Showing posts with label Μαθητές με ανάρμοστη συμπεριφορά. Show all posts
Showing posts with label Μαθητές με ανάρμοστη συμπεριφορά. Show all posts

Wednesday, 7 December 2016

Μαρτυρίες και... μαρτύρια των εκπαιδευτικών

Εμείς οι εκπαιδευτικοί βιώνουμε καθημερινά στις τάξεις την απειθαρχία των μαθητών. Δυστυχώς οι συγκεκριμένοι μαθητές αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο με γεωμετρική πρόοδο. 
Η ευρύτερη κοινωνία, του λόγου το αληθές, ήδη το αντιλήφθηκε με τα πρόσφατα πολύ σοβαρά και πυκνά κρούσματα τέτοιων ακραίων συμπεριφορών που είδαν το φως της δημοσιότητας. Τους λόγους ή τα αίτια αυτών των συμπεριφορών τους εντοπίζει κανείς ευθύς αμέσως αφουκραζόμενος τις μαρτυρίες συναδέλφων.
Παραθέτω παρακάτω ενδεικτικές μαρτυρίες από εμπειρίες συναδέλφων στις σχολικές μονάδες.

Μαρτυρία 1: 
Σε νηπιαγωγείο ή νηπιαγωγός για να σταματήσει τις συσσορευμένες αταξίες κάποιων μικρών μαθητών της, ενώ διάβαζε ένα χριστουγεννιάτικο παραμύθι ανέφερε πως ίσως ο Αγ. Βασίλης δεν θα έφερνε δώρα σε κάποια παιδιά που δεν ήταν και τόσο φρόνιμα .
Ω τι έγκλημα! Γονιός πήρε τη διεύθυνση του νηπιαγωγείου και παραπονέθηκε πως αφού έτσι κι αλλιώς ο Αγιος θα έφερνε δώρα στα παιδιά , τί είναι αυτά που τόλμησε και ξεστόμισε η νηπιαγωγός!!!
Η καημένη η νηπιαγωγός υπερασπιζόμενη τον εαυτό της είπε όσα έμαθε στο πανεπιστήμιο. Δηλαδή , όπως υπάρχει ο έπαινος για το καλό, υπάρχει και η επίπληξη για το κακό (σ’ αυτό το τελευταίο επιβάλλεται να κτίσουμε, αν θέλουμε να δούμε άσπρη μέρα στο θέμα της πειθαρχίας)
Μαρτυρία 2: 
Σε δημοτικό σχολείο ο δάσκαλος ρωτά μικρό μαθητή γιατί δεν πήγε στο σχολείο με ξυσμένα μολύβια .
(Η απάντηση του μαθητή πρέπει να μας προβληματίσει πολύ)
«Δεν μου τα έξυσε η φιλιππινέζα!»
Προφανώς οι γονείς δεν δίδαξαν την υπευθυνότητα στο παιδί τους, μα ούτε πως ως μαθητής έχει άλφα καθήκοντα και ευθύνες.
Μαρτυρία 3: 
Σε γυμνάσιο ο καθηγητής υποψιάζεται πως κατά τη διάρκεια του διαγωνίσματος ο μαθητής αντιγράφει. Ο καθηγητής δεν εφνιδιάζει τον μαθητή, διότι δεν είναι σίγουρος αν αντιγράφει. 
Κατά κακή τύχη του μαθητή ενώ έγγραφε, το σκονάκι του πέφτει από το χέρι! Ο καθηγητής μονογράφει το γραπτό και την επόμενη ο πατέρας του, γνωστός γιατρός στην κοινότητα γράφει επιστολή διαμαρτυρίας προς τη διεύθυνση του σχολείου κατηγορώντας τον καθηγητή και υπερασπιζόμενος το παιδί του!
Σε συνεννόηση με τη διευθύνση του σχολείου ο καθηγητής καλεί στο σχολείο το γονέα γιατρό και στη συζήτησή τους ο γονέας απευθυνόμενος προς τον καθηγητή του λέει: «Εσύ ως μαθητής δεν αντέγραψες ποτέ;»
Ο καθηγητής απάντησε ως εξής ως είχε καθήκον προς τον γονέα , παρουσία του παιδιού: «Εγώ υπάκουα στους κανόνες. Αν εσείς αντιγράφατε στο πανεπιστήμιο, εγώ προσωπικά δεν θα έρθω ποτέ στο ιατρείο σας !!!»
Αν λοιπόν το παιδί είναι μαθημένο να έχει "πλάτες" σε όποια φύσεως πράξη κι αν πράξει, προφανώς θα προβαίνει πυκνόσυχνα σε τέτοια πράξη, προς ...ευκολία του. Βέβαια στην περίπτωση αυτή, η πολιτική του εύκολου κέρδους/οφέλους είναι δοσμένη όχι μόνο από το στενό περιβάλλον του παιδιού, αλλά κι από τα όσα φιλτράρει από την ευρύτερη κοινωνία, πρωτίστως μέσω των μέσων ενημέρωσης, που πολλές φορές προβάλλουν λανθασμένα το εύκολο κέρδος ... ωσάν να είναι η ΜΕΓΙΣΤΗ ΑΞΙΑ!
Μαρτυρία 4: 
O καθηγητής σε γυμνάσιο ζητά τη σημασία μιας σχετικά απλής λέξης στα αγγλικά. Ενας μόνο μαθητής ξέρει τη σημασία. Ο καθηγητής σχολιάζει με απογοήτευση πως είναι λυπηρό αυτό που συμβαίνει, μια που κάνουν ιδιαίτερα από το δημοτικό. Τότε ένας μαθητής απευθύνεται στο καθηγητή και του λέει το εξής: «Eσύ τί ζόρι τραβάς ; Εν να μεν πιάνεις 1500 ευρώ; Ο παπάς μου εν ξέρει γράμματα, μα πιάνει 2500!!!»
Το παιδί αυτό δε διδάκτηκε από το σπίτι του πως... τα πάντα ρει και ίσως η επιχείρηση του πατέρα του παύσει μια μέρα να είναι η κότα που θα γεννά τα χρυσά αυγά.!! Ετσι θεωρεί πως η όποια γνώση είναι περιττή, αφού μια στρωμένη δουλειά το περιμένει.Ακόμη η δήλωση αυτή του μαθητή φανερώνει και την απαξίωση του γονέα προς το πρόσωπου του δασκάλου όποιας βαθμίδας.
Μαρτυρία 5: 
Παιδί χωρίς προβλήματα κινητικά ή νοητικά έχει συνοδό στην κανονική τάξη, λόγω υπερκινητικότητας. Λόγω της υπερκινητικότητάς του, την προηγούμενη χρονιά δεν έμπαινε στην τάξη (προφανώς έχει, γι αυτό τον λόγο, πολλά κενά σε όλα τα μαθήματα). Πρότειναν στους γονείς να μπει στο μηχανισμό στήριξης για να βοηθηθεί, μιας που έχει κενά. Οι γονείς αρνήθηκαν με το πρόσχημα, πως δεν θέλουν να διαφοροποιηθεί το παιδί τους!!!
Ερωτώ, με το συνοδό δεν διαφοροποιείται; Και γιατί να υποφέρει όλη η υπόλοιπη τάξη επειδή το παιδί αυτό ξεφωνίζει όποτε του κατέβει στην τάξη είτε λόγω των κενών του που δεν μπορεί να παρακολουθήσει είτε λόγω της υπερκινητικότητας του;
Μαρτυρία 6: 
Σε εφημέρευση καθηγητής διαπιστώνει πως μαθητής πετά πέτρες. Το αναφέρει στο διευθυντή και αυτός του λέει: «Τί να κάνουμε , ο πατέρας είναι του υπόκοσμου»
Η απειλή και ο εκφοβισμός από μέρους του γονέα προς το σχολείο εμφανής.
Από τις παραπάνω μαρτυρίες ένας έμπειρος με τα εκπαιδευτικά δρώμενα διακρίνει εύκολα τους λόγους και τα αίτια είτε των μικρών είτε των μεγάλων παραπτωμάτων των μαθητών μας: 
H ευμάρεια, τα κακά πρότυπα, το εύκολο κέρδος, η απαξίωση του δασκάλου από πλευράς των γονέων κατά πρώτον και κατά δεύτερον από πλευράς των μαθητών, η χωρίς όρια παρέμβαση των γονέων στο σχολείο, κάποτε μέχρι σε σημείο εκφοβισμού, η παράλειψη από μέρους των γονέων να διδάξουν τα παιδιά πως εκτός από δικαιώματα έχουν καθήκοντα μα και ευθύνες, όλα αυτά αποτελούν δυστυχώς τα σοβαρά αίτια παραβατικότητας. 
Βεβαίως κύριους λόγους για παραβατική συμπεριφορά αποτελούν ο μη καθορισμός ξεκάθαρων και σαφέστατων κανόνων καθώς και ο καθορισμός των κυρώσεων σε τυχών μη τήρησή τους .
Τώρα για να είμαστε δίκαιοι σκοπός μας δεν είναι να ρίξουμε όλο το βάρος της ευθύνης για την απειθαρχία των παιδιών στους γονείς τους, αλλά να αφυπνήσουμε την αρμόδια αρχή, μέσα από τις ενδεικτικές μαρτυρίες που καταθέσαμε εδώ, έτσι ώστε να βρει λύσεις για το θέμα, ως οφείλει. 

Αν οι γονείς έρχονται στο σχολείο να ρωτήσουν πρωτίστως για την επίδοση των παιδιών τους, ευθύνη φέρνει και το Υπουργείο της Παιδείας εν μέρη που... οι γονείς δεν έρχονται να ενημερωθούν και για τη συμπεριφορά του! Στις αποφάσεις των καθηγητικών συλλογών δίνουμε συνεχώς άφεση αμαρτιών , ακόμη και στα πολύ ακραία περιστατικά παραβατικότητας! Δεν φταίνε και για αυτό, προφανώς οι γονείς!!!
Εν κατακλείδι , εφόσον όλοι παραδέχομαστε πως έχουμε σοβαρό πρόβλημα παραβατικότητας ας συνεργάστουμε να το επιλύσουμε για .... να μην μαρτυρούμε στις τάξεις ούτε οι δάσκαλοι μα ούτε και οι μη παραβατικοί και κατά συνέπεια ούτε και η ευρύτερη κοινωνία!!!

Αστέρω Χατζησάββα - Καθηγήτρια γαλλικών/ κάτοχος Master στη Διοίκηση.

Tuesday, 22 October 2013

Μαθητές με προκλητική και ανάρμοστη συμπεριφορά

Περίπου το 10 τοις εκατό του πληθυσμού του σχολείου  έχουν δυσκολίες σε θέματα που αφορούν στην ψυχική υγεία. 
.
Σε μια τυπική τάξη των 20 μαθητών, ένας στους δέκα μαθητές αντιμετωπίζει σοβαρές ψυχοκοινωνικές στρεσογόνες καταστάσεις που σχετίζονται με τη φτώχεια, την ενδοοικογενειακή βία, την κακοποίηση και την παραμέληση, το τραύμα, και την ψυχιατρική διαταραχή.

Τα παιδιά αυτά αποτελούν τη μεγαλύτερη πρόκληση στις σημερινές τάξεις.
Οι δυσκολίες που αφορούν στην ψυχική τους υγεία καθιστούν δύσκολο για αυτά να ελέγχουν τα συναισθήματά τους, και να επικεντρώνονται στη μάθηση. Συχνά στερούνται βασικές δεξιότητες που είναι απαραίτητες για να ρυθμίζουν τις συμπεριφορές τους και, μερικές φορές, ακόμα και να αναγνωρίζουν τις δικές τους ενέργειες. Μπορούν να είναι άκαμπτα και να έχουν ξεσπάσματα χωρίς προφανή λόγο – διαταράσσοντας την καθημερινή ρουτίνα στην τάξη. Μπορούν να απεμπλακούν κοινωνικά ή να προσκολλώνται στους γονείς, να έχουν υπνηλία, ή να είναι ευερέθιστα. Μπορούν να αψηφούν το προσωπικό του σχολείου και να διαφωνούν ακατάπαυστα. Είναι οι μαθητές που παίρνουν οι εκπαιδευτικοί από φόβο όταν τους έχουν στην τάξη τους. 
Πολλές από τις ιστορίες τους είναι αποκαρδιωτικές.
Η εμπειρία μας,  μας έχει διδάξει ότι για να είναι αποτελεσματική η προσπάθεια και να βοηθήσουμε κάθε μαθητή να “ξεκλειδώσει”  το δυναμικό που κρύβει μέσα του, οι εκπαιδευτικοί χρειάζονται μια νέα προσέγγιση για να καταλάβουν τί είναι εκείνο που οδηγεί σε αυτή τη συμπεριφορά των μαθητών. Οι εκπαιδευτικοί χρειάζονται επίσης μια ποικιλία από στρατηγικές που θα τους επιτρέπουν να παρεμβαίνουν αποτελεσματικά πριν παγιωθεί η συμπεριφορά αυτή.

Η κατανόηση των εννοιών που περιγράφονται πιο κάτω βοηθά τους εκπαιδευτικούς να επιλέξουν τον καλύτερο δυνατό τρόπο με τον οποίο θα παρέμβουν στην “προβληματική” συμπεριφορά των μαθητών:
Η ανάρμοστη συμπεριφορά είναι ένα σύμπτωμα κάποιας υποκείμενης αιτίας
Ένας μαθητής θα συμπεριφερόταν με τον κατάλληλο τρόπο αν μπορούσε. Αν ο μαθητής εμφανίζει προβληματική, συμπεριφορά που δεν μπορεί να προσαρμοστεί, αυτό είναι ένα σύμπτωμα που φανερώνει ότι κάποιες δεξιότητες δεν έχουν αναπτυχθεί. Όταν οι μαθητές ενεργούν με ανάρμοστη συμπεριφορά, αυτό είναι μία ένδειξη ότι έχουν “κολλήσει” και δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.
Κάποιοι μπορεί να είναι υπερευαίσθητοι σε στρεσογόνες καταστάσεις με αποτέλεσμα να γίνονται υπερδραστήριοι.  
Άλλοι μπορεί να μην έχουν τις βασικές κοινωνικές δεξιότητες που απαιτούνται για να αλληλεπιδράσουν με έναν συμμαθητή τους, ή μπορεί να στερούνται την ευελιξία που απαιτείται όταν τους ζητηθεί, για παράδειγμα, να καθαρίσουν το χώρο μετά από το σνακ, ή τέλος να μην μπορούν να  αυτο-ρυθμίσουν τη συμπεριφορά τους για να αντέξουν μία κατάσταση που προκαλεί αρκετό άγχος.

Η συμπεριφορά είναι επικοινωνία
Ακόμα κι αν η συμπεριφορά των μαθητών μπορεί να φανεί περίεργη ή ενοχλητική, οι ενέργειες τους είναι σκόπιμες και είναι η προσπάθειά τους να λύσουν ένα πρόβλημα. Είναι σημαντικό να σταθούμε λίγο σε αυτό και να προσπαθήσουμε να αποκρυπτογραφήσουμε τί προσπαθεί να μας πει ο μαθητής, καθώς και ποιος είναι ο σκοπός (ή πρόθεση) της συμπεριφοράς αυτής. Με την πρακτική, οι εκπαιδευτικοί μπορούν να εκπαιδευτούν στο να “ακούνε” το μήνυμα που μεταφέρει η συμπεριφορά αυτή, να “σπάσουν” τον κώδικα συμπεριφοράς, και να ανταποκριθούν με πιο παραγωγικό τρόπο.

Η συμπεριφορά έχει σκοπό
Η συμπεριφορά δεν είναι ποτέ τυχαία ή άσκοπη. Τα άτομα δεν θα επαναλάβουν μια συμπεριφορά, εκτός αν έχουν να πάρουν κάτι από αυτή. Συνήθως, πρόκειται για μια ανταπόκριση από τους άλλους ανθρώπους που δίνει κίνητρο για ανάρμοστη συμπεριφορά. Το “κλαψούρισμα” όπως και η υπόσχεση μπορούν να λειτουργήσουν για να τραβήξουν την προσοχή του δασκάλου.

Εάν ένας μαθητής έχει επανειλημμένα ξεσπάσματα με αποτέλεσμα να εγκαταλείπει συνέχεια την τάξη, ο εκπαιδευτικός έχει μάθει ότι τα ξεσπάσματα λειτουργούν ως μέσο για να αποδράσει ο μαθητής. Οι εκπαιδευτικοί πρέπει πρώτα να καταλάβουν τι αποκομίζει ο μαθητής  από την ανάρμοστη συμπεριφορά, με σκοπό να βρει διαφορετικούς τρόπους για να ανταποκριθεί, έτσι ώστε να μην ενισχύσει την ακούσια συμπεριφορά.

Η συμπεριφορά παρουσιάζεται με πρότυπα
Όταν οι εκπαιδευτικοί αισθάνονται ότι έχουν δοκιμάσει τα πάντα όσον αφορά στη συμπεριφορά ενός μαθητή, αλλά ο μαθητής εξακολουθεί να μην ενεργεί σωστά, το επόμενο βήμα είναι να το διερευνήσει με συστηματικό τρόπο. Το κλειδί για να σπάσει ο κώδικας συμπεριφοράς είναι να ψάξουν για τα πρότυπα. Αυτά τα πρότυπα μπορούν να βασιστούν σε κάποια στιγμή της ημέρας (χασμουριέται πάντα το πρωί πριν από το σνακ), σε μια δραστηριότητα (ρωτά πάντα για να πάει στην τουαλέτα, όταν ξεκινά μαθηματικά), στους ανθρώπους (συμμετέχει περισσότερο στην τάξη, όταν υπάρχει η εκπαιδευτικός που συμπαθεί), και πολλούς άλλους παράγοντες.
Εφόσον έχει ανακαλυφθεί το πρότυπο, η λειτουργία ή η πρόθεση της συμπεριφοράς θα... 

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki