Showing posts with label Μια. Show all posts
Showing posts with label Μια. Show all posts

Wednesday, 10 January 2024

Όταν ανοίγεις το στόμα σου για να κρίνεις μια μάνα...

... δάγκωσε πρώτα τη γλώσσα σου
Η κύηση πονάει.
Η εργασία πονάει.
Ο θηλασμός, καμιά φορά, πονάει (🌼και κουράζει🌼).
Το να βλέπεις το παιδί σου να κλαίει πονάει.
Το να μην κοιμάσαι καλά, πονάει.
Το να υπηρετείς τους πάντες και να είσαι η τελευταία που πέφτει για ύπνο, πονάει.
Το να μην κάνεις μπάνιο ήσυχα σαν άνθρωπος πονάει.
Το να έχεις μια πολύ δύσκολη μέρα πονάει.
Το να μην έχεις χρόνο για σένα πονάει.

Η μαμά χρειάζεται βοήθεια, δεν την επικρίνουμε, χρειάζεται στοργή γιατί φροντίζει για όλους, αλλά πρέπει επίσης να την φροντίζουν. 

Σ' αγαπώ, Μαμά
Η μητρότητα δεν είναι τόσο τρυφερή όσο φαίνεται, η μητρότητα είναι όμορφη, ναι, αλλά είναι πολύ δύσκολη.
Αυτό που είναι όμορφο είναι η αγάπη που έχει μια μητέρα για το παιδί της, και η αγάπη της αντέχει τα πάντα!!

Monday, 8 February 2021

Έχω μια εγγονούλα 3 ετών και κάθε φορά που χαϊδεύω το προσωπάκι της κλαίει...

Μου λέει ότι τα χέρια μου έχουν αγκάθια...
Ο γέροντας νοιώθοντας άβολα μπήκε στο φαρμακείο και έδειξε το χέρι του στον υπεύθυνο, αμίλητος.

- Θέλετε κάτι κύριε; ρώτησε ο υπάλληλος.

Ναι, απάντησε ο γέροντας αισθανόμενος άβολα με την εμφάνισή του.

- Ξέρετε δουλεύω εδώ πιο κάτω στο καρβουνιάρικο. Τα χέρια μου έχουν γίνει πολύ σκληρά και θα ήθελα κάτι να μαλακώσουν..
Ο υπάλληλος με ύφος ειρωνικό, μάλλον ενοχλημένο και απαξιωτικό απάντησε:
- Και ποιο είναι το πρόβλημά σου, η κυρία του σπιτιού θέλει χεράκια απαλά;

- Όχι ακριβώς...
.................

η συνέχεια εδώ: Τα χαμομηλάκια που μας μεγάλωσαν!!!

Friday, 17 April 2020

Ανδριάνα Μπάμπαλη: Μια ευχή

Δεν ξέρω από που έρχεσαι,
δε μοιάζεις με κανένα
Μα πάντοτε περίμενα, με πίστη πως θα `ρθεις
Μια θάλασσα περπάτησες, για μένα και για σένα
Τα κύματα ησύχασες, μαζί μου να ενωθείς

Δεν είσαι από ‘δω, είσαι απ’ άγνωστα μέρη
σ’ έχει στείλει ένα αστέρι να με νιώθεις
και να μ’ αγαπάς
μια προσευχή, μια ευχή σ’ ένα αστέρι
που κανένας δεν ξέρει, σ’ έχει φέρει
για να μ’ αγαπάς.




Τίποτα δε φοβάμαι πια, σφιχτά κλείνω τα μάτια
σ’ αφήνω να με οδηγείς σ’ άγνωστα μονοπάτια
Εσύ ‘σαι μόνο που μπορείς
Να μπαίνεις στη σιωπή μου
Ν’ ακούς την κάθε σκέψη μου
πριν να στην πει η φωνή μου.


Δεν είσαι από `δω, είσαι απ’ άγνωστα μέρη
σ’ έχει στείλει ένα αστέρι να με νιώθεις
και να μ’ αγαπάς
μια προσευχή, μια ευχή σ’ ένα αστέρι
που κανένας δεν ξέρει, σ’ έχει φέρει
για να μ’ αγαπάς

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki