Showing posts with label Βιαστές παιδιών. Show all posts
Showing posts with label Βιαστές παιδιών. Show all posts

Tuesday, 26 September 2017

«Εσύ, τι φορούσες;» - ߵWhat were you wearing?ߴ

«Τι φορούσες; Ένα καλοκαιρινό φόρεμα. Μήνες αργότερα η μητέρα μου που στεκόταν μπροστά στην ντουλάπα μου, αναρωτιόταν γιατί δε φορούσα φορέματα πια. Ήμουν έξι χρονών».
------------------------
Όταν κατηγορούμε τα ρούχα και όχι τον βιαστή
is a common question victims of sexual assault hear when they tell their story, and it is the impetus for a new exhibit on the University of Kansas campus in Lawrence.
more
Συχνά μια γυναίκα θύμα βιασμού, καταλήγει να είναι η ίδια δακτυλοδεικτούμενη.
Υπάρχει η αντίληψη πως η ίδια με κάποιο τρόπο το «επεδίωξε», το «προκάλεσε»…. «Φταίει η ίδια» και όχι ο βιαστής.
«Τι φορούσες; Δε μπορεί κάπως θα προκάλεσες κι εσύ» είναι ένα από τα πιο συχνά ερωτήματα που κάνουν στα θύματα σεξουαλικής επίθεσης.
Υπάρχουν μάλιστα περιπτώσεις που ανάλογες θέσεις έχουν ακουστεί ακόμη και στις δικαστικές αίθουσες.
Μία δημιουργική έκθεση, που οργανώθηκε στο πανεπιστήμιο του Κάνσας έχει στόχο να δώσει μια ηχηρή απάντηση σε αυτές τις ερωτήσεις.
Η έκθεση με τίτλο «Τι φορούσατε;» περιλαμβάνει 18 ιστορίες σεξουαλικής κακοποίησης και αναπαραστάσεις για το τι φορούσε κάθε θύμα τη στιγμή της επίθεσης.
Τα ρούχα της έκθεσης περιλαμβάνουν ένα μπικίνι, ένα κίτρινο παιδικό πουκάμισο, ένα στενό κόκκινο φόρεμα, ένα απλό μπλουζάκι, ένα τζιν και πολλά άλλα ρούχα.

Το συγκεκριμένο πρότζεκτ δημιουργήθηκε το 2013 από τον Jen Brockman, διευθυντή του Κέντρου Πρόληψης και Εκπαίδευσης Σεξουαλικής Προσβολής του πανεπιστημίου του Κάνσας και από την Mary A. Wyandt-Hiebert, η οποία επιβλέπει όλες τις πρωτοβουλίες προγραμματισμού στο κέντρο εκπαίδευσης βιασμών του πανεπιστημίου του Αρκάνσας.
Η έκθεση έχει παρουσιαστεί σε πολλές σχολές από το 2013, συμπεριλαμβανομένου του Πανεπιστημίου του Αρκάνσας και του Πανεπιστημίου της Αϊόβα.
Ο Brockman δήλωσε στη Huffington Post ότι ο κύριος στόχος του «Τι φορούσες;» είναι να προωθήσει την ευαισθητοποίηση σχετικά με το θέμα της σεξουαλικής βίας και να καταπολεμήσει την κατηγοριοποίηση των θυμάτων.
«Οι συμμετέχοντες μπορούν να έρθουν στη γκαλερί και να δουν τους εαυτούς τους να αντικατοπτρίζονται όχι μόνο στα ρούχα αλλά και στις ιστορίες.
Είναι πολύ πιθανό να αναγνωρίσουν ρούχα παρόμοια με αυτά που έχει ο καθένας στην ντουλάπα του ή που φορούσε χθες το βράδυ.
Με αυτό τον τρόπο, ίσως καταφέρουμε να ξεφύγουμε από την λανθασμένη άποψη ότι τα ρούχα μπορεί να έχουν τον παραμικρό συσχετισμό με μία σεξουαλική κακοποίηση», ανέφερε χαρακτηριστικά.
«Τι φορούσες; Ένα μαγιό. Κάναμε κανό όλη τη μέρα στο ποτάμι και περνάγαμε πολύ ωραία. Μέχρι που μπήκαν στη σκηνή μου όταν προσπαθούσα να αλλάξω ρούχα», αναφέρει μία από τις ιστορίες.
Το πρότζεκτ συγκέντρωσε 40 ιστορίες σεξουαλικής βίας, αλλά μόνο 18 εκτίθενται επί του παρόντος στο πανεπιστήμιο του Κάνσας.
Ο Brockman επισήμανε ότι οι ιστορίες συλλέχθηκαν κυρίως από φοιτήτριες.
Οι κοπέλες μοιράστηκαν τις ιστορίες τους με διάφορους τρόπους, όπως σε ζωντανές συνεντεύξεις, σε ανώνυμα φόρουμ περιοδικών ή σε πλατφόρμες στο ίντερνετ όπου τα θύματα μπορούν να γράψουν τις ιστορίες τους, χρησιμοποιώντας online hashtags.
Σημειώνεται, ότι τα ρούχα δόθηκαν σε πανεπιστημιακούς φοιτητές με σκοπό να αναπαραστήσουν τους ρόλους των θυμάτων τη στιγμή της επίθεσης, από τις ιστορίες που συλλέχθηκαν.
Σύμφωνα μάλιστα με τον Brockman, οι αντιδράσεις για το πρότζεκτ ήταν πολύ θετικές.
Όταν έρχονται τα θύματα των επιθέσεων έχουν την τάση να επιβεβαιώνουν τις ιστορίες αναπαράστασης και τα ρούχα που φορούσαν.
Συχνά τονίζουν ότι «Αυτό ήταν το ντύσιμό μου. Αυτό που κρέμεται σε αυτόν τον τοίχο τώρα, είναι το ρούχο που φορούσα εκείνη τη μοιραία μέρα» ή «Αυτή είναι η ιστορία μου. Αυτή η ιστορία είναι ακριβώς όπως μου συνέβη» είπε ο Brockman.
«Δεν είναι τα ρούχα που προκαλούν σεξουαλική βία, αλλά το άτομο που προκαλεί τη βλάβη. Ξέρουμε ότι είναι μια στιγμή ανακούφισης για τα θύματα και μία στιγμή ενημέρωσης της κοινωνίας για το συγκεκριμένο θέμα. Αυτό είναι και το πραγματικό κίνητρο πίσω από το έργο», κατέληξε.
«Τι φορούσες; Ένα παντελόνι και ένα μπλουζάκι . Είχα παρουσίαση εκείνη τη μέρα. Πήραν τα ρούχα μου στο νοσοκομείο μετά τον βιασμό. Δε ξέρω τι τους συνέβη μετά».
«Τι φορούσες; Δεν πήγα κάποιες μέρες στη δουλειά μετά από αυτό που συνέβη. Όταν το αφεντικό μου με ρώτησε για τα ρούχα μου του απάντησα ότι πήγαινα σε αγώνα μπάσκετ, οπότε φορούσα απλά ένα τζιν και ένα μπλουζάκι. Έφυγα και δεν ξαναγύρισα ποτέ».
tvxs.gr
fox4kc
antikleidi

Sunday, 20 November 2016

Πρόταση νόμου αθωώνει τους βιαστές παιδιών. Turkey child rape protests

Οι άνδρες που κατηγορούνται για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων μπορούν να αθωωθούν και να αποφύγουν τη δίκη, εάν παντρευτούν το θύμα τους.
Τουρκία
Φωτιές στην κοινή γνώμη και πολιτική θύελλα προκαλεί στην Τουρκία η πρόταση νόμου που πρότεινε χθες στην τουρκική Εθνοσυνέλευση το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ, το οποίο προβλέπει ότι
οι άνδρες που κατηγορούνται για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων μπορούν να αθωωθούν και να αποφύγουν τη δίκη εάν παντρευτούν το θύμα τους.
Γυναικείες οργανώσεις και οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διαδήλωσαν κατά του νομοσχεδίου χθες στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης, κάνοντας λόγο για ακόμη μια οπισθοδρόμηση της χώρας. Προβληματισμένοι και οι Τούρκοι πολίτες, αλλά και νομικοί.
Ο Alisbah Tuskan μέλος του δ.σ του Δικηγορικού Συλλόγου Κων/πολης ανέφερε πως
«Με αυτό τον τρόπο, θα νομιμοποιηθούν οι γάμοι ανηλίκων.
Η νομιμοποίησή τους είναι εντελώς λάθος. Το κράτος πρέπει να προστατεύσει το παιδί. Είναι μεγάλη αντίφαση να λες ότι προστατεύεις το παιδί και να δίνεις χάρη στο βιαστή του»
«Ακόμη και ένα ενήλικα να αγγίξεις χωρίς τη θέλησή του είναι έγκλημα. Πόσο μάλλον ένα παιδί. Μου προκαλεί αηδία το όλο θέμα»

δήλωσε ο Asli Zayner, κάτοικος Κωνσταντινούπολης

Έντονες και οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης και κυρίως του ρεπουμπλικανικού τουρκικού κόμματος. Το θέμα έχει διαστρεβλωθεί δηλώνει το Κυβερνών κόμμα ενώ ο Πρωθυπουργός Μπίναλί Γιλντιρίμ έδωσε εντολή να συνεχιστεί ο διάλογος με την αντιπολίτευση επί του νομοσχεδίου.

..............
περισσότερα εδώ: ant1iwo

Thursday, 23 October 2014

Παλιάνθρωπος, 76 ετών, βίασε 13χρονο κοριτσάκι

Ο ηλικιωμένος συνελήφθη κατηγορούμενος για αποπλάνηση και ασέλγεια σε βάρος της 13χρονης.

Πρόκειται για 76χρονο, ο οποίος φέρεται ότι οδήγησε χθες το μεσημέρι την ανήλικη στο σπίτι του στη Χαλάστρα Θεσσαλονίκης, όπου, σύμφωνα με τη δικογραφία, ικανοποίησε τις αρρωστημένες ορέξεις του!

Αστυνομικοί που ερεύνησαν την καταγγελία ταυτοποίησαν ως δράστη της υπόθεσης τον 76χρονο και τον συνέλαβαν.
Ήδη παραπέμφθηκε στις αρμόδιες ανακριτικές αρχές για να απολογηθεί.

Το κοριτσάκι, υποστηρίζεται ψυχολογικά από ειδικό επιστημονικό προσωπικό της ΕΛ.ΑΣ.


newsit

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Wednesday, 1 October 2014

Martin Hunt: Έπαθαν σοκ με αυτό που βρήκαν
στο παλιό σπίτι ενός παιδοβιαστή

Ανάμεσα στα παλιά έπιπλα, βρήκαν ένα δίσκο. Όταν τον παρέδωσαν στις αρχές, οι αστυνομικοί που τον εξέτασαν βρήκαν μέσα εικόνες παιδικής πορνογραφίας και ένα βίντεο που είχε τραβήξει ο ίδιος ο 24χρονος, στο οποίο κακοποιούσε σεξουαλικά ένα 12χρονο κορίτσι.
Martin Hunt Child molester

Οι νέοι ιδιοκτήτες του σπιτιού του Martin Hunt έπαθε σοκ όταν ανακάλυψαν ένα κρυμμένο δίσκο στην κουζίνα
Ο 24χρονος Martin Hunt συνελήφθη και καταδικάστηκε όταν στα χέρια των αρχών ήρθε το σοκαριστικό υλικό που περιείχε ο δίσκος.

'Οπως αναφέρει η Mirror, ο Hunt είχε μετακομίσει και όταν το σπίτι του στο Έσσεξ ενοικιάστηκε ξανά, οι νέοι ιδιοκτήτες έκαναν τη φρικιαστική ανακάλυψη που τον έστειλε στη φυλακή.


Ανάμεσα στα παλιά έπιπλα, βρήκαν ένα δίσκο. Όταν τον παρέδωσαν στις αρχές, οι αστυνομικοί που τονν εξέτασαν βρήκαν μέσα εικόνες παιδικής πορνογραφίας και ένα βίντεο που είχε τραβήξει ο ίδιος ο 24χρονος, στο οποίο κακοποιούσε σεξουαλικά ένα 12χρονο κορίτσι.

Οι αρχές συνέλαβαν τον άνδρα που πλέον βρίσκεται στη φυλακή.


newsbomb

Thursday, 12 February 2009

Έπιασαν το βιαστή του μικρού κοριτσιού στο Μενίδι και νέο κρούσμα στο Μαρκόπουλο

  1. Μόλις μάθαμε ότι έπιασαν το βιαστή του μικρού κοριτσιού στο Μενίδι αλλά τον προστατεύει η γυναίκα του(!!!)
  2. και νέο κρούσμα στο Μαρκόπουλο

Το χαμομηλάκι εύχεται να άρχισε ο κόσμος να τα βγάζει στη φόρα και να μην αυξήθηκαν τα κρούσματα 

Ξύπνααα κοινωνίαααα,
επιτέλους ξύπναααα
Μιλάτε κόσμοι.
Μιλάτε.
Τίποτε κρυφό.
Τίποτε.
Όλοι να πάνε φυλακή.
Όλοι.
 

Tuesday, 15 May 2007

Στο στενό περιβάλλον οι βιαστές των παιδιών

Είναι μύθος ότι τα παιδιά κακοποιούνται σεξουαλικά από ξένους, αγνώστους.
Στο μεγαλύτερο ποσοστό η κακοποίηση λαμβάνει χώρα μέσα στην οικογένεια.

 
Είναι φρικτό, αλλά ο ίδιος ο πατέρας είναι πολλές φορές ο άθλιος βιαστής, ή κάποιος άλλος από το στενό οικογενειακό περιβάλλον. Οικείος, συμπαθής, φίλος της οικογένειας.
Αυτό ακριβώς εκμεταλλεύεται, την εμπιστοσύνη, το «καλό» του πρόσωπο...
Προσοχή στα παιδιά μας...μας εκλιπαρούν...

Monday, 11 December 2006

«Ύμνος στη χαμένη αθωότητα» (και όμως πάντα υπήρχαν βιαστές παιδιών)

Τα τραγικά γεγονότα στη Βέροια, με την εξαφάνιση του μικρού Αλεξ, μας έκαναν να δούμε την κοινωνία μας κατάφατσα, όπως πραγματικά είναι. Μια κοινωνία σκληρή, ανελέητη που χωρίς ενδοιασμούς και τύψεις, αφαίρεσε απ' τα παιδιά της ότι πολυτιμότερο είχαν: την αθωότητα της παιδικής τους ηλικίας. Δεν ξέρω αν η κοινωνία μας συνειδητοποιήσει την κόλαση στην οποία εμείς με τις επιλογές μας οδηγούμε τα παιδιά μα και προσπαθήσει να αντιδράσει. Δεν το ξέρω, το εύχομαι ολόψυχα.
Αυτό που ξέρω με απόλυτη σιγουριά είναι ότι εμείς, οι γεννημένοι, μερικές δεκαετίες πριν, είμαστε οι ευλογημένοι εκπρόσωποι μιας εποχής που πέρασε ανεπιστρεπτί.
Όλοι εμείς που περάσαμε τα πρώτα και τα δεύτερα «αύτα» ζήσαμε μια απόλυτα φυσιολογική παιδική ηλικία, περιστοιχισμένοι από αθωότητα κι απέραντη αγάπη, που μας θωράκισε απέναντι σε κάθε κακό.
Όλοι εμείς που μάθαμε να κάνουμε το σταυρό μας, πριν κάτσουμε στο τραπέζι να φάμε, και που δεν στρωνότανε ποτέ τραπέζι αν δεν ήταν παρούσα όλη η οικογένεια.
Όλοι εμείς που λέγαμε «χαίρεται» γυρνώντας απ' το σχολείο και που τα γράμματα που μαθαίναμε, τότε ήταν ακόμα 24. Που οι λέξεις φροντιστήρια, ξένες γλώσσες, υπολογιστές, ήταν έννοιες άγνωστες σε μας. (πραγματικά είναι ν' απορεί κανείς, πως επιβιώσαμε χωρίς κανένα απ' τα σύγχρονα «εφόδια»).
Όλοι εμείς που δεν είχαμε την Μπάρμπι, τα Nitendo, τα video games, αλλά τα παιχνίδια μας ήταν το τζαμί, το μαντηλάκι, τα σκλαβάκια, και κείνο το περίεργο παιχνίδι με τα κονσερβοκούτια και την ανεξήγητη ονομασία γόν'τσα.


Τότε ο πετροπόλεμος και το σπάσιμο των κεφαλιών μας, ήταν προέκταση του καθημερινού παιχνιδιού και τα φαγωμένα και ματωμένα γόνατα, γιατρεύονταν μόνα τους, χωρίς αντισηπτικά.
Όλοι εμείς, που η μεγαλύτερη πράξη βίας στην οποία προβαίναμε ήταν όταν φωνάζαμε τους συμμαθητές μας «κουμπούρες» και «μπουμπουνοκέφαλους» όταν στο τέλος της σχολικής χρονιάς το έπαιρναν με το 5, ή έμεναν στην ίδια τάξη.
 

Για όλους εμάς που το καλοκαίρι ήταν ένα ατέλειωτο παιχνίδι, μέχρι αργά το βράδυ, χωρίς να φοβόμαστε, γιατί τότε δεν υπήρχαν απαγωγείς και βιαστές παιδιών.
Για όλους εμάς που το πρωινό ξύπνημα, αχάραγα για να βοηθήσουμε στα χωράφια και η μεταφορά των δεματιών με το σανό με τα' άλογα στ' αλώνια, αποτελεί σενάριο για κινηματογραφική ταινία.
 

Όλοι εμείς που δεν είχαμε νεροτσουλήθρες να παίξουμε, αλλά οι φωνές μας ακόμα διώχνουν τα βατράχια στη στέρνα που πότιζε τα περιβόλια. Κι ας μας έλεγαν οι μεγάλοι ότι είχε μέσα νεροφίδες και θα μας τρώγανε.
 

Δε βρήκαμε ποτέ καμία, όσο κι αν ψάξαμε.
Όλοι εμείς που γυρνάγαμε καταμεσήμερο ξυπόλυτοι, και χωρίς καπέλο και που ο ήλιος δεν μας έβλαψε ποτέ.
Όλοι εμείς που η μυρωδιά του φρεσκοζυμωμένου ψωμιού ακόμα πλανιέται στα ρουθούνια μας, που το τρίψιμο του καλαμποκιού ακόμα πληγώνει τα δάχτυλά μας, όλοι εμείς που περάσαμε στην ενηλικίωση αργά και αβίαστα-έστω και με χιλιάδες απορίες- ας αναλογιστούμε πόσο τυχεροί που κλείνοντας τα μάτια, μπορούμε να τρέξουμε ξυπόλυτοι στη μέση του χωριού κι αφού μετρήσουμε 1, 2, 3, 4, 5, 10, 15, 20 να ψιθυρίσουμε «φτου και βγαίνω...

Ιούνιος 2006

Κυριακή Στέφου

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki