Αφιέρωμα στον El Greco

Με αφορμή τα 400 χρόνια από το θάνατο του Κρητικού ζωγράφου El Greco, τα μουσεία της Αθήνας συμμετέχουν με εκθέσεις τιμώντας την προσφορά του στην τέχνη.

·         Μουσείο Μπενάκη

o    «Ο φιλικός κύκλος του Γκρέκο στο Τολέδο» (Κεντρικό κτίριο), 13/11/2014 - 1/5/2015

o    «Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος μεταξύ Βενετίας και Ρώμης» (Πειραιώς), 21/11/2014 - 1/3/2015.

·         Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

o    «Ο θάνατος στο έργο του Γκρέκο», 14/11/2014 - 15/2/2015.

·         Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο

o    «Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος πριν από τον Ελ Γκρέκο». Αναμένεται να οριστεί η ημέρα των εγκαινίων της έκθεσης.

·         Εθνική Πινακοθήκη

o    Συμμετέχει με ένα ψηφιακό φανταστικό μουσείο με έργα του Ελ Γκρέκο που θα στηθεί το Δεκέμβριο.

Διονυσία Μακρυνόρη

Ψυχολόγος

Αναρτήθηκε από Δώρα Αναστασίου

Αφιέρωμα στον Θεόφιλο Χατζημιχαήλ (1868 - 1934)

Πίνακας του Θεόφιλου Χατζημιχαήλ
«Ερωτόκριτος και Αρετούσα» 1933

Σχόλιο Αέναης επΑνάστασης: Σήμερα φίλοι μας, θα κάνουμε ένα αφιέρωμα στον Έλληνα Ζωγράφο Θεόφιλο Χατζημιχαήλ ή Θεόφιλος Κεφαλάς ή Κεφάλας, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα που, κατά την γνώμη μου, είναι η απόλυτη λαϊκή έκφραση στη ζωγραφική... η μαγεία της απλότητας που μιλάει κατευθείαν στη ψυχή! Τιμή μας που υπήρξε πιο Έλληνας κι απ' τους Έλληνες!!!

Σε ανάμνηση της 20ης Σεπτεμβρίου 1935 όπου δημοσιεύεται η συνέντευξη του Τεριάντ (Στρατής Ελευθεριάδης - Tériade (Μυτιλήνη, 2 Μαΐου 1897 – Παρίσι, 23 Οκτωβρίου 1983), γνωστός επίσης και με το γαλλικό καλλιτεχνικό όνομα Tériade (Τεριάντ), ήταν τεχνοκριτικός, εκδότης καλλιτεχνικών εντύπων και συλλέκτης έργων τέχνης) στην εφημερίδα «Αθηναϊκά Νέα», στην οποία χαρακτηρίζει τον Θεόφιλο «Μεγάλο Έλληνα Ζωγράφο».

Αλλά ας δούμε φίλοι μου λίγα βιογραφικά του στοιχεία για να γνωρίσουμε το σπουδαίο ζωγραφικό του έργο.



Ο Θεόφιλος φωτογραφίζεται
δίπλα στη μητέρα του
φορώντας φουστανέλα
και ζωσμένος άρματα,
με το σπαθί υψωμένο
ως ήρωας της Επανάστασης

«Ο Θεόφιλος Χατζημιχαήλ, γνωστός απλά ως Θεόφιλος, γεννήθηκε στη Βαρειά της Λέσβου, μεταξύ του 1867 και 1870, πρώτο παιδί μια φτωχής οικογένειας που απέκτησε άλλα επτά στη συνέχεια. Το ενδιαφέρον του για τη ζωγραφική εκδηλώθηκε από νωρίς και φέρεται να ήταν αντιστρόφως ανάλογο με την απόδοσή του στα σχολικά θρανία. Τα βιογραφικά στοιχεία για το Θεόφιλο είναι σκόρπια και ασαφή.

Σύμφωνα με διάφορες μαρτυρίες έφυγε από το νησί σε ηλικία 18 περίπου ετών και πέρασε κάποια χρόνια της ζωής του στη Σμύρνη. Από την μικρασιατική πόλη έφυγε ύστερα από κάποιο επεισόδιο για να φτάσει στην Αθήνα, όπου κατά τον «ατυχή πόλεμο» του 1897 επιχείρησε να καταταγεί στο στρατό, χωρίς όμως να γίνει δεκτός.

Από εκεί φεύγει για τη Μαγνησία, όπου θα περάσει περί τα 30 χρόνια της ζωής του, και θα αφήσει πλήθος σημαντικών έργων του. Ζωγραφίζει σε καφενεία, ταβέρνες, χάνια, στο χωριό Μηλιές του Βόλου, φιλοτεχνεί την εκκλησία της Αγίας Μαρίνας, αλλά και πολλά σπίτια, ελαιοτριβεία, φούρνους, μύλους κ.α. Στο Βόλο ζωγραφίζει και πλήθος επιγραφών στα προσφυγικά των εκδιωχθέντων από την Μικρά Ασία. Δυστυχώς, πολλά από τα έργα του έχουν καταστραφεί είτε από σεισμούς και πυρκαγιές, είτε από κατεδαφίσεις και αμέλεια.

«…Τη δουλειά του Θεόφιλου μπορούμε να τη χωρίσουμε σε τρεις μεγάλες περιόδους, που ξεχωρίζουν αρκετά μεταξύ τους. 

Πρώτη είναι η περίοδος της Θεσσαλίας. Όπως είπαμε και στην αρχή, τα έργα τα καμωμένα στη Θεσσαλία, αν εξαιρέσουμε τα πετυχημένα κι αριστουργηματικά του, είναι τις περισσότερες φορές σφιγμένα, με μια τάση για σχέδιο, που σπάνια φτάνει σ’ αποτέλεσμα, ενώ στο χρώμα έχουν μια περιορισμένη κλίμακα που, εκτός από σπάνιες περιπτώσεις -έχω υπ’ όψη μου μερικά θαυμάσια έργα- έχουν κάτι το σχεδιαστικό και συγχρόνως το σκληρό.

Η εποχή της επανόδου του στη Μυτιλήνη αποτελεί τη δεύτερη περίοδο της ζωγραφικής του. Ένα είδος δισταγμού μαζί κι επιμέλειας, που υπάρχει στα έργα του Βόλου, εξαφανίζεται εδώ για να δώσει τη θέση του σε μια χρωματική ευφορία, με πλήθος σπάνιους τόνους, λεπτότατους μα και συγχρόνως γεμάτους ευδαιμονία. Τα έργα αυτά επιζητούν λιγότερο το σχέδιο, μα ίσως στο βάθος να είναι πιο σχεδιασμένα. Το χρώμα τους φτάνει σε μια λάμψη που εκφράζει ευτυχία, ξενοιασιά και, συγχρόνως, εκστασιακή αυτοσυγκέντρωση. Έχουν μιαν απίστευτη ποιότητα στην ύλη τους, μια δυνατή συνείδηση των κανόνων του έργου τέχνης, με την ανατολίτικη και βυζαντινή σημασία του όρου.

Εκεί γύρω στην εποχή που θα συναντήσει τον Τeriade, ίσως όμως και λίγα χρόνια πριν, η ζωγραφική του αλλάζει. Αυτή είναι η τρίτη περίοδός του. Εδώ τα εντυπωσιακά και πολύτιμα χρώματα αρχίζουν να υποχωρούν κάπως, για να δώσουν τη θέση τους σε χρώματα πιο σωστά, πιο ζωγραφικά. Ό,τι ήθελε να κάνει στον Βόλο με το επιμελημένο και σφιχτό σχέδιο, το καταφέρνει τώρα με τα δικά του μέσα: με το χρώμα...», έγραψε για το έργο του Θεόφιλου, ο ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης.

Ο Θεόφιλος φέρεται να είχε και έντονη συμβολή στα κοινωνικά δρώμενα της περιοχής, με την διοργάνωση λαϊκών θεατρικών παραστάσεων στις εθνικές γιορτές ενώ την περίοδο της Αποκριάς, συνήθιζε να κρατά τον πρωταγωνιστικό ρόλο άλλοτε ντυμένος ως Μεγαλέξανδρος, με μακεδονική φάλαγγα μαθητές σχολείων, και άλλοτε ως ήρωας της Ελληνικής Επανάστασης, με εξοπλισμό και κουστούμια που έφτιαχνε ο ίδιος.

Υπήρξε πάντοτε ιδιαίτερα φτωχός, και συχνά ζωγράφιζε τοίχους καφενείων ή σπιτιών για ένα κερδίσει ένα πιάτο φαγητό. Εξίσου συχνά έπεφτε θύμα εμπαιγμού και περιφρόνησης ειδικά λόγω της επιλογής του, από μια ηλικία και μετά, να εγκαταλείψει τον ευρωπαϊκό τρόπο ένδυσης και να φοράει φουστανέλα, όπως οι ήρωες που απεικόνιζαν τα έργα του. Το 1927, ο Θεόφιλος επέστρεψε στη Λέσβο και ένα περίπου χρόνο αργότερα γνωρίστηκε με τον τεχνοκριτικό και έμπορο έργων τέχνης Στρατή Ελευθεριάδη – Teriade, μια γνωριμία που συνέβαλλε αρχικά στη βελτίωση των συνθηκών επιβίωσής του και μετέπειτα (δυστυχώς μετά θάνατον) στην σταδιακή αναγνώριση του έργου του ώσπου το υπουργείο Πολιτισμού χαρακτήρισε το έργο του «χρήζον ειδικής κρατικής προστασίας».

Ο Θεόφιλος πέθανε στις 24 Μαρτίου του 1934, πιθανότατα από τροφική δηλητηρίαση.

Πίνακας του Θεόφιλου Χατζημιχαήλ
«Αδάμ και Εύα» 1939

Ως το Σεπτέμβριο του 1935, ένα χρόνο μετά τον θάνατο του, μνεία στο όνομά του γίνεται μόνο σε μερικά δημοσιογραφικά κείμενα στην Αθήνα, τη Μυτιλήνη και το Βόλο. Στις 20 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου δημοσιεύεται στα Αθηναϊκά Νέα μια συνέντευξη του Teriade με τίτλο «Μια καλλιτεχνική ανακάλυψη. Ένας άγνωστος μεγάλος Έλληνας λαϊκός ζωγράφος, ο Θεόφιλος Χατζημιχαήλ» και την επόμενη χρονιά οργανώνεται από τον Teriade έκθεση έργων του στο Παρίσι.

Ο Τάκης Μπαρλάς αποκαλεί τον Θεόφιλο «Παπαδιαμάντη της ζωγραφικής» ενώ ο Γιώργος Σεφέρης, ο οποίος το 1947 μιλάει για τον καλλιτέχνη σε έκθεση έργων του στο Βρετανικό Συμβούλιο Αθηνών, τον συσχετίζει με τον Μακρυγιάννη.

Σύντομα, το όνομα και το έργο του ταξιδεύει σε πολλές γωνιές του κόσμου.

Ο Οδυσσέας Ελύτης, έγραψε: «Επιστρέφοντας από την Αμερική, τον Ιούνιο του 1961, σταμάτησα για λίγες μέρες στο Παρίσι και, καθώς βγήκα να χαζέψω στους δρόμους, το πρώτο πράγμα που είδα ήταν, σε μια βιτρίνα βιβλιοπωλείου όπου συνήθιζα να πηγαίνω άλλοτε, τη μεγάλη αφίσα της Έκθεσης του Θεόφιλου, που είχε ανοίξει ακριβώς εκείνη την εβδομάδα στις αίθουσες του Λούβρου. Η καρδιά μου άρχισε να χτυπά δυνατά. Ε, λοιπόν, ναι. Υπήρχε δικαιοσύνη σ’ αυτόν τον κόσμο».

Ο Teriade χρηματοδοτεί την ίδρυση του Μουσείου Θεόφιλου, που άνοιξε το 1965, στη γενέτειρά του Βαρειά στη Λέσβο, όπου φιλοξενούνται 86 πίνακες του ζωγράφου. Επίσης ως μουσείο Θεοφίλου λειτουργεί το αρχοντικό Χατζηαναστάση, γνωστό σήμερα ως οικία Κοντού, στην Ανακασιά του Δήμου Ιωλκού, τους τοίχους του οποίου φιλοτέχνησε ο ζωγράφος γύρω στο 1912. (tvxs.gr)»

Ένα μικρό αφιέρωμα στο έργο του ζωγράφου Θεόφιλου Χατζημιχαήλ.

 

Ένα τραγούδι των Χάρη και Πάνου Κατσιμίχα για τον Θεόφιλο Χατζημιχαήλ. 

Είναι ποίημα του Ανδρέα Εμπειρίκου από την συλλογή «Ενδοχώρα».

Στίχοι: Ανδρέας Εμπειρίκος

Μουσική: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας

Πρώτη εκτέλεση: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας

Θα πούμε το τραγούδι του που ξεκινά απ' τον ήλιο

με την απόκρημνη λαλιά του τηλεβόα

Ολκάδος που συνάντησε το νεαρό τιτάνα

με ρίγανη στα χείλη του κι ολόκληρη τη χώρα

Μες στο στήθος του...

στο στήθος του...

Το ρήμα κρουσταλλώθηκε και φέγγει

κι ακόμα τρέχουν τα κορίτσια

Μες στα πλατιά φουστάνια τους

στις δροσερές μαρμαρυγές της άσπιλης ημέρας

Μέσα στο ρίγος που γελά καθώς ξανθή γοργόνα

σ' ένα καράβι ορθόπλωρο που πλέχει

στον ουρανό της θάλασσας με τα μεγάλα μάτια

Φωνές θερμές, γλυκές παιδίσκες των ερώτων

πάνω στη γη κι επί των χόρτων ή στα φύλλα

βιβλίου γιομάτου δένδρα πράσινα σαν παραθύρια

που βλέπουν προς την ʼνοιξη

προς την Άνοιξη...

προς την Άνοιξη...

Χωρίς απροσδιόριστη φενάκη μα με πλήθος

πολύχρωμων παλμών μεταξωτής αιώρας

Σε κάστρο δόξας μυρμηκιάς με πλούσια ζώνη

σφυγμένα δυνατά στη μέση της ημέρας

Πλατιά στα στέρνα μας

και τα πουλιά μας τρέχουν στον αέρα

 

Ο Τσαρούχης θαυμάζει τη χρωματική ευδαιμονία και τη λάμψη της ζωγραφικής του Θεόφιλου, τον ενθουσιασμό και τον αυθορμητισμό του. Δεν τον κατατάσσει στην «οικογένεια των αφελών ζωγράφων»: «Τον Θεόφιλο τον παίρνω σαν ζωγράφο που με τη ζωγραφική του είπε αυτά ακριβώς που παρέλειψαν να πουν οι ανακαινιστές της ελληνικής ζωγραφικής του 19ου αιώνος, των οποίων το έμβλημα υπήρξε το "εφάμιλλον των ευρωπαϊκών"». Και καταλήγει:

«Ο Θεόφιλος ανήκει στην αντίθετη παράταξη απ' αυτή στην οποία ανήκουν οι δάσκαλοι, οι καθαρευουσιάνοι κι οι δημοτικιστές, οι ακαδημαϊκοί κι οι μοντέρνοι, οι συντηρητικοί κι οι εξ επαγγέλματος επαναστάτες. Είναι απ' τη μεριά των σοφών και των τρελών, παρέα με τον Σολωμό, τον παγωμένο-θερμότατο Κάλβο, τον Παπαδιαμάντη, τον αναρχικό και άκρως πειθαρχημένο Καβάφη, τον τρελό Χαλεπά, κι όλους αυτούς τους φυσικά επαναστατημένους Έλληνες  μα εξίσου φυσικά συντηρητικούς, τους Έλληνες των οποίων η ευλογημένη μεγαλομανία έσπασε τα κλουβιά του διδασκαλισμού. Δεν είναι λοιπόν να απορεί κανείς ότι αιώνια θα σκανδαλίζει αυτούς που θέλησαν πάντα να βολευτούν».

Ένα βίντεο για τον Θεόφιλο... 
Παρεμβάλλονται εικόνες από την ταινία 
«Θεόφιλος» (1987), του Λάκη Παπαστάθη

Θεόφιλος (ταινία, 1987)

Σενάριο και Σκηνοθεσία: Λάκης Παπαστάθης

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 94'

Παίζουν: Δημήτρης Καταλειφός, Σταμάτης Φασουλής, Δημήτρης Καμπερίδης, Ειρήνη Χατζηκωνσταντή, Θεόδωρος Έξαρχος, Υβόννη Μαλτέζου, Θέμης Μάνεσης, Ντίνος Λύρας, Αναστασία Κρίτση, Στράτος Παχής, Μάνος Σταλάκης, Μανώλης Σορμαΐνης, Φρέζη Μαχαίρα, Άρης Πετρόπουλος, Δημήτρης Γιαννακόπουλος.

ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο Θεόφιλος Χατζημιχαήλ, παρότι γεννήθηκε αρκετές δεκαετίες μετά την επανάσταση του 1821, μια μέρα εγκατέλειψε το ευρωπαϊκό στυλ ντυσίματος και υιοθέτησε την παραδοσιακή φορεσιά, την φουστανέλα. Ταυτίστηκε με τον ελληνικό μύθο ενός κόσμου ηρώων, από το Μεγάλο Αλέξανδρο ως τους κλέφτες και αρματωλούς του 19ου αιώνα. Τρεφόταν από τις καθημερινές μορφές του λαϊκού πολιτισμού και από το φως της Ελλάδας. Φορούσε τα ρούχα των ανθρώπων που ζωγράφιζε. Ζούσε μέσα από τους μύθους και την ιστορία των συμβόλων αυτού του τόπου. Αυτός ο φωτισμένος άνθρωπος, οδηγήθηκε στην πιο απόκρυφη απουσία του Ελληνικού Μύθου, στην τέχνη του. Ζωγράφιζε με ένα μοναδικό προσωπικό τρόπο, πρωτοφανή για τα δεδομένα της εποχής.

ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΑ: Η ταινία Θεόφιλος προβλήθηκε τη σαιζόν 1987 και έκοψε 6.500 εισιτήρια πανελλαδικά. Ήρθε στην 13η θέση σε 20 ταινίες. Λίγο αργότερα προβλήθηκε ως τηλεοπτική μίνι σειρά, με τίτλο «Θεόφιλος 1989».

ΔΙΑΚΡΙΣEIΣ:
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας - Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
Βραβείο Καλύτερου Α' Ανδρικού Ρόλου - Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
Βραβείο Καλύτερων Κοστουμιών - Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
Official Selection - Φεστιβάλ Βερολίνου

 

Επιμέλεια-επεξεργασία: Sophia-Siglitiki/Αέναη επΑνάσταση

Νικηφόρος Λύτρας: Ο «γενάρχης» της νεοελληνικής ζωγραφικής

Στις 13 Ιουνίου, το 1904, πεθαίνει από δηλητηρίαση που του προκάλεσαν οι χημικές ουσίες των χρωμάτων, ο Νικηφόρος Λύτρας, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους και δασκάλους ζωγραφικής. 

Nikiphoros Lytras

Γεννημένος στην Τήνο, ο Λύτρας θεωρείται πως άνοιξε τον καμβά της νεοελληνικής ζωγραφικής, τόσο ως εκπρόσωπος της Σχολής του Μονάχου όσο πρωτοπόρος στη διδασκαλία των Καλών Τεχνών στην Ελλάδα.

Γιος λαϊκού μαρμαρογλύπτη, φεύγει από την Τήνο για την Αθήνα σε ηλικία δεκαοκτώ ετών, για να παρακολουθήσει το τότε Σχολείο των Τεχνών. Μέντοράς του είναι ο Γερμανός διευθυντής της Σχολής, Λούντβιχ Τίερς, ο οποίος αντιλαμβάνεται την καλλιτεχνική ιδιοφυΐα του Λύτρα και αναλαμβάνει την καθοδήγησή του.
.

Ο Νικηφόρος Λύτρας λαμβάνει υποτροφία για να σπουδάσει στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου, όπου «χτυπάει» η καρδιά της ευρωπαϊκής καλλιτεχνικής ζωής. 
Εκεί ασχολείται με την «ιστορική ζωγραφική», αντλώντας έμπνευση από την την ελληνική μυθολογία και ιστορία (Ο απαγχονισμός του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄, Η Πηνελόπη διαλύει τον ιστό της, Η Αντιγόνη εμπρός στο νεκρό Πολυνείκη).

.

Η μετέπειτα καλλιτεχνική του πορεία είναι τόσο εκτενής και πολυδιάστατη, που πολύ δύσκολα μπορεί να κατηγοριοποιηθεί. 

Κυρίαρχο μοτίβο του έργου του, αποτελούν οι ηθικογραφικοί του πίνακες, με θέματα της ζωής στο χωριό και την πόλη, που ακτινοβολούν ολόκληρη τη θέρμη και τη φωτεινή του αγάπη για την ελληνική ζωή και το αγνό ελληνικό σπίτι (Ψαριανό μοιρολόι, Παιδί που στρίβει τσιγάρο, Η αναμονή, Ο κακός έγγονος, Η κλεμμένη, το Μετά την πειρατείαν, Η αρραβωνιασμένη, Το λιβάνισμα, Η ορφανή, Τα άνθη του επιταφίου, Ο όρθρος, Ο γαλατάς, Το φίλημα, Το αυγό του Πάσχα, Ο μάγκας και Τα κάλαντα).

  

Διατήρησε για 38 ολόκληρα χρόνια την έδρα της Ζωγραφικής στη Σχολή Καλών Τεχνών, από την οποία μετέφερε την καλλιτεχνική του ιδιοσυγκρασία, σε μια σειρά από σπουδαίους Έλληνες ζωγράφους, όπως ο Γεώργιος Ιακωβίδης, ο Πολυχρόνης Λεμπέσης, ο Περικλής Πανταζής, ο Γεώργιος Ροϊλός και ο Νικόλαος Βώκος. Παρά την προσωπική του προτίμηση στην καλλιτεχνική φόρμα της Σχολής του Μονάχου, ο Νικηφόρος Λύτρας προέτρεπε πάντα τους μαθητές του να είναι ανοιχτοί στα νέα ρεύματα.

 
πηγή: tvxs

Έλληνες ζωγράφοι και παιδική ηλικία

«...Το παιδί και ο κόσμος της παιδικής ηλικίας αποτέλεσε ένα αγαπημένο θέμα και ενέπνευσε τους μεγάλους Έλληνες ζωγράφους του 19ου αιώνα και ιδιαίτερα τους ζωγράφους της λεγόμενης Σχολής του Μονάχου. 

.

Γεώργιος Ιακωβίδης
Κου-κου, 1895

Ο Νικηφόρος Λύτρας, ο Νικόλαος Γύζης, ο Γεώργιος Ιακωβίδης, ο Πολυχρόνης Λεμπέσης, ο Συμεών Σαββίδης, ο Ιωάννης Ζαχαρίας, ο Γιώργος Ροϊλός και ο Έκτωρ Δούκας απεικόνισαν τη μορφή του παιδιού σε αριστουργηματικά και μεγαλόπνοα έργα. ..... 

 

Μέσα από αυτά τα έργα παίρνουμε πληροφορίες και στοιχεία για τη ζωή του παιδιού του 19ου αιώνα αλλά παρακολουθούμε την πορεία της νεοελληνικής Τέχνης και τις διαφορές τάσεις της καθώς οι ζωγράφοι δουλεύουν τα έργα τους πάνω σε ποικίλλες καλλιτεχνικές εκφράσεις».

πηγή: http://idifono.blogspot.com

ΖΩΓΡΑΦΟΙ ΣΕ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Καλησπέρα σας

Ονομάζομαι  Βιλλιώτη Μαρία (πνοές τέχνης) και είμαι μέλος της ομάδας ''Ζωγράφοι σε δράση για τα παιδιά''. Πρόκειται για μια εθελοντική ομάδα από καλλιτέχνες κυρίως ζωγράφους που σκοπό έχει να δώσει χαρά στα παιδιά που ζουν σε ιδρύματα. 

Οι καλλιτέχνες είναι και οι ίδιοι παιδιά,
που ξέχασαν απλά να μεγαλώσουν.

Με διάφορες εκθέσεις που διοργανώνουμε συλλέγουμε πίνακες και στη συνέχεια τους δωρίζουμε σε ιδρύματα  για να στολίσουν και να δώσουν χρώμα στα δωμάτια και τους κοινόχρηστους χώρους των παιδιών. Επίσης φτιάχνουμε τοιχογραφίες στα ιδρύματα, ζωγραφίζουμε με τα παιδιά και γενικώς προσπαθούμε να ομορφύνουμε τον κόσμο τους. 

Επειδή όπως έχω διαπιστώσει το blog σας δραστηριοποιείται σε θέματα που αφορούν στα παιδιά παίρνω το θάρρος να σας ζητήσω να κάνετε κάποια ανάρτηση για την ομάδα μας που να μιλά για τις δραστηριότητές της κι έτσι να δοθεί η δυνατότητα σε περισσότερους να μας γνωρίσουν και να έρθουν κοντά μας. Επισυνάπτω ένα κείμενο που περιλαμβάνει τα πάντα γύρω από την ομάδα και  επίσης επισυνάπτω και κάποιες φωτογραφίες που μπορείτε να συμπεριλάβετε. Η πρώτη είναι το σήμα μας και η δεύτερη η τοιχογραφία που ζωγραφίσαμε σε ίδρυμα στον Περισσό. Παρακαλώ ενημερώστε με για την πρόθεσή σας και εάν χρειαστείτε οποιαδήποτε διευκρίνηση στη διάθεσή σας.

Ευχαριστώ

Maria Villioti

ΖΩΓΡΑΦΟΙ ΣΕ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

τοιχογραφία που ζωγραφίσαμε σε ίδρυμα στον Περισσό

Το κάθε χρώμα προκαλεί διαφορετικά οπτικά ερεθίσματα και κατ’ επέκταση εκφράζει διαφορετικά συναισθήματα.

Τα πειράματα και οι έρευνες που έχουν γίνει, σχετικά με την επιρροή των χρωμάτων στον άνθρωπο, είναι πάρα πολλά. Έχει παρατηρηθεί, για παράδειγμα, ότι οι άνθρωποι που περιβάλλονται συνέχεια από ζωηρά και φωτεινά χρώματα, διαθέτουν καλύτερη φυσική κατάσταση και ψυχική ηρεμία από εκείνους που περιβάλλονται από μουντά χρώματα. Επίσης, έχει διαπιστωθεί ότι η επαφή με την τέχνη δρα στα παιδιά ψυχοθεραπευτικά και τα βοηθά να ονειρευτούν και να φτιάξουν έναν καλύτερο κόσμο.

Έχοντας όλα αυτά υπόψη τους κάποιοι καλλιτέχνες -επαγγελματίες και ερασιτέχνες- από πολλά μέρη της Ελλάδας (Αθήνα, Λάρισα, Ηράκλειο Κρήτης, Άρτα, Τρίπολη, Κοζάνη, Κομοτηνή, Βέροια,  Ρόδο, Θεσσαλονίκη, Νάξο, Χίο κ.ά.) ακόμα κι από εξωτερικό (Αγγλία), πήραν τα πινέλα τους και αποφάσισαν να δράσουν στα πλαίσια ενός κοινού στόχου: Περισσότερα ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ σ΄ένα πολύχρωμο κι αισιόδοξο περιβάλλον.

 Οι «ΖΩΓΡΑΦΟΙ ΣΕ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ», αυτό το όνομα έδωσαν στην ομάδα τους, είναι μια εθελοντική κίνηση που δημιουργήθηκε στα πλαίσια ενός προγράμματος (project) και έχει ως στόχο να δώσει χαρά στα παιδιά που ζουν σε ιδρύματα, στέγες ανηλίκων, ορφανοτροφεία, κατασκηνώσεις, ακόμα και σε νοσοκομεία, φιλοτεχνώντας έργα για τους χώρους και τα δωμάτιά τους.

 Οι καλλιτέχνες είναι και οι ίδιοι παιδιά, που ξέχασαν απλά να μεγαλώσουν. Ανακατεύουν τα χρώματά τους, συνεργάζονται, συνομιλούν, παίζουν, δημιουργούν. Τους ενδιαφέρει η επαφή με τα παιδιά κι η τέχνη ως δράση, όχι απλά σαν έργο τέχνης που στολίζει έναν χώρο ή εκφράζει μια θέση-στάση-φιλοσοφία. Όταν μάλιστα ανακαλύπτουν και μικρούς καλλιτέχνες ανάμεσα στα παιδιά τότε ο ενθουσιασμός τους μεγαλώνει.

  Η φιλοδοξία τους είναι να συνεχιστεί η πρωτοβουλία αυτή από γενιά σε γενιά και με τα χρώματα τους να δώσουν χαρά κι αισιοδοξία σε πολλά παιδιά στην Αθήνα, αλλά και σ΄ άλλες πόλεις της χώρας μας. Ήδη υπάρχουν ιδέες και προτάσεις, από μέλη μας, για Θεσσαλονίκη και Μυτιλήνη.

Οι Δραστηριότητες τους ως τώρα

Η καλλιτεχνική αυτή κίνηση τώρα κάνει τα πρώτα βήματά της κι έχει την ορμή και την διάθεση ενός παιδιού.

 Για την πρώτη δράση, φιλοτεχνήθηκαν έργα για την στέγη ανηλίκων Περισσού. Ο χώρος αυτός φιλοξενεί μόνο αγόρια (ηλικίας από 8 μέχρι 18 χρονών).

 Οι ίδιοι οι ζωγράφοι διοργάνωσαν μια μικρή γιορτή για να παραδώσουν τα έργα τους, τον Ιανουάριο του 2010. Τα παιδιά τα δέχτηκαν με πολλή χαρά και ενθουσιασμό και γιόρτασαν όλοι μαζί το γεγονός. Κάθε παιδί επέλεξε το έργο που θα κοσμεί το χώρο του, ενώ τα υπόλοιπα τοποθετήθηκαν σε κοινόχρηστους χώρους. Μάλιστα, ήδη, δύο παιδιά έχουν ενδιαφερθεί να μάθουν σχέδιο και ζωγραφική κι οι εθελοντές μας σύντομα θα πραγματοποιήσουν το όνειρό τους.

 Δεύτερη δράση, τον Αύγουστο του 2010, στην Αγιάσο Λέσβου, όπου παραδόθηκαν επίσης έργα για τα παιδιά που διαμένουν στην μονάδα φιλοξενίας Ανηλίκων Προσφύγων.

 Η τρίτη δράση πραγματοποιήθηκε στις 28 και 29 Μαΐου 2011, όπου φιλοτεχνήθηκε μια τοιχογραφία, στον εξωτερικό χώρο της στέγης ανηλίκων Περισσού. Θέμα είχε (μετά από συζήτηση με τα παιδιά) «Ήρωες της Ντίσνεϋ και διάστημα». Ο δήμος Ν. Ιωνίας πρόσφερε για τον σκοπό αυτό, απλόχερα, χρώματα και πινέλα. Τα παιδιά μετά το τέλος της τοιχογραφίας, ζήτησαν να φιλοτεχνηθεί και με την δική τους συμμετοχή τοιχογραφία και σε άλλον χώρο της στέγης κι είναι ένας από τους επόμενους στόχους της ομάδας.

 Η τέταρτη δράση πραγματοποιήθηκε στις 5 Ιουνίου 2011, στην στέγη Ανηλίκων Πειραιά , στα Καμίνια. Εκεί φιλοξενούνται αγόρια και κορίτσια και κατά την παράδοση των έργων, ακολούθησε μια μικρή γιορτή με face painting και ζωγραφική μαζί με τα παιδιά με σκοπό τη γνωριμία και την αλληλεπίδραση.

 Έπειτα, η πέμπτη δράση ήταν η διοργάνωση έκθεσης ζωγραφικής, στο Παναιτώλιο, στην Αλσούπολη Ν. Ιωνίας. με έργα καλλιτεχνών απ΄όλη την Ελλάδα, στις 15 και 16 Οκτωβρίου 2011.

 Στα εγκαίνια, στις 14 Οκτωβρίου 2011, εκτός από τον απλό κόσμο που τίμησε την προσπάθεια με την παρουσία του, ήρθαν και τα παιδιά από τη στέγη ανηλίκων Περισσού, μαζί με τη διευθύντριά τους. Χάρισαν μια υπέροχη ευχητήρια κάρτα στην ομάδα, που είχαν φτιάξει ομαδικά και η συγκίνηση κορυφώθηκε.

Παραβρέθηκαν ο δήμαρχος κι ο αντιδήμαρχος Ν. Ιωνίας (ο δήμος της Ν. Ιωνίας ήταν αρωγός στην προσπάθεια μας),καθώς κι ο παραμυθάς Δημήτρης Προύσαλης, ο οποίος αφηγήθηκε σε όλους ένα παραμύθι, που είχε θέμα έναν ζωγράφο.

 Η έκθεση είχε ως στόχο την ευαισθητοποίηση περισσοτέρων ατόμων κι ειδικά ζωγράφων (επαγγελματιών και ερασιτεχνών) απ΄όλη την Ελλάδα και την ένταξη τους στην ομάδα.

Η ανταπόκριση ήταν αυθόρμητη και συγκινητική απ΄όλες τις γωνιές της χώρας (Πελοπόννησο, Ρόδο, Χίο, Βέροια, Νάξο, Θεσσαλονίκη, Κομοτηνή κ.ά.). Ιδιαίτερη αίσθηση έκανε η αποστολή έργων από τον μορφωτικό όμιλο Βελβεντού Κοζάνης (τα υπέροχα έργα φιλοτέχνησαν έφηβοι για το σκοπό της έκθεσης, μέσα στο καλοκαίρι, με την διδασκαλία και την φροντίδα της δασκάλας τους).

Η επόμενη δράση μας είναι προγραμματισμένη για τις 14 Δεκεμβρίου 2011, ημέρα Τετάρτη και ώρα 17.30, όπου μέρος των έργων από την έκθεση στο Παναιτώλιο, θα δοθούν στο Ζάννειο ίδρυμα που βρίσκεται στην Εκάλη. Μαζί με την παράδοση θα πραγματοποιηθούν  και διάφορα δρώμενα για τα παιδιά.

Συνεργασία με άλλες εθελοντικές ομάδες

Παράλληλα οι «ΖΩΓΡΑΦΟΙ ΣΕ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ» στα πλαίσια συνεργασίας με άλλες εθελοντικές ομάδες συμμετείχαν σε διάφορες εκδηλώσεις-δραστηριότητες. Άλλωστε, η συνεργασία ομάδων μπορεί να κάνει θαύματα.

Έτσι, στις 2 Οκτωβρίου 2011 οι «ΖΩΓΡΑΦΟΙ ΣΕ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ» συμμετείχαν στο 1o φεστιβάλ εθελοντικών ομάδων στην Τεχνόπολη, στο Γκάζι (Wonder festival). Στο περίπτερο της ομάδας έγινε παρουσίαση και ενημέρωση των άλλων ομάδων και των επισκεπτών για τις δράσεις και τους στόχους  τους. Στην συνέχεια έγινε η παρουσίαση δυο  (χειροποίητων) αφισών και παράλληλα, με τη συνδρομή ενός ηθοποιού και τριών εμψυχωτών-κλόουν, πραγματοποιήθηκε δρώμενο με την συμμετοχή των παιδιών, που είχε ως θέμα τα χρώματα.

 Τα παιδιά διασκέδασαν και με face painting στον εξωτερικό χώρο.

 Επίσης, στις 8 και 9 Οκτωβρίου 2011 οι «ΖΩΓΡΑΦΟΙ ΣΕ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ» συμμετείχαν στον δεύτερο μαραθώνιο αγάπης της εθελοντικής ομάδας DANCE FOR A CAUSE, κάνοντας μαθήματα ζωγραφικής και Face painting στα παιδιά. Τα έσοδα αυτής της εκδήλωσης, θα διατεθούν στους συλλόγους “Η ΠΙΣΤΗ” και “ΜΕΙΝΕ ΔΥΝΑΤΟΣ”.

 Μελλοντική κίνηση της ομάδας είναι η συνεργασία με τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων Παιδιών με νεοπλασματικές παθήσεις «Η ΠΙΣΤΗ». Τα παιδιά νοσηλεύονται στο νοσοκομείο Παίδων Αγ.Σοφία, στην πτέρυγα ΕΛΠΙΔΑ.

Μέλη της ομάδας θα συμμετέχουν στο πρόγραμμα δημιουργικής απασχόλησης των παιδιών με ζωγραφική και κατασκευές.

 Επίσης η ομάδα θα λάβει μέρος στην έκθεση ζωγραφικής που θα πραγματοποιηθεί στο Π. Φάληρο, στο πολιτιστικό κέντρο «Φλοίσβος», από τις 11 μέχρι 24 Φλεβάρη 2012, που διοργανώνεται από την «ΠΙΣΤΗ» με έργα των παιδιών και καλλιτεχνών.

 Όλα τα έργα θα πωληθούν σε συμβολική τιμή, από την ΠΙΣΤΗ, με σκοπό να αγοραστούν υλικά ζωγραφικής για τις δραστηριότητες των παιδιών.

ΝΕΑ ΜΕΛΗ είναι πάντοτε ευπρόσδεκτα, για να συμβάλλουν στο έργο τους, καθώς εκδηλώνεται μεγάλο ενδιαφέρον εκ μέρους των ιδρυμάτων και αυξάνονται οι ανάγκες.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί τους:

e- mail: irenekourtz.art@gmail.com

6973.748.298 (Ειρήνη Κουρτζέλλη)

Στο Facebook  στη σελίδα:  ΖΩΓΡΑΦΟΙ ΣΕ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Επίσης, γίνονται δεκτές προσφορές-χορηγίες σε χρώματα και υλικά ζωγραφικής.