Showing posts with label Ατίθασο παιδί. Show all posts
Showing posts with label Ατίθασο παιδί. Show all posts

Thursday, 6 December 2018

Τα ατίθασα παιδιά είναι αυτά που αλλάζουν τον κόσμο

(αν τους το επιτρέψουμε) 
Κάποια παιδιά έρχονται σε αυτόν τον κόσμο προικισμένα με εντυπωσιακά ισχυρό χαρακτήρα και αδάμαστο πνεύμα. 
Τα παιδιά αυτά συχνά παρεξηγούνται βαθιά, ενώ δεκάδες βιβλίων έχουν γραφτεί, τα οποία δίνουν συμβουλές για το πώς να τους «σπάσεις τον τσαμπουκά», πώς να τιθασεύσεις το πνεύμα τους, πώς να επιβάλεις την υπακοή τους. 
Πόσο δυσάρεστη απώλεια ηγετικών ικανοτήτων, πάθους και διορατικότητας για αυτόν τον κόσμο, όταν οι γονείς ακολουθούν αυτές τις τιμωρητικές πρακτικές.
Όχι μόνο μπορούμε να μεγαλώνουμε τα προικισμένα αυτά παιδιά με ευγένεια και σεβασμό, αλλά τα «δώρα» που θα μας επιστραφούν αργότερα είναι ανεκτίμητα.
Δείτε κάποιες περιγραφές που χρησιμοποιούνται συχνά, όταν αναφέρεται κανείς στα χαρακτηριστικά ενός ατίθασου παιδιού:

Απαιτητικό, επίμονο, πεισματάρικο, αυταρχικό, κακότροπο, δύσκολο, προκλητικό, αγύριστο κεφάλι, αντιδραστικό, επαναστατικό, αδιάφορο, ασεβές.
Τώρα δείτε κάποιες από τις συχνότερες περιγραφές που χρησιμοποιούνται συχνά για τους ενήλικες που αποτελούν ηγετικές φυσιογνωμίες αυτού του κόσμου, τους CEO’s, τους επιχειρηματίες, τους καινοτόμους, τους κορυφαίους αθλητές, κ.λ.π.: 
Αποφασιστικός, επίμονος, αυθεντικός, σίγουρος για τον εαυτό του, με αυτοπεποίθηση, διορατικός, ασυμβίβαστος, ωμός, αφοσιωμένος.
Παρατηρήστε, ότι οι περιγραφές είναι σχεδόν οι ίδιες, όμως στην πρώτη περίπτωση, όταν δίνονται σε παιδί, οι χαρακτηρισμοί έχουν αρνητική έννοια, ενώ όταν δίνονται σε ενήλικα είναι θετικοί.
Άλλες περιγραφές που δίνονται στα ατίθασα παιδιά, οι οποίες συμπίπτουν με αυτές των ενήλικων ηγετών είναι:
  • Είναι κατά κανόνα ιδιαίτερα δημιουργικά και έξυπνα,
  • Είναι συνήθως γεμάτα πάθος και ένταση στα ενδιαφέροντα και στις απόψεις τους.
  • Συχνά έχουν την ακόρεστη ανάγκη να γνωρίζουν το «γιατί».
  • Συνήθως μαθαίνουν κάνοντας κάτι.
  • Έχουν πολύ συχνά έντονη την ανάγκη να αμφισβητήσουν ή να τεστάρουν την «τάξη πραγμάτων».
  • Είναι συνήθως τελειομανείς, έχω περισσότερες απαιτήσεις από τον εαυτό τους, όχι από τους άλλους.
  • Τείνουν να χρειάζονται διαρκώς την επικύρωση.
  • Έχουν έντονη την ανάγκη να ακούγονται.
  • Έχουν συχνά έντονη την ανάγκη για συναισθηματική ασφάλεια.
  • Τείνουν να αντιστέκονται στις αλλαγές, εκτός κι αν νιώθουν ότι έχουν κάποιον έλεγχο σε αυτήν.
  • Είναι συχνά υπερευαίσθητα.
  • Συνήθως αυτοσυγκεντρώνονται απίστευτα σε αυτό με το οποίο καταπιάνονται κάθε φορά.
  • Τείνουν να είναι ευσυνείδητα και άκρως αφοσιωμένα.
  • Είναι συνήθως τρομερά ανεξάρτητα.Παρόλο που δεν αμφισβητεί κανείς, ότι αποτελεί πρόκληση να μεγαλώνεις ένα παιδί που δείχνει να αμφισβητεί τα πάντα, υπάρχουν τρόποι να δουλέψεις μαζί του και όχι εναντίον του, προκειμένου να διατηρήσεις και να «θρέψεις» αυτά τα μοναδικά δώρα του.
Το να διατηρήσεις μια υγιή σχέση γονιού-παιδιού είναι απόλυτα σημαντικό, καθώς ταυτόχρονα προσπαθείς να βρεις μια ισορροπία ανάμεσα στο να βάζεις όρια στο πνευματώδες παιδί σου και στο να μην περιορίζεις την ελευθερία του να «ανθίζει» και να γίνεται ο άνθρωπος που προορίζεται να γίνει.

Το μυστικό για να διατηρήσεις μια σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί σου είναι να παραμένεις ψύχραιμος και παρών και υποστηρικτικός, ακόμα κι όταν του βάζεις λογικά όρια. 

Βοηθά να θυμάσαι, ότι τα πιο ατίθασα παιδιά είναι αυτά που ταυτίζονται πιο έντονα με τους γονείς τους. 
Έτσι, αντί να αντιμετωπίζεις τις διαρκείς προκλήσεις του ως κακή συμπεριφορά και τάση να παραβιάζει την «εξουσία» σου, προσπάθησε να το μεγαλώνεις κατανοώντας ότι το ατίθασο παιδί σου είναι στην πραγματικότητα σε αποστολή ανακάλυψης, κάνοντας ατελείωτη «έρευνα» σε εσένα, ελέγχοντάς σε ξανά και ξανά, «σκάβοντας» και ξύνοντας, προκειμένου να ανακαλύψει όλες τις ιδιορρυθμίες και τις αδυναμίες σου, τα πάνω και τα κάτω σου, τις δυνάμεις και τα μειονεκτήματά σου. 
Αυτός ο έλεγχος δεν είναι αρνητικός, αρκεί να μην τον μετατρέψεις σε μάχη για το ποιος από τους δυο σας θα κυριαρχήσει, και να του απαντάς με ευγενική, γεμάτη σεβασμό καθοδήγηση. 
Αν ακολουθήσεις αυτή τη στάση θα καταφέρεις, αντί να εισπράττεις την συμπεριφορά του παιδιού σου ως προσωπική προσβολή, να βλέπεις τις προκλήσεις που σου θέτει ως προσπάθεια να μάθει και να ωριμάσει και να καταλάβει.
Δεν υπάρχει αμφιβολία, ωστόσο, ότι το να είσαι γονιός ενός παιδιού προικισμένου με ισχυρογνωμοσύνη, αποτελεί διαρκή άσκηση υπομονής και αυτορρύθμισης. 

Η προσωπική ανάπτυξη που θα βιώσεις με αυτό το παιδί είναι πολύτιμη, καθώς προσπαθείς να το μεγαλώσεις με ενσυναίσθηση και σοφία και συμπόνια, αλλά μπορεί να σε εξαντλήσει και πολλές φορές θα σε βγάλει πολύ έξω από τα όριά σου.
Αν το γνωρίζεις και είσαι προετοιμασμένος γι’ αυτό θα καταφέρεις να αντιμετωπίσεις τα αναπόφευκτα νεύρα και να είσαι προετοιμασμένος με συγκεκριμένες στρατηγικές που θα σε βοηθούν να αντιμετωπίζεις τις προκλήσεις με ηρεμία και αποτελεσματικότητα.

L.R.Knost


Πηγή: littleheartsbooks.com
vimatisko.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Tuesday, 27 November 2007

Το ατίθασο παιδί και η δική μας ήρεμη δύναμη

Πως πρέπει να συμπεριφερθούμε γονείς και εκπαιδευτικοί σε ένα παιδί που είναι ατίθασο και προκαλεί με την συμπεριφορά του;
Σίγουρα χρειάζονται όλη την βοήθεια που μπορεί να τους προσφερθεί.
Οι παρακάτω ιδέες που δίνουμε στηρίζονται στην σύγχρονη παιδαγωγική έρευνα που αποδεικνύει ότι τα παιδιά με χρόνια αντικοινωνική συμπεριφορά δυσκολεύονται να μάθουν μέσα από την τιμωρία και την επιβολή ποινών.


Τι πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας όταν είμαστε έτοιμοι να τιμωρήσουμε το παιδί μας σε περίπτωση που θέλουμε να βάλουμε όρια σε μια προκλητική επιθετική και απείθαρχη συμπεριφορά;

Γιατί πρέπει να αποφύγουμε την επίπληξη τις φωνές, την τιμωρία, τις απειλές;
  • -Όσο εκνευρισμένοι και αν είμαστε θα πρέπει να θυμόμαστε ότι ο τρόπος που διορθώνουμε ένα παιδί μετά από μια ανεπιθύμητη πράξη τελικά θα επηρεάσει το κατά πόσο το ίδιο το παιδί θα θελήσει να αλλάξει την συμπεριφορά του στο μέλλον.
  • Φωνές, επικρίσεις και απειλές συνήθως ενισχύουν το πρόβλημα. Κάποια παιδιά συμπεριφέρονται πολύ χειρότερα και αντιδρούν απότομα στο άκουσμα των λέξεων «μην τολμήσεις» η να μην ξαναγίνει» «θα φας ξύλο».
  • Καταφέρνουμε μόνο προσωρινά να διακόψουμε την επιθετική ενέργεια του.
  • -Του δίνουμε το ερέθισμα να εκδηλώσει ακόμη περισσότερη επιθετικότητα στο μέλλον, καθώς η τιμωρία, η βία και οι απειλές λειτουργούν ως μοντέλο επιθετικότητας για τα παιδιά μας.
  • -Στην πλειοψηφία, τα παιδιά δεν έχουν αναπτύξει ακόμα το μοντέλο του καλού και του κακού και για αυτό αρκούνται να μιμούνται με επιτυχία αυτό που βλέπουν να κάνουν οι ενήλικοι. Έτσι, δεν αποκλείεται το παιδί αυτό να ανταποκριθεί με βία στον ενήλικα που του έχει επιβάλλει μια τιμωρία.
  • -Η συμπεριφορά που τιμωρήσαμε μπορεί να μειωθεί σημαντικά στους χώρους που είμαστε παρόντες π.χ στο σπίτι και να αυξηθεί σημαντικά σε άλλους χώρους όπου το παιδί περνά πολλές ώρες και νιώθει ότι δεν παρακολουθείται στενά, π.χ στο σχολείο.
  • -Η συχνή τιμωρία οδηγεί κάποια παιδιά να κλείνονται ερμητικά στον εαυτό τους ή να γίνονται απότομα και απορριπτικά.
  • -Τα θυμωμένα παιδιά μπορεί να εξαγριωθούν ακόμα περισσότερο στο μέλλον και και να αρχίσουν να καταστρώνουν επικίνδυνα σενάρια εκδίκησης.
  • -Τιμωρώντας ένα παιδί το αναγκάζουμε να υποφέρει από συναισθήματα χαμηλής αυτοεκτίμησης, ντροπής και άλλων αρνητικών σκέψεων, το κάνουμε να πιστεύει ότι είναι κακό άτομο και ότι δεν αξίζει την αγάπη κανενός.
  • -Η τιμωρία δεν του προσφέρει τις εναλλακτικές θετικές συμπεριφορές που χρειάζεται και τελικά το εγκλωβίζει σε ένα φαύλο κύκλό επανάληψης των ίδιων αρνητικών πράξεων.

Κάθε φορά που καλούμαστε να επιλύσουμε μια προβληματική συμπεριφορά πρέπει να θυμόμαστε ότι:
  • Το παιδί έχει ανάγκη να ακούσει διορθωτικές παρεμβάσεις σε ήρεμο τόνο και με εκφράσεις θετικές καθώς και νέες αξίες που χρειάζεται να σέβεται
  • Λέγοντας στο παιδί τι να κάνει και τι να μην κάνει συνήθως καταφέρνουμε εγγυημένα ακριβώς το αντίθετο. Το παιδί θα πάει και θα κάνει ακριβώς αυτό που του απαγορεύσαμε.
Πως λοιπόν μπορούμε να παρέμβουμε αποτελεσματικά σε μια επιθετική πράξη; Τι μπορούμε να πούμε σε ένα παιδί που προκαλεί;
  • -Να προσπαθήσουμε αρχικά να προκαλέσουμε το φιλότιμο του παιδιού και την αίσθηση του δικαίου που έχει μέσα του, ας του δείξουμε τις συνέπειες της πράξης του και ας του ζητήσουμε να κάνει μια δίκαιη εκτίμηση του τι έκανε.
  • -Ας αναγνωρίσουμε στο παιδί την υπευθυνότητα για τις πράξεις του εξηγώντας του ότι δεν φταίνε πάντα οι άλλοι για τον τρόπο που αντιδρά.
  • -Ας αναζητήσουμε μαζί με το παιδί τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να είχε αντιδράσει διαφορετικά. Στην περίπτωση αυτή μπορούμε να δώσουμε στο παιδί μι επιλογή ανάμεσα σε δύο εναλλακτικές πράξεις και να το αφήσουμε να διαλέξει αυτήν που του ταιριάζει ώστε να διορθώσει μόνο του την κατάσταση.
  • -Ας ζητήσουμε από το παιδί να δεσμευτεί σε ένα προσωπικό συμβόλαιο με τον εαυτό του που θα λέει ότι δεν θα επαναλάβει την ανεπιθύμητη συμπεριφορά του για ένα χρονικό διάστημα και ότι κάθε φορά που θα νιώθει ότι εκνευρίζεται θα αντιδρά με ένα συγκεκριμένο εναλλακτικό τρόπο.
  • -Ας τελειώσουμε την συζήτησή μας χωρίς επικρίσεις κάνοντας το παιδί να νιώσει καλύτερα με τον εαυτό του.

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki