Ελληνικό δημόσιο σχολείο στο ... Διάστημα

Η ομάδα V-Space που κατασκεύασε τον τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο CanSat δεν προέρχεται από κάποιο πρόγραμμα της NASA ή της ΕSA, ούτε και από θεωρητικό σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Αποτελείται από μαθητές της Α και Β Λυκείου, μέλη του σχολικού hackerspace του 5ου ΓΕΛ Βύρωνα που κατασκεύασαν και εκτόξευσαν τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο πολλαπλών χρήσεων και με πρωτοποριακές υπηρεσίες που βασίζονται στην κρυπτογράφηση και σε προηγμένα συστήματα που θα τα ζήλευε και ο Elon Musk.

Οι μαθητές δημόσιου σχολείου που είχαν την ευκαιρία να πειραματιστούν με πολλά επιστημονικά πεδία, όπως φυσική, μαθηματικά, πληροφορική, και τελικά να φτιάξουν με επιτυχία έναν δορυφόρο σε μέγεθος ενός κουτιού αναψυκτικού.

 

Τα 11 παιδιά του 5ου Λυκείου Βύρωνα που δεν είχαν χρήματα να συμμετάσχουν στον ετήσιο διαγωνισμό της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος (ΕSΑ) ώστε να παρουσιάσουν τον προηγμένο δορυφόρο τηλεπικοινωνιών όχι μόνο κατάφεραν να ταξιδέψουν στη Γρανάδα αλλά τίμησαν τα ελληνικά χρώματα καθώς κατάφεραν να αποσπάσουν το κορυφαίο βραβείο στην κατηγορία του «Υψηλότερου Τεχνολογικού Επιτεύγματος» (Highest Technical Achievement).

ethnos.gr

alfavita.gr 

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

The Best School in Miami Teaches the Art of Thinking in Greek

Η Αρχιμήδειος Ακαδημία -το καλύτερο δημόσιο σχολείο στο Μαϊάμι- διδάσκει την τέχνη της ελληνικής σκέψης!
Η Αρχιμήδειος Ακαδημία στο Μαϊάμι είναι ένα δημόσιο σχολείο το οποίο στόχο έχει να ενθαρρύνει τα νέα παιδιά στην τέχνη της σκέψης μέσα από τη διδασκαλία των Μαθηματικών, της Ελληνικής Γλώσσας και της Φιλοσοφίας.

Φιλοξενώντας περισσότερα από 1.140 παιδιά από διάφορους πολιτισμούς και κουλτούρες, η Αρχιμήδειος Σχολή φιγουράρει συστηματικά ανάμεσα στις πρώτες θέσεις επίδοσης ανάμεσα σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία της πολιτείας της Φλόριντα, αλλά και των Η.Π.Α. εν γένει.

Πρόσφατα, η Washington Post τοποθέτησε το σχολείο στην 30η θέση ανάμεσα σε 22.000 άλλα διεθνώς, ενώ έχει λάβει αμέτρητες διακρίσεις σε ακαδημαϊκούς αλλά και αθλητικούς διαγωνισμούς.

Σύμφωνα με τον διευθυντή του σχολείου κ. Δημήτριο Δημόπουλο, «το 97% των αποφοίτων γίνεται δεκτό σε αμερικανικά Πανεπιστήμια». Ο ίδιος, αναφερόμενος στην τέχνη της σκέψης που διδάσκει το σχολείο του, λέει ότι «αυτό που μου αρέσει περισσότερο είναι, ότι έχω μαθητές από όλο τον κόσμο. Τους ρωτώ κάτι στα ελληνικά και απαντούν στα ελληνικά, ενώ μόνο το 5% αυτών έχουν κάποια ελληνική ρίζα. Οι υπόλοιποι είναι Λατίνοι, Ασιάτες και Αφρικανοί».

Πέρα από τις αρχές αυτό-πειθαρχίας, η Αρχιμήδειος επιβάλει στα παιδιά να παρακολουθούν τουλάχιστον 2 ½ ώρες ημερησίως μαθήματα στα ελληνικά, ενώ τα Σάββατα τα παιδιά μαζεύονται στο σχολείο για άλλα, πιο ελεύθερα projects.

«Στο σχολείο αυτό νιώθω σαν να είμαι και εγώ λίγο Ελληνίδα», λέει η μαθήτρια Karen Laurent.

Η σχολή ιδρύθηκε από μια επιτροπή Ελλήνων που μετοίκησαν στο Μαϊάμι το 2002. Το 2005 άνοιξε το Δημοτικό, με 60 συνολικά παιδιά, και τρία χρόνια μετά το Γυμνάσιο, με άλλα 60 παιδιά. 

Το δε προσωπικό είναι υπερήφανο για το υψηλό ακαδημαϊκό επίπεδο του σχολείου και για τον ρόλο που παίζει στο να διατηρεί ζωντανή την ελληνική κληρονομιά. 

Λένε, μάλιστα, πως σχολεία όπως αυτό θα έπρεπε να υπάρχουν σε όλη την Αμερική. «Αν δεν το κάνουμε αυτό, θα αποτελέσει μεγάλη απώλεια όχι μόνο για τους Ελληνοαμερικανούς, και την ελληνική διασπορά, αλλά και για την Ελλάδα εν γένει.», καταλήγει ο κ. Δημόπουλος.

archimedean.org/
facebook
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αυτό το δημοτικό σχολείο κοσμείται με πίνακες του Πικάσο και στα διαλείμματα παίζει Χατζιδάκι

Μας αρέσει να αναδεικνύουμε τις πρωτοβουλίες και όμορφες δράσεις που αναλαμβάνουν σχολεία από κάθε γωνιά της χώρας σε μια προσπάθεια να κάνουν τη καθημερινότητα των μαθητών μια όμορφη εμπειρία και να αναβαθμίσουν το σχολικό περιβάλλον. Πιστεύουμε ότι κάθε μαθητής αξίζει την καλύτερη μόρφωση και πρέπει να έχει την ευκαιρία να αγαπήσει τη γνώση.

Με χαρά μάθαμε χθες ότι σε δημόσιο δημοτικό σχολείο της Αττικής χάρη στην πολύτιμη συμβολή του διευθυντή το τελευταίο διάστημα επιτελείται ένα σπουδαίο εκπαιδευτικό έργο που αξίζει να διαδοθεί και να γίνει παράδειγμα προς μίμηση και για τα υπόλοιπα δημόσια σχολεία της επικράτειας.

Διαλείμματα μετά μουσικής

Ο λόγος για το 1ο Δημοτικό Σχολείο Πεύκης που στα διαλείμματα, την ώρα που οι μαθητές προαυλίζονται από τα μεγάφωνα ακούγονται υπέροχες μελωδίες των Χατζιδάκι, Burger Project και Μπετόβεν. Η εν λόγω πρακτική που είναι άκρως διαδεδομένη στα σχολεία του εξωτερικού «ξυπνά» ευχάριστα συναισθήματα στους μαθητές , μειώνει το άγχος που δημιουργείται πολλές φορές μέσα στην τάξη, ελαχιστοποιεί την επιθετικότητα των μαθητών αλλά και τα ατυχήματα που γίνονταν στη διάρκεια των διαλειμμάτων.

Και επιδαπέδιο σκάκι εσωτερικού χώρου

Μάλιστα, όπως μάθαμε και από την Chryssa Xakopoulou που ανέδειξε αυτές τις όμορφες δράσεις του σχολείου, πριν λίγο καιρό το σχολείο απέκτησε ένα επιδαπέδιο σκάκι εσωτερικού χώρου και μεγάλων διαστάσεων ενώ σύντομα θα ξεκινήσει και το πρώτο ενδοσχολικό τουρνουά σκακιού.

Γνωστά έργα ζωγραφικής στολίζουν την πόρτα κάθε σχολικής τάξης

Η κα Xakopoulou αναφέρθηκε και σε ένα ακόμα πρωτότυπο project που έλαβε χώρα στο σχολείο. Κάθε πόρτα τάξης έχει φιλοτεχνηθεί με εμβληματικά έργα σπουδαίων ζωγράφων που έχουν αφήσει το προσωπικό τους στίγμα στο χώρο της Τέχνης. Μέσω αυτής της πρωτοβουλίας, οι μαθητές έρχονται σε επαφή με τους ζωγράφους και τα μοναδικής αισθητικής έργα τους με τρόπο βιωματικό.

Γαΐτης, Πικάσο, Ακριθάκης, Σταθόπουλος, Φασιανός, Ιακωβίδης, Μονέ, Ρενουάρ, Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Τσαρούχης, Βαν Γκογκ, Ντα Βίντσι, Μόραλης και Κλιμτ είναι πλέον σε κάθε τάξη, δίνοντας μια καλλιτεχνική ματιά στην γκρίζα σχολική καθημερινότητα!

Όπως σημείωσε και η κα Xakopoulou η επιλογή των έργων που θα στολίσουν κάθε πόρτα τάξης έγινε ως εξής: » Επιλέξαμε σπουδαίους ζωγράφους που εκπροσωπούν ξεχωριστά ρεύματα και εποχές, έτσι ώστε οι μαθητές να μάθουν και να αισθανθούν, να εμπνευστούν και να ταξιδέψουν στο χώρο και το χρόνο, μέσα από χρώματα, καμβάδες και πινέλα…».

Δείτε τις φωτογραφίες από τα έργα ζωγραφικής που κοσμούν το 1ο Δημοτικό Σχολείο Πεύκης

Πηγή: Chrissa Xakopoulou

infokids.gr

Γιατί στέλνω το παιδί μου στο δημόσιο;

Η προφανής απάντηση είναι ότι δεν έχω χρήματα για να το στείλω στο ιδιωτικό.
Αλλά ακόμη και να τα διέθετα, πιστεύω ότι η επιλογή μου θα παρέμενε η ίδια. 

Το παιδί μου πήγε φέτος στην Α΄ τάξη του 70ού Δημοτικού Αθηνών, το σχολείο που βρίσκεται στους πρόποδες της Ακρόπολης, το οποίο είναι επίσης γνωστό ως «Μπούρα» (ήταν το επίθετο ενός πρώην διευθυντή). 

Στη γιορτή του, στο τέλος της σχολικής χρονιάς, ο πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, Χρόνης Θεοχάρης, μίλησε για την αξία του ανήκειν. 

«Ένας από τους λόγους που το σχολείο μας προοδεύει είναι επειδή εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές συνεργαζόμαστε και έχουμε δημιουργήσει μια ζωντανή κοινότητα». 

Κάποια μάλιστα από τα «εκτάκια», που φορούσαν μπλουζάκια με τη στάμπα «70ό: Ήμουν και εγώ εδώ!», έκλαιγαν που δεν θα επέστρεφαν στο προαύλιο όπου έπαιζαν κάθε μέρα ή επειδή δεν θα έβλεπαν ξανά τους αγαπημένους τους δασκάλους. 

Εκείνη την ημέρα αισθάνθηκα μέλος μιας μεγάλης, όμορφης οικογένειας.
Για μένα, λοιπόν, αυτός είναι ο βασικός λόγος που στέλνω τον επτάχρονο γιο μου στο σχολείο της γειτονιάς: 

δεν θέλω να νιώθει ξεκομμένος από τους γείτονές του και οτιδήποτε τον περιβάλλει. Όταν πηγαίνει στην τοπική παιδική χαρά, να γνωρίζει τα γειτονόπουλα που παίζουν εκεί. 

Να χαίρεται όταν βλέπει τον συμμαθητή του ή όταν τον χαϊδεύει φιλικά στα μαλλιά ο μπαμπάς της συμμαθήτριάς του.

Οι γονείς σήμερα (κυρίως της μεσαίας και της ανώτερης κοινωνικής τάξης) ενδιαφέρονται ήδη από τον παιδικό σταθμό περισσότερο για το «networking» -δηλαδή για το πώς θα κάνει το βλαστάρι τους τις κατάλληλες διασυνδέσεις και γνωριμίες που θα το ωφελήσουν μελλοντικά- παρά για τη δημιουργία ουσιαστικών δεσμών. 

Γνωρίζοντας τον ανταγωνισμό που επικρατεί στην αγορά, τους απασχολεί περισσότερο πόσους τίτλους σπουδών θα αποκτήσει, για το τι θα γράφει το βιογραφικό του.

Εγώ όμως ενδιαφέρομαι το παιδί μου να είναι ευτυχισμένο. Και επίσης με απασχολεί η δική μου ευτυχία. 

Δεν θέλω να αδειάζουν οι τσέπες μου, ούτε να γίνομαι λάστιχο κάθε μέρα μεταφέροντας το σπλάχνο μου με το αυτοκίνητο (αν δεν υπάρχει η λύση του σχολικού) σε μια άλλη, απομακρυσμένη περιοχή. Ήδη με κουράζει το γεγονός ότι πρέπει να ξυπνάω στις 7 το πρωί και να τον πηγαίνω δυο τετράγωνα πιο πέρα από το σπίτι μας. 

Με φρικάρει επίσης η ιδέα ότι θα πρέπει να τον πηγαίνω σε παιδικά πάρτι που βρίσκονται μίλια μακριά. Έτσι όπως έχει καταντήσει η ζωή μας, που είναι γεμάτη υποχρεώσεις, δεν έχω την πολυτέλεια να χάνω τόσο χρόνο στις μετακινήσεις.

Πιστεύω ότι, αν είσαι άνθρωπος με πολλά ενδιαφέροντα και ανοιχτό μυαλό, μπορείς να προσφέρεις στα παιδιά τις απαραίτητες γνώσεις και εφόδια για τη ζωή τους και με πιο φτηνές λύσεις. 

Να τα βοηθήσεις να αναπτύξουν άλλου είδους δεξιότητες. Σε ένα όχι τόσο «αποστειρωμένο» περιβάλλον αποκτούν την «εξυπνάδα του δρόμου», που ίσως τα κάνει να σκέφτονται διαφορετικά και να βλέπουν τον κόσμο γύρω τους με άλλη ματιά.

Έχω ακούσει συχνά από γονείς ότι δεν θέλουν να στείλουν το τέκνο τους στο δημοτικό της γειτονιάς γιατί υπάρχουν πολλά παιδιά μεταναστών και άρα πέφτει το επίπεδο της τάξης, εκφράζοντας έτσι έναν ιδιότυπο ρατσισμό. Πιστεύω ότι, αν οι πολιτισμικές διαφορές ζυμωθούν σωστά, μπορούμε όλοι μας να επωφεληθούμε.

«Το δημόσιο αποπνέει μια δημοκρατική αίσθηση και διαθέτει μια δυναμική», 

λέει ο Χρόνης Θεοχάρης, που ήταν επί τέσσερα χρόνια στο διοικητικό συμβούλιο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 70ού Δημοτικού Σχολείου Αθηνών. «Όταν οι γονείς καταφέρνουν να κάνουν το σχολικό σύστημα λειτουργικό, τότε η κοινότητα προοδεύει. Όταν σαν γονιός εμπλέκεσαι στα κοινά του σχολείου, με την έννοια του πολίτη, δείχνεις ότι σε ενδιαφέρει η κοινωνία όπου ζεις. Αξίζει να υποστηρίζουμε το δημόσιο σχολείο, διότι “πατάει” πάνω στον συσσωρευμένο πλούτο των κοινωνιών. Στις γνώσεις που έχουμε κατακτήσει ανά τους αιώνες».

Περιοδικό "Κ"
ΣΕΛΑΝΑ ΒΡΟΝΤΗ 

kathimerini.gr