην ΕΣΑ
Μαρτυρίες υπάρχουν επίσης και για μία άλλη δράση του Αναστάσιου στην περίοδο της Χούντας. Με επανειλημμένες επισκέψεις του στο κολαστήριο της ΕΣΑ, ο τότε καθηγητής και επίσκοπος διαμαρτυρήθηκε για συνθήκες κράτησης των συλληφθέντων και συμπαραστάθηκε στους φοιτητές μαζί με τους γονείς τους.

«Εγώ τον θυμάμαι ακόμα περισσότερο μετά από μερικούς μήνες στην ΕΣΑ όταν είχε έρθει να διαμαρτυρηθεί για τις συνθήκες κράτησης», αναφέρει ο Νίκος Μπίστης, ενώ και ο Ανδρέας Αργυρόπουλος, στο βιβλίο του «Χριστιανοί και πολιτική δράση κατά την περίοδο της Δικτατορίας 1967-1974» αναφέρει: 

«Ο Αναστάσιος Γιαννουλάτος μαζί με τον πατέρα Γεώργιο Πυρουνάκη και τον διάκονο Τιμόθεο Λαγουδάκη θα σταθεί στο πλευρό των συλληφθέντων φοιτητών της εξέγερσης της Νομικής, μαζί με τους γονείς τους τούς επισκέπτεται στο ΕΑΤ – ΕΣΑ και τους συμπαρίσταται. Στη συγκέντρωση της Νομικής ομάδα φοιτητών της Θεολογικής Σχολής, μεταξύ των οποίων ήσαν και μερικοί κληρικοί, δίνει ψήφισμα συμπαράστασης, το οποίο και διαβάζεται στους συγκεντρωμένους».

Να σημειωθεί ότι «ο Τιμόθεος Λαγουδάκης συνελήφθη και βασανίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ και ένα χρόνο μετά, τον Ιούνιο του 1974, χάνει τη ζωή του σε ένα περίεργο τροχαίο ατύχημα μαζί με τον συναγωνιστή του κληρικό Παντελήμονα Κατσούλη».

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αναστάσιος Αλβανίας: Η διαφθορά πηγάζει από τον νου και την καρδιά

Ασφαλώς, είναι καλές οι ανακοινώσεις και χρήσιμες οι αποφάσεις για την καταπολέμηση της διαφθοράς. 

Αναγκαία η αναζήτηση νέων μεθόδων και συστημάτων για την πάταξή της. 

Αλλά, όπως έχει περίτρανα αποδειχθεί από όσα καθημερινά έρχονται στο φως, οι τρόποι και οι μέθοδοι διαφυγής των κυρώσεων είναι περισσότεροι. 

Η διαφθορά πηγάζει από τον νου και την καρδιά. Και εκεί πρέπει μακροπρόθεσμα, μαζί με τα άμεσα τεχνικά μέτρα, να κατευθυνθεί η θεραπευτική αγωγή της κοινωνίας μας. 

Αρχίζοντας από την ορθή αγωγή των παιδιών, των μικρών και των μεγάλων, κάνοντάς τους να αγαπήσουν την ομορφιά της αγνότητος και της τιμιότητας...

Να μάθουν να αποστρέφονται την απάτη· και να μην καμαρώνουν γι’ αυτήν. 

Να συνειδητοποιήσουν ότι η ειλικρίνεια, η ευθύτητα και η δικαιοσύνη, όλες αυτές οι μορφές της αγνότητας στον ώριμο βίο, δεν είναι αδυναμία αλλά ιδιότητες ευγενικού και αδαμάντινου χαρακτήρα – που τελικά παραμένει ό,τι πιο πολύτιμο για την οικογένεια, την κοινωνία και τον πολιτισμό.

Του Αρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου και Πάσης Αλβανίας 

κ. Αναστασίου

πηγή

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, ο μαθητευόμενος της Αγάπης

«Οι αρχαίοι Έλληνες μίλησαν για Αλήθεια, Ομορφιά, Δικαιοσύνη.

Ο Χριστιανισμός προσέθεσε τη δυναμική της Ελευθερίας και της Αγάπης». 

Αναστάσιος

 .

Ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων 

και πάσης Αλβανίας

Είδα προχτές την συνέντευξη του Αναστάσιου στην NET και σκέφτηκα αυτό που είπε μια φίλη μου όταν τον συνάντησε πριν χρόνια και τον ρώτησε:

­­— Αληθεύει ότι γνωρίζετε είκοσι επτά (αριθμός 27) γλώσσες;

Έσκυψε το κεφάλι του και ψιθυριστά απάντησε:

— Μαζί με τις αφρικανικές διαλέκτους.

Αλλά εκείνο που δεν θα ξεχάσει ποτέ η φίλη μου, είναι το Φως που έλαμπε σ’ αυτόν τον άνθρωπο. Την γλυκύτητα που απέπνεε.

.

Τι να πεις για τον Αναστάσιο;

Καύχημα των ανθρώπων, καύχημα των Ελλήνων, καύχημα της Ορθοδοξίας.

.

«Σχεδόν ταυτόχρονα έγινα καθηγητής Πανεπιστημίου και Επίσκοπος. Είπα στον εαυτό μου: Αναστάσιε, είσαι σε πολύ επικίνδυνη κατάσταση. Να παραμείνεις φοιτητής και διάκονος». Αυτό είπε προχτές στην συνέντευξη. Φοιτητής και διάκονος.

.

18 χρόνια Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας. «Όπου και αν βρίσκομαι αισθάνομαι ενωμένος με όλους» είπε. 18 χρόνια σε μια χώρα που μόλις είχε βγει από την δικτατορία του Χότζα και όλοι κοίταζαν πως θα φύγουν από εκεί. Ρώτησε ένα μικρό παιδί, τι θα γίνει όταν μεγαλώσει και το αλβανάκι απάντησε: μετανάστης. Το 1/3 των νέων είναι εκτός χώρας. Λύση γι αυτούς είναι η φυγή. 

Σ’ αυτή την χώρα διακονεί ο Αναστάσιος. Το σημαντικότερο είπε, είναι να βρίσκομαι κοντά στους ανθρώπους με τη σιωπή της καρτερίας.

.

Μίλησε για την θεραπευτική δύναμη της Εκκλησίας. 

Είπε ότι Εκκλησία είμαστε όλοι μας. 

Για τα σκάνδαλα, μήπως μας αρεσκόμαστε στην προβολή τους, είπε, επειδή έτσι, καλυπτόμαστε για τα δικά μας λάθη, και πρόσθεσε: «Το πιο σημαντικό είναι η συνέπεια. Ο καθένας να είναι συνεπής ως προς αυτό που εκπροσωπεί».

.

Για την κρίση είπε ότι οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι κι αυτό εξ αιτίας της μανίας της κερδοσκοπίας.

 .

Για την Πίστη στο Θεό είπε: 

«Πιστεύω σε Έναν προσωπικό Θεό, σε Ένα Θεό που λέει ΕΓΩ ΕΙΜΊ. Και είναι ο Θεός της Αγάπης, ο Θεός των εκπλήξεων, που ανοίγει ορίζοντες όταν όλα φαίνονται κλειστά.

Ο Θεός μας έχει δανείσει πολλά πράγματα, ταπεινοί να είμαστε γιατί είναι δώρα που πρέπει να τα μοιραζόμαστε. Μόνοι μας δεν κατακτήσαμε τίποτα. Η πίστη σχετίζεται με την Αγάπη του Θεού, μην την κάνουμε όπλο εναντίον των άλλων».

.

Για τα επεισόδια του Δεκεμβρίου ανέφερε ότι οι νέοι έχουν δίκιο, επειδή βλέπουν την ασυνέπεια, την πλεονεξία και την αλαζονεία των μεγαλυτέρων και επεσήμανε ότι δεν βλέπει όμως κριτική αναζήτηση και σκέψη και παρότρυνε στα παιδιά μας, να προσέξουν, να μην κάνουν τα ίδια σαν μεγαλώσουν και να μην πέσουν θύματα εκμετάλλευσης.

.

Αλλά σε συνέντευξη στον Αχιλλέα Πατσούκα στην "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" λέει γι’ αυτό το ζήτημα:

— Ποια συμβουλή θα δίνατε σε έναν θυμωμένο 15χρονο;

— Κατ’ αρχήν θα του έλεγα ότι έχει δίκιο που θυμώνει με όσα απαράδεκτα διαπιστώνει καθώς μεγαλώνει. Με την ασυνέπεια λόγων και έργων των μεγάλων. Με την αδικία της κοινωνίας. Με τη χλιδή των ολίγων και την ανέχεια των πολλών. Με την υποκρισία και ανευθυνότητα των λεγομένων αρμοδίων στους διαφόρους τομείς της κοινωνικής ζωής.

Αλλά μετά την οργή, πρέπει νηφάλια να καθίσει να σκεφθεί ποιο είναι το δικό του χρέος. Τώρα που βρίσκεται στην εφηβική ηλικία, να μην εκχωρεί την προσωπική του βούληση και ελευθερία σε συνθήματα άλλων που μπορεί να κινούνται από ιδιοτελείς επιδιώξεις.

Να μη γίνει άχρωμο στοιχείο μιας μάζας, αλλά να μείνει υπεύθυνο κύτταρο της κοινωνίας. Και όταν μεγαλώσει, να μη μιμηθεί αυτές τις συμπεριφορές που σήμερα κατακρίνει. 

Να μη συμβιβαστεί με την κρατούσα νοοτροπία της ανεντιμότητας, της πλεονεξίας, της σκληροκαρδίας, της ασυνέπειας και του εγωκεντρισμού. 

Να συνεχίσει υπεύθυνα την αναζήτηση. Υπάρχουν στην ιστορία του λαού μας, στην ιστορία της Εκκλησίας μας, υπέροχα παραδείγματα ακεραιότητας, δημιουργικότητας, υπευθυνότητας, αυτοθυσίας για χάρη του λαού. 

Πολλά έχουν αμφισβητηθεί στο πέρασμα του χρόνου. Αναμφισβήτητα όμως παραμένουν η ελευθερία και η αγάπη. Η μία συμπληρώνει την άλλη. Της δίδει βάθος και ουσία. 

Η ελευθερία αρχίζει με την υπέρβαση του εγωκεντρικού εαυτού μας. Και η αγάπη εκφράζεται με σεβασμό στο κάθε ανθρώπινο πρόσωπο, εκδηλώνεται έμπρακτα, χωρίς απαίτηση ανταλλαγμάτων. Η επιλογή, τελικά, είναι δική του. 

Το μόνο που μπορώ να τον βεβαιώσω είναι ότι προσωπικά δεν έχω μετανιώσει οσάκις έμεινα πιστός στο πνεύμα του Ευαγγελίου. Η ορθόδοξη πνευματικότητα, βασισμένη στην εσωτερική ελευθερία και την αγάπη, οδηγεί σε μια συνεχή ωρίμανση, υπεύθυνη στάση ζωής και δημιουργικότητα.

Πάντα υπάρχει ελπίδα.