Showing posts with label Καλή Σχολική Χρονιά. Show all posts
Showing posts with label Καλή Σχολική Χρονιά. Show all posts

Tuesday, 10 September 2024

Από πού βγήκε η φράση “Τα φόρτωσε στον κόκορα”;

Ποια είναι η σύνδεσή της με τις κοκορομαχίες και τα στοιχήματα στην αρχαιότητα...
Η φράση «τα φόρτωσε στον κόκορα» χρησιμοποιείται για να δείξει ότι κάποιος παράτησε κάθε προσπάθεια. Συνήθως απευθύνεται στους μαθητές που δεν διαβάζουν και αδιαφορούν για τα μαθήματά τους. 
Παράλληλα, επειδή ο κόκορας δεν είναι πολύ έξυπνο ζώο, όταν χαρακτηρίζουμε κάποιον έτσι σημαίνει ότι τον θεωρούμε κουτό – γι’ αυτό πολλές φορές τον λέμε και κοκορόμυαλο. 
Λέγεται ότι η φράση αυτή προέρχεται από τις κοκορομαχίες που λάτρευαν οι αρχαίοι να διοργανώνουν – ονομάζονταν «αλεκτρυονομαχίαι». 
Έβαζαν δυο γυμνασμένους κόκορες και στοιχημάτιζαν για το ποιος θα βγει νικητής. 
Οι παίκτες κρεμούσαν πάνω στους κόκορες τα χρήματά τους και όπως συμβαίνει με τα τυχερά παιχνίδια, πολλοί ήταν εκείνοι που τα έχαναν. Έτσι, θεωρείται ότι η φράση «τα φόρτωσε στον κόκορα» έχει ρίζες από την αρχαιότητα. 
Μία άλλη εκδοχή για την προέλευση της φράσης σχετίζεται με την γιορτή των Εβραίων, το «Γιομ Κιπούρ» που σημαίνει “Ημέρα Εξιλασμού” και οι πιστοί απέχουν από τα πάντα. Δεν δουλεύουν, δεν τρώνε, δεν πίνουν, δεν κάνουν έρωτα και δεν πλένονται. Επιδίδονται σε ενδοσκόπηση και προσεύχονται για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες τους. 
Όσο διαβάζουν ευχές, οι άνδρες κρατούν έναν κόκορα και οι γυναίκες μία κότα. Περιστρέφουν τα ζώα τρεις φορές πάνω από το κεφάλι τους. Με αυτό τον τρόπο φεύγουν από πάνω τους οι αμαρτίες και «φορτώνονται στον κόκορα»....

Διαβάστε όλο το άρθρο: 

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Monday, 12 September 2016

Η Πρώτη Μέρα στο Σχολείο
Καλή σχολική χρονιά, χαμομηλάκια!!

Όταν χτύπησε το ξυπνητήρι, ήμουν ήδη ξύπνιος, καθισμένος στο κρεβάτι μου. Για δέκατη φορά βεβαιώθηκα πως δεν έλειπε τίποτα από την καινούργια μου τσάντα. 
Η κασετίνα, τα μολύβια, η σβήστρα, το πρόχειρο τετράδιο. 

Σηκώθηκα κρυφά. Πήγα γρήγορα και βρήκα το μικρό γούνινο αρκουδάκι μου, το έχωσα μέσα στην τσάντα και γύρισα στο κρεβάτι μου. Έκλεισα σφιχτά τα μάτια μου για να δει η μαμά πόσο καλά είχα κοιμηθεί, εγώ, που στριφογύριζα σα σβούρα όλη τη νύχτα. Ο μπαμπάς άνοιξε την πόρτα.

— Το πρωινό είναι έτοιμο, Αργύρη! Εμπρός, όρθιος μεγάλε!
Έκανα ότι δεν άκουσα τίποτα. Η μαμά ήρθε να με φιλήσει. Την κοίταξα με μεγάλα έκπληκτα μάτια τάχα, σαν μπούφος. Αλλά ο μπούφος, εκείνο το πρωί δεν πεινούσε. Το στομάχι του έκανε περίεργους θορύβους κι έτσι το γάλα και η φέτα με το βούτυρο έμειναν πάνω στο τραπέζι. Η μαμά επέμενε:
— Μα είσαι μεγάλος πια, μικρούλη μου! Το σκέφτεσαι; σε μισή ώρα θα βρίσκεσαι στο μεγάλο σχολείο!

Μου είχαν κοπεί τα πόδια. Κρύωνα κιόλας. Αλλά οι μεγάλοι είναι θαρραλέοι. Κατάφερα να φορέσω τα καινούργια μου ρούχα. Όλα ήταν καινούργια, εκτός από το φόβο που είχε αρχίσει από τις διακοπές κιόλας. 
Στο δρόμο, αφού ήμουν πια μεγάλος, άφησα το χέρι της μαμάς. Δεν ήμουν εγώ σαν όλα αυτά τα πιτσιρίκια που περπατούσαν μπροστά μου. 
Μόλις όμως αντίκρισα το σχολείο, ξανάπιασα γρήγορα-γρήγορα το χέρι της μαμάς. Μου το έσφιξε δυνατά. Έπειτα μ΄ αγκάλιασε και δεν ήθελε να μ΄ αφήσει. Χρειάστηκε να βάλω όλη τη δύναμη για να της ξεφύγω. Ήμουν μεγάλος πια εγώ. 
Μπήκα στο μεγάλο σχολείο χωρίς να γυρίσω πίσω. Σκούπισα τα μάτια μου. Έκανα τάχα πως μπήκε σκόνη στο μάτι μου. Οι μεγάλοι δεν κλαίνε. Μήπως και στα μάτια της μαμάς είχε μπει σκόνη; Θάρρος. 
Το μεσημέρι όταν θα έρθει να με πάρει, θα ξέρω να διαβάζω. Σίγουρα. Και να γράφω και να λογαριάζω. Όλα θα τα ξέρω. Θα ακούω προσεκτικά τη δασκάλα, θα είμαι ευγενικός με τους συμμαθητές μου, δε θα λέω κακά λόγια, θα μπω ήσυχα-ήσυχα στη σειρά μου και δε θα λερώσω τα ωραία μου καινούργια ρούχα.
Η δασκάλα μας ήταν η κυρία Μεταξά. Ήθελε να τη φωνάζουμε Γεωργία και κυρίως όχι «δασκάλα». Ο Κυριάκος που καθόταν δίπλα μου, είπε:

— Δασκάλα, μπορώ...


Σταμάτησε. Η δασκάλα μας χαμογέλασε. Μετά είπαμε όλοι τα ονόματά μας. Φανή, Γιάννης, Ιουλία, Αναστασία... Η δασκάλα μας κυρία Γεωργία τα έγραψε στον πίνακα. Κοιταζόμασταν όλοι μεταξύ μας με κάτι χαζά χαμόγελα. Με τι θέλετε να αρχίσουμε; ρώτησε η κυρία μας.

Ο Κωστής σήκωσε το χέρι.

— Με την τουαλέτα κυρία.

Κλοντ Γκούτμαν

Monday, 10 September 2007

Τα χαμομηλάκια στα θρανία από αύριο

Οι παιδικοί σταθμοί
και τα νηπιαγωγεία
έχουν ήδη ανοίξει
και αύριο τα Δημοτικά,
τα Γυμνάσια και τα
Λύκεια ανοίγουν τις πόρτες
και τις καρδιές τους
για τα μικρά και μεγάλα χαμομηλάκια.
ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ
ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki