Ποιες ιώσεις «θερίζουν» τους παιδικούς σταθμούς και πώς να προστατεύσετε τα παιδιά

Η έναρξη της σχολικής χρονιάς τις περισσότερες φορές βρίσκει τους γονείς αντιμέτωπους με τις αρρώστιες που «κολλάνε» τα παιδιά μεταξύ τους. 

Οι περισσότερες απ’ αυτές, είναι οι κλασικές ιώσεις που όμως, αν και έχουμε συνηθίσει να τις συμπεριλαμβάνουμε σε μια γενική κατηγορία, διαχωρίζονται, ανάλογα με τον ιό που τις προκαλεί. 

Αν το παιδί «περάσει» κάποιες από αυτές, θα ξέρετε τι να κάνετε...

1. Γαστρεντερίτιδα
Είναι μια από τις πιο συχνές ιώσεις πιο ταλαιπωρεί τα παιδιά ιδιαίτερα τα παιδιά μέχρι 5 ετών. Η γαστρεντερίτιδα οφείλεται στον ροταϊό που μεταδίδεται μέσω των κοπράνων, γι’ αυτό και η σωστή υγιεινή (και ειδικά το πλύσιμο των χεριών) είναι εξαιρετικά σημαντική για την προφύλαξη των παιδιών. 

Τα κυριότερα συμπτώματά της που θα πρέπει να σας ανησυχήσουν είναι η διάρροια, η ναυτία, ο εμετός και η κούραση. 

Συνήθως, η ίωση διαρκεί από τρεις έως επτά ημέρες, ωστόσο αν τα συμπτώματα επιμένουν ή είναι πολύ βαριά και το παιδί ταλαιπωρείται, καλό θα είναι να συμβουλευτείτε τον παιδίατρό σας σχετικά.

Τι μπορείτε να κάνετε
Όπως επισημαίνει ο παιδίατρος κ. Γιώργος Τρίμης, η αντιμετώπιση της γαστρεντερίτιδας είναι συμπτωματική, γι’ αυτό και οι γονείς θα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη σημασία στη διατροφή του παιδιού. 

Συγκεκριμένα, οι μικροί ασθενείς θα πρέπει να ακολουθούν μια ειδική δίαιτα που δεν θα ερεθίσει περαιτέρω τον γαστρεντερικό σωλήνα. 

Η καθημερινή διατροφή του παιδιού πρέπει να περιλαμβάνει μόνο στεγνές τροφές, όπως κρέας (μόνο ψητό), άσπρα μακαρόνια και ρύζι ενώ από φρούτα ενδείκνυνται μόνο οι μπανάνες και τα μήλα. 

Παράλληλα, είναι απαραίτητη η ξεκούραση αλλά και η πρόσληψη υγρών γιατί, λόγω των συνεχών εκκρίσεων, η αφυδάτωση είναι ένας σημαντικός κίνδυνος.

Τα τελευταία χρόνια, υπάρχει διαθέσιμο εμβόλιο, που συμπεριλαμβάνεται στο εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών και λειτουργεί ως ο πιο σίγουρος τρόπος πρόληψης, γι’ αυτό καλό θα είναι να ρωτήσετε τον παιδίατρό σας σχετικά.

2. Λαρυγγίτιδα
Η πιο συχνή ίωση που μεταδίδεται αυτή την εποχή στους παιδικούς σταθμούς είναι η λαρυγγίτιδα, μια ίωση που σχετίζεται με το αναπνευστικό σύστημα. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματά της είναι η βραχνάδα στην ομιλία, η δυσκολία στην αναπνοή που μπορεί να συνοδεύεται από σφύριγμα αλλά και ο έντονος βήχας που θυμίζει γάβγισμα.

Πώς να την αντιμετωπίσετε
Όπως επισημαίνει ο γιατρός, τα συμπτώματά της επιδεινώνονται κυρίως το βράδυ, γι’ αυτό καλό θα είναι να μείνετε δίπλα στο παιδί τις νυχτερινές ώρες που ταλαιπωρείται περισσότερο. Αυτό που ενδεχομένως βοηθήσει το παιδί είναι να αναπνεύσει καθαρό αέρα, γι’ αυτό ντύστε το καλά και βγείτε έξω για λίγη ώρα, ωστόσο ό,τι μέτρο και να πάρετε καλό θα είναι πρώτα να επικοινωνήσετε με τον γιατρό σας.

3. Φαρυγγίτιδα
Είναι μια φλεγμονή του φάρυγγα που προσβάλλει αρκετά συχνά τα παιδιά και κύριο σύμπτωμά της είναι ο πονόλαιμος και ακολουθούν η έκκριση βλέννας και ο πονοκέφαλος ενώ υπάρχει περίπτωση να εκδηλωθεί πυρετός. Δεν πρόκειται για σοβαρή ασθένεια, ωστόσο θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί γιατί οι επιπλοκές είναι μια πιθανότητα.

Πώς να ανακουφίσετε το παιδί
Αν το παιδί μπορεί να κάνει γαργάρες, ένα μίγμα που αποτελείται από ένα φλιτζάνι ζεστό νερό και ¼ του φλιτζανιού αλάτι μπορεί να το βοηθήσει σημαντικά. 

Επιπλέον, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ειδικές συσκευές που διατηρούν ή αυξάνουν την υγρασία στο σπίτι, κάνοντας έτσι πιο εύκολη την αναπνοή για το παιδί. 

Όσον αφορά, τη διατροφή, προτιμήστε τροφές που δεν «ερεθίζουν» παραπάνω τον λαιμό και που το παιδί μπορεί να καταπιεί εύκολα, όπως οι σούπες ή ο πουρές.

4. Εποχιακή γρίπη
Όπως αναφέρεται σε σχετικό άρθρο του iatronet, η εποχιακή γρίπη συνήθως εμφανίζεται με μέτριας ή ήπιας σοβαρότητας συμπτώματα, με τα συνηθέστερα από αυτά να είναι ο ξαφνικός πυρετός, ο πονοκέφαλος, οι μυαλγίες και η έντονη κούραση. 

Το ενδεχόμενο υποτροπής σε πνευμονία, ωτίτιδα ή αφυδάτωση υπάρχει, ωστόσο πρόκειται για ακραίες περιπτώσεις.

Τι μπορείτε να κάνετε
Η ξεκούραση και η ελαφριά διατροφή, που είναι πλούσια σε φρούτα και λαχανικά θα βοηθήσουν το παιδί να «δυναμώσει» και να την ξεπεράσει πιο γρήγορα.

Αν αναρωτιέστε γιατί η λέξη «αντιβιοτικά» λείπει από το κείμενο, θα σας λυθεί η απορία: όπως τονίζει ο παιδίατρος, η χορήγηση αντιβιοτικών κρίνεται απαραίτητη μόνο αν υπάρχει υπόνοια κάποιας «μικροβιακής επιπλοκής», κάτι που δεν συμβαίνει συχνά και που φυσικά θα κρίνει μόνο ο παιδίατρός σας. 

Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι ιώσεις οφείλονται σε ιογενή αίτια, οπότε η αυτοΐαση είναι ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπιστούν.

Ωστόσο, για να μην φτάσουμε σ’ αυτές τις ακραίες περιπτώσεις, καλό είναι να προσέχουμε για να… έχουμε! 

Με δεδομένο ότι οι περισσότερες ιώσεις διαρκούν από τρεις έως δέκα ημέρες, οι γονείς θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και να μην στέλνουν το παιδί στο σχολείο ή τον παιδικό σταθμό. 

Εκτός του ότι η κατάσταση του παιδιού θα επιδεινωθεί, η μετάδοση γίνεται πολύ πιο εύκολα τις πρώτες μέρες εκδήλωσης της ίωσης- δεν είναι κρίμα να ταλαιπωρηθούν κι άλλα παιδιά;
από Μαρία Κωνσταντοπούλου
mama365.gr

Αφήστε τα παιδιά να λερωθούν και κόψτε τα αντιβιοτικά! Should you let your baby play in dirt?

Τα μικρόβια κάνουν καλό!
Σωτηρία Πριμικυρίου 

Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε πλέον αν το παιδί σας παίζει με τα χώματα και γυρίζει λερωμένο και να τρέχετε να το καθαρίσετε για να γλιτώσει από τα μικρόβια που "απειλούν την υγεία του". 

Οι ερευνητές αποκαλύπτουν πόσο σημαντικά είναι τα μικρόβια για την υγεία μας και πώς μας βοηθούν να αποφύγουμε μία σειρά από συχνές παθήσεις. Είναι λοιπόν ώρα να λερωθούμε, να τρώμε καλύτερα και να σταματήσουμε να υπερκαταναλώνουμε αντιβιοτικά.

Should you let your baby play in dirt?

Για το μεγαλύτερο μέρος του προηγούμενου αιώνα θεωρούσαμε τα μικρόβια ως κάτι κακό και όχι άδικα: 

Προκαλούν ασθένειες, πανδημίες και θάνατο. Οι περισσότερες ανθρώπινες κοινότητες έχουν βιώσει τα πλεονεκτήματα των ιατρικών επιτευγμάτων, όπως τα αντιβιοτικά, τα εμβόλια και η αποστείρωση, τα οποία έχουν μειώσει δραστικά τον αριθμό και τη σοβαρότητα των μολύνσεων που παθαίνουμε στη ζωή μας. 

Ο θάνατος από μικροβιακή λοίμωξη είναι πλέον ένα πολύ σπάνιο φαινόμενο στο Δυτικό κόσμο ενώ στην Αμερική η διάρκεια ζωής έχει αυξηθεί κατά περίπου 30 χρόνια από το 1915, σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας της επιτυχίας ενάντια στις μεταδοτικές ασθένειες.

Δυστυχώς, αυτή η πρόοδος είχε και το τίμημά της. 

Η αντιμικροβιακή αποστολή μας συνοδεύτηκε, στις βιομηχανικές χώρες, από μία έκρηξη στη συχνότητα εμφάνισης χρόνιων μη μολυσματικών ασθενειών και διαταραχών. 

Διαβήτης, αλλεργίες, άσθμα, φλεγμονώδης εντερική νόσος, αυτοάνοσα νοσήματα, αυτισμός, παχυσαρκία και ορισμένοι τύποι καρκίνου είναι σε επίπεδο ιστορικά υψηλό. Η συχνότητα κάποιων από αυτές τις διαταραχές διπλασιάζεται κάθε 10 χρόνια και αρχίζουν να εμφανίζονται νωρίτερα ηλικιακά, συχνά και κατά την παιδική ηλικία.

Όλες αυτές οι παθήσεις έχουν ένα στοιχείο γενετικό, αλλά η ανησυχητική ανάπτυξή τους δεν μπορεί να εξηγηθεί μόνο από τη γενετική. Πρόσφατες μελέτες δείχνουν μία άμεση σύνδεση ανάμεσα στην παρουσία και απουσία ορισμένων βακτηρίων και των χρόνιων αυτών παθήσεων. Φαίνεται ότι τα μικρόβια που ζουν μέσα μας είναι κάτι παραπάνω από ήσυχους κατοίκους, είναι εγγενές μέρος της φυσιολογίας μας και η τροποποίησή τους προκαλεί ασθένειες.

Σε μελέτη του 2015 παρατηρήθηκε ότι μωρά τριών μηνών που είχαν 4 συγκεκριμένα μικρόβια στα κόπρανά τους ήταν πολύ λιγότερο πιθανό να εκδηλώσουν άσθμα αργότερα στη ζωή τους. Εργαστηριακά πειράματα έδειξαν επίσης ότι παχύσαρκα ποντίκια χάνουν βάρος όταν μεταφέρονται σε αυτά μικρόβια από αδύνατα ποντίκια (και το αντίστροφο ισχύει, με τα αδύνατα ποντίκια να παχαίνουν όταν παίρνουν μικρόβια των παχύσαρκων).

Η πρακτική κατάληξη όλης αυτής της έρευνας είναι καθαρή: Η υγεία μας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη διατήρηση έντονης και ποικιλόμορφης κοινότητας μικροοργανισμών στο σώμα μας και η διαμόρφωση καλής εντερικής υγείας από παιδιά είναι εξαιρετικά σημαντικό.

Κατά τους πρώτους μήνες ζωής, η μικροβιακή κοινότητα στο σώμα μας είναι σημαντικά λιγότερο σταθερή σε σχέση με αργότερα. Κάθε δραστική αλλαγή έχει πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα να τροποποιήσει μόνιμα τη μικροχλωρίδα μας (τον κόσμο των μικροσκοπικών οργανισμών μέσα μας) και την μακροπρόθεσμη υγεία μας.

Από τη στιγμή που γεννιόμαστε, βακτήρια σχηματίζουν αποικίες, και ξεκινούν μία σειρά από θεμελιώδεις βιολογικές διαδικασίες, όπως η ανάπτυξη του ανοσοποιητικού μας συστήματος. Πριν τη γέννηση, το εσωτερικό του εντέρου μας είναι γεμάτο ανώριμα κύτταρα του ανοσοποιητικού. Όταν τα βακτήρια εγκαθίστανται, τα κύτταρα του ανοσοποιητικού αντιδρούν, αλλάζουν και πολλαπλασιάζονται. Μεταφέρονται ακόμα και σε άλλα σημεία του σώματος για να εκπαιδεύσουν άλλα κύτταρα με τις πληροφορίες που έχουν αποκτήσει από τους εισβολείς. Αν στερηθεί αυτή την αλληλεπίδραση, το ανοσοποιητικό σύστημα παραμένει πρόχειρο και ανώριμο, ανίκανο να καταπολεμήσει αποτελεσματικά τις ασθένειες.

Μια ακόμη θεμελιώδης λειτουργία των μικροβίων είναι να βοηθούν τη ρύθμιση του μεταβολισμού. Όπως όλα τα ζώα, οι άνθρωποι αποκτούν ενέργεια από το φαγητό που χωνεύουν και απορροφούν στο έντερο. Εκτός από το να μας βοηθούν να χωνέψουμε συγκεκριμένα φαγητά που τα έντερα δεν μπορούν να διαχειριστούν, τα βακτήρια παράγουν ενώσεις που βοηθούν στη χρήση και αποθήκευση ενέργειας στο σώμα μας. Νέες έρευνες δείχνουν ακόμα ότι η μικροχλωρίδα παίζει σημαντικό ρόλο στη νευρολογική ανάπτυξη και στην υγεία των αιμοφόρων αγγείων.

Οι φλεγμονώδεις νόσοι (όπως το άσθμα, οι αλλεργίες, η φλεγμονώδης εντερική νόσος) και μεταβολικά νοσήματα (όπως η παχυσαρκία και ο διαβήτης) χαρακτηρίζονται από μεταβολές στο ανοσοποιητικό σύστημα και στη ρύθμιση του μεταβολισμού. 

Γνωρίζοντας πλέον το ρόλο της μικροχλωρίδας καταλαβαίνουμε γιατί αυτές οι παθήσεις έχουν γίνει πιο συχνές στα παιδιά. Είναι μια συνέπεια των σχετικά πρόσφατων αλλαγών στον τρόπο ζωής- σύγχρονη διατροφή, υπεραπολύμανση, υπερβολική χρήση αντιβιοτικών- που έχουν τροποποιήσει τα μικρόβια που επηρεάζουν το μεταβολισμό μας.

Τα μωρά και παιδιά μεγαλώνουν με υπερβολική καθαριότητα και η διατροφή μας έχει χάσει πολλά στοιχεία κρίσιμα για την υγεία του εντέρου με αποτέλεσμα να έχουμε γίνει πολύ αφιλόξενοι για τα μικρόβια.

Οι γονείς μπορούν να "εκθέτουν" χωρίς φόβο τα παιδιά τους σε μια σειρά μικροβίων, να τα ωθούν να παίζουν σε εξωτερικούς χώρους, στην άμμο και στα χώματα και να μην τρέχουν να τα καθαρίσουν και να αποστειρώσουν το περιβάλλον γύρω τους. 

Αν εμποδίζουμε τα παιδιά να ακολουθήσουν την έμφυτη παρόρμηση να λερωθούν, τα προστατεύουμε από τη μικροβιακή έκθεση που είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη υγιούς ανοσοποιητικού συστήματος.

Η διατροφή επίσης παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην υγεία του εντέρου. Η δυτική διατροφή, υψηλή σε λιπαρά, σάκχαρα και επεξεργασμένα δημητριακά, είναι στενά συνδεδεμένη με έναν αριθμό παθήσεων, ειδικά την παχυσαρκία και τον διαβήτη τύπου 2.

Η ποικιλία στα φαγητά δημιουργεί ένα φιλικό περιβάλλον για μια σειρά από διαφορετικά μικρόβια και αυξάνει την ποικιλομορφία και το καλύτερο είναι να γίνεται αυτό στα πρώτα χρόνια της ζωής. Όσπρια πλούσια σε πρωτεΐνες, όπως οι φακές, τα φασόλια, ο αρακάς, έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε ίνες και μπορούν εύκολα να πολτοποιηθούν για τα μωρά.

Η διατροφή δεν είναι ο μόνος λόγος που έχει αλλάξει η μικροχλωρίδα. Τα μικρόβια δέχτηκαν το μεγαλύτερο χτύπημα από μία από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις της ανθρωπότητας: τα αντιβιοτικά.

Τα αντιβιοτικά δεν καταστρέφουν μόνο τα βακτήρια που προκαλούν λοιμώξεις, αλλά και τα καλά βακτήρια. Έρευνες δείχνουν συσχετισμό μεταξύ της χρήσης αντιβιοτικών σε μικρή ηλικία με προβλήματα όπως η παχυσαρκία, ο διαβήτης, το άσθμα, αλλεργίες και η φλεγμονώδης εντερική νόσος.

Οφείλουμε να γίνουμε περισσότερο αυστηροί με τη χρήση αντιβιοτικών στα παιδιά. Οι γονείς δεν πρέπει να θεωρούν ότι κάθε λοίμωξη πρέπει να αντιμετωπίζεται με αυτόν τον τρόπο. Λοιμώξεις της άνω αναπνευστικής οδού και κρυώματα συχνά προκαλούνται από ιούς, έτσι τα αντιβακτηριακά δεν τα θεραπεύουν. Ο ερεθισμένος λαιμός, ειδικά εάν το παιδί έχει συνάχι και βήχα, προκαλείται από ιούς και δεν χρειάζεται αντιβιοτική θεραπεία.

Οι γονείς μπορούν πλέον να πληροφορηθούν για τις επιλογές που έχουν για να βοηθήσουν τα παιδιά τους να αναπτύξουν ακμαία μικροχλωρίδα. 

Απέχουμε πολύ από το να κατανοήσουμε πλήρως πώς συμβάλλουν τα μικρόβια στη φυσική μας κατάσταση, αλλά με όσα γνωρίζουμε σήμερα, καταλαβαίνουμε ότι είναι κρίσιμα, ειδικά στα πρώιμα στάδια της ζωής.

mononews

Αντιβιοτικά και παιδί - Antibiotics and Children

Πραγματικές ενδείξεις και κίνδυνοι από κατάχρηση

Γράφει ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΑΠΑΒΕΝΤΣΗΣ, MRCPCH DCH IBCLC, 

παιδίατρος - σύμβουλος Γαλουχίας www.pediatros-thes.gr

Τα αντιβιοτικά καταπολεμούν λοιμώξεις από μικρόβια. Αν το παιδί μας είναι άρρωστο με συνάχι, βήχα ή πυρετό, συνηθέστερα έχει λοίμωξη από ιό.

Οι λοιμώξεις από ιούς είναι πολύ συχνές, ιδιαίτερα στα βρέφη και τα νήπια, και δεν καταπολεμούνται με αντιβιοτικά. 

Antibiotics and Children

Για το τέλος της σύγχρονης ιατρικής κάνει λόγο η διευθύντρια του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας:
Η ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά απειλεί την παγκόσμια υγεία

Τα αντιβιοτικά «τρέχουν» να προλάβουν την εξάπλωση
των λοιμώξεων, ωστόσο η κατάχρησή τους
τα έχει καταστήσει σχεδόν άχρηστα

**Πώς θεραπεύεται η λοίμωξη από ιό (ίωση);

Ο οργανισμός του παιδιού σας έχει αμυντικά όπλα, όπως αντισώματα και ειδικά κύτταρα στο αίμα που καταπολεμούν κάθε λοίμωξη. Το μικρό παιδί έρχεται συνεχώς σε επαφή με καινούργιους ιούς. Εως ένα βαθμό, η έκθεση αυτή σε ήπιους βλαπτικούς παράγοντες βοηθάει το ανοσοποιητικό σύστημα του μικρού παιδιού να ωριμάσει, είναι δηλαδή θεμιτή και απαραίτητη για το χτίσιμο της άμυνάς του. Ο οργανισμός του τους αντιμετωπίζει για πρώτη φορά. Αν αντιμετωπίσει έναν ιό επιτυχώς, την επόμενη φορά που ο ίδιος ιός θα μπει στο σώμα του δεν θα αρρωστήσει γιατί θα προστατεύεται από τα αντισώματα που φτιάχτηκαν την πρώτη φορά. Ετσι εξηγείται το γεγονός ότι το μωρό είναι ευαίσθητο να αρρωστήσει κάθε φορά -ιδιαίτερα όταν ξεκινάει για πρώτη φορά παιδικό σταθμό, ενώ όσο μεγαλώνει τόσο ωριμάζει η άμυνά του και δεν πέφτει στο κρεβάτι με το παραμικρό.

**Πώς να βοηθήσω την άμυνα του οργανισμού του παιδιού μου;

Ενα κατά τα άλλα υγιές παιδί που παίρνει βάρος, τρώει και κοιμάται σωστά, έχει όλα τα εφόδια να αντεπεξέλθει στις ιώσεις. Ο θηλασμός θωρακίζει το ανοσοποιητικό σύστημα του μικρού παιδιού. Οταν είναι άρρωστο, βοηθάμε την άμυνά του με απλούς τρόπους: του δίνουμε άφθονα υγρά -θα προτιμήσει το γάλα του για λίγες μέρες, δεν πρέπει να το πιέζουμε να φάει στερεές τροφές εάν δεν θέλει. Οταν αναρρώσει, η όρεξή του θα επιστρέψει οπότε και θα αναπληρώσει το χαμένο έδαφος. Ξεκουράζεται εάν το επιθυμεί, ανακουφίζουμε τα συμπτώματά του όπως τον υψηλό πυρετό και τη ρινική καταροή, το ντύνουμε σωστά και το βγάζουμε και λίγο στο φρέσκο αέρα, εάν αναρρώνει και δεν έχει πυρετό. Επίσης του δίνουμε άφθονες αγκαλιές και αγάπη.

**Γιατί το παιδί μου παθαίνει τόσο πολλές ιώσεις;

Υπάρχουν άπειροι ιοί. Είναι φυσιολογικό ένα παιδί να έχει μέχρι και 10 ιώσεις το χρόνο. Ιδιαίτερα ευαίσθητα είναι τα παιδιά που πάνε στον παιδικό σταθμό και αυτά που έχουν μεγαλύτερα αδέρφια. Σπάνια ο παιδίατρος θα υποψιαστεί κάποιο πρόβλημα στην άμυνα του οργανισμού και θα ζητήσει περαιτέρω διερεύνηση. Απλά μέτρα και συνήθειες όπως το πλύσιμο των χεριών και η καλή υγιεινή μπορούν να προλάβουν τη μετάδοση των ιών.

**Πώς ξέρω αν το παιδί μου έχει λοίμωξη από ιό ή από μικρόβιο;

Πρέπει να συμβουλεύεστε κάθε φορά τον παιδίατρό σας. Συνήθως το παιδί με μικροβιακή λοίμωξη φαίνεται πιο βαριά άρρωστο, ανόρεκτο ή ληθαργικό.

Υψηλός πυρετός δεν σημαίνει πάντα μικρόβιο.

Μεγαλύτερη αξία έχει συνήθως η γενική κατάσταση του παιδιού

Πώς είναι η διάθεσή του όταν πέφτει ο πυρετός; Παίζει; Γελάει;

Πηχτή ή πράσινη έκκριση από τη μύτη δεν σημαίνει πάντα μικρόβιο.

Πολλές φορές το παιδί σταδιακά χειροτερεύει εάν έχει μικρόβιο. Ο παιδίατρος μπορεί να χρειαστεί να το ξαναδεί για να κάνει διάγνωση.

Αλλες φορές είναι πιθανό το παιδί αρχικά να έχει ίωση και κάποια στιγμή στην πορεία να κολλήσει από πάνω μικρόβιο. Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό να παρακολουθείτε το παιδί ακόμα κι αν έχει διαγνωστεί ίωση. Με τα παιδιά, τα πράγματα αλλάζουν γρήγορα. Αν έχει κάποιο καινούργιο σύμπτωμα ή ανησυχείτε για οτιδήποτε, πρέπει να ενημερώσετε ξανά τον παιδίατρό σας.

Μερικές φορές ο παιδίατρος θα συστήσει και εξετάσεις από το λαιμό ή το αίμα. Σε αμφίβολες ή δύσκολες περιπτώσεις, μπορεί να σας ζητήσει να πάτε στο νοσοκομείο.

**Γιατί να μην πάρει το παιδί μου αντιβίωση ούτως ή άλλως ή «προληπτικά»;

Τα αντιβιοτικά μπορεί να βλάψουν το παιδί μας.

Κάθε φάρμακο είναι δηλητήριο, με πιθανότητα πολλών ανεπιθύμητων ενεργειών και μιας επιθυμητής, εκείνης για την οποία δίνεται. Κάθε φάρμακο που δίνεται στο παιδί μας άσκοπα μπορεί να επιβαρύνει τον οργανισμό του.

Τα αντιβιοτικά μπορεί να προκαλέσουν άμεσες παρενέργειες, πιθανόν σοβαρές, όπως αλλεργική αντίδραση, διάρροιες, πόνο στην κοιλιά.

Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι μωρά που παίρνουν αντιβίωση συχνά ή χωρίς λόγο, ίσως κινδυνεύουν να αναπτύξουν αλλεργίες στο μέλλον, όπως έκζεμα ή άσθμα.

Στο σώμα μας (στη μύτη, στο λαιμό, στο δέρμα, στο έντερο) κατοικούν «καλά» ή αθώα μικρόβια που αποτρέπουν τα επικίνδυνα να εισβάλουν σ' αυτό. Τα αντιβιοτικά σκοτώνουν όλα τα μικρόβια χωρίς εξαίρεση, ακόμα και τα καλά. Ετσι μπορούν να βλάψουν την άμυνα του οργανισμού εάν δεν χρειάζονται και να ανοίξουν το έδαφος σε λοίμωξη από πιο επικίνδυνα μικρόβια.

Τα μικρόβια βρίσκουν τρόπους να αναπτύσσουν αντίσταση στα αντιβιοτικά. Αν ένα παιδί παίρνει συχνά αντιβιοτικά αλόγιστα, κινδυνεύει να αναπτύξει στο σώμα του μικρόβια ανθεκτικά στα φάρμακα. Ετσι μπορεί στο μέλλον μια βαριά λοίμωξη να μην μπορεί να αντιμετωπιστεί. Η αντίσταση των μικροβίων από την αλόγιστη χρήση αντιβιοτικών είναι από τα πιο σοβαρά προβλήματα στη σύγχρονη Ιατρική και σημαντική αιτία θανάτου στα νοσοκομεία της χώρας μας.

enet