Εγκυκλο-παιδικά: Παρθενώνας - Μέτρο και Τελειότητα

Ένα διαχρονικό μνημείο,
ένα σύμβολο του παγκόσμιου Πολιτισμού

Η κλασική τέχνη (ιδίως η κλασική αρχιτεκτονική και γλυπτική) εκφράστηκε στην κορυ­φαία της στιγμή με την κατασκευή του Παρθενώνα. 

Στην ταινία που ακολουθεί ο πρω­ταγωνιστής περπατά στον χώρο της Ακρόπολης και έρχεται σε επαφή με αξίες που εί­χε ξεχάσει...

το βρήκαμε στο αγαπημένο μας podilato98

Η Παναγία των Παρισίων

Η Παναγία των Παρισίων (Notre-Dame de Paris) είναι ο καθεδρικός ναός της γαλλικής πρωτεύουσας και η έδρα της Αρχιεπισκοπής των Παρισίων της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Είναι ένα από λαμπρότερα δείγματα της Γαλλικής Γοτθικής Αρχιτεκτονικής και ένα από τα δημοφιλέστερα αξιοθέατα της «Πόλης του Φωτός», με 12 εκατομμύρια επισκέπτες το 2018.

Ο ναός βρίσκεται στην νησίδα Ιλ ντε λα Σιτέ εντός του ποταμού Σηκουάνα. Στην ίδια θέση υπήρχαν παλαιότερα μια μικρή εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία και ένας καθεδρικός ναός αφιερωμένος στον Άγιο Στέφανο. Προϋπήρχε και των δύο, ένας ρωμαϊκός ναός αφιερωμένος στον Δία.

Η ιδέα για την ανέγερση ενός επιβλητικού χριστιανικού ναού στην καρδιά του μεσαιωνικού Παρισιού ανήκε στον αρχιεπίσκοπο Μορίς ντε Σιλί και ο θεμέλιος λίθος τέθηκε το 1163 από τον Πάπα Αλέξανδρο Γ'. Χρειάστηκαν περί τα εκατό χρόνια για την οριστική του αποπεράτωση του, το 1260.

Μεγάλο μέρος του κινητού διακόσμου και της μνημειακής γλυπτικής καταστράφηκε κατά την διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, ενώ γλύτωσε από την κατεδάφιση χάρις στον Μέγα Ναπολέοντα, ο οποίος στέφθηκε αυτοκράτορας της Γαλλίας στο ναό το 1804.

Στα χρόνια της Τρίτης Γαλλικής Δημοκρατίας (1870-1940), η Παναγία των Παρισίων ήταν ο συνήθης ναός για τις κηδείες των Προέδρων της Γαλλίας. Στα μέσα του 19ου αιώνα, υπέστη εκτεταμένη ανακαίνιση από τον αρχιτέκτονα Εζέν Βιολέ-λε-Ντικ.

Η Παναγία των Παρισίων είναι το σκηνικό δράσης του ομώνυμου ιστορικού μυθιστορήματος του Βίκτωρος Ουγκώ, που εκτυλίσσεται του 1482 κατά την διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΑ', με πρωταγωνίστρια την τσιγγάνα Εσμεράλντα, την οποία διεκδικούν ερωτικά ο αρχιδιάκονος Φρολό, ο στρατιωτικός Φοίβος και ο καμπούρης κωδονοκρούστης Κουασιμόδος. Το βιβλίο εκδόθηκε στις 16 Μαρτίου 1831, γνώρισε μεγάλη επιτυχία και βοήθηκε στην ανάδειξη του ναού ως ένα από τα δημοφιλέστερα αξιοθέατα του Παρισιού.

Στις 15 Απριλίου 2019, η Παναγία των Παρισίων υπέστη σημαντικές καταστροφές από πυρκαϊά που εκδηλώθηκε από άγνωστη, μέχρι στιγμής, αιτία.

sansimera.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η Αφροδίτη και ο Δήμαρχος

 

Γιατί ο δήμαρχος Μήλου αρνήθηκε να πληρώσει εισιτήριο στο Μουσείου του Λούβρου. 

Το αίτημα για την επιστροφή του γλυπτού της Αφροδίτης και η αντίδραση των Γάλλων.
Πριν από δύο χρόνια ο δήμαρχος της Μήλου Γεράσιμος Δαμουλάκης είχε επισκεφθεί το Μουσείο του Λούβρου για να δει από κοντά την Αφροδίτη της Μήλου. 
Αντί όμως να καταβάλει το ποσό του εισιτηρίου, όπως οποιοσδήποτε τυχαίος επισκέπτης, δήλωσε φθάνοντας στο γκισέ:
«Είμαι ο δήμαρχος της Μήλου, δεν δέχομαι να πληρώσω για να μπω στο μουσείο. Ήρθα να δω μόνο ένα και μόνο έκθεμα, την Αφροδίτη της Μήλου, το οποίο ανήκει στο νησί μου». Από το ύφος του ήταν φανερό ότι το εννοούσε.

  

Οι υπεύθυνοι του μουσείου, μετά σύντομη σύσκεψη, αποδέχθηκαν το αίτημα και κάλεσαν τον δήμαρχο και την παρέα του να περάσουν χωρίς να πληρώσουν το προβλεπόμενο αντίτιμο. Οι πόρτες του μουσείου άνοιξαν, η ελληνική αποστολή κατευθύνθηκε στη μεγάλη αίθουσα που φιλοξενεί το διάσημο άγαλμα, έκατσαν λίγο να το κοιτούν με δέος και αποχώρησαν με την υπόσχεση ότι μια μέρα δεν θα χρειάζεται να κάνουν τόσο μεγάλο ταξίδι για να το θαυμάσουν.
Δυόμισι χρόνια μετά, οι προσπάθειες του δημάρχου Μήλου για επιστροφή του γλυπτού στο νησί εντείνονται, όπως αναφέρει ο ίδιος στην «Καθημερινή». 

«Το θέμα με βασανίζει 15 χρόνια (σ.σ. πράγματι η φωτογραφία του στο σάιτ του δήμου έχει φόντο την Αφροδίτη), αλλά τώρα ωρίμασαν οι συνθήκες. Εχουμε πλέον τεκμηριωμένη θέση νομικών ότι όταν το άγαλμα βγήκε από το νησί δεν υπήρξε εμπορική πράξη, αλλά επρόκειτο για πράξη πολέμου. Φορτώθηκε σε πολεμικό πλοίο της Γαλλίας και το πήρε Γάλλος αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού. Ήμασταν σε περίοδο πολέμου», λέει ο κ. Δαμουλάκης.

  

Έχει ήδη συγκροτήσει Επιτροπή Διεκδίκησης, η οποία μεταξύ άλλων θα φροντίσει το σχετικό αίτημα να συγκεντρώσει 1 εκατομμύριο υπογραφές, ώστε να συζητηθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. «Κάποιοι στη Μήλο νόμιζαν ότι κάνω πλάκα, αλλά εγώ πάντα το εννοούσα. Ήδη, όπως λέει, έχουν ξεκινήσει οι εργασίες αναστήλωσης ενός παλιού σχολείου θηλέων στην Πλάκα, την πρωτεύουσα του νησιού, «όπου θα μείνει μόνιμα η Αφροδίτη, που τώρα φιλοξενείται στη Γαλλία». 

Το γλυπτό, που συμβολίζει τη γυναικεία ομορφιά και θηλυκότητα, είναι σκαλισμένη σε μάρμαρο παριανό, έχει ύψος 2,02 μ. και βάρος 900 κιλά. Χρονολογείται γύρω στο 100 π.Χ. Είχε βρεθεί το 1820 στο Κλήμα της Μήλου από τον αγρότη Γεώργιο Κεντρωτά, σπασμένο στα δύο. Τα χέρια έλειπαν. Σύμφωνα με μία από τις εκδοχές, ο Γάλλος αξιωματικός Ολιβιέ Βουτιέ που βρισκόταν με το πολεμικό πλοίο «Εσταφέτ» στο λιμάνι για να ξεχειμωνιάσει, αντιλήφθηκε την αξία του αγάλματος.

Ενημέρωσε τον πρόξενο της Γαλλίας στη Μήλο, που έσπευσε να το αγοράσει. Το νέο όμως διέρρευσε και στο νησί έσπευσαν και άλλοι επίδοξοι αγοραστές. 

Καλύτερα παζάρια με τους Οθωμανούς φαίνεται ότι έκαναν οι Γάλλοι, που τελικά έφυγαν με το πολύτιμο «εμπόρευμα». Την 1η Μαρτίου του 1821 ο Γάλλος πρεσβευτής Mαρκήσιος ντε Pιβιέρ δώρισε το άγαλμα στον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο ΙΗ΄, για να τοποθετηθεί στο Λούβρο όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.

dinfo.gr
Το βρήκαμε στην Ιδεοπηγή

Η μοναδικότητα της Αγίας Σοφίας : Ντοκιμαντέρ του «National Geographic»

Ένα εκπληκτικό αφιέρωμα στην Αγία Σοφία έκανε η τηλεόραση του National Geographic.

«Πράσινα μάρμαρα από την Κάρυστο, ροδόχροα με λευκές φλέβες από τη Φρυγία, ανοιχτόμαυρα με γαλάζιες φλέβες από τον Βόσπορο, κόκκινα με λευκά στίγματα από τη Θήβα της Αιγύπτου... Διακοσμητικό υλικό πρώτης τάξης από πολύτιμες πέτρες, χρυσάφι και ασήμι» περιγράφει το ντοκιμαντέρ.

Όλα αυτά στον ναό τον αφιερωμένο στην «Του Θεού Σοφία». Πέντε χρόνια, δέκα μήνες και τέσσερις ημέρες χρειάστηκαν για το χτίσιμο της Αγίας Σοφίας.

Εργάστηκαν δέκα χιλιάδες εργάτες και τεχνίτες, ενώ ο ίδιος ο Ιουστινιανός επέβλεπε την πορεία των εργασιών.

Το συνολικό κόστος για το χτίσιμο έφτασε τα 360 εκατομμύρια χρυσές δραχμές.

Δείτε το βίντεο:

Πηγή ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

If Elgin was in ...

THE PICTURE OF THEFT

Αναρτήθηκε από ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ