Από συνέντευξη του Ιάκωβου Καμπανέλλη (2 Δεκεμβρίου 1921 - 29 Μαρτίου 2011) στην Καθημερινή:
......
– Τι σημαίνει για σας Ελλάδα; Θα μου δώσετε μερικές λέξεις ή εικόνες αντιπροσωπευτικές;
– Τα παιχνίδια που ανέφερα, οι γονείς μου, η υπέροχη γλώσσα μας, η
ομορφιά αυτού του τόπου που δυστυχώς καταστρέφεται, η καταπληκτική
μυθολογία και η ιστορία της, πράγματα που αποτελούν και το ατομικό μου
παρελθόν.
– Καθώς μιλούσατε για τη γλώσσα, διέκρινα μια σπίθα στα μάτια σας...
– Ναι, καμαρώνω πάρα πολύ που είμαι Έλληνας. Και έχουμε μια μεγάλη
περιουσία, την οποία δεν διαχειριζόμαστε καλά. Σκεφθείτε το εξής: πηγαίνεις
στο τελευταίο χωριό της Ελλάδας και βλέπεις την αγράμματη κυρούλα, να
πηγαίνει την Κυριακή στην εκκλησία, να ακούει τα Ευαγγέλια που γράφτηκαν
τον πρώτο αιώνα μετά Χριστόν και να καταλαβαίνει. Πόσοι λαοί σ’ αυτό τον πλανήτη έχουν το χάρισμα αυτής της κυρούλας;
Λοιπόν, αυτή τη σπουδαία γλώσσα μιλάμε, αλλά δυστυχώς την αφήνουμε να
κακοποιείται – είτε μέσα από τη λανθασμένη χρήση της, είτε μέσα από το
περιορισμένο λεξιλόγιο, είτε ακόμη και χρησιμοποιώντας ξένες λέξεις στη
θέση των ελληνικών. Είναι σαν να μην καμαρώνεις επειδή ο μπαμπάς σου
ήταν κάποιος σπουδαίος άνθρωπος.
Όλη η συνέντευξη: news.kathimerini.gr
''Άσμα Ασμάτων''
Posts
